You're My Girl โอ๊ะโอ!โทษทีผู้หญิงคนนี้ของผมนะครับ!

ตอนที่ 10 : ลีแทซอง มนุษย์ปริศนาชีวิต...Loading 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ค. 56

 

(>_o)  (o_<)  (O_O)

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นอย่ามึน หือ~ผมมานอนที่โซฟาได้ไงจำได้ว่า...ไม้แบดฯ ของยัยปีศาจปลิวว่อนมาใส่หัวผม!!! ย๊ากกกก! ปวดร้าววว!

"คุณพ่อฟื้นแล้วววว ^O^" เสียงเล็กแหลมของยัยโบซอกดังขึ้น อะไรกันเนี่ย-*- ทำไมมายืนมุงผมกันทุกคนทั้งเลิฟ พี่ยองมิน ยัยโบซอก และก็ยัยปีศาจ==

 

"เอ๋?" อยู่ดีๆผมก็รู้สึกว่ามีอะไรสักอย่างไหลมาโดนที่เปลือกตา-*- "ฮะ ฮะ เฮ้ยยย!!! เลือด! ทำไมเลือดยังไหลอยู่อ่ะ!" ผมโวยวาย เฮ้ยย อย่าบอกนะว่าหน้าผากผมรั่วเป็นรูโบ๋ไปแล้ว TT(บ้าไปแล้วค่ะ ==')

"คือ...เรายังไม่ได้ทำแผลให้พี่อ่ะค่ะ ^^' " เลิฟยิ้มแหย่ๆ ทำไมอ่ะ-o-ทำไมยังไม่ทำแผลให้ผมมมม!!!

 

"ทำไมไม่ทำเล่า!!!" ผมโวย

"ไม่ได้หรอกค่ะคุณพ่อ คุณแม่เป็นคนทำให้คุณพ่อเจ็บดังนั้นคุณแม่ต้องทำให้ แต่บังเอิญคุณพ่อสลบไปก็ต้องรอให้ฟืนก่อนนะ เพราะเดี๋ยวตอนคุณแม่ทำให้ คุณพ่อจะไม่รู้และจะไม่เห็นคุณค่าคุณแม่ ^^ ดังนั้นเราก็ต้องคุณพ่อฟื้นก่อนนะคะ^^"

"ห๊ะ! -o- " เหตุผลบ้าอะไรเนี่ยยยTT

"งั้นรีบทำแผลให้พี่ควังมินเถอะเยปอ^^"

 

"อืม..." ยัยเยปอทำหน้าเอือมๆ ก่อนจะเดินมานั่งลงตรงโซฟาข้างๆผม

 

"โอ๊ย! " ผมร้องโอ๊ยทันทีเมื่อยัยบ้านี่กดสำลีลงมาอย่างแรงที่หน้าผากผม

 

"ขี้แยเป็นบ้า=*=" ยัยนั่นบ่น

 

"เหอๆ เธอมันยัยปีศาจซาดิสต์!" ผมว่า

 

"งั้นเหรอ~~~ นี่แน่!!! " ยัยนั่นพูดก่อนจะเอาสำลีชุบแอลกอฮอลจิ้มลงมาที่หน้าผากผมอย่างแรงอีกครั้ง

 

"อ๊ากกกกT[]T" ผมร้องจ๊าก

"ยะ ยะ เยปอ พอเถอะเดี๋ยวฉันทำให้เอง" ยัยเลิฟรีบมาคว้ามือยัยเยปอไว้ก่อนที่ยัยนี่จะจิ้มสำลีลงมาซ้ำอีกครั้ง ยัยปีศาจจจจ!!!

 

"เหอะ! ร้องเป็นเด็กปัญญาอ่อนไปได้ ไอ้ลิงลมเอ้ย! " ยัยปีศาจพูดก่อนจะกระแทกกล่องปฐมพยาบาลแล้วเดินไป

 

"นี่เธอ!~ ขอโทษสักคำน่ะมีไหมห๊า!!!" ผมตะโกนไล่ตามหลังยัยปีศาจ

"เออ! ขอโทษ! ไปสู่สุขคติซะนะ!"

"ยัย..." ก่อนที่ผมจะอ้าปากด่ายัยบ้านั่นก็วิ่งตึงตังขึ้นข้างบนไปแล้วววว ฮึ่ย! เซ็ง!

 

"แฮ่ๆ เยปอนี่ดุเนอะเลิฟ" พี่ยองพูดขึ้น

"นั้นสิ^^' "

"พิตบูลชัดๆ-*-" ผมพูดก่อนะจะกำหมัดแน่น เป็นครั้งแรกจริงๆที่ผมอยากต่อยผู้หญิง! ย๊ากกกก >O<

 

20.00 น.

ก๊อกๆ

"เยปอ" เสียงใครสักคนเรียกฉันจากหน้าห้อง ทำให้ฉันต้องหยุดการนั่งเหม่อๆแล้วคิดถึงความหลัง เฮ้อ! อยากจะเอาตัวเองโขกส้วมจริงๆ เพื่อความจำจะกลับมา-o-

"คะ?...อ้าวคุณคิม"

"เยปอ คือวันนี้คุณจียุนเฮ ที่เป็นเจ้าของค่ายที่ Oh My Love อยู่น่ะ เขามาที่ประเทศไทย แล้วทีนี้เขาอยากพบเธอน่ะจะได้ขอโทษเธอเรื่องเจ้าควังมินด้วย"

"เหรอคะ อืม...ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูหายดีแล้ว"

 

"ไม่ได้หรอกคุณยุนเฮเธออยากพบเยปอนะ อ่ะนี่ชุดเอาไปใส่ซะ แล้วก็รีบๆลงมาล่ะสายแล้ว" คุณคิมยัดถุงเสื้อผ้ามาให้ฉัน

"อ่อ...ค่ะๆ" เฮ้อ~ -o-

 

 

"อ้าว! เยปอ เสร็จแล้วหรอ" คุณคิมทักขึ้นในขณะที่ฉันกำลังเดินลงบันไดไปข้างล่าง

 

"ว้าวเยปอสวยจังเลย^^ " เลิฟพูดขึ้น

 

"เหอะ ตลกชะมัด" เสียงขัดหูของไอ้ลิงลมดังแทรกเข้ามา  -*-

 

"อะไรของนายย่ะ! เคนตายไหมห๊ะ! " ฉันแว๊ด

 

"ทำไมล่ะ หึ ใส่เสื้อผ้าชุดกระโปรงระบายลูกมาสีฟ้า ตกแต่งด้วยดอกไม้ หึ! นึกว่าสยหรอ! " ไอ้ลิงกอดอกพูด

"เหอะ! แล้วนายล่ะ จีบปากจีบคอเต๊ะท่าพูดน่ะ นึกว่าหล่อรึไง!"

"แล้วจะทำไมล่ะ!"

"แล้วมีอะไรห๊า!!!"

"หยุดดดด!!! อย่าทะเลาะกัน! ไปเยปอ เจวูรออยู่ที่รถแล้ว"

"ห๊ะ? เจวู เขาไปด้วยหรอคะ" บ้าน่าฉันยังไม่อยากเจอเขานะ-o-

 

"อื้มใช่ คุณยุนเฮสั่งน่ะ เพราะลีแทซองไปด้วย สองคนนี้เป็นนักร้องค่ายเดียวกันนะแต่ไม่เคยเจอกันเลย อีกอย่างพวกเขาเป็นลีดเดอร์เหมือนกันก็น่าจะเจอกันไว้ ก็เลยต้องกระชับมิตรสักหน่อย พอดีลีแทซองเขามาเยี่ยมญาติที่ไทยพอดีก็เลยนัดมากินข้าว"

"อ๋อ ค่ะ-*- " ใครคือลีแทซองฉันไม่สนหรอกนะแต่เจวูไปด้วยนี่สิ น่ากลัวจังTT'
 

***ตึกๆ

ตอนนี้ฉัน คุณคิม และ...เจวูกำลังเดินเข้าไปในภัตคารสุดหรูแห่งหนึ่ง เพื่อที่จะไปหาคุณยุนเฮและคนที่ชื่อลีแทซอง ฮึ่ย!~!ไอ้ส้นสูงบ้านี้ก็เดินยากเย็นเหลือเกิ้น!

 

"นั่นไงคุณยุนเฮ" คุณคิมเพยิดหน้าไปทางโต๊ะข้างหน้าที่มีผู้หญิงวัยกลางคนใบหน้าของเธอแลดูหยิ่งๆยังไงไม่รู้สิ เธอจัดว่าเป็นคนสวยมากๆเลยล่ะ ผิวเธอขาวมาก ดวงตาชั้นเดียวแต่เฉี่ยวคมทำให้ใบหน้าดูเปรี้ยวขึ้นมาอีกระดับ จมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากเรียวยางของเธอส่งผลให้ใบหน้าของเธอดูสวยแบบหยิ่งๆอย่างบอกม่ถูกแหะ

"สวัสดีครับคุณยุนเฮ" คุณคิมโค้งให้คุณเฮก่อนจะผายมือมที่ฉัน "นี่ลีเยปอครับ"

 

"สวัสดีค่ะ คุณยุนเฮ ^^" ฉันโค้งให้คุณยุนเฮ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างๆคุณยุนเฮนั่นคงจะเป็น 'ลีแทซอง' สินะ

 

"สวัสดี...ลีเยปอ" คุณยุนเฮพูดขึ้น ทำให้ฉันต้องดึงสายตากลับไปที่คุณยุนเฮ

"เอ่อ...เยปอนี่ 'ลีแทซอง' น่ะ^^"

 

"สวัสดีค่ะ" ฉันโค้งให้ลีแทซองนิดหน่อย หมอนี่ก็หน้าตาที่แหะ ผมสีบลอนด์ทองของเขาทำให้ใบหน้าขาวๆนั้นสว่างขึ้นมา ดวงตากลมสวยคู่นั้นทำให้เขามีใบหน้าอย่างกับผู้หญิง เขามีจมูกโด่งสวยและริมฝีบางสวยราวกระจับนั่นกำลังยิ้มมุมปากมาที่ฉัน

 

"สวัสดีลีเยปอ" เขาโค้งให้ฉันบ้าง

 

"สวัสดี 'ลีแทซอง' " เสียงนิ่งๆและเยือกเย็นของเจวูที่ยืนอยู่ข้างๆฉันดังขึ้น

"อ่าฮะ^^ สวัสดี 'คังเจวู' ยินดีที่ได้พบกันเป็น 'ครั้งแรก' นะ รู้สึกว่าเวลาคุณยุนเฮจะนัดให้เราเจอกันที่ไรนายจะม่ว่างตลอดเลย " เขาพูดพร้อมแสยะยิ้มอย่างหน้าหมั่นไส้ -*- ทำไมบรรยากาศมันมาคุแปลกๆนะ แล้วทำไม แทซอง ต้องชอบมองฉันด้วย!

"โอเคๆ นั่งเถอะ" คุณยุนเฮพูดขึ้นทำให้การจ้องตาของลีแทซอง เจวู และฉันหยุดลง-o-

 

ตอนเรานั่งทานข้าวกันคุณยุนเฮก็ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบฉันแถบจะล้วงไส้ล้วงพุงเลยทีเดียว-*- มีการมาถามฉันอีกนะว่า 'มาเมืองไทยทำไม' หล่อนถามเพื่อ? ขนาดฉันเอง ฉันยังไม่รู้เลย =='  เห็นคุยๆกันรู้สึกว่าแทซองจะมีแม่เป็นคนไทยและพ่อเป็นคนเกาหลีใต้แหะที่จริงเขาอยู่ที่เมืองไทยแต่เขาไปเรียนต่อไฮสคูลที่เกาหลีใต้ เพราะพ่อกับแม่เลิกกันเขาจึงต้องไปอยู่กับพ่อ และวันนี้เขาก็มาเยี่ยมแม่นั่นแหละ

พอนั่งไปซักพักก็รู้สึกถูกจ้องมองจากแทซอง นักร้องโรคจิตนั่น-*-  มองฉันแปลกๆ จะว่ารไปคุณยุนเฮนัดแทซองกับเจวูมาก็ไม่เห็นจะทำอะไรเลย สองคนนั้นไม่พูดกันสักคำ!

 

"Check bill" คุณยุนเฮเรียกเด็กเสิร์ฟมาคิดเงินกลังจากเราทานกันเสร็จ เอาเจวูกับแทซองมาเพื่ออะไร-*- เห็นคุณยุนเฮกับคุณคิมนั่งคุยกันแค่สองคน

 

"ดูแลOh My Love ดีๆล่ะคุณคิม " คุณยุนเฮพูดพร้อมลุกขึ้นจากเอี้ หลังจากที่จ่ายเงินเรียบร้อย

"ครับ"

"เอ่อ..คุณคิมค่ะเดี๋ยวหนูไปเข้าห็องน้ำก่อนนะคะ"

"อื้ม เอาสิเดี๋ยวไปรอที่รถนะ"

 

"ค่ะ" ฉันเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อไปเข้าห้องน้ำ อยากถอดส้นสูงเดินจังTT' แต่เกรงใจเพราะที่นี่โคตรไฮโซเลยอ่า

พรึบ~

อยู่ดีๆ ฉันก๋โดนชุดแขนเข้าไปในซอก ซอกหนึ่งข้างๆห้องน้ำ กรี๊ดดด!!! ใครว่ะ-*-

"ปล่อยนะ!" ฉันดิ้น ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับคนที่ฉุดฉันเข้ามา ลีแทซอง!!!

"เธอมาทำไม!" ฮะ!?! คำถามนี้...อีกแล้วหรอ=o=

"อะไรของนายเนี่ย! สมองเสื่อมหรือหูบอดห๊ะ! ถึงไม่ได้ยินว่าฉันถูกควังมินขับรถชนจนความจำเสื่อม!" บ้าเอ้ย!

"งั้นหรอ! โลกกลมไปหน่อยมั้ง ลีเยปอ! "

"เหอะ! กลมบ้าอะไรล่ะ! โลกเบี้ยวล่ะสิ ถึงทำให้ฉันมาเจอคนอย่างพวกนาย!" ฉันแว้ด ทำไมหน้าห้องน้ำไม่มีคนเดินผ่านฟร่ะ TT

"เธออย่านอกเรื่อง! บอกฉันมาดีกว่าว่ามาทำไม! " เอ๊ะไอนี่ พูดไม่รู้เรื่อง!

"ฉันไม่รู้โว้ย! นายบ้าป่ะคนความจำเสื่อมนะ ตั้งแต่อยู่ที่นี่ได้ยินคำนี้มาแล้วสามครั้ง! นะเฟ้ย!!!"

"เธอยังไม่ลืมมันใช่ไหม"

"มันไหนอีกห๊ะ! จะเผือกจะมันตอนนี้ฉันก็ลืมหมดแล้ว!"

"เธอไม่กลัวเจ็บอีกรึไงที่กลับมาหามัน" เมื่อกี้ที่พูดไปมันไม่ได้ฟัง? -*-

"เฮ้ย! นายบ้าป่ะ บอกว่าความจำเสื่อมจำๆ " กรี๊ดดด >O< นักร้องค่ายนี้หูหนวกหรอ!

พรึบ~

อยู่ดีๆ ฉันก็โดนฉุดออกไปจากซอกนั้น เอาเข้าไป-*- ฉุดไปฉุดมา แขนฉันT^T

 

"ขอโทษนะลีแทซองที่ต้องรบกวนเวลา ไปเยปอคุณคิมให้มาตาม นายด้วยลีแทซองคุณยุนเฮบอกว่าให้ตามไปที่รถเลย" พูดจบเจวูก็ฉุดกระชากฉันให้เดินตามไป ย๊ากกก!!! เจ็บนะเฟ้ย! T^T แต่ยังเดินไปได้ไม่กี่ก้าวเสียงแทซองก็ดังขึ้นอีก

"เหอะ! รักกันจริงสินะถึงได้กลับมาหากัน!"

 

"ไม่ใช่อย่างที่นายคิดหรอก" เจวูหันไปพูดกับแทซองด้วยท่าทางหน่ายๆ

"เหอะ! พอมันกลับมาก็ลืมฉันเลยนะเยปอ!"

"ลืมบ้าอะไรของนายห๊ะ" ฉันพูดขึ้นอีก อ๊ายยยนี้ตอนฉันเป็นเยปอคนเดิม ฉันไปรู้จักไอคนพวกนี้ได้ยังไง-*-

 

"งั้นหรอ?" แทซองพูดก่อนจะแสยะยิ้ม

"ไปเถอะเยปอ ไปก่อนนะลีแทซอง! " เจวูลากฉันออกมาจากภัตรคารไฮโซด้วยแรงมหาศาล เจ็บเป็นนะT^T แต่จะว่าไปเมื่อกี้ฉันเห็นอีตาแทซอง แสยะยิ้มอีกรอบก่อนจะเดินออกไปทางประตูภัตรคารด้านหลังด้วยหล่ะ ไอ้บ้านี้ท่าจะเพี้ยนแหะ-o-  ตอนนี้ฉันกับเจวูเดินมาถึงลานจอดรถแล้วล่ะแต่กว่าจะถึงรถน่ะอีกไหล-o-

 

"โอ๊ย!!!" อยู่ดีๆ ฉันก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดๆจนต้องเอามือกุมขมับ แล้วอยู่ดีๆก็มีถาพ ลีแทซองกับเจวูอยู่ที่ไหนซักแห่งวิ่งไปวิ่งมา

 

"เป็นอะไร" เจวูถามเสียงเรียบแต่แววตาเขากลับ...อ่อนโยน...

"ปะ ปะ ปวดหัวน่ะ"

"งั้นหรอ"

 

"อ๊ะ!" ฉันเซล้มไปเมื่อเดินอยู่ดีๆก็เดินตกส้นสูง TT' วันนี้รันทดจัง

 

"เฮ้อ~ เธอนี่นะ" เจวูบ่นก่อนจะช้อนตัวฉันขึ้น

"นะ นะ นาย! ฉันเดินเองได้TT "

"เดินได้? พรุ่งนี้ตื่นมาจะเดินไม่ได้น่ะสิ"

"ชิ!"

"จะใส่ทำไมห๊ะ รองเท้าส้นสูง"

"คุณคิมซื้อมาให้ต่างหากเล่า!"

 

"เฮ้อ! เธอนี่นะเหมือนเดิมจริงๆ" เขาพูดก่อนจะเดินจ้ำอ้าวไปที่รถ

 

"เหมือนเดิม? เหมือนเดิมยังไง? " ฉันถาม

"ใส่ส้นสูงไม่เป็นไง"

"แล้วนายรู้ได้ไงน่ะ"

"..." เขาไม่ตอบเพียงแต่ทำหน้านิ่งๆบ่งบองถึงว่า 'ไม่บอกหรอก'

"บ้าเอ้ย! ชอบพูดให้งง" ฉันบ่น เอ๊ะ!แต่จะว่าไปวันนี้เป็นวันที่เจวูพูดเยอะที่สุดเลยแหะ^^


 

Red Flower Red Flower

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #37 Kwang minny (@jjppyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 15:06
    นางเอกโหดร้ายยยยยยย
    #37
    0
  2. #36 queenpop (@queenpop) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 20:36
     เฮ้ยยยยยยยย  ปริศนาตัวละครเพิ่มมาอิก 1 คนแล้ววววว ลีแทซองแกเป็นครายยยยย!!~  

    ไรท์ มาเฉลยด่วนนนน!!
    #36
    0
  3. #35 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 12:29
    ไรเตอร์จร้า อัพๆๆๆๆๆ
    #35
    0
  4. #34 เพลง'gril (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 18:28
    นิดเดียวเองอะ เจ้้ รายยยฝุ่นนนน~~~~
    #34
    0
  5. #33 nam ssn (@namssn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 21:16
     อัพต่อค้าา
    #33
    0