คัดลอกลิงก์เเล้ว

Toxic Air ควันมหันตภัย

โดย J_z0730

ถึงเวลาที่ทุกๆคนต้องตระหนักถึงมลพิษทางอากาศได้แล้ว ก่อนที่มันจะสายเกินไป…

ยอดวิวรวม

31

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


31

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : 0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 ต.ค. 61 17:44 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

มลพิษทางอากาศทำอันตรายได้มากมาย

มนุษย์ทำให้เกิดมลพิษในอากาศได้อย่างกว้างขวาง กิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น การหุงต้ม การใช้เครื่องปรับอากาศในเมืองร้อน หรือการทำให้บ้านอุ่นในฤดูหนาว เป็นสาเหตุของมลพิษทางอากาศได้ทั้งสิ้น ทั้งนี้เพราะมีการใช้เชื้อเพลิงในกิจกรรมต่างๆ เหล่านั้น

แต่พวกเราก็ไม่เคยที่จะตระหนักถึงเรื่องนั้น

พวกเรากลับใช้ชีวิตอย่างปกติสุข ทั้งๆที่ในแต่ละวันนั้นมีมลพิษทางอากาศมากมาย มันทำให้ผู้คนต้องใส่หน้ากากอนามัย และเจ็บป่วยกันมาก

ถึงแม้ว่าพวกเราจะเริ่มตระหนักถึงมันมากขึ้น แต่มัน

ก็สายไปเสียแล้ว

พายุพิษได้กำเนิดขึ้น มันเป็นพายุพิษที่ถ้าหากใครอยู่ในนั้นจะสลบ และตายภายใน 3 นาที ถ้าออกมาได้ก็เป็นอัมพาต และจะมีอาการเห็นภาพหลอน

ถึงเวลาที่ทุกๆคนต้องตระหนักถึงมลพิษทางอากาศได้แล้ว ก่อนที่มันจะสายเกินไป



{ winter dark theme }

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 6 ต.ค. 61 / 17:44

บันทึกเป็น Favorite


[ณ ศูนย์วิจัยมลพิษทางอากาศ/อเมริกาเหนือ]

          ขณะนี้มลพิษยักษ์นั่น ได้ขยายตัวใหญ่ขึ้นเป็นรัศมี 100 กม. แล้ว!”

          หัวหน้าพูดขึ้น พร้อมกับทุบโต๊ะ

          ผมเงยหน้ามาจากคอมฯ ที่ผมกำลังคำนวณความเร็วของพายุนั่น แล้วมองหน้าเขาอย่างเซ็งๆ

          ก็กำลังคำนวณความเร็วของมันอยู่ไง จะมาโวยวายเพื่ออะไรวะ

          ผมคิดอย่างเซ็งๆแล้วก็กำลังจะหันหลังกลับไปคำนวณต่อแต่เขาก็พูดขึ้นมาว่า

          เร่งมือเข้านะครับคุณโอโซน มาธากุล ทุกๆคนกำลังรอคุณคำนวณอยู่

          “…ครับผมตอบรับแล้วก็คำนวณต่อ สักพักก็คำนวณเสร็จ

          มันจะไปถึงเซี่ยงไฮ้ในอีก 30 นาทีครับ ตอนนี้มันอยู่ที่ทะเลจีนตะวันออก     

งั้นเราจะเอายังไงกันดีหัวหน้าเริ่มเอามือกุมขมับ สีหน้าวิตกกังวลเป็นอย่างมาก เมื่อรู้ว่าไอ้พายุพิษนั่นกำลังมุ่งหน้าไปที่จีน ประเทศที่มีคนมากที่สุดในโลก

          ผมจะไปหยุดมันเองครับผมพูด เมื่อรู้ว่ามันกำลังจะไปที่จีน ที่ๆพ่อและแม่ของผมหายตัวไป ผมจะต้องไปช่วยพวกเขาให้ได้!

          แน่ใจแล้วหรอนั่น?” สกายเพื่อนสัญชาติไทยของผมเข้ามากระซิบข้างหู และทุกคนๆก็กำลังซุบซิบพึมพำอยู่กับเรื่องเมื่อกี้ที่ผมพูด

          คุณจะไปคนเดียวหรือ?” หัวหน้าของผมถาม

          ผมจะไปด้วยครับ!” สกายที่นั่งอยู่ข้างๆผมโพล่งขึ้นมา นั่นทำให้ผมแปลกใจไม่น้อย

          หมอนั่นเอาจริงดิ!?

          นี่ นายคิดดีแล้วหรอ?” ผมกระซิบกับสกาย แล้วเขาก็บอกว่า ให้นายไปคนเดียวเดี๋ยวก็ตายอนาถพอดี55”

          นั่นทำให้ผมมุ่ยหน้าลงเล็กน้อย แต่ก็ดีอยู่ที่มีคนไปด้วย ไปคนเดียวคนจะเหงาไม่น้อย

          .ฉันจะไปด้วยค่ะ!” เสียงปริศนาดังขึ้น พวกเราทุกคนต่างมองไปทางเธออย่างพร้อมเพรียงกัน

          เธอคือ เหมือนเมฆคนไทยคนที่ 3 และคนสุดท้ายของที่นี่ เธอเป็นทหารหญิงคนหนึ่งที่ถูกฝึกมาให้ต้านทานพิษ ทำให้เธอจะสลบใน 2 นาที และตายภายใน 5 นาทีในพายุนั่น

          ทำไมเธอถึงอยากไปกับเราล่ะสกายถามเธอ เธอไม่ได้ตอบอะไรและเธอก็เดินมาหาเรา

          หัวหน้าก็ยิ้มๆแล้วก็บอกขอให้โชคดี แล้วก็นำประตูวาร์ปออกมา

          มันสามารถวาร์ปไปได้ทุกที่บนโลกภายใน 10 วินาทีที่ นี่จึงเป็นของที่แรร์มากๆ มีเพียงพวกคนรวยๆที่มีกัน

          พวกเราทั้งสามจึงยืนบนประตูวาร์ป สักพักหนึ่ง มันก็พาเรามาที่ทะเลจีนตะวันออก

          เราอยู่ ณ ชายหาด พวกเราเห็นมันกำลังเคลื่อนที่มา

          พวกเราต่างเตรียมตัว โดยผมใช้ลำแสงน้ำแข็งยิงมัน

          แน่นอนล่ะว่ามันไม่ได้ผล

          สักพักหนึ่ง เฮลิคอปเตอร์ก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้า เดาว่าคงเป็นหัวหน้าที่ส่งมันมา

          สกายจะไปขับมันแต่ว่าเหมือนเมฆบอกว่าจะไปขับเอง ซึ่งสกายก็เลยนั่งข้างเธอ ผมเลยไปนั่งข้างหลัง

          เฮลิคอปเตอร์ทำงาน พวกเราบินไปอยู่ห่างจากหน้ามัน 100 กิโลเมตร มันเป็นกลุ่มควันขนาดใหญ่ปกคลุมจนมองไม่เห็นข้างหลังมันว่าเกิดอะไรบ้างกับสิ่งที่ผ่านมันมา

          พวกเรามีอาวุธคือ ปืนเลเซอร์น้ำแข็ง ทำให้มันแข็งตัว และ ปืนออกซิเจน ทำให้อากาศดีขึ้น  

          ศึกนี้น่ะกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

          สกายเริ่มโดยบังคับปืนออกซิเจนขนาดใหญ่ เขายิงไปที่พายุนั่น

          ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

          และเขาก็เริ่มใช้ทุกอย่าง

          ทุกๆอย่างที่เรามี ใช้จนหมดแล้ว

          แต่ว่า มันกลับไม่เกิดอะไรขึ้นเจ้านั่นเลย

          และแล้วมันก็เข้าใกล้เข้ามา

          เหมือนเมฆถอยระยะห่างตั้งมากแล้ว มันมาได้ยังไงกัน!? เร็วมากจริงๆ

          ฝุ่นปกคลุมใบพัดจนหยุดหมุน และแล้วเฮลิคอปเตอร์ก็ตก

          เราตกลงมา มันเจ็บมากที่ต้องกระแทกน้ำ แต่เราก็ยังต้องรีบว่ายน้ำหนีพายุฝุ่นข้างหลัง ที่ห่างจากเราเพียง 30 กิโล

          มาเร็ว!เราไม่มีเวลานานนะ

          ผมบอกสกายที่ยังลอยคออยู่ ทั้งๆที่เหมือนเมฆว่ายไปตั้งไกลแล้ว ที่นี่ห่างจากฝั่งเพียงแค่ 3 กิโล ถ้ารีบก็ไปถึง

          อืมๆเขาบอกแล้วก็ว่ายไป

          หลังจากนั้นพวกเราก็มาถึงฝั่ง มันเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนผมรู้สึกกลัว

          อ๊ะใช่!” เหมือนเมฆ พูดเหมือนนึกอะไรบางอย่างออก

          ฉันทำเครื่องวาร์ปมินิหล่น!”เหมือนเมฆพูดแล้วเราก็เห็นมันกำลังลอยมา และยังมีเด็กน้อยอายุราวๆ 14-15 ลอยคออยู่แถวนั้นด้วย เธอกำลังจะจมน้ำ ว่าแต่ทำไมเมื่อกี้ไม่เห็นเธอนะแต่เบื้องหลังคือ พายุขนาดใหญ่ที่ห่างไปเพียง 10 เมตร

          ฉันไปเอาเองสกายพูดแล้วก็กระโดดลงไปเลย

          พี่คะ! ช่วยหนูด้วย หนูยังไม่อยากตายเด็กในน้ำตะโกนขึ้นมา และสกายก็ไปช่วยด้วยนะ

          บ้า บ้าที่สุด

          ไม่คิดว่าตัวเองจะตายรึไงวะ

          ไม่ห่วงตัวเองบ้างรึไงวะ

          ผมพึมพำกับตัวเอง และเขาก็โยนเด็กและเครื่องวาร์ปมินิมาจากน้ำที่ไกล 3 เมตร

          พวกเรารีบวางเครื่องวาร์ปทันที และมันต้องรอ 10 วินาทีถึงจะวาร์ปได้ ทำให้เราต้องรอสกายก่อนที่จะรอ 10 วินาที ก่อนวาร์ป

          แต่ทว่าพายุสารพิษนั่น มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว

          มันอยู่ห่างจากสกายเพียง 3 เมตร และต่อให้เขาอยู่ห่างจากฝั่งเพียง 2 เมตร เขาก็ไม่เลือกที่จะทุรนทุรายว่ายมา

          ฉันคงไปไม่ทันหรอก!”

          สกายพูดแล้วยิ้มให้

          ให้ตายเถอะ

          แต่แต่..!!” เหมือนเมฆพูดพร้อมกับทำสีหน้ากังวลใจ

          ไม่มีเวลาเหลือแล้ว!!! ไปเร็ว!!!” สกายพูดแล้วพายุนั่นก็อยู่ห่างจากสกายเพียง 1 เมตร

          เหมือนเมฆวางเครื่องวาร์ปลง พวกเราทุกคนไปยืนบนนั้น และคำสุดท้ายก่อนที่เขาจะถูกพายุกลืนกินไปก็คือ

          ฝากด้วยนะ!’

          สายตาของผมพร่ามัวไปชั่วขณะ พวกเราได้วาร์ปกลับมายังศูนย์วิจัยแล้วด้วยความล้มเหลว

          แต่ถึงกระนั้นสายตาของผมก็ยังไม่หายพร่ามัว ผมนำมือมาขยี้ตาก็พบว่า น้ำตามันมาจากไหนก็ไม่รู้

          ผมร้องไห้ออกมาโดยไม่อายใครอีกต่อไป

          เหมือนเมฆเข้ามาปลอบผม จนสักพักหนึ่งผมก็หายร้องไห้แล้วก็เดินไปหาเด็กที่มากับเรา

          หนูชื่ออะไรหรอ? แล้วอายุเท่าไหร่?”

          หนูชื่อ สตราโทสค่ะ อายุ 14”

          เธอตอบกลับมาแล้วก็มองที่หน้าของผมที่ยังเปื้อนคราบน้ำตาอยู่

          จริงๆเธออยู่ที่นี่ก็ได้นะ ถ้าหากว่าพ่อแม่เธอน่าจะตายเพราะพายุพิษนั่น

          ผมบอกเธอแล้วเธอก็ทำหน้าดีใจ ผมจึงให้เธอไปอยู่กับเหมือนเมฆ ซึ่งเธอชอบเด็กอยู่แล้วด้วย

          หัวหน้าบอกมาว่าไม่เป็นไรที่ไม่สำเร็จ และก็ขอแสดงความเสียใจกับสกาย แล้วเขาก็เดินไป ทุกๆคนเดินเข้ามาปลอบผมยกใหญ่

          ผมขอบคุณทุกๆคนแล้วเดินเข้าห้องไป

[วันต่อมา]

          เมื่อคืนนอนยังไงก็นอนไม่หลับ ปกติห้องนี้ผมแชร์กับสกายพออยู่คนเดียวแล้วเหงาๆยังไงก็ไม่รู้

          วันนี้ข่าวออกมาว่าเซี่ยงไฮ้มีคนตายเป็นแสนคนและผมก็ควรจะไปหยุดยั้งมัน

          ผมใช้จังหวะที่หัวหน้าเผลอขโมยที่วาร์ปแล้วนำมาในห้องผมผมจะวาร์ปไปยัง ซูโจว เพื่อเตรียมตัวกับมัน

          ผมยืนรอ และใน 3 วิสุดท้าย ก็มีคนเข้ามา

          สวัสดีค่ะ พี่โอโซน!”

          สตราโทส!!!”

          สายตาของผมพร่ามัวอีกครั้ง และแล้วผมก็อยู่ที่ซูโจว

          ที่นี่มันที่ไหนกัน?”

          สตราโทสผู้มาตอนที่กำลังวาร์ปพอดี ก็ต้องมาจมปลักกับผมสินะ

[2 ชั่วโมงต่อมา]

          ทุกๆอย่างก็เป็นเหมือนกับสกาย

          สุดท้ายสตราโทสก็ตาย ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด และโดนกักบริเวณให้อยู่แค่ในห้อง ส่วนงานจะเอาเข้าไปให้

          ผมต้องวางแผนให้ดีกว่านี้

[3 วันต่อมา]

          และแล้วผมก็วางแผนสำเร็จ!

          ถึงแม้มันจะใช้เวลามากก็ตาม แต่มันน่าจะหายขาดล่ะนะ

การควบคุมสารมลพิษที่เป็นฝุ่นละออง

อนุภาคมลสาร หรือฝุ่นละอองนี้ อาจเก็บกักไว้ได้ด้วยกรรมวิธีหลายแบบ นับตั้งแต่การเก็บฝุ่นขนาดใหญ่ไว้ในที่จำกัด ไม่ให้ฟุ้งกระจาย จนอากาศนิ่ง และฝุ่นหนักตกลงสู่พื้น จัดเป็นวิธีพื้นฐาน และเรียกว่า ห้องตกตะกอน

อนุภาคมลสารที่มีขนาดย่อมกว่า อาจแยกออกจากอากาศ ด้วยวิธีการบังคับให้หมุนวนในที่จำกัด แรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง ทำให้ฝุ่นปะทะผนัง แล้วตกลงสู่ที่รองรับ อุปกรณ์นี้เรียกว่า ไซโคลน หากฝุ่นแหลมคมหรือใหญ่มาก แรงปะทะของฝุ่นอาจทำให้ผนังสึกหรอ บางครั้งจึงใช้ห้องตกตะกอน เพื่อลดอนุภาคมลสารประเภทนี้เสียก่อน ไซโคลนมีทั้งแบบแห้งและเปียก ถ้าเป็นแบบแห้ง ความชื้นที่ปะปนอยู่ ทำให้ฝุ่นจับเขรอะกับผนัง และเกิดการผุกร่อน เหล่านี้ทำให้อุปกรณ์ทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร

น้ำหรือของเหลวต่างๆ ใช้จับฝุ่นได้ เพราะมลสารเกาะตัวกันได้ง่าย เมื่อเปียกชื้น และอาจทำลายแรงผลักกันระหว่างฝุ่นขนาดเล็ก เมื่อมีประจุไฟฟ้าสถิต ละอองจึงเก็บกักรวบรวมได้ดีกว่าวิธีอื่นๆ โดยเฉพาะเมื่อใช้กับฝุ่นขนาดเล็ก แต่ต้องแยกส่วนที่เป็นของแข็งออกก่อนที่จะทิ้ง

การควบคุมสารมลพิษที่เป็นก๊าซ

การควบคุมมลพิษที่เป็นก๊าซ อาจใช้การดูดซึม การดูดซับ หรืออาศัยปฎิกิริยาทางเคมีที่เหมาะสม การดูดซึมมีลักษณะคล้ายคลึงกับเครื่องจับฝุ่นแบบเปียก เพราะอาศัยการฟุ้งกระจายของก๊าซและของเหลว เพื่อให้ผสมผสานกันเป็นอย่างดี

การควบคุมและป้องกันภาวะมลพิษ

 

การควบคุมและป้องกันภาวะมลพิษจึงขึ้นอยู่กับ

 

๑. รถยนต์ต้องอยู่ในสภาพที่ดี มีการปรับแต่งเครื่องยนต์เป็นประจำ

 

๒. น้ำมันเชื้อเพลิงสะอาด มีสารเจือปนน้อย การลดตะกั่วในน้ำมันเบนซิน ย่อมช่วยลดสารมลพิษตะกั่วในอากาศ

 

๓. กำหนดมาตรฐานของเครื่องยนต์ เพื่อให้สามารถลดสารมลพิษต่างๆ ได้ตามต้องการ

 

๔. ส่งเสริมการใช้รถโดยสารประจำทาง รถไฟ หรือยานยนต์อื่นใดในการขนส่ง และการ สัญจรไปมา เพราะการใช้รถยนต์ส่วนตัวเป็นจำนวนมาก ย่อมก่อให้เกิดภาวะมลพิษทางอากาศ โดยไม่จำเป็น

 

๕. การจัดวางผังเมืองให้เป็นระเบียบ แบ่งแยกย่านที่พักอาศัย ออกจากบริเวณโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อป้องกันมิให้เกิดปัญหา

 

๖. ลดมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรม ด้วยการควบคุมทุกขั้นตอน นับตั้งแต่การใช้เชื้อเพลิง และวัตถุดิบที่ดี มีกรรมวิธีถูกต้อง ตลอดจนมีระบบควบคุมมลพิษในกรณีจำเป็น

 

๗. มีความรู้ความเข้าใจเรื่องมลพิษทางอากาศอย่างถูกต้อง และเผยแพร่ ตลอดจนชักจูงให้บุคคลอื่นร่วมมีบทบาทในการป้องกันด้วย

การควบคุมก๊าซไนโตรเจนออกไซด์

เครื่องยนต์เผาไหม้เชื้อเพลิงที่อุณหภูมิสูง และมีอากาศมากพอควร จึงเกิดก๊าซไนทริกออกไซด์ การลดสารมลพิษนี้จึงมีหลักการ ๒ อย่าง คือ

ก. หมุนเวียนไอเสียกลับเข้าไปเผาไหม้ใหม่

ดังที่ได้อธิบายไว้ในตอนต้น ไอเสียจะช่วยลดอุณหภูมิลง

ข. เพิ่มอากาศในระหว่างการเผาไหม้

จะทำให้ไอน้ำมันเจือจางลง จะเห็นได้ว่า ใช้หลักการนี้ลดไฮโดรคาร์บอน และก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ได้ด้วย การปรับเครื่องหรือออกแบบเครื่องยนต์ใหม่ จึงนิยมใช้แนวทางนี้ เพราะเป็นวิธีที่สามารถลดมลพิษทั้งสามคือ ไฮโดรคาร์บอน ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ และก๊าซไนโตรเจนออกไซด์ได้พร้อมกัน แต่มีข้อจำกัดอยู่ว่า หากปรับไอน้ำมันให้เจือจางมากเกินไปนั้น เครื่องยนต์จะเดินสะดุด

ในประเทศไทยเริ่มนิยมใช้ก๊าซหุงต้ม หรือก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิง แทนน้ำมันเบนซิน เชื้อเพลิงในสภาพก๊าซจะสามารถผสมผสานกับอากาศได้ดีกว่า หากก๊าซนั้นมีสิ่งสกปรกเจือปนมาน้อย ย่อมเกิดสารมลพิษน้อยลงตามไปด้วย

การควบคุมมลพิษจากเครื่องจักรและเครื่องยนต์

มีหลักการสำคัญ ๓ ประการคือ

๑) ใช้เชื้อเพลิงที่สะอาด มีสารปนเปื้อนน้อย เช่น มีซัลเฟอร์น้อย เป็นต้น

๒) ควบคุมเครื่องจักรอุปกรณ์ และกรรม วิธีการผลิต หรือการสันดาปให้สามารถลดการผลิตมลพิษลง

๓) ลดมลพิษซึ่งเกิดขึ้นแล้ว ด้วยกระบวนการ ตลอดจนอุปกรณ์ต่างๆ ก่อนระบายออกสู่บรรยากาศ

การควบคุมก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรคาร์บอน

ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ และไฮโดรคาร์บอน ตามปกติเกิดขึ้นควบคู่กันไป เมื่อมีการสันดาปไม่สมบูรณ์ จึงต้องควบคุมส่วนผสมระหว่างน้ำมัน และอากาศให้พอเหมาะ ดังนั้นในรถยนต์ใช้น้ำมันเบนซินทั่วไป คาร์บูเรเตอร์เป็นอุปกรณ์ ซึ่งทำหน้าที่นี้ นอกจากนั้นการจุดระเบิดในจังหวะเหมาะสม ก็จะช่วยควบคุมการเผาไหม้เชื้อเพลิงให้เกิดการสันดาปอย่างสมบูรณ์ตามต้องการ เป็นที่น่าสังเกตว่า หากมีอากาศมากพอควรในการจุดระเบิดนั้น การสันดาปย่อมเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ และลดมลพิษทั้งสองลงได้อย่างสิ้นเชิง พร้อมกันนั้น ก็ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงด้วย การปรับแต่งเครื่องเป็นประจำจึงสำคัญ กล่าวคือ

ก. ปรับส่วนผสมระหว่างน้ำมันและอากาศ ให้เหมาะสม

เมื่อมีสัดส่วนอากาศมากเกินพอ ย่อมไม่เกิดมลพิษจากก๊าซทั้งสองชนิด แต่ถ้าน้ำมันเจือจางมากเกินไป เครื่องยนต์จะเดินสะดุด

ข. เวลาจุดระเบิดต้องได้จังหวะ

ความพอดีนี้ขึ้นอยู่กับส่วนต่างๆ ของเครื่องยนต์ เช่น หัวเทียนจุดระเบิด ลูกสูบทำหน้าที่อัดไอน้ำมัน และวาล์วปิดเปิดให้ไอน้ำมันเข้า และขับไอเสียออกได้จังหวะ เป็นต้น

ตามปกติไอเสียจากรถยนต์ควรออกสู่บรรยากาศทางท่อไอเสีย แต่มีช่องว่างรอบลูกสูบ จึงทำให้ไอเสียรั่วออกรอบลูกสูบ แล้วเข้าสู่ตัวเครื่องยนต์ ก่อนออกสู่อากาศต่อไป ในบางจังหวะไอน้ำมันย่อมรั่วออกได้เหมือนกัน การรั่วไหลนี้มีมากยิ่งขึ้น เมื่อเครื่องยนต์เก่า หรือเครื่องหลวม ดังนั้นเครื่องยนต์ต้องมีสภาพดีอยู่เสมอ จึงจะช่วยลดมลพิษทางอากาศลงได้

เครื่องยนต์สมัยใหม่ไม่มีรูระบายให้ก๊าซออก ตรงกันข้ามกลับนำกลับเข้าไปในลูกสูบในภายหลัง เพื่อประโยชน์ ๒ ประการ คือ

ก. เผาไหม้เชื้อเพลิงที่ตกค้าง จนเกิดการสันดาปสมบูรณ์ ก่อนระบายออกสู่บรรยากาศ

ข. ลดอุณหภูมิในการจุดระเบิด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดก๊าซไนทริกออกไซด์ โดยเฉพาะในกรณีของรถดีเซล

ไอน้ำมันนอกจากจะออกจากเครื่องยนต์ดังกล่าวข้างต้นแล้ว น้ำมัน หรือไฮโดรคาร์บอน จะระเหยออกจากถังน้ำมันเป็นประจำ ดังนั้นจึงต้องมีการควบคุม มิให้น้ำมันระเหย ทั้งในเวลาเดินเครื่อง หรือดับเครื่อง หลักการที่นิยมใช้กัน คือ

ก. ออกแบบถังน้ำมันมีฝาปิดสนิท

ข. ถังน้ำมันกินพื้นที่น้อย ผิวระเหยจึงมีจำกัด

ค. มีช่องว่างเหลือในถัง เพื่อให้น้ำมันได้ขยายตัว เมื่อร้อน

ง. ติดระบบเก็บกักไอน้ำมันที่ระเหยออกจากถังน้ำมัน

จ. นำไอน้ำมันที่จับไว้ ป้อนเข้าเครื่องยนต์ในอัตราพอเหมาะ

ฉ. เปลี่ยนส่วนผสมน้ำมันให้ระเหยได้น้อยลง

          ถ้าทำตามนี้ทุกๆอย่างก็คงจะเป็นไปด้วยดี อ้อ!ใช่ต้องปลูกป่าด้วย! โอโซนจะได้กลับมา

          ผมส่งเรื่องนี้ให้หัวหน้าไปประกาศให้คนทั้งโลกฟัง

[3 ปีผ่านไป…]

          พายุนั่นหายไปสักที!!!

          ถึงแม้จะคร่าชีวิตผู้คนไปมากมายกว่า 100 ล้าน คน แต่ผมก็ยังรอดอยู่และทุกๆคนในศูนย์นี้

          เพราะอากาศดีมากจนมันทำอะไรเราไม่ได้

          ฉันมีอะไรจะมาเซอร์ไพรส์ด้วยแหละ!” เหมือนเมฆพูดหลังจากเดินมาหาผมในห้องแล้วผายมือไปทางเข้า

          มีคนเดินออกมามากมาย ราวๆ 30 คน มาจากสิ่งรูปร่างกลมๆใหญ่ๆ

          นี่น่ะ คือคนที่กดปุ่ม ขอความช่วยเหลือทันไงล่ะ!”

          เหมือนเมฆพูด แล้วผมก็เจอกับ

          พ่อ! แม่!” ผมได้เจอพวกท่านทั้งสองแล้ว!!! ผมดีใจมากเลยเนื่องจากไม่เจอกันนาน

          อ้าวโอโซนนี่นา พ่อคิดถึงจังเลย” “แม่ด้วยๆ!” ทั้งสองคนเข้ามากอดผม ถึงแม้พวกเขาจะเป็นพ่อแม่บุญธรรม แต่ก็เหมือนพ่อแม่แท้ๆของผมนั่นแหละ

          โอโซน…”

          เสียงเรียกหนึ่งทำให้ผมต้องหันหลังกลับไป

          สกาย

          ผมวิ่งตรงเข้าไปหาสกาย

          ไอ้บ้าสกาย!!!ไปอยู่ไหนมาวะเนี่ย รู้มั้ยคนเขาเป็นห่วงแทบแย่ นึกว่าตายไปซะแล้ว

          ผมร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจแล้วเดินไปหาเขา

          ผมจับมือเขา มือเขาทะลุได้ด้วยล่ะฮะๆ

          ฮะๆมือทะลุได้ด้วยล่ะฮะๆ

          ผมพึมพำออกมา

          นี่ โอโซนได้ยินรึเปล่า?”

          โอโซน?”

          ผมได้ยินเสียงคนคุยกันมาแทรกซ้อน

          น่าสงสารเขาจัง ไม่น่าพยายามมากเลย เพราะหยุดพายุพิษนั่นด้วยตนเองคนเดียวแท้ๆสุดท้ายก็ต้องเป็นอัมพาต

          ฉันก็ว่างั้นแหละเหมือนเมฆ ถ้าเขาไม่ออกไปว่ายน้ำให้เราล่ะก็…”

          ไปเถอะสกายฉันสงสารเขาเหลือเกิน ฉันจะไปตามพ่อแม่เขามานะ

          อืม

          เรื่องอะไรกัน!? ผมลืมตาขึ้นมาแล้วก็มองไปรอบๆ มันคือโรงพยาบาล

          ก็ตอนนี้ทุกๆอย่างจบแล้วไม่ใช่หรือไง? ทุกๆคนรอดหมดยกเว้นเด็กนั่น

          ใช่ ทุกๆอย่างจบแล้ว

          ฮะๆ ฮะๆ

          ทุกๆอย่างจบลงแล้ว

          แวบหนึ่งผมเห็นผู้คนมากมายมาหาผม และมีปาร์ตี้กัน

          ภาพตัดมาที่สกายกำลังช่วยผมลุกขึ้นอยู่ แต่นี่มันเรื่องโกหกน่ะผมรู้ ที่จริงแล้วมันต้องเป็น

Happy Ending ต่างหากล่ะ!

          [End]

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ J_z0730 จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น