[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 83 : CHAPTER 78

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    25 มี.ค. 57







Distorted Daytime











 

คริสหันกลับมามองท้องถนน ชายหนุ่มขับรถออกไปด้วยหัวใจเลื่อนลอยเสียงร้องไห้ของชานยอลยังคงดังเข้าหูเป็นระยะ มันกำลังกรีดลงบนหัวใจของเขา เจ้าของในตาคมไม่กล้าแม้แต่จะปลายตามอง นานนับชั่วโมงเสียงร้องไห้แสนเศร้าจึงสงบลงมีเพียงเสียงสะอื้นถี่ดังอยู่ข้างหู แต่คริสก็ไม่ได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจของตัวเองออกมาจนเมื่อรถจอดลงที่หน้าประตูคฤหาสน์ชายหนุ่มจึงหันไปมองร่างโปร่งบนเบาะข้างกายอีกครั้ง



ชานยอล..ชานยอล!”



แต่คนที่เขาต้องการพูดด้วยก็ปฏิเสธความต้องการของเขาด้วยการเปิดประตูรถลงไปทันที ปล่อยให้ร่างสูง
ร้องตามเสียงหลง คริสสบถออกมาอย่างหัวเสียทุบมือลงไปบนพวงมาลัยรถก่อนจะรีบเปิดประตูเดินตามลงไปอยากจะรีบสะสางทุกอย่างให้มันรู้เรื่อง แต่ชานยอลก็ไม่คิดจะฟังร่างโปร่งเดินขึ้นบันไดหน้าบ้านผ่านร่างของเพ่ยฟางที่ยืนรออยู่หน้าประตู ไม่คิดที่จะทักใครทั้งนั้น



คุณชานยอลคะ!”



เพ่ยฟางที่ยืนรออยู่หน้าประตูบ้านร้องเรียกชื่อร่างโปร่งที่เพิ่งวิ่งน้ำตานองหน้าเข้าไปในบ้านด้วยความแปลกใจระคนตกใจ เป็นแบบนี้อีกแล้วเหรอ ทุกครั้งที่คุณชานยอลออกไปข้างนอกกับพี่อู๋ฟ่านทำไมต้องแบกความเสียใจกลับบ้านมาด้วยทุกครั้ง หญิงสาวหันมามองต้นเหตุที่ยืนทำหน้าสำนึกผิดแบบที่ใครต่อใครยากจะได้เห็นอยู่ข้างประตูหน้ารถ



เพ่ยฟาง..พี่



ไปคุยกันบนห้องเถอะค่ะ ฉันคิดว่าเราคงต้องคุยกันอีกยาว






ภายในห้องนอนที่ไร้ซึ่งแสงสว่างมีเพียงเสียงสะอื้นดังแทรกขึ้นในความเงียบ ในความมืดสนิทปรากฏร่างหนึ่งกำลังนั่งชันเข่าคุกคู้อยู่ข้างเตียง ชานยอลยังไม่สามารถควบคุมน้ำตาของตัวเองให้หยุดไหลได้ ร่างโปร่งบางนั่งซบหน้าลงกับเข่า ได้ยินเสียงของคุณคริสดังก้องในหู



ฉันรักเพ่ยฟางรักเพ่ยฟางแค่คนเดียว



อ๊ากก……..”



ทันใดนั้นชานยอลก็กรีดร้องออกมาสุดเสียง รัวกำปั่นลงบนเตียงนอนหลังใหญ่ที่ตนใช้หลับนอนทุกคืนระบายความเจ็บปวดในอกแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นเลย ร่างโปร่งยังคงร้องไห้อย่างไร้สิ้นความหวัง หัวใจของเขาแหลกสลายเป็นผุยผง



ความรักที่เขาคาดหวังว่าจะได้รับมันจากคุณคริสแม้จะน้อยนิดก็ยังดี ถูกบดขยี้อย่างเลือดเย็นจากเจ้าของหัวใจที่เขาต้องการ พูดว่าไม่รักเขาเสียยับจะดีกว่าบอกว่ารักคนอื่น หัวใจของคุณคริสมันไม่มีที่ว่างสำหรับเขาเลย หนทางการมีชีวิตต่อไปข้างหน้าช่างดูมืดมนเหลือเกิน



แม่ครับ ฮึกก แม่ครับ ฮื่ออ



ในความมืดมนแสงสว่างในชีวิตของเขามีเพียงมารดาผู้อยู่ห่างไกลมันสะท้อนเป็นภาพปรากฏขึ้นมาในหัว ชานยอลคุกเข่าลงกับพื้นคลานออกไปข้างหน้าภาพทุกอย่างแตกพล่าเพราะหยาดน้ำสีใสที่คลออยู่บนหน่วยตาช้ำ ประตูห้องน้ำอยู่อีกไม่ไกล



หาแม่ ฮึก ผมจะไปหาแม่ ฮื่ออ



ชานยอลร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กๆยามคิดถึงอ้อมกอดของแม่ วินาทีนั้นเขารู้สึกเหมือนไม่เหลือใคร ร่างโปร่งกำลังโหยหาความรักที่เคยรายล้อมอยู่รอบตัว ความรักที่เขาไม่เคยได้สัมผัสสักครั้งตั้งแต่ก้าวมาอยู่ในบ้านหลังนี้



กอดผม..ฮื่ออ แม่กอดผมที ฮื่ออ



ร่างโปร่งฟุบหน้าร้องไห้คร่ำครวญอยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ประตูห้องน้ำเปิดกว้างเสียงสะอื้นที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดดังคับห้อง ชานยอลระบายความเจ็บปวดอย่างสุดแสนออกมาเป็นน้ำตาล ในหัวสมองคิดถึงแต่มารดา สองมือปะป่ายขอบอ้างล่างหน้า



เพล้ง



เพราะความสะเพร่ามือเรียวจึงไปปัดแจกันที่ตั้งอยู่ริมอ่างล้างหน้าเศษแก้วแตกกระจายอยู่บนพื้น 



ร่างโปร่งพยุงกายให้ลุกขึ้นยืน มองภาพตัวเองสะท้อนในกระจก  ผมสีน้ำตาลระต้นคอที่เคยนุ่มสวยบัดนี้กลับกระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรง ใบหน้าหวาน แก้มนุ่มที่เคยอิ่มเป็นพวงซูบตอบเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ริมฝีปากแดงช้ำเพราะแรงขบกัดระบายความเจ็บปวดทางจิตใจจากเจ้าตัว ดวงตาที่เคยเป็นประกายสุกใสแห่งผากไร้น้ำหล่อเลี้ยง ดูหมองคล้ำน่ากลัว



จะกลับไปหาแม่..ฮื่ออ ทำยังไงดี..อยากกลับไปหาแม่ ฮื่ออ



ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าแสนเศร้ายืนคร่ำครวญกับตัวเองที่หน้ากระจก ความทุกข์ใจถาโถมจนเขาไม่สามารถประคองตัวเองไว้ได้อีกต่อไป ชานยอลกำมือเข้าหากันแน่น กัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดไหล แม้จะทุกข์ใจมากเพียงใดแต่สวรรค์ก็ไม่เคยเปิดประตูให้ชานยอลคนนี้ได้เข้าไปเสียที




ทันใดนั้นเองแสงแวววาวของเศษแก้วกระทบเข้ากับแสงสว่างอันน้อยที่ลักลอบเข้ามาทางช่องประตูสะท้อนเข้าสู่ดวงตาคู่สวย ชานยอลหันไปมองเศษแก้วบนพื้น ร่างโปร่งทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น มือเรียวหยิบเศษแก้วชิ้นที่ใหญ่ที่สุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว สติที่มีอยู่น้อยนิด..เลือนหาย




วินาทีที่ความสิ้นหวังครอบงำในสมอง ความมืดมนเข้าบดบังหัวใจ หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดสะท้อนความอ่อนแอของมนุษย์ ในตอนนั้นชานยอลไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่นิด เขาทำในสิ่งที่ใครต่อใครบอกว่าช่างโง่เขลานัก ในหัวของเขามีแต่ภาพแม่และพี่ชาย เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของพวกเขาสามคนผสานกันดังก้องในหัว ในเมื่อตอนมีชีวิตอยู่เขาไม่สามารถไปหาแม่และพี่ชายได้โดย เขาก็จะกลับไปหาคนทั้งคู่ในรูปแบบของวิญญาณที่ไร้ตัวตน



อึก ฮึก



เศษแก้วคมกริบกรีดลงไปบนข้อมือขาว ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาตามท่อนแขน แต่เจ้าของร่างกลับไม่ร้องออกมาสักนิดแม้จะเจ็บปวดเท่าไหร่ก็ตาม หยดเลือดสีแดงสุดหยดลงบนพื้น ชานยอลมองภาพนั้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งช่างไร้ความรู้สึกแต่น้ำตากลับไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย




แม่..พี่ รอผมนะ ฮึก ชานยอลจะไปหา ฮึก



รอยกรีดครั้งที่สองตามขึ้นมาติดๆชานยอลไม่ได้หยุดคิดเลยแม้แต่นิดตอนที่ใช้เศษแก้วกรีดมันลงไปบนข้อมือของตัวเอง มือเรียวเอื้อมไปเปิดก๊อกน้ำให้เสียงสายธารกลบเสียงสะอื้นของตัวเอง เศษแก้วยังถือติดในมือ



แม่อย่าโกรธชานยอลนะ ..ฮึก ชานยอลทำตัวไม่ดีห้ามโกรธนะ อึก ห้ามโกรธผม ผมคิดถึงแม่ ฮื่ออออ



เมื่อมีครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็ไม่ได้ยากเลยแม้แต่นิดสำหรับชานยอล เด็กหนุ่มสะอื้นออกมาสุดเสียง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดผสานกับเสียงน้ำไหลบาดลึกลงไปในจิตใจบอบช้ำยากจะเยียวยา




ครั้งที่สี่ชานยอลออกแรงกดเศษแก้วในมือลงบนข้อมือของตัวเองให้ลึกกว่าครั้งไหน มองดูหยดน้ำสีแดงข้นไหลออกมาตามบาดแผลเป็นทางยาว พื้นห้องเต็มไปด้วยหยดเลือดแดงฉาน ตากลมมองภาพนั้นอย่างเฉยชา ทิ้งเศษแก้วในมือลง...... แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว



คุณคริส..ฮึก ผมขอโทษ ฮื่อออ ยกโทษให้ผมได้มั้ย? ถ้าผมตาย..คุณจะยกโทษให้ผมหรือเปล่า จะหายโกรธผมมั้ย ฮื่ออ



ถ้าชานยอลตาย.....คุณจะคิดถึงเมียคนนี้ที่คุณ..ไม่เคยรักเลยบ้างหรือเปล่า ฮื่อออ




ภาพวันคืนแห่งความสุขไหลย้อนเข้ามาในหัว เป็นภาพความทรงจำที่ฉายซ้ำในสมอง มีความสุขทุกครั้งที่ได้คิดถึงมันแม้จะรู้ว่ามันเป็นการกระทำที่แสนหลอกลวงก็ตาม เพราะความจริงแล้ว คุณคริสไม่เคยรักเขาแม้แต่นิด ไม่เคยที่จะคิดเลยด้วยซ้ำ ร่างโปร่งร้องไห้สะอึกสะอื้นทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ชานยอลปิดเปลือกตาลงช้าๆปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเต็มแก้มทั้งสองข้าง ลมหายใจผะแผ่วรวยริน สิ่งสุดท้ายที่เขานึกถึงตอนที่สติเริ่มเลือนรางคือพระเจ้าที่เมินเฉยกับเขามาตลอด




พระเจ้าได้โปรดเมตตาลูกสักครั้ง ช่วยรับวิญญาณของลูกขึ้นสู่สรวงสวรรค์ด้วยเถิด







ภายในห้องนอนห้องใหญ่ของลูกชายคนเดียวของตระกูลอู๋ คริสนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง ตาคมมองออกไปนอกหน้าต่างไร้จุดหมาย หัวของเขากำลังปวดหนึบเพราะมีเรื่องมากมายให้คิด แน่นอนไม่ใช่เรื่องอื่นไกลมันคือเรื่องของคนที่เขาเพิ่งจากมานั้นเอง




เสียงยามร้องไห้ของชานยอลยังดังก้องในหู แม้จะไม่ได้เป็นคนร้องไห้เองแต่คริสก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่หลั่งออกมาเป็นหยาดน้ำตา น้ำตาของชานยอลกำลังทำให้เขารู้สึกผิดและยังกัดเซาะความโกรธที่เคยมีให้ผุกร่อนลง



แต่ผมไม่เคยนอนกับใครนอกจากคุณ ได้ยินมั้ย! ผมไม่เคยนอนกับใครนอกจากคุณ ฮื่อออ



กับพี่หลี่ฟงแค่กอดผมยังไม่เคยทำ จะจับมือผมยังต้องคิด



แต่นั้นก็ไม่เท่ากับคำพูดของอีกฝ่ายที่เขาไม่เคยคิดจะเชื่อ จริงหรือเปล่า ชายหนุ่มคิดย้ำถามกับตัวเองในอก เขาจะเชื่อในสิ่งที่ชานยอลพูดได้มั้ย ยังจะกล้าเชื่อคนที่โกหกเขาได้หรือเปล่า




เจ็บหรือเปล่าค่ะ



หืมม?”



กำลังจมอยู่กับความคิดสับสนของตัวเองคริสก็ต้องเงยหน้าขึ้นมาจากหมอนเมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวที่กำลังอุ้มครรภ์วัย8เดือนพูดขึ้น เพ่ยฟางที่อาบน้ำเพิ่งเสร็จนั่งอยู่บนเก้าอี้โต๊ะกระจกหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูงที่กำลังนอนทำหน้าไม่เข้าใจอยู่บนเตียงแม้จะยังอยู่ในชุดทำงานก็ตามด้วยใบหน้าเรียบนิ่งอย่างที่ชอบทำเมื่อยามโกรธ



ทำร้ายคนที่ตัวเองรักเจ็บมากมั้ยคะ?”



“…เพ่ยฟาง พี่..



ทุกครั้งที่พี่ฟาดมือลงไปบนร่างกายของคนชานยอล ทุกครั้งที่น้ำตาของคุณชานยอลไหลพี่เจ็บปวดหรือเปล่า



คริสถึงกับอึ้งเมื่อได้ฟังคำนั้นจบ ชายหนุ่มพลิกตัวขึ้นนอนหงาย ยกแขนขึ้นผาดหน้าผาก ผ่อนลมหายใจออกมาผะแผ่ว หัวใจของเขากำลังหนักอึ้ง ชายหนุ่มปล่อยให้คำพูดของเพ่ยฟางลอยเข้าหูอย่างไม่คิดที่จะค้านเพราะมันคือความจริงทุกอย่างและตอนนี้มันกำลังส่งผลต่อหัวใจเขาอย่างชัดเจน



เจ็บ...พี่เจ็บมากเลยเพ่ยฟาง



ถ้าพี่เจ็บ พี่ก็อย่าทำร้ายหัวใจตัวเองอีกเลยนะคะ ที่ทำอยู่ทุกวันนี้พี่ไม่มีความสุขหรอกค่ะ ฉันรู้



พี่..พี่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ฮึก พี่สับสนไปหมด



คริสปล่อยให้น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างไม่อาย เพ่ยฟางนั่งลงบนเตียงนอนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าหล่อเหลาด้วยความสงสาร ชายหนุ่มฟุบหน้าลงบนตักของหญิงสาวที่กำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่ กำแพงความเข้มแข็งที่มีอยู่พังทลายลงเสียสิ้น ความอ่อนแอโอบล้อมจิตใจ



บอกฉันได้มั้ยค่ะ ว่าวันนี้พวกพี่ทะเลาะอะไรกัน



....พี่นอนกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อธุรกิจ พี่พยายามปิดบัง พยายามทุกอย่างไม่ให้ชานยอลรู้แต่เค้าก็เข้ามาเห็น เพ่ยฟาง มันก็เป็นเหมือนทุกครั้ง แค่ครั้งเดียวมันก็จบไป




คริสรีบพูดออกมาอย่างร้อนรนเมื่อเห็นหญิงสาวเจ้าของตักที่เขานอนหนุนหลับตาร้องไห้ออกมาเงียบๆ เพ่ยฟางปัดมือที่กำลังเอื้อมมาเช็ดน้ำตาให้หล่อนมากุมไว้ สูดลมหายใจเข้าปอด มันก็เหมือนกับทุกครั้ง หล่อนปลอบใจตัวเองแม้จะรู้สึกเจ็บเพียงใดก็ตาม ส่งยิ้มบางๆให้คนรักที่กำลังสีหน้าไม่สบายใจอยู่



อภัยค่ะ..อภัยให้กันได้มั้ยคะ..ให้อภัยคุณชานยอลเหมือนที่ฉันอภัยให้พี่มาตลอด



พี่..พี่เจ็บ พี่เสียใจ..ทำไมชานยอลต้องทำแบบนั้นด้วย



แล้วทุกอย่างที่พี่ทำ คุณชานยอลเสียใจไม่เป็น เจ็บไม่เป็นเหรอคะ?”



...................



คริสไม่สามารถพูดอะไรออกมาอีกได้ คำถามที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้วของเพ่ยฟางทำให้ ภาพความทรงจำเมื่อวันวานไหลย้อนคืนกลับมาในสมอง ชานยอลเจ็บ เขารู้ดี แต่เขาเลือกที่จะมองข้ามผ่านมันไป



ตอนที่พี่อ่อนแอ พี่มีฉันอยู่ข้างๆ ตอนที่พี่ร้องไห้ พี่มีฉันคอยเช็ดน้ำตาให้ แต่คุณชานยอลกลับไม่มีใคร ถ้าจะถามหาคนผิดมันก็ผิดด้วยกันทั้งสามนั้นแหละค่ะ ฉันก็มีส่วนผิด ผิดมากด้วย



เพ่ยฟาง..”



ฟังฉันก่อนนะคะ อย่าเพิ่งพูด..ตอนที่เพ่ยฟางเข้ามาแทรกกลางในชีวิตคู่ของพี่ คุณชานยอลเองก็เสียใจมากไม่ต่างกัน แต่เธอทำอะไรได้บ้างค่ะ เธอทำอย่างที่พี่ทำกับเธอได้หรือเปล่า เธอเอะอะโวยวายเรียกร้องได้มั้ย? เธอทำอะไรไม่ได้เลยเพราะธุระกิจของครอบครัวตกอยู่ในกำมือของพี่ สิ่งที่คุณชานยอลทำได้ก็มีเพียงแค่การร้องไห้แล้วก็ร้องไห้ ไม่มีใครยืนอยู่เคียงข้างเธอสักคน แม้แต่คุณยายหลี่ที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดก็ยังเข้าข้างพี่กับฉันเพราะความผูกพันธ์ที่มีมายาวนาน พี่คิดดูสิคะ ผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องแต่งงานเพราะธุรกิจ ข้ามน้ำข้ามทะเลทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนเพื่อมาอยู่กับสามีที่มีผู้หญิงคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว



พี่คะ พี่คิดดู ถ้าเป็นพี่ พี่จะทนได้หรือเปล่า



ฮึก ……..”



ภาพของชานยอลที่กำลังร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด อ้อนวอนขอร้องให้เขาอย่าทิ้งตัวเองไป แต่ตอนนั้นเขาไม่คิดที่จะฟัง เดินออกมาจากห้องนั้นหันหลังให้ภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของตนอย่างเลือดเย็น เขาทอดทิ้งชานยอลไว้ข้างหลังนานหลายเดือนไม่เคยมาเหลียวแลมาสนใจว่าเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องมาอยู่ในบ้านที่ตัวเองไม่คุ้นเคยจะเป็นอยู่อย่างไร เพราะเขาไม่เคยคิด ไม่เคยคิดเลยว่าจะรักผู้ชายที่ชื่อปาร์ค ชานยอล



เพราะเธอไม่มีใคร เพราะเธอไม่เคยได้รับความรักความเอาใจใส่จากสามีตัวเอง เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่จากบ้านมาไกลจึงเลือกที่จะแก้ไขปัญหาด้วยวิธีผิดๆด้วยการมีผู้ชายคนอื่นเพื่อบรรเทาความเหงา ความว่าเหว่ที่ไม่มีใครเข้าใจ และฉันก็ไม่เคยโทษเธอเลยในเรื่องนั้น




เพราะอย่างน้อยเธอก็ยังคิดได้ก่อนที่มันจะสายเกินไป คุณชานยอลจะเลิกกับพี่หลี่ฟงก่อนจะถูกพี่จับได้แค่หนึ่งวัน และเธอก็ไม่เคยถลำลึกลงไปมากกว่าการได้พูดคุย ได้ปรึกษาเพื่อคลายเหงาที่มีอยู่ให้ทุเลาลงบ้าง ไม่เหมือนเราสองคนทั้งที่รู้ว่ามันผิดแต่ก็ยังทำ ตอนที่คุณชานยอลรู้ความจริงกับตอนที่พี่รู้เรื่องพี่หลี่ฟงมันต่างกันโดยสิ้นเชิง พี่ซ้อมคุณชานยอลปางตาย แต่คุณชานยอลกลับทำอะไรพี่ไม่ได้ เธอได้แต่ทน และทนเท่านั้น แล้วพี่คิดว่าหัวใจของคนคนหนึ่งมันจะทนได้สักแค่ไหน




ฮื่ออ ฮื่ออ เพ่ยฟางพี่จะทำยังไงดี ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่น้ำตาของชานยอลทำให้พี่เจ็บปวด ฮึก พี่ไม่อยากเห็นน้ำตาของชานยอลอีกแล้ว



เมื่อเพ่ยฟางพูดจบคริสถึงกับปล่อยโฮออกมาสุดเสียง เพราะสิ่งที่หญิงสาวพูดทุกอย่างคือความจริง เขารู้ว่าตัวเองผิดก็เมื่อตอนได้ลงมือทำเรื่องเลวร้ายทุกอย่างลงไปแล้ว ภาพวันที่เขาซ้อมชานยอลยังคงติดตา กำปั้นของเขาฟาดลงไปบนใบหน้าของผู้ชายที่เขารัก เขาจำได้แม้กระทั้งตอนที่ชานยอลร้องไห้จนสลบไปเพราะทนความเจ็บปวดจากแขนที่หักไม่ไหว แต่เขาก็ไม่คิดจะช่วยแถมทำร้ายร่างนั้นเพียงเพราะความโกรธ ทำไมหัวใจของเขาถึงได้มืดบอดขนาดนั้น ทำได้แม้แต่คนที่ไม่มีทางสู้




ฉันยังยืนยันคำพูดเดิมของตัวเองค่ะ แค่คำว่าให้อภัยแล้วพี่จะไม่ทุกข์อย่างที่พี่เป็นอยู่ทุกวันนี้เลย



พี่ไม่แน่ใจ พี่กลัว…”



คริสพูดออกมาด้วยความสับสน ถ้าเขายกโทษให้ชานยอลแล้วชานยอลจะยกโทษให้เขามั้ย จะยกโทษให้ผู้ชายที่ทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือเปล่า ชานยอลจะรู้มั้ยว่าตอนนี้เขากำลังเจ็บปวดกับการกระทำของตัวเองมากเพียงใด



พี่รักคุณชานยอลใช่ไหมคะ?”



“…..รัก พี่รักชานยอล รักมากด้วย



ก็แค่นั้นแหละค่ะ



เพ่ยฟางฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำพูดที่นั้น แค่พี่อู๋ฟานยอมรับความรู้สึกของตัวเองตั้งแต่แรกทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้ คริสดึงมือผู้หญิงที่ตัวเองรักมากุมไว้ เขากำลังว่าจะทำให้เพ่ยฟางเข้าใจผิด เขารักชานยอลแต่เขาก็รักเพ่ยฟางเหมือนกัน



แต่ไม่ใช่ว่าพี่ไม่รักเธอนะเพ่ยฟาง พี่เคยรัก เคยเอ็นดูเธอยังไงพี่ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม แต่พี่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมพี่ถึงรักชานยอล ทั้งที่พี่ไม่เคยคิดเลยว่าจะรักเค้า รู้ตัวอีกทีพี่ก็รักเค้าไปแล้ว



ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ ฉันเข้าใจ ก็นั้นมันคุณชานยอลนี้คะ ทั้งน่ารักน่าเอ็นดูเสียขนาดนั้น รอยยิ้มสวยๆกับตากลมๆคู่นั้นคงทำให้พี่มีความสุขทุกครั้งที่ได้มอง แถมว่าง่ายถูกใจพี่อีก อย่าว่าแต่พี่เลยใครได้เห็นก็อดจะรักจะเอ็นดูไม่ได้ ไม่แปลกเลยถ้าพี่จะรักเธอ



เพ่ยฟางพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับอยู่บนใบหน้า คริสเองก็ไม่ต่างกันชายหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงภาพเหล่านั้น รอยยิ้มของชานยอล เสียงหัวเราะกังวานใสของเด็กผู้ชายที่เขารัก เขาอยากได้ยินมันอีกครั้ง แต่แล้วรอยยิ้มที่มีก็เลือนหายไปมีเพียงน้ำตาที่เอ่อคลอเมื่อคิดถึงเหตุการณ์นั้น



เค้าบอกว่าพี่ไม่รักเค้า ไม่เคยรักเค้าเลย ทั้งที่พี่รักเค้าจนแทบบ้า



แล้วพี่เคยพูดไปมั้ยคะ เคยทำให้คุณชานยอลรู้หรือเปล่าว่าพี่รักเค้ามากแค่ไหน



คริสส่ายหน้าออกมาเขาไม่เคยพูด ไม่เคยเลยแม้แต่จะคิด เมื่อไม่เห็นอีกฝ่ายพูดอะไรนอกจากส่ายหน้าเพ่ยฟางจึงพูดต่อไป



ทุกครั้งที่พี่พูด พี่ทำ มีแต่การกระทำทำร้ายกัน มีแต่เงินเท่านั้นที่พี่คอยประเคนให้แล้วคุณชานยอลจะรู้ได้ยังไงว่าพี่รัก



พี่จะทำยังไงดีเพ่ยฟาง พี่ทรมานเหลือเกิน



คริสถามออกมาอย่างเสียงแผ่ว น้ำตาแห่งความอ่อนแอไหลออกมาอีกครั้ง นี้เขาเป็นคนเจ้าน้ำตาตั้งแต่เมื่อไหร่ ชายหนุ่มถามตัวเอง



ไม่ยากหรอกค่ะ แค่ทำทุกอย่างที่ใจพี่อยากทำกับคุณชานยอล ทำทุกอย่างเหมือนคนที่รักกันเขาทำกัน ทำเหมือนที่พี่ทำกับเพ่ยฟางไงคะ พูดกับคุณชานยอลดีๆ อ่อนโยนกับเขาเสียหน่อย หรือไม่พี่ก็บอกคุณชานยอลออกไปตรงๆเลยว่าพี่รักเค้า ฉันเชื่อว่าคุณชานยอลก็ไม่ได้รู้สึกต่างจากพี่ คุณชานยอลก็รักพี่มากเหมือนกัน



พี่กลัวเพ่ยฟาง



พี่จะกลัวทำไมคะ นั้นมันเมียพี่นะ



หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจือหัวเราะ อู๋ อี้ฟาน ผู้ที่ใครๆต้องหวั่นเกรงในสังคมมาฟียกลับไม่กล้าแม้แต่จะบอกรักเมียตัวเอง คริสส่ายหน้าช้าๆปฏิเสธว่าไม่ใช่เรื่องนั้นที่ตนกลัว



พี่กลัวว่าพี่จะทำร้ายชานยอลอีก พี่กลัวว่าพี่จะควบคุมตัวเองไม่ได้



ถ้าพี่ยังไม่พร้อมก็อย่าเพิ่งไปหาคุณชานยอลเลยนะคะ ปล่อยให้หัวใจทั้งคู่ได้พักบ้าง ใช้เวลาช่วงที่ห่างกันได้ทบทวนเรื่องราวต่างๆเพื่อพี่อาจจะใจเย็นลงได้มากกว่านี้เผื่อทุกอย่างมันจะดีขึ้น เดี๋ยวเพ่ยฟางจะดูแลคุณชานยอลให้เอง เริ่มต้นใหม่ยังไม่สายหรอกค่ะ



ขอบใจมากนะเพ่ยฟาง พี่รักเธอ รักลูกของเรา ขอบคุณมากที่ยกโทษให้พี่มาตลอด ถึงพี่จะเลวแค่ไหนก็ตาม



คริสพูดออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ แต่ไหนแต่ไรแล้วเพ่ยฟางก็ไม่เคยที่จะถือโทษโกรธเขาเวลาที่เขาทำผิด แม้กระทั้งตอนที่รู้ว่าเขามีผู้หญิงคนอื่นอีกนับไม่ถ้วนก็ตาม ถ้าเขาไม่มีผู้หญิงคนนี้ก็คงไม่มีอู๋ อี้ฟานในวันนี้



ก็ฉันรักพี่นี้ค่ะ ฉันอยากให้พี่กับคุณชานยอลมีความสุขบ้านเราจะได้อยู่อย่างมีความสุขเสียที



อื้อ พี่ก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้น



แล้วพี่จะไปไหนคะ?”



เพ่ยฟางถามขึ้นเมื่อร่างสูงเงยหัวขึ้นจากตัก คริสหันไปส่งยิ้มให้หญิงสาวยกมือบางขึ้นมากุมไว้



พี่จะไปหาชานยอล ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง ยิ่งไม่สบายอยู่ด้วยไม่รู้ว่าทานยาหรือยัง



อ้อ ค่ะ ถ้างั้นก็ไปเถอะ ถ้าคุณชานยอลยังไม่ได้กินยาพี่เอาให้เธอทานนะคะ ยาอยู่บนหัวเตียง



จ๊ะ เข้าใจแล้ว



พี่คะ



อะไรเหรอ




คริสที่กำลังจะเดินออกไปจากห้องหันมาตามเสียงเรียกและแรงฉุดรั้ง ชายหนุ่มมองใบหน้าของคนรักที่กลับมาจริงจังอีกครั้งอย่างสงสัย เพ่ยฟางพูดเน้นย้ำออกมาอีกครั้ง ให้คนที่กำลังจะออกไปจากห้องได้หยุดคิด



อย่าทำร้ายคุณชานยอลอีก เพราะพี่อาจจะเสียเธอไปจริงๆก็ได้

 









TBC......









สวัสดีค่ะ คนอ่านทุกคน 

ตอนที่แล้วพี่คริสได้บทสรรเสริญคนข้างมาก น่าสงสารนางมากจริงๆ อ่านแทบไม่ไหว คนอ่านคิดคำด่าแทบไม่ทัน เอาล่ะค่ะ ถึงการเข้าสู่ยุคมืดของพี่คริสแล้ว นับถอยหลังได้เลยนะคะ มาดูพี่คริสเป้นบ้ากัน ฮ่าๆๆ


ส่วนตอนนี้บอกเลยว่ายาวกว่าทุกตอน ไม่รู้ว่าคนอ่านจะรู้สึกแบบนั้นมั้ย ฮ่าๆๆ แต่เชื่อมั้ยคะว่ากว่าจะมาถึงตอนนี้ได้ปิ๊กเวลาที่ได้ยินคนอ่านบอกว่า เฮ้ย ชานยอล ฆ่าตัวตายเถอะ 
ปิ๊กดีใจมากที่มีหลายคอมเม้นบอกว่าชานยอลฆ่าตัวตายเถอะ ถึงมันจะฟังดูไม่ค่อยดี แต่สำหรับคนแต่งเราดีใจมากเพราะถ้ามีประโยคนี้หลุดมาเยอะๆเราจะรู้สึกว่า เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว มันสมเหตุสมผลแล้วที่คนๆหนึ่งจะตัดสินใจฆ่าตัวตายได้ นี้คืออีกหนึ่งเหตุผลที่ฟิคมันค่อนข้างยาวเพราะเราอยากให้คนอ่านมีอารมณ์ร่วมกับฟิคให้มากที่สุด คนแต่งไม่ได้มีการยืดตอนแต่อย่างใด แต่มีการตัดทอนเนื้อฟาของฟิคเรื่องนี้พอสมควรเพื่อไม่ให้มันยาวไปกว่านี้


สุดท้ายขอขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ที่รออ่านครั้งหน้าเจอกันค่ะ




ขอบคุณค่ะ

 



 

 ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวนติด #DDT

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17085 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:39
    ซะทีเถอะ
    #17085
    0
  2. #17046 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 06:54
    มัวแต่คุยกันอยู่นั่นแหละ ลูกฉันเลือดออกจะหมดตัวแล้ว
    #17046
    0
  3. #16979 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 10:22
    จะอยู่กันสามผัวเมียจริงเหรอ มันไม่ได้อ่ะคริส พี่ต้องตัดสักคน แต่คุยกันนานมาก ชานยอลจะฆ่าตัวตายแล้วโว้ย
    #16979
    0
  4. #16865 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 06:01
    ชานยอลลลลลล TT
    #16865
    0
  5. #16758 neneverland (@janyaporn0708) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 00:57
    อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย ฮืออออ
    #16758
    0
  6. #16213 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:46
    เพ่ยฟางเธอเป็นคนดีจริงๆ พี่คริสเสียใจเเค่นี้ไม่เท่ากะที่ชานยอลเสียใจหรอกพี่คริสจะต้องเจ็บกว่านี้ me/หัวเราะเเบบนางมารร้ายในละคร555555555555555
    #16213
    0
  7. #14543 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 22:03
    นี่ยังเบาะนะพี่นะ ชานยอลเจอมายิ่งกว่านี้อีกฮ่าาา
    #14543
    0
  8. #13451 Willow_Candy (@tonlui) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 03:31
    หมดคำด่า 
    หมดคำด่านี่เจ็บกว่าด่าอีกนะเพราะไม่รู้จะด่าอะไรแล้ว
    ไปช่วยน้องเลยไป๊
    #13451
    0
  9. #12554 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 14:28
    ถึงเวลาที่อพค.ต้องรับกรรมมมม
    #12554
    0
  10. #11977 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 19:36
    ยอลอย่าเพิ่งตายน้าาาาาเฮียรีบๆไปหายอลเร็วว
    #11977
    0
  11. #11967 spiyeolisk (@thespecial) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 11:44
    ไปช่วยน้องก่อนเร้ววววว

    น้องจะเป็นไงมั่ง แง้งง

    อย่าตายน้าาาาา คริสไปดูแลชานยอลเร็วๆๆๆ

    ขอบคุณเพ่ยฟ่างที่ทำให้คริสคิดได้ พาร์ทนี้เพ่ยฟ่างดีงามค่ะ ปรบมือ 55555
    #11967
    0
  12. #11842 white-dwarf ParI'ch (@white-dwarf) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 06:14
    พี่คริสยังเจ็บปวดไม่พอค่ะ
    #11842
    0
  13. #11734 fantahaha (@fantalulu) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 22:18
    ไม่ชอบเลยอ่ะที่พี่คริสรักทั้งน้องยอล แล้วก็นังหญ้าฟาง (เป็นข้อพิสูจได้ดีว่าอิรีดคนนี้สองมาตราฐาน 55)อยากให้ไอพี่เลวรักยอลคนเดียว -3-
    #11734
    0
  14. #11369 FFranc98' (@ffranc98) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 02:21
    นอนร้องไห้เลยตอนนี้อะ พี่คริสคนโง่...
    #11369
    0
  15. #11179 เบบี้ฉันเอง (@baby12554654) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 20:56
    อ่านแล้วน้ำตาคลอเลย TOT
    #11179
    0
  16. #11149 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 00:15
    มีคนสปอยไว้ว่าอย่าไว้ใจเพ่ยฟาง -0-
    เราก็คิดนะว่าถ้าชานยอลทำแบบนั้น พี่คริสจะได้รู้ตัวสักที

    แต่ทุกคนอย่าคิดสั้นๆแบบนั้นนะ ในชีวิตจริง
    #11149
    0
  17. #11125 karnicha_ (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 21:50
    จริงเพ่ยฟางก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

    นางก็มีความดีในตัวอยู่นะ



    จะเสียเขาไปจริงๆแล้วเฮีย

    อย่าช้ากว่านี้นะ
    #11125
    0
  18. #11110 13MINT (@13-mint) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:46
    เพ่ยฟางนี้ยิ่งกว่าแสนดีอีก ถึงจะหมันไส้นางอยู่ตลอดเวลาก็เถอะ

    นึกว่าตกลงมาจากสวรรค์ชั้นฟ้าที่ไหน

    เป็นไงตาสว่างแล้วรึยังคุณคริส หึ!!



    แต่เสียใจนะที่ตอนนี้มันดูเหมือนจะสายเกินไปแล้ว

    มั้งนะ ? :)
    #11110
    0
  19. #11106 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:21
    อย่าจากชานยอลไปนะพี่คริสสสส ตอนดำลังดี เพ่ยฟางมาขัดตลอดดดด!!
    #11106
    0
  20. #10843 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 19:36
    ถ้าตายนี่เศร้า ตอนนี้น้ำตาคลอแล้วอ่ะ
    #10843
    0
  21. #10792 farexofans (@farphonnaphat) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 14:23
    ฟิคเรื่องนี้เศ้ร้าสุดๆทำน้ำตาไหลตามมาหลายรอบ ไรท์พาอินมาก ชอบี่สุดเลย. สงสารยอล
    #10792
    0
  22. #10744 y2k (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 05:23
    อยากบอกกับคริสประโยคนึง 'นานไปไหม..กว่าจะคิดได้ ตอนนี้ก็ไม่ทันเเล้วมั้ง'

    #อินจัด อย่าไปสนใจมัน 55
    #10744
    0
  23. #10735 S.sirikes (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 01:41
    อ่านฟิคของไรท์แต่ละตอนแล้วยาวเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกว่ายาวเลยค่ะ มันสนุก เลื่อนอ่านไปก็กลัวจะจบตอนไป แอบโรคจิตกลัวอ่านฟิคจบตอน 555555555555555555



    เราไม่รู้จะชมไรท์ยังไงดีแล้ว ไรท์เก่งมากจริงๆค่ะ เราชอบไรท์มากจริงๆนะ เนื้อเรื่องดี พล็อตดี คือดีแบบดีจริงๆ เพราะไรท์สื่อถึงด้านมืดหรือภาษาชาวบ้านเรียกสันดานดิบของมนุษย์ได้ดีมาก ทุกคนล้วนแต่มีด้านนี้ทั้งนั้น ภาษาที่ไรท์ใช้แต่งฟิคก็เข้าใจง่าย ทุกอย่างดูลงตัวไปหมด โดยเฉพาะซีนอารม์หรือความรู้สึก ไรท์ทำให้เรารู้สึกอินไปกับชานยอลมาก ไม่ใช่แค่อ่านแล้วรู้สึกสงสาร แต่เราอ่านแล้วรู้สึกเจ็บรู้สึกหน่วงเหมือนตัวเองเป็นชานยอลอ่ะ เว่อร์เนอะ 55555 แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ ฟิคน้อยเรื่องที่ทำให้เราอ่านแล้วรู้สึกเจ็บไปถึงหัวใจแบบนี้อ่ะ บางตอนอ่านแล้วรู้สึกใจมันบีบรัดมาก บางตอนก็น้ำตาไหลจนแบบ เอ้า!กูร้องไห้ตั้งแต่เมื่อไหร่ อ่านอยู่ดีๆแล้วน้ำตาไหลเองไม่รู้ตัวอ่ะ เว่อร์อีกละ 5555



    ยังไงก็ตามแต่ฟิคเรื่องนี้จัดเป็นฟิคคริสยอลที่ไม่ควรพลาดจริงๆ แล้วเราก็ดีใจค่ะที่เราไม่พลาด ดีใจที่ได้มาอ่านเรื่องนี้



    อัพเร็วๆนะค่ะไรท์ เราค้างมาก รอจุดเปลี่ยนของเรื่องนี้มานานแล้วถึงเวลานั้นสักที สู้ๆนะคะ ^_____^
    #10735
    0
  24. #10672 oxr (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 23:41
    หวังว่าเลือดชานยอลยังออกไม่ถึงครึ่งตัวนะ..เศร้าาาาาาาาาาา

    # คือแบบค้างมากมายค่ะ.. 555

    # รอนะคะ สู้ๆนะคะไรเตอร์ ^_______^v
    #10672
    0
  25. #10664 Beat's ExoFan (@beat2000) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 22:31
    กว่าจะมาอัพให้ แง่ๆๆๆๆรอตั้งนาน อ่านไปร้องไห้ไป T^T
    #10664
    0