[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 74 : CHAPTER 71

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 ก.พ. 57






Distorted Daytime













รออยู่เกือบชั่วโมงพยาบาลจึงเข็นรถเข็นที่มีชานยอลนั่งอยู่เข้ามาในห้องพักผู้ป่วย คุณยายหลี่และเพ่ยฟางรับหน้าที่ฟังการดูแลรักษาตัวต่อไปจากนี้เมื่ออกจากโรงพยาบาลโดยมีชานยอลนั่งฟังอยู่ไม่ห่าง คุณหมอจัดวิตามินและยาบำรุงร่างกายให้ชานยอลชุดใหญ่และยาทาแก้ฟกช้ำสำหรับแผลตามลำตัว



เรียบร้อยแล้วนะคะคุณชานยอล กลับบ้านกันนะคะ



เมื่อคุณหมอออกไปแล้วคุณยายจึงหันไปพูดกับร่างโปร่งที่นั่งทำหน้าเศร้าบนรถเข็น ชานยอลยิ้มให้คุณยายเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าลงมองมือของตัวเองที่วางอยู่บนตัก ชายหนุ่มเขายังไม่อยากกลับบ้านหลังนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมากลับตรึงอยู่ในความทรงจำเหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้



คุณคริสทำกับเขาเหมือนไม่ใช่คนไม่มีชีวิตจิตใจ เขาร้องไห้น้ำตาแทบเป้นสายเลือดแต่อีกฝ่ายก็ไม่เคยคิดจะสงสาร และเหมือนเพ่ยฟางจะรู้ได้จากสีหน้าของร่างโปร่งหล่อนโน้มตัวลงให้เสมอคนที่นั่งอยู่บนรถเข็นบีบมือนิ่มเบาๆเป้นการให้กำลังใจ



ไม่ต้องห่วงนะคะ เรากลับบ้านตอนนี้พี่อู๋ฟานไม่อยู่บ้านหรอกค่ะ คุณขึ้นไปอยู่บนห้องนะคะ ถ้าคุณไม่อยากเจอหน้าพี่อู๋ฟาน ถึงเวลาอาหารเพ่ยฟางจะให้เด็กยกขึ้นไปให้



ถ้าเขาจะมา ฮึก เขาก็มาอยู่ดี เพ่ยฟางห้ามเขาไม่ได้หรอก



ชานยอลแย้งออกมาเมื่อหญิงสาวพูดจบด้วยใบหน้าเศร้าสร้อยถึงทุกคนพยายามจะช่วยเขายังไงแต่ถ้าคุณคริสจะทำก็ไม่มีใครห้ามได้ เขาไม่มีทางอยู่รอดปลอดภัยในบ้านหลังนั้นหรอก เพ่ยฟางเองก็ถึงกับอึ้งเมื่อชานยอลพูดออกมาอย่างนั้น สิ่งที่คุณชานยอลพูดมันเป้นความจริงแต่ถึงยังไงหล่อนก็จะพยายามให้ดีที่สุด



ค่ะ แต่เพ่ยฟางจะพยายามนะคะ คุณเพิ่งหายป่วยอย่าคิดมากนะ เดี๋ยวจะไม่สบายลงไปอีก อ่ะ..คุณลุงถังมาถึงพอดี กลับบ้านกันนะคะ



หญิงสาวพูดปลอบใจคนป่วยทำทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วก้ร้องออกมาจริงๆเมื่อรถเข็นเคลื่อนตัวด้วยฝีมือลุงถัง ชานยอลปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาจับเบาะรถไว้แน่นหันไปมองหน้าคุณยายหลี่เหมือนจะร้องขอความเห็นใจ



ยายชานยอลไม่อยากกลับ ฮึก ยังไม่อยากกลับ



ชานยอลพูดออกมาทั้งน้ำตาเป้นคำพูดที่ทำให้คนฟังทั้งคุณยายหลี่และเพ่ยฟางถึงกับลำบากใจ สุดท้ายคุณยายก็ต้องขู่ให้เด็กตัวโตที่กำลังหวาดกลัวกับเหตุการณ์ฝั่งใจด้วยการยกคริสขึ้นมาพูด



ไม่กลับไม่ได้นะคะ ถ้าคุณไม่กลับคุณคริสต้องมาตามคุณถึงที่นี้แน่ คุณอยากให้เป้นอย่างนั้นเหรอคะ



ไม่ครับ แต่ว่า ฮึก



ชานยอลส่ายหน้ารัวก้อนสะอื้นจุกอยู่ที่คอ เขาไม่อยากเจอคุณคริสแต่เพราะถ้าเจอกันมันต้องไม่เป็นผลดีกับตัวเขาแน่



กลับกันเถอะนะคะ ถึงคุณจะหนีแต่หนียังไงก็ไม่พ้นหรอกค่ะ กลับบ้านแล้วเดี๋ยวเพ่ยฟางโทรหาคุณแม่คุณให้ดีไหมคะ คุณพร้อมจะคุยกับท่านแล้วใช่ไหม?”



อื้ออ ฉันอยากคุยกับแม่



งั้นก็กลับกันนะคะ



สุดท้ายชานยอลก็ยอมจำนนด้วยเหตุผลยอมให้ลุงถังเคลื่อนรถพาเขาออกมาข้างนอกเพื่อกลับคฤหาสน์ตระกูลอู๋ โดยมีเพ่ยฟางกับคนยายเดินตามออกมาจัดการชำระค่าใช้จ่ายให้เรียบร้อยทั้งหมดก็ขึ้นรถที่มีลุงถังเป็นคนขับกลับบ้านเพื่อเผชิญหน้ากับความจริง



อีกกี่เดือน..



อะไรเหรอคะ?”



อยู่ๆชานยอลก็พูดขึ้นทำลายความเงียบในรถ ชายหนุ่มหันไปมองหน้าท้องนู้นป่องของหญิงสาวแทนคำตอบ เพ่ยฟางก้มลงมองหน้าท้องของตัวเองยกมือขึ้นลุบมันเบาๆรอยยิ้มอ่อนโยนของคนเป็นแม่



อีกสองเดือนค่ะ



ตอนนี้ก็7เดือนแล้วสินะ เวลาผ่านไปเร็วจัง



ชานยอลพึมพำกับตัวเองรู้สึกชาในอก นี้เขาแต่งงานกับคุณคริสมา1ปีเต้มๆแล้วสินะ หนึ่งปีแห่งความทรมาน  เขายอมรับว่าบางครั้งคุณคริสก็ทำให้เขามีความสุข เหมือนวันนั้น ภาพตอนที่อยู่เกาหลีด้วยกันทำให้น้ำตาของเขาไหล



ชายหนุ่มยกมือขึ้นปาดน้าออกจากใบหน้าเมื่อเห้นหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายทำสีหน้าเหมือนสำนึกผิด หันไปยิ้มให้เพ่ยฟางก่อนจะถามคำถามที่เหมือนเป้นการทำร้ายหัวใจตัวเอง



ผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ



ยังไม่ทราบเลยค่ะ เพ่ยฟางบอกหมอว่าไม่ขอทราบเพศอยากรอลุ้นวันคลอดค่ะ



หญิงสาวพูดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มก้มดูหน้าท้องของตัวเองแค่รู้ว่าลูกปลอดภัยแข้งแรงดีทุกอย่างหล่อนก็ดีใจแล้ว ส่วนเรื่องเพศขอรอลุ้นตอนคลอดดีกว่าเพราะถึงจะผู้หญิงหรือผู้ชายหล่อนก้รักอยู่ดี



เหรอ แล้วเธออยากได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ



อะไรก็ได้ค่ะ จะหญิงจะชายก็ลูกของเพ่ยฟางเหมือนกัน



เหรอ ดีจังเลยนะ



ชานยอลพึมพำกับตัวเองมองใบหน้าของเพ่ยฟางที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มมองมาทางตนแล้วเขาก็ต้องฝืนยิ้มส่งไปให้ ใบหน้าหวานหันไปมองนอกกระจก หลับตาลงช้าๆหวังว่าเมื่อต้องลืมตาขึ้นมาทุกอย่างจะเป็นแค่ความฝัน










เพราะการจราจรติดขัดใช้เวลาอยู่บนรถเกือบ2ชั่วโมงพวกเขาจริงมาถึงคฤหาสน์ตระกุลอู๋ คุณยายหลี่หันไปหยิบตระกร้าที่วางอยู่บนเบาะรองเท้าขึ้นมาก่อนจะหันไปหาชานยอลที่นั่งตัวเกร็งอยู่ข้างๆ มือเยวย่นบีบมือเรียวเป้นการส่งกำลังใจไปให้ กระซิบบอกข้างใบหูว่าไม่เป้นไร ยังไงคุณชานยอลก็ยังมีหล่อนกับเพ่ยฟางอยู่ข้างๆ



ลงไปกันเถอะนะคะ



ชานยอลหันไปมองคุณยายที่ลงจากรถไปก่อนแล้วแลพกำลังยื่นมือมารับเขา ชายหนุ่มก้มมองฝ่ามือนั้นน้ำตาคลอที่หน่วยตางาม ก้มมองดูมือของตัวเองที่อยู่บนตักก่อนจะยื่นมันออกไปวางลงบนฝ่ามอืที่คอยพยุงเขามาตลอดเดินเข้าบ้านไปด้วยกัน



คุณยายหลี่ เพ่ยฟาง คุณชานยอล หายดีแล้วใช่ไหมคะ



เหวินฉีกับเว่ยเจียที่ยืนรออยู่นานแล้วถามขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งสองรอฟังข่าวอาการของชานยอลจากคุณยายหลี่และเพ่ยฟางอยู่ที่บ้านด้วยความเป้นห่วงเพราะการที่ต้องเขาโรงพยาบาลสองครั้งติดเพราะอาการเดิมนั้นไม่ใช่เรื่องดีนัก



ฉันไม่เป็นไรแล้ว ขอบใจนะ คุณยายครับผมอยากเข้าห้อง คุณยายช่วยไปส่งผมหน่อยได้ไหมครับ?”



ชายหนุ่มตอบสาวใช้เสียงสั่นน้ำตาคลอนึกอายกับการกระทำเลวร้ายของตัวเองและสิ่งที่ตัวเองโดนกระทำ ก่อนจะหันไปบอกคุณยายแกมขอร้องให้ไปส่งเขาบนห้องนอนเพราะเพียงแค่เข้ามาในบ้านหลังนี้ขาของเขาก็แทบก้าวไม่ออก



ค่ะ เดี๋ยวยายขึ้นไปส่งนะคะ



ขอบคุณมากครับยาย ขอบใจนะเพ่ยฟาง เธอไปพักเถอะ เหนื่อยเพราะฉันมามากแล้ว



ค่ะเดี๋ยวตอนเย็นเพ่ยฟางจะเอาอาหารขึ้นไปให้นะคะ คุณไม่อยากทานอะไรเป็นพิเศษเหรอคะ



ไม่ล่ะ ขอบใจนะ



ชานยอลหันไปบอกเพ่ยฟางที่ยืนอยู่ด้านหลัง หญิงสาวรับคำและถามหาอาหารที่เขาอยากทาน แต่เขาก็จำต้องปฏิเสธออกไปเพราะไม่รู้สึกอยากทานอะไรจริงๆ ชายหนุ่มเดินขึ้นมายังชั้นบนของบ้านโดยมีร่างของคุณยายหลี่เดินตามเข้ามาติดๆ



บรรยากาศชั้นบนทำให้เขารู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่๔ก ชายหนุ่มเอือมมือไปจับแขนคุณยายหลี่ไว้ ร่างของเขาเหมือนจะล้มลงตรงนั้น ชานยอลหันไปยิ้มให้คุณยายที่ยืนเป็นห่วงอยู่ข้างๆบอกว่าเขาไม่เป็นไรและเดินต่อไปด้วยขาของตัวเอง



ฮื่ออ  ฮื่ออ



ขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องนอนห้องเดิมที่เคยเกิดเรื่องราวมากมายกับตนเพียงแค่เสียงประตูถูกปิดลง ชานยอลก็ทรุดตัวลงนั่งร้องไห้กับพื้น คุณยายหลี่ถึงกับตกใจกลัวว่าคนป่วยจะเกิดเจ้บแผลที่แขนขึ้นมาอีก แต่ชานยอลก็ส่ายหน้าแขนเรียวกอดเข่าตัวเองไว้ซบหน้าลงบนนั้นปล่อยให้น้ำตาไหลลงมา



ยาย ชานยอลกลัว ผมกลัว ฮื่ออ



ไม่ต้องกลัวนะคะ ยายอยู่ตรงนี้ ไม่มีใครมาทำอะไรคุณหรอก อย่าร้องนะคะ



ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากเข่า สะอื้นฮัก คุณยายหลี่จัดการเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าหวาน ค่อยๆพยุ่งร่างโปร่งให้ลุกขึ้นยืนเดินไปนั่งลงบนเตียงหลังใหญ่ ชานยอลเอนหลังลงนอนกับเบาะ ซบหน้าลงกับหมอนใบโต น้ำตายังไหลออกมาไม่หยุด



พักผ่อนเยอะๆนะคะ จะได้หายเร็วๆ คุณจะให้ยายอยู่เป็นเพื่อนไหมคะ?”



ไม่เป็นไรครับยาย ฮึก ชานยอลอยู่ได้



คุณยายหลี่ถามขึ้นด้วยความหวังดี แต่ชานยอลก็ปฏิเสธมันออกไป ถึงจะกลัวบรรยากาศรอบตัวมากแค่ไหนแต่เขาไม่อยากทำตัวเป้นภาระของใครแค่นี้คุณยายก็เหนื่อยกับเขามากแล้ว



ค่ะ ถ้างั้นเดี๋ยวมื้อเที่ยงยายจะยกอาหารขึ้นมาให้นะคะ



ชานยอลมองคุณยายที่กำลังห่มผ้าให้เขาด้วยสายตาขอบคุณ ชายหนุ่มหลับตาลงช้าๆ เขาอยากพักผ่อนถึงแม้ว่าน้ำตาจะยังไหลไม่หยุดก็ตาม

 






ชานยอลสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง ชายหนุ่มเยียดกายลุกขึ้นนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง มองดูเพ่ยฟางและสาวใช้ยกอาหารเข้ามาในห้องกลิ่นอาหารมันทำให้เขาหิวขึ้นมาทันที



หิวหรือยังคะ เพ่ยฟางยกอาหารขึ้นมาให้



อื้อ หิวตอนเธอยกมันเข้ามานี้แหละ



หญิงสาวถามขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเลื่อนเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งมานั่งลงข้างๆเตียง ยิ่งได้ฟังคำตอบของร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนเตียงยิ่งทำให้รอยยิ้มของเธอกว้างมากขึ้น หญิงสาวรับถาดอาหารมาจากสาวใช้ส่งเสียงเรียกให้ร่างโปร่งมองดูอาหารที่เธอตั้งใจทำมาให้เป็นพิเศษ



เพ่ยฟางทำซุปสามอย่างมาให้คุณค่ะทานเลยไหมคะ กำลังร้อนๆอยู่เลย



ชานยอลพยักหน้าแทนคำตอบกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบช้อนซุปขึ้นมาตักแต่มือเล็กของเพ่ยฟางก็ห้ามเขาไว้



เดี๋ยวเพ่ยฟางป้อนนะคะ



ไม่เป็นไรหรอก แขนฉันหายแล้ว ฉันทานเองได้



ชานยอลส่งยิ้มให้ยิ่งสาวและจัดการตัดซุปขึ้นทาน ซุปร้อนๆรสชาติอร่อยทำให้เขารู้สึกดีขึ้นและพร้อมโกโก้ร้อนที่สาวใช้เพิ่งนำขึ้นมาให้ก็ทำให้เขารู้สึกอิ่มแม้จะทานไปได้แค่นิดเดียวก็ตาม จัดการกับอาหารเรียบร้อยแล้วเขาก็ต้องจัดการกับยาที่แพทย์จัดให้อีกหนึ่งชุดใหญ่



หญิงสาวนั่งคุยกับคนป่วยสักพักถามถึงอาการเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเพ่ยฟางก็เตรียมตัวจะกลับออกไปจากห้อง แต่เสียงเรียกของชานยอลก็ดังขึ้นเสียก่อน



เพ่ยฟาง ฉัน ฉัน..”



มีอะไรหรือเปล่าคะ คุณชานยอล



ฉันอยากคุยกับแม่ แต่ฉันไม่มีโทรศัพท์ เธอช่วยต่อสายหาแม่ให้ฉันหน่อยได้ไหม



ชานยอลมองใบหน้าของหญิงสาวตาระห้อย เมื่อนึกถึงแม่ที่เกาหลีน้ำตาของเขาก็เอ่อล้นออกมาคลอที่หน่วยตา เขาคิดถึงแม่อยากจะโทรหาไม่ได้เจอหน้าแต่แค่ได้ยินเสียงก็ยังดี



ได้สิคะ เดี๋ยวรอแปปนึงนะคะ เดี๋ยวเพ่ยฟางไปหยิบโทรศัพท์มาให้



หญิงสาวพูดจบก็ลุกขึ้นยืนเดินออกไปจากห้องเพื่อกลับไปหยิบโทรศัพท์ที่ห้องนอนของตัวเอง ชานยอลรออยู่สักพักเพ่ยฟางก็กลับมาพร้อมโทรศัพท์ในมือ ยื่นมันให้เขา ชานยอลรับมันมาถือไว้ในมือ มองหน้าหญิงสาวด้วยสายตาขอบคุณ



ขอบใจมากนะเพ่ยฟาง ขอบใจมากจริงๆ



ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวเพ่ยฟางไปรอข้างนอกนะคะ



หญิงสาวพูดรอยยิ้มกว้างประดับอยู่บนใบหน้า ขาเล็กเดินออกไปจากห้องพร้อมถาดอาหารในมือปล่อยให้ร่างโปร่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง ชานยอลมองดทรศัพท์ในมือด้วยความดีใจ กดหมายลขที่เขาจำได้ขึ้นใจลงในมือถือ รออยู่นานกว่าปลายสายจะกดรับ



สวัสดีค่ะ



แม่ ครับ



เอ๋ ชานยอลเหรอลูก



ครับ ชานยอลเอง แม่สบายดีไหมครับ



ชายหนุ่มตอบออกไปอย่างดีใจ พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นจนปลายสายสังเกตได้ กระชับทืรศัพท์ในมือแน่นเหมือนกลัวว่าใครจะมาแย่งมันไป



สบายดีจ๊ะ แล้วหนูเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม ทำไมถึงได้ใช้เบอร์นี้โทรมาล่ะ



ชอนยอลถามลูกชายออกมาเป็นชุดเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามาไม่ใช่เบอร์เดิม ชานยอลถึงกับอึกอัก รีบโกหกออกไปกลัวว่าคุณแม่จะจับได้



ชานยอลสบายดีครับ พอดีโทรศัพท์พัง เลยยืมเบอร์คนอื่นโทรหาแม่ก่อน กลัวแม่โทรหาแล้วไม่ติดจะเป็นห่วงชานยอลเปล่า



ร่างโปร่งตัดสินใจพูดแบบนั้นออกไปถึงแม้ว่าผู้เป็นแม่จะไม่ค่อยได้โทรหาเขาเท่าไหร่ก็ตาม ชอนยอลฟังสิ่งที่ลูกชายพูดครางรับในลำคอแต่ตากก็มองเอกสารบนโต๊ะไปด้วยแล้วก็ถามหาสามีของลูกตามความเคยชิน โดยไม่รู้ว่าคำถามของตัวเองจะทำให้ใครลำบากใจหรือเปล่า



แล้วคุณคริสล่ะลูก



“……..”



ชานยอล เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ



เปล่าครับ คุณคริสไปทำงาน



ชานยอลชะงักไปชั่วครู่เมื่อแม่ถามหาใครอีกคน คนที่เขาไม่อยากเอ่ยถึงแม้แต่ชื่อ ชอนยอลร้องอ๋อผ่านปลายสาย หล่อนสัมผัสได้ถึงอาการเปลี่ยนไปของลูกชายแต่ก็ไม่อยากถามให้มากความเพราะถ้ามีอะไรที่ชานยอลอยากจะบอกคงจะเอ่ยปากพูดกับหล่อนเอง



แล้ววันนี้ไม่ได้ไปเรียนเหรอจ๊ะ



มะ.ไม่ครับ ชานยอลไม่มีเรียน



หล่อนยังจำเรื่องที่ลูกชายบอกได้ตอนกลับมาเยี่ยมบ้านเมื่อครั้งก่อน และเป็นอีกคำถามที่ทำให้คนถูกถามต้องอึดอัดจนต้องเป้นฝ่ายรีบเปลี่ยนเรื่อง



แม่ ไหนแม่บอกว่าจะมาเยี่ยมชานยอล ทำไมแม่ไม่มาหาชานยอลเลย แม่กับพี่ซูโฮลืมชานยอลแล้วเหรอฮะ



พูดอะไรอย่างนั้นล่ะลูก แม่คิดถึงหนูนะจ๊ะ แล้วแม่ก็จะไปหาหนูจริงๆ แต่แม่ขอเคลียร์งานก่อนจะได้ลูกแบบสบายใจยังไงล่ะคะ



จริงนะครับแม่ มาหาชานยอลนะ



ชายหนุ่มกำโทรศัพท์ไว้แน่นเสียงที่ตอบออกไปสั่นจนปลายสายรู้สึกได้ ชอนยอลส่ายหน้าอย่างระอากับความเป้นเด็กของลูกชายโตจนแต่งงานแล้วยังงอแงเหมือนเด็กไปได้



จ๊ะ นี้แม่ก็ไม่ได้เจอพี่ซูโฮนานแล้วเหมือนกันพี่ เขาก็กำลังดูงานใหม่ไม่ค่อยมีเวลาว่างนัก



เหรอครับแม่ ดีจังเลยนะครับ ทุกคนคงยุ่งอยู่แต่กับงาน



ชานยอลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าศร้อย เพราะมัวแต่ยุ่งกับงานจนไม่มีเวลาโทรมาหาเขาแม้แต่นาทีเดียว





ฟากหนึ่งของคฤหาสน์ตระกูลอู๋ เพ่ยฟางยืนจัดดอกไม้ในแจกันหน้าห้องนอนของชานยอลอยู่เงียบๆกับสาวใช้หนึ่งคน เพื่อรอเอาโทรศัพท์คืนจากเจ้าของห้อง ถ้าให้พี่อู๋ฟานเห้นคุณชานยอลมีโทรศัพท์ในมือคงไม่ใช่เรื่องดีนัก อาจจะบ้าขึ้นอีกก็ได้



คุณเพ่ยฟาง เพ่ยฟางจ๊ะ



อะไรกันเว่ยเจีย เอะอะเสียงดังเชียว



กำลังจะเอาดอกไม้ที่เหี่ยวแล้วลงในตะกร้าเสียงของสาวใช้ก็ร้องเอะอะดังขึ้น หล่อนส่ายหัวระอากับกิริยามารยาทของหญิงรับใช้ก่อนจะต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อได้ฟังประโยคต่อมา



คุณคริสกลับมาแล้วค่ะ อยู่ที่ประตูบ้านนี้เอง



ตายจริง ขอบใจมากนะเว่ยเจีย



หญิงสาวลืมไปเสียสนิทว่าเวลานี้เป้นเวลาเลิกงานของอู๋ อี้ฟาน มือเรียววางดอกไม้ลงในตะกร้าเดินไปหน้าห้องของชานยอลเคาะประตูก่อนจะเปิดมันเข้าไป คุณชานยอลยังคุยดทรศัพท์กับคุณแม่อยู่ ใบหน้าหวานดูมีความสุขอย่างที่ช่วงนี้ไม่มีใครในบ้านหลังนี้ได้เห็น แต่หล่อนก็ต้องเป็นคนทำลายความสุขนั้นของร่างโปร่ง



คุณชานยอลคะ พี่อู๋ฟานกลับมาแล้วค่ะ



ระ..เหรอ แม่ครับ แค่นี้ก่อนนะครับ ชานยอลรัก แม่นะฮะ



ชายหนุ่มรีบกดตัดสายด้วยมือสั่นเทา คืนโทรศัพท์ให้หญิงสาวที่ยื่นมารออยู่ก่อนแล้ว แล้วร่างโปร่งก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงตะคอกดังมาจากชั้นล่างของบ้าน



เพ่ยฟาง!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 TBC.........................










 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17079 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    อิพิคริสแกคือตัวร้ายของเรื่อง ไม่ใช่พระเอกเลย
    #17079
    0
  2. #14296 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 16:23
    อะำรของเเกฮะคริส
    #14296
    0
  3. #12341 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:48
    อพค ทำไมไม่ยอมให้ชานยอลไปกินข้าว ชานยอลไม่สบายอยู่นะ !!!
    #12341
    0
  4. #12340 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:44
    อพค !! อะไร เพ่ยฟาง เป็นไร ทำไม ?
    #12340
    0
  5. #11956 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 06:52
    โหยเลวชิบ อะไรของเฮียอีกคะโผล่มาก็ตะโกนละ สนใจลำโพงพร้อมไมค์มั้ยคะเฮีย
    #11956
    0
  6. #11109 karnicha_ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:42
    อย่าใจร้ายไปเลยน่าเฮีย
    #11109
    0
  7. #11096 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 19:38
    อะไรกัน ข้าวก็ไม่ให้กิน จะฆ่ากันหรือไง??? ใจร้ายเกินไปล่ะนะ!!
    #11096
    0
  8. #10663 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 22:30
    ไม่สงสารยอลรึไง ใจดำาำำำำำากไมทำแบบนี้ละลูกกกเดี๋ยวน้องตี =.=
    #10663
    0
  9. #10292 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 12:51
    เฮียคริสฉันเกลียดแกมากกกกกกกกกก ชานยอยหนี้ไปสักทีเหอะเห้ย สงสารเว๊ย
    #10292
    0
  10. #10036 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 20:00
    พี่คริสแม่งโหดร้ายเกินไปแล้ว - -
    #10036
    0
  11. #9209 plammy (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:02
    ไรท์หายไปไหนอ่ะ มาต่อหน่อยนะอยากอ่านต่อมาก จะลงแดงตายแล้วนิ นะ นะ นะ มาต่อนะๆ
    #9209
    0
  12. #9204 TNKYVK' (@pairada) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:57
    อิพี่คริส เกลียดแก บายยยยยยยยยยยย-_______________________________________-
    #9204
    0
  13. #9203 ammiezz_ELF (@ammiezz123) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:43
    พี่คริสใจร้ายยยยย สงสารชานยอลอ่ะ ทำไมพี่ชอบทำร้ายเมนน้องล่ะ น้องไม่ชอบพี่เลยยยย - -" เพ่ยฟางน่ารักนะ ทำดีกับชานยอลทุกอย่างเลย ว่าแต่พี่คริสจะตะโกนทำไมฟะ!!!
    #9203
    0
  14. #9202 Due (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:35
    กลับมาก่โหดมาเลยนะพี่คริส ขวัญเอยขวัญมานะยอลลี่ ตกใจสะ

    แล้วอย่างงี้พี่หลี่ฟงจะกลับมามีบทบาทอีกมัยเนี่ย #สู้ๆนะคะไรท์^__^
    #9202
    0
  15. #9198 natthacha waraporn (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:51
    ทำให้ชานยอลท้องได้มัย -,,,- อยากรู้ัจริงว่า อพค จะทำยังไง เกลียดเฟ่ยฟาง !!
    #9198
    0
  16. #9196 อพค โรคจิต (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:26
    แท้งเลย แท้งเลย ฮ่าๆๆ (หัวเราะอย่างบ้าครั่ง) อพค โรคจิตอะ แกทีปัญหาทางจิตใช่ไหม อพค สงสารยอล อยากให้ยอลหนีไปไกลๆอะ อพค ได้เสียใจ ขนาดมันรักนะเนี่ยทำซะเกือบตายเลย ไรท์แต่งรุนแรงอะ สงสารยอล
    #9196
    0
  17. #9195 มินามิ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:01
    เมื่อไหร่ อพค.จะทรมานนน!!!! คิดทุกครั้งเลยเวลาอ่านทุกตอน ทรมานรึยัง ต้องเอาให้มันเจ็บเจียนตายไปเลยนะ ฮึ่ยไม่งั้นไม่ยอม หนูอุตส่าห์ยกสามีหนูเป็นเมียพี่นะทำไมทำเง้ว้า!!! แต่งให้ยอลแบบหนีไปไกลที่สุดในโลกทำศัลยกรรมใหม่เลยได้มะ แบบอพค.นี่ไม่มีวันหาเจออ่ะ เอาให้มันตายไปเลยยยยย #ก็ไม่ค่อยคับแค้นใจเท่าไหร่ ฮึ่ย รอวันที่อพค.ทรมานเจียนตายยอยู่นะ พอถึงวันนี้ จะหัวเราะให้โลกแตกเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ #ซ้อมหัวเราะไว้ก่อน
    #9195
    0
  18. #9193 weed (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:02
    เพ่ยฟางแท้งสินะ หึหึหึหึหึ
    #9193
    0
  19. #9192 atitaya (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:54
    แมนเนอะ แมนจังพระเอกเรื่องนี้ เอาแต่ใจตัวเองทำตัวงี้เง่าไอ่บ้าคริส หมดแล้วคำพูด ด่าตั้งแต่ตอนแรกๆจนหมดแล้วคำด่าเนี่ย หึ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยไอ่บ้าเอ้ยยยยยย
    #9192
    0
  20. #9188 Viva_Delta (@viva-delta) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 07:05
    เมื่อไหร่ชานยอลจะออกไปจากบ้านหลังนี้ซักที คือไม่ไหวแล้วอ่ะ
    ไม่ชอบคริสเลย เปลี่บยพระเอกได้ไม๊ 55555
    #9188
    0
  21. #9186 creamscene (@creamcsene) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:28
    อพคใจร้ายที่สุดอ่ะ สงสารชยอลลล
    #9186
    0
  22. #9185 Tong (@TonG-SodA) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:00
    ไอ่คริสผีบ้าเข้าสิงหรอหว่ ะ
    หรือหมาบ้า แม่ง
    #9185
    0
  23. #9183 Zeustwojane (@twojane) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:42
    พี่คริสสสสส... อิคนใจร้าย อิเลวร้ายยย อินิสัยไม่ดี
    สงสารชานยอล TT
    #9183
    0
  24. #9181 แบมแบม (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:40
    พี่คริสเหมือนคนสติไม่ปกติเลยค่ะ ==" น่ากลัวเป็นบ้า ถ้าน่ากลัวขนาดนี้หล่อแค่ใหนก็ไม่เอาอ่ะ สงสารชานๆ¡~¡

    WRITER FIGHTING *^*

    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คอมเม้นเยอะมากจะหมื่นแล้วค่ะดีใจด้วย ^^
    #9181
    0
  25. #9180 Deardonut'zz (@love_lovelove) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:22
    แกจะมาแบบ มาดพระเอก ไม่ได้เลยช้ะ ห้ะพี่คริส ! แล้วดูๆ มาถึงตะโกนเรียกหาเพ่ยฟาง โอยย พระเอกโหดร้ายยย ~
    #9180
    0