BETROTHED ( jaedo )

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    27 พ.ย. 61

 

BETROTHED ( jaedo )

บทนำ

 

 

 

 ชีวิตนี้คนเราจะต้องการอะไรดีๆมากมายได้แค่ไหนกันนะ

 ฐานะทางบ้านดี เพื่อนที่ดี หน้าที่การงานที่ดี ความมั่นคงทางการเงินที่ดี ความรักดีๆ

ถ้ามีสิ่งดีๆเหล่านี้ทั้งหมดในชีวิต เท่านี้ก็เพียงพอแล้วใช่หรือเปล่า

สิ่งดีๆที่กล่าวมาทั้งหมด 

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่เป็นสิ่งที่ คิมโดยอง คนนี้มีมันทั้งหมด

 

คิมโดยอง หลานชายคนโตของตระกูลคิมที่ร่ำรวยมั่งคั่งจากผู้ครอบครองตลาดอสังหาริมทรัพย์ และที่ดินมากมาย สืบต่อกันมาหลายรุ่น จนถึงรุ่นปัจจุบันที่ คิมซางฮา ปู่ของเขาได้วางมือจากการบริหารงานทุกอย่างและส่งต่อให้ คิมซอกจิน ลูกชายคนเดียว รับหน้าที่ขึ้นเป็นประธานแทนหลายปีแล้ว

แน่นอนว่าตำแหน่งผู้สืบทอดต่อไป ก็คงเดาได้ไม่ยาก ว่ามันย่อมต้องเป็นหนึ่งในลูกหลานสายตรง ลูกชายที่ผู้เป็นพ่อรักที่สุด

เพียงเท่านั้นก็คงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ดีถึงอนาคตอันสุดใสรุ่งโรจน์ของคิมโดยอง ดูง่ายๆสบายๆซะจนใครๆก็คงต้องอิจฉา คนที่ได้ชื่อว่าคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดอย่างเขาอยู่แล้ว

 

ความน่าอิจฉาของคิมโดยองยังไม่หมด เป็นเรื่องปกติที่ในเมื่อโดยองเกิดในตระกูลที่ร่ำรวย การจะได้มีครอบครัวก็ย่อมต้องเป็นบุคคลที่อยู่ในระดับเดียวกันอยู่แล้ว

ตัวเลือกที่ชัดเจนที่สุดก็เห็นจะเป็นตระกูลจอง เจ้าของธุรกิจโรงแรมที่มีสาขามากมายทั่วประเทศ ถือเป็นการจับคู่ที่ลงตัวที่สุดเลยก็ว่าได้ ระหว่าง หลานคนโตของตระกูลคิม อย่างคิมโดยอง และหลานชายเพียงคนเดียวของตระกูลจองอย่าง จองแจฮยอน

และโชคดีที่เด็กทั้งสองคนต่างก็ไม่มีใครขัดข้องกับการจับคู่ในครั้งนี้เลย

 

            ตลอดเวลาของการเติบโตขึ้น คิมโดยองได้เรียนรู้วิถีการใช้ชีวิตให้ได้อย่างเข้มแข็งด้วยตัวเองมาตลอด

คนนอกอาจจะคิดว่าชีวิตของเขานั่นช่างแสนจะเพอร์เฟค แต่ใครจะรู้ ว่าในความเป็นจริง มันกลับไม่ใช่อย่างนั้นสักนิด คิมโดยองที่มีความสุขกับครอบครัวน่ะ ไม่มีอยู่จริงหรอก

ตั้งแต่วันนั้น วันที่แม่และคุณปู่ของเขาตายไป

 

“ จะไปไหนของแก “

เสียงทุ้มอันทรงพลังของคิมซอกจิน เอ่ยทักทันทีที่เห็นว่าลูกชายตัวดีกำลังจะออกไปข้างนอกบ้านโดยที่ไม่ทักทายกันสักนิด 

ไร้มารยาทจริงๆ

ขนาดเขาพูดไปขนาดนี้แล้ว ไอ้ลูกตัวดีมันยังไม่ตอบเลย

 

“ นี่แกไม่คิดจะเห็นหัวพ่อกับแม่เลยใช่ไหม? “


คิมโดยองได้แต่ถอนหายใจอย่างหนัก ยิ่งมองไปที่โต๊ะอาหารที่ประกอบไปด้วยสมาชิกครอบครัวที่แสนสุขสันต์ โดยองก็ยิ่งหงุดหงิด

พ่อบังเกิดเกล้าของเขา พ่อที่ไม่เคยอยากจะนับว่าเขาเป็นลูก

เมียใหม่ของพ่อ คิมเยนา ไม่สิ  ตอนนี้คงต้องเรียกว่าคุณผู้หญิงคนใหม่ของตระกูลคิมแล้วมั้ง

คนสุดท้าย คิมยอนกยอง เด็กผู้ชายวัยมัธยมต้น ที่ตามปกติก็คงนับได้ว่าเป็นน้องชายต่างแม่ของเขานั่นแหละ


     แต่ก็นะ เขาคงนับตัวเองไปเป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัวกับคนตรงหน้าไม่ได้  เพราะเขามันก็แค่มารหัวขนที่เกิดจากคุณผู้หญิงคนเก่า ลูกชายคนโตที่ คิมซอกจินไม่ได้ตั้งใจให้เกิดมา เพราะคิมดาริม แม่ของเขาเป็นแค่ผู้หญิงที่พ่อต้องจำใจแต่งงานด้วยเนื่องจากเหตุผลทางธุรกิจ ไม่ใช่คนที่พ่อรักนักรักหนาอย่างคุณผู้หญิงคนใหม่ ที่พ่อรีบแต่งงานด้วยทันทีที่แม่เขาป่วยตายเมื่อ 13 ปีก่อน แต่คิมยอนกยอง กลับอายุ 15 ปี  ดูจากอายุของเด็กคนนั้นแล้ว มันก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าทำไมพ่อของเขาถึงได้ไม่สนใจจะไว้ทุกข์ให้แม่เลยสักนิด

 

“ จะทำตัวดีๆสักวันไม่ได้เลยใช่ไหม!

ผู้เป็นพ่อชี้หน้าพูดเสียงดังใส่ลูกชายที่ยืนทำหน้านิ่งใส่เขาอยู่อย่างนั้น ไอ้ลูกหัวดื้อ 

 

“ คุณหวังอะไรล่ะครับ จะให้ผมยกมือไหว้ก่อนออกจากบ้านเป็นลูกชายที่ดีงั้นหรอ? “

คิมโดยองตอบไปช้าๆ ก่อนจะเสตานิ่งๆมองไปที่สองแม่ลูก

“ ไม่ใช่แม่ผม ผมคงไหว้ไม่ได้หรอกนะครับ “


“ แก! ไอ้เด็กเวร เยนาเธอไม่รังเกียจแก รักแกเหมือนลูกแท้ๆของเธอขนาดนี้แล้ว ยังไม่สำนึกบุญคุณอีก “


“ เหอะ ใครเขาอยากเป็นลูกกัน “


ตอบไปแค่นั้น ก่อนที่ร่างโปร่งจะรีบก้าวเท้ายาวๆพาตัวเองออกไปจากบ้านหลังใหญ่ที่น่าอึดอัด


รักเหมือนลูกตัวเองงั้นหรอ พ่อเรียกผู้หญิงที่แอบตีเขาตอนเด็กๆ ขัดขวางเวลาที่เขาอยากจะคุยกับพ่อ ใส่ความว่าเขาเกเร รังแกเด็กไม่มีทางสู้อย่างเขา เรียกผู้หญิงคนนั้นว่ารักคิมโดยองคนนี้หมือนลูกแท้ๆงั้นหรอ เหอะ

ไร้สาระสิ้นดี

 

 

.............................

 

 

 

“ อ้าว หน้าบูดมาเชียว “

“ ฮื่อ “

ส่งเสียงตอบรับเพื่อนไปก่อนจะทิ้งตัวนั่งอย่างเซ็งๆ คุนได้แต่มองอย่างห่วงๆหลังจากเห็นท่าทางนั้นของเพื่อน ไม่ต้องเดาให้ยาก คนที่เป็นเพื่อนกันมาสิบๆปีอย่างเขาก็แทบจะรู้ได้ทันทีว่าไอ้เพื่อนหน้ากระต่ายของเขากำลังหงุดหงิดเพราะเรื่องอะไร


“ พ่อว่าอะไรอีกล่ะ โดยอง “


“ จะอะไร๊ บ่นที่เราไม่ยอมไหว้เมียเขาไง “


นั่นไง เดาผิดซะที่ไหน


เพราะรับรู้ปัญหาภายในครอบครัวของเพื่อนมาตลอด คุนจึงรู้ดีว่าเขาไม่จำเป็นต้องพูดปลอบอะไรไป แค่ปล่อยให้โดยองได้นั่งเงียบๆคนเดียวเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง ไม่ใช่ว่าโดยองจะหายโกรธพ่อ แต่เพื่อนเขาโกรธไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วต่างหาก

 

“ วันนี้มีงานใหญ่อะไรหรือเปล่า “

หลังจากนั่งปรับอารมณ์ตัวเองได้แล้ว  คิมโดยองก็สำนึกตัวเองได้ว่าควรจะไปทำงานได้สักที ถึงได้ถามถึงตารางงานจัดเลี้ยงที่เขายังไม่ได้เช็ค


โดยองกับคุนเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมลากยาวมาจนถึงมหาลัย ที่พวกเขาชอบและเลือกที่จะเรียนเกี่ยวการทำอาหารด้วยกัน พอเรียนจบ คุนก็ตัดสินใจมารับช่วงดูแลร้านอาหารหรูในโรงแรมของที่บ้านมันต่อ และยังชวนให้โดยองมาร่วมหุ้นและขยายให้มีคาเฟ่เล็กๆ และเพิ่มบริการรับหน้าที่ในการจัดการเรื่องอาหารให้ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมด้วย

 

เด็กจบใหม่สองคนที่จับมือกันทำงานใหญ่ แน่นอนว่ามันต้องมีช่วงยากลำบาก  แต่เพราะโรงแรมนี้เป็นของตระกูลจอง ทำให้เขาได้รับความช่วยเหลือค่อนข้างมากจากจากคุณพ่อของคู่หมั้นของเขา ทำให้ สามปีที่ผ่านมา กิจการของเขาและคุนผ่านมาด้วยดี


อาจจะดูไม่ดีนักที่ต้องพูดแบบนี้ แต่คนในตระกูลจองน่ะ ดีกับโดยองซะยิ่งกว่าครอบครัวแท้ๆเป็นไหนๆ


เหตุผลหลักๆที่โดยองเลือกจะมาลุยสร้างกิจการของตัวเอง ก็เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลคิม นอกจากสมบัติส่วนตัวที่แม่กับปู่มอบไว้ให้ในพินัยกรรมแล้ว

อย่างอื่นโดยองก็ไม่ควรจะไปนึกถึง มันไม่ใช่ของๆเขา และโดยองก้็ไม่เคยนึกอยากจะได้อะไรจากผู้ชายคนนั้นอยู่แล้ว ขนาดจะเรียกว่าพ่อ โดยองยังกระดากปาก

 

 

“ เมื่อกี้คุณแทยงบอกว่ากำลังจะมีงานแต่งงานนะ และเขารีเควสว่าอยากได้อาหารจากร้านเรา ก็น่าจะใหญ่อยู่ เดี๋ยวคงส่งรายละเอียดมาให้วันนี้แหละ “


“ อืมมม งานแต่ง ได้ยินแล้วก็คันมืออยากจะอบเค้กจะแย่ “


“ แหม ได้ซ้อมไว้รออบตอนงานตัวเองอีกและ ดีจริงๆเลยนะ “

คุนได้ทีก็รีบแซวเพื่อนใหญ่ เพื่อนที่ขึ้นชื่อว่ามีคู่หมั้นเป็นตัวเป็นตนมาตั้งนาน เมื่อไหร่จะได้แต่งงานสักทีก็ไม่รู้ กับคุณจองแจฮยอนคนหล่อคนนั้นน่ะ

 

“ ของตัวเองอะไรล่ะ ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะได้แต่งเลยเหอะ “

คุนได้แต่ยิ้มขำให้ท่าทางงอแงของเพื่อน


“ ว่าแล้วก็คิดถึง เดี๋ยวแวบไปส่งข้าวเช้าดีกว่า ไปนะ “


เนี่ยแหละน้า งอแงใส่เขาได้ไม่ถึงนาที คิมโดยองก็เป็นซะอย่างนี้ มองจากดาวอังคารยังรู้เลย ว่าเจ้าตัวรักคุณคู่หมั้นของตัวเองขนาดไหน

 

 

.......................

 

 

 

คิมโดยองเดินถือปิ่นโตที่บรรจุอาหารเช้าที่ตื่นขึ้นมาทำเองกับมือไปอย่างไม่รีบร้อน เพราะเป็นกิจวัตรที่พนักงานทุกคนต่างก็คุ้นเคยกันอย่างดี จึงไม่จำเป็นต้องตอบคำถามใครว่ากำลังจะไปไหน


แถมสถานะคู่หมั้นของท่านรองจองแจฮยอนก็เพียงพอที่โดยองจะเดินขึ้นไปหาท่านรองได้สบายๆ โดยที่ไม่ต้องนัดล่วงหน้า


ไปถึงหน้าห้องก็เจอกับคุณเลขาคนขยัน ลีแทยง ชายหนุ่มมาดเนี๊ยบที่ทำงานเก่งซะจนโดยองอึ้งกับความสามารถของเจ้าตัว ไม่รู้เลยว่าแจฮยอนไปขุดหาคนเก่งๆแบบนี้มาจากไหน เผื่อเขาจะหาให้ไปช่วยงานที่ร้านตัวเองได้บ้าง

 

“ สวัสดีครับคุณแทยง “


“ อ้าว มาเร็วเชียวนะครับวันนี้ “


 “ คิดถึงท่านรองน่ะครับ เลยรีบๆมา “ 


เอ่ยปากตอบก่อนจะส่งยิ้มสดใสให้คุณเลขาไป เพราะคำตอบทีเล่นทีจริงของเขา เล่นเอาคุณเลขาคนเก่งที่ชอบทำหน้านิ่งถึงกับหลุดยิ้ม ที่มีคนมาหยอดเจ้านายของตัวเองต่อหน้าต่อตาตั้งแต่เช้าขนาดนี้ แต่แทยงก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่หรอก

 ก็คุณโดยองน่ะ มักจะทำอย่างนี้เป็นปกติอยู่แล้วนี่นะ


“ ท่านรองเพิ่งเข้าไปเมื่อครู่เองครับ “

เอ่ยรายงานคู่หมั้นของเจ้านายไปตามหน้าที่ตามปกติ  ทุกเช้าที่คุณโดยองเธอจะหิ้วปิ่นโตมาฝากท่านรองแบบนี้


“ โอเคครับ “

โดยองส่งยิ้มหวานให้แทยงอีกครั้งก่อนจะเดินเลยโต๊ะทำงานของคุณเลขาไป แล้วยื่นมือไปเคาะประตูเพื่อขออนุญาต

รอสักพักก็ ได้ยินเสียงทุ้มตอบกลับมา โดยองก็ไม่รอช้า รีบเปิดประตูเข้าไปทันที


     ท่านรองจองแจฮยอน ที่เอาแต่ก้มหน้าอ่านเอกสารแต่เช้า ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามามองว่าใครเข้ามาด้วยซ้ำ เป็นภาพที่โดยองคุ้นตาเป็นอย่างดี


โดยองจึงยืนนิ่งๆพิจารณาความหล่อของคู่หมั้นตัวเองอย่างเงียบๆ


ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกัน จองแจฮยอนที่เคยใส่ชุดนิสิต ชายหนุ่มจากคณะบริหารธุกิจที่อายุน้อยกว่าโดยองปีนึง คู่หมั้นที่คุณปู่แนะนำให้รู้จัก ว่าเขาจะมาทำหน้าที่มารับส่งโดยองไปเรียนในทุกๆวัน


จองแจฮยอน


คนที่โดยองชอบตั้งแต่แรกเจอ ชายหนุ่มร่างโปร่ง บุคลิกใจดี กับรอยยิ้มสดใสที่มาพร้อมกับลักยิ้มน่ารักๆที่โดยองหลงใหลมาตลอด วันนี้กลายเป็นชายหนุ่มในชุดสูท ผู้รับตำแหน่งท่านรองประธาน สานต่องานช่วยพ่อทันทีที่เรียนจบปริญญาโท

4 ปีแล้วสินะ

4 ปีที่เขามีแจฮยอนเป็นเหมือนพลังบวก คนที่แค่ได้เห็นหน้า โดยองก็หายจากความเครียดต่างๆที่มีได้หมด มันดีมาก ดีซะจนเขานึกขอบคุณคุณปู่อยู่ซ้ำๆที่เลือกให้เขาได้รู้จักกับผู้ชายคนนี้

 

“ อาหารเช้ามาส่งแล้วครับท่านรอง “


โดยองพูดไปเบาๆ หลังจากที่แอบยืนมองอีกคนจนพอใจแล้ว ก่อนจะวางปิ่นโตไว้ที่โต๊ะ แล้วเดินไปหาคนบ้างานที่เพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมามองกัน

พร้อมกับรอยยิ้มที่เขาชอบนั่น


จองแจฮยอนไม่ได้ตอบอะไร แต่เลือกที่จะวางมือจากงานตรงหน้า ก่อนจะเดินเข้ามาหาคนตัวบางที่ทำหน้าที่ส่งข้าวส่งน้ำให้กันมาตลอด

 

ฟอดด

“ ฮื่ออ อะไรครับท่านรอง เราเรียกให้มากินข้าว ไม่ใช้มาหอมคนถือข้าวมานะ “

“ ก็อยากหอมคนถือข้าวนี่ครับ “

แจฮยอนว่าก่อนจะยื่นมือมาบีบแก้มคนช่างบ่นไปอีกที บีบซ้ำตรงข้างขวาที่เขาเพิ่งหอมไปเมื่อกี้นั่นแหละ


“ ตลอด รีบไปกินข้าวเลยคุณน่ะ “


“ ครับผม “ 


ตอบรับก่อนจะจูงมือกันไปนั่งที่โต๊ะ คิมโดยองจึงเริ่มจัดแจงปิ่นโตออกมาวางเรียงราย อย่างคล่องแคล่ว เพราะกลัวว่าถ้าช้าแล้วท่านรองจะมีธุระแทรกเข้ามาจนต้องอดอาหารเช้าซะก่อน


เพราะถนัดทำขนมหวานมากกว่า อาหารคาวที่เตรียมมาจึงไม่ใช่ของเลิศหรูอลังการอะไร แต่คิมโดยองก็ทำมันด้วยใจล่ะนะ โชคดีที่แจฮยอนเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย

อาหารทุกอย่างที่โดยองทำมาถึงได้ไม่ถูกเมิน ได้มานั่งดูคนที่เรารักกินอาหารฝีมือตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย ก็เป็นความสุขเล็กๆน้อยๆที่โดยองชอบมากเลย

 

“ ได้ข่าวว่าจะมีงานแต่งงานใหญ่ที่ห้องจัดเลี้ยงหรอ “


“ อื้อ เดี๋ยวเราว่าจะไปขอรายละเอียดกับคุณแทยงก่อนลงไปข้างล่างนี่แหละ “


แจฮยอนพยักหน้ารับรู้ ก่อนที่โดยองจะเป็นฝ่ายชวนคุยเรื่องทั่วๆไปที่ไม่ใช่เรื่องงานบ้าง กิจวัตรประจำวันธรรมดาๆที่โดยองชอบที่สุด คือการได้กินข้าวเช้าและพูดคุยเล็กๆน้อยๆด้วยกันนี่แหละ


บางครั้งก็เรื่องไร้สาระที่เขาชอบเอามาบ่นให้คนอายุน้อยกว่าฟัง บางครั้งก็เป็นเรื่องงานที่เขาเครียดจนต้องมาขอความคิดเห็น


ถึงจะอายุน้อยกว่า แต่ด้วยความสุขุมและรอบคอบของแจฮยอน เจ้าตัวก็ให้คำแนะนำดีๆให้โดยองได้เสมอ

ไม่เว้นแม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆที่เกิดจากความใจร้อนของโดยอง


เห็นจะมีแค่เรื่องเดียวที่เขาไม่เคยพูดถึงมันต่อหน้าคู่หมั้น ก็คือเรื่องพ่อของเขาเอง ไม่ใช่ว่าอยากจะปิดบังอะไร แต่โดยองแค่ไม่อยากนึกถึงมันมากกว่า


“ วันนี้คุณยุ่งมากหรือเปล่า ?”

แจฮยอนถามขึ้นมาหลังจากที่เราสองคนจัดการกับมื้อเช้าเสร็จกันไปแล้ว ถึงเขาอายุมากกว่า แต่แจฮยอนก็ไม่เคยเรียกเขาว่าพี่มาแต่ไหนแต่ไร และโดยองก็ไม่คิดมากกับเรื่องนี้สักนิด

สรรพนามที่ใช่เรียกกันตลอดมาก็เลยเป็นคำว่าคุณแทน ซึ่ง โดยองก็ว่ามันน่ารักดีนะ รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยินเลยด้วย

เป็นเอามากเหมือนกันนะเราเนี่ย


“ ก็ไม่นะ ไม่ได้มีอะไรมาก จัดการออเดอร์นิดหน่อยก็เสร็จแล้ว ทำไมหรอ ”


“ คุณพ่อบ่นถึงน่ะครับ งั้นเย็นนี้ไปทานข้าวที่บ้านผมนะ “


“ อ่อ ก็ดีนะ เราไม่ได้เจอท่านนานแล้ว คิดถึงคุณพ่อคุณเหมือนกันเลย “


“ งั้นเย็นๆเดี๋ยวผมลงไปรับนะครับ “


พยักหน้าแทนคำตอบให้ไป ก่อนจะรีบเก็บปิ่นโต ดูจากงานเต็มโต๊ะที่กองอยู่ของท่านรองแล้ว โดยองก็ไม่อยากจะกวน เลยคิดจะรีบลงไปทำงานของตัวเองต่อดีกว่า ยังไงๆเย็นนี้ก็ได้เจอกันอีกอยู่แล้ว


“ งั้นเราไปดีกว่า เจอกันเย็นนี้นะ “

โบกมือบ๊ายบายเตรียมจะหันหลังเดินกลับ แต่ก็ต้องชะงักเพราะคำพูดของอีกคนซะก่อน

 

“ เย็นนี้ ค้างที่บ้านด้วยกันเลยนะครับคุณคู่หมั้น “

 

หันกลับไปก็เห็นว่าท่านรองกำลังส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้ 

โห ใครสอนให้มาชวนกันค้างบ้านตั้งแต่เช้าแบบนี้เนี่ย

แล้วกว่าจะถึงตอนเย็น คิมโดยองจะต้องเขินจนกัดลิ้นตายไปเลยไหม

คนยิ่งจินตนาการล้ำเลิศอยู่

โดยองน่ะเป็นคนความจำดี ยิ่งสัมผัสอ่อนหวานระหว่างเขากับแจฮยอน โดยองยิ่งจำแม่นยิ่งกว่าอะไร ท่านรองนะท่านรอง ร้ายนัก

 

 

 

 

 

 .....................................




#betrothedjaedo

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น

  1. #8 ディオ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:48
    บทนำกับอินโทรชั่งแตกต่างกันเหลือเกิน55555555555 ควรเชื่อความหอมหวานนี้ดีมั้ยนะ
    #8
    0
  2. #7 mumeaw~FeRn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 21:59
    คำโปรยแต่หลอกเปล่าคะ ;-; อย่าทำร้ายน้องมากนะคะ 55555555555555
    #7
    0
  3. #6 sansariru (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:13
    อินโทรก็ดูโอเคนะคะ แต่ทำไมคำโปรยดักดราม่าขนาดนั้นอะ ฮือออ
    #6
    0
  4. #5 Watama. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 18:37
    หวั่นใจกับดราม่ามาก เปิดมาหวานๆแบบนี้ เกรียมร้องไห้เลย;_;
    #5
    0
  5. #4 PrimMii~☆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 12:46
    ทำไมดูหวานแบบนี้ค่ะ คือมองไม่ออกเลยว่าแจมีคนในใจแบะการแสดงออกพร้อมคำพูดคือเหมือนแจก็รัก แงงงง
    #4
    0
  6. #3 Bfi$hFuuBlue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 00:21

    เปิดมาหวานแหววขนาดนี้ หวั่นใจกับตอนต่อไปจริงๆเล๊ย จะมาม่ามั้ยเนี่ย


    ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ รอนะคะะะ สู้ๆนะคะไรท์

    #3
    0
  7. #2 Bunny_DY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 11:37
    รอไรท์มาต่อนะคะ<3
    #2
    0