[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 41 : CHAPTER 39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    18 ก.ย. 56










Distorted Daytime










 

ชานยอลมองออกไปนอกหน้าต่างรถ น้ำตาของเขาหยุดไหลแล้วแต่ความเจ็บปวดในใจยังคงอยู่ คุณคริสหันกลับไปขับรถอีกครั้งหลังจากที่ทำร้ายเขาด้วยวาจาและการกระทำ เขาก็เอาแต่ร้องไห้จนหมดแรงกระบอกตาเจ็บช้ำพร้อมดวงตาแดงกล่ำค่อยๆปิดลงช้าๆปากอิ่มเม้มเข้าหากันไม่มีการโต้เถียงขึ้นอีกจนรถเลี้ยวเข้ามาจอดในบานจอดรถของสนามบิน



ลงมา



คริสหันไปพูดกับคนที่นั่งเงียบหลับตาอยู่ข้างๆหลังจากที่จอดรถสนิท ชานยอลลืมตาขึ้นมาช้าๆสมองของเขาเต้นตุบปวดจะแทบจะระเบิด รู้สึกเหมือนจะไม่สบายแต่ก็ฝืนกายก้าวลงมาจากรถเดินตามร่างสูงเข้าไปในสนามบิน



บนเครื่องทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมคุณคริสหลับทันทีที่เครื่องบินทะยานขึ้นสู้ท้องฟ้า อีก2ชั่วโมงเท่านั้นเขาก็จะไปเหยีบยแผ่นดินที่เขาหนีกลับมา ชานยอลหลับตาลงพยายามข่มตาให้หลับเหมือนคนข้างกายแต่ก็ทำไม่ได้จนเครื่องแตะพื้นท่าอาศยานนานาชาติปักกิ่ง



คริสลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงประกาศจากแอร์โฮสเตสประจำสายการบินว่าเครื่องได้มาถึงจุดหมายแล้ว ร่างสูงลุกขึ้นจากที่นั่งเดินตามหลังผู้โดยสารคนอื่นลงจากเครื่องไม่ได้หันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆเลยสักนิด เพราะรู้ว่ายังไงเด็กคนนั้นก็ไม่กล้าหนีไปไหนอีกแน่



ชานยอลเดินตามหลังร่างสูงไปขึ้นรถที่มีร่างของอี้ชิงยืนคอยอยู่ มือขวาของคุณคริสส่งยิ้มฟืดมาให้เขาพร้อมกับรับกระเป๋าในมือไปถือไว้เอง ชานยอลนั่งอยู่บนเบาะหลังคนล่ะฝั่งกับคริสทั้งคู่ต่างมองออกไปนอกหน้าต่างไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้น จนเมื่อเห็นรั้วคฤหาสน์ตระกูลอู๋ปรากฏสู่สายตาน้ำตาก็คลอที่หน่วยตาสวย ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาช้าๆพยายามทำใจกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น ยังไงเขาก็หนีมันไม่พ้น



ร่างของคุณยายหลี่ยืนรออยู่กับสาวใช้ที่หน้าประตูทางเข้าบ้าน และคนที่เขาไม่อยากเจอหน้าที่สุดก็อยู่ตรงนั้น เพ่ยฟางในชุดผ้าฝ้ายสีชมพูกับกางเกงสีดำยืนอยู่ข้างเหวินฉีที่ยืนก้มหน้าอยู่ข้างๆคุณยาย ใบหน้าหวานมองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า แล้วเสียงเรียกชื่อเขาก็ดังขึ้น



ชานยอล



“…………..”



นายเป็นคนยื่นข้อเสนอขอแยกห้องนอนกับฉันเอง คงไม่เป็นไรนะถ้าเพ่ยฟางจะเข้ามาอยู่ในที่ที่เขาควรอยู่



“……………….”




ชานยอลไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้อีกเมื่อได้ฟังประโยคนั้นจบ และคุณคริสก็ไม่รอฟังมันด้วยซ้ำร่างสูงเปิดประตูลงไปจากรถเดินตรงไปสวมกอดร่างของหญิงสาวที่รักไว้แนบอก เพ่ยฟางมองมาทางเขาที่ยังไม่ขยับตัวลงจากรถก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในบ้านเพราะทนแรงรบเร้าจากร่างสูงไม่ไหว



หัวสมองของเขาหนักอึ้งคิดอะไรไม่ออก รู้ดีว่าตัวเองไม่สามารถเรียกร้องอะไรอีกได้ในเมื่อเป็นคนเอ่ยปากขอแยกห้องนอนด้วยตัวเอง และคุณคริสที่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ก็เลือกที่จะเอาเมียและลูกของตัวเองเข้ามาอยู่ในห้องนั้นแทนที่เขา แล้วคนอาศัยอย่างเขาจะคัดค้านอะไรได้




ชายหนุ่มปัดความรู้สึกเจ็บปวดออกจากใจก่อนจะเปิดประตูก้าวลงมาจากรถ คิดเสียว่าแรกกับการที่คุณคริสจะไม่มายุ่งกับเขาอีกก็แล้วกัน ยังมีคุณยายหลี่และเหวินฉีที่ยืนรอเขาอยู่ ขาเรียวก้าวขึ้นบันไดทีล่ะขั้นฉีกยิ้มอย่างยากลำบากไปให้แล้วก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อได้รับเพียงใบหน้าเมินเฉยพร้อมกับคำพูดสุดเย็นชาออกมาจากปากผู้สูงวัย



เหวินฉี เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บแล้วพาคุณชานยอลไปดูห้องใหม่ของเธอด้วย



ยาย...



คุณชานยอลเชิญทางนี้ค่ะ



ชานยอลมองตามแผ่นหลังของคุณยายที่เดินหายเข้าไปในบ้าน น้ำตาเริ่มคลอที่หน่วยตาสวย คุณยายคงโกธรเขาเหมือนทุกคนในบ้านนี้สินะ เด็กสาวเรียกชื่อเขาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ยอมขยับกายไปไหน ชายหนุ่มพยักหน้ารับพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลเพราะไม่อยากขายหน้าเด็กรับใช้ที่ยืนรออยู่



ห้องนอนใหม่ของเขาอยู่ทางปีกขวาของบ้านตรงข้ามกับห้องนอนของคุณคริสที่เขาเคยอยู่ มันเล็กว่าห้องนั้นอย่างเห็นได้ชัด แต่เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างก็มีครบครันตามความต้องการของผู้ใช้ ขาดแต่เพียงโต๊ะเขียนหนังสือที่ห้องคุณคริสมีแต่ห้องใหม่นี้กลับไม่มี ก็มันเป็นเพียงห้องนอนรับแขกนินะจะให้มีครบเหมือนห้องเจ้าของบ้านก็ไม่ใช่สิ ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะหันไปตามเสียงเรียกของสาวใช้



ให้เหวินฉีจัดของให้เลยมั้ยคะ?”



ไม่เป็นไร ขอบใจนะ



ชายหนุ่มส่งยิ้มบางให้หญิงสาวที่ก้มหน้ารับก่อนจะเดินออกไปจากห้อง ชานยอลมองภาพนั้นอย่างเศร้าใจแม้แต่เหวินฉีก็โกธรเขาสินะ ร่างโปร่งทรุดตัวนั่งลงกับเตียงเขาจะอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปได้ยังไงนะ ต้องอยู่อีกถึงเมื่อไหร่ทุกฝ่ายถึงจะพอใจคุณคริสกับคุณเหม่ยหลินถึงจะยอมปล่อยเขาไปเสียที ยิ่งคิดยิ่งปวดหัวชายหนุ่มจึงเลื่อนกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองมาใกล้ตัวก่อนจะเปิดมันออกจัดเรียงเก็บไว้ในตู้



มือเรียวหยิบหนังสือเกี่ยวกับการบริหารและการจัดการของพี่ชายที่เขาหยิบมาแต่บ้านขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา ร่างโปร่งเอนตัวพิงหัวเตียงพยายามอ่านเนื้อหาในหนังสือให้เข้าใจเขาคงต้องใช้เวลากับมันนานพอสมควร



















คุณชานยอลล่ะ



หญิงสาวเอ่ยถามถึงคนที่เพิ่งกลับมาจากเกาหลีเมื่อตอนกลางวันแต่กลับไม่เห็นหน้าเมื่อถึงเวลาอาหารเย็นของคนในบ้าน เพ่ยฟางนั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะอาหารที่มีร่างสุงของคริสนั่งอยู่ก่อนแล้ว อาหารมากมายล้วนแล้วแต่เป็นอาหารสำหรับบำรุงวางอยู่ตรงหน้า บางจานก็ทำให้หล่อนรู้สึกคลื่นไส้ได้ไม่น้อย




ยังไม่เห็นลงมาเลยค่ะ ให้เหวินฉีไปตามมั้ยคะ?”




ไปสิ/ไม่ต้อง!”



พี่คะ!”




หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจนักเมื่อคำพูดของตัวเองถูกขัด เหวินฉีถอยออกไปจากห้องอาหารเพื่อกลับไปยังห้องครัว คำพูดของคุณคริสถือว่าเป็นที่สุดแล้วในบ้านหลังนี้ถ้าคุณเหม่ยหลินไม่อยู่ คริสหันไปมองหน้าคนรักที่ทำหน้าไม่พอใจนักอยู่ข้างๆถอนหายใจออกมาอย่างขัดใจ




เขารู้เวลาทานอาหารในบ้านนี้ดี ไม่ใช่ว่าไม่รู้ ถ้าเขาอยากทานเดี๋ยวก็ลงมาเอง เธอไม่ต้องไปสนใจหรอก



แต่ว่า...



ทานนี้สิ อร่อยนะ พี่ให้คนไปซื้อมาให้จากภัตตาคารของโรงแรม



พูดพรางตักอาหารใส่จานให้หญิงสาวที่ก้มหน้านิ่งมองอาหารในจานตัวเองด้วยสีหน้ายุ่งยากใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้จำต้องนั่งทานข้าวต่อไป สายตาก็เหลือบมองบันไดบ้านหวังว่าคนที่อยู่บนห้องจะลงมาทานข้าวเย็น แต่หล่อนก็ไม่มีโอกาสเห็นมันเกิดขึ้นในวันนั้น











แสงแดดยามเช้าทำให้คนที่เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ต้องตื่นขึ้นมาเพราะทนความร้อนไม่ไหว มือเรียวขยี้ดวงตาเพื่อให้ปรับสภาพกับแสงของเช้าวันใหม่ หนังสือเล่มโตวางอยู่ข้างกาย เขาอ่านมันได้เพียงแค่สองสามหน้าก็เผลอหลับ น้ำท่าก็ยังไม่ได้อาบแถมตอนนี้เขารู้สึกหิวจนแสบท้องมากเลยด้วย



เฮ้ออ แย่จัง เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่นะ



ชายหนุ่มบ่นให้ตัวเองก่อนที่จะลุกขึ้นจากเตียงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเตรียมจะอาบน้ำเพื่อลงไปหาอะไรทานชั้นล่าง แต่ความทรงจำครั้งสุดท้ายของเมื่อวานก็ทำให้ความรู้สึกอยากของเขาเบาบางลง ถึงจะหิวมากแค่ไหนเขาก็ไม่อยากเจอเจ้าร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ทำร้ายเขาทั้งร่างกายและจิตใจชายหนุ่มคิดอย่างห่อเหี่ยวไม่รู้ว่าตัวเองต้องทนอยู่ในสภาพนี้อีกนานแค่ไหน



แล้วเสียงเคาะประตูห้องก็กังขึ้นขาเรียวที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องน้ำชะงักลง ใครมาเคาะห้องเขาตอนนี้ คงไม่ใช่คุณคริสหรอกนะหรือว่าจะเป้นเหวินฉีคิดพร้อมกับเดินไปเปิดประตูแล้วก็ไม่ใช่อย่างที่เขาคิด เป้นอี้ชิงที่ยืนยิ้มรออยู่พร้อมเอกสารในมือ ชายหนุ่มมองคนตรงหน้าอย่างงุดงงอี้ชิงไม่เคยขึ้นมาหาเขาถึงที่นี้มาก่อน



สวัสดีครับ



สวัสดี มีอะไรหรือเปล่าอี้ชิง



ผมเอาเอกสารเกี่ยวกับเรียนต่อมาให้คุณครับ



งั้นเหรอ จริงสินะ



นี้ครับ มหาลัยปักกิ่ง คุณคงพอจะได้ยินชื่อมาบ้างแล้วใช่มั้ยครับ?”



ชานยอลพยักหน้ารับแทนการตอบ ตากลมมองเอกสารในมือชื่อมหาลัยชื่อดังในประเทศจีนอย่างPeking University  โชว์หราอยู่บนหน้าปกหนังสือคู่มือการสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท เขามองมันด้วยหัวใจที่กำลังเต้นรัวคณะบริหารคือสิ่งที่เขาปฏิเสธมันกับคุณแม่ที่ต้องการให้เขาเรียนต่อในคณะนี้ แต่ตอนนี้เขากลับเป็นคนที่ร่ำร้องขอเรียนเสียเอง



มหาลัยจะเปิดเดือนหน้านี้ โชคดีมากเลยนะครับคุณจะได้เตรียมตัวทัน



อื้อ ขอบใจมากนะอี้ชิง เดี๋ยวถ้าฉันกรอกใบสมัครเสร็จรบกวนนายช่วยเอาไปส่งให้หน่อยได้มั้ย ฉันไม่รู้ว่ามหาลัยนี้มันอยู่ที่ไหน



ได้ครับ ถ้างั้นผมรอด้านหลังนะครับ



อื้อ เดี๋ยวฉันลงไป อ้อ อี้ชิง...เสียงทุ้มเอ่ยเรียกคนที่กำลังหันหลังเดินจากไปให้หันกลับมา



คุณคริสล่ะ เขาออกไปทำงานหรือยัง



อ้อ ไม่ครับ วันนี้คุณคริสพา...เพ่ยฟางไปหาหมอ พอดีหมอนักนะครับ



เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ



ชายหนุ่มส่งยิ้มให้คนที่ยืนทำหน้าเจื่อนอยู่หน้าห้องเหมือนกับว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ได้ยิน แต่มันช่างแตกต่างจากความจริงเหลือเกิน ถึงแม้ว่าเขาจะถูกตอกย้ำด้วยคำพูดและการกระทำจากคุณคริสอยู่เสมอเรื่องหญิงคนรักของตนแต่เขาก็ยังรู้สึกเจ็บและผิดหวังที่ได้ยินเรื่องสองคนนั้นลอยเข้าหู แต่ก้ยังดีที่คุณคริสไม่ลืมข้อตกลงที่เขาเรียกร้อง ชายหนุ่มดันประตูให้ปิดลงเมื่ออี้ชิงเดินจากไป เขาวางเอกสารในมือลงบนเตียงก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป




เมื่อชำระล้างร่างกายเสร็จแล้วร่างโปร่งก็นั่งกรอกเอกสารที่อี้ชิงนำมาให้จนเสร็จก่อนจะเดินลงมาชั้นล่างเพื่อส่งต่อให้อี้งชิงนำมันไปส่งที่มหาลัย ขาเรียวเดินตรงไปยังห้องครัวที่เขาใช้ทานอาหารในช่วงหลังที่อาศัยอยู่ในบ้านนี้ก่อนที่จะหนีกลับไปบ้านของตัวเอง ภาพคุณยายหลี่ที่กำลังสาระวนกับอาหารบนเตาเป้นสิ่งที่เขาได้เห็นจนคุ้นตา โดยมีหญิงรับใช้คอยเป้นลูกมือ แล้วทุกอย่างในห้องก็หยุดชะงักลงเมื่อเขาก้าวเข้าไป



พอจะมีอะไรเหลือให้ผมทานบ้างมั้ยครับยาย?”



“………..”



พอดีผมเพิ่งตื่น เลยลงมาไม่ทันเวลาอาหารเช้า ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรครับ ผมรอทานตอนกลางวันเลยก็ได้



มีค่ะ เดี๋ยวไปนั่งรอที่ห้องอาหารก่อนนะคะ เดี๋ยวยายจะให้เด็กไปจัดโต๊ะให้



คุณยายหลี่พูดขึ้นในท้ายที่สุด เมื่อเห้นใบหน้าหวานซีดเซียวหมองลงทันทีเมื่อตนไม่ตอบคำถาม กำลังจะบอกให้เด็กไปจัดโต๊ะแต่เสียงทุ้มก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน



ไม่เป็นไรครับ ผมทานในนี้ก็ได้มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ?”



ร่างโปร่งถามออกมาพรางก้าวเท้าเข้าไปใกล้ คุณยายหลี่ส่ายหน้าบอกว่าไม่มีอะไรทุกอย่างกำลังจะเสร็จให้เขาไปนั่งรอได้เลย วิธีการพูดน้ำเสียงและใบหน้าไร้รอยยิ้มต่างจากทุกครั้งที่คุณยายพูดกับเขามันทำให้คนโดนโกธรทนต่อไปไม่ไหวต้องเอ่ยถามออกไป



ยาย ยายโกธรชานยอลเหรอครับ



“………เปล่าค่ะ ยายจะโกธรคุณทำไม



ถ้าคุณยายไม่ได้โกธร ทำไมยายไม่ยิ้มให้ผมเลย โกธรผมใช่มั้ย อย่าโกธรได้หรือเปล่า



“…………….”



ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะทนอยู่ในบ้านที่ไม่มีใครต้องการผมได้อีกนานแค่ไหน แม้แต่ยานก็ไม่ยอมพูดกับผม แล้วผมจะอยู่ยังไงครับยายอึก



คุณชานยอลทำอย่างนั้นทำไมคะ?”



....ฮึก



หนีออกไปจากบ้านทำไม?”



หญิงชราเอ่ยถามคนที่ยืนก้มหน้าปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอย่างไม่อายแม้ในห้องครัวจะมีสาวใช้มากมายยืนอยู่ ด้วยความเอ็นดูที่มีอยู่ก่อนแล้วบวกกับความสงสารในสิ่งที่เด็กหนุ่มต้องเผชิญมันทำให้หล่อนทำใจแข็งกับเด็กคนนี้ไม่ได้อีกต่อไป ทั้งที่คิดว่าจะทำให้จำเป้นบทเรียนแล้วเชียวหล่อนบ่นกับตัวเอง



ผม ผมไม่รู้จะทำยังไง ตอนนั้นมันมืดไปหมด ผมคิดอะไรไม่ออก รู้แต่ว่าโกธรมากและรับไม่ได้ในสิ่งที่..คุณคริสกับเพ่ยฟางทำกับผม ฮึก ยายไม่รู้หรอกว่าเขาพูดอะไรกับผมบ้าง มัน..มันทำให้ผมทนไม่ได้



ยายไม่รู้หรอกนะคะว่าคุณคริสพูดอะไรกับคุณและมันทำร้ายคุณมากแค่ไหน แต่การที่คุณหนีออกไปโดยที่ไม่บอกกล่าวใครมันเป้นสิ่งที่ไม่สมควร และไม่ควรทำเป้นอย่างยิ่ง ยายบอกคุณชานยอลแล้วใช่มั้ยคะ ว่ายังไงคุณก็แต่งงานกับคุณคริสแล้วคุณต้องอยู่ที่นี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ภรรยาคือสมบัติของสามีจำสิ่งที่ยายบอกตั้งแต่วันแรกที่คุณมาที่นี้ได้มั้ยคะ?”



ฮึก จำได้ครับ แต่ว่าผมไม่อยากเป็น ผมไม่อยากเป็นสมบัติของใคร ฮึกเป็นสมบัติที่ไม่มีใครต้องการผมไม่อยากเป็น ฮึก



ถึงคุณจะไม่อยากเป็นแต่ก็แก้ไขอะไรมันไม่ได้อีกแล้วล่ะคะ ยายจะไม่พูดเรื่องนี้กับคุณอีกแล้ว ถือเสียว่าสิ่งที่ทำผิดไปให้จำไว้เป็นบทเรียน แล้วอย่าทำแบบนั้นอีก หยุดร้องไห้เถอะค่ะ กลับมาก็ดีแล้ว ไปนั่งรอก่อนนะคะ เดี๋ยวยายยกอาหารไปให้หิวมากใช่มั้ย?เมื่อคืนก็ไม่ได้ทานอะไร



ครับ ฮึก ผมหิวมากเลย




ชายหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า ส่งยิ้มให้คุณยายแล้วเขาก็ได้รับรอยยิ้มตอบกลับมา เด็กหนุ่มพาร่างของตัวเองไปนั่งรออยู่บนเก้าอี้ ไม่นานคุณยายก็เดินมาหาพร้อมถาดอาหารในมือวางมันลงตรงหน้าเขา ชายหนุ่มเอ่ยคำขอบคุณก่อนจะก้มหน้าก้มตาทานข้าวโดยความหิว



อิ่มแล้วครับยาย ขอบคุณนะครับ



เด็กหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืนเดินตรงไปยังอ่างล้างจานพร้อมถาดอาหารในมือวางมันลงรอให้เด็กรับใช้มาทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป ชายหนุ่มเดินไปหยุดอยู่หน้าเตามองหม้อที่กำลังเดืออดปุดด้วยความสงสัย



อะไรเหรอฮะยาย



ยาค่ะ



เอ๋ ยาอะไรฮะ



ยาสมุนไพรจีน ยายต้มให้เพ่ยฟางน่ะคะ



อ้อ เหรอครับ



เมื่อได้รับคำตอบแล้วชายหนุ่มก็ถอยห่างออกมาจากหน้าเตาทันที คุณยายหลี่มองใบหน้าหวานที่เจื่อนลงถนัดตาด้วยความเห้นใจ คงจะแสลงใจไม่น้อยที่ได้ยินชื่อหญิงคนรักของสามี ไม่รู้ว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป้นยังไงหล่อนก็เห้นใจกับทุกฝ่ายในเรื่องที่เกิดขึ้น



ผมขึ้นไปบนห้องก่อนนะครับยาย อิ่มแล้วก็ชักง่วง ขอบคุณมะ..



ยายคะ ยาที่ต้มไว้เสร็จหรือยะ...คุณชานยอล



ทั้งผุ้ที่เพิ่งกลับมาและผู้ที่กำลังจะออกไปต่างหยุดชะงักเมื่อต้องเผชิญหน้ากันอย่างไม่ตั้งใจเป้นครั้งแรกที่ความจริงถูกเปิดเผย หญิงสาวร่างบางส่งยิ้มให้คนที่หล่อนอยากเห้นหน้ามาหลายวันแล้วด้วยความดีใจแต่ใบหน้าบึ้งตึงของร่างโปร่งก้คือสิ่งที่หล่อนได้รับกลับมา



ขอบคุณมากนะครับยาย



ชายหนุ่มหันไปต่อประโยคสุดท้ายของตัวเองให้จบ แล้วก็เดินออกผ่านร่างหญิงสาวในชุดสีขาวออกไปทันที มือเรียวกำเข้าหากันแน่นความรู้สึกผิดหวังที่โดนหักหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่ายังคงทำให้หัวใจเขาเจ้บเสมอ ตากลมก้มมองพื้นกลั้นน้ำตาแห่งความแค้นใจไว้ไม่ให้ไหลลงมาขายหน้าตัวเอง ถ้าจะอยู่ในบ้านนี้ต่อไปเขาต้องเข้มแข็งกว่านี้



ร่างโปร่งเดินออกมาจากห้องครัวเพื่อจะกลับไปยังห้องนอนของตัวเองแต่แล้วขาเรียวก็หยุดชะงักเมื่อต้องเผชิญหน้ากับร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านทั้งคู่หยุดยืนอยู่ตรงนั้นดวงตาทั้งสองสบกันก่อนที่เจ้าของดวงตากลมจะเป็นฝ่ายหลบแล้วก้าวเดินต่อไป



จะไปไหน!”



คริสถามเสียงห้วนแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบจากคนที่เพิ่งเดินผ่านร่างเขาไป ชายหนุ่มกัดฟันกรอด มือหนากำเข้าหากันอย่างข่มอารมณ์ ดวงตาสีดำมองตามร่างที่เดินขึ้นบันไดหายไปจนลับตาด้วยสายตาที่ใครได้เห็นต้องนึกกลัว



ชานยอลปิดประตูห้องนอนเสียงดังร่างโปร่งทิ้งตัวลงนั่งบนที่นอน สูดลมหายใจเข้าปอดระงัยอารมณ์โกธรที่กำลังพวยพุ่ง การที่ได้เห้นหน้าคนที่ตัวเองเกลียดสองคนในเวลาเดียวกันไม่ส่งผลดีกับหัวใจของเขานัก ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะตัดใจปัดเรื่องนั้นออกจากสมอง หันไปหยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้ขึ้นมาอ่านอีกครั้งพยายามทำความเข้าใจกับมันจนเวลาล่วงเลยผ่านไปพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปนานแล้วเขาจึงวางนั่งสือลง แน่นอนว่าเขาปฎิเสธอาหารเย็นของวันอีกครั้งถ้าแม่มาเห็นเขาคราวนี้คงต้องตกใจกับร่างกายผ่ายผอมของเขาแน่ๆ



ขาเรียวก้าวลงจากเตียงตรงไปยังตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าขนหนูออกมาแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ใช้เวลาไม่นานเขาก็อาบน้ำเสร็จร่างโปร่งในชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูในมือกำลังใช้มันขยี้เส้นผมที่เปียกชื้นปากอิ่มพึมพำบทเพลงที่ตัวเองชอบฟังอย่างอารมณ์ดีการที่ได้แช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย


แล้วชายหนุ่มก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อในห้องนอนของตนไร้ซึ่งแสงสว่างทั้งที่ก่อนจะเข้าไปในห้องนี้สว่างจ้าด้วยแสงไฟนีออนที่เขาเปิดทิ้งไว้ หรือว่าไฟดับ
?


แต่ไฟห้องน้ำก็ยังติดอยู่ แล้วความสงสัยของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความตกใจเมื่อสายตาเริ่มคุ้นชินกับความมืด ในห้องเขามีร่างของใครบางคนยืนอยู่ที่ปลายเตียง ร่างโปร่งยืนตัวแข็งอยู่กับที่มือเรียวกำผ้าในมือแน่นมันสั่นจนเขารู้สึกได้ แสงไฟจากห้องน้ำทำให้เขาพอเห็นใบหน้านั้นได้เลือนรางแต่กลับชัดเจนในสมอง





คะ..คุณคริส..เขามาทำไม เข้ามาได้ยังไง

 

 

 

 

 

 TBC..............










สวัสดี ผู้เสพ #DDT ทุกท่าน วันนี้หอบสังขารอันอ่อนล้ามาอัพ ว่าจะไม่อัพภายในอาทิตย์นี้แล้วนะเนี้ย แต่กลัวคนอ่านค้างเลยรีบมาอัพค่ะ เขาแสนดีใช่ม้าา :3

ตอนที่แล้วคนด่าพี่คริสกันระงม พี่คริสบอกไม่เข้าใจ...?

"ผมตบเมียผม ผมผิดตรงไหนครับ เขาเป้นสมบัติของผมนะ"

ตอบพี่คนหล่อหน่อยเถอ เราเพลีย เราไม่รู้เรื่อง

สำหรับตอนนี้สั้นนะ สั้นจริงๆ เหตุผลที่ต้องสั้น เพราะถ้ายาวมันจะไม่ค้าง ฮ่าๆๆๆๆๆ 



ขอบคุณค่ะ







สกรีมในทวิต รบกวนติด #DDT ขอบคุณค่ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16854 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 20:32
    เลวกันหมดนั่นแหละ ชานยอลดีคนเดียว สนใจไรนักหนากับบริษัท ไม่ตายก็สร้างใหม่ได้ ยึดติดมากเกินไป บ้าบอ โมโหแร้ววว ทำไมโลกโหดร้ายกับลูกชานของชุ้นนนน
    #16854
    0
  2. #16162 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:10
    คืออ่านละร้องไห้หนักคิอไม่ไหวเเล้วสงสารชานยอลลลลลTT
    #16162
    0
  3. #15940 Popkriss (@popcorniiz) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 02:38
    มารความสุขของชานยอลจริงๆ
    #15940
    0
  4. #15867 galaxy_fanfan (@galaxy_fanfan) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 15:16
    อิพี่คริสนี่จะเอาไงไฝว้มั้ยตัวๆกันเลย
    ทำตัวเหมือนโจรสุด -_-
    #15867
    0
  5. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 18:01
    เฮีย เข้าไปทำไร!!  ยอลวิ่งดิลูก วิ่งๆๆๆ
    #15824
    0
  6. #15448 galaxyfanfanismyfan (@salalee5892) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 13:53
    หลี่ฟงมารับชยอลไปที 
    #15448
    0
  7. #15264 วายอิ้ง (@themilinosehun88) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 01:50
    หลี่ฟงเอาชานยอลไปเก็บทีขอร้อง55555
    #15264
    0
  8. #14496 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 01:02
    ไม่อยากจะพูดอะไรมาก เอาเป็นว่า #ยกน้องยอลใส่พานให้หลี่ฟงเลยค่ะ
    #14496
    0
  9. #14260 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 17:27
    ออกไปไกลๆ เลยคริส ไม่ต้องมาโมโหขัดใจชานยอลอีก เกลียดเขาก็ออกไป ไม่ต้องมาเข้าใกล้ อ๊าย หมั่นไส้
    #14260
    0
  10. #13690 GumPanParkChan (@naythunmaster) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 21:18
    อิพี่คริสเข้ามาทำไมวะะะ 
    #13690
    0
  11. #13153 jan master (@jan_mhoonoi) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 16:25
    โอร้ยยยยยย เฮียเงิง ต้องการอะไรจากลูกยอลคับ เดี๋ยวปั้ดต่อยเงิงยุบ - -++
    #13153
    0
  12. #12535 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 02:02
    จะทำไรยอลห๊าาาาา
    #12535
    0
  13. #12398 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 19:25
    พี่คริสแย่มาก เป็นผู้ชายที่ห่วยแตก เราจะเห็นมุมดีของนางตอนนางอยู่กับเพ่ยฟางแค่นั้นอ่ะ แล้วนี่อะไร เข้าห้องยอล แย่มาก ไหนบอกเกลียดนักเกลียดหนา 
    #12398
    0
  14. #12302 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 11:19
    เข้าไปในห้องยอลทำไม ปล่อยชานยอลไปเถอะ
    #12302
    0
  15. #11909 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 17:54
    เฮียเหมือนโรคจิตไงไม่รู้ ตามมาหลอกหลอนอยู่นั่นแหละ
    #11909
    0
  16. #11376 ohjure^^ (@bebeamexo) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 09:02
    เฮียแกจะทำอะไรชานยอลมันอีกกกกกกกกก ไม่สงสารยอลมันบ้างรึไงอ๋อลืมไปเพราะเฮียมันดูเหมือนจะไม่ใช่คน ****//อินจัด
    #11376
    0
  17. #11033 karnicha_ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 15:06
    จะทำอะไรพี่ยอลอีกเนี่ย
    #11033
    0
  18. #11012 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 14:10
    แกจะมาทำร้ายน้องเราอีกใช่ไหมม
    #11012
    0
  19. #10641 Cptr (@chinahiso) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 02:53
    ยอลจ๋าไปหาหลี่ฝงเหอะเห็นคริสแล้วปวดใจแทน ToT
    #10641
    0
  20. #10546 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 18:24
    หลี่ฟง เอาไปเลยเจ่ยกให้ =.=
    #10546
    0
  21. #10247 Nanthacha Henpraser (@nongminza) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 16:35
    เฮียจะเข้ามาไมว่ะไปอยู่กับลูกกับเมียไป๊
    #10247
    0
  22. #10004 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 11:55
    อยากมีปฏิหารให้ยอลท้องได้บ้างอ่ะ5555
    #10004
    0
  23. #9772 munya (@munya-mun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 15:05
    เฮียจะเข้ามาทำไมมาทำอะไรอีกเนี่ย
    #9772
    0
  24. #9515 เกือบเป็นติ่ง。 (@kanomfai) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 13:29
    เชียร์คุณหลี่ฟงค่ะ ขอบายกับเฮียเชิญดูแลเมียเก็บไปเถอะค่ะ!
    #9515
    0
  25. #8264 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 17:49
    อิคริสจะทำอะไรน้องอีกเนี่ยโอ้ยยยยยย อยากจะตบ!
    #8264
    0