[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 48 : CHAPTER 46

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ต.ค. 56







Distorted Daytime















ไปแต่งตัวสิ



คริสพูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนที่เขามาอาศัยนอนในบางคืน เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาน่ารักนั่งอยู่บนเตียงกำลังอ่านหนังสือทบทวนความรู้ในวันหยุด ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากกองหนังสือ มองคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ด้วยสายตาไม่เข้าใจ



ไปไหนครับ?”



ไปซื้อของไง



ของอะไร?”



มาถึงตอนนี้แล้วเขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณคริสต้องการอะไร อยู่ๆก็เดินเข้ามาในห้องแล้วก็บอกให้เขาไปแต่งตัว



เมื่อวาน..นายบอกว่ามีของที่ต้องซื้อไม่ใช่เหรอ?”



อ่า..ใช่ครับ



ร่างโปร่งร้องอ๋อ ลืมสิ่งที่ตัวเองโกหกไว้เสียแล้ว คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันพยายามชั่งใจว่าจะไปดีหรือเปล่า ถ้าเขาปฏิเสธคุณคริสคงไม่ว่าอะไร แต่ถ้าทำอย่างงั้นเขาก็ต้องทนอุดอู้อยู่ในห้อง แต่เขาไม่อยากไปกับร่างสูงนี้นา เขาอยากไปกับพี่หลี่ฟงมากกว่าให้เขาไปคนเดียวไม่ได้หรือไง แล้วความคิดทั้งหมดของเขาก็หยุดชะงัก เมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของคุณคริส



เพ่ยฟางจะไปซื้อเสื้อคลุม เขาชวนนายไปด้วย



ชานยอลทิ้งปากกาในมือลงกับพื้นเตียง ถอนหายใจออกมานึกแล้วไม่มีผิด ผู้ชายคนนี้น่ะเหรอจะใจดีพาเขาออกไปซื้อของข้างนอกถ้าไม่ใช่เพราะคนอื่นสั่ง มือเรียวหยิบเอกสารบนเตียงขึ้นมาอ่าน รู้สึกถึงความเจ็บที่เขาพยายามจะลืมแล่นขึ้นมาในอก



พวกคุณไปเถอะ สมุด ดินสอ ปากกาผมยังพอมี ว่างๆจะไปซื้อเอง



ไปแต่งตัว ฉันจะรอ



คุณคริส..ผมไม่เข้าใจว่าคุณจะเอาผมไปด้วยทำไม พวกคะ..



ถ้าฉันไปกับเพ่ยฟางสองคน คนอื่นจะสงสัย ลุก!ไปแต่งตัวได้แล้ว



คริสเน้นประโยคสุดท้ายทีล่ะคำ ชานยอลถอนหายใจออกมาดังพรืด เขาก็มีประโยชน์แค่ตอนเวลาจะออกไปข้างนอกกับคนรักและเวลาอยู่บนเตียงเท่านั้นสินะ ก็ใช่สิ แต่งงานแล้วแต่กลับไปเดินซื้อของกับผู้หญิงคนอื่นแถมกำลังตั้งท้องเสียด้วยใครจะไม่สงสัย



ร่างโปร่งลุกจำใจลุกขึ้นจากเตียง บอกตัวเองให้ท่องคำว่าเกาหลี แม่ และพี่ชายไว้ในใจ จะได้ไม่เผลออาระวาดออกไปอย่างใจนึก หยิบเสื้อผ้าออกมาจากตู้ไม่ได้พิถีพิถันในการเลือกนักหยิบตัวไหนได้เขาก็สวมลงไป คริสมองท่าทางนั้นอย่างไม่พอใจเอ่ยปากสั่งให้อีกฝ่ายทำตามความต้องการของตน



ไม่เอาตัวนั้น เอาเสื้อเชิ้ตสีฟ้า



แต่ว่า..



สีฟ้า ชานยอล



แล้วเขาจะขัดได้อย่างนั้นเหรอ มือเรียวเอื้อมไปหยิบเสื้อสีฟ้าตามที่คริสสั่งด้วยอาการกระแทกกระทั้น จัดการทุกอย่างให้เขาเรียบร้อยแล้วร่างสุงก็เดินนำออกไปจากห้องลงมายังชั้นล่างของบ้านที่มีเพ่ยฟางยืนรอด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม คงจะดีใจมากสินะที่จะได้ออกไปซื้อของกับสามีโดยไม่ต้องหลบๆซ่อนๆเหมือนเมื่อครั้งก่อนแถมมีเขาพ่วงท้ายเป็นไม้กันหมาไม่ให้นักข่าวสงสัยอีก ชายหนุ่มคิดอย่างอคติในใจ



ลงมาแล้วเหรอคะพี่อู๋ฟาน คุณชานยอล



อื้อ ไปสิ



คริสตอบรับแล้วเดินนำทั้งสองออกไปหน้าบ้านรถซีดานสีดำจอดรออยู่โดยมีคุณลุงถังยืนเช็คตรวจความเรียบร้อยอยู่ไม่ห่าง คริสเดินอ้อมไปขึ้นรถตรงฝั่งคนขับ ปล่อยให้ชายหนุ่มหญิงสาวยืนอึกอักทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างหลัง



เธอไปนั่งหน้า



แต่ว่า..



ไปนั่ง!”



ชานยอลพูดสั่งให้หญิงสาวที่กำลังยืนทำตัวไม่ถูกไปนั่งประจำที่ที่เคยเป้นของตน ก่อนจะเดินไปเปิดประตูด้านหลังสอดตัวเข้าไปนั่งในนั้น หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง คริสมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเบื่อหน่าย ถึงแม้จะบอกว่าจะยอมเชื่อฟังเขาทุกอย่างแต่เด็กคนนี้ก็ยังมีบทดื้ออยู่ดี เพ่ยฟางก้าวขึ้นไปนั่งบนรถข้างคนขับ ก้มหน้ามองมือตัวเองอย่างไม่สบายใจแล้วมือหนาก็เอื้อมมากุมมือหล่อนไว้ หญิงสาวชักมืออกอย่างตกใจเงยหน้าขึ้นมองกระจกหลังภาพสะท้อนจากกระจกทำให้หล่อนต้องใจหาย




ชานยอลเบื้อนหน้าหนีจากภาพนั้น ฝ่ามือหนาอบอุ่นที่เขาเคยได้สัมผัสความรู้สึกดีใจเป็นล้นพ้นที่ได้รับมันเมื่อครั้งก่อนยังไม่จางหาย แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันไม่ใช่ของเขา มันเป้นของหญิงสาวที่กำลังอุ้มท้องลูกของผู้ชายคนนั้นต่างหาก ศีรษะทุยเอนลงซบเบาะหนัง หันหน้าไปมองนอกหน้าต่าง ภาพผู้ชายที่เขาเฝ้าคิดถึงรอเข้ามาในสมอง พี่หลี่ฟงครับ ผมอยากเจอพี่เหลือเกิน








ภายในห้างสรรพสินค้าแห่งใหญ่ใจกลางกรุงปักกิ่ง ชานยอลเดินตามหลังร่างชายหนุ่มและหญิงสาวสองคนที่กำลังเลือกเสื้อผ้าในโซนสตรีด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย มองไปรอบก็เจอแต่เสื้อผ้าของผู้หญิง เขาอยากออกไปจากตรงนี้ใจจะขาด แต่ก็ติดที่มีสายตาเรด้าของร่างสูงคอยมองมา



อุ้ย พี่อู๋ฟาน เพ่ยฟางขอไปรับโทรศัพท์ก่อนนะคะ



อื้อ ไปสิ



เพ่ยฟางมองโทรศัพท์อย่างยินดีเมื่อเห็นรายชื่อที่โทรเข้ามาเอ่ยขออนุญาตคนรักก่อนจะเดินออกไปจากบริเวณนั้นเมื่อได้รับอนุญาต คริสหันมามองเด็กหนุ่มร่างสุงโปร่งที่ยืนหันหน้าหันหลังอยู่ข้างๆ ชานยอลหันกลับมาเมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกมอง สบสายตากับดวงตาคมที่จ้องมาทางเขาไม่กระพริบ



ผมขอเดินลงไปดูหนังสือข้างล่างนะครับ


เดี๋ยวจะพาไป



ไม่ต้องก็ได้ครับ คุณพาเพ่ยฟางซื้อของเถอะ ผมลงไปดูเองก็ได้



เด็กหนุ่มฉีกยิ้มกว้างหวังให้ร่างสูงใจอ่อน แต่แล้วก็คุณคริสก็พูดดับฝันเขาที่มีอยู่น้อยนิดเสียสนิทด้วยการยืนยันคำพูดเดิมของตน



ฉันจะพาไป



แต่ว่าผมอยากไปซื้อคนเดียวนี้นา



ทำไมอยากไปคนเดียว!”



มีอะไรกันเหรอคะพี่อู๋ฟาน..คุณชานยอล



หญิงสาวที่เพิ่งกลับมาจากการรับสายเพื่อนสนิทจากทางไกลเอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นสองหนุ่มกำลังจะก่อสงครามกลางห้างกันแทนที่บ้าน หล่อนมองหน้าพี่อู๋ฟ่านกับคุณชานยอลสลับกันไปมา ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมพูดออกมาก่อน แล้วก็เป็นคริสที่ถอนหายใจออกมายุติปัญหาทั้งหมดด้วยคำพูดของตน



ชานยอลจะลงไปซื้อของด้านล่าง



อ้อ ถ้างั้นพี่พาคุณชานยอลไปสิคะ เดี๋ยวฉันซื้อของเสร็จจะตามลงไป



เธออยู่ได้นะ



ได้สิคะ อี้ชิงก็อยู่



งั้นพี่ไปนะ



แต่ฉัน..



ชานยอลกำลังจะค้านขึ้นเมื่อไม่มีใครฟังความต้องการของเขาเลย เขาไม่ได้อยากไปกับคุณคริส ไม่เขาใจหรือไง แต่ข้อมือเขาก็ถูกเกาะกุมพร้อมแรงดึงที่กระชากให้เขาเดินตามตัวเองไป



ตามมา



ผมเดินเองได้!.......ไม่ต้องจับครับ



ร่างโปร่งผ่อนเสียงประโยคสุดท้ายลงเมื่อเห้นสายตาถมึงทึงที่ร่างสูงใช้มองตน ยอมเดินตามแผ่นหลังกว้างลงไปยังชั้นล่างของห่างเงียบๆ เมื่อถึงร้านขายอุปกรณ์เครื่องเขียนคุณคริสก็ยื่นตะกร้าใส่ของในมือให้เขา มือเรียวรับมันมาอย่างเสียไม่ได้ ขาเรียวเดินไปที่แผนกขายสมุดเป็นอันดับแรก



เอาแบบนั้นสิ เขียนดีนะ



ผมชอบแบบนี้มากกว่า



คุณคริสพูดขึ้นเมื่อพวกเขาเดินมายังแผนกเครื่องเขียน ปากกาในมือที่ตนอยากได้ถูกดึงออกไปแทนที่ด้วยปากกาด้ามที่ร่างสุงแนะนำ ชานยอลหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาตาขวาง เรื่องแค่นี้ทำไมต้องบังคับกันด้วย



แบบนี้ดีกว่า



ถ้าไม่ใช่เพราะอยากกลับบ้านเขาไม่มีทางยอมเด็ดขาด ชานยอลคิดในใจหยิบปากการุ่นที่ร่างสูงเลือกให้ลงในตะกร้าสองสามด้าม ก่อนจะเดินไปคิดตังค์ คุณคริสชำระเงินทุกอย่างด้วยเงินสดเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยจึงเดินออกมาสมทบกับเพ่ยฟางที่ยืนรออยู่กับอี้ชิง



เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย ได้ครบทุกอย่างหรือเปล่า



ครบค่ะ แล้วคุณชานยอลล่ะคะ



ครบ



ร่างโปร่งตอบเสียงสั้นห้วน ใบหน้าหวานบึ้งตึงคล้ายไม่พอใจ หญิงสาวหันกลับมามองหน้าคนรักของตัวเองเหมือนจะถามว่ามีอะไรกันหรือเปล่า แต่คริสก็หลบสายตานั้นเดินนำออกไปเป็นคนแรก



เราจะไปไหนกันคะ



หาอะไรกินไง ถือหิวหรือยัง



หิวแล้วค่ะ เราจะทะ...



งั้นผมกลับบ้านนะ พวกคุณกินเถอะ ผมไม่ค่อยหิวเท่าไหร่



ชานยอลโพล่งออกมาทันทีเมื่อได้ยินว่าคริสกำลังจะพาไปทานข้าวต่อ ทั้งเพ่ยฟางและคุณคริสหันกลับมามองเขาด้วยสีหน้าต่างอารมณ์ คริสมองดูเด็กหนุ่มที่คอยแต่จะขัดใจเขาทุกอย่างผิดกลับที่เคยว่าไว้ว่าจะเชื่อฟังเขาด้วยสายตาไม่พอใจ หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มจึงต้องตัดปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยการบอกให้กลับทานข้าวที่บ้านเพราะเห็นใจร่างโปร่งที่ต้องออกมาทานข้าวพร้อมกันสามคนนอกบ้าน



งั้นเรากลับไปทานข้าวที่บ้านกันนะคะ



แต่มันดึกแล้วนะเพ่ยฟาง



ยังไม่ดึกหรอกค่ะ แค่2ทุ่มเอง



กลับไปจะมีอะไรกิน เราบอกคุณยายว่าจะทานข้าวข้างนอก ที่บ้านไม่ได้เตรียมอะไรไว้หรอก



พวกคุณจะเถียงกันทำไม ให้ผมกลับบ้านคนเดียวก็พอแล้ว พวกคุณอยากทานอะไรก็ไปทานเถอะ



ร่างโปร่งพูดขึ้นอย่างเหลืออดเดินออกไปจากบริเวณนั้นมุ่งหน้าไปยังประตูทางออกของห้างทำไมต้องทำเหมือนเขาเป็นตัวปัญหาด้วย เขาแค่ไม่อยากเป็นก้างขวางคอใครเวลาสวีทกันจะได้ไม่ต้องมานั่งเกรงใจเขาไง โอ๊ะ ใช่สิ สองคนนั้นทำอะไรก็ไม่เคยเกรงใจเขาอยู่แล้ว จะมีไม่มีก็คงไม่ต่างกัน



ตามคุณชานยอลไปสิคะพี่อู๋ฟ่าน



ช่างมัน!”



อี้ชิง ไปตามคุณชานยอลที



เมื่อบอกคนรักตัวเองไม่ได้ผล หญิงสาวจึงหันไปบอกอี้ชิงที่ยืนหันรีหันขว้างอยู่เพราะทำตัวไม่ถูก แต่คำสั่งของเจ้านายก็ทำให้เขาต้องหันกลับมามองสบตาหญิงสาวที่กำลังยืนทำหน้าตกใจที่เห็นคุณชานยอลเดินหายออกไปจากห้างเพียงลำพัง



ไม่ต้องไป!มันอยากไปไหนก็ให้มันไป



แต่ว่าพี่คะ คุณชานยอล..



ไปกินข้าวเพ่ยฟาง เลยเวลาอาหารมานานแล้ว



คริสเดินนำออกไปอย่างหัวเสีย โดยมีเพ่ยฟางเดินตามหลังไปติดๆเสียโต้เถียงกันดังไปตลอดระยะทางจนถึงร้านอาหาร ความเห็นที่ต่างกันทำให้อาหารมื้อนี้ไม่อร่อยอย่างที่คิด











ชานยอลโยนสิ่งของที่เพิ่งซื้อมาลงบนเตียงในห้องนอนด้วยความโมโห เขายืนรอแท็กซี่อยู่นานนับชั่วโมงกว่าจะหาคนที่ว่างแล้วพาเขามาส่งที่บ้านได้ หิวจนไส้แทบขาดเพราะยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ก่อนจะเดินขึ้นมาบนบ้านเขาก็เดินไปที่ห้องครัวแล้วแต่ก็ไม่มีใครอยู่เลย เพราะวันนี้เจ้านายไม่อยู่ทุกคนคงเข้านอนหมดแล้ว




ร่างโปร่งเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเตรียมจะอาบน้ำเขาเหนียวตัวเต็มที คืนนี้คงต้องงดอาหารเย็นไปก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยทานแล้วกันใช่ว่าจะไม่เคยทำเสียหน่อยคิดอย่างหงุดหงิดเพราะความโมโหและความหิวที่มีแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป



ชานยอลเดินออกมาจากห้องน้ำร่างโปร่งสวมชุดนอนเตรียมตัวเข้านอน เขาตั้งใจว่าจะอ่านหนังสือเรียนสักสองสามบทแล้วค่อยนอนแต่ไม่รู้ว่าจะทนอ่านได้นานขนาดนั้นหรือเปล่า เพราะตอนนี้เขาก็ง่วงจนตาจะปิดอยู่แล้ว และก็เป็นอย่างที่เขาคาด อ่านไปได้สองสามหน้าก็ทนกับความง่วงไม่ไหว มือเรียวเอื้อมไปปิดสวิตโคมไฟบนหัวเตียงแสงสว่างในห้องดับลงพร้อมกับสติที่ค่อยจางหายไป



แล้วอยู่ๆแสงไฟในห้องก็สว่างจ้าขึ้น ชานยอลเงยหัวขึ้นจากเตียงด้วยความงุดงงตากลมหรี่เล็กเพราะยังปรับตัวให้เข้ากับแสงไม่ได้ แล้วร่างของเขาก็ถูกกระชากให้ลุกขึ้นจากเตียง ไม่ต้องคิดเขาก็รู้ว่าใครที่เป็นคนเข้ามาในห้องเขายามวิกาลแบบนี้



ไม่ต้องกลับแล้วนะบ้าน!”



อะ..อะไรนะครับ คุณคริส



ความง่วงหายไปทันทีที่ได้ฟังประโยคนั้นจบ ไม่ได้นะ ที่เขายอมทำทุกอย่างตามที่ร่างสูงสั่งก็เพราะอยากกลับบ้านไม่ใช่เหรอ คุณคริสจะทำกับเขาแบบนี้ไม่ได้



ไม่ต้องกลับบ้าน ไม่ให้กลับแล้ว!”



 “ไม่ได้นะครับ คุณทำแบบนั้นไม่ได้ คุณสัญญากับผมแล้ว



ทำไมจะไม่ได้ ก็แกขัดใจฉัน ไหนบอกว่าจะยอมทำตามทุกอย่างไง แล้วหนีกลับบ้านทำไม!”



คริสตะวาดเสียงห้วนไม่พอใจอย่างที่สุดที่อีกฝ่ายกล้าขัดใจเขา แล้วยังทำให้เขาต้องทะเลาะกันกับเพ่ยฟางตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันในร้านอาหารและบนรถเพราะความดื้อรั้นของเด็กคนนี้คนเดียว



ผมแค่อยากกลับบ้าน ผม...ผมไม่หิว  อยากกลับมาอ่านหนังสือมากกว่า



จะไม่หิวได้ยังไง อย่ามาโกหก แกโกหกฉันหลายเรื่องแล้วนะชานยอล!”



คุณคริสตะคอกเสียงดังทุกประโยคที่พูดกับเขา ชายหนุ่มเริ่มขวัญเสียเพราะเขามีหลายเรื่องที่โกหกตามที่อีกฝ่ายพูดจริงๆชานยอลพยายามสงบสติอารมณ์ตั้งสติไว้คิดในใจว่าเหลือเวลาอีกแค่3วันเท่านั้นเขาก็จะได้กลับบ้านต้องอดทนให้มาก



เปล่านะครับ ผมไม่ได้โกหก หนังสืออยู่บนเตียงนั้นไง อีกสองอาทิตย์ผมมีสอบเทสย่อย ผมยังไม่เข้าใจมัน

เลย จริงๆนะครับ คุณคริส อย่าโกรธผมเลยนะครับ



ชานยอลระล่ำระลักออกมามือเรียวเกาะแขนที่พยายามสะบัดเขาออกไว้แน่น ใบหน้าหวานอ้อนวอนขอร้องให้อีกฝ่ายเชื่อในสิ่งที่เขาพูด



นายทำแบบนี้ ฉันไม่ชอบ



ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ



ชานยอลพูดพร้อมกับซบหน้าลงบนไหล่กว้างเบียดตัวเข้าหาแผ่นอกหนาอย่างออดอ้อน ช้อนสายตาขึ้นมองอีกฝ่ายขอให้เห็นใจยกโทษให้ในสิ่งที่เขาทำคงมีแค่วิธีนี้เท่านั้นคุณคริสจึงจะยอมยกโทษให้เขา




คริสมองคนที่กำลังเชิญชวนเขาด้วยร่างกายแววตาคมวูบไหว ใจอ่อนไปกว่าครึ่ง เอื้อมมือคว้าร่างนุ่มเข้ามากอดไว้แนบอกกดจูบลงไปบนแก้มนิ่มสูดกลิ่นหอมเหมือนผิวเด็กที่โชยเข้ามาในจมูก ชานยอลเอียงแก้มให้อีกฝ่ายสูดดมกลิ่นกายของตัวเองให้เต็มที่ จมูกโด่งไล้ลงมาถึงลำคอขาวกดเม้มเบาๆย้ำอยู่อย่างนั้นจนมันขึ้นสี



คุณคริสครับ



ชานยอลเรียกให้คนที่กำลังง่วนอยู่กับซอกคอเขาให้เงยหน้าขึ้นสบตากับตน คริสมองใบหน้าหวานที่กำลังขยับเขามาใกล้ เสียงเรียกชื่อเขาช่างหวานหู หลับตาลงช้าๆ เมื่อความอ่อนนุ่มทาบทับลงมาบนริมฝีปากของตน



อื้อ



ชานยอลกดจูบลงไปบนริมฝีปากหนาที่กำลังเผยอตอบรับสัมผัสของตนอยู่ดูดดึงริมฝีปากนั้นซ้ำไปมาเหมือนเป็นของหวานชิ้นโปรด เรียวลิ้นเล็กสอดเข้าไปในโพรงปากนุ่มที่ตอบรับเขาเป็นอย่างดีเขายอมทำทุกอย่างเพื่อให้ร่างสูงใจอ่อนแม้จะต้องใช้ร่างกายให้ได้มาก็ตาม



อืม ชานยอล



คริสร้องครางออกมาอย่างพอใจ มองดูใบหน้าหวานที่ขยับอยู่ห่างจากใบหน้าเขาไม่ถึงคืบ ชานยอลกำลังทำให้เขาละลายไปกับจูบแสนหวานที่ร่างโปร่งเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เรียวปากทั้งสองจูบย้ำอยู่อย่างนั้น มือเรียวปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตออกทีละเม็ดลูบแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสะกิดยอดอกจนคนถูกกระทำต้องสั่นสะท้าน



ชานยอล..




ชอบมั้ยครับ?”











TBC.....................










ชอบมั้ยคะ? ชอบมั้ยคะทุกคน 555 มาต่อจนได้ แบบเลทมาก ช้าสุดๆ ขอโทษนะคะ 

ตอนนี้ชานยอลเปลืองตัวไปมั้ย? ตอนหน้าเตรียมแปะเมลนะคร้าาา




ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวนติด #DDT 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16891 Mika ichiko (@siberz-3399) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 08:14
    หน้าบ้านปลูกดอกไม้หรอคะเพ่ยฟาง โลกสวยซะ=_=
    #16891
    0
  2. #15891 D\'Dee Keattisak (@the21deelity) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 15:28
    เปนกำลังจัยไห้ยอลน้าา555 คริส โครตเกลียดคริสสสอ่ะ ชวยโอกาสตลอดด

    baboza009@gmail.com
    #15891
    0
  3. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:25
    ยอลเปลืองตัวมากมายยย ถถถถถถ พี่คริสเเม่งใจร้ายไปละ
    #15831
    0
  4. #14503 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 01:58
    เข้าใจอารมณ์น้องยอลเลอ นึกถึงสมัยเรียน นี่รอวันศุกร์สุดๆจะได้กลับบ้าน อารมณ์ดีทั้งวัน แต่เย็นมาพ่อโทรมาบอกไปรับไม่ได้นะอาทิตย์นี้ไม่ต้องกลับ #พัง ชีวิตพัง ร้องไห้เลอ ฮ่าาาาาาาาาา
    #14503
    0
  5. #14267 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 19:16
    ชอบต่ะ ถ้าไม่ติดว่าชานยอลกลับบ้าน ชานไม่รุกแก่หรอกนะ
    #14267
    0
  6. #12660 kimsehyun (@kimsehyun) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 16:32
    คริส แกจัดขัดขวางคสามสุขของชยอลกับพี่ฟงไปถึงไหนห๊าาา
    #12660
    0
  7. #12541 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 02:38
    ยอลฝืนยอมขนาดนั้นเลย โฮๆๆๆๆๆ ให้พี่ฟงช่วยเส่
    #12541
    0
  8. #12310 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 12:25
    ยอล สงสานชานยอลจริงๆ ต้องทำตามอพคบอกเพื่อที่จะได้ไปเกาหลี
    #12310
    0
  9. #11921 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 19:38
    โอยยยเฮียไรนักหนาเนี่ย สงสารยอลบ้างป๊ะ
    #บางครั้งก็ลืมตัวว่าเมน เฮีย555
    #11921
    0
  10. #11382 ohjure^^ (@bebeamexo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 09:48
    ชานยอลมันยอมแกแล้วนะเฮีย เข้าใจชานยอลมันบ้างเซ่!!!!!!ไม่ใช่เอาแต่ผลประโยชน์ที่ตัวเองมีแต่ได้กับได้เลิกหลอกมันซักทีเถอะ
    #11382
    0
  11. #11045 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 15:48
    ชานยอลทามเดดดดดด 
    5555555555555555

    แปะเมล์ไว้ไม่เคยได้เลย
    เราเข้าใจไรท์เตอร์นะ5555
    #11045
    0
  12. #11042 karnicha_ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 15:38
    ยอมเขาทุกอย่างเลยนะพี่ยอล
    #11042
    0
  13. #10657 Cptr (@chinahiso) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 21:25
    ตอนนี้ชานยอลเปลืะองตัวปายยย5555
    #10657
    0
  14. #10566 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 21:29
    ไอ้คนใจร้ายยยยยย โฮยสงสาร ยอลอุส่ายอมหลายๆอย่าง ไอ้บ้าอพค =3=!!!!
    #10566
    0
  15. #10314 Marisa"Flook (@berrymarisa) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 23:34
    เขิลแทนยอลแต่คริสก็ยังคงเป็นคริสเลวเสมอต้นเสมอปลายได้อย่างไม่มีที่ติ!!!
    #10314
    0
  16. #10258 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 18:11
    ชอบไหมครับ ชอบมากครับ อึ้ยยยยยยยย
    #10258
    0
  17. #10011 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 13:28
    อย่าเปลืองตัวไป๊;//;
    #10011
    0
  18. #9701 ฺBa-cabana (@zeleven-13) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 16:06
    เกลียดเฮีย ฮือออออออออ #หนูจะเปลี่ยนเมน T^T //จริงจังไป 5555555
    #9701
    0
  19. #9524 เกือบเป็นติ่ง。 (@kanomfai) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 21:05
    เฮียใจร้ายอ่ะ ทำแบบนี้ปล่อยให้ยอลอยู่บ้านคนเดียวยังดีกว่า

    เผื่อยอลจะได้แชทไลน์กับคุณหลี่ฟง ถถถถถถ #ติดใจคุณหลี่ฟง

    เฮียเอาเรื่องไปเกาหลีมาขู่อ่ะ ทำให้ยอลหมดทางเลือก TT

    น่าสงสารจัง ในสายตาเฮียยอลมีดีแค่ร่างกายใช่มั้ย ฮรึก!TT

    แต่ยอลอ่อยเฮียแบบนี้เราชอบค่ะ 5555555555555

    #9524
    0
  20. #8296 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 22:31
    โกรธคริสวะ จะเห็นแก่ตัวอะไรนักหนา อะไรก็นังผู้หญิงคนนั้น สึด เห็นชานนี่เป็นอะไร
    #8296
    0
  21. #7910 hunny_me (@stella_shinn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มกราคม 2557 / 22:42
    อย่าทำร้ายยอลเลยพี่คริส ทำไมชอบมาระบายกับยอลตลอด
    สงสารยอลบ้าง คนเหมือนกันนะ 
    #7910
    0
  22. #7852 JenSneeze (@vicjen) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 11:04
    โหยพี่คริส ไรวะ? ทะเลาะกับเพ่ยฟางระหว่างทางกลับบ้านก็มาลงที่ชยอล
    แม่มมมมมมมมมมม เมิงก็ไปบอกเมียเมิงเด้ะว่าอย่ามาเจ๋อกับชยอล
    รู้ว่าเป็นคนดีแต่มันผิดที่ผิดเวลาเว้ย เห็นแล้วหมั่นไส้

    ชยอลอ่ะไปเริ่มก่อนทำไมหนู อิพี่คริสมันจะได้ใจนะ....เอ่อ แต่หนูทำเพราะอยากกลับเกาหลีใช่ม้าเด็กดี? >///<
    #7852
    0
  23. #7581 Viva_Delta (@viva-delta) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 19:03
    ชยอลลลล อย่าทำแบบนี้ -//////-
    #7581
    0
  24. #6540 patt-exo (@patt-exo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 19:22
    แอร๊ยยยยย ยอลฝืนใช่มะที่ทำแบบนั้น
    #6540
    0
  25. #6424 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 18:49
    เฮ๊ย..ยอลก็คนนะโว๊ย ร้องไห้ได้ อึดอัดได้ เจ็บเป็นนะ เมื่อไหร่คริสจะรู้ว่ายอลก็มีหัวใจนะ ถึงยอลจะดื้อก็เถอะแล้วมันเพราะใครล่ะ ที่ทำให้ยอลเป็นแบบนี้...
    #6424
    0