[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 87 : CHAPTER 82

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    8 เม.ย. 57





Distorted  Daytime















ชานยอลอ้าปากค้าง น้ำตาไหลลงมาเต็มแก้มทั้งสองข้าง มองตามแผ่นหลังคุณยายหลี่ไปที่พึ่งสุดท้ายของเขาหายลับไปทันทีที่ประตูปิดลง ร่างโปร่งร้องไห้โฮ ทุกคนทิ้งเขาอีกแล้วทำไมทุกคนต้องใจร้ายกับเขาด้วย คริสกัดริมฝีปากของตัวเองแน่นมองดูชานยอลที่กำลังร้องไห้ปานจะขาดใจพยายามข่มความรู้สึกผิดของตนลงไปลึกสุดใจ ตอนนี้ชานยอลสำคัญที่สุด

ชานยอล มาหาพี่

ฮื่ออ ฮื่ออ

แขนยาวยื่นออกไปข้างหน้าไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาซบกอด เขาจะใช้กำลังฝืนดึงชานยอลเข้ามากอดเองก็ได้ แต่เขาไม่อยากทำอย่างนั้น เขาอยากให้ชานยอลเข้ามากอดเขาเองมากกว่าถึงแม้มันจะเป็นไปได้ยากก็ตาม

ชานยอลส่ายหน้าจนเส้นผมกระจายแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกไปแม้จะอยากตะคอกดังๆใส่ใบหน้านั้นเท่าไหร่ก็ตาม ขาเรียวถดหนีจนแผ่นหลังชิดขอบเตียง มองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังทำหน้าเหมือนสะกดอะไรบางอย่างไว้

คริสกำลังสะกดความต้องการของตัวเอง เขาอยากกระชากร่างนั้นมากอดไว้แน่นๆ เพราะความกลัวในหัวใจของเขามันช่างมากมายเหลือเกิน หลังจากที่ชานยอลพยายามฆ่าตัวตายเขาก็กลัวเหลือเกินว่าจะเสียชานยอลไป

พี่ไม่ทำอะไรชานยอลหรอก นะ มาหาพี่

เขาอยากให้ชานยอลเชื่อใจเขาว่าเขาจะไม่ทำร้ายชานยอลอีกแต่เป้นอีกครั้งที่คำพูดของเขาถูกปฏิเสธ ชานยอลส่ายหน้ารัวน้ำตาสะบัดลงเต็มผ้าห่มเป็นดวง คำพูดของคุณคริสจะเชื่อได้สักเท่าไหร่กัน คำพูดแสนหวานสุดท้ายมันก็เป็นเพียงแค่ลมปากที่ล่อลวงเขาให้ไปติดกับ บทเรียนที่อีกฝ่ายให้เขามันช่างเจ็บปวดจนยากจะลืมเลือน

อย่า! อย่า......

แล้วสุดท้ายคริสก็ทนต้อความต้องการของตัวเองไม่ไหว ชายหนุ่มเอื้อมมือไปดึงร่างนั้นเข้ามากอดไว้ถึงแม้จะพยายามทำให้นุ่มนวลที่สุดแต่คนที่หัวใจมีแต่บาดแผลอย่างชานยอลก็กรีดร้องออกมาอย่างหวดผวา ร่างโปร่งดิ้นพล่านร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมกอดแข็งแกร่ง มือเรียวทุบลงไปบนท่อนแขนหนาสุดแรงเท่าที่มีแต่ดูเหมือนมันจะไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกระคายเลยสักนิด

อย่าดิ้น เดี๋ยวมันจะเจ็บนะ พี่ไม่ทำอะไรหรอก

คริสกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหู กระชับร่างในอ้อมแขนไว้แน่นเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะดิ้นจนตกเตียงไปทั้งคู่จับร่างโปร่งที่กำลังร้องไห้ให้นอนลงบนเตียงและแน่นอนว่าชานยอลต้องนอนหันหลังให้เขาแต่เขาเองก็ยังไม่ยอมปล่อยร่างนั้นให้เป็นอิสระเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ทำอะไรมากมายอย่างที่กลัวนอกจากกอดร่างของตัวเองไว้เงียบๆ ชานยอลจึงยอมสงบลง แต่มันก้ใช้เวลานานมากพอดู คริสเหยียดตัวลุกขึ้นนั่งจัดแจงหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ร่างโปร่งที่ยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ ก่อนจะล้มตัวนอนข้างกายดึงร่างนั้นเข้ามาสวมกอดอีกครั้งแผ่วเบา นุ่มนวลจนคนที่ไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนั้นจากตนต้องสะอื้นออกมา

ชานยอลนอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียงหมดแรงที่จะดิ้นรนต่อสู้เพราะรู้ว่าถึงจะสู้ยังไงตัวเองก็ไม่มีวันชนะอยู่ดี สัมผัสอ่อนโยนจากอีกฝ่ายมันทำให้เขาเจ็บจนต้องระบายออกมาเป็นหยดน้ำตาเพราะหัวใจของเขามันถูกทำร้ายจนไม่สามารถตอบรับสัมผัสแบบนั้นจากผู้ชายคนนี้ได้อีก

ชานยอล.....

คริสที่เงียบไปนานพูดขึ้นเมื่อเห้นว่าอีกฝ่ายสงบลง ชานยอลหลับตาอยู่แต่เขารู้ว่าร่างโปร่งรับรู้ทุกสัมผัสและคำพูดของเขา ชายหนุ่มพยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนลงอย่างที่ไม่เคยใช้พูดกับใครมาก่อนและเรียบเรียงคำพูดของตัวเองให้นุ่มนวลเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนความรู้สึกของอีกฝ่าย ความรู้สึกของชานยอลคือสิ่งที่เขาต้องถนอมไว้ให้ดีที่สุด

พี่จะ..ยกโทษให้ชานยอลทุกอย่าง....และจะไม่พูดหรือให้ใครพูดเรื่องนั้นขึ้นมาอีก มันจะหายไปเหมือนไม่เคยเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น แต่พี่ขอชานยอลอย่างเดียว...

ฮึก...

คริสแน่นทุกคำพูดของตนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะอยากให้อีกฝ่ายมั่นใจในความตั้งใจอันแน่วแน่ของเขาไม่ว่าจะเป็นที่คฤหาสน์ตระกูลอู๋หรือที่ไหนๆเรื่องนั้นจะไม่มีใครพูดถึงมันให้ได้ยินเข้าหูอีก ชานยอลกลืนก้อนสะอื้นลงในอกนอนลืมตามองออกไปนอกระเบียงตั้งใจฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดด้วยหัวใจสั่นไหว

อย่าทำแบบนั้นอีก อย่าทำร้ายตัวเองแบบนั้นอีก พี่ขอได้ไหม พี่ทนไม่ได้จริงๆถ้าต้องเสียชานยอลไป พี่รู้ว่าสิ่งที่พี่ทำกับชานยอลมันเลวร้ายเกินกว่าที่จะอภัยให้กันได้ง่ายๆ แต่พี่จะรอจนกว่าชานยอลจะให้อภัยพี่เหมือนที่พี่ให้อภัยชานยอล

ฮื่ออออ...

จบคำพูดนั้นชานยอลก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก คำพูดของคุณคริสดูมั่นคงจริงใจแต่ยากนักที่เขาจะเชื่อคนที่เคยทำร้ายกันมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนอย่างคุณคริสจะดีได้สักแค่ไหนกันเชียว สรรพนามที่เปลี่ยนไปอ่อนโยนแต่ไม่สามารถลบเลือนบาดแผลในใจของเขาได้  ถ้าเขาทำให้คุณคริสโกรธหรือไม่พอใจทุกอย่างก็จะเป็นเหมือนเดิม ทุกอย่างที่คุณคริสทำมันมาจากความรู้สึกผิดไม่ได้มาจากหัวใจเลยแม้แต่นิด

ชานยอล..ได้โปรด อย่าไปจากพี่เลย

ฮื่อออออออ

คริสกระซิบลงข้างใบหูด้วยน้ำเสียงเว้าวอน ชานยอลไม่ยอมพูดอะไรออกมานอกจากร้องไห้ มือเรียวกำผ้าห่มไว้แน่นหลับตาร้องไห้สะอึกสะอื้น เขาอยากจะเชื่อในสิ่งที่คุณคริสร้องขอแต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมาสอนเขาว่าอย่าได้หลงเชื่อลมปากคนง่ายๆ

ความสับสนประดังประเดเข้ามาในความรู้สึก คุณคริสต้องการอะไรจากเขากันแน่ ทำไมต้องช่วยเขาขึ้นมาจากความตาย ถ้าไม่รักกันทำไมไม่ปล่อยให้เขาตายๆไปซะทำไมต้องดึงเขาขึ้นมาทรมานอีก และที่พูดแบบนี้ต้องการอะไรจากเขากันแน่ ชานยอลพร่ำถามกับตัวเองแม้จะรู้ว่าไม่มีทางได้รับคำตอบที่แท้จริงก็ตาม

คริสถอนหายใจออกมา ซบหน้าลงบนซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนเฉพาะตัวของอีกฝ่ายที่เขาชอบเข้าปอด เขารู้ว่าทุกอย่างต้องใช้เวลา เขาต้องอดทนชายหนุ่มบอกกับตัวเอง เขาจะทำให้ชานยอลรู้ว่าเขาพร้อมที่จะปรับปรุงตัวเองทุกอย่างและจะทำทุกอย่างให้ชานยอลรู้ว่าผู้ชายคนนี้รักชานยอลมากแค่ไหน และเขาจะไม่มีวันยอมให้ความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาของพวกเขาทั้งคู่ต้องแย่ลงไปมากกว่านี้

ชานยอลยังไม่ต้องตอบพี่ตอนนี้ก็ได้ พี่รู้ว่าทุกอย่างมันต้องใช้เวลา พี่จะรอจนกว่าวันนั้นจะมาถึงวันที่ชานยอลยอมยกโทษให้พี่ แต่พี่อยากจะบอกให้ชานยอลรู้เลยว่า...

“……….ฮึก

พี่จะไม่มีวันปล่อยชานยอลไปเด็ดขาด  ถึงต้องจับชานยอลใส่กรงไว้พี่ก็จะทำ

ชานยอลกรีดร้องใบหน้าหวานซุกลงกับหมอน ร้องไห้ออกมาปานใจจะขาด คำพูดนั้นของคุณคริสเหมือนโซ่ตรวนคอยพันธนาการร่างของเขาไว้ เขารู้ว่าคุณคริสทำได้จริง หมดทางที่จะวิ่งหนี และเขาก็หมดแรงที่จะต่อสู้ ชานยอลนอนร้องไห้อยู่อย่างนั้นไม่สนใจแล้วว่าอีกฝ่ายจะกอดร่างของตัวเองไว้แน่นแค่ไหน แผ่นหลังบางสั่นสะเทือนเพราะแรงสะอื้นจนคริสกลัวว่าคนป่วยจะเป็นอะไรไปจึงได้ผ่อนแรงกอดรัดลง

ชายหนุ่มถอนนหายใจออกมาเสียงดังอย่างเหนื่อยใจ ทุกอย่างที่เขาพูดล้วนออกมาจากใจ เขาเสียใครไปไม่ได้จริงๆ ถึงจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวในสายตาชานยอลหรือใครต่อใครมากมายก็ตาม เขาก็ไม่แคร์

เสียงประตูห้องถูกเปิดออกอีกครั้ง คริสหันไปมองที่หน้าประตู ร่างของคุณยายเดินเข้ามาพร้อมกับพยาบาลพิเศษ ตรงหน้ามีรถเข็นอาหารสำหรับคนป่วย ชายหนุ่มหันไปมองร่างโปร่งที่ยังคงนอนร้องไห้ไม่ยอมหยุด ชายหนุ่มก้มหน้าลงไปกระซิบข้างใบหูเรียว พยายามปรับน้ำเสียงให้นุ่มนวลมากที่สุด

พยาบาลยกอาหารขึ้นมาให้แล้ว ลุกขึ้นทานข้าวก่อนนะ ทานเสร็จพี่จะให้เขามาเปลี่ยนเตียงให้

แล้วคุณคริสก็ยอมปล่อยร่างเขาให้เป้นอิสระ แต่เขาก็ยังนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมา กลิ่นของของอาหารไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหิวต่างออกไปมันกลับทำให้เขารู้สึกอยากจะอ้วกออกมาเสียอย่างนั้น

ชานยอล ลุกขึ้นเถอะ เดี๋ยวพี่ป้อนนะ  ทานข้าวแล้วเดี๋ยวจะได้ทานยายังไงล่ะ

คริสพูดเกลี่ยกล่อมร่างโปร่งด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน น้ำเสียงอย่างที่ตลอดเวลา1ปีที่อยู่ด้วยกันมาชานยอลไม่เคยได้ยินมันเลยและไม่คิดว่าจะได้ยินมันเสียด้วยซ้ำ แต่มันไม่ได้ทำให้เขาดีใจเลยสักนิด

ชานยอล..

คุณคริสคะ พอเถอะค่ะ

คุณยายหลี่ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่นานพูดขึ้นอย่างอ่อนใจเมื่อเห้นอาการของทั้งสองฝ่าย อีกคนหนึ่งก็เพิ่งฟื้นตื่นจากฝันร้ายต้องการเวลาในการลบเลือนความทรงจำจากฝันนั้น แต่อีกคนก็ดูใจร้อนเหลือเกิน ดูเอาเถอะทำร้ายเขามาเป็นปีจะให้เขายกโทษให้ภายในวันเดียว คุณคริสไม่คิดง่ายไปหน่อยเหลือ

ยายครับ..”

คริสหันหน้าไปมองคุณยายด้วยสายตาขอความเห็นใจ ชานยอลไม่ยอมตอบสนองตามที่เขาบอก ร่างโปร่งได้แต่นอนนิ่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นจนเขาใจเสีย คุณยายถอนหายใจออกมาเบาๆ เดินเข้าไปสะกิดแขนร่างสูงให้เดินตามตัวเองออกไปนอกห้อง

คุณคริสคะ ใจเย็นๆนะคะ ยายขอล่ะ อย่าเพิ่งพูดอะไรกับคุณชานยอลตอนนี้เลย แกเพิ่งฟื้นจากการฆ่าตัวตายนะคะ ให้รับเรื่องหนักๆตอนนี้ไม่ได้หรอกค่ะ

คุณยายพูดขึ้นเมื่อพวกเขาออกมาจากห้องนั้น คริสหันมามองคุณยายอย่างหัวเสีย เขาแค่อยากจะปรับความเข้าใจกับชานยอล อยากดูแล

แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเขาเลยนะครับยาย ผมแค่บอกเขาว่าผมยกโทษให้เขา ผมแค่อยากให้เขาทานข้าว

ยายรู้ค่ะ ยายเข้าใจความรู้สึกคุณ แต่อย่างเพิ่งได้ไหมคะ รอก่อนได้มั้ย รอให้คุณชานยอลหายดี สภาพจิตใจดีขึ้นกว่านี้ก่อน คนฆ่าตัวตายนะคะ ไม่ได้เป็นไข้หวัด จะให้หายภายในสองอาทิตย์ไม่ได้หรอกค่ะ

“………………………”

คุณทำร้ายกันมาเป็นปี ความรู้สึกที่ถูกทำลาย ยากนักที่จะลบมันไปได้ภายในวันเดียว

คำพูดของคุณยายทำให้คริสต้องยืนอึ้ง สิ่งที่คุณยายพูดคือความจริง ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ บางทีเขาอาจจะใจร้อนเกินไป คริสพยายามระงับความร้อนรุ่มในอกพยักหน้าให้คุณยาย ได้พูดกับชานยอลไปแล้วว่าจะอดทนเขาก็ต้องรักษาคำพูดของตัวเองให้ได้

เมื่อเห็นว่าคริสระงับอารมณ์ตัวเองได้แล้วคุณยายจึงหันหลังเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยอีกครั้บงโดยมีร่างสูงเดินตามมาไม่ห่าง ร่างของชานยอลยังคงนอนหันหลังให้ประตูอยู่บนเตียง แผ่นหลังบางสั่นไหว ชานยอลยังร้องไห้อยู่  ถาดอาหารยังวางอยู่ที่เดิม คริสเดินไปหยิบถาดอาหารขึ้นมาถือไว้ในมือ แต่ก็โดนคุณยายหยุดไว้เสียก่อน

ยายเองค่ะ

คริสส่งถาดอาหารคืนอย่างจำใจ ใบหน้าหล่อเหลาติดจะบึ้งตึง เขาอยากป้อนชานยอลเองแต่คุณยายคงรู้ว่าถ้าเขาเป้นคนทำชานยอลคงไม่ยอมกิน เอาเถอะยังไงสุขภาพชานยอลก็ต้องมาก่อน ไม่ได้ป้อนตอนนี้ครั้งหน้าก็ยังมีอีกตั้งหลายมื้อ เขาปลอบตัวเอง มองดูคุณยายยกถาดอาหารไปวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง ย่อตัวลงคุยกับคนบนเตียง

ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากหมอนสบตาเข้ากับดวงตาสีหม่นของคุณยาย ปลายจมูกโด่งสวยแดงช้ำ ตากลมโศกบวมเปล่งเพราะฤทธิของน้ำตา หลับตารับสัมผัสอบอุ่นที่เขาโหยหายจากของเหี่ยวย่นของคุณยายที่วางลงบนศีรษะของเขาลูบกลุ่มผมนุ่มแผ่วเบา

คุณชานยอลทานข้าวนะคะ กินข้าวแล้วกินยาจะได้หายเร็วๆ

ผมไม่...หิว

ชานยอลตอบออกไปด้วยน้ำเสียงอู้อี้ เขาไม่รู้สึกหิวแม้แต่นิดแม้ว่าจะยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยก็ตาม

ไม่หิวก็ต้องทานนะคะ คุณไม่สบายอยู่ถ้าไม่กินข้าวเดี๋ยวก็ไม่สบายอีกหรอกคะ นะคะ ถือเสียว่ายายขอ

หญิงชราพูดกล่อมคนป่วยจนต้องยอมคล้อยตาม ชานยอลพยักหน้าให้คุณยายด้วยความเกรงใจ ถึงแม้ว่าจะไม่อยากทานข้าวมากแค่ไหนแต่เขาก็ปฏิเสธความหวังดีจากคนที่ช่วยเขามาตลอดไม่ได้ ร่างโปร่งค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่งโดยมีคุณยายกับพยาบาลคอยช่วยอยู่ไม่ห่าง เขารู้สึกเจ็บแผลนิดหน่อยตอนที่ใช้มันยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็ไม่เป็นอะไรมาก

 เมื่อลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงได้แล้วร่างของคนที่เขาไม่อยากเห็นหน้าที่สุดก็ปรากฏขึ้นในสายตา คุณคริสยืนอยู่ที่ปลายเตียงไม่มีทีท่าว่าจะยอมขยับไปไหน ชายหนุ่มเบี่ยงหน้าหันไปมองทางอื่น น้ำตาไหลลงมาช้าๆ แค่เห็นหน้าคุณคริสเขาก็อยากจะร้องไห้เสียแล้ว ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าเขาเกลียดผู้ชายคนนี้มากแค่ไหน เขาไม่อยากจะเห็นหน้า ไม่อยากแม้จะใช้อากาศหายใจร่วม

ยายครับ..

คุณคริสคะ ยายว่าคุณออกไปก่อนดีมั้ย

ไม่..ผมจะอยู่ตรงนี้แหละ

ร่างสูงพูดขึ้นเสียงแข็งจนคนแก่ต้องถอนหายใจดังเฮือก เขาไม่ได้ทำอะไรชานยอลแม้แต่ยิดขอแค่คอยยืนดูอยู่ห่างๆก็ไม่ได้หรือไง ชายหนุ่มหันไปมองร่างโปร่งที่นั่งเชิดหน้าน้ำตาไหลอยู่บนเตียงแววตาคมแข็งกร้าววูบไหว เขาก็แค่ไม่อยากห่างไปไหน ขอแค่นี้ให้คนเลวๆคนนี้ไม่ได้หรือไง

กินข้าวนะคะ ยายป้อน

ชานยอลปรายตามองร่างสูงที่ยืนอยู่ปลายเตียงกล้ำกลืนความเจ็บช้ำลงในอก ฝืนส่งยิ้มให้คุณยายที่กำลังถือช้อนข้าวต้มยื่นมาตรงหน้าเขา ชายหนุ่มอ้าปากรับอาหารรสจืดนั้นอย่างว่าง่าย แต่กินไปได้แค่สองคำชานยอลก็ส่ายหน้าปฏิเสธรับอาหารคำต่อไป มันจืดสนิท ไร้รสชาติ เขาทานไม่ลงจริงๆ ถ้าฝืนเขาคงได้อาเจียนออกมาแน่ๆ

พอแล้วครับยาย

แต่คุณเพิ่งทานได้แค่สองคำเองนะคะ

คุณยายหลี่ค้านเสียงแข็ง กินแบบนี้ตอนไหนจะแข็งแรงเสียที หญิงชราหันไปชำเลืองมองร่างสูงที่ยืนหน้ายุ่งอยู่ปลายเตียงมองดูร่างโปร่งที่เอาแต่ส่ายหน้าปฏิเสธอาหารอยู่บนเตียงอย่างไม่ค่อยสบายใจ สุดท้ายเ หญิงชราหันไปชำเลืองมองร่างสูงที่ยืนหน้ายุ่งอยู่ปลายเตียงมองดูร่างโปร่งที่เอาแต่ส่ายหน้าปฏิเสธอาหารอยู่บนเตียงอย่างไม่ค่อยสบายใจ สุดท้ายเขาก้ทนเสียงเรียกร้องของหัวใจไม่ไหวสาวเท้าเดินเข้าไปหาร่างที่อยู่บนเตียงด้วยความเป้นห่วง

ทำไมไม่กินข้าวล่ะ หรือว่าอาหารขอโรงพยาบาลไม่ถูกปาก

“……………”

และก็เป็นอีกครั้งที่เขาได้รับความเงียบเป้นคำตอบกลับมา ชายหนุ่มกัดริมฝีปากแน่นมองดูใบหน้าหวานที่กำลังก้มชิดอก คริสยืนอยู่อย่างนั้น แย่งช้อนจากคุณยายมาถือไว้ในมือ

กินหน่อยนะ เดี๋ยวพี่ป้อน

คริสยื่นช้อนไปตรงหน้า ร่างของชานยอลถอยหนีโดยอัตโนมัติ แต่ก็หนีไปได้ไม่ไกลเพราะสายน้ำเกลือที่จิ้มอยู่บนแขนเขาอยู่ ชานยอลเม้มปากเข้าหากันมองดูดวงตาคมดุที่จ้องมาทางเขาอย่างหวาดผวา คริสถอนหายใจออกมาอย่างยอมแพ้ วางช้อนลงที่เดิม ก่อนจะหันไปบอกคุณยายที่ยืนอยู่ข้างหลัง

ยายได้เตรียมอาหารมาให้ชานยอลด้วยหรือเปล่า

เตรียมมาค่ะ แต่ว่าเหวินฉีจะเอามาให้ตอนกลางวัน ซุปต้องใช้เวลาในการเคี่ยวเลยมาไม่ทันตอนเช้าจริงๆค่ะ แต่ว่ามีสตอเบอร์รี่ที่คุณชานยอลชอบนะคะ ยายเอาติดตะกร้ามาด้วย

ชานยอลชอบสตอเบอร์รี่เหรอครับ?”

ค่ะ อยู่ที่บ้านยายเห้นเธอหยิบทานบ่อยๆ คิดว่าน่าจะชอบ

งั้นยายช่วยเอามาให้ผมที ไม่ทานข้าวแต่ทานผลไม้ก็ยังดี นะชานยอล

ประโยคสุดท้ายคริสหันไปพูดกับคนบนเตียงที่เพิ่งถูกทำเหมือนไม่มีตัวตนอยู่ในห้องนั้น ชานยอลไม่ตอบรับหรือปฏิเสธใดๆ พูดง่ายๆคือเขาไม่อยากจะเสวนากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว ชายหน่ามจึงเบื้อนหน้าหนีไปอีกทางดึงผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ขึ้นมาชิดแนบอก คริสทำเหมือนไม่สนใจการกระทำนั้นทั้งที่ในใจเขารู้สึกเจ็บแปลบหันไปพูดกับคุณยายหลี่อีกครั้ง

ยายช่วยบอกอี้ชิงให้ลูกน้องไปซื้อช็อคโกแล็ตมาให้ผมที เอาทุกอย่างนะครับที่เป็นช็อคโกแลต แบบไหนก็เอามาให้หมด เอาช็อคโกแลตร้อนมาด้วย ชานยอลชอบกิน ผมจำได้

คริสหันไปยิ้มให้คนบนเตียงที่กำลังนอนหันหลังให้เขาอยู่ มือหนาวางลงบนศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมนุ่ม ชานยอลนอนฟังทุกอย่างด้วยหัวใจเฉยชา อยากจะทำอะไรก็ทำไป การกระทำของคุณคริสจะไม่มีผลกับหัวใจของเขาอีกแล้ว แต่ถึงจะคิดอย่างนั้นน้ำตาเจ้ากรรมก็ยังไหลออกมาอยู่ดี

ชานยอลอยากได้อะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า

คุณยายเดินออกไปจากห้องแล้วคริสจึงหันกลับมาพูดกับคนที่เอาแต่นอนนิ่งอยู่บนเตียง และเป็นอีกครั้งที่เขาได้ความเงียบตอบกลับมา ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของวัน ลุกขึ้นไปนั่งบนเตียงซบหน้าลงบนไหล่บางที่กำลังเกร็งหนีเขาเต็มที่ ร่างกายของเขากำลังอ่อนล้าเช่นเดียวกันกับหัวใจ

อยากได้อะไรเพิ่มอีกมั้ย? ถ้าไม่อยากพูดกับพี่ก็บอกคุณยายนะ แต่ต้องกินข้าวกินยารู้มั้ย จะได้หายเร็วๆ พี่เป็นห่วงชานยอลนะ

แวบหนึ่งเขาได้ยินเสียงหัวเราะเยาะหยันดังขึ้น คริสพยายามทำเป็นไม่สนใจ เขาเหนื่อย คนอย่างคริสไม่เคยทำอะไรเอาใจใครแบบนี้มาก่อน แต่ก็บอกตัวเองให้อดทน แค่นี้มันยังเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำกับชานยอลเลย สักวันเขาจะทำให้ชานยอลรักเขาอย่างที่เขารักให้ได้ชายหนุ่มให้สัญญากับตัวเอง

 

 

 



TBC................





สวัสดีค่ะ ช่วงนี้รู้สึกว่าอัพฟิคถี่หรือเกิน เป็นเพราะอะไรไม่รู้  เพราะลิเวอร์พูลชนะถี่ใช่มั้ย ฮ่าๆๆ
ขอบคุณทุกแรงใจแรงเชียร์นะคะ พี่คริสคืนสู่โหมดพระเอกแล้วค่ะ หลังจากที่สิงบทร้ายอยู่นาน ชานยอลน่าสงสารฟุดๆ อยากตายแต่ก็ไม่ตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่ก้ต้องอยู่ ทนอีกนิดนะคะลูก งื่ออ

ได้อ่านหลายๆคอมเม้นจากตอนที่แล้วทุกคนสาดอารมณ์ใส่พี่คริสกันใหญ่ เรื่องมันเลวร้าย แต่มันต้องมีทางออก ขอร้องคนอ่านช่วยรอไปด้วยกันก่อนนะคะ ไม่รู้ว่าผลสุดท้ายมันจะจบลงแบบพอใจคนอ่านหรือเปล่า ยังไงกด็ช่วยรอกันหน่อยนะคะ

รักคนอ่านจริงๆ รักสุดๆ ขอบคุณทั้งคอมเม้นในหน้าฟิค และสกรีมในทวิตเตอร์ ขอบคุณนะคะ





ขอบคุณค่ะ






ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวรติด #DDT ขอบคุณค่ะ

.

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17050 Preaw30 (@Preaw30) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:19
    จะเลือกใครเลือกซักทีเถอะ
    #17050
    0
  2. #16982 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 10:46
    พี่ต้องเลือก มันเป็นประโยคความจริงค่ะพี่คริส น้องอยู่งี้ไม่ได้
    #16982
    0
  3. #16759 neneverland (@janyaporn0708) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 01:47
    สมน้ำหน้าเฮียคริส เหอะ
    #16759
    0
  4. #16528 Chompoo (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 13:41
    เป็นแบบนี้ใครจะยอมง่ายๆ พี่คริสนี่ความคิดยังเอาแต่ใจเลย สมน้ำหน้าอพคมาก ให้ครอบครัวเขาอยู่ด้วยกันโดยไม่ได้รักแล้วพี่ยอลถอยออกมาดีกว่า
    #16528
    0
  5. #15652 Paloon (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 08:00
    มองไปเจอแต่ทางตันนะคะไรท์เตอร์
    #15652
    0
  6. #15458 galaxyfanfanismyfan (@salalee5892) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 14:22
    เอิ่มมม...พี่คริสค้ะ เลือกเถอะน้ะเลือกใครสักคนเถอะ อย่าทำให้ชานยอลเสียใจขนาดนี้เลย 
    #15458
    0
  7. วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 19:04
    พี่คริส บอกมาเลยน่ะว่า จะเลือกใคร ระหว่าง ชานยอล กับ (อี)เพ่ยฟาง นั้น คนอ่านมันโมโหน่ะเว้ย สงสารชานยอล พี่คริส ความรู้สึกช้า 
    #15383
    0
  8. #15227 _________ (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 18:52
    เฮียแกต้องใจอะไรอีกเยอะ

    เลาสงสารแกล้ะTT
    #15227
    0
  9. #14306 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 18:54
    ฮือออิ สงสารพี่คริมดีไหมเนี่ยย
    #14306
    0
  10. #13874 Mc' Katt (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 12:09
    พี่หลี่ฟง หายไปไหน ฮือ~ ชานยอล ! ชานยอลต้องทำให้อิ่พี่คริสหึงนะ กลับไปๆไปหาพี่หลี่ฟง ฮือ ~~
    #13874
    0
  11. #13704 GumPanParkChan (@naythunmaster) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 18:28
    โหย ทำใจไม่ได้หรอกว่ะ ต่อให้เฮียรักยอล พยายามทำดีให้ตาย แต่คิดว่าเค้าจะไม่เจ็บเหรอทั้งที่ตัวเองมีลูกมีเมียอยู่ด้วยแบบนี้ใครจะทำใจได้ ถึงจะไม่โกรธไม่เกลียดเพ่ยฟางแล้ว แต่ใครจะทนได้ เรื่องที่เฮียทำกับยอลทั้งหมดอีก แค่นี้ยังน้อยไปเหอะ
    #13704
    0
  12. #13520 mabuhay21 (@mabuhay21) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 23:58
    อพค โดนแค่นี้ยังน้อยไปสิ
    #13520
    0
  13. #12900 slimtongs (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 19:05
    ไรค่ะ ขอให้ อพค กระอักเลือดตายไปเลยนะค่ะ เอาให้มันเจ็บกว่ายอลของหนูอีก แค่นี้มันยังน้อยไป อย่าพึ่งให้ยอลยกโทษให้ อพค เลยนะค่ะ
    #12900
    0
  14. #12669 kimsehyun (@kimsehyun) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 17:56
    อย่าใจอ่อนนะยอลลล เล่นมันเยอะๆ เเาให้เข็ดหลาบบ
    #12669
    0
  15. #12555 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 14:47
    อยากจพหัวเราะเป็นจังหวะอือรือรองจริงๆ กรรมตามทันแล้วไงเมิงง สมน้ำหน้าอพค. แกไม่จำเป็นต้องยกโทษอะไรให้ชานยอลหรอกนะ เพราะชานยอลไม่ได้ผิดอะไร คำถามนี้ควรจะเป็นยอลมากกว่าที่ถาม ยิ่งเห็นตอนที่อพค.อยู่กะลูกเเมียยิ่งเจ็บงใจ ยอลอย่าไปยอมนะ ตอนนี้เราไม่ไหวสุดๆละ
    #12555
    0
  16. #11984 INUSA (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 21:17
    เฮีย กรรมตามทันแล้วนะ

    หึหึหึๆๆๆ คริสยอลลลลล ^^
    #11984
    0
  17. #11981 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 20:26
    ยอลหายเร็วๆนะ เฮียอ่ะถ้าจะควบสองต่อไปแบบนี้อะไรมันก็ไม่ดีขึ้นมาหรอกค่ะ 

    เอาสักคนดิเฮีย รักคนไหนก็เอาคนนั้นดิ อย่าเห็นแก่ตัวดิแล้วถ้ายอลไม่ฆ่าตัวตายเฮียจะเห็นค่ายอลบ้างไหมเนี่ย แล้วทำร้านเค้ามาเป็นปีจะให้ยกโทษให้ภายในวันเดียวง่ายไปมั้ยสาส แล้วที่บอกยกโทษให้ยอลถามเฮียหน่อยนะ ยอลทำไรผิดมากป๊ะถึงยกโทษให้อ่ะ เพราะเฮียไม่ใช่เหรอที่เป็นตัวต้นเหตุอ่ะ ถ้าเฮียรักยอลหรือรักเพ่ยฟางคนเดียว แล้วไม่เอายอลหรือเพ่ยฟางเข้ามาในชีวิตเรื่องมันคงไม่วุ่นวายอย่างนี้หรอกค่ะ สงสารยอลนะ

    #บางทีก็ลืมตัวเกลียดเฮียไปจริงๆ เราเมนเฮียน้า5555 บอกเลยว่าอินไรต์เขียนเด่งมากเลย
    #11981
    0
  18. #11893 theLAZYgal (@lazybebe96) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:50
    อะไรคือบอกน้องตอนพึ่งฟื้นว่าจะยกโทษให้ทุกอย่าง? ชานยอลทำอะไรผิดเหรอคะคุณคริส == ควรจะขอให้ชานยอลอภัยให้มากกว่ามั้ง ที่ผ่านมาน่ะ คนผิดมันก็มีแค่คนเดียว ที่ชานยอลไปคบกับพี่หลี่ฟงก็เพราะขาดความรักจากแกไม่ใช่เหรอ เป็นเราก็คงเกลียดเหมือนกัน บ้าเหรอ ทำร้ายกันขนาดนั้นแล้วจะมาขอโทษทีหลัง ขอโทษแล้วมันหายเจ็บเหรอ? อหห ตบหัวแล้วลูบหลังกันง่ายๆเลยอ่ะ ถ้าจะให้อภัยจริงก็คงต้องเอาคืนให้สาสมก่อน หึ ยิ่งตอนเห็นอพค.อยู่กับลูกกับเมียนี่หมั่นไส้มากกกกกกกกกกกก ปากเรานี่เบะเองโดยไม่รู้ตัว รักกันมากสินะ == ยิ่งมีลูกออกมาละชานยอลยิ่งไร้ที่ยืน เราเดาตอนจบฟิคเรื่องนี้ไม่ออกจริงๆ ถ้าจะจบแบบสามผัวเมียมันก็ไม่ใช่ หรือว่าเพ่ยฟางกับลูกจะประสบอุบัติเหตุแล้วไปทั้งคู่ 5555 #เลว "แต่พี่อยากให้ชานยอลรู้เลยว่า..พี่จะไม่มีวันปล่อยชานยอลไปเด็ดขาด ถึงต้องจับชานยอลใส่กรงไว้พี่ก็จะทำ" อห มันคงเลิกกลัวเมิงหรอกสาดดดดดด == ปากหนักเกิ๊นนนนนนนนนน แค่บอกให้น้องมันได้ยินกับหู ได้รับรู้ว่ารักนี่มันยากนักเหรอ ไหนว่ารู้สึกผิด ไหนว่าอยากฟื้นฟูจิตใจชานยอลไง บอกไปซะก็สิ้นเรื่อง แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่คุณยายหลี่พูดอะไรเข้าท่า "คนฆ่าตัวตายนะคะ ไม่ได้เป็นไข้หวัด จะให้หายภายในสองอาทิตย์ไม่ได้หรอกค่ะ" คือโดนอ่ะ 5555 อพค.แดรกจุดเลยค่ะ
    #11893
    0
  19. #11655 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 11:15
    ;_____; น้องยอลหายเร็วๆนะลูก อพคเมื่อก่อนไม่น่าไปทำกับน้องแบบนั้นเลย =__= สู้ๆนะเฮีย
    #11655
    0
  20. #11574 a..ormrom (@ormrom) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 02:41
    ไรต์อย่าพึ่งทำให้จบนะ อ๋า~อยากอ่านต่อจัง อัพเร็วๆนะ เค้ารออยู่^^
    #11574
    0
  21. #11572 bow_miya (@bow110) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 00:10
    รู้สึกว่า... ไม่ว่าฟิคเรื่องนี้จะจบแบบไหนมันก็กดหัวใจเราอยู่ดี เพราะต่อให้ชานยอลรักคริสและคริสรักตอบ แต่ก็ยังมีเพ่ยฟ่างกับลูกอยู่ จะให้ใช้ชีวิตแบบพ่อแม่ลูกกับสามีภรรยาสองครอบครัวเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่เรียกว่าจบแบบแฮปปี้ ในสังคมสมัยนี้มันมีอยู่ก็จริง ครอบครัวที่พ่ออาจมีเมียหลายคนแล้วอยู่ร่วมกัน แต่เรารู้อยู่ว่าไม่มีใครอยากเป็นที่สองหรอก ยังไงมันก็ต้องมีความริษยาเกิดขึ้นกันบ้าง แต่เรื่องนี้ตัวละครที่น่าหมั่นไส้คือเพ่ยฟ่าง ไม่ได้หมั่นไส้ที่นางมาเป็นเมียน้อย แต่ทำไมนางถึงเป็นคนดีขนาดนี้ ซึ่งในชีวิตจริงหายากมาก ถ้าเป็นคนอื่นคงเกลียดชานยอลไปแล้ว หรือไม่ก็อาจเฉยๆ จะรู้สึกอะไรก็ตาม แต่มันยากโคตรๆ ที่จะรักหรือเอ็นดู เพราะยังไงชานยอลก็มาทีหลัง เราไม่ได้หวังให้ฟิคเรื่องนี้เป็นไปตามสูตรประมาณละครไทยหรอก มันก็น้ำเน่าเกิน ถ้าถามว่าอยากให้จบเรื่องนี้แบบไหน บอกเลยว่าตอนนี้เกลียดคริสมาก อยากให้ชานยอลขอหย่าแล้วจบทั้งอย่างนั้นเลย แต่มันก็คงโหดร้ายเกินอ่ะนะ ชานยอลนี่เป็นตัวละครที่... ในความรู้สึกเรานะ.. โง่มากๆ ขอโทษที่ใส่อารมณ์นะคะ แต่เวลาเราอ่านเราจะเอาอารมณ์ใส่เข้าไปในตัวละคร ซึ่งคิดว่า ไม่คิดว่าจะมีใครโง่ขนาดนี้ ต่อให้รักแค่ไหน อ่านมายังไม่เคยเห็นยอลบอกแม่ หรือว่าแม่ของคริสมาทำอะไรเลย ถ้าถึงขนาดฆ่าตัวตายนี่ มันก็เป็นปัญหาใหญ่แล้วล่ะ และไม่ควรจะปล่อยไว้คาราคาซัง ตอนนี้คนที่คิดแก้ปัญหาคือคริส แต่ยอลไม่ทำอะไรเลย ตอนนี้เราควรเกลียดคริสและ.. ใช่ เราเกลียดอ่ะ แต่ยอลนี่น่าตีเกิน ในเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่คนตระกูลอู๋ซักหน่อย ที่พิมพ์มาเยอะแยะไม่ใช่ไรหรอกค่ะ แค่อยากบอกไรท์ว่า เราอยากให้จบยังไงก็ได้ที่พี่คริสไม่มีความสุข และชานยอลก็กลับเกาหลีหรือมีคนใหมี ปล. เราพิมพ์แรงหรือเปล่า? ขอโทษนะคะ พอดีอารมณ์มาเต็ม แหะๆๆ ปล. 2 ตอนจบเราล้อเล่นึ่ะ แต่ถ้าได้ก็ดี ปล. 3 เราเกลียดพี่คริสในเรื่องนี้มากกกกกกกก =^=
    #11572
    0
  22. #11569 Zeustwojane (@twojane) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 22:10
    คือชานยอลต้องยกโทษให้คุณเมิงงงงง!
    คือมันเกลียดมันนนโอ๊ย มาทำดีตอนนี้?
    ลูกก็เป็นตัวแล้ว เมียสาวเมิงอีก!
    #11569
    0
  23. #11562 Tong (@TonG-SodA) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 10:59
    เมิงพูดผิดปะแสดดดดดดดด ยกโทษให้ชานยอลห ่าเหวอะไร
    เหอะ ใครกันแน่ที่ควรให้ยกโทษ อย่าสำคัญตัวเองขนาดนั้น 
    ในสายตาเรายอลไม่เคยทำผิดอะไรเลยด้วยซ้ำ แม่งเอ้ย
    เกิดเป็นยอลอะไรๆมันก็ผิด รอไปเถอะคริสจิตใจชานยอล
    โดนคนอย่างแกขยี้จนไม่เหลือหัวใจอีกแล้ว เหอะ 
    ขอร้องไปจนตายเลยนะ กอดขาขอร้องแบบที่ยอลเคยไปไง เหอะ
    อยากสัมผัสปะหล่ะว่ายอลรู้สึกยังไงกับทุกครั้งที่มันทำรา้ยยอล 
    อ่อ ขอให้มีความสุขกับครอบครัว และรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต บาย 
    #11562
    0
  24. #11555 Due (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 20:35
    ก่นะ สมควรแล้วล่ะคริสที่โดนแบบนี้ ตอนที่ยอลรักยอมทำทุกอย่างดันไม่สนใจไม่ใส่ใจไม่รักยอล ทำกับยอลรุนแรงสาระพัดทำร้ายจิตใจยอลอย่างกับยอลไม่ใช่คน คริสควรจะทรมานมากกว่าที่ยอลเคยโดนร้อยเท่าพันเท่า #ไรท์คะแต่งถี่ๆอ่ะดีแล้วนะคะ อิอิ หงแดงชนะเปนเรื่องที่น่ายินดียิ่งนักเปนเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ หงแดงจงเจริญ !!!
    #11555
    0
  25. #11552 Ninth.Kanyanut (@ninthna) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 13:06
    โอ๊ยย อินจัด น้ำตาจะไหลหลายรอบล่ะ ไรท์มาอัพต่อไวๆน้ะค่ะ ติดตามอยู่ตลอด
    ตอนแรกอยากให้ชานยอลตายๆไปซะเลยจะได้ไม่ต้องมาอยู่กับพี่คริส อพค. ก็ปากแข็งอยู่นั่นแหละ
    พอเค้าจะตายค่อยมาเป็นห่วงเค้าทีหลัง
    สู้ๆน้ะค่ะไรท์ เป็นกำลังใจ
    #11552
    0