You're My Girl โอ๊ะโอ!โทษทีผู้หญิงคนนี้ของผมนะครับ!

ตอนที่ 7 : คือว่า...ฉันกลัวความสูงTOT Loading...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 พ.ค. 55

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นขณะที่ฉันกำลังแต่งตัวเพื่อจะไปเที่ยวอยู่ในห้อง ใครกันนะ? ฉันเดินจ้ำอ้าวไปเปิดประตูห้องเพื่อดูว่าใครมา

"อ้าวเลิฟ"

"เสร็จรึยังเยปอลูกสาวเธอรอจนเนื้อเต้นหมดแล้ว>.<" เหอะ! ให้ตายเถอะได้ยินคำว่าลูกสาวที่ไรจวนจะอาเจียนทุกครั้งจริงๆ-*-

"เรียกโบซอกก็ได้มั้งเลิฟ==' " ฉันมองหน้าเลิฟแบบหน่ายๆก่อนจะเดินนำเธอลงไปข้างล่าง

"คุณแม่~~~" ฉันแทบอยากจะเอาหน้าแซกคั่นบันไดหนี-*- เมื่อได้ยินเสียงเล็กแหลมของโบซอก ไม่เรียกฉันว่าแม่สักครั้งจะเป็นพระคุณมากนะ-o-

"ถ้าบอกว่าเธอเป็นกระเทยแปลงเพศมาฉันก็เชื่อนะเนี่ย-o-" เสียงไม่พึงประสงค์ของไอ้หน้าลิงดังขึ้น-*-

"อะไรของนายห๊ะ! " ฉันแว้ดกลับ

"เหอะ! เสื้อแขนยาวสีดำลายกีตาร์ กางเกงยีนส์ขางเดป กับหมวกแก๊บ! ผู้หญิงที่ไหนจะใส่กันไม่ทราบ!

" หมอนั่นพูดก่อนจะทำหน้าตากวนเซลล์เท้าให้กระตุก!

"เหอะ! ก็ดีซิถึงยังไงฉันก็ดูแมนกว่านาย ไอ้หน้าตุ๊ด! " ฉันตะโกนใส่หน้าหมอนั่นอย่างเหลือ
อด

"เธอว่าใครหน้าตุ๊ดห๊าาา! "

"ก็ว่านายนั่นแหละ ไอ้หน้า..."

"เดี๋ยวๆ หยุดๆ พอกันสักทีเถอะฉันยืนฟังเธอสองคนทะเลาะกันแล้วปวดสมอง==' ไปขึ้นรถกันได้แล้ว" คุณคิมที่เป็นผู้จัดการวงที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่พูดแทรกขึ้นก่อนจะเกิดสงคราม น้ำลาย

"ชิ! " ฉันและมัน(ไอ้หน้าลิง!) ! (โหดร้ายยยยTT':ไรเตอร์)

"นี่เราจะไปไหนกันเนี่ยเลิฟ" ฉันหันไปถามเลิฟที่นั่งอยู่ข้างๆฉัน ตอนนี้เราอยู่บนรถตู้น่ะ

"ไปงานประจำปีน่ะ มีของกินของเล่นเยอะไปหมดเลย^^ "

"อือ...แล้วคนที่ชื่อเจวูเขาไม่ไปหรอ" ฉันถามขึ้นอีก

"ไม่จ๊ะ เขาชอบเก็บตัวไม่รู้เป็นอะไร-*- ก่อนหน้านี้ฉันมาอยู่กับวงนี้หนึ่งเดือนนะจะบอกว่าเจอหน้าเขานับๆแล้วไม่ถึงสิบห้าวันเลย-o- "

"งั้นหรอ"หมอนี่ต้องเป็นโรคจิตแน่ๆ

"ว่าแต่เธอจะกับเจวูรึยังล่ะ" คำถามของเลิฟทำให้ฉันสดุ้ง

"ยะ ยะ ยังเลย^^' "

"อ๋อจ้ะ^^

"พี่เลิฟหนูเล่นม้าหมุนนะ" เสียงยัยโบซอกอ้อนพี่สาวตัวแบบสุดฤทธิ์ ยัยเด็กคนนี้เอาไปเลยลูกโลกทองคำ!

"ฉันกลัวมาหมุนจะพังจัง" ฉันพูดลอยๆ อย่างมองอย่างนั่นสิ-*- ก็แค่แดกดันเด็ก=='

"เอ๋?" เสียงฉงนใจของเลิฟทำให้ฉันหันไปมองเธอ

"อะไรหรอ"

"เมื่อกี้เธอฟังที่ฉันพูดกับโบซอกออกด้วยหรอ" ยัยเลิฟถามหน้าตาตื่น

"ออกซิ-*- ทำไมเธอส่งเรดาห์คุยกับยัยเด็กพี่หรอ" ยัยนี่ถ้าจะบ้า

"ปะ ปะ เปล่า คือเมื่อกี้ฉันพูดภาษาไทยนะ"

"หา!!!" ตกใจค่ะ-o-

"ธะ ธะเธอ เป็นคนไทยหรอ"

"ถามฉันทำไมห๊ะ-*- ฉันความจำเสื่อม-o- " เวรแล้วไงTT ปริศนาชีวิตฉันเพิ่มมาอีกข้อ

"ลืม^^' "

"อ้าว ยองมินพี่ควังมิน ไปไหนกันมา" ยัยเลิฟหันไปทักไอ้หัวเหลือง(ยองมิน==')ไอ้หน้าลิงและคุณคิมที่เดินมายืน ข้างเธอ(ทุกคนใส่แว่นตาดำ==' แลดูเหมือนคนบ้าใส่แว่นดำตอนกลางคืน-*-)

"ไปเดินเล่นน่ะ คนเยอะเป็นบ้าเสียงก็ดัง" หัวเหลืองพูด

"ไม่ชอบหรอ ** " เลิฟถามยองมินด้วยสายตารู้สึกผิดเต็มที่

"ชอบครับ^^ " แหวะ={}=~~~กรี๊ดดดอยากจะกรีดร้องให้เส้นละติจูดขาดเป็นริ้วๆ 

"นายอ่ะ>///<" เลิฟพูดก่อนจะตีไหล่นายหัวเหลืองเบาๆ

"พอเถอน้องสาวพี่จะอ้วก" ไอ้หน้าลิงทำหน้าสะอิดสะเอียน ฮ่าๆๆ ตลกเป็นบ้า

"อ้าวหมดรอบแล้วโบซอก" เลิฟถามน้องตัวเองที่เดินลงมาจากเครื่องเล่นม้าหมุน

"ค่ะ อ๊ะ!แม่คะหนูอยากเล่นชิงช้าสวรรค์^O^ " โบซอกชี้ไปที่ชิงช้าสวรรค์ที่กำลังหมุนๆอยู่ เฮ้อ~เด็กหนอเด็ก

"ให้เลิฟพาไปสิ" ฉันเกี่ยงหน้าที่แม่(ปลอมๆ) อย่างไรเยื่อใย

"ไม่ได้หรอกค่ะ พี่เลิฟต้องจู๋จี๋กับพี่ยองมิน^^ " ==' ยัย...

"โอเคงั้นไปก็ได้..."

"โอ๊ะ!แม่พูดภาษาไทยได้O_o " ยัยโบซอกทำตาโต

"ใช่! และฉันจะพูดกับเธอและเลิฟเท่านั้น เวลาด่าเธอคนอื่นในวงจะได้ไม่รู้เรื่อง" ฉันพูดจบก็ดึง(กระชาก)==' แขนยัยโบซอกให้เดินตามมา โดยที่ยองมิน ควังมิน และคุณคิม ยังงเต๊กกับภาษาไทยของฉันอยู่ งงไปเถอะ-*-ขนาดฉันยังงงเลย-o-

"เดี๋ยวรีบเดินไปไหนเนี่ย! " เสียงไม่พึงประสงค์ลอยมากระทบหูฉัน=='

"มาทำไมเนี่ย! " ฉันหยุดเดินแล้วหันไปมองต้นเสียงที่ยืนหอบแฮกๆอยู่ตรงหน้า

"ฉัน เป็นพ่อ! เธอเป็นแม่! และนี่ลูกของเรา ดังนั้นเราต้องไปด้วยกัน! " ไอ้หน้าลิงพูดก่อนจะเดินไปจับมือโบซอกอีกข้างที่ยังว่างอยู่ไว้แล้วลากให้ ฉันและโบซอกเดินตามไป 'ฉันเป็นพ่อ' 'เธอเป็นแม่!' 'และนี่ลูกของเรา' ให้ตายเหอะฟังแล้วโคตรติดเรท ดีนะที่หมอนี่พูดเกาหลีน่ะ ไม่งั้นคนคงมองฉันว่าคุณแม่วัยละอ่อนแน่ๆ

"อ่ะ นี่บัตรขึ้นไปสิ" อีตาหน้าลิงยื่นบัตรชิงช้าสวรรค์ให้ฉันและโบซอกกันคนละใบ

"แล้วคุณพ่อไม่เล่นหรอ" โบซอกถามด้วยความสงสัย ฉันก็สงสัย-*-

"มะ มะ ไม่น่ะ เล่นกันไปเถอะ เดี๋ยวฉันยืนรอข้างล่าง^^ "

"ไม่ เอานะั! งั้นเอาแบบนี้ดีกว่า^^ หนูไม่ขึ้นก็ได้>O< คุณพ่อกับคุณแม่ไปขึ้นชิงช้ากันสองคนนะ เดี๋ยวหนูไปเล่นบ้านลมก็ได้" พูดจบก็ถึงคิวพวกเราขึ้นชิงช้าแล้ว ยัยโบซอกถือโอกาสที่ฉันและไอ้หน้าลิงกำลังงงๆ ผลักขึ้นกระเช้าไปและฉวยแบงค์ยี่สิบในมือฉันไปแล้วบ้าย บาย อย่างสุขขี-o- ยัยเด็กผี! 

"หนูไปรอที่บ้านลมข้างนี้นะคะ:D เล่นกันให้สนุกล่ะ"

"ยัยเด็กบ้า" ฉันพูดอย่างอดไม่ได้

"..."

"น่าเบื่อเป็นบ้า สูงก็ไม่สูง หมุนก็ช้า! ทำไมถึงชอบเล่นกันนะ" ฉันบ่นกระปอดกระแปด เซ็ง!

"..." เอ๋...ทำไมได้ยินเสียงไอ้หน้าลิงเลยนะ-*- ตกชิงช้าตายไปแล้วหรอ-o-

"นี่นายO_o" ฉันเบิกตาโตกว้างเมื่อพฤติกรรมของคนที่อยู่ตรงข้ามมันช่างน่าทึ่งเสียงนี่กระไร=o=

"~~~" ตัวของเขาสั่นระริก

"o_O" แขนกอดออกไว้แล้วนั่งขาชิดตัวตรงเป็นเสาธง

">_<" ดวงตาสองข้างปิดสนิท เพิ่งได้ถอดแว่ดำเนี่ยแหละ ค่อยเหมือนคนปกติหน่อย-o-

"นายเป็นอะไรน่ะ พี่เข้ารึเปล่า" ฉันถามเสียงสั่น ยะ ยะ อย่าบอกนะว่าพี่ชิงช้าเข้าสิงน่ะ

"(>< )( ><) (>< )( ><)" เขาส่ายหัวไปมา

"แล้วนายเป็นอะไรห๊า!" ฉันถามเสียงดัง อย่าบอกนะว่าเป็นลมบ้าหมู-o-

"ธะ ธะ เธอช่วยอะไรอย่างนึงสิ" ไอ้หน้าลิงพูดทั้งๆที่ยังหลับตาและนั่งท่าเดิม

"อะไร-*-" หวังว่าคงไม่ใช่ให้ฉันกระดชิงช้าลงไปตามหมอมาดูอาการนายหรอนะ

"ชิงช้า>< ถึงข้างล่างรึยัง>< " อ๋อ~อย่างนี้นิเอง

"ถึงแล้ว^^" ฉันพูดเสียงหวาน

"O_< >_o O_O กรี๊ดดดดด!"

"เฮ้ย!นายบ้ารึเปล่าจะกรี๊ดทำไม! " มันเป็นตุ๊ดจริงๆด้วยอ่ะ-o-

"ธะ ธะ ฌะอหลอกฉันทำไมไหนว่าชิงช่างถึงข้างล่างแล้วอ่ะTT"

"ทำไมนายกลัวอะไรหรอ^^" ฉันถามอย่างเป็นต่อ หึหึ

"คือว่า...ฉันกลัวความสูงTOT"

"ฮ่าๆๆๆ บอกแล้วว่านายเป็นตุ๊ด" ฉันพูดเสียงเย้ยหยัน

"ฉันไม่ได้เป็นตุ๊ด! " เขาพูดเสียงแข็งและนั่งในท่าเดิม ฮ่าๆๆๆ

"งั้นหรอ"

ตึงๆๆๆๆๆ!!!

"เฮ้ย!!! นายทำอะไรเนี่ย เดี๋ยวก็ประตูเปิดแล้วตกลงไปตายทั้งคู่หรอก!"

"ฉันจะลง! เปิดประตู! " ไอ้หน้าลิงโวยวายเป็นเด็ก

"ลงไปก็ตายน่ะสิ คิดบ้าง!"

"ไม่ฉันกลัว!" เขาพูดและเขย่าประตูอย่างย้าคลั่งอีกครั้ง-*-

"ฉันบอกให้นายหยุดไงเล่า! " ฉันพูดแล้วกระชากขอเสื้อเขามาเขย่าๆ จนหัวเขาแถบจะหลุดออกมาจากบ่า

"ปล่อย! ฉันกลัวTT ไอ้ชิงช้าบ้านี่ก็เลื่อนช้าเป็นบ้า! คนกลัวนะเฟ้ย! เอาฉันลงไป!" เขายังพยายามเขย่าประตูขิงช้าอีกครั้ง

"ฉันบอกให้นายหยุดไง!!!" ฉันพูดแล้วกระชากคอเสื้อของเขาไปมาอย่างแรง แรงจนทำให้...

"O////O" ฉันและเขา

"เอ่อ..." ฉันพูดไม่ออกเมื่อจมูกของฉันและเขาชนกัน อะ อะ อีกนิดเดียวเท่านั้น>///<

"เธอ...ลืมแปรงฟันรึเปล่าทำไมลมหายใจเหม็นจัง-o-"

ปัง!!!

อย่าตกใจไม่ใช่เสียงปืน! ฉันแค่เอาหัวหมอนั่นโขกกับกรงชิงช้าแค่นั้นเอง^^
*******************************************100%*****************************************


< Red Flower Red Flower

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #25 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 12:24
    ปัง!!!!
    อย่าตกใจไม่ใช่เสียงปืน แต่เป็นเสียงคนอ่านที่ขำกลิ้งจนตกเก้าอี้ ก้นกระแทกพื้นต่างหาก 5555+
    #25
    0
  2. #23 queenpop (@queenpop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 13:40
    ต้องขอบคุณโบซอกแล้วล่ะงานนี้ ><    แต่ว่า...   ว๊ากกกก!~   เยปออย่างโหดอ่ะ   !!
    #23
    0
  3. #22 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 11:13
    ฝีมือไรเตอร์พัฒนาไปมากเลยนะเนี้ย  แต่งเก่งกว่าเดิมหนุกกว่าเดิมด้วย สุดยอด
    #22
    0
  4. #21 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 11:11
    นึกไม่ออกจริงๆว่าสองคนนี้จะรักกันได้ยังไง (-_-\)? คนอ่านเดาไม่ออกเลยค่ะไรเตอร์ เรื่องนี้คาดการณ์ยากกว่าตอนของยองมินกับเลิฟอีก สนุกกว่ามากเลย(แต่ของเลิฟกะยองก็หนุกน๊า หนุกคนละแบบกันอ่ะ)  เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ตลอดไปคร๊า
    #21
    0
  5. #20 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 11:07
    หนุกมากกกกกกกกกกกก(เน้นว่ามาก) ยัยเด็กผีโบซอกนี่เป็นกามเทพปลอมตัวมาป่ะเนี้ย
    #20
    0