[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 95 : CHAPTER 90

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    14 พ.ค. 57





Distorted Daytime





 

ชานยอลนั่งมองคนที่เพิ่งทำให้เขารู้สึกสับสนเดินเข้าๆออกๆระหว่างห้องน้ำกับห้องนอนอยู่บนเตียง เจ้าปิ๊ปโป้หมาน้อยพันธ์โกลเด้นรีทีฟเวอร์ที่เขาเพิ่งได้มากำลังนอนซุกหน้าอยู่บนเสื้อตัวเก่าของเขาที่ถูกโละทิ้ง มันกำลังหลับสบาย ต่างจากเจ้านายของมันที่กำลังนั่งทำหน้าอมทุกข์อยู่บนเตียง



ถึงชานยอลจะพูดยังไงพี่ก็จะพยายามต่อไป ชานยอลห้ามพี่ไม่ได้ ห้ามหัวใจพี่ไม่ได้หรอก



ชานยอลนั่งนึกถึงเหตุการณ์ณ์ที่ผ่านมาอย่างไม่เข้าใจรัก รักเขางั้นหรือน่าขำ ไม่มีทางใช่ ไม่มีวัน ชายหนุ่มเค้นยิ้มหยันออกมา มองดูคริสที่เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมชามพลาสติกบรรจุน้ำไว้ครึ่งหนึ่งพร้อมผ้าขนหนูสีขาวพาดทับไว้บนแขนข้างซ้าย ร่างสูงคุกเข่าลงนั่งกับพื้น



ยื่นแขนมา เดี๋ยวพี่ล้างแผลให้



ร่างโปร่งยังคงนิ่งเฉย ไม่ได้ทำตามอย่างที่เขาพูด มือหนาเอื้อมไปหยิบถุงอย่างที่ถูกวางทิ้งไว้บนหัวเตียง จัดการหยิบสำลีกับแอลกอฮอร์สำหรับล้างแผลออกมา ก่อนจะยื่นมือส่งไปข้างหน้าหวังจะให้อีกฝ่ายวางมือของตัวเองลงมา แต่ชานยอลก็ยังทำเฉย เสหน้ามองไปทางอื่น เขาไม่มีทางเลือกจึงต้องถือวิสาสะจับแขนเรียวขึ้นมาบรรจุทำทุกอย่างให้เบาที่สุด



ชานยอลหันกลับมาอีกครั้งเมื่อความรู้สึกแสบร้อนแล่นขึ้นมาตามท่อนแขน รอยกรีดที่เขาบรรจุกดเศษแก้วลงไปหมาจะปลิดชีพตัวเองถูกเย็บด้วยด้ายสีขาว ตอกย้ำความโง่เง่าของตัวเอง เพราะใครที่ทำให้เขาต้องทำเรื่องโง่แบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่กำลังนั่งตีหน้าเศร้าสำนึกผิดล้างแผลให้เขาอยู่บนเตียง



ชายหนุ่มคิดด้วยความแค้นใจ ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยบิดเบี้ยวด้วยความเกลียดชัง  อีกไม่นานแผลพวกนั้นจะหายไป แต่เรื่องราวโหดร้ายยังฝังอยู่ในความทรงจำ ไม่มีวัน เขาไม่มีวันทำให้มันหายไปเด็ดขาดเขาจะจำมันไปจนตายว่าผู้ชายคนนี้เคยฆ่าเขาทั้งเป็น



พอแล้ว..ไม่ต้องทำแล้ว



ยังไม่เสร็จเลยนะชานยอล อีกนิดเดียว ทำไม หรือว่าเจ็บเหรอ พี่ทำแรงเกินไปหรือเปล่า ขอโทษนะ



คริสเงยหน้าถามเจ้าของแผลที่กำลังนั่งทำหน้าเชิดคอแข็งอยู่บนเตียงแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยมือเรียวให้เป็นอิสระแม้จะของมือนั้นจะพยายามดึงมันออกก็ตาม



ไม่...ออกไป



อีกนิดเดียวนะ ถ้าไม่ทำความสะอาดให้ดี แผลมันจะอักเสบ ถ้าเจ็บบอกพี่ พี่จะเบามือลง



แล้วความดื้อดึงของคริสก็สำเร็จ ชายหนุ่มพยายามทำความสะอาดแผลให้เร็วที่สุดเพราะเขาเองก็ไม่อยากเห็นมันนัก แผลนั้นมันเหมือนเครื่องเตือนความทรงจำ ความผิดพลาดของเขาที่เผลอทำร้ายคนที่รักอย่างแสนสาหัส



เสร็จแล้ว



คริสพูดพร้อมกับค่อยๆวางแขนเรียวลงกลัวเหลือเกินว่าแผลนั้นจะได้รับการกระทบกระเทือน จัดการเก็บยาใส่ถุง แล้วเลื่อนชามพลาสติกมาไว้ตรงหน้า ชานยอลมองการกระทำนั้นอย่างไม่เข้าใจ



ยื่นเท้ามาสิ ชานยอลอาบน้ำแล้วไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวพี่ล้างเท้าให้



คริสพูดพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้คนที่ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน มันเป้นอุบายของเขา ความจริงแล้วที่เขาอยากล้างเท้าให้ชานยอลเพราะมันเป็นความเชื่อของคนจีน ว่าถ้าใครเพิ่งก้าวผ่านเหตุการร้ายๆมาต้องล้างเท้าเพื่อชะล้างความโชคร้ายออกไป



เขาจะถือเสียว่าการที่ชานยอลฆ่าตัวตายและฟื้นขึ้นมาให้เขาได้ดูแลเป็นการก้าวผ่านสิ่งชั่วร้ายนั้นไปเพราะต่อจากนี้ มันจะไม่มีอู๋ อี้ฟานที่เคยทำร้ายปาร์ค ชานยอลอีกแล้ว



เพราะมัวแต่อึ้งชานยอลจึงไม่ได้ขัดขืนตอนที่คริสส่งมือหนาของตนค่อยๆประคองเท้าเรียวนั้นจุ่มลงในน้ำ ความอุ่นของน้ำทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย ปลายนิ้วสากออกแรงบีบเค้นปลายนิ้วเท้าทีล่ะนิ้ว ก่อนจะเลื่อนไปที่ฝ่าเท้า ร่างโปร่งชะงักชักข้อเท้ากลับทันที แต่คุณคริสก็ยังยึดข้อเท้าของเขาไว้ จำต้องปล่อยมันไปอีกครั้ง เขาฝืนความอ่อนแอของหัวใจตัวเองไว้ไม่ไหว ปฏิเสธไม่ได้ว้าเขาถวิลหาสัมผัสอ่อนโยนแบบนี้จากร่างสูงมากเพียงใด เขาไม่คิดว่าคุณคริสจะ..อ่อนโยนได้ขนาดนี้ ใช่ อ่อนโยน นุ่มนวล สัมผัสแผ่วเบาที่ปลายเท้าทำให้เขารู้สึกเคลิบเคลิ้ม แต่มันสายเกินไป ชานยอลบอกกับตัวเอง มันสายเกินไปแล้วจริงๆ



พอเถอะ



ทำไมล่ะ ชานยอลชอบไม่ใช่เหรอ นะ ให้พี่ทำต่อ



ชานยอลพูดขึ้นทั้งที่ไม่ยอมหันหน้าไปมองร่างสูงที่กำลังง่วนอยู่กับฝ่าเท้าทั้งสองข้างของตัวเอง คริสเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหวานด้วยความแปลกใจ ชานยอลชอบมันไม่ใช่หรือ แต่เขาก็ได้รับเสียงตะคอกตอกกลับมา พร้อมกับหยดน้ำตาของชานยอลที่ไหลออกมาอีกครั้ง



ผมบอกให้พอไงล่ะ!”



“……….”



มันไม่มีประโยชน์หรอก มันสายเกินไปแล้ว



ชานยอล.......



ตอนที่ผมต้องการทำไมคุณไม่ทำ! ถึงตอนนี้คุณจะดีให้ตายยังไง ผมก็ลืมมันไม่ได้ ผมลืมสิ่งที่คุณทำกับผมไม่ได้จริงๆ ฮึก กลับไปไม่ได้ กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้จริงๆ



ชายหนุ่มส่ายหน้าทั้งน้ำตา ก้มหน้าลงมองข้อมือข้างซ้ายของตัวเอง เขาเจ็บจนฆ่าตัวตายคุณคริสยังคิดสว่ามันจะกลับไปเป้นอย่างเดิมได้อย่างนั้นหรือ เขาเป็นคนนะ ขนาดหมาใครทำมันเจ็บมันยังจำ



ไม่ต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่พี่อยากให้เราเริ่มต้นกันใหม่ ลืมสิ่งเลวๆที่พี่ทำกับชานยอลไปได้ไหม ชานยอลให้พี่ได้หรือเปล่า



คริสประคองมือเรียวขึ้นมากุมไว้อย่างทะนุถนอม บรรจงจูบลงไปบนหลังมือนั้นแม้ว่าเจ้าของมันจะพยายามดึงกลับก็ตาม ผ้าพันแผลสีขาวที่ข้อมือทำให้เขาต้องเบื้อนหน้าหนี ความรู้สึกผิดมากมายยังท่วมท้นในจิตใจ ชานยอลสังเกตเห็นอาการนั้นได้ดี ชายหนุ่มเค้นยิ้มออกมา ถึงแม้น้ำตาจะยังเกาะพราวที่ขนตาก้ตาม



คุณขอมากเกินไปคริส มันยากเกินไป



ให้โอกาสพี่บ้างเถอะชานยอล ให้เวลาพี่บ้าง ชานยอลก็เห็นว่าพี่พยายามแค่ไหน หรือว่ามันยังไม่พอ บอกพี่สิว่าชานยอลอยากได้อะไร จะให้ทำแค่ไหนชานยอลถึงจะพอใจ



คุณทรมานผมมาเป็นปี ทำดีแค่สองวันคิดว่ามันจะหาย แค่เค้กก้อนเดียวคุณคิดว่ามันจะแทนความรู้สึกที่เสียไปได้หรือไง!”



พีไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พี่แค่ต้องการให้ชานยอลบอกพี่ ชี้ทางให้พี่บ้าง เพราะถ้าไม่บอก ชานยอลก็จะไม่ชอบ ความพยายามของพี่มันก็จะสูญเปล่าแบบนี้



ร่างสูงพยายามอธิบายทุกอย่างที่ตัวคิดออกไปให้ชัดเจนเพราะกลัวร่างโปร่งจะเข้าใจผิด แต่ดูเหมือนว่ายิ่งคริสพูดมันยิ่งเหมือนเป็นการราดน้ำมันลงไปบนกองไฟที่กำลังคุโชน



ผมก็เคยเป็น ผมก็เคยพยายามทั้งที่ไม่รู้อะไรแบบคุณ... เพื่อคุณ แต่สิ่งที่ผมได้รับคืออะไร! สีหน้ารำคาญทุกครั้งที่เข้าใกล้ คำพูดด่ากราดทุกครั้งที่ไม่พอใจ แต่ผมก็ยอมทุกอย่างหวังแค่ให้คุณพอใจ ให้คุณ..ฮึก รักผม แต่สิ่งที่ผมได้รับคือหัวใจของผมพังยับเยิน คุณหักหลังผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่พอผมพลาดบ้างคุณกลับทำร้ายผมเกือบตาย เป็นยังไงล่ะ โดนเสียบ้าง ถึงคุณจะร้องไห้ คร่ำครวญขอโทษแค่ไหน มันก็ไร้ค่าในสายตาของผมอยู่ดี



ซ่า~~”



คริสคุกเข่านั่งอึ้งพูดอะไรไม่ออกอยู่อย่างนั้น สิ่งที่ชานยอลพูดมันคือความจริงทุกอย่าง ชายหนุ่มมองดูชามพลาสติกที่ถูกชานยอลเตะคว่ำลงกับพื้นก่อนที่ร่างโปร่งจะเดินเข้าห้องน้ำไป ถ้าไม่ใช่เพราะเจ็บข้อมือชานยอลคงจับมันราดลงบนหัวเขา 



ขากางเกงที่เปียกชื่นไม่ได้เร่งให้เขาลุกขึ้นยืน เพราะเสียงร้องไห้ที่เขามั่นใจว่าชานยอลคงพยายามเก็บมันไว้เต็มที่ลอยออกมาจากห้องน้ำกำลังกรีดลงไปในหัวใจของเขาทีล่ะนิด เขากำลังเจ็บแต่มันไม่ได้เท่ากับที่ชานยอลเจ็บเลย แค่คำพูดของชานยอลกับหยดน้ำตาก็ทำให้เขารู้ว่าชานยอลต้องเจ็บเพราะเขามามากแค่ไหน ความหวังของเขาน้อยลงทุกที



เมื่อร้องไห้จนพอใจแล้วชานยอลจึงยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า เขาไม่อยากร้องไห้แบบนี้อีกเลย แต่ว่าทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องในครั้งก่อนมันทำให้เขาเก็บน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ แล้วการกระทำของคุณคริสในปัจจุบันก็ทำให้เขาสะเทือนใจทุกครั้ง เขานึกสมเพสตัวเองในอดีตว่าครั้งหนึ่งเคยดิ้นรนอยากได้รับมันแค่ไหน ยอมแม้แต่จะพลีกายเหมือนผู้ชายขายตัวเพียงเพื่อให้สามีของตัวเองรัก เหมือนคนโง่ที่ไม่เคยรู้อะไรเลย แล้ววันท่เขาตาสว่างคือวันที่เขารู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น




พอเถอะชานยอล อย่านึกถึงมันอีกเลย



ชายหนุ่มบอกกับตัวเอง ใช้ฝ่ามือลูบใบหน้าของตัวเองเรียกสติให้คืนกลับมา มันดึกมากแล้วแล้วเขาก็ง่วงเต็มที ขาเรียวก้าวออกมาจากห้องน้ำ ก่อนมันจะหยุดชะงักเมื่อคนที่เขาไม่อยากเห็นหน้ายังคงนั่งอยู่บนพื้นที่เดิม ชามพลาสติกยังคงถูกวางทิ้งอยู่แบบนั้นเหมือนตอนที่เขาเดินจากมา มีปิ๊ปโป้ที่คงเพิ่งตื่นนอนส่ายหางคลอเคลียอยู่ข้างๆ




ร่างโปร่งยืนนิ่งอยู่กับที่เขากำลังประหม่าหลังจากที่ระเบิดอารมณ์ออกไป ทำไมคุณคริสยังอยู่ตรงนี้ โดนเขาทำขนาดนั้นคนอย่างคุณคริสยังนั่งเฉยอยู่อย่างนี้ได้ยังไง  เพราะไม่รู้จะทำยังไงชานยอลจึงเลือกวิธีมองผ่านร่างนั้นไป เหมือนคริสไม่มีตัวตนในห้องนี้ ขาเรียวก้าวขึ้นพาร่างของตัวเองไปนั่งบนเตียง คริสมองใบหน้าหวานที่ยังคงมีคาบน้ำตาเกาะอยู่ ชายหนุ่มส่งยิ้มอ่อนให้ชานยอลที่กำลังพยายามมองเมินตัวเองอยู่ต้องยอมพูดออกมา



คุณกลับไปเถอะ



ชานยอลจะนอนแล้วเหรอ? มา เดี๋ยวพี่ห่มผ้าให้



คุณคริสอย่า ไม่ต้อง



ชานยอลร้องห้ามออกมาเมื่อร่างสูงขึ้นยืนประคองร่างของเขาดันให้นอนลงกับเตียงก่อนจะหยิบผ้าห่มที่กองอยู่บนปลายเตียงขึ้นห่มให้เขา ชานยอลกระชับผ้าห่มผืนนั้นไว้ในมือ มองใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาหวาดกลัว คริสเองก็สังเกตุเห็นและเข้าใจมันได้ดี ชายหนุ่มคลี่ยิ้มให้คนบนเตียงคลายความกังวลลงกล่าวคำราตรีสวัสดิ์



แฮปปี้เบิร์ทเดย์อีกครั้งนะชานยอล ฝันดีนะครับ




“……………..”



ชานยอลมองดุใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังขยับเข้ามาใกล้ ลูกแก้วใสสั่นระริก มือที่กุมผ้าห่มอยู่สั่นเทา เมื่อยามปลายจมูกกำลังจรดลงที่หน้าผาก ชานยอลผินหน้าหนี คริสยอมรับการต่อต้านนั้นโดยดุษฎี ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นส่งยิ้มให้ชานยอลที่กำลังมองเขาอยู่ ก่อนจะออกจากห้องไปโดยไม่ได้ทำอะไรอีกเลย



เที่ยงคืนแล้ว ทุกคนในคฤหาสน์ตระกุลอู๋กำลังหลับใหลรวมถึงเจ้าของห้องประตูบานนี้ แต่คริสก็ยังนั่งอยู่ตรงนั้น หน้าประตูห้องของชานยอล พื้นกระเบื้องเย็นเชียบแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอยากลุกขึ้น เขากำลังคิดถึงเรื่องราวเมื่อครั้งก่อน ความเลวของเขา และวิธีที่จะทำให้ชานยอลยอมใจอ่อนยกโทษให้ ไม่มีใครบอกวิธีกับเขาได้ มีแต่บอกว่พยายาม พยายามต่อไป แล้วพยายามแค่ไหนถึงจะพอ



เฮ้ออ



คริสถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เขารู้ว่าตัวเองใจร้อน ถ้าเป็นเรื่องของชานยอลเขาใจร้อนเสมอ จนบางครั้งเขาก็เผลอทำร้ายร่างโปร่งนั้นไป ถ้าอยากเปลี่ยนตัวเองเขาต้องแก้นิสัยข้อนี้ให้ได้



ร่างสูงยันตัวลุกขึ้นยืน กางเกงของเขายังเปียกอยู่ เขารู้สึกเหมือนตะคิวกำลังกินขาจึงต้องจับกำแพงเพื่อช่วยพยุงร่างของตัวเองไว้ ประตูห้องของชานยอลอยู่ตรงหน้า เขาอยากเปิดมันเข้าไป อยากนอนกอดชานยอลเหมือนเดิม อยากให้ชานยอลนอนซบอยู่บนอกเขา อยากกดปลายจมูกลงบนแก้มยุ้ยนั้นอีกครั้ง ได้แต่ฝันถึงเพราะตอนนี้แม้แต่กอดเขาก็ยังไม่กล้า



ชานยอล ชานยอลล่า~ ฮึก



ชายหนุ่มฟุบหน้าลงกับกำแพง ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจการะกระทำของเขาย้อนกลับมาทำร้ายเขาอีกครั้ง เขากำลังเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ ตอนนี้เขาต้องการชานยอลเหลือเกิน แล้วเขาก็ห้ามความต้องการของตัวเองไม่ไหวมือหนาเอื้อมไปจับลูกบิดประตูไว้ ออกแรงบิดมันผลักประตูบานนั้นก้าวข้ามมันเข้าไป



ภายในห้องมืดสนิทเหมือนครั้งที่เขาเดินจากมา ชานยอลนอนหลบนิ่งหันหลังให้ประตูอยู่บนเตียง แผ่นอกบางขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ คริสย่างเท้าเข้าไปหาร่างนั้นช้าๆ พยายามเบาฝีเท้าที่สุดเขากลัวชานยอลจะตื่นขึ้นมาแล้วไล่เขาให้ออกไปไกลๆ เขากลัวทุกสิ่งทุกอย่างที่จะผลักไสตัวเขาให้ห่างจากชานยอล



ขายาวก้าวขึ้นไปบนเตียงฟันสวยขบเม้มที่ริมฝีปากล่างบังคับตัวเองให้ทำทุกอย่างให้เบาที่สุด แล้วเขาก็ทำสำเร้จพาร่างของตัวเองนอนลงข้างๆร่างโปร่งที่ยังคงหลับสนิทจนได้ ชายหนุ่มยั้มให้กับตัวเอง วาดวงแขนกอดร่างนั้นไว้ไม่กล้าดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของตนแม้อากาศจะเย็นก็ตาม เดี๋ยวชานยอลจะตื่น แค่ได้กอดชานยอลแค่นี้เขาก็พอใจแล้ว....

 

 





ชานยอลตื่นขึ้นมาในตอนสายของวัน  เมื่อคืนเขาฝันว่าคุณคริสมานอนข้างๆเขากอดเขาไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง เขาไม่ได้ขัดขืนเพราะความง่วงและความอ่อนเพลียทำให้เขาไม่สามารถขยับตัวได้ แต่เมื่อตื่นขึ้นมาเขาก็รู้ว่ามันเป็นเพียงความฝันจริงๆ แต่มันเป็นฝันที่เหมือนจริงมากเพราะความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างสูงเขายังจำสัมผัสของคุณคริสได้ดี



กลิ่นอะไร?”



แม้แต่น้ำหอมประจำตัวของร่างสูงที่ตอนนี้กำลังฟุ้งกระจายอยู่บนเตียง มันมาได้ยังไงกัน กำลังคิดหาเหตุผลร้อยแปดมาอธิบายถึงสาเหตุของกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของคุณคริสว่ามาติดอยู่บนเตียงตัวเองได้ยังไงชานยอลก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกำลังขูดขอบเตียงไม้ส่งเสียงรบกวนยามเช้า ชานยอลยื่นหน้าไปมอง เจ้าปิ๊ปโป้กำลังใช้ขาหน้าตะกรุยขอบเตียงส่งเสียงครางหงิงมองหน้าเขาตาระห้อย สงสัยมันกำลังหิวเหมือนเจ้าของมัน



ปิ๊ปโป้ เป็นอะไร หิวเหรอ?”



หงิง แฮ่กๆ



เหมือนมันจะรู้ความเมื่อเขายื่นมือหมายจะลูบหัวมันเจ้าหมาน้อยก็ขยับถอยหลังใช้ขาหน้าเขี่ยที่หลังมือบางก่อนจะอ้าปากงับมือของร่างโปร่งไม่แรงนัก ชานยอลยิ้มออกมาลุกขึ้นยืนบนพื้นห้องจัดการอุ้มลูกมาขึ้นมากอดไว้ เขารู้สึกปวดหัวอีกแล้ว สงสัยคงเป็นเพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้ทานยาตามที่หมอสั่ง คิดแล้วเจ้าตัวก็เดินออกไปจากห้อง ถ้าอยากหายเขาคงต้องทานข้าวทานยาเสียแล้ว



ป่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน เดี๋ยววันนี้จะให้คนไปซื้อของให้แกนะ เอาขนมด้วยนี้มั้ย ฉันอ่ะ…”



ร่างโปร่งก้มหน้าคุยกับลูกหมาไปจนสุดทาง รู้ตัวอีกทีชานยอลก็มาหยุดยืนที่หน้าห้องอาหาร ร่างของคุณคริสนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่เดิมที่เคยนั่งประจำ อาหารถูกจัดเป็นสองที่ ชายหนุ่มลดหนังสือพิมพ์ในมือลงยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นเขา



ชานยอลตื่นแล้วเหรอ มาทานข้าวสิ พี่ไม่ได้ให้เด็กขึ้นไปปลุกกลัวชานยอลยังไม่ตื่น



“………”



จะเอานมให้ปิ๊ปโป้กินเหรอ พี่เตรียมไว้ให้แล้วนะ อยู่นั้นไง



คริสเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งเอาลำตัวขวางร่างโปร่งที่ไม่ยอมพูดกับเขาสักคำไว้แถมยังทำเหมือนจะเดินผ่านเข้าไปในห้องครัวอีก ชานยอลหันไปมองถาดนมสำหรับลูกหมาบรรจุน้ำนมสีขาวไว้เต็มถาดใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความสงสัย แล้วร่างสูงก็เฉลยความจริงออกมา



พี่ให้เด็กไปซื้อมาเตรียมไว้ให้แต่เช้า บ้านของมันพี่ก็ซื้อมาด้วยนะปิ๊ปโป้มันจะได้ไม่ต้องนอนบนเศษผ้าอีก ขนมกับอาหารเม็ดสำหรับลูกหมาพี่ก็ซื้อมาให้แล้ว ถาดอาหารพี่ซื้อมาสามอัน เอาไว้ใส่น้ำ นมแล้วก็อาหารเม็ด ตอนเช้าพี่จะให้เด็กเอาอาหารขึ้นไปเติมให้มัน เผื่อชานยอลอยากจะนอนตื่นสายจะได้ไม่ต้องกลัวมันหิว



ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเรียบเฉยยืนฟังสิ่งที่คริสกำลังสาธยาออกมายาวเยียดอย่างไม่ยินดียินร้าย มือหนาดึงรั้นต้นแขนของเขาให้เดินไปที่โต๊ะอาหารแล้วเขาก็สัมผัสได้ถึงสิ่งผิดปกติ ชายหนุ่มยกมือขึ้นหวังจะทาบลงไปบนหน้าผากมนแต่ชานยอลก็สะบัดมันออก เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาไม่พอใจ



อย่าจับ



พี่แค่จะวัดไข้ ชานยอลตัวร้อนนะ คงเป็นเพราะเมื่อวานไม่ได้กินยา มากินข้าวเถอะจะได้กินยาไง พี่ให้เด็กทำอาหารที่ชานยอลชอบไว้เยอะแยะเลย



ผมจะขึ้นไปกินบนห้อง



ได้ พี่จะให้เด็กยกขึ้นไปให้ เดี๋ยวพี่ขึ้นไปกินเป็นเพื่อน



 “ไม่ต้อง อย่ามายุ่งกับผม ปิ๊ปโป้ก็เหมือนกัน ถือเสียว่าสงสารมันเถอะ ถ้าจะทำเพื่อจะเอาใจผม ขอร้องล่ะ อย่าเลย อย่าทำให้มันผูกพันกับคุณแล้วเฉดหัวมันทิ้งอย่างที่คุณเคยทำกับผม ผมจะดูแลมันเอง ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ซื้อให้มัน เดี๋ยวผมจะคืนเงินให้



ชานยอลพูดออกมาอย่างขมขื่นใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวดที่ฝังรากลึกในจิตใจ เงินหรืออะไรก็ตามที่เป้นของคุณคริสเขาไม่ต้องการ ร่างโปร่งหันหลังกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่ร่างของเขาก็ถูกดึงรั้งจากทางด้านหลังด้วยน้ำมือของคุณคริสวงแขนแกร่งสวมกอดร่างของชานยอลไว้แน่น ซบหน้าลงกับไหล่บาง เจ้าตัวไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนเพราะรู้ว่ามันไร้ประโยชน์ได้แต่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น



ชานยอล ขอร้องล่ะ อย่าทำกับพี่แบบนี้เลย อย่าทำเหมือนพี่เป้นคนอื่น เราเป็นผัวเมียกันนะชานยอล พี่มีสิทธิทุกอย่างในตัวนาย ตอนนี้แค่กอดชานยอลพี่ยังไม่กล้าเพราะพี่กลัวว่ามันจะทำให้ชานยอลไม่พอใจพี่อีก อย่าทรมานพี่แบบนี้เลยนะ



ฮึก …”



วันนี้พี่จะไปรับเพ่ยฟาง พี่ขอได้ไหม ให้เราเป็นครอบครับเดียวกันได้หรือเปล่า



ครอบครัวเดียวกันอย่างนั้นเหรอ ห๊ะ คุณพูดออกมาได้ยังไง คุณกับเพ่ยฟางกำลังมีลูกด้วยกัน ฮึก แต่ผมมีแค่หมา ฮื่ออ คุณจะจับให้ผมยืนอยู่ตรงไหนในบ้านหลังนี้ เมียที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างนั้นเหรอ คุณจะให้ผมนอนกอดทะเบียนสมรสเล่นกับหมาอย่างนั้นหรือไง




ชานยอลตะคอกออกมาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด สะบัดวงแขนนั้นให้พ้นจากตัว หยดน้ำตาพราวอยู่เต็มใบหน้า พายุอารมณืกำลังสาดซัดเข้ามาในตัวเขา เขาโกรธจนตัวสั่น เป้นครอบครัวเดียวกัน หน้าด้าน พูดออกมาได้ยังไงกัน สามคนผัวเมียอย่างนั้นเหรอ ไม่! เพ่ยฟางทนได้ แต่ไม่ใช่เขา



พี่ระ…….” คริสยื่นมืออกไปตรงหน้าหวังจะดึงร่างของคนที่กำลังร้องไห้ตัวสั่นเข้ามาสวมกอดอีกครั้ง คำว่ารักมากมายอยู่เต็มสมองกำลังจะพูดมันออกไป แต่ชานยอลก็ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดมัน



หยุดความเห็นแก่ตัวของคุณไว้ตรงนี้เถอะ



“……..”



ผมหนีจากคุณไม่ได้ผมรู้ แต่ได้โปรด ช่วยหยุดทำร้ายผมที

 

 

 

 

 

 TBC......















สวัสดีค่ะ ลากสังขารอันทรุดดทรมมาอัพแบบเลทๆอีกแล้วค้าา ขอโทษด้วยนะคะ

แต่วันนี้เหนื่อยหนักมากมายจริงๆ



เหนื่อยเหมือนพี่คริสเลยค่ะ ฮ่าๆๆ ช่วยสงสารเมตราพระเอกของเราบ้างนะคะ โดนชานๆสาดน้ำ



ใส่หน้า ? เหรอ 5555 ช่วยสงสารอย่าซ้ำเติมเลยนะคะ คนโง่ที่ทิ้งใครไม่ได้แบบนี้ช่างน่าสงสาร



จริงๆ หึหึหึ



ครั้งหน้าเจอกันใหม่นะคะ



ขอบคุณค่ะ






ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17094 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:19
    มันเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่แบบ3คนผัวเมีย ที่ไหนเค้าทำกัน
    #17094
    0
  2. #17018 roajnin (@roajnin) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:37
    คนนึง มีลูกเป็นคน
    อีกคน มีลูกเป็นหมา
    #17018
    0
  3. #16866 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 23:51
    อยากสงสารนะ แต่พอชานยอลพูดถึงความทรมานเป็นปีๆ เราก็เข้าข้างน้องแล้ว555555 เห็นด้วยเรื่องสามคนผัวเมีย ทุเรศอะ เพ่ยฟางทนได้ แต่ชานทนไม่ได้ถูกแล้ว อย่าไปยอม น่าเกลียดมาก คิดได้ไงรักทั้งเมียหลวงเมียน้อย มีลูกกับเมียน้อยอีก ชานยอลโครตส่วนเกินอะ เจ็บปวด
    #16866
    0
  4. #16572 FERNERY (@baifern_ky) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 14:37
    พี่คริสก็พูดไปสักทีสิว่ารัก เห้ออออ ลุ้นมาหลายเช้ปละบอกไปเลยเหอะ เเต่ชานยอลคงไม่ให้อภัยง่ายๆ หรอกทำกับชานยอลมาจนาดนี้ เรียนรู้ที่จะเจ็บปวดเเบบที่ชานยอลรู้สึกนะ 555555
    #16572
    0
  5. #16351 อะไรของนาย (@lulu178) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:47
    ไม่ว่าจะทำอะไรชานยอลก็เจ็บตลอดเลยอ่ะะ-3- นางสงสารรร
    #16351
    0
  6. #16226 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:52
    เห้อควรสงสารดีไหม
    #16226
    0
  7. #15660 Paloon (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 11:07
    สายไปไหมที่จะพูดคำนั้นร่ะคริส
    #15660
    0
  8. #14576 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 20:41
    ใครมานะๆๆๆ ปล.เรารักพี่คริสเช่นกัน ซัพพอร์ตตลอดไปปปป
    #14576
    0
  9. #13168 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 23:36
    ชิบหายยย!! (ขอโทษที่หยาบ) ชานยอลเอ้ยยยย คิดไปเองอีกแล้วววว!! ว่าแต่ใครมาหาชานชาน แม่หรอ?
    #13168
    0
  10. #12910 spiyeolisk (@thespecial) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 13:01
    สงสารคริสนะอยากกอดก็กลัวเมียโกรธ ฮือออ
    แต่ก็สงสารชานยอลเหมือนกันมีแผลใหญ่ในใจมันยากที่จะฟื้นฟู
    สู้ๆนะทั้งสองเลย อ่านไปลุ้นไปสนุกดี T T
    #12910
    0
  11. #12867 king (@king101) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 09:51
    สรุปว่าพี่คริสออกจากexoจริงๆหรอค่ะตามข่าวมานานแล้วแต่ยังไม่รู้จริงๆว่าออกรึป่าวแต่ว่าอย่าออกเลยนะค่ะจะร้องไห้แล้วสู้ๆนะค่ะไรเตอเราเข้าใจค่ะ
    #12867
    0
  12. #12799 may (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 22:49
    ไรท์ไปอยู่ไหนน้อออออ

    เมื่อไหร่จะมาน้าาาาาาาา

    อยากรู้แล้วว่าอิเฮียจะเอาไงต่อ

    สงสารยอลนะเนี่ย

    จะต้องอยู่แบบสามผัวเมียจริงดิ

    ไรท์รีบมาให้คำตอบไวๆนะคะ

    น้าาาาาาาา พลีสสสสสสสสสส
    #12799
    0
  13. #12795 nqmo (@NaMo_PePo) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 15:07
    โอ้ยยยยไอพี่คริสไอบ้า
    ใครจะไปยอมอยู่ด้วยกัน3คน
    ยิ่งมีลูก ตัวเองยิ่งเหมือนส่วนเกิน
    #12795
    0
  14. #12794 sakuranbou (@sakuranbou) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 17:14
    น้องชานดื้อ ! แต่ก็เข้าใจน้องเพราะกว่าจะมาถึงจุดนี้
    พี่คริสเองก็ทำไว้เจ็บแสบมาก ง้อน้องหน่ะไม่เท่าไหร่
    แต่สามคนผัวเมียนี่อะไร ใครจะทนคะ
    พี่คริสคือเพิ่มภาระให้ตัวเองไปอีก โดนเกลียดแล้วยังไม่ยอมเจียม
    ไปเคลียมาให้ดี เพราะเรื่องนี้ไม่มีวันจบแบบเราสองสามคนแน่ !
    #12794
    0
  15. #12793 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 16:53
    ชยอลเล่นพี่คริสเลยนะ สู้ๆ
    #12793
    0
  16. #12792 Due (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 14:14
    ขอเปนกำลังใจให้กับเฮียทั้งในเรื่องและนอกเรื่อง แต่ในเรื่องขอให้เฮียทรมานไปก่อนนะ นี่มันยังเทียบไม่ได้หรอกนะกับสิ่งที่เฮียทำกับยอลลี่ สามคนผัวเมียหึใครมันจะทนได้แว้ ยอลสู้ๆ EXO We Are One #FanFan #6+6=1 #12-1=0
    #12792
    0
  17. #12790 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 22:20
    ฮื้อๆๆๆๆ. น้ำตาไหล สงสารเฮีย สงสารยอล แต่อยากให้รักกันเหมือนเดิม
    #12790
    0
  18. #12787 ChanikanKa (@chanikanka) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 19:02
    คริสแม่_ โลเล รักใครเลือกซักคนเหอะ!!!สงสารชานยอลหน่อยดิ. 
    #12787
    0
  19. #12786 oniisan (@oniisan) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 11:54
    พี่คริส น้องสงสาร .__. ทั้งในเรื่องและชีวิตนางจริงๆ ขอให้เหมือนเดิม :__; believe you , kris
    #12786
    0
  20. #12785 D.Grey Man (@jirawanindysad) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 01:02
    ไม่ไหวแล้วน๊า เฮียทำร้ายชานยอลล่ามามากแล้วนะเว้ย!!ฮึ้ยๆแล้วทีนี้จะมาให้เป็นครอบครัวเดียวกัน บอกเลยเป็นใครเค้าจะรับได้เนี่ยถ้าชานยอลหย่าได่นะคงจะขอหย่าวันละ10รอบแล้วมั้งเนี่ย เราอยากให้ชานยอลของเรามีความสุขมากเลยอ่ะ
    เรื่องนี้เป็นเป็นเรื่องที่อ่านแล้วอึดอัดบีบหัวใจมากเลยอ่ะ อยากเข้าไปเป็นตัวละครในนั้นแทนอินสุดๆ ไรท์เตอร์อยากรู้มากเลยมันจะจบแบบแฮปปี้ยังไงอ่ะ
    จากที่อ่านไม่น่าจะจบแฮปปี้เลยอ่ะ หลี่ฟงอยู้ไหน่~😣😭😭😢😢
    #12785
    0
  21. วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 00:07
    TT
    #12783
    0
  22. #12782 FRBTAENG (@-frtaeng) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 23:34
    .... เฮ้อ แอบสงสารพี่คริสเบาๆ กำ 5555555 
    ชานยอลจ๋าไม่คริสเค้ารักเรานะ 
    #12782
    0
  23. #12780 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 22:40
    อ่านไปก็น้ำตาซึมไป เราก็กำลังจะไม่ไหวเหมือนพี่คริสแล้วอ่ะ รู้สึกหมดแรงงง ฮืออออออออ ไม่มีแรงแล้วเหนื่ยแล้ว นายคงคิดแบบนั้นใช่มั้ยพี่คริส สู้ๆนะ
    #12780
    0
  24. #12778 ★Everything is ending (@sunsetcalifornia) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 20:13
    คริสเลิกง้อเหอะ! เบื่อแล้วว่ะ
    #12778
    0
  25. #12775 Zeustwojane (@twojane) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 17:44
    ครอบครัวเดียวกัน... แม่งมันจะเห็นแก่ตัวไปละ!!
    คำว่ารักมันไม่ได้มีความหมายอะไรแล้ว
    พี่ทำร้ายน้องจนเกินไป!
    #12775
    0