[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 55 : CHAPTER 52

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    12 พ.ย. 56






Distorted Daytime








 

ชานยอลถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินประโยคนั้น กลับบ้าน กลับเกาหลีกับคุณคริสอย่างงั้นเหรอ คริสกระชากแขนร่างโปร่งที่กำลังนั่งอึ้งอยู่บนพื้นขึ้นมาด้วยมือทั้งสองข้าง รั้งเอวคอดให้เค้ามาชิดแนบอก ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงจนปลายจมูกแทบจะชิดกัน เพราะมัวแต่อึ้งจึงไม่ทันได้ระวังตัวแก้มนิ่มของเขาจึงถูกขโมยจูบโดยริมฝีปากหนา คริสถอนใบหน้าออกจากแก้มใสที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานอย่างอ้อยอิ่งกระซิบถ้อยคำบางอย่างข้างหู



ฉันทำตามสัญญาแล้ว...ถ้ากลับมาจากเกาหลีครั้งนี้แล้วนายยังพยศกับฉันอีก



“………..”



อย่าหวังว่าจะได้กลับไปเหยียบที่นั้นอีก จำไว้



พูดจบก็ยอมปล่อยให้ร่างนั้นเป็นอิสระ ชานยอลมองใบหน้าหล่อเหลานั้นด้วยความมึนงง ทั้งสับสนและดีใจ เขาจะได้กลับบ้านแล้ว จะด้วยเพราะอะไรก็ตามที่ทำให้คุณคริสยอมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กลับเขาเขาก็ไม่อาจทราบและไม่คิดจะถามขอแค่ให้ได้กลับบ้านก็พอ



สิบโมงเช้า ฉันจะให้เด็กขึ้นมายกกระเป๋า อย่าช้าล่ะ



คริสบอกเวลาสำหรับการเดินทางให้คนที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่ได้รับรู้ ร่างสูงเดินออกไปจากห้องนอนทั้งที่ไม่อยากจากไปสักเท่าไหร่ ได้แต่บอกตัวเองให้รอเวลายังไงเด็กคนนี้ก็เป็นของเขา ถึงเกาหลีเมื่อไหร่นายไม่รอดแน่ ชายหนุ่มกระหยิ่มในใจก่อนจะปิดประตูห้องลง



พรุ่งนี้ สิบโมงงั้นเหรอ?”



ร่างโปร่งทวนประโยคท้ายของคุณคริสกับตัวเอง ก่อนจะฉีกยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อรู้ว่านี้ไม่ใช่ความฝัน ขาเรียวตรงไปยังตู้เสื้อผ้าหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าขนาดใหญ่ที่เคยเป็นหมันเมื่อครั้งก่อนขึ้นมาจัดเสื้อผ้าเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง จัดเตรียมไว้พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องวุ่นวาย เขาอยากกลับบ้านเร็วๆแต่เขาก็ยังไม่เข้าใจนักว่าทำไมคุณคริสถึงต้องตามเขาไปด้วยทั้งที่เพิ่งกลับมาจากเกาหลีแท้ๆ ชายหนุ่มไล่ความคิดนั้นออกไปจากสมอง จะยังไงก็ตามขอแค่ให้เขาได้กลับบ้านก็พอ





ก๊อกๆ



เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเรียกให้คนที่นอนอยู่บนเตียงต้องสะดุ้งตื่นสุดตัว เสียงคุณยายหลี่ที่ดังเข้ามาทำให้คนที่นอนไม่หลับทั้งคืนด้วยความตื่นเต้น นึกตกใจว่าตัวเองอาจตื่นสายจนเลยเวลาเดินทาง แต่เมื่อหันไปมองนาฬิกาจึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก



ตื่นหรือยังคะคุณชานยอล



เพิ่งตื่นครับ ตื่นตอนคุณยายมาปลุกนี้แหละ



ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเปิดประตูออกกว้างเบี่ยงกายออกไปทางขวาเปิดทางให้คุณยายเดินเข้ามาในห้อง หญิงชราเดินไปยังเตียงนอนลงมือพับผ้าห่มที่กองอยุ่ปลายเตียงด้วยตัวเอง จัดหมอนวางให้เข้าที่ปากก็ยังพูดกับเจ้าของห้องไม่หยุด



รีบไปอาบน้ำเถอะค่ะ เดี๋ยวจะสายจัดกระเป๋าแล้วใช่มั้ยคะ?ถ้ายังเดี๋ยวยายจะจัดช่วย


เสร็จแล้วครับ เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว



ร่างโปร่งพูดพร้อมกับเอื้อมแขนไปรัดร่างท้วมไว้ซุกหน้าลงกับไหล่ของคุณยายอย่างนึกเขินกับอาการตื่นเต้นเหมือนเด็กของตัวเอง คุณยายมองใบหน้าหวานมีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่ที่หล่อนก้าวเข้ามาในห้อง คงจะดีใจมากสินะที่จะได้กลับบ้าน




ดีใจมากเลยใช่มั้ยคะที่จะได้กลับบ้าน



ครับ ผมอยากเจอแม่ แล้วคุณคริสล่ะครับ! ยังอยู่ที่บ้านหรือเปล่า



ชานยอลถามอย่างหวั่นวิตกกลัวว่าเหตุการณ์จะซ้ำรอยเดิม คุณยายส่ายหน้าเล็กน้อยกับอาการของเด็กหนุ่ม มือย่นดันร่างนั้นให้ออกห่าง วางมือบนศีรษะที่ยุ่งเหยิงเพราะเพิ่งตื่นนอนด้วยความเอ็นดู



อยู่ที่บ้านไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะ คุณไม่ต้องกลัวนะคะ ยายว่าคุณคริสไม่กล้าทำแบบนั้นกับคุณอีกแล้วล่ะค่ะ



จะเชื่อได้เหรอครับ คนแบบเขา



เชื่อยายเถอะค่ะ ยายรู้จักคุณคริสมาตั้งแต่เด็ก เธอไม่ทำแบบนั้นอีกแน่ๆ



หล่อนพูดอย่างมั่นใจ เหตุการณ์หลายๆอย่างที่ผ่านมาทำให้หล่อนรู้ว่าคุณคริสเริ่มเป็นห่วงความรู้สึกภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายมากแค่ไหน ถ้าเป็นเมื่อก่อนไม่มีทางเสียล่ะที่คุณคริสจะลงทุนทำแบบนี้ เธอแค่แสดงออกไม่เป็นก็แค่นั้นเอง และหล่อนเองก็ไม่คิดที่จะบอกด้วย อยากให้คนทั้งคู่เรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากันเองมากกว่า



ไปอาบน้ำนะคะ เดี๋ยวจะสาย อยากทานอะไรตอนเช้าค่ะ ยายจะเตรียมไว้ให้



 “อะไรก็ได้ครับยาย ผมไม่ค่อยหิว



เป็นข้าวต้มนะคะ เบาๆเวลาขึ้นเครื่องจะได้ไม่อึดอัด



ร่างโปร่งพยักหน้าเป็นการตอบตกลงก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป คุณยายมองอาการตื่นเต้นเหมือนเด็กนั้นอย่างนึกขำ จัดการเก็บเตียงจนเรียบร้อยจึงเดินออกไปจากห้องภารกิจหลายอย่างกำลังรอให้หล่อนลงไปจัดการ



โต๊ะอาหารในคฤหาสน์ตระกูลอู๋วันนี้เป็นไปด้วยดีกว่าทุกวัน ร่างของเจ้านายทั้งสามต่างพร้อมหน้าถึงแม้จะไร้บทสนทนาแต่ก็ปราศจากเสียงทะเลาะเบาะแว้งอย่างที่เคยเป็นบ่อยๆ



พี่อู๋ฟานกับคุณชานยอลจะรับผลไม้เลยมั้ยคะ?วันนี้มีกีวี่เพ่ยฟางปลอกเองเดี๋ยวจะให้เด็กเอามาให้



เอาไว้ก่อนก็ได้ ทานข้าวก่อนเถอะ



ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวพวกพี่จะสายควรจะไปถึงที่สนามบินก่อนสักชั่วโมงนะคะ เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน เพ่ยฟางไปเอาเองดีกว่า



หญิงสาวเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงลุกขึ้นยืนเดินออกไปจากห้องครัวถึงแม้ว่ายังไม่ถึงเวลาของหวานแต่หล่อนก็อยากเลื่อนเวลาเข้ามาให้มันเร็วกว่าเดิมเพราะกลัวคนที่ต้องเดินทางจะสาย ไม่นานหล่อนก็ออกมาพร้อมกับถาดผลไม้ในมือ



 “นี้ค่ะ ของคุณชานยอล



ขอบใจ



ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปรับจานผลไม้ที่มีเนื้อกีวี่สีเขียวสองสามชิ้นวางอยุ่ยัดมันเข้าปากให้เร็วที่สุดเพื่อให้การทานข้าวนี้จบลงเสียที เขาอยากกลับบ้านจะตายอยู่แล้ว ตากลมมองดูถ้วยข้าวต้มที่ยังพร่องลงไปไม่ถึงครึ่งของคนตัวสูง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ตอนไหนจะเสร็จนะ



ผมไปรอในครัวนะครับ จะเข้าไปหาคุณยายก่อน



พูดจบร่างโปร่งลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินตรงไปยังห้องครัว ใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่าที่สุด การบอกลาคุณยายเป็นอีกสิ่งที่เขาควรจะทำก่อนเดินทาง



ยายครับ



อ้าว..ยังไม่ไปอีกเหรอคะ



ยังครับ คุณคริสยังทานข้าวไม่เสร็จ ผมเลยแวะมาบอกลายาย



ค่ะ เดินทางดีๆนะคะ



ครับผม แล้วชานยอลจะซื้อของมาฝากยายนะครับ ยายอยากได้อะไรหรือเปล่า โสมดีมั้ย?เดี๋ยวผมให้แม่เลือกให้



อู้ยย ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ รบกวนคุณแม่คุณเปล่าๆ



ไม่เป็นไรหรอกครับ แล้วผมจะซื้อมาฝากนะฮะ



ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงร่างเริงรอยยิ้มสดใสที่หายไปจากใบหน้าสวยคืนกลับมาอีกครั้งเมื่อเจ้าตัวมีความสุข คุณยายหลี่มองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มดีใจที่เด็กคนนี้มีความสุขอีกครั้ง ชานยอลเดินออกไปจากห้องครัวเมื่อคุณคริสให้สาวใช้มาตามโดยมีร่างของคุณยายเดินตามออกมาด้วย เป็นอี้ชิงตามเคยที่รับหน้าที่ขับรถไปส่งพวกเขาที่สนามบิน



ไปนะครับยาย…..ไปก่อนนะเพ่ยฟาง



 “โชคดีนะคะ



ชายหนุ่มพูดบอกลาคุณยายอีกครั้งก่อนจะหันไปบอกลาหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆคุณยาย เพ่ยฟางส่งยิ้มให้คุณชานยอลของหล่อนด้วยความยินดี อย่างน้อยคุณชานยอลก็ยังเห็นหล่อนอยุ่ในสายตา



พี่ไปนะเพ่ยฟาง ดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ



ค่ะ รีบไปเถอะค่ะพี่



หญิงสาวรีบดันร่างของคนรักที่ก้มตัวลงมาจูบแก้มหล่อนให้เดินตามชายหนุ่มที่เพิ่งเดินไปขึ้นรถโดยเร็ว ชานยอลทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับภาพที่เห็น บอกตัวเองให้ชินอย่าได้รู้สึกอะไรกับเรื่องแบบนี้อีก ที่ผ่านมาเขาเจ็บมามากพอแล้ว



ออกรถเลยอี้ชิง



คริสพูดขึ้นเมื่อก้าวขึ้นมาบนรถมองดูร่างโปร่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเว้นระยะห่างจากเขาแทบชิดประตู ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นใบหน้าหวานเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา ภาพเหตุการณ์หลายครั้งที่พวกเขาเดินทางด้วยกัน เสียงพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุดของร่างโปร่ง มันต่างจากตอนนี้โดยสิ้นเชิง



จะไม่พูดอะไรเลยหรือไง



สุดท้ายคริสก็หมดความอดทนเมื่อความเงียบปกคลุมภายในรถมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ชานยอลหันมามองคนที่นั่งอยู่ข้างกาย คิ้วเรียวขมวดเคร่ง ไม่เข้าใจในสิ่งที่ร่างสูงต้องการจะสื่อ



จะให้ผมพูดอะไร?พูดไปเดี๋ยวคุณก็ว่าผมพูดมากอีก



พูดจบก็หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างดังเดิม คริสถอนหายใจดังพรืดหงุดหงิดกับบรรยากาศแบบนี้เต็มที แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ จนเมื่อรถจอดลงที่สนามบินชานยอลไม่รอช้าเปิดประตูเดินนำออกไปโดยไม่สนใจร่างสูงที่ก้าวตามเขาแทบไม่ทัน



รอก่อนสิ!”



คริสพูดอย่างหัวเสียวิ่งเยาะๆตามแผ่นหลังของร่างโปร่งที่เดินนำเขาไปไกลลิ่ว ทั้งคู่มาหยุดยืนตรงประตูทางขาออก ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสุดแสนบึ้งตึงมองร่างโปร่งที่ยืนทำสีหน้าไม่แตกต่างกันเขม่ง หงุดหงิดกับสิ่งที่อีกฝ่ายทำกับตนอย่างบอกไม่ถูก ทำไมเขาต้องเป็นฝ่ายวิ่งตามเด็กคนนี้ด้วย



แต่สุดท้ายพวกเขาสองคนก็มานั่งอยู่ข้างกันในห้องโดยสาร ของเครื่องบินลำใหญ่ตามขั้นตอน ชานยอลวางของทุกอย่างที่ทางสายการบินอนุญาตให้นำติดตัวมาด้วยไว้ข้างกาย หยิบหนังสือเล่มบางที่เขาอ่านค้างไว้ขึ้นมาเปิดดูแต่แล้วมันก็ถูกกระชากออกจากมือด้วยฝีมือของคนข้างกาย ตามด้วยข้อมือบางที่ถูกบีบรัดไว้ไม่เบานักเอวของเขาถูกโอบรัดโดยเจ้าของมือเดิม



ปล่อยนะครับ!”



ร่างโปร่งเค้นเสียงรอดไรฟัน มองใบหน้าหล่อเหลาสายตาเคือง แต่เขาก็ไม่กล้าโวยวายเสียงดังนักเพราะเกรงใจสายตาของผู้โดยสารท่านอื่น



ฉันพานายกลับแล้วนะชานยอลจะเอาอะไรอีก!อย่ามาทำท่าทางแบบนี้ใส่ฉัน ไม่ชอบ!”



แตกต่างจากเขา คุณคริสตะคอกเสียงดังจนผู้โดยสารคนอื่นหันมามองมือก็ออกแรงบีบลงไปบนเอวคอดไม่ต้องมองก็รู้ว่ามันต้องขึ้นรอยแดงแน่ชานยอลมองรอบกายด้วยสายตาเลิกลั่ก อายกับสิ่งที่ร่างสูงกำลังทำ เมื่อริมฝีปากหนาเริ่มอ้าอีกครั้งเขาจึงตัดสินใจวางฝ่ามือทาบทับลงไปหยุดเสียงที่กำลังจะเปล่งออกมาไว้ชั่วครู่



อย่าพูดอีกเลยนะครับ ผมขอโทษ จะไม่ทำแล้วครับ



สุดท้ายเขาก็ต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้อีกตามเคย ยิ่งเห็นดวงตาคมมีประกายสมหวังแวววับเขายิ่งเจ็บใจตัวเองที่ช่างไร้ทางสูง คริสดึงฝ่ามือเรียวออกจากปากกดจูบลงบนฝ่ามือนั้นแทน รอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าหล่อเหลาเมื่อได้อย่างใจต้องการ โน้มตัวลงหมายมั่นว่าจะลิ้มรสริมฝีปากแดงสีเชอร์รี่ที่เขาไม่ได้ชิมมาเสียนานแต่ยังจำความหวานของมันได้ดี



อย่าครับ!ตอนนี้อยู่บนเครื่อง อายคนอื่นเขา



ชริ!”



ชายหนุ่มสบถออกมาอย่างขัดใจแต่ก็ยอมปล่อยร่างโปร่งให้เป็นอิสระเอนกายลงกับเบาะนุ่ม บอกกับตัวเองในใจว่ายังมีเวลาตักตวงความสุขกับร่างนั้นอีกเยอะรออีกเสียหน่อยจะเป็นไร ถึงเกาหลีเมื่อไหร่จะจัดให้ลุกไม่ขึ้นเลยคอยดู




ชานยอลมองคนที่นอนหลับตานิ่งอยู่บนเบาะพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ไม่ต้องตกเป็นเป้าสายตาใคร แต่ก็แอบนึกหวั่นใจกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นภายหน้าดูก็รู้ว่าคุณคริสต้องการอะไรจากเขา อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาเครื่องบินลำใหญ่ก็จอดสนิทลงบนพื้นแผ่นดินเกาหลี สนามบินอินชอล ชานยอลปลุกคนที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นขึ้นด้วยรอยยิ้ม แค่นึกถึงแม่กับพี่ชายเขาก็มีความสุขแล้ว




คริสมองกิริยานั้นอย่างแปลกใจก่อนที่เขาจะหลับยังทำหน้าบึ้งอยู่เลย คงจะดีใจมากสินะที่ได้กลับบ้าน คิดถึงแม่ขนาดนั้นลืมเรื่องบาดหมางกับเขาเลยเหรอ ร่างสูงนึกกับตัวเองแต่ก็ดีเหมือนกัน เขาก็เบื่อจะทะเลาะเต็มแก่อยู่แล้ว



นายโทรบอกแม่หรือยังว่าเราจะมา



เอ๊ะ ยังเลยครับ ผมลืมไปเสียสนิทเลย



ตากลมเบิกโพรงเมื่อคริสเอ่ยประโยคที่เขาลืมคิดออกมา ใช่แล้วเพราะเขามัวแต่ตื่นเต้นเลยลืมเรื่องนั้นไปเสียสนิท แล้วเขาจะกลับบ้านยังไง ต้องใช้บริการแท็กซี่งั้นเหรอ แล้วคุณคริสล่ะ จะยอมนั่งแท็กซี่กับเขาหรือเปล่า ชายหนุ่มพยายามคิดหาทางออกแต่คิดยังไงเขาก็คิดไม่ตกได้แต่หันมองใบหน้าของคนข้างกายหงอยๆรู้สึกผิดกับความสะเพร่าของตัวเอง



ไปนั่งรอก่อนไป กระเป๋าเอาไว้ตรงนี้แหละ



คริสส่ายหน้าน้อยๆรู้สึกขำกับท่าทางเหมือนหมาหงอยของเด็กข้างกาย ออกคำสั่งให้ร่างโปร่งไปนั่งรออยู่บนเก้าอี้สนามบิน สั่งห้ามเมื่ออีกฝ่ายกำลังจะลากกระเป๋าใบใหญ่สองใบไปด้วยตัวเอง เมื่อชานยอลเดินจากไปแล้วชายหนุ่มจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนในบริษัทสาขาที่เกาหลีให้มารับตนกับเด็กตัวโต



คนที่บริษัทกำลังจะมารับ นายไม่โทรไปหาคุณแม่ก่อนเหรอ



ขอบคุณครับ ผมกำลังจะโทรครับ



เขาเอ่ยขอบคุณเมื่อคุณคริสยื่นแก้วกาแฟมาให้รับมันมาถือไว้ในมือแต่ก็ไม่ยอมยกขึ้นดื่ม จนเมื่อคุณคริสหันมามองด้วยท่าทางสงสัยเขาจึงต้องยกมันขึ้นดื่มอย่างจำใจแค่มันผ่านลงคอเขาก็รู้สึกผะอืดผะอมขึ้นมาทันทีชายหนุ่มวางแก้วกาแฟลงข้างกายและไม่คิดที่จะแตะต้องมันอีกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหารายชื่อที่ต้องการติดต่อ รออยู่นานแล้วปลายสายก็กดรับ



ว่ายังไงจ๊ะลูก



แม่ครับ แม่อยู่ไหนครับ



แม่อยู่ที่บริษัทจ๊ะ ชานยอลมีอะไรหรือเปล่า



ผมอยู่ที่อินชอนครับ คึคึ ผมกลับมาหาแม่ไง



ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงเสียของคุณแม่ยังไพเราะนุ่มหูอย่างเช่นทุกครั้งเมื่อเรียกชื่อเขา ความอบอุ่นวาบเข้ามาในจิตใจอันแห้งแรง



จริงเหรอจ๊ะลูก! แล้วนี้มาได้ยังไง ทะเลาะกับคุณคริสอีกหรือเปล่า?”



เปล่าครับ ผมมากับคุณคริส



ชานยอลพูดพร้อมกับหันไปมองคนข้างกายที่กำลังมองเขาไม่วางตา พร้อมจับผิดทุกท่าทางที่เขาแสดงออก จนเขารู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก



ตายจริง คุณคริสมาด้วยเหรอลูก แล้วมีใครไปรับหรือยัง



ยังครับแม่ แต่คุณคริสโทรตามคนที่บริษัทให้มารับแล้ว ชานยอลลืมเองฮะ



โอเคค่ะลูก แล้วนี้จะเอายังไงต่อกลับไปรอแม่ที่บ้านเลยมั้ย หรือว่าจะไปไหนกันก่อน กินอะไรมาหรือยัง?”



ปาร์ค ซอนยอลถามลูกชายคนเล็กออกมาเป็นชุดเพราะห่วงว่าจะอำนวยความสะดวกให้คนที่มาด้วยไม่เพียงพอ นานๆคุณคริสจะมาเกาหลีทั้งทีแถมครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่กลับมาพร้อมลูกชายของหล่อนด้วย ดูๆแล้วชีวิตคู่ของชานยอลคงเป็นไปได้ด้วยดีเป็นแบบนี้หล่อนเองก็หายห่วง



ไม่รู้สิฮะ ผมขอถามคุณคริสก่อนนะครับ แม่ทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวเย็นๆเจอกันนะครับ



มีอะไรเหรอ



คริสเอ่ยถามเมื่อเด็กหนุ่มวางสายโทรศัพท์จากมารดา หยิบแก้วกาแฟเย็นที่กำลังละลายของชานยอลขึ้นดื่มวางแก้วเปล่าที่ทานจนหมดแล้วไว้แทนที่ ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างสูงคิดหนักว่าจะทำยังไงต่อไป



คุณแม่ถามว่าจะกลับไปรอที่บ้านเลยหรือว่าจะไปไหนก่อน คุณอยากไปที่ไหนก่อนมั้ยครับ?”



แล้วแต่นาย



คริสตอบออกไปโดยไม่รู้ว่าคนฟังต้องรู้สึกหนักใจมากกว่าเดิม แล้วแต่เขางั้นเหรอ แล้วเขาต้องทำยังไงให้ถึงจะถูกใจคุณคริสกันนะ แต่เขาไม่อยากไปไหน อยากกลับบ้านมากกว่า แต่ถ้ากลับบ้านเลยแล้วเผื่อคุณคริสอยากไปไหนแล้วเขาจะทำยังไง



กลับบ้านไปพักก่อนมั้ยครับ เพิ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ



ก็ดี ไปสิ มีคนมารับพอดี



คุณคริสพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มที่เขาไม่เข้าใจ ร่างสูงถือกระเป๋าทั้งสองใบไว้ในมือ เดินนำหน้าเขาออกไป ถึงแม้ว่าจะยังไม่เข้าใจท่าทางนั้นแต่ร่างโปร่งก็วิ่งตามไปเพื่อขึ้นรถสีขาวเพื่อเดินทางกลับบ้านที่ตนคิดถึง

 

 

 

 

 

 

 TBC.........



สวัสดีค่ะ หายไปนาน แต่แล้วก็มาอัพ โปรดอย่าถามว่าหายไปเพราะอะไร ฮ่าๆๆๆ

มาถึงตอนน้แล้ว รู้สึกว่าสถาณการณ์มันคุ้นๆยังไงชอบกล ตอนที่พี่คริสวิ่งตามชานยอล คอยเอาใจ ถึงจะปากร้ายก็เถอะ เอ้ เดจาวู นี้ใช่มั้ยที่กำลังหมุนกลับ คึคึ



ขอบคุณค่ะ




ช่วยเม้น และ กดโหวตด้วยนะคะ ><






สกรีมในทวิตรบกวนติด #DDT 



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17073 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 18:03
    ชานยอลนะ เค้ามาง้อพากลับแค่นี้ก็หายโกรธละ
    #17073
    0
  2. #16961 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 04:49
    ก็คือง้อเค้าอ่ะ แต่ไม่อยากให้ชานยอลหายโกรธหรอกนะ น้องดื้อแบบนี้เราชอบ เพราะเรารำคาญคริสมาก
    #16961
    0
  3. #16171 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:56
    ชานยอลได้กลับบ้านสักที
    #16171
    0
  4. #16121 WhiteAndBlack (@ammmpexo12) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:02
    รอวันที่คริสจะเจ็บกว่ายอล วะฮะฮะฮ่าาา #โรคจิตจังเลยอ่ะ กลัวตัวเอง 55555
    #16121
    0
  5. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 21:56
    พี่คริสเจ้าเล่ห์ละ เเหมๆ เเอบชอบยอลละสิ
    #15836
    0
  6. #14272 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 20:34
    ครืสเเลดูอ่อนโยน
    #14272
    0
  7. #12318 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 13:07
    อพค ทีโทรศัพท์ตัวเองไม่ให้ชานยอลยุ่ง ทีอย่างงี้หลาัอยากรู้เรื่องโทรศัพท์ชานยอล แล้วความลับจะแตกไหมเนี่ย ชานยอลอย่ายอมให้อพคดูนะ
    #12318
    0
  8. #11931 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 20:29
    แอบระแวงเฮียไงไม่รู้อ่ะ
    #11931
    0
  9. #11051 karnicha_ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 16:06
    ขอให้มีความสุขนะพี่ยอล
    #11051
    0
  10. #10319 Marisa"Flook (@berrymarisa) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 23:41
    เย่ เย่ เย่ ชยอลจะได้กลับไปเจอหน้าแม่กับพี่ชายแล้ว ดีใจด้วย แต่มันก็ยังมีมารมาผจญอยู่ดี ฮึ่ยๆๆๆๆ
    #10319
    0
  11. #10263 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 19:04
    รู้สึกว่าตอนนี้เฮียจะกลายเป็นคนดีขึ้นมานิดนึง แต่ก็ยังดีอ่ะ
    #10263
    0
  12. #10017 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 14:32
    คริสร้ายว่ะรู้นะว่าคิดไร
    #10017
    0
  13. #9787 munya (@munya-mun) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 11:03
    เพิ่งจะรู้ว่าคนอย่างเฮียคริส ทำดีกะเขาได้ด้วย 5555
    #9787
    0
  14. #9707 ฺBa-cabana (@zeleven-13) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 16:39
    เฮียอย่ามาทำตัวใจดี คนอ่านไม่เชื่ออออออออออ
    #9707
    0
  15. #9529 เกือบเป็นติ่ง。 (@kanomfai) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 23:23
    เฮียยิ้มแบบนั้นเพราะมีแผนอยู่ในหัวช้ะ?
    แผนปลั้มยอลนี้ไม่ว่า(?) แต่ขออย่าเป็นแผนชั่ว
    #9529
    0
  16. #8561 tutapp (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 13:00
    อารมณ์แบบ เริ่มดี มีอะไรดีดีๆๆๆ มันทำให้เรากลัวววววววว



    พอมีเรื่องดีๆมาไม่เท่าไหร่ เรื่องที่ตามมา คือ โคตรร้ายแรง
    #8561
    0
  17. #8306 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 23:21
    .... ทะเลสงบก่อนพายุมา... รึเปล่านะ
    #8306
    0
  18. #7859 JenSneeze (@vicjen) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 12:15
    เหมือนพี่คริสกำลังจะดีด้วย..
    แต่ก็แบบ เพ่ยฟางยังคอยทิ่มแทงให้เดาเนื้อเรื่องไม่ออกเลยจริงๆ T T
    #7859
    0
  19. #7608 Viva_Delta (@viva-delta) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 16:13
    อ้าวว รักน้องแล้วล่ะดิ ฮี่ๆๆๆๆๆๆ
    #7608
    0
  20. #6668 L.O.Λ.E (@11842) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 01:13
    รักกันได้เเละนะ เเต่ต้องให้พี่คริสเจ็บเสียก่อน 5555555555
    ส่วนเพ่ยฟางก็เเท้งไปเบยยย หลี่ฟงก็เสร็จหนู #หลบรองเท้า
    #6668
    0
  21. #6545 patt-exo (@patt-exo) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 20:29
    ยอลยอมรับเพ่ยแล้ว ._. ดีใจดี?
    ยอลน่ารักตลอดเวลาเลย 
    แล้วนี่หลี่ฟงรู้รึยังนะว่ายอลมาเกาหลี..
    #6545
    0
  22. #6466 pimrapee (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 21:00
    ทำไมพี่คริสต้องมีแผนการตลอดเวลาเลยเนี่ย
    #6466
    0
  23. #6437 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 21:20
    อย่าให้มีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นเลย ...ห่วงยอลมาก
    #6437
    0
  24. #6356 biwbillamon (@biw8441) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 11:44
    อิพี่คริสสุดท้ายก็ต้องซื้อตั๋วมาให้น้อง 5555 เหมือนตอนนี้อิพี่คริสเป็นคนที่ไล่ตามชานยอลอยู่เลย รู้สึกมีความสุขจริงๆที่มันเป็นแบบนี้เหมือนอิพี่คริสจะเริ่มหลงรักน้องแล้วด้วย สมน้ำหน้าอพค.มาก ^^ จะได้รู้สึกเจ็บซะบ้าง
    #6356
    0
  25. #6354 Krisyeol_exo (@1998bua-rojanawi) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 11:38
    ในที่สุดน้องชานยอลก็ได้กลับเกาหลี

    มาหาครอบครัว
    #6354
    0