เล่ห์รัก คาสโนว่า The end

ตอนที่ 5 : คนธรรมดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 พ.ค. 54

5

 

            ชุดเดรสหลากหลายสีถูกสายตาโตหวานมองอย่างพิจารณา จนกระทั่งหยุดลงที่เดรสสีขาวสะอาดตัวสวย

            น่ารักจัง เสียงหวานพึมพำ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบ เมื่อพบว่าตัวนี้ถูกใจเธอที่สุด

            อืม ตัวนั้นเหมาะกับหนึ่งที่สุดแล้ว แก้วกัญญาสนับสนุน

            ใช่ น่ารักมาก หมายถึงชุดนะ ชุดในมือเกือบจะถูกใช้เป็นอาวุธประทุษร้ายรัตนาพร แต่ยังโชคดีที่ยั้งมือไว้ทัน

            พูดอย่างนี้ เคลียร์กันหลังไมค์ได้นะ น้ำเสียงลอกไรฟันไม่ได้ทำให้คนพูดเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันยังสร้างความตลกขบขันให้อีกด้วย

            555+ เพชรเอาตัวนี้ไหม แก้วกัญญายื่นเสื้อแขนยาวไหมพรมสีหวานให้เพื่อนรัก

            อืม ที่โน่นอากาศหนาว เสื้ออย่างนี้น่าจะเหมาะ ปรีชยาวิเคราะห์เสื้อที่เหมาะกับรัตนาพร ด้วยเธอต้องเดินทางไปทำงานที่เชียงรายเป็นเวลาสองเดือน และยังไปในช่วงฤดูหนาวอีกด้วย

            ซนก็เลือกชุดแขนยาวไปด้วยสิ ถึงรีสอร์ตของคุณพัชระที่จะไปทำงานอยู่ในจังหวัดกาญฯ แต่อยู่ในเขาอย่างนั้นคงหนาวน่าดูเลย พี่ใหญ่แนะ เมื่อเห็นคนที่รบเร้าจะมาหาเสื้อผ้ายังไม่เลือกให้ตัวเองสักตัว

            ตัวนั้นโอ (เค) ไหม สีชมพูเลย นิ้วเรียวชี้ไปยังชุดกระโปรงสีสวย ที่เธอสะดุดตั้งแต่เหยียบเข้ามาในร้านนี้

            อืมสวย เอ๊ะ! นี่คุณ รัตนาพรหันมอหญิงสาวผู้มาใหม่อย่างขวางๆ เมื่อเธอคนนั้นปัดมือเธอทิ้ง และคว้าชุดสวยที่แก้วกัญญาเล็งไว้ไป

            ทำไมยะ หล่อนมีปัญหาอะไร ปรีชยากระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อพบว่าคู่กรณี หญิงร้ายที่ตบเธอจนแก้มโย้เมื่อคราวก่อน

            มีแน่ค่ะ คุณเอมิกา นางแบบขาวีนแห่งยุค!” เสียงนิ่งเรียบของปรีชยา เป็นเหมือนสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าให้รัตนาพรและแก้วกัญญารับรู้ว่าพายุลูกย่อมๆได้ก่อขึ้นแล้ว

            อ้อ นึกว่าใคร แหม นี่แกลีลาดีขนาดที่รบติดใจแล้วหิ้วมากรุงเทพด้วยเลยเหรอ น้ำเสียงหยามเหยียดและแววตาดูถูกนั่นกระพือแรงโกรธให้ปรีชยาไม่น้อย

            ก็ยังดีกว่า คนที่ไปเสนอให้เขาถึงที่แต่เขาก็ยังไม่เอา รัตนาพรกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามเต็มที่ จนคนฟังตัวสั่นด้วยความโมโห

            อยากตบเหรอ เอาสิ คุณนางแบบ อ้อ แถมด้วยลูกสาว รมต.ชื่อดัง คราวนี่เป็นแก้วกัญญาบ้างที่ท้า

            พวกแก นังคนชั้นต่ำ!” มือเรียวของนางแบบสาวยกค้างกลางอากาศ เตรียมจะตบได้ทุกเมื่อ

            เอาสิวะ อยากลองวิชากับคนชั้นสูงดูสักครั้งเหมือนกัน แก้วกัญญาตั้งการ์ด พร้อมลองวิชาคาราเต้ (สายดำ) ที่เคยเรียนมา

            ซน เพชร ไปนั่งรอ ปรีชยาออกคำสั่ง เพราะรู้ดีว่าหากเพื่อนรักสองคนนี้ลงมือเมื่อไหร่ คุณนางแบบคงเดินแบบไม่ได้หลายวัน แล้วเพื่อนเธอสนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน

            มันต้องตัวต่อตัวสินะรัตนาพรยอมลากเพื่อนไปนั่งรออยู่ที่โซฟาแต่โดยดี ท่ามกลางสายตาของพนักงานในร้าน และผู้คนรอบๆ

            หึ เตี้ยๆอย่างแก จะทำอะไรฉันได้ คนเตี้ยยิ้มอย่างใจเย็น หางตาเหลือบเห็นชายหนุ่มสองคนกำลังแหวกฝูงชนเข้ามา

            ทำให้รบทิ้งเธอได้ยังไงล่ะ เท่านั้นแหละ มือที่ค้างกลางอากาศฟาดลงบนแก้มเนียนอย่างรุนแรง จนคนมาใหม่หัวใจร่วงไปถึงตาตุ่ม

            หนึ่ง!” แก้วกัญญาและรัตนาพรปรี่เข้าไปหาเพื่อนสาวที่ล้มกองกันพื้น แต่หากร่างใหญ่ของนักรบวิ่งแซงเข้าไปก่อน

            มือใหญ่พยุงคนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม ยิ่งเห็นรอยแดงที่แก้มเนียนใสยิ่งโกรธเอมิกา ที่บังอาจแตะต้อง ว่าที่แม่ของลูกเขา มือใหญ่แตะแก้มข้างที่ช้ำอย่างสะเทือนใจ ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันแค่นี้เขากลับปกป้องเธอไม่ได้ แถมเขายังเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอบาดเจ็บอีกด้วย

            ที่รัก ไม่เป็นไรนะครับ ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ร่างสูงโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้ จนแทบจะจมลงไปในอก ก่อนจะหันไปเอาเรื่องกับนางแบบสาว

            เอ คุณทำอย่างนี้ทำไม เสียงอ่อนโยนเมื่อครู่ตะคอกใส่เอมิกาอย่างโมโห

            เอ รบคะ คุณต้องฟังเอนะคะ นังนี่มันกำลังจะแย่งรบไปจากเอ เอ เอ...

            ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ผิดหวัง ทุกอย่างประดังประเดมาใส่เอมิกาจนคิดอะไรไม่ออก ยิ่งเห็นคู่อริอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่เธอรัก ยิ่งเจ็บปวดจนทำอะไรไม่ถูก

            จะต้องให้ผมย้ำไหม ว่าคุณกับผมเป็นอะไรกัน ไม่มีความสงสาร ความเห็นใจจากชายหนุ่ม มีเพียงความเย็นชาที่ส่งมาให้เธอ

            คุณรบ คุณทำอย่างนี้ไม่ได้นะคะ ใครๆเขาก็รู้ว่า คุณเป็นอะไรกับพี่สาวเม เมวิษาที่มากับพัชระโวยวาย ทั้งๆที่มือกำลังสาละวนอยู่กับการเกาะแขนเจ้าของภาณุพงศ์ ทั้งๆที่คนโดนเกาะก็แกะอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นกัน

            ใช่ค่ะ คุณทำอย่างนี้กับเอไม่ได้นะคะ

            ร่างเล็กของคนในอ้อมกอดดิ้นขลุกขลัก จนหลุดออกมาจากแผงอกแกร่งได้ สายตากลมโตมองเอมิกาอย่างเห็นใจ

            คุณรบคะ อย่าทำร้ายคุณเอมิกาเลยค่ะ เธอคงรักคุณมากน้ำเสียงเศร้าๆชวนสงสารทำเอาคนฟังหัวใจกระตุก หมายความว่าเธอต้องการให้เขารักกับเอมิกางั้นหรือ

            รบคะ ถึงหนึ่งจะรักคุณ แต่ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ หนึ่งเป็นแค่คนธรรมดาๆ ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณสักอย่าง คุณเอมิกาต่างหากที่เหมาะกับคุณทุกอย่างหยดน้ำใสกลิ้งผ่านร่องแก้มเนียน

            ตุ๊กตาทองว่ะ แก้วกัญญากระซิบ เมื่อรู้สึกว่าการแสดงของเพื่อนรักช่างสมจริงเสียจนใครต่อใครที่ดูอยู่อินไปด้วย!

            แถมออสก้าด้วยเลย รัตนาพรตอบกลับ ถ้าไม่ติดว่าเธอรู้ไส้รู้พุงนางเอกอย่างปรีชยาเธอก็คงจะอินจนร้องไห้ไปแล้ว

            นึกแล้ว ที่ยอมให้ตบง่ายๆมันผิดปกติ สองสาวกระซิบกระซาบกันไปมา จนพัชระสงสัย

            ร่างสูงโน้มตัวลงใกล้ๆสองสาว ที่เพลิดเพลินจนไม่สนบรรยากาศรอบข้าง เมื่อพบว่ามันชักผิดสังเกต

            ใครจะคิดว่าคนไม่ชอบดูหนังอย่างยายหนึ่งจะตีบทแตกขนาดนี้ นั่นไง เขาก็ว่ามันผิดปกติ ที่แท้ทุกอย่างมันก็แค่ละครฉากหนึ่งเท่านั้น

            น่าจับไปเล่นหนังจริงๆ นี่ขนาดไม่เคยเรียนการแสดงนะเนี่ย รัตนาพรชื่นชมกับการแสดงของเพื่อน

            เอาซะแม่นางร้าย ร้ายไม่ออก สุดยอด นี่ก็อีกคน นอกจากจะไม่ห้ามแล้ว ว่าที่คุณผู้หญิงแห่งภาณุพงศ์ยังสนับสนุนจนเกินหน้า เกินตา

            จะไม่ห้ามเพื่อนคุณหน่อยเหรอครับ เสียงทุ้มที่กระซิบข้างๆยังผลให้แก้วกัญญาสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะเชิดใส่อย่างหมั่นไส้เมื่อตั้งสติได้

            ระวังนะคะ มายุ่งกับคนธรรมดาๆอย่างฉันแบบนี้ แฟนคุณจะหึงเอา ฉันคงไม่มีแรงกำลังอะไรไปสู้รบปรบมือกับแฟนคุณหรอก เสียงใสๆว่า ร่างเล็กขยับออกห่าง จนคนมองอมยิ้ม

            เมเขาไม่ใช่แฟนผมจะครับ รีบปฏิเสธ

            อ้อ เข้าใจค่ะ ว่าคาสโนวาอย่างคุณคงมีแฟนไม่ได้หรอก เพราะจะอดหลั่นล้า

            อุ๊บ! หึหึ รัตนาพรหลุดหัวเราะออกมาจนได้ เมื่อเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกของคาสโนวา คงไม่รู้สินะว่าจะปฏิเสธอย่างไร

            ผมกับคุณมีเรื่องต้องคุยกัน เมช่วยออกไปห่างๆจากผมด้วย ผมขอประกาศไว้ตรงนี้เลยว่าเธอคนนี้เป็นแฟนผม คนอื่นไม่เกี่ยว ท้ายเสียงบอกกับเมวิษาอย่างชัดถ้อยชัดคำ เมื่อเธอไม่ยอมให้เขากับแก้วกัญญาออกไปจากบริเวณนี้

            ไม่นะคะพัช คุณทำอย่างนี้ไม่ได้นะ เมไม่ย้อมมมมมมม!” จากเดิมที่เอมิกาโวยวาย กลับกลายเป็นเมวิษาที่กรีดร้องเสียงดัง

            แก อีนังหน้าด้าน แก๊!!” ไม่ว่าเปล่า ไฮโซสาวยังฟาดมือใส่แก้มคนตัวเล็กอย่างจัง แต่แก้วกัญยาไม่ใช่ปรีชยา ไม่จำเป็นต้องลวดลายอะไร เพราะคนอย่างเธอแรงมา แรงกลับ ร้ายมาร้ายกลับเท่านั้น

            พลั่ก!!

            กำปั้นน้อยๆพุ่งใส่จมูกโด่งเกินหน้าเกินตาคนมองเต็มแรง ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน เธอเจ็บ คนที่ทำเธอต้องเจ็บกว่า

            เอาสิ เข้ามาสิ แม่จะส่งเข้าโลงทั้งพี่ทั้งน้องเลย นี่คุณปล่อยมือฉัน แล้วออกไปไกลๆเลย เข้ามาเล๊ย! คุณคนชั้นสูง คุณนกยูงไม่มีหาง คุณลิงค่างบ่างชะนี คุณปิ๊บปี้ชะกึ้บกึ๋ย

            พรวด ฮ่าๆๆ หลังจากที่อดกลั้นมานาน พัชระก็หลุดขำออกมาไม่ได้ ตัวก็เล็กแล้วยังไปท้าเขาเหยงๆ แถมคำพูดของเธอก็สุดๆเหลือเกิน ปิ๊บปี้ชะกึ๊บกึ๋ย คิดได้ยังไง

            นักรบละสายตาจากว่าที่แม่ของลูกไปมองว่าที่คุณผู้หญิงแห่งภาณุพงศ์ ที่ท้าเมวิษาและเอมิกาอย่างไม่กลัวเกรง นี่พวกเธอไม่รู้เลยหรืออย่างไรว่าสองพี่น้องนี้ไม่ใช่แค่นางแบบแถวหน้าเท่านั้น แต่ยังเป็นถึงลูกสาวของท่าน รมต. ชื่อดัง แต่คนข้างตัวก็ใช่ย่อย เล่นละครตบตาซะเนียนจนเขาเกือบหลงเคลิ้มไปกับคำว่ารักของเธอ ถ้าหากสายตาไม่บังเอิญไปเจอะกับเพื่อนเธออีกสองคนที่หัวเราะอย่างสนุกสนาน คิดอยู่แล้วว่ามันแปลก ที่ทั้งสองคนไม่เข้ามาช่วยคนตัวเล็กข้างๆเขา ซึ่งปกติพวกเธอไม่เคยยอมให้ใครทำร้ายง่ายๆโดยไม่ตอบโต้แน่ๆ

            แก ต่อยน้องฉันเหรอ เอมิกาชี้หน้า กระทืบเท้าอย่างโมโห หันไปคว้าคู่กรณีเมื่อครู่หวังจะประทับมือลงบนแก้มนั่นอีกรอบ หึ แกต่อยน้องฉัน ฉันก็จะตบเพื่อนแกโชว์

            หยุดนะเอมิกา ถ้าคุณแตะต้องผู้หญิงของผมเมื่อไหร่ เราเห็นดีกันแน่ นักรบประกาศก้อง ร่างสูงขยับบังคนตัวเล็กไว้อย่างหวงแหน ปกป้อง

            รบคะ คุณจะเลือกนังนี่ใช่ไหม ได้ค่ะ เอก็มีศักดิ์ศรีของเอ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน

            เอมิกาและเมวิษาจากไปแล้ว เหลือเพียงร่องรอยความเสียหายในร้านเสื้อผ้าชื่อดัง และร่องรอยความสนุกสนานของสองสาวสุดแสบ และความเหนื่อยใจของหนึ่งหนุ่มหล่อ

            ที่รัก เจ็บมากไหมครับ นักรบขยับเข้าใกล้หวังจะกอดปลอบประโลมปรีชยาอีกครั้ง

            อย่าเนียนค่ะ คุณนักรบ ถึงฉันจะไม่รวย ไม่ไฮโซ เป็นคนธรรมด๊า ธรรมดา แต่ก็มีสมองค่ะ อย่าคิดว่าฉันจะไม่รู้ว่าคุณคิดจะแต๊ะอั๋งฉัน หึหึ นี่สำหรับที่คุณแอบจับสะโพกฉันตอนกอดตอนนั้น ร่างบางยกขาแล้วกระแทกรองเท้าส้นเข็มลงบนเท้าใหญ่อย่างเหมาะเหม็ง ไม่พลาดเป้าแม้แต่น้อย

            โอ๊ย!!” ร่างสูงกระโดดเหยง ด้วยความเจ็บปวด สองครั้งสองคราที่เธอทำร้ายร่างกายเขา

            เพชร กลับเถอะ ไปหาอะไรกินตามประสาคนธรรมดาๆดีกว่า อ้อ ต้องไปตามยายซนด้วยสินะ

            อืม นั่นสิ

            เดี๋ยวครับ คิดถึงผมด้วยนะที่รัก ส่วนคุณรัตนาพร ไอ้อิฐฝากบอกว่าคิดถึง แล้วคืนนี้มันจะโทรไปหา นักรบร้องบอกทั้งๆที่มือก็ยังกำรองเท้าแน่น สาบาน เขาจะต้องทำให้เธอเลิกใส่ส้นเข็มให้ได้!

            ฝากบอกเขาด้วยนะคะ ว่าไปหาเบอร์ฉันให้เจอก่อนดีกว่า รัตนาพรยักคิ้วฝากไปถึงคนไกล ที่เพิ่งจะรู้ว่ากลับไปทำมาหากินแล้ว หึหึ ขนาดสืบประวัติยังหาได้ข้อมูลมั่วเลย แล้วเบอร์โทรล่ะ มีหรือที่จะเป็นของจริง














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

547 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:42
    สนุกดีอ่ะ

    แต่ไม่มีฉากหวีทเลยอ่าาา


    นางเอกแสบเกินไปอ่า 555+ แต่ก็ดีค่ะ
    #518
    0
  2. #476 dekkaset56 (@goay56) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:54

    แสดงละครได้เนียนจริงๆ สมควรได้รางวัลเลยนะหนึ่ง

    #476
    0
  3. #428 ooiidd4 (@ooiidd4) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2553 / 03:30
    สนุกค่ะ
    #428
    0
  4. #285 เจิ้ล (@sjle777) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2553 / 19:45
    สุดจะบรรยาย
    สนุกมาก
    #285
    0
  5. #93 lake-ang (@angkana-art) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 16:25
    รีบอัพต่อนะคะสนุกมากๆๆๆๆๆ
    #93
    0
  6. #78 4um4im~* (@blueberrylove) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 19:37
     สุดยอดดด 

    ชอบจัง นางเอกแบบนี้
    #78
    0
  7. #43 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2553 / 12:47
    #43
    0
  8. #35 ผักกาดต้ม (@boombeam85) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 21:01
    55555555+นางเอกหรือนางร้ายกันแน่เนี่ย
    #35
    0
  9. #22 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 18:35
    มาอัพบ่อยๆๆนะ
    #22
    0