[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 50 : CHAPTER 47

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    28 ต.ค. 56






Distorted Daytime














........................................ตัดค่ะ คอมเม้น เปะเมลนะคะ ><









ชอบมั้ยครับ



อื้ออ



หลับซะนะครับ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่เหรอ



คริสครางรับในลำคอ ทิ้งตัวลงนอนทับร่างนั้นไว้ มอบจูบร้อนแรงให้อีกฝ่ายอย่างไม่มีใครยอมใคร ชานยอลจูบริมฝีปากหนาซ้ำไปมา มือเรียวลูบกลุ่มผมนุ่มอย่างเพลินมือใบหน้าหวานซบลงกับอกหนาหลับตาลงช้าๆเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน

 









พี่อู๋ฟ่าน



ตื่นแล้วเหรอ



คริสมองหน้าคนรักพร้อมส่งยิ้มไปให้ ปิดประตูห้องนอนลง วันนี้เขารู้สึกว่าช่างเป็นวันที่สดใสกว่าทุกวันแม้ว่าจะต้องไปทำงานแต่เช้าก็ตามที ร่างสูงเดินตรงเข้าไปหาร่างของคนรักบนเตียง กดจูบลงไปบนหน้าผากสวย มือหนาลูบเส้นผมของคนรักอย่างทะนุถนอม



ตื่นนานแล้วค่ะ แล้วคุณชานยอลล่ะคะ เป็นยังไงบ้าง



ก็ดี เห็นบอกว่าจะมีสอบเทสย่อยเลยรีบกลับมาอ่านหนังสือ ไม่รู้ว่าโกหกหรือเปล่า



ไม่ใช่หรอกค่ะ คุณชานยอลไม่ใช่คนอย่างนั้น



หญิงสาวรีบพูดแก้ต่างให้เด็กหนุ่มที่เพิ่งอาระวาดด้วยการหนีกลับบ้านมาก่อนเพราะไม่อยากให้คนทั้งสองทะเลาะกันอีก เข้าใจกันได้แบบนี้ก็ดีแล้ว เพ่ยฟางเม้มริมฝีปากมองใบหน้าหล่อเหลาของคนรักที่ทิ้งตัวนั่งอยู่ข้างกายอย่างชั่งใจ



มีอะไรหรือเปล่า เพ่ยฟาง?”



คริสมองคนรักอย่างสงสัย เห็นจ้องหน้าเขานานคล้ายมีเรื่องจะพูดแต่ก็ไม่พูดเสียที ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอกวางมือลงบนหน้าท้องนู้นป่อง หลับตาพริ้มอย่างสุขใจลูกของเขาอยู่ในนั้นรอวันออกมาเผชิญโลกภายนอก



พี่จำลี่อินได้มั้ยคะ?”



ใครนะ?”



สุดท้ายหล่อนก็พูดออกไป ชื่อของเพื่อนสาวชาวจีนสมัยเรียนมหาลัยด้วยกันถูกเอ่ยขึ้นมาหวังว่าพี่อู๋ฟานคงจะจำเพื่อนสนิทของหล่อนได้ถึงแม้จะเคยเห็นหน้ากันแค่สองสามครั้งก็ตาม



ลี่อินน่ะคะ จาง ลี่อิน เพื่อนของฉันสมัยเรียนมหาลัย ตัวเล็กๆขาวๆพี่จำได้มั้ยคะ?”



อ๋อ จำได้แล้ว ทำไมเหรอ?”



หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตาชายหนุ่ม ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ ก่อนจะก้มหน้าซุกลงกับแผ่นอกกว้างอย่างออดอ้อน พูดเรื่องที่หล่อนต้องการจะขอออกมาจนหมด



เมื่อวานลี่อินโทรมา บอกว่ากำลังจะจัดงานวันเกิดครบรอบ23ปีที่เกาหลี เธอไปทำงานที่นั้นค่ะ เธอบอกว่าชวนเพื่อนสมัยเรียนไปร่วมงานกันครบทุกคนเลย ขาดแต่ฉันเธอเลยโทรมาชวน



“…………”



พรุ่งนี้พี่จะไปเกาหลีใช่มั้ยคะ? ให้ฉันไปด้วยได้หรือเปล่า



หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นมองคนรักด้วยความหวัง หล่อนกำลังท้องกลัวว่าพี่อู๋ฟ่านจะไม่ให้หล่อนไปด้วยเพราะเหตุผลนี้



เธอกำลังท้องอยู่นะเพ่ยฟาง จะขึ้นเครื่องได้ยังไง



คริสแย้งออกมาด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าเมียและลูกจะมีอันตรายเพราะการเดินทางด้วยเครื่องบินถึงแม้จะใช้เวลาในการเดินทางไม่นานก็เถอะ



“5เดือนแล้วนะคะ หมออนุญาตให้ขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ และอีกอย่างท้องฉันก็ไม่ได้โตมากด้วย ขึ้นเครื่องได้สบายอยู่แล้ว



แต่ว่า…”



นะคะพี่อู๋ฟาน ให้ฉันไปด้วยนะคะ นะคะ ถ้าพี่ให้ฉันไปด้วยกลับมาฉันจะเชื่อฟังพี่ทุกอย่างไม่ดื้อไม่ซนนะคะ น้า~”



จะดีเหรอเพ่ยฟาง..”



ดีสิคะ เราก็ถือโอกาสไปเที่ยวกันด้วยไงคะ ฉันก็จะได้ไปเปิดหูเปิดตา เราไม่ได้ไปเที่ยวเมืองนอกด้วยกันนานแล้วนะ ตั้งแต่กลับมาจากฮ่องกงคราวนั้น แล้วฉันก็คิดถึงเกาหลีจะแย่แล้ว ไม่ได้ไปเสียนานเลยนะพี่นะ.. นะคะ



หญิงสาวกดจูบลงไปบนแก้มกร้าน แขนเล็กโอบกอดร่างของสามีไว้แน่น ซุกหน้าลงกับอกส่งเสียงอ้อนหวานให้คนฟังต้องใจอ่อนยวบ



ก็ได้ แต่สัญญากับพี่นะว่าจะเชื่อฟังพี่ทุกอย่าง ถ้าพี่บอกว่าไม่ได้คือไม่ได้ โอเคมั้ยครับ?”



โอเคค่ะ ฉันรักพี่จัง



ฮ่าๆๆๆ พี่ก็รักเธอเหมือนกัน รักมากด้วย



สุดท้ายแล้วเขาก็พ่ายแพ้ให้หญิงคนรักยอมตกลงให้หญิงสาวในอ้อมกอดเดินทางไปเกาหลีพร้อมกับตน  ดึงร่างบางเข้ามากอดระดมจูบลงไปบนแก้มนิ่ม เสียงหัวเราะของทั้งสองประสานกันอย่างมีความสุข คริสเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่าง



ภาพร่างโปร่งที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงอย่างมีความสุขในห้องที่ตนเพิ่งเดินจากมาลอยเข้ามาในสมอง รอยยิ้มหวานและบทรักชั้นยอดที่เขาเพิ่งได้รับยังตราตรึงในความทรงจำ คำสัญญาที่เคยพูดไว้เขายังจำมันได้ดี เขาทำมันไม่ได้แล้ว ยังไงเมียกับลูกเขาก็ต้องมาก่อนคราวหน้าค่อยไปก็แล้วกัน








ร่างโปร่งนั่งอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าตึกคณะบริหารของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ที่นี้ไม่ใช่ตึกเรียนของเขา เขากำลังมานั่งรอใครบางคนที่นัดเขาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนต่างหาก ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากกองหนังสือที่เขากำลังจะเนื้อหาของมันลงในสมุด ร่างของพี่หลี่ฟงเดินลงมาจากรถสีดำคันประจำ ร่างโปร่งส่งยิ้มให้เป็นการทักทายแล้วเขาก็ได้รอยยิ้มฝืนตอบกลับมา



มานานแล้วเหรอ



นานแล้วครับ พี่ทานอะไรมาหรือยัง



กินแล้ว



จะอ่านหนังสือเหรอฮะ?”



ชานยอลเอายถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบหนังสือขึ้นมากางบนโต๊ะ ไม่ได้ถามถึงสารทุกข์สุขดิบของเขาอย่างที่เคย



อื้อ



พี่หลี่ฟงตอบเขาเพียงเท่านั้นก็ก้มหน้าอ่านหนังสือของตัวเอง บนโต๊ะม้าหินอ่อนไร้บทสนทนาและเสียงหัวเราะต่างจากทุกวัน ชานยอลมองใบหน้าหล่อเหล่าของอีกฝ่ายอย่างประหลาดใจ พี่หลี่ฟงโกธรอะไรเขาหรือเปล่า



พี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”



ไม่นี้



แล้วทำไมไม่พูดกับผมเลย โกธรผมเหรอฮะ



“………..”



โกรธชานยอลจริงๆด้วย



ใบหน้าหวานยับยู่ปากอิ่มด้านล่างยื่นออกมาเหมือนทุกครั้งที่กำลังคิดมากหรืองอนอะไรบางอย่าง หลี่ฟงเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของคนรักถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาก็ไม่ได้อยากงี่เง่านะ แต่ชานยอลทำแบบนี้เขาก็อดจะน้อยใจไม่ได้



เมื่อวานพี่โทรไปตั้งหลายสายส่งข้อความไปก็ตั้งหลายครั้ง แต่ชานยอลก็ไม่ตอบกลับพี่เลย



ผมขอโทษครับ



“……..”



พอดี ผมออกไปข้างนอกกับครอบครัวคุณคริส เลยไม่สะดวกจะรับสายจริงๆ ตั้งใจว่าพอถึงบ้านจะโทรกลับไป แต่เอาเข้าจริงก็กลับดึกมาก ผมง่วงเลยเผลอหลับไปขอโทษนะครับ อย่างอนผมเลยน้า



ร่างโปร่งแต่งเรื่องโกหกออกมายาวเหยียด เขารู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก แต่จะให้เขาบอกความจริงทั้งหมดไปได้ยังไง สักวันเขาจะบอกเรื่องทุกอย่างกับพี่หลี่ฟง เขาไม่อยากโกหกแบบนี้อีกต่อไปแล้ว



“……….”



พี่หลี่ฟง อย่างอนนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็จะไม่ได้เจอกันแล้ว อย่างอนเลยนะครับ



ชานยอลจะไปไหน!”



ตาเรียวรีเบิกโผลงเมื่อได้ยินว่าจะไม่ได้เจอร่างโปร่งที่เขาต้องเห็นหน้าทุกวันในวันมาเรียน ชานยอลหัวเราะคิก ขำกับท่าทางตื่นตกใจเกินเหตุของชายหนุ่มรีบอธิบายถึงสาเหตุที่ทำให้พวกเขาทั้งสองจะไม่ได้เจอกันในวันพรุ่งนี้



ผมจะไปเกาหลีครับ พอดีคุณคริสจะไปทำงาน ผมเลยขอติดเครื่องไปด้วย



อ่า ไปนานมั้ย



ไม่นานหรอกครับ แค่สองสามวัน



เสียงพูดคุยดังขึ้นตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ได้พบกัน ชานยอลฉีกยิ้มกว้างอย่างสดใส นึกถึงใบหน้าของแม่และพี่ชายที่เขาแสนคิดถึง พรุ่งนี้ก็จะได้เจอกันแล้วสินะ ทั้งสองนั่งคุยกันอยู่สักพักก่อนจะแยกย้ายไปเรียนพร้อมกับนัดกันว่าหลังจากเลิกเรียนจะไปหาอะไรทานก่อนกลับความรักกำลังแบ่งบานในใจของคนทั้งคู่โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนทำอยู่นั้นถูกหรือผิดก็ตาม

 









ชานยอลนั่งอยู่บนเตียงนอนของตัวเองมองดูร่างสูงในชุดนอนเดินเข้ามาในห้องประตูห้องถูกปิดลง เขาฝืนส่งยิ้มบางไปให้คนที่กำลังเดินขึ้นมาหาเขาบนเตียง กลีบปากอิ่มถูกฉกฉวยด้วยเรียวปากหนา ชานยอลหลับตาพริ้มปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นตามที่อีกฝ่ายปรารถนาผ่านไปสักพักคุณคริสถึงยอมปล่อยริมฝีปากเขาให้เป็นอิสระ แต่จมูกโด่งก็คลอเคลียไม่ห่างข้างแก้ม



คุณคริสครับ



หืมม อะไร



ผม..ขอเอารถไปเรียนได้มั้ยครับ



มีอะไรนักหนาชานยอล ทำไมถึงอยากเอารถไปเรียนนัก มีอะไรหรือเปล่า หรือว่าจะแอบไปไหน!”



เปล่าครับ ผมแค่อยากขับรถไปเรียนเอง



ให้ลุงถังไปรับไปส่งก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ นายจะได้ไม่ต้องขับเองให้เหนื่อยไง หรือมีอะไรที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้



เปล่าครับ!”



ชานยอลรีบปฏิเสธเสียงแข็ง มีลุงถังคอยรับคอยส่งมันก็ดีอยู่หรอกนะ เพราะบางทีเขาก็ขี้เกียจเหมือนกัน แต่ว่าพอเขาอยากจะไปไหนมาไหนสองคนกับพี่หลี่ฟงมันก็ยากเหลือเกิน เพราะต้องคอยกะเวลาให้พอเหมาะ แถมเวลาออกไปข้างนอกด้วยกันพี่หลี่ฟงยังต้องลำบากมาส่งเขาที่มหาลัยแล้วเขาค่อยโทรให้ลุงถังมารับอีกครั้ง



นานเข้าเขาก็เกรงใจคนมาส่งเหมือนกัน แล้วไหนจะสัญญาที่ว่าถ้าเขากลับมาจากเกาหลีแล้วจะไปเที่ยวด้วยกันสองคนที่สวนสนุกนั้นอีก ถ้ามีลุงถังคอยรับคอยส่ง เขาจะไปได้ยังไง ไม่รู้ล่ะยังไงเขาก็ต้องเอารถไปเรียนเองให้ได้



แต่ว่าผมโตแล้วนะครับ ทำไมต้องมีคนไปรับไปส่งด้วย ใช่ว่าผมจะขับรถไม่เป็นเสียหน่อย ใบขับขี่รถสากลผมก็มี



ไม่ให้เอาไปก็คือไม่ให้เข้าใจมั้ย!”



ครับๆ เข้าใจครับ



ร่างโปร่งพูดขึ้นอย่างยอมแพ้ สงสัยเขาต้องพับโครงการนี้ไว้ก่อน ตอนนี้เขาต้องเอาใจร่างสูงนี้ให้มากไม่งั้นเขาได้อดไปเกาหลีจริงๆแน่ รอให้กลับมาจากเกาหลีก่อนเถอะ เขาจะเอารถไปเรียนเองให้ได้ แล้วเขาก็ไม่ต้องทนทำอะไรที่มันฝืนใจตัวเองแบบนี้อีกแล้ว



จะไปไหน



คริสร้องถามขึ้นเมื่อเห็นร่างโปร่งเคลื่อนตัวลงจากเตียง ชานยอลลอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะหันไปตอบคำถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย



จัดกระเป๋าครับ พรุ่งนี้เราต้องเดินทางแล้วไม่ใช่เหรอ



คำตอบของร่างโปร่งที่กำลังรื้อตู้เสื้อผ้าอยู่ทำให้เขาต้องชะงัก เขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท คริสคิดในใจ ใช้ลิ้นเลียรอบริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง กำลังจะบอกเรื่องนั้นออกไป แต่เมื่อมองดูร่างโปร่งที่กำลังจัดเสื้อผ้าด้วยสีหน้ามีความสุขคริสก็ไหวไหล่ ปัดความคิดนั้นออกจากสมอง ถ้าบอกไปเด็กคนนี้ต้องไม่ยอมเขาอย่างที่เคยแน่ๆ แถมยังจะอารละวาดอีกด้วยซ้ำ



พรุ่งนี้เราจะไปสนามบินกี่โมงครับ แล้วไปอยู่กี่วันผมจะได้จัดเสื้อผ้าถูก



ชานยอลหันไปถามคนที่นอนมองเขาอยู่บนเตียงรอยยิ้มสว่างสดใสแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าหวานทำให้คนมองต้องเผลอยิ้มตามออกมา เสื้อตัวสวยอยู่ในมือถูกทาบทับลงบนเจ้าของร่าง เสื้อตัวนี้ถ้าแม่เห็นเขาใส่ต้องชอบแน่ๆมันสวยมากจริงๆก็พี่หลี่ฟงเป็นคนเลือกให้เขานี้นา



ตอนบ่าย... 3วันมั้ง



อ่า เหรอครับ น้อยจังชานยอลขานรับพร้อมทำหน้ายู่ ได้กลับทั้งทีเขาอยากอยู่กับแม่กับพี่นานๆนี่นา



มานี้สิคริสกระดิกนิ้วเรียกร่างโปร่งให้เดินเข้ามาหาตน



แต่ผมยังจัดของไม่เสร็จเลย



พรุ่งนี้ค่อยจัดก็ได้ ฉันอยากกอดนายแล้ว



แต่ว่า..



มาเร็วๆ ก่อนฉันจะเปลี่ยนใจ



พอได้ยินคำนั้นแล้วชานยอลแทบจะวิ่งขึ้นเตียงไปหาร่างสูงนั้นทันที ร่างโปร่งทิ้งทุกอย่างไว้บนพื้น เดินเร็วเข้าไปสู่อ้อมแขนกว้างที่รอรับร่างของเขาอยู่ คริสกอดรัดร่างหอมนั้นไว้แนบอกสูดดมความหอมหวานของกลิ่นกายเย้ายวนจนชุ่มปอด พวกเขาปลดเปลืองเสื้อผ้าของกันและกันออกทีล่ะชิ้น บทรักแสนหวานดำเนินต่อไปจนต่างฝ่ายต่างหมดแรงทิ้งตัวลงนอนกอกก่ายกันอย่างมีความสุข







แสงแดยามเช้าทำให้เปลือกตาบางต้องกระพริบถี่มือเรียวยกขึ้นขยี้ดวงตาตัวเองไล่ความง่วงออกจากสมอง เมื่อตั้งสติได้รอยยิ้มกว้างก็เปิดเผยออกมาจากใบหน้า วันนี้แล้วสินะที่เขาจะได้กลับบ้าน ร่างโปร่งยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะหันหลังไปมองข้างกายหวังว่าจะปลุกให้คนที่ตัวเองคิดว่ากำลังนอนหลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ด้วยกัน



คุณคริสไปไหน? หรือว่าจะลงไปข้างล่างแล้วนะ



แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่ตนคิด คุณคริสไม่ได้นอนอยู่ตรงนี้สงสัยจะไปอาบน้ำทานข้าวแล้วก็สายป่านนี้แล้วนี้นา ชายหนุ่มคิดพลางบิดขี้เกียจ หยิบชุดนอนขึ้นมาสวมคิดว่าจะลงไปทานข้าวก่อนค่อยขึ้นมาอาบน้ำ จัดของต่อให้เรียบร้อยให้พร้อมสำหรับการเดินทาง




แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อเดินลงมายังชั้นล่างของบ้าน เขาคิดว่าจะได้เจอร่างของคุณคริสและเพ่ยฟางนั่งทานข้าวอยู่แต่กลับไม่มีใครอยู่ในห้องอาหาร หายไปไหนกันหมดนะ ร่างโปร่งเดินตรงไปยังห้องครัวบางทีคุณยายหลี่อาจจะให้คำตอบเขาได้



คุณยายครับ



อ้าว คุณชานยอล มาทานข้าวเร็วค่ะยายกำลังอุ่นข้าวต้มให้พอดีเลย



ขอบคุณครับ แล้วคุณคริสกับเพ่ยฟางล่ะฮะ ทานหรือยัง



ทานแล้ว ไปแล้วค่ะ



ไปไหนครับ?ทำงานเหรอ



ชานยอลขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย จริงอยู่วันนี้ไม่ใช่วันหยุดแต่คุณคริสต้องไปเกาหลีตอนบ่ายนี้นา แล้วจะกลับมาทันหรือเปล่านะ ชายหนุ่มคิดด้วยกลัวว่าตัวเองต้องพลอยขึ้นเครื่องไม่ทันไปด้วย แล้วคำตอบของคุณยายก็ทำให้เขาช็อคไปชั่วขณะ



เปล่าค่ะ ไปเกาหลี เห็นบอกว่าต้องขึ้นเครื่องแต่เช้าเลยเลื่อนเวลาอาหารให้เร็วขึ้น คุณคริสไม่ได้บอกคุณเหรอคะ? ยายนะ..



อะไรนะครับ!ไปไหนนะครับยาย



ไปเกาหลีค่ะคุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ



ไม่จริง! ไม่จริง ไปนานหรือยังครับยาย ไปนานหรือยัง ฮื่อ



ได้สักพักแล้วค่ะ คุณชานยอล!คุณชานยอลจะไปไหนคะ



คุณยายหลี่วางทัพพีในมือลงข้างเตา วิ่งตามร่างที่วิ่งถลาออกไปทางหน้าบ้านอย่างไม่คิดชีวิต คุณชานยอลเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น คุณยายวิ่งตามออกไปแต่ด้วยวัยที่ต่างกันทำให้หล่อนไม่สามารถเข้าถึงตัวเด็กหนุ่มได้



ร่างโปร่งวิ่งออกไปที่ระเบียงหน้าบ้าน ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ไม่มีเลยสักคน ขาเรียวออกแรงวิ่งอีกครั้ง รั้วหน้าบ้านอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ เท้าเปลือยเปล่าพาร่างและจิตใจที่บอบช้ำวิ่งออกไปข้างหน้า แล้วความจริงก็ซ้ำเติมเขาอีกครั้ง ไม่มีรถสักคันอยู่บนถนน มีเพียงยามสองคนที่มองดูเขาอย่างตื่นตระหนก



ฮึก ฮึก ฮึก



ชานยอลทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นถนน น้ำตาไหลอาบเต็มสองแก้ม สะอื้นออกมาอย่างปวดร้าวในอก คุณคริสหลอกเขา หลอกเขาอีกแล้ว ทำไม ทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้ ทำไม เขาทำอะไรผิด เขาทำอะไรให้คุณคริสไม่พอใจ ทำไมถึงไม่พาเขาไปด้วย สัญญากับเขาแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงทิ้งเขาไว้แบบนี้ ทำไมถึงทิ้งกันแบบนี้



คุณชานยอล คุณชานยอลเป็นอะไรคะ



ในที่สุดหล่อนก็วิ่งตามคุณชานยอลทัน ภาพร่างโปร่งที่ทรุดตัวลงนั่งอยู่ข้างถนน น้ำตาที่ไหลออกมาราวทำนบแตก ทำให้หล่อนแทบจะร้องไห้ตาม ถึงตอนนี้หล่อนก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเรื่องทุกอย่างเป็นยังไง ทำไมคุณคริสถึงใจร้ายแบบนี้ หญิงชราได้แต่ถามตัวเองในใจ



ยาย ฮึก ยาย คุณคริสไปแล้วเหรอ ฮึก ยายหลอกผมอีกแล้วใช่มั้ย ยาย ฮื่ออ



โธ่ คุณชานยอล อย่าร้องไห้เลยนะคะ



ยาย ยาย ฮึก แล้ว เพ่ยฟางล่ะ เขา ฮึก อยู่ที่ไหน



คุณคริสไม่อยู่ เพ่ยฟางก็ไม่อยู่ในบ้าน หรือว่า ชายหนุ่มกลืนก้อนสะอื้นลงในอก นึกรู้ได้จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ก้มหน้ามองดูพื้นถนนน้ำตาไหลลงมาช้าๆ เจ็บปวดในใจอย่างแสนสาหัส



เพ่ยฟางจะไปงานวันเกิดเพื่อน ..ที่เกาหลีค่ะ คุณคริส ฮึก เลยพาเธอไปด้วย



ฮึก ฮึก ฮื่ออออฮื่อออ ยาย ฮื่ออออ



ถึงแม้ว่าจะเตรียมใจรอรับคำตอบที่จะได้ฟัง แต่เขาก็ต้องร้องไห้ออกมาเพราะมันสุดกลั้น ทั้งเจ็บทั้งแค้นปนเปกันไปหมด ถึงเขาจะทำดียังไง ดีมากขนาดไหน แต่คุณคริสก็ต้องเลือกคนรักของเขาอยู่ดี



อย่าร้องนะคะคุณ อย่าร้อง



ครับ ฮึก ผมเข้าใจแล้วครับยาย ฮึก ไม่เป็นไรแล้ว



ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนช้าๆ พยายามส่งยิ้มไปให้คุณยายทั้งน้ำตา อยากจะพูดบอกว่าตัวไม่เป็นไรแต่ก็มีเพียงเสียงสะอื้นเท่านั้นที่หลุดออกมา ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บปวด น้ำตายังไหลออกมาไม่หยุด หันหลังเดินร้องไห้เข้าบ้านไปเงียบๆ




พอแล้ว พอกันที ต่อจากนี้อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากเขาอีกเลย เขาจะไม่ยอมเป็นไอ้หน้าโง่ให้คุณคริสหลอกตักตวงความสุขจากร่างกายเขาอีกแล้ว ไม่อีกแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว










TBC.........






สวัสดีค่ะ มาต่อให้แล้วนะคะ ตอนนี้เราคิดว่าจะเป็นตอนที่มีคำผิดน้อยที่สุดแล้วนะคะ ใช่หรือเปล่าเอ่ย 5555พยายามตรวจดูหลายรอบแล้วหวังว่าคงไม่มีคำหลุดนะคะ

เรื่องคำผิดเราได้อ่านที่คนอ่านเตือนเข้ามาแล้วนะคะ ขอดทษจริงๆค่ะ บางทีเรารีบลงจนลืมอ่าน ลืมตรวจ เวลาแต่งก็รีบพิมพ์เพราะกลัวลืมเนื้อเรื่องที่คิดได้ 555 ขอโทษนะคะ จะพยายามพลาดให้น้อยที่สุด ถ้ามีเวลาว่างรอการรวมเล่มจะกลับไปแก้ในตอนที่ผ่านมา เกลาภาษาไปด้วยค่ะ

มาถึงเนื้อเรื่องกันหน่อย ตอนนี้ยอมรับเลยเป้นตอนที่เราแต่งแล้วซึมไปเลยอ่ะ สงสารน้องสุดๆ เหมือนคนที่พยายามทำดีทุกอย่างแต่สุดท้ายก็ผิดหวัง ความหวังสุดท้ายที่มีลอยลับหายไปกับตา พี่คริสก็ทำกับน้องได้นะ

จะรอดูวันหนึ่ง ต้องมีสักวันที่พี่คริสร่ำร้องกับน้องขอให้น้องยกโทษให้ แต่เหนือสิ่งอื่นได้ ทุกคนต้องได้รับผลของการกระทำ ไม่ว่าจะเป็นพี่คริส เพ่ยฟาง หรือชานยอลก็ตาม 

ขอบคุณค่ะ








ร่วมสกรีมในทวิตรบกวนติด #DDT  ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17070 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 17:44
    อพค สุดจะทนกับคนนิสัยอย่างเธอ
    #17070
    0
  2. #17041 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:18
    คริสนี่เชรี้ยเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #17041
    0
  3. #16957 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 04:17
    นางไม่ดีอ่ะ นึกไงก็ไม่ดี นางเป็นบ้าปะ ไม่ได้เที่ยวต่างประเทศนานแล้ว เทอๆ นั่นผัวคนอื่น
    #16957
    0
  4. #16857 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 21:07
    หลี่ฟงก็รวยอะ เอาเงินมาจ่ายหนี้แทนชานยอล จบๆกันไปเหลยยย
    #16857
    0
  5. #16811 cony&corn (@tonggy087) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:25
    แนะนำให้ชานยอลยืมตังหลี่ฟงมาจ่ายหนี้ เเล้วคอยใช้คืน คือทนอีพี่ไม่ได้เเล้วจริงๆ
    #16811
    0
  6. #16669 IceExoL (@0895127554) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 20:41
    อี้ฟาน เกลียดแก มายเมนเลวมากกกกก!!
    #16669
    0
  7. #16566 FERNERY (@baifern_ky) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 17:28
    เลวไปอีกพี่คริส สัญญาเเล้วก็มาทำงี้อ่าาาาา อ๊อยยยย ไม่ทน! ชานยอลนี้ร้องไห้ตำน้ำตาจะเเห้งอยู่ละ ใจร้ายมากเลย อยากให้ไรท์เตอร์เขียนให้พี่คริสตายจริงๆ 55555555555555
    #16566
    0
  8. #16502 Ying Pruksakij (@0802812903) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 20:57
    ชานยอลลลลล เห้ออออ
    #16502
    0
  9. #16168 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:08
    กรี๊ดอีพี่คริสทำไมทำอย่างงี้อ๊ากกกกกโอ้ยยยยยยยยยยยยยยย
    #16168
    0
  10. #15893 D\'Dee Keattisak (@the21deelity) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 15:39
    ยอลร้องไห้ตลอดเลยอ่าาาา โครตสงสารยอลเลย 
    คริส ก้อใจร้ายเกินไป 
    baboza009@gmail.com
    #15893
    0
  11. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:38
    อิพี่คริสชั่วร้ายมากกกกกก 
    #15832
    0
  12. #15560 Clearly Clear (@fearly) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 01:43
    พี่คริสแม่งโคตรใจร้ายเลยอ่ะ สงสารชานยอลจนน้ำตาไหลเลยอ่ะ
    #15560
    0
  13. #15452 galaxyfanfanismyfan (@salalee5892) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 20:46
    มากพี่คริส หลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เลว เลว เลว เลวจิงๆ ทั้งเฮีย ทั้งนังเพ่ย
    #15452
    0
  14. วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 08:49
    อ่านแล้วแค้น คริสกับเพ่ยฟาง น่ะเนี่ย ดูๆมันทำ โมโหค่ะ ไรท์เตอร์
    #15376
    0
  15. #14696 noomond (@noonamond) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 03:33
    อพค ไอ้คนใจร้าย
    #14696
    0
  16. #14504 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 02:05
    สะจายยยยยยยยยยยยยย น้องยอลลูกแม่ ฮูเร่ๆๆๆๆ จะได้กลับบ้านแล้ว เย่ๆๆ
    #14504
    0
  17. #14268 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 19:30
    เหตุการณ์อย่างนี้ถ้าเกิดขึ้นจริงกับเรส เราร้องเเน่อ่ะ ฮืออๆ คนผิดสัญญา
    #14268
    0
  18. #13693 GumPanParkChan (@naythunmaster) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 23:30
    โหยย พวกเชี่ย ทำไม ทำไมทำกับชานยอลแบบนี้อีกแล้ว เพราะเพ่ยฟางคนเดียว อิบ้าา เฮียแม่ง แม่งเลว หลอกลวงอีกแล้ว โว้ยย
    #13693
    0
  19. #13470 iloveyaoi (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 12:10
    อื้อหือ.. เลวได้โล่ค่ะ แนะนำให้พี่หลีฟงเป็นพระเอกเดี๋ยวนี้!!!!!

    linkun544@hotmail.com
    #13470
    0
  20. #13311 Iyarat Pipitchan (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 20:44
    แนะนำให้ อพค.ลาออกจากการเป็นพระเอกไปสะ โหดร้ายอ่าาาาาาาา หลอกกันทำไม ชานยอลควงพี่หลี่ฟงมาเย้ยเลย หนับหนุนๆ อิอิ
    #13311
    0
  21. #13052 กระดองหอยทาก (@pimmezz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 23:53
    สงสารชานยอลลล
    #13052
    0
  22. #11966 AIRCH (@warapornlovechan) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 11:41
    T________________________T
    สงสารยอลจังเลย
    อย่าง้อยอลอย่าง้อ
    แฟนเราเป็นเจ้าของสายการบิน
    อย่าไปง้อ
    #11966
    0
  23. #11923 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 19:47
    เงิงเลวแกเลวมากๆๆๆๆเลวเกินไปแล้วว้ากกก
    fai27@outlook.comขอทุกตอนเลยนะคะ
    #11923
    0
  24. #11805 Amilk Mk (@zqwx) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 23:05
    เอามาน้าาาาาาา itsmilkyway@hotmail.com
    #11805
    0
  25. #11047 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 15:54
    โอ้ยย  จาม่ายโทนแล้วน้าาาาาาาา

    ร้ายแบบชาตินี้อย่ารับสิ่งดีๆจากชานยอลอีกเลย
    #11047
    0