You're My Girl โอ๊ะโอ!โทษทีผู้หญิงคนนี้ของผมนะครับ!

ตอนที่ 4 : ปีศาจคืนชีพTOT!!! loading...100% เพิ่ม+แก้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ก.ค. 55

คุณคิมปิดประตูห้องผมลงก่อนที่จะจ้องมาที่ผมด้วยสายตาอาฆาตO_o! ง่ะ~ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะ . . แค่...ขับรถชนคน-o- อ้อ!ลืมเล่าว่าพาสปอร์ตของผู้หญิงคนนี้บอกว่าเธอเป็นคนเกาหลีล่ะ และยัยนั่นก็ชื่อลีเยปอ==' ใครตั้งนะ -*- (ลีเยปอหรือเยปือแปลว่าสวย) แฮ่ๆแต่จะว่าไปเยปอก็สวยจริงๆนั่นแหละนะ ผมสีดำของเธอขับผิวขาวๆอย่างมากปากนิดจมูกหน่อยและแก้มชมพูๆของเธอมันทำให้ผมหวั่นไหวได้เลยล่ะ>///< เสียงดายที่ไม่เห็นแววตาเของธอเพราะว่าเธอหลับอยู่? (สลบมากกว่ามั้งควังมิน==')
         เดี๋ยวๆ ผมจะเล่าเรื่องหลังจากตอนที่ผมขับรถชนคนให้ฟังและกัน ก็พอชนเสร็จอ่ะนะ ผมก็รีบโทรหาคุณคิมว่าจะให้ทำยังไง ตอนแรกคุณคิมจะยิงคำด่าใส่ผมแล้วแหละ==' ดีนะที่ผมก็โกหกว่ายัยผู้หญิงที่ผมขับรถชนนอนชักดิ้นชักงออยู่ คุณคิมจึงเลิกด่า แล้วบอกว่าให้ผมพาเธอไปที่บ้านเพราะว่าถ้าไปโรงพยาบาลมันจะเป็นเรื่องใหญ่ อีก โชคดีที่คุณคิมมีเพื่อนเป็นคนไทยแล้วมีสามีเป็นหมอ เหอะๆผมว่าถ้าคุณคิมย้ายมาอยู่ที่เมืองไทยก็คงไม่ต้องกังวลอะไรหรอก=o=
        "ก่อเรื่องอีกแล้ว!" ผมสดุ้งโหยงเมื่อคุณคิมตะโกนขึ้น โอ๊ะ-o-เค้าตกใจนะTT
        "ชู่ๆ...เบาๆสิคร้าบบบคุณคิม^^ เดี๋ยวผู้หญิงที่นอนพักอยู่ในห้องของผมจะตื่น" ผมพูดพร้อมชี้ไปที่ประตู้ห้องตัวเอง
        "ตื่น นะดีแล้วนายจะบ้าหรอ ถ้าเธอไม่ตื่นน่ะสิน่ากลัว ฮึ่ย!ยังไงกันนะนายกับเลิฟสุมหัวกันทีไรเรื่องบังเกิดทุกที - -+++ ถ้าเธอตายขึ้นมาทำไงห๊ะ!!!"
        "เธอไม่เป็นไรมากซักหน่อยคุณคิม..."
        "ใช่!เธอไม่ตาย! แต่อาจความจำเสื่อมเพราะศีรษะได้รับการกระแทกอย่างรุนแรง เธอไม่เลือดคลั่งในสมองตายก็ดีแค่ไหนแล้ว!!!"
        "โห~แล้วทำไมผมต้องโดนว่าคนเดียวด้วยอ่ะTT ยัยคุณน้องสะใภ้ก็ไปกับผม"
        "ก็นายโตกว่าเลิฟนี่นา" โห~แต่สมองเลิฟโตกว่าเห็นๆ=='(ผมหลอกด่าตัวเองรึเปล่าTT)
        "ทั้งที่ๆเลิฟชวนผมเนี่ยนะ?"
        "ใช่นายโตแล้วต้องมีความรักผิดชอบโกควังมิน!"
        "ชิ^$$*%($&^$*&%(^)(" ผมบ่นกระปอดกระแปด
        "และก็เพราะว่านายโตแล้ว...ดังนั้น..."
        "..."ผมเงียบแล้วมองสายตาแปลกๆปนเจ้าเล่ห์ของคุณคิมด้วยความไม่ไว้วางใจ เอ่อ...แปลกจังTT
        "ถ้าผู้หญิงคนนั้นฟื้นขึ้นมานายต้องดูแลเธออย่างดีโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ! ไม่งั้นกลับเกาหลีไปตุ๊กตาปิกคาจูของนาย...โละทิ้ง!!!"
        "ห๊ะ!?! แค่ดูและผู้หญิงคนนั้นง่ายนิดเดียง^O^"
        "อื้ม~ดีใจ ไปเถอะ จากที่ฉันเดาสถาการณ์นายต้องเจออุปสรรค์แน่~โกควังมิน^^" คุณคิมเดิผิวปากลงบันไดไปอย่างมีความสุข อิ_อิ จะมีอะไรกับอีแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆน่ารักๆ>///< แค่เนี่ย!สบายมากกก~~~ (เหอะๆนายไม่รู้อะไรซะแล้ว- -+++)
  

 

 

ฉันหยีตาเล็กน้อยเมื่อดวงตาได้รับแสงสว่างจากภายนอก อื้อ~อะไรเนี่ยทำไมเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวแบบนี้นะ-o- แล้ว...นี้ฉันมาอยู่ห้องใครเนี่ย! ฉันพลิกตัวไปอีกด้านก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อภาพที่อยู่ตรงหน้ามันทำให้ฉัน...

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!" ฉันกรีดร้องสียงหลงเมื่อเห็นผู้ชายหน้าเกือบใช่ได้  = =' นอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างฉัน

ตึง!

ฉันเหยียดขาสองข้างไปยันที่ก้นผู้ชายที่นอนอยู่ เขากลิ้งตกเตียงไปด้วยท่าทางที่สวยงาม=o=

"โอ๊ย!" ผู้ชายคนนั้นร้องเสียงหลงก่อนจะยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากพื้น หน้าตาของเขาสลึมสลืออย่างหน้าใจหาย==' เอ่อ...หมอนี่หน้าตาตลกชะมัด^O^

"นาย...นายเป็นใครหา!!!" ฉันตะโกนถามเสียงดัง

"เฮ้ย!O_oธะ ธะ เธอ!ฟื้นแล้ว!" เขาพูดก่อนจะกระโดดขึ้นที่เตียงทำให้ฉันต้องต้องเขยิบหนีเขาอย่างลวดเร็ว

"นาย...อย่าเข้ามานะ" ฉันพูดพร้อมเหล่ตามองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ-o-

"อะไรๆฉันเป็นคนดีนะ เธอฟื้นแล้วหรอ เธอฟื้นแล้วใช่ไหม!"

"นี่! นายโง่รึไง ถามอยู่ได้ฟื้นแล้วใช่ไหมๆ ตาบอดหรอ!" หมอนี่โคตรโง่เลย=='

"คะ คือ...โทษทีฉันดีใจไปหน่อยน่ะ^^' "

"ว่าแต่ฉันมาอยู่ห้องนี้หรือนายมาอยู่ห้องนี้ได้ไง"

"ก็เธอ...เอ่อ..."

"อย่าบอกนะว่า...นาย! นาย!เอากระบองฟาดหัวฉันแล้วลากมาข่มขืนใช่ไหมหา!!!"

"เฮ้ยๆ!!! บ้าไปใหญ่แล้ว ฉันไม่ทำ..."

"ไม่จริง! นาย! นาย! มัน...กรี๊ดดดดดดดด!!!" ฉันหวีดร้องพร้อมปาหมอนและผ้าห่มใส่ไอ้หน้าลิง(ตั้งได้รวดเร็วมาก==')อย่างเมามัน เหอะๆต่อไปนายเสร็จแน่โคมไฟปลิดชีพว่ะฮะฮ่าๆ-o-

"เฮ้ยยยย!!!อย่า..."

 

ปึง!

 

เสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นทำให้ฉันต้องชะงักมือที่ถือโคมไฟไว้อย่างอัตโนมัติ

"เดี๋ยวค่ะๆ ใจเย็นนะคะ^^" ผู้หญิงผมสั้นตัวเล็กน่าตาจิ้มลิ้ม พูดกับฉันพร้อมยิ้มแหยๆ เอ่อ...ถ้ามองไม่ผิดเธอแลดูจะกลัวๆฉันด้วยนะ^^'

"เธอเป็นใครน่ะ อ๋อ~รึว่านี่จะเป็นกระบวนการค้ามนุษย์หา!" ใช่!ต้องใช่แน่ๆTT

"มะ มะ ไม่ใช่คะTT' คือ...พวกเราขับรถชนคุณจนคุณสลบไป...แล้วทีนี้พวกเราก็พาขึ้นมาพักที่บ้าน คือ...พวกเราคนดีค่ะ^^' เอ่อ...ฉันชื่อเลิฟนะคะ แล้วนี่ก็...พี่ควังมิน^^ เราเป็นคนดีค่ะแฮ่ๆวางโคมไฟลงนะคะ^^" ฉันมองรอยยิ้มที่เกร็งๆของเลิฟอย่างช่างใจ...คนดีจริงหรอเนี่ย- -+++

"งั้นหรอ...โอเค! สวัสดีฉันชื่อ..." ก่อนที่ฉันจะพูดชื่อตัวเองออกไปก็สังเกตเห็นหน้าของเลิฟและไอ้หน้าลิงออกอาการลุ้นๆผิดปกติ สองคนนี้มันบ้าแน่ๆ-*-

"ฉันชื่อ...เอ๊ะ!...ดะ ดะ เดี๋ยวนะ-o- ฉันชื่ออะไรO_o"

"OoO!!!"


*****************************************50%********************************************

Red Flower Red Flower

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #63 Aommo~aa (@aommari) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 19:33

    เอ๊า สะงั้น กวังเรา

    เลิฟก็สุดๆเลย

    #63
    0
  2. #19 A _ Sunny (@aim-sn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 09:54
    เวรมั๊ยละ
    #19
    0
  3. #11 queenpop (@queenpop) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 15:19
     กวังน่าสงสสารมากลูก โดนยันตกเตียง TT

     

    O,.o  นางเอกของเราความจำเสื่อมมมมมม!!~~~~       
    #11
    0