[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 77 : CHAPTER 74

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    26 ก.พ. 57





Distorted Daytime









คริสหันมาตะวาดชานยอลเสียงลั่นจนคนฟังต้องก้มหน้าหลบสายตา ชานยอลกำมือเข้าหากันแน่นหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ มองดูถนนหนทางข้างหน้าที่ไม่คุ้นตาแม้แต่น้อยตากลมฉายแววหวาดหวั่นจนเมื่อคริสหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในตัวอาคารแห่งหนึ่งป้ายบอชื่อชัดว่าเป็นมันคือคอนโดชื่อดังของเมืองปักกิ่ง แล้วดับเครื่องจอดไว้ที่ลานจอดรถข้างในตัวอาคารเขาจึงต้องสลัดความกลัวร้องถามขึ้นมาอีกครั้ง



ที่นี้ที่ไหน คุณพาผมมาทำไม



ลงมา



คุณคริสไม่ตอบแต่กลับตะคอกเขาด้วยเสียงอันดังแล้วเปิดประตูเดินลงไปจากรถ ชานยอลอ้าปากค้างมองตามร่างสูงจากภายในรถ คริสหันมามองคนที่นั่งนิ่งอยู่บนรถไม่ยอมทำตามคำสั่งเขา ชายหนุ่มสบถพรืดก่อนจะสาวเท้ามาเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ กระชากร่างโปร่งให้ลงมาจากรถอย่างแรง



บอกให้ลงมาไง



ชานยอลถลาลงมาจากรถตามแรงดึง ปากก็เอ่ยขอร้องให้คริสปล่อยมือที่จับแขนตนไว้เสียแน่นเดินตามร่างสูงเข้าไปในลิฟต์อย่างไร้ทางเลี่ยง เพราะในลิฟต์มีคนอยู่ในนั้นสองสามคนคุณคริสไม่ได้ว่าอะไรเขามีเพียงสายตาน่ากลัวส่งมาให้ จนลิฟต์หยุดลงที่ชั้น30ประตูลิฟต์เปิดออกพร้อม คุณคริสก้าวเท้าออกไปโดยไม่ลืมที่จะดึงร่างของเขาที่กำลังสั่นเพราะความกลัวออกไปด้วย



คุณพาผมมาที่นี้ทำไม พาผมกลับบ้านเถอะ ฮึก ผมจะกลับบ้าน



กลับไปให้โง่เหรอ ห๊ะ



คริสหันกลับมาตะคอกด้วยน้ำเสียงแข็งก้าวพร้อมกับผลักประตูคอนโดเข้าไปตามด้วยร่างโปร่งที่ถูกผลักให้เข้าไปในห้องอย่างแรงจนสะดุดขาตัวเองล้มลงกับพื้น ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาน้ำตานอง



คิดว่าอยู่บ้านมีเพ่ยฟางกับคุณยายอยู่ฉันจะทำอะไรแกไม่ได้ล่ะสิ



ฮึก



ดีเหลือเกิน อยู่บ้านก็มีคนคอยช่วย อยู่บริษัทก็มีไอ้อี้ชิงกางปีกปกป้อง นี้ถามจริงแอบคุยกับมันลับหลังฉันหรือเปล่า



คริสย่างสามขุมเข้าไปหาร่างที่กำลังคลานถอยอยู่บนพื้นหนีเขาด้วยสีหน้าหวาดกลัว ชานยอลส่ายหน้ารัวเมื่อได้ยินคำกล่าวหาที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง



เปล่านะครับ! ผมกับอี้ชิงเราไม่ได้ทำอย่างนั้น



ชานยอลรีบปฏิเสธเสียงสั่น คุณคริสบ้ากันไปใหญ่แล้วเขากับอี้ชิง คุณคริสคิดได้ยังไง ร่างสูงแสยะยิ้มน่ากลัว กระชากแขนเรียวของคนที่กำลังถอยหนีตนด้วยความกลัวก้มหน้าลงไปกระซิบถ้อยคำดูถูกข้างหู



ใครจะไปรู้ คนร่านๆอย่างแกมันคงเอาไม่เลือก



คุณคริส!”


ชานยอลร้องเสียงหลง เพราะความโมโหชายหนุ่มจึงเผลอฟาดมือลงไปบนใบหน้าคม พอตั้งสติได้ ร่างของเขาก็ถูกกระชากให้ลุกขึ้นยืน คริสกระแทกร่างโปร่งเข้ากับผนังห้องเย็นเชียบ ฝังเขี้ยวลงไปบนซอกคอขาวให้เจ้าของได้น้ำตาเล็ด



อย่ากัด ผมเจ็บ



กล้าตบหน้ากูเหรอห๊ะ หรือว่ากูพูดแทงใจดำจนมึงรับไม่ได้



ฮื่อ เปล่า คุณคริสปล่อย อย่าทำผม ผมไม่ได้ทำแบบนั้น ฮื่ออ



ชานยอลร้องไห้พยายามดิ้นสุดแรงเกิดเมื่อมือหน้าเลื่อนมากุมที่หัวเข็มขัดและกำลังกระชากกางเกงยีนส์ออกจากตัวเขา ร่างโปร่งซบหน้าลงกับกำแพงร้องไห้จนตัวสั่น ปากก็พยายามพูดให้คนที่กำลังโมโหยอมปล่อยเขาไป มือทั้งสองข้างถูกรวบไว้ด้านหลัง หมดทางขัดขืน



กูไม่แปลกใจเลยทำไมมึงถึงกล้าไปคบชู้กับไอ้หลี่ฟง ขนาดลูกน้องกูมึงยังเอาไม่เลือกเลยนี้ ระดับไอ้หลี่ฟงทั้งหล่อทั้งรวย เป็นถึงลูกเจ้าของสายการบินคงจะถูกใจมึงไม่น้อย หรือว่าแม่มึงคิดจะขายมึงให้มัน ห๊ะ! ตอบมานะ



ไม่! ฮื่อ หุบปาก ฮื่ออ เลือกดูถูกกันเสียที คุณจะพูดอะไรให้ผม คุณจะทำอะไรก็ทำ แต่อย่ามาว่าแม่ผม เข้าใจมั้ย ฮื่อ อย่ามายุ่งกับครอบครัวผม ฮื่ออ



ชานยอลร้องไห้โฮอย่างเจ็บปวดใจ แค่คุณคริสว่าให้เขาคนเดียวเขาก็เสียใจมากพอแล้ว ทำไมต้องว่าให้แม่เขาด้วย ร่างโปร่งฟุบหน้าลงกับผนัง หยุดการขัดขืนทุกอย่าง ถ้าคุณคริสอยากทำอะไรเขาจะยอมให้อีกฝ่ายทำจนพอใจ แต่หยุดว่าให้แม่เขาเสียที



ถ้า คุณว่า ฮึก ผมไม่ดี คุณก็หย่ากับผมสิ แล้วคุณอยากจะไปแต่งงานกับใครก็เชิญ ผมจะกลับบ้าน ฮื่อ ได้ยินไหม ผมจะกลับบ้าน



กูไม่หย่า! ถ้ามึงหย่ากับกูมึงก็จะวิ่งไปหาไอ้หลี่งใช่มั้ย กูไม่ยอม  กูไม่ยอม!”



คริสกระแทกร่างโปร่งที่กำลังสั่นด้วยแรงสะอื้นเข้ากับผนัง ดวงตาแดงกล่ำแข็งกร้าวแต่กลับมีหยาดน้ำตาเอ่อล้นก่อนจะไหลออกมาจากขอบตา แค่คิดว่าต้องเสียชานยอลให้กับคนอื่นเขาก็แทบคลั่ง ความเจ็บปวดเหมือนไฟสุมในอก คริสหึงจนหน้ามืดตามัว ไม่ เขาจะไม่ยอมให้ผู้ชายคนนี้ไปจากเขาเด็ดขาด เขาจะทำทุกอย่างให้มันอยู่กับเขาให้ได้ แม้จะต้องถูกเกลียดเท่าไหร่ก็ตาม



ฮื่ออ ผมจะกลับบ้าน จะกลับบ้าน



ลองมึงกลับดูสิ กูจะบอกแม่มึง ว่ามึงร่าน มึงนอกใจกู มึงบอกว่าจะไปเรียนแต่มึงกลับมีชู้ กูจะบอกแม่มึงได้ยินมั้ย กูจะบอกแม่มึง!”



คริสตะคอกเสียงดังคับห้องพร้อมกับกางเกงยีนส์ถูกกระชากออกจากร่างโปร่ง ชายหนุ่มใช้มือที่กำลังสั่นบีบลงบนสะโพกมนของร่างโปร่งที่กำลังขยับหนีจนเป็นรอยแดง ชานยอลส่งเสียงร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดทั้งทางกายและจิตใจ คุณคริสหยิบเรื่องที่เขากลัวที่สุดขึ้นมาขู่



ฮื่ออ แล้วทีคุณล่ะ ตอนคุณทำ ทำไมคุณไม่คิดว่าผมจะโกรธบ้าง ผมก็เสียใจเป็นเหมือนกันนะ ฮื่ออ



ทำไมกูต้องคิด กูรักมึง...ไหม ก็ไม่ แล้วทำไมกูต้องสนว่ามึงจะรู้สึกยังไง



คริสพูดเสียงสั่น เว้นจังหวะไปช่วงลมหายใจ เพราะความจริงที่กำลังฟ้องอยู่ในอกตรงข้ามกับสิ่งที่ตัวเองพูด ชานยอลร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด กลืนก้อนสะอื้นลงในอก คำว่าไม่รักเหมือนถูกมีดกรีดลงบนหัวใจที่บอบช้ำ



ถ้าไม่เคยรัก ไม่เคยรู้สึก อึก อะไรต่อกัน แล้วคุณจะเก็บผมไว้ขวางหูขวางตาคุณทำไม



เพราะกูอยากได้บริษัทมึงไงชานยอล



คริสเน้นทุกคำพูดที่กล่าวออกมา ริมฝีปากหนาแสยะยิ้มน่าเกลียดเมื่อเห็นใบหน้าหวานซีดลงถนัดตา ถึงแม้เขาจะรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้วแต่เมื่อมันหลุดออกมาจากปากคุณคริสตรงๆเขาก็ยังเสียใจมากอยู่ดี



กูซื้อมึงมาได้ด้วยเงิน มึงเป็นสมบัติของกู เข้าใจมั้ย! มึงเป็นสมบัติของกู



ฮื่อออ ปล่อย ปล่อย !”



ชานยอล มึงเป็นเมียกู เป็นของกู แล้วมึงมีสิทธิอะไรมาสวมเขาให้กู มาหักหลังกูไปนอนกับคนอื่น



ผมไม่เคยทำ ผมไม่เคยนอนกับเขา ผมไม่เคยนอนกับพี่หลี่ฟง



โกหก กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้อง ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเห็นในหนังสือพิมพ์ ถ้าฉันไม่ให้คนตาม ฉันก็ไม่มีทางรู้ว่ามึงนอกใจกู มึงทำลายความเชื่อใจที่กูมีให้ มึงทำได้ยังไงชานยอล ทำได้ยังไง!”



ผมขอโทษคุณคริส ผมขอโทษ อย่า อย่า อ๊ากก!”



จบคำพูดคริสก็กระชากสะโพกกลมเข้าหาตัวสอดท่อนร่างที่กำลังแข็งขืนเข้าไปลึกสุดในครั้งเดียว ชานยอลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างโปร่งดิ้นสะบัด น้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า สะอื้นฮักอย่างน่าสงสารเมื่อคริสกระแทกสะโพกเข้าหา กลิ่นเลือดคาวคละคลุ้ง หยาดน้ำสีแดงสดไหลลงตามหว่างขาเป็นสิ่งหล่อลื่นชั้นดีสำหรับคนที่กำลังโดนโทสะบังตาอย่างคริส



เจ็บ ผมเจ็บ ฮื่ออ อย่าทำ ผมขอโทษ ฮื่ออ ผมขอโทษ คุณคริส



กูจะทำให้มึงรู้ว่ามึงเป็นของใคร แล้วอย่าได้คิดจะไปจากกูอีก จำไว้!”









เปลือกตาสีมุกบวมช้ำปรือขึ้นก่อนจะกระพริบถี่ แสงอาทิตย์ยามพลบค่ำทำให้เขาฟื้นคืนสติ หลังจากที่สลบไปเมื่อคุณคริสใช้กำลังสำเร็จความต้องการกับเขาเป็นครั้งที่สามบนโซฟาในห้องรับแขก ร่างโปร่งนอนลืมตาอยู่บนเตียงยกมือขึ้นกุมศีรษะที่กำลังเต้นตุบ อย่าน้อยคุณคริสก็ยังมีน้ำใจพาร่างของเขามานอนบนเตียงโดยมีเสื้อผ้าปกคลุมร่างกายเรียบร้อย แต่คุณคริสไปไหน หรือว่าจะปล่อยทิ้งให้เขาอยู่คนเดียวอีกแล้ว



ก๊อก ก๊อก



นอนหลับตาอยู่สักพักเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น ชานยอลปรือตาขึ้นมาอย่างอยากลำบาก ใครมาเคาะประตูห้องกัน หรือว่าจะเป็นคุณคริส ชายหนุ่มคิดในใจก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะออกมา นี้มันห้องของคุณคริสขนาดห้องนอนของเขาคุณคริสยังไม่เคยคิดจะเคาะมันเลย เมื่อคิดได้อย่างนั้นแล้วชายหนุ่มก็ฝืนกายลุกขึ้นนั่งเรียกสติของตัวเองก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงไปหยุดยืนที่ประตูหน้าห้อง



ใครครับ



ลุงถังนะครับคุณชานยอล



ลุง มาได้ยังไงครับ



เมื่อรู้ว่าใครคือผู้มาเยือนร่างโปร่งก็เปิดประตูออกมาถามด้วยความสงสัย  คุณลุงรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี้ แต่แล้วร่างของเขาก็โงนเงนเหมือนจะล้มจึงต้องยึดขอบประตูห้องไว้ ใบหน้าหวานซีดเซียว ดูเหมือนพิษไข้จะเริ่มจู่โจมเขาอีกครั้ง



คุณคริสโทรเรียกผมให้มารับคุณกลับบ้านครับ



อ่า เหรอครับ



ชานยอลขานรับเสียงเนือย รู้สึกขอบตาร้อนผ่าวเพราะพิษไข้ ร่างโปร่งเดินกลับเข้ามาในห้องนอนเพื่อหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองที่หล่นอยู่บนพื้นข้างเตียง แล้วตากลมก็ไปสะดุดกับกรอบรูปบนหัวเตียงที่เขาไม่ทันสังเกตุเห็น



ชายหนุ่มหญิงสาวสองคนถ่ายรูปแนบชิดในชุดนักศึกษา  ข้างกันมีกรอบรูปลวดลายต่างกันวางอยู่แต่ชายหนุ่มหญิงสาวก็ยังเป็นคนเดิมกับกรอบรูปอันเก่าต่างกันเพียงชุดและสถานที่



เพ่ยฟาง คุณคริส…



ชานยอลพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงแห้งผาก ร่างโปร่งเซถลาแทบล้มลงกับเตียง มองดูบรรยากาศรอบๆห้องผ่านม่านน้ำตา ความจริงอีกเรื่องที่เขาเพิ่งได้รับรู้ทำให้หัวใจที่บอบช้ำแทบหยุดเต้นส่งผลให้ร่างกายทรุดลงตามสภาพจิตใจ ที่นี้ คอนโดแห่งนี้คงเป็นรังรักของพวกเขาสินะ ตอนที่แอบพบกันก็คงมาอยู่ที่ห้องนี้ใช่ไหม



ฮื่ออ ฮื่ออ




ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาปิดกลั้นเสียงร้องไห้ของตัวเองไว้ ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เจ็บช้ำ ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนไหนเรื่องพวกนี้จะเลิกทำร้ายจิตใจเขาเสียที ร่างโปร่งนั่งร้องไห้อยู่บนเตียงจนได้ยินเสียงลุงถังร้องถามขึ้นเขาจึงยกมือขึ้นปาดน้ำตาสูดลมหายใจเรียกสติตัวเองให้คืนกลับมา เขาต้องกลับบ้าน




เป็นอะไรหรือเปล่าครับ



เปล่าครับลุง



ชานยอลยิ้มให้ลุงถังที่ยื่นทำหน้าเป้นห่วงอยู่ที่หน้าประตูก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินตรงไปขึ้นลิฟต์ ร่างโปร่งนั่งหลับตานิ่งตลอดเวลาที่อยู่บนรถ เขาปวดหัวจนแทบระเบิด ท้องก็ร้องประท้วงเสียงดังโครมคราม เขาหิวเสียจนรู้สึกเจ็บท้อง ทนอยู่นานคุณลุงจึงพาเขากลับมาถึงบ้าน ร่างโปร่งเดินลงมาจากรถด้วยใบหน้าซีดเผือด หน้าบ้านเขาไม่เห้นใครอยู่แม้แต่คุณยาย



ชายหนุ่มเดินกุมท้องเข้ามาในบ้านเขารู้สึกคลื่นไส้และมีอาการเวียนหัวเล็กน้อยจึงคิดว่าจะขึ้นไปพักบนห้องเงียบๆคนเดียว เมื่อมาถึงห้องนอนชานยอลก็ทิ้งตัวนอนลงบนเตียงหลับตาเตรียมพร้อมจะพักผ่อนแต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน



คุณชานยอลอยู่หรือเปล่าคะ เพ่ยฟางเองนะคะ



อื้ออ เพ่ยฟางเหรอ เข้ามาสิ



ชานยอลลืมตาขึ้นจากความมืด ถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนล้า เพ่ยฟางเปิดประตูเข้ามาในห้องเมื่อได้ยินคำอนุญาต หล่อนได้ยินเสียงรถแต่ไม่รู้ว่าใครมา เดินออกมาดูที่หน้าบ้านก็ไม่เห้นรถจอดอยู่จึงนึกสงสัย เวลานี้ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานของพี่อู๋ฟ่าน หล่อนจึงคิดว่างทีอาจจะเป็นคุณชานยอล แล้วหล่อนก็คิดไม่ผิด



พักผ่อนอยู่หรือเปล่าค่ะ



อื้อ กำลังน่ะ



พอดีเพ่ยฟางได้ยินเสียงรถแต่ไม่รู้ว่าใครมา ทำไมถึงได้กลับเร็วล่ะคะ แล้วพี่อู๋ฟานทำไมไม่กลับมาพร้อมกัน



“………………”



ชานยอลกลืนน้ำลายลงคอเมื่อได้ยินชื่อของคนที่เขาอยากจะลืมที่สุด เสหน้าออกไปนอกหน้าต่างไม่ยอมพูดอะไรออกมา มีแต่น้ำตาที่คลออยู่เต็มหน่วยตา เพ่ยฟางมองหน้าชานยอลด้วยความสงสัยเอือมมือไปแตะไหล่บางไว้ เพียงแค่นั้นก็ทำให้ชานยอลถึงกับสะดุ้ง



คุณไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าคะ



เปล่าหรอก เขาทำงานอยู่น่ะ เลยให้ลุงถังไปรับฉันมาส่งที่บ้าน ...ฉันไม่ค่อยสบาย



ชานยอลตัดสินใจโกหกออกมาอีกครั้ง ฝืนยิ้มให้ยิ่งสาวที่กำลังทำหน้าเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เขาบอก แต่เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายไม่ค่อยสบายเพ่ยฟางจึงปัดเรื่องนั้นออกไป อาการของคุณชานยอลสำคัญกว่า



ทานยาหรือยังคะ เดี๋ยวเพ่ยฟางไปหยิบมาให้



ฉันหิวข้าว..หิวข้าวมากๆเลยเพ่ยฟาง



.................



ชานยอลพึมพำออกมาทั้งๆที่ยังมองออกไปนอกหน้าต่าง น้ำตาเม็ดใสไหลลงอาบแก้มใบหน้าหวานดูเศร้าทำให้คนมองถึงกลับใจหาย เพ่ยฟางถึงกับพูดอะไรไม่ออก พอจะเดาเหตุการณ์ได้ว่าชานยอลเพิ่งไปเจอกับอะไรมา ซอกคอขาวมีรอยแดงเป็นจ้ำ นี้คงยังไม่ได้ทานอะไรทั้งวันเลยสินะ



ดะ..เดี๋ยวเพ่ยฟางไปทำให้นะคะ คะ....คุณอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า



หญิงสาวเอ่ยถามน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก้อนสะอื้นที่แล่นมาจุกบนคอหอย สงสารคนที่กำลังนั่งน้ำตาไหลอยู่บนเตียงจับใจ คุณชานยอลเหมือนแก้วบางๆที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ



ฉันอยากกินข้าวผัด ...ข้าวผัดกิมจิ กับ ไข่ดาว ซุปเนื้อวัว ซุปทะเล ฮึก เพ่ยฟางช่วยทำให้ฉันกินที



ร่างโปร่งพูดรายการอาหารทุกอย่างที่ตัวเองนึกได้ออกมา ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งคิดถึงบ้าน และเมื่อยิ่งคิดถึงบ้านเขาก็ยิ่งเจ็บปวด ชานยอลจึงระบายทุกอย่างออกมาเป็นน้ำตา ชายหนุ่มร้องไห้ซุกหน้าลงบนฝ่ามือ ไหล่บางสั่นสะทานเพราะแรงสะอื้น เสียงสะอื้นดังคับห้อง ชานยอลร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร เพ่ยฟางที่นั่งอยู่ข้างๆเอื้อมมือไปจับแขนเรียวไว้ พร่ำปลอบโยนให้คนที่กำลังร้องไห้สงบลง



อย่าร้องนะคะ คุณร้องไห้เพราะอยากทานข้าวใช่มั้ย เดี๋ยวเพ่ยฟางไปทำมาให้ รอแปปเดียวนะคะ แค่แปปเดียว



หญิงสาวพูดจบก็ลุกขึ้นยืนเดินออกไปจากห้องเพื่อลงไปยังห้องครัวทั้งน้ำตา แม้จะรู้ว่าสาเหตุที่ทำให้คุณชานยอลต้องร้องไห้คืออะไร แต่หล่อนก็เลือกที่จะโกหกตัวเอง คุณชานยอลเจ็บเพราะเรื่องพวกนี้มามากพอแล้ว ทุกอย่างควรจะจบลงเสียที



ชานยอลนั่งร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียว ความรู้สึกเหงา ว้าเหว่เข้าซ้ำเติมจิตใจที่กำลังบอบช้ำ ชายหนุ่มลดมือลงจากใบหน้า ทิ้งตัวนอนลงบนเตียง ซบหน้าลงกับหมอน น้ำตายังคงไหลออกมาไม่หยุด จนเมื่อเสียงประตูห้องถูกเคาะอีกครั้งเขาจึงยกมือขึ้นเช็ดมันออกจากใบหน้า

 

ทันทีที่ประตูถกเปิดออกกลิ่นอาหารหอมฉุยก็ลอยเข้ามาในห้อง เพ่ยฟางเดินเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารในมือเรียกเสียงร้องจากกระเพาะเขาได้เป็นอย่างดี หญิงสาววางถาดอาหารลงบนโต๊ะหัวเตียง หันมายิ้มให้ร่างโปร่งที่กำลังมองถ้วยบรรจุอาหารพลางกลืนน้ำลายลงคอ คุณชานยอลคงหิวมากสินะ เสียดายที่หล่อนทำอาหารได้ไม่ครบทุกอย่างที่คุณชานยอลอยากทาน



เพ่ยฟางไม่ได้เตรียมอาหารไว้ เลยไม่ได้ทำครบทุกอย่าง มีแค่ข้าวผัดกิมจิไข่ดาวกับซุปเนื้อวัว ซุปทะเลเอาไว้คราวหน้านะคะ เดี๋ยวเพ่ยฟางจะให้เด็กไปซื้อของสดมาเตรียมไว้



อื้อ ขอบใจนะ



ชานยอลเอ่ยขอบคุณน้ำใจของหญิงสาวเสียงสั่น มองข้าวผัดกิมจิไข่ดาวกับซุปเนื้อวัวก่อนจะตักอาหารขึ้นทานด้วยมืออันสั่นเทา  ข้างๆกันมีแอปเปิ้ลกับมีดอยู่ข้างๆ เพ่ยฟางคงเตรียมมันเป็นของหวานให้เขา



ค่อยๆทานนะคะ มันร้อน



หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มบางที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า ชานยอลพยักหน้ารับก่อนจะก้มหน้าทานต่อไป เพ่ยฟางจึงหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมาปลอกรอให้ชายหนุ่มทานข้าวเสร็จ แล้วชานยอลก็จัดการกับข้าวผัดกิมจิลุปเนื้อวัวหมดในเวลาไม่นาน



ว้าว เก่งจังเลยนะคะ วันนี้คุณทานข้าวหมดถ้วยด้วย



งั้นเหรอ ฮ่าๆ



เพ่ยฟางร้องขึ้นมาอย่างแปลกใจระคนยินดี นานๆครั้งที่คุณชานยอลจะทานข้าวหมดถ้วย ชานยอลหัวเราะฝืนๆออกไป จริงสินะ นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้กินข้าวจนหมดเกลี้ยงแบบนี้ มัวแต่ใจลอยชานยอลจึงสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแอปเปิ้ลถูกยื่นมาตรงหน้า



แอปเปิ้ลค่ะ เพ่ยฟางปลอกเสร็จแล้ว



ชานยอลรับแอปเปิ้ลชิ้นพอดีคำที่หญิงสาวปลอกให้มาถือไว้ในมือก่อนจะยัดมันเข้าปาก ความหวานแผ่ซ่านในโพรงปาก เขาทานอีกสองสามคำแล้วตากลมก็ไปสะดุดกับความวาววับของมีดใบเล็ก แวบหนึ่งหมอกมืดปกคลุมในห้วงความคิด ชายหนุ่มหลุดความคิดออกมาทางริมฝีปาก



เพ่ยฟางว่า..ถ้าฉันตายคุณคริสจะอภัยให้ฉันไหม











TBC...............




สวัสดีค่ะ ในที่สุดก็ได้มาอัพเมื่องานวิจัยผ่านพ้นไป ฮี่ๆ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

หลายคนคงเเปลกใจว่าทำไมอัพสองตอนรวด เราไม่อยากให้เรื่องมันเดินช้าไปกว่านี้อ่ะคะ -*-
กลัวเรื่องมันจะวนอยู่ในอ่าง เพราะเราต้องการให้ชานยอลเจ็บปวดที่สุดมันเลยออกมาเป็นแบบนี้
เลยอัพสองตอนรวดเลย ปิ๊กแต่งได้ 85 ตอนแล้ว พูดได้เลยว่าเรื่องเข้าสู่โค้งสุดท้ายแล้ว รอกันหน่อยนะคะ 


ขอบคุณค่ะ





ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน ติด #DDT 





 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16976 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 09:44
    ถ้าชานยอลหลุดไปได้แม่จะลุกมาเต้นกาโวเลย โว้ยยยยยย แต่อย่าตายเลยนะคะชานยอล มันต้องมีทางออกสักทางให้หนู แค่ตอนี้ยังหาไม่เจอ
    #16976
    0
  2. #16863 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 05:25
    ตายเลยชานยอล จัดฉากตายหลอกๆก็ได้ หนีเงียบๆไปกับหลี่ฟงไรแบบนี้อะ เราเบื่ออออ คริสแม่งอะไรนักหนา ทำกันไปได้ ชานยอลก็คนนะ ฮืออออ
    #16863
    0
  3. #16756 neneverland (@janyaporn0708) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 23:44
    สงสานยอล ทำไมยอลพูดแบบเน้ใจไม่ดีเลยยย
    #16756
    0
  4. #16208 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:12
    ไม่ไหวกะพี่คริสเเล้วนะสงสารชานยอลไม่ไหวเเล้วววววววTT
    #16208
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #14299 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 16:58
    จััะฆ่าตัวตายงั้นเหรอชานยอล ไม่ได้นะ
    #14299
    0
  7. #12343 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:59
    โอ๊ย อพค ไม่มีตอนไหนที่อพคจะไม่เลว ถ้าอพคไม่เจ็บปวดกับสิ่งที่ทำไว้กับชานยอลอย่างสาสทละก็ บ้านไรท์บึ้มแน่ 555
    #12343
    0
  8. #11959 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 07:07
    สงสารยอลจัง
    #11959
    0
  9. #11218 Kisyeol hunhan taobaek kaido (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 12:06
    ไรต์เอาให้ ชานยอลท้องเลย เรื่องยุ่งยากเต็มไปหมดเฮ้อออ สงสารยอลอ่ะ คริสนี้ เลวได้ใจจริงๆ😡
    #11218
    0
  10. #11120 karnicha_ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 21:12
    อย่าพูดแบบเน้ๆๆๆๆๆ
    #11120
    0
  11. #11099 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 19:53
    สงสารน้องยอลจริงๆนะ
    #11099
    0
  12. #10296 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 13:20
    ถ้าชานยอลตายเรื่องคงจบใช่ไหม อพค.คงจะรู้สึก แต่อีกด้านนึงอยากให้ชานยอลมันหาวิธีล้างแค้นไปให้ได้เยอะเลยอ่ะ แบบเอาให้หนักเหมือนนรกขุมที่พันที่ล้านเลย เฮียแม่งเลวจริง ชานยอลแกน่าสงสารไปแล้วนะ
    #10296
    0
  13. #10043 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 21:20
    ถ้าเราเป็นยอลคงไม่ทนมาถึงขนาดนี้TT^TT
    #10043
    0
  14. #9958 คนไม่สำคัน~ (@khaidaw) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 13:50
    ชานยอลนี้ทนมากนะ คริสทำยิ่งกว่าจำเลยรักอีกให้ตายเถอะ
    #9958
    0
  15. #9522 minniefai (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 15:29
    สงสารยอล........ถ้าราเป็นยอลเราคงฆ่าตัวตายไปนานและจริงๆ
    #9522
    0
  16. #9516 kattaem (@kattaem) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 13:45
    ร้องไห้หนักเลย ทำไมคริสทำแบบนี้ ตาบวมเลยยย
    #9516
    0
  17. #9512 mod (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 12:56
    เห้ย!!! ไม่ไหวแล้วนะพี่คริส มันเกินไปปะ

    บางทีที่ชานยอลคิดก็อาจจะทำให้พี่คริสเจ็บ

    แต่พี่คริสจะยังไม่ได้รับเรียนที่สาสมน่ะสิ

    เพราะฉะนั้นยอลต้องอยู่ต่อก่อนนะ รอวันที่พี่คริสทรมานก่อน

    แล้วก็ถึงจะบอกว่าเพ่ยรักพี่ยอลจริงๆ แต่มันก็อดไม่ได้อะ

    พอเห็นว่าทำดีกับยอลแล้วรู้สึกมันแสร้งๆ (คือฉันอคติสินะ)

    แบบไม่ชอบ ไม่อยากให้ท้องกับพี่คริสแล้วมาทำแบบนี้

    อ่านแล้วรู้สึกหดหู่ รู้สึกเสียใจตามชานยอลเลย

    เจอแต่ละเรื่องตอกย้ำ พูดอะไรออกไปเขาก็ไม่เชื่อ

    ทำอะไรก็ผิดในสายตาแบบนี้ แบบเจ็บอะ

    แล้วยิ่งอยู่ต่างบ้าน ห่างแม่ แถมยังเลิกไม่ได้เพราะรักแม่อีก

    ㅠ_________ㅠ ฉันรอคอยความทรมานของพี่คริสสสสส
    #9512
    0
  18. #9507 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:51
    ถ้าเกิดฆ่าตัวตายแล้วอีพี่เงิงมันจะสำนึกก็ทำเถอะ
    #9507
    0
  19. #9506 Lee son in (@anabashi) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:41
    อา เมื่อไหร่คริสจะตาสว่างเห็นอะไรๆซะที ฮืออออ นี่ปวดหัวใจจัง ทนเห็นน้องโดนทำร้ายไม่ได้อีกแล้ว สงสารอ่ะ 
    แล้วนี่ชานยอลคิดอะไร จะฆ่าตัวตายเหรอ โอ้วววลูก ใจร่มๆนะ 

    สู้ๆนะคะไรท์ปิ๊ก อัพสองตอนรวดเลย ฮ่าๆ ฟิคเรื่องนี้ติดตามกันมานานมากๆ ยังไงทำเล่มรับรองว่าซื้อแน่นอนค่ะ
    รีดเดอร์เป็นกำลังใจให้ค่ะ 
    #9506
    0
  20. #9505 minnieopoo (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:47
    ไปให้ไกลๆเลย อพค คนใจร้าย
    #9505
    0
  21. #9504 Chanyeol_nuna (@francescaj) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:53
    ไรท์ปิ๊ก สู้ๆๆๆนะ ติดตามตลอด ลุ้นตลอด ฟิคเรื่องนี้บีบหัวใจจริงๆ
    #9504
    0
  22. #9503 noname (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:29
    อยากจะกรี้ดดดดดดด ค้างอ้าาาาา ยอลกรีดข้อมือไปเลยเพื่อใครบางคนจะรู้ใจตัวเองก่อนจะเสียสิ่งสำคัญไปแบบเลวมากอ้า ทำร้ายจิตใจไม่พอ ข่มขืนด้วยยยย ฮึ้ยยยย อยากให้ยอลกรีดมือไม่ก็ให้ใครก็ได้พายอลไปไกลๆแบบตามไม่เจอเลยอ่า จะได้รู้ใจซักที
    #9503
    0
  23. #9502 timeless (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:41
    อยากอ่านตอนที่คริสได้รับโทษไว้ ๆ รออยู่นะค่ะ
    #9502
    0
  24. #9500 bestchan (@donlayabest) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 09:26
    เมื่อความรักกลายเป็นความแค้น ความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความด้านชา น้องยอลคงต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อลืมความรักและความเจ็บปวดนั้น แต่พี่คริสคงต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อชดใช้ความแค้นและความด้านชาที่น้องยอลมีกับตัวเอง
    #9500
    0
  25. #9499 ความทรงจำ28 (@philaiphorn) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:34
    ใกล้ถึงตอนที่เราลอยคอรอคอยแล้วใช่ไหม หุหุ
    อย่าที่บอกเพ่ยฟางเปนตัวละครที่เราไม่รักแต่ไม่เกลียด สำหรับนางเรามีตรรกะมองนางอีกแบบ
    ส่วนชานยอล ผิดเรื่องเก่าแต่ไม่เอามาปนกับเรื่องที่โดนทำร้ายร่างกายจิตใจนะ
    การกระทำของคนๆหนึ่งสร้างบาดแผลสาหัสสากรรจ์มากเลย
    เราจะว่าคริสเพราะขี้เกียจ ไม่อยากสาธยาทความตำบอนของนาง
    เอาเป็นว่ารู้กันอยู่ หุหุ ความจริงเราก็คิดอยู่ว่าจะให้ยอลอยู่ในสภาพไหนดี
    กรีดข้อมือดูโอนะเพราะเลือดต้องติดตาตรึงใจคริสดี แบบภาพชัดไปเลย เริศต้า
    แต่ ยอลใช้เศษแด้วก็ดีนะ (ฉันพล่ามไรยุ¬_¬)
    ไม่เชิงสนับสนุนการหนีปัญหาด้วยการตัดช่องน้อยแต่พอตัวใจนะ
    แต่อย่างที่บอก หลังจาดนี่เป็นการย้ำกับคริสว่า แก้วที่ร้าวมันบ้างและแตกหักง่าย
    เมื่อไม่รักษาก็ต้องสูญเสียมันไป

    ปล. รัดไรต์จุง ขิบคุณมากสำหรับฟิคดีๆ ติดตามต่อจนตอนสุดท้ายเลยทีัเดียว
    สู้ๆนะคะื^^
    #9499
    0