[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 75 : CHAPTER 72

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    18 ก.พ. 57






Distorted Daytime











 

เจ้าของชื่อถึงกับหน้าซีดรีบเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าบอกลาเจ้าของห้องที่หน้าซีดไม่แพ้กันก่อนจะรีบเดินออกไป ชานยอลทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเมื่อประตูห้องปิดลงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวไว้ รู้สึกหนาวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ขนลุกขึ้นมาตามตัวพยายามหลับตาลงทำให้ตัวเองหลับลงไปให้ได้แม้จะเพิ่งตื่นนอนก็ตาม



ฉันอยู่นี้ค่ะ



เธอทำไมปล่อยให้พี่อยู่บ้านคนเดียวตั้งหลายวันน แล้ววนี้กลับมาก็ไม่เห็นโทรบอกพี่เลยนี้ต้องให้พี่รู้จากคนใช้ รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วง



คริสพูดกับคนรักด้วยน้ำเสียงห้วนแต่ก็อดดีใจไม่ได้ที่เห็นเพ่ยฟางกลับมา ถ้าเพ่ยฟางกับคุณยายหลี่กลับมาชานยอลก็ต้องกลับมาด้วยชายหนุ่มคิด ลึกๆในใจแอบรู้สึกดีใจไม่ได้อย่างน้อยชานยอลมันก็ยังอยู่ในบ้านหลังนี้  แต่ใบหน้ากลับบึ้งตึง



ฉันไปเฝ้าคุณชานยอลที่โรงพยาบาลก็บอกพี่ไปแล้วนี้คะ และที่กลับมาไม่โทรบอกพี่ฉันขอโทษค่ะ



เป็นห่วงแต่คนอื่น ทำไมไม่เป็นห่วงตัวเองบ้างท้องไส้อยู่ไม่ใช่เหรอ เป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง



คุณชานยอลไม่ใช่คนอื่น!”



เพ่ยฟางที่หันไปรับกระเป๋าเอกสารจากอี้ชิงมาถือไว้ในมือหันมาตวาดร่างสูงที่ยืนบ่นอยู่ข้างๆเสียงห้วนเล่นเอาคนถูกตะคอกถึงกับอึ้ง ชายหนุ่มถอดหายใจออกมาดังพรืด หมู่นี้เพ่ยฟางดูเจ้าอารมณ์มากขึ้นไม่รู้ว่าเป้นเพราะท้องด้วยหรือเปล่าและเขาก็ต้องเป้นฝ่ายยอมแพ้ทุกครั้งครั้งนี้ก็เช่นกัน



แล้วมันอยู่ไหน



บ้านนี้ไม่มีคนชื่อมันค่ะ



เมื่อโดนตอกกลับมาอย่างนั้นคริสก็ถึงกับอึ้งยิ่งเมื่อเห็นหญิงสาวมองมาทางเขาตาขวางคริสก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ถอนหายใจออกมา



ชานยอลไปไหน



อยู่บนห้องค่ะ พี่จะไปไหนคะ!”



เมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจแล้วหญิงสาวจึงตอบคำถามด้วยน้ำเสียงดีขึ้น แต่ก็ต้องร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นร่างสูงกำลังจะเดินเข้าไปในบ้านไปยังบันได



จะขึ้นไปดูมันสักหน่อย



ฉันไม่ให้ไปค่ะ คุณชานยอลหลับอยู่ และถึงคุณชานยอลไม่หลับฉันก็ไม่ให้พี่ไปค่ะ



คริสตอบคำถามของคนรักโดยไม่ได้หันมามองแม้แต่นิดเพราะจิตใจมุ่งแต่จะขึ้นไปหาคนที่เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลแต่ขาของเขาก็ต้องหยุดลงเมื่อแขนถูกดึงไว้ด้วยฝีมือของคนที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้



ทำไมพี่จะขึ้นไปไม่ได้!”



ถ้าจะขึ้นไปทำร้ายกันอย่าขึ้นไปเลยดีกว่านะคะ ฉันขอล่ะ



ทำอะไรอย่าให้มันมากเกินไปนะเพ่ยฟาง ถ้าคิดจะปกป้องมันจากพี่ได้บอกเลยว่าเธอคิดผิด แล้วอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน



คริสพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉยแต่น้ำเสียงกลับจริงจังจนคนฟังต้องหน้าเสียแต่ก็ยอมผละออกจากบันไดเดินไปที่ห้องโถงแทน เขายังมีเวลาจัดการกับมันอีกเยอะใครหน้าไหนก็มาขวางเขาไม่ได้



ไม่เป็นไรนะเพ่ยฟาง



อื้อ ไม่เป็นไรหรอก



อี้ชิงที่ยืนเงียบดูเหตุการณ์อยู่นานพูดขึ้น เพ่ยฟางหันไปยิ้มให้ลูกน้องคนสนิทที่เหมือนเพื่อนของหล่อนเช่นกัน ชายหนุ่มในชุดสูทถอนหายใจออกมามองตามแผ่นหลังของเจ้านายไปพลางส่ายหน้า



อยู่บริษัทก็เป็นแบบนี้แหละ เอาแต่มองโทรศัพท์เหมือนรอใครอยู่ไม่เป็นอันทำการทำงาน สงสัยเป็นห่วงเธอมาก



ฉันว่าเป็นห่วงคนที่ตัวเองทำให้เจ็บจนต้องไปนอนโรงพยาบาลมากกว่า



หญิงสาวตอบตามความคิด เมื่อครู่ที่ได้คุยกันแวบหนึ่งพี่อู๋ฟานแสดงอาการดีใจออกมาให้หล่อนเห็นมึงถามถึงอาการของคุณชานยอลแต่พี่อู๋ฟานก็ปัดมันออกไปชั่ววินาที อู๋ อี้ฟานก็แค่ผู้ชายปากแข็งเท่านั้นเอง



ทั้งสองนั้นแหละ คนที่บริษัทใครก็เข้าหน้าไม่ติด พูดไม่ถูกใจก็โดนตะเพิด ขนาดฉันยังโดนลูกหลงไปด้วย



ฮ่าๆ แย่จังเลยนะ



อี้ชิงพูดออกมาพ่นลมหายใจออกทางจมูก ยังจำภาพเอกสารถูกโยนกระจายเกลื่อนพื้นตามโดยโทรศัพท์บนโต๊ะถูกกระแทกลงบนฝาพนังจนแตกกระจายในห้องทำงานได้ดีทำไมเจ้านายของเขาถึงได้อารมณืร้ายขนาดนี้นะ เพ่ยฟางเค้นเสียงหัวเราะออกมาแกนๆ



เธอเองก็เหมือนกัน รู้นะว่าอยากจะช่วยคุณชานยอล แต่เคยได้ยินคำนี้ไหม น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวางน่ะ ช่วยเท่าที่ช่วยได้ก็พอ เดี๋ยวทุกอย่างมันจะพังไปมากกว่านี้ อ่ะ ฉันต้องไปก่อนนะ พอดีทำงานที่บริษัทค้างไว้ ไปก่อนนะ



อื้อ โชคดีนะ



อี้ชิงพูดเตือนด้วยความหวังดีกับทุกฝ่ายก่อนจะขอตัวกลับเขายังมีงานต้องสะสางอีกมากจะมามัวแต่ยุ่งกับครอบครัวของเจ้านายไม่ได้ เพ่ยฟางมองรถซีดานสีดำเคลื่อนออกไปนอกคฤหาสน์จนลับตาก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านพร้อมพูดย้ำคำบอกของเพื่อนกับตัวเองในใจ




ช่วยเท่าที่ช่วยได้เท่านั้น ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้เท่านั้น ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจะพังไปมากกว่านี้


 






ชานยอลนอนลืมตาอยู่บนเตียงหลังจากที่เพิ่งตื่นขึ้นมารับแสงแดดของเช้าวันใหม่ ร่างโปร่งพลิกตัวไปมาบิดกายไล่ความเมื่อยขบ เมื่อคืนเขานอนหลับสนิททั้งคืน คุณคริสไม่ได้เข้ามาทำร้ายเขาอย่างที่กลัว



ชายหนุ่มเป่าปากอย่างโล่งอก เอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาบนหัวเตียงขึ้นมาดูยังเช้าเกินไปสำหรับเวลาอาหารและเขาเองก็ไม่รู้สึกหิวด้วยถึงแม้ว่าเมื่อคืนนี้จะไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยก็ตาม มือเรียวยกขึ้นแตะหน้าผากของตัวเองเพื่อวัดไข้เพราะเจ้าตัวรู้สึกอ่อนล้าเหลือเกิน ตัวของเขายังอุ่นอยู่นิดหน่อยหวังว่าถ้าได้หลับสักตื่นอาการไข้ของเขาคงจะหายสนิทสักที คิดแล้วก็กระชับผ้าห่มเข้ากับตัวหลับตาจมลงสู่ความมืด



ปัง



ตื่น ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้



คุณคริส!”



ชานยอลลืมตาโพลงเมื่อเสียงประตูห้องถูกเปิดออกตามด้วยเสียงปิดประตูดังปัง ผ้าห่มถูกกระชากออกจากร่างอากาศเย็นสัมผัสกับผิวกายจนขนลุกชัน ร่างสูงของคุณคริสยืนอยู่ปลายเตียงถือผ้าห่มไว้ในมือ ชานยอลรนรานถดตัวถอยห่างแผ่นหลังชิดกับหัวเตียง ตากลมเบิกกว้างมองดูร่างสูงย่างสามขุมเข้ามาอย่างขวัญเสีย



ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ไปอาบน้ำ



ปะ..ไปไหน คุณจะพาผมไปไหน



คริสสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดโยนผ้าห่มลงบนเตียงมองร่างโปร่งที่กำลังนั่งหน้าซีดอยู่บนเตียงเขม่นเหยียดยิ้มที่มุมปากเล่นเอาคนมองต้องใจหายยิ่งกว่าเดิม



ทำงาน



ครับ?”



ฉันจะพาแกไปทำงานด้วย



อะไรนะครับ!”



ชานยอลร้องออกมาอย่างลืมตัวเพราะความตกใจ คุณคริสจะพาเขาไปทำงานด้วยอย่างนั้นเหรอ นี้แสดงว่าเขาต้องอยู่กับคุณคริสทั้งตอนอยู่บ้านและตอนทำงานนั้นมันเกือบ24ชั่วโมงเลยนะ เขาไม่อยาก..ไปเขากลัว



คุณจะพาผมไปด้วยทำไม ผมทำอะไรไม่เป็นหรอกนะ ผมไม่รู้เรื่องงานบริหารเลยสักนิด



หึ ทำเรื่องเลวๆแบบนั้นแล้วแกคิดว่าฉันจะปล่อยให้แกนั่งชูคออยู่ในบ้านหลังนี้สบายๆอย่างงั้นเหรอ ข้าวของทุกอย่างในบ้านหลังนี้ใช้เงินซื้อมาอยากกินข้าวก็ต้องทำงานแลก ในโลกนี้ไม่ได้มีอะไรได้มาฟรีๆหรอก
นะ



ชานยอลพูดพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธเขาทำอะไรไม่เป็นสักอย่างถึงแม้ว่าจะได้ไปเรียนแต่มันก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น แต่คำตอบของคุณคริสก็ทำให้เขาถึงกับสะอึกนี้ขนาดจะกินข้าวเขายังต้องทำงานเพื่อแลกกับมันเลยเหรอ



ลุก ไปอาบน้ำ บอกว่าให้ลุกไงล่ะ!”



อย่า อย่าจับแขนผม ฮึก ไปแล้ว จะไปแล้ว ฮึก



ร่างโปร่งผวาเฮือกเมื่อมือหนาเอื้อมมาจับแขนขวาที่เพิ่งหายเจ็บของตนออกแรงกระชากให้ลุกขึ้น ชานยอลสะบัดแขนออกสุดแรงเพราะความกลัวรนรานลุกขึ้นจากเตียง คริสมองตามร่างโปร่งที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวในตู้เสื้อผ้ามากอดไว้แนบอกมองมาทางเขาด้วยสายตาหวาดกลัว



แขนหายดีแล้วนี้ หึ อยากจะลองให้มันหักอีกสักข้างมั้ย?”



คริสเหยียดยิ้มร้ายมองคนที่กลัวเขาจนขวัญหายอย่างพึงพอใจ ชานยอลรีบสายหน้าทั้งน้ำตากลัวว่าคุณคริสจะทำกับเขาแบบนั้นจริงๆ



ไม่ครับ อย่าทำผม ฮึก


ฉันให้เวลาแก20นาที ถ้าเกินกว่านั้นฉันจะขึ้นมาตามด้วยตัวเอง



ร่างสูงชี้หน้าเป็นการคาดโทษก่อนจะเดินกระทืบเท้าออกไปจากห้อง ชานยอลถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทำตามคำสั่งของร่างสุงให้เร็วที่สุดเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

 





ชานยอลเดินลงมายังชั้นล่างของบ้านเมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว วันนี้เขาสวมเสื้อคอวีสีขาวทับด้วยเสื้อแขนยาวสีน้ำตาลกับกางเกงยีนส์สีดำมีประเป๋าสะพายพาดไว้บนบ่า เดินลงบันไดมาทีล่ะก้าวอย่างกล้าๆกลัวๆ เมื่อมองผ่านห้องโถงไปยังห้องอาหารเขาก็เห้นคุณคริสนั่งทานข้าวอยู่โดยมีเพ่ยฟางนั่งอยู่ข้างๆและหล่อนกำลังมองมาที่เขา



คุณชานยอลทานข้าวเลยไหมคะ



ไม่ต้อง สายแล้ว



เพ่ยฟางพูดขึ้นเมื่อเห็นร่างโปร่งเดินเข้ามาในห้องอาหารกำลังจะลุกขึ้นไปตักข้าวต้มให้อีกฝ่ายแต่คริสก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับวางหนังสือพิมพ์ในมือลง ลุกขึ้นยืนคว้าประเป๋าเอกสารขึ้นมาถือไว้แล้วเดินผ่านหน้าร่างโปร่งที่กำลังยืนอึ้งไปยังประตูหน้าบ้าน



คุณชานยอลคะเดี๋ยวเพ่ยฟางเอาผลไม้ให้เอาไว้กินรองท้องนะคะ



ไม่เป็นไร ฉันไม่หิว



หญิงสาวพูดแล้วก็หันหลังจะเดินไปหยิบผลไม้บนโต๊ะแต่แขนเล็กก็ถูกฉุดไว้ ชานยอลปฏิเสธผลไม้พวกนั้นทั้งที่ตัวเองก็หิวมากเหมือนกันแต่เขาไม่อยากให้ใครต้องมาลำบากกับเขาอีกแล้ว



คุณชานยอลคะ เพ่ยฟางพยายามห้ามพี่อู๋ฟานแล้วนะคะ แต่ว่าพี่เขา..



ไม่เป็นไรหรอกเพ่ยฟาง ฉันไม่เป็นไร ขอบใจมากนะ



ชายหนุ่มส่งยิ้มฝืดให้หญิงสาวก่อนจะรีบเดินออกไปที่ประตูหน้าบ้านเพราะร่างสุงที่ยืนรอเขาอยู่มองมาทางพวกตนสีหน้าไม่ค่อยพอใจนัก เมื่อเขาเดินมาถึงรถคุณคริสก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งยังฝั่งของตน ชานยอลก้าวขึ้นรถก่อนจะปิดประตูลงนั่งตัวเกร็งอยู่อย่างนั้นจนรถเคลื่อนออกไป



คุณคริสไม่พูดอะไรกับเขาอีกเลยเมื่อรถแล่นออกจากบริเวณบ้านจนมาถึงบริษัท เมื่อรถจอดลงที่หน้าประตูบริษัทคริสก็ก้าวลงจากรถโดยไม่รอให้ใครมาเปิดประตูให้อย่างที่เคย ร่างโปร่งเดินตามลงมาจากรถพยายามเดินตามให้ทันร่างสูงที่เดินเข้าไปโดยไม่รอเขา อี้ชิงถือกระเป๋าเอกสารและสูทเดินตามหลังไปรอลิฟต์อยู่ที่หน้าประตู




เมื่อมาถึงชั้นของผู้บริหารคริสก็หันมาคว้ากระเป๋าพวกนั้นมาถือไว้เองเดินผ่านโต๊ะทำงานของเลขาหน้าห้องเข้าไปยังห้องทำงานของตนโดยไม่รอใครปิดประตูเสียงดัง ชานยอลที่เดินตามหลังมาไม่ห่างหยุดชะงักเพราะทำตัวไม่ถูกจึงหันไปถามอี้ชิงที่ยืนอยู่ข้างหลังตน



อี้ชิง แล้วฉันต้องเข้าไปไหม



เอ่อ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เดี๋ยวผมเข้าไปถามให้นะครับคุณนั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ



ชานยอลเดินมานั่งลงบนโซฟาหน้าห้องตามที่อี้ชิงบอกมองดูลูกน้องของคุณคริสเดินหายลับเข้าไปในห้องรออยู่นานกว่าอี้ชิงจะเดินออกมาพร้อมกับแฟ้มงานในมือ ชายหนุ่มหันมามองที่เขาสีหน้าไม่ดีนัก



คุณคริสบอกให้คุณนั่งรอที่นี้ก่อนครับ ไม่ต้องเข้าไปในห้อง



อะ..อื้อ เข้าใจแล้ว



ชานยอลส่งยิ้มฝืนไปให้อี้ชิงที่ยืนอยู่ เขาหาสาเหตุไม่ได้ว่าเหตุใดน้ำตาของเขาจึงคลอที่หน่วยตา ชายหนุ่มก้มหน้าลงมองพื้นบีบมือตัวเองไว้แน่นข่มความเสียใจไว้ลึกสุดใจ



คุณจะทานอะไรไหมครับ กาแฟไหม? เดี๋ยวผมให้เด็กยกมาให้



ไม่เป็นไร อี้ชิงไปทำงานเถอะ งานเยอะไม่ใช่เหรอ



ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากพื้น ปฏิเสธความหวังดีจากชายหนุ่มที่มีงานล้นมือ อี้ชิงมองดูใบหน้าหวานแต่กลับเศร้าของร่างโปร่งอย่างใจหาย อยากจะช่วยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าจวนไปนั่งในห้องด้วยกันก็ดูไม่สมควร จึงได้แต่ขอตัวกลับไปทำงานในห้องของตนทิ้งร่างโปร่งให้นั่งอยู่บนโซฟาหน้าห้องเพียงลำพัง





ผ่านไป3ชั่วโมงแล้วที่ชานยอลนั่งอยู่ตรงนี้ ร่างโปร่งเอนหลังพิงกับผนังโซฟามองเข็มนาฬิกาเคลื่อนตัวไปช้าๆ มือเรียวยกขึ้นกุมท้องของตัวเองไว้มันกำลังส่งเสียงร้องอย่างน่ากลัว น้ำย่อยกำลังกัดกระเพาะของเขา



อีกแค่ชั่วโมงเดียวก็จะเที่ยงแล้ว



ชายหนุ่มได้แต่บอกตัวเองในใจจะบอกให้เลขาที่นั่งทำงานอยู่หาอะไรมาให้ตนเองทานก็ไม่กล้าเพระความเกรงใจ จึงได้แต่ทนหิวอยู่เงียบๆ แล้วร่างของอี้ชิงก้มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า



อี้ชิงจะไปไหนเหรอ



ชานยอลเป็นฝ่ายทักขึ้นก่อนเมื่อเห้นกระเป๋าในมือของชายหนุ่มที่เพิ่งออกมาจากห้องทำงาน อี้ชิงยิ้มให้คู่สมรสของเจ้านายเล็กน้อย ก่อนจะตอบคำถามออกไป



คุณคริสต้องไปทานข้าวกับลูกค้าตอนเที่ยงครับ



อ่า งั้นเหรอ



คุณคงจะได้ไปด้วย หิวแล้วใช่มั้ยครับ



อื้อ



ร่างโปร่งส่งยิ้มให้อี้ชิงดีใจที่จะได้ออกไปจากตรงนี้สักที อี้ชิงขอตัวเข้าไปในห้องเมื่อเลขาสาวบอกว่าคุณคริสต้องการพบตัวด่วน ชานยอลนั่งลงที่เดิมเก็บหนังสือที่เขาหยิบมาอ่านให้เข้าที่ รออยู่สักพักคุณคริสกับอี้ชิงก็เดินออกมาจากห้อง ร่างสูงเดินออกไปโดยที่ไม่แม้แต่จะหันมามองเขาเลยสักนิดกำลังจะก้าวเท้าเดินตามไปแต่คำพูดอี้ชิงก็หยุดเขาไว้



คุณคริส..บอกให้คุณรอที่นี้ครับ



อี้ชิงบอกร่างโปร่งด้วยสีหน้าลำบากใจตอนแรกที่คุรคริสบอกเขาว่าจะไม่พาคุณชานยอลไปด้วยให้ร่างโปร่งนั่งรออยู่ที่นี้เขาก็คัดค้านไปแล้วครั้งหนึ่งแต่เจ้านายก็ไม่ยอมฟังกลับเดินออกมาเฉยๆโดยไม่พูดไม่จาอะไรเป็นการตัดบทสนทนา



“….เขาไม่ให้ฉันไปด้วย



ครับ



อื้อ เข้าใจแล้ว อี้ชิงไปเถอะ



ชานยอลพึมพำออกมาเหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าพูดกับคนอื่น ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบากก่อนจะบอกอี้ชิงที่ยืนทำหน้าเหมือนกำลังลำบากใจอย่างสุดซึ้งว่าเขาไม่เป็นไร



คุณไปนั่งรอในห้องดีไหมครับ



ได้เหรอ?”



ผม..ก็ไม่มั่นใจเหมือนกันครับ แต่ว่าน่าจะได้นะครับ



ชานยอลถามออกมาอย่างไม่มั่นใจถ้าเกิดเขาเข้าไปนั่งแล้วคุณคริสกลับมาเจอเขาในห้องนั้นถ้าเกิดร่างสูงไม่พอใจขึ้นมาเขาจะทำยังไง อี้ชิงเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าสิ่งที่เขาจะทำมันถูกต้องหรือเปล่า เมื่อต่างฝ่ายต่างก็กลัวถูกลงโทษชานยอลจึงเป็นคนยุติปัญหานี้เอง



ถ้างั้นไม่เป็นไรหรอก อี้ชิงไปเถอะ



เข้าไปนั่งที่ห้องดีกว่าครับ อย่ามานั่งตรงนี้เลย



สุดท้ายอี้ชิงก็ทนไม่ไหวฉุดข้อมือเรียวให้ลุกขึ้น คุณชานยอลเป็นถึงคู่สมรสของเจ้าของบริษัทแทนที่จะได้เข้าไปนั่งในห้องทำงานแต่กลับต้องมานั่งรอที่โซฟารับแขกหน้าห้อง ชานยอลขืนมือตัวเองไว้ส่ายหน้ารัวเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเดือดร้อน



แต่ว่า...



นะครับไม่เป็นไรหรอก คุณคงหิวมากแล้ว เดี๋ยวผมให้เด็กยกขนมมาให้ อ่ะ แต่ตัวคุณร้อนจังไม่สบายเหรอครับ



อื้อ นิดหน่อยน่ะ ขอบใจมากนะ



อี้ชิงร้องขึ้นเมื่อสัมผัสผิวหนังร้อนผ่าวของร่างโปร่ง ใบหน้าหวานเป็นสีแดงระเรื่อเพราะพิษไข้ ชานยอลก้มหน้าหลบสายตายไม่กล้าบอกว่าตัวเองทั้งหิวทั้งปวดหัวจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว



ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมให้เด็กเอาขนมกับยามาให้ คุณคริสไปไม่นานหรอกครับถ้ากลับมาคุณคงจะได้ทานข้าว



ชานยอลเดินเข้าไปในห้องทำงานของคริสตามที่อี้ชิงบอกแถมยังเปิดประตูให้เข้าเสร็จสรรพ ชายหนุ่มเอ่ยขอบใจอีกฝ่ายอีกครั้งก่อนที่ประตู้องทำงานจะปิดลง ร่างโปร่งเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวนุ่มมองเหม่อไปที่โต๊ะทำงานผนังเป็นกระจกใสแจ๋วเห็นความวุ่นวายของกรุงปักกิ่งยามนี้ได้อย่างชัดเจน นั่งมองอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่สักพักร่างโปร่งก็ผล็อยหลับไปเพราะพิษไข้


 

 

 

 

 



TBC..............................










สวัสดีค่ะ กว่าจะมีเวลาว่างมาอัพให้ได้ แง้ง ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ

เสาร์นี้มีส่งงานวิจัย และสอบ คงจะได้อัพอีกที อาทิตย์หน้า ขอโทษนะคะ ขอบคุณที่รอค่ะ















ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวนติด #DDT 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16974 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 09:28
    คริสไม่กลัวชานยอลไม่รักเหรอ ถ้าไม่รักกันแล้วอยู่ด้วยกันมันไม่ดีหรอกนะ คริสก็เหมือนอยู่กับหมอนข้าง แบบนั้นดีจริงๆเหรอ รีบแก้ตัวก่อนมันจะสายไปนะ
    #16974
    0
  2. #16861 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 05:11
    คริสไม่สังเกตอาการชานยอลบ้างหรอ นี่อะนะรัก?? น้องดูเหมือนคนบ้าทุกคนครี้งที่เจอหน้าคริส สร้างรอยแผลให้ชานยอลจนเหวอะหวะไปหมด น้องกลัวหมดแล้ว ฉันว่าสักวันชานยอลคงต้องพบจิตแพทย์ แต่จะในรูปแบบไหน..
    #16861
    0
  3. #16206 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:58
    ทำเกินไปเเล้วนะอีพี่คริสอ๊ากกกกกก
    #16206
    0
  4. #14297 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 16:34
    จะทำกับชานยิลดีๆ บ้างไหม
    #14297
    0
  5. #12342 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:52
    อพค แกนั่นแหละหุบปาก เลิกทำร้ายชานยอลซักที ก่อนที่ฉันจะหยิบมีด แล้วกระโดดเข้าไปในนิยาย แล้วแทงแกซัก 20 แผล -_-#
    #12342
    0
  6. #11957 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 06:57
    เฮียโรคจิตตตตตตต!!!!!!!!!!!!
    #11957
    0
  7. #11139 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 23:28
    ต้องให้เจ็บขนาดไหนถึงจะพอใจ 
    #11139
    0
  8. #11112 karnicha_ (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:53
    เอามาด้วยก็เอามาทรมาน ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ
    #11112
    0
  9. #11097 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 19:43
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด! เกิดอาการอยากฆ่าเฮีย!!! เป็นไรมากป่ะ? จิตปกติป่ะ? ฟังน้องยอลบ้างได้ป่ะ?! ตัวเองทำได้แต่ยอลทำไม่ได้ ยังไม่พอไม่ให้ยอลกินข้าวอีก เสียเค้าไปแล้วจะรู้สึก!!!
    #11097
    0
  10. #10665 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 22:39
    หึงหน้ามืดตามัวไอ้บ้า ถนอมหน่อยดิช้ำหมดแล้วไหมละนั่น ยอล ถ้ามันง้ออย่าอภัยให้มันง่ายๆนะยอลลล =.=
    #10665
    0
  11. #10293 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 13:00
    สงสารอีกแล้วอ่ะ อยู่ไปก็ทรมานนะเนี่ยชานยอล เมื่อไรเฮียจะเจ็บบางวะค่ะเนี่ย
    #10293
    0
  12. #10037 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 20:12
    เมื่อไหร่ยอลจะไปจากอิพี่คริสสักทีทนไมได้สงสารยอลจัง
    #10037
    0
  13. #9433 farexofans (@farphonnaphat) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:41
    ฮืออ อยากให้ชานยอลตายเลยก็ดี้พี่คริสจะได้ไม่ต้องมาทำร้ายยอลเเบบนี้ สงสารยอล
    #9433
    0
  14. #9294 Mamiuko (@zeezeen7) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:59
    แอร๊ย !! เฮียใจร้ายยยยยย TT อยากให้ชยอลหนีไปเลย (ต้องหนีให้พ้นด้วยนะ 55+) ** สู้ๆๆๆนะคะไรท์ เป็นกำลังจายยยย ♥ **
    #9294
    0
  15. #9292 exotic (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:25
    อยากให้ยอลหนีไปเลยหรือไม่ก็บ้าไปเลย จะได้ให้คริสรู้ว่าทำอะไรไว้บ้าง ตัวเองก็โกหก หลอกลวงเค้าแต่กลับไม่ได้รับกรรมเลยมันเกินไป
    #9292
    0
  16. #9291 pero (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:07
    อิพี่คริส แบบว่าเสียสติไปแล้วเหรอออ สรุปว่าเฮียคงรักชยอลเข้าให้แล้ว

    เหมือนจะรู้ตัวด้วย แต่ยังหวงแรงอ่ะ น่ากลัวนะฮะ นี่ขนาดเอามาอยู่ด้วยตลอดเวลา

    แต่ก็ยังทำเหมือนไม่เห็นหัวยอลเลยเนะ

    ทำแบบนี้ชยอลจะยิ่งหนีพี่ไปนะ บอกเลย แค่นี้ก็กลัวจะแย่แล้ว

    แล้วนี่ปล่อยให้ชานยอลหิวแถมป่วยอีก จิตใจทำด้วยอารายยย ใจร้ายกินไปแล้วน้า T^T

    อยากให้พี่หลีฟมาเคลียร์จริงๆ ว่าคบแบบบริสุทธ์ใจเว่ ไม่ได้มีไรกัน ให้อิเฮียหน้าหงายไปเลย = = แม่ม หึงหน้ามืด

    ฮ่าๆๆ อินๆ เยอะๆ อย่าได้ถือสาเราค่ะ

    ตอนนี้เริ่มเห็นใจเพ่ยฟางแฮะ จริงๆแล้วคอยช่วย คอยออกหน้าแทยยอลตลอดเลยนิ

    จะคลอดแล้วด้วยอ่ะ ตื่นเต้นๆ มาต่อไวไวน้าไรต์ กำลังสนุกเลย

    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ ^^
    #9291
    0
  17. #9281 ชานยอลออปป้า (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:25
    ไม่จิ้นแม่งละคริสยงคริสยอล อพค ทำร้ายกันไป

    แบบถ้าสมมติชานยอลหายไปแบบ อพค ก็หาไม่เจออ่ะ ไม่ชานยอลก็ตาย

    อยากรู้ อพค จะทำไง จะลงแดงตายป่าว ถึงตอนนั้นบอกเลย จะรอสมน้ำหน้าโว้ยยยย

    ให้ชานยอลกับหลี่ฟงไปรับเด็กมาเลี้ยงแล้วเอาเป็นลูกแม่งเลยไรท์ส่วนเพ่ยฟางก็หอบลูกไปพบรักกับชายใหม่แล้วให้ อพค

    โหยหาชานยอลจนเป็นโรคคิดถึงชานยอลตายไปเลยแม่งง พี่คริสเลวววว
    #9281
    0
  18. #9279 Pear Sirinnapa (@speary) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 08:12
    อ้ากกกกก ดราม่ามากพี่คริสแกจะกลับมาทำอะไรชานยอลไหม ฮือออออ ไรท์อัพเถอะนะอยากอ่านมากก
    #9279
    0
  19. #9276 q u i z ? (@l9iur) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:59
    ความจริงเราชอบพี่คริสมากนะ ปรี้คริสเป็นผู้ชายน่ารัก
    แต่นั่นมันในชีวิตจริง .. -_-
    พี่คริสดีดีทีคือ > here แบบอินฟินิตี้อ่ะ5555555555555
    ความจริงรักชานยอลแม่งก็เลิกเหอะทำร้ายกันอย่างนี้อ่ะ
    หันมาดูแลเอาใจใส่รักกันดีกว่าเหอะเชื่อเรา
    ก่อนที่มันจะสายไปมากกว่านี้ .. T _ T
    จะให้ชานยอลแขนหักสองข้างเลยใช่มั้ยถึงจะพอใจ
    งั้นหักขาด้วยดิ เอาให้พอใจ หักกระดูกซี่โครงด้วยเลยแมะ
    ชานยอลข้าวยังไม่ได้กิน เป็นไข้ สงสัยต้องใช้บริการโรงบาลปักกิ่งแล้วสิsassss
    ทำไม ไม่พอใจอะไร เพ่ยดูแลสนใจชานยอลมากกว่าแล้วจะทำไมโถ่ว
    พี่คริสอยู่ดีไม่ว่าดีทำไมชอบทำตัวให้โดนเกลียดก็ไม่เข้าใจ -_-
    ชานยอลสู้นะ พี่คริสเกลียดนะ เห้อ เซ็งพี่คริสจริงๆ
    รอต่อนะครับ
    #9276
    0
  20. #9275 Krisyeol (@nuknaja) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:07
    อยากให้พี่คริสเจ็บแบบบยอล :'(
    #9275
    0
  21. #9274 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:24
    เมื่อไรจะถึงวันที่พี่คริสเจ็บบ้าง
    #9274
    0
  22. #9273 littleKJ (@jira-ya) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:31
    ทรมานชานยอลจังเลยนะ อยากให้ถึงคราวที่เป็นคุณคริสบ้างจะได้รู้สึก ปล.จะมีวันนั้นหรือเปล่า
    #9273
    0
  23. #9272 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:32
    เมื่อไหร่พี่คริสจะเลิกปากแข็งและดูแลยอลให้ดูกว่านี้ซะที เฮ้อออออ
    #9272
    0
  24. #9268 Hellonmao? (@hellonmao) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:30
    เมื่อไหร่ยอลจะได้ไปจากอพคนี่สักที

    คอยดสิไม่มียอลจะเป็นไง

    ให้ยอลหาสามีใหม่เลยดีมะ เอาแบบพี่หลี่ฟงมาช่วยใช้หนี้


    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เพ่ยฟ่างคลอดเสร็จหนีมากับยอลเลยนะ ออกมาใหเ้หมดบ้านเลย ปปลล่อยให้อพคมันอยู๋คนเดียวนั่งขััดเงิงให้เงาไปคนเดียว

    ฟหกด่าสว

    ยอลสู้ๆ
    #9268
    0
  25. #9267 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:24
    อพค... ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยยยย
    หวังว่าอพค.กลับมาจะด่าชานนี่แล้วค่อยรู้ว่าชานนี่ไม่สบายนะ

    รู้้สึกผิดซะบ้างงงงงงงงงงงงงงง
    #9267
    0