[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 33 : CHAPTER 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    30 ส.ค. 56










Distorted Daytime














ภายในห้องมืดสนิทไร้แสงไฟ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันคุณคริสทำไมไม่เปิดไฟ ปกติถึงแม้จะอยู่ในห้องทำงานร่างสุงก้จะเปิดไฟทิ้งไว้เสมอคิดพรางยื่นมือไปกดเปิดสวิตไฟ แสงสว่างจ้าจนเขาต้องหยีตาแล้วเสียงตวาดที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น



ไปไหนมา!”



ร่างของคุณคริสยืนอยู่ที่ระเบียง ใบหน้าหล่อเหลามึนตึงเหมือนทุกครั้งที่ไม่พอใจ ชานยอลถอนหายใจออกมาวางของในมือลงบนเตียงหยิบมันแยกออกมาทีล่ะอย่าง ตุ๊กตาสีเหลืองถูกวางลงตรงกลางระหว่างหมอนสองใบคล้ายมีความใน คริสมองการกระทำของเด็กหนุ่มด้วยสายตาไม่พอใจ



ไปซื้อของแล้วก็ดูหนังครับ อี้ชิงไม่ได้บอกคุณเหรอ



พูดทั้งที่ยังไม่ยอมหันหน้าไปสบตากับอีกฝ่าย จนคริสต้องเป้นฝ่ายเดินเข้ามาหา



บอก! แล้วอี้ชิงไม่ได้บอกนายเหรอว่าฉันกำลังไม่พอใจ



ไม่บอกผมก็พอจะรู้ครับ



อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน ชานยอล!”



คริสกระชากต้นแขนเรียวให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาสีดำจ้องเขม่งลงไปในดวงตากลมโตคล้ายจะสื่อว่าเขาไม่ได้พูดเล่นและกำลังไม่พอใจคนตรงหน้าที่สุด



คุณจะอาบน้ำเลยมั้ย ผมจะไปเตรียมให้ชายหนุ่มพยายามพูดอย่างใจเย้นถึงแม้ว่าจะเจ้บต้นแขนที่ถูกบีบรัดมากจนอยากจะร้องไห้ออกมาก้ตาม



ไม่ต้อง! ทำแบบนี้ทำไม



ผมทำอะไร? คุณเป็นคนบอกผมเองไม่ใช่เหรอถ้าอยู่บ้านมันเบื่อมากนักก็ให้ออกไปเดินเล่นข้างนอกได้ผมก็ทำแล้วนี้ไง แล้วคุณจะมาไม่พอใจอะไรผมอีก



คริสถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินอีกฝ่ายย้อนถาม ชายหนุ่มยอมปล่อยท่อนแขนเรียวให้เป็นอิสระ มันขึ้นสีช้ำจนคนมองนึกใจหาย คริสพ่นลมหายใจออกทางจมูกเบือนสายตาหนีใบหน้าหวานที่กำลังมองมาทางเขา พยายามควบคุมสติของตัวเองไม่ให้อาระวาดออกมาตอนนี้



อี้ชิงโทรไปตามแล้วทำไมไม่กลับ



ผมดูหนังอยู่



นายควรจะกลับมาทันทีที่ได้ยินว่าฉันจะกลับ



คริสพูดเน้นเสียงทีล่ะพยางค์หนังเรื่องนั้นมันสำคัญมากกว่าเขาหรือไง ถึงทิ้งมันกลับมาหาเขาไม่ได้



“……….”



ไปเตรียมน้ำ ฉันอยากอาบน้ำ



ครับ



ชานยอลรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันทีก่อนที่น้ำตาเขาจะไหลออกมา ยิ่งเห็นหน้าของคุณคริสยิ่งทำให้หัวใจของเขาปวดหนึบ ร่างสูงเอาแต่ความต้องการของตัวเองไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร มือเรียวเอื้อมไปเปิดก๊อกน้ำปล่อยให้สายน้ำไหลออกมาจนเต็มอ่างก่อนที่ตัวเองจะก้าวออกมาให้ร่างสูงเข้าไปแทนที่




ชานยอลหันไปจัดการกับของที่ตัวเองซื้อมาจนเสร็จเรียบร้อย รออยู่สักพักคุณคริสก็เดินออกมาจากห้องน้ำขาเรียวเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวของตัวเองออกมากำลังจะเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำแต่ก็ถูกเสียงเรียกของคุณคริสดึงไว้เสียก่อน



รีบอาบ ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย



ร่างโปร่งพยักหน้ารับก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนเรียบร้อย มองดูคุณคริสนอนอยู่บนเตียงกำลังจ้องมาทางเขาเช่นกัน



มานี่สิ



มีอะไรครับ พูดตอนนี้เลยก็ได้ ผมว่าจะไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดก่อนแล้วค่อยจะกลับเข้ามานอน



ชานยอลถามออกมาไม่ยอมเดินเข้าไปหาตามเสียงเรียก คริสมองดูเจ้าของใบหน้าหวานที่ช่วงนี้เขารู้สึกว่าดื้อผิดปกติ หลายครั้งหลายเรื่องที่ทำให้เขาไม่พอใจ เขาเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ชอบคนดื้อ และที่ทำเหมือนคอยหลบหน้าเขานี้หมายความว่ายังไง



นายเป็นอะไร หลบหน้าฉันทำไม



เปล่านิครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร



ตากลมมองดูร่างของคริสที่กำลังก้าวลงมาจากเตียง ขาเรียวถอยห่างอย่างไม่รู้ตัวอะไรบางอย่างคอยเตือนเขาว่าอย่าเข้าใกล้คุณคริสในตอนนี้ ร่างโปร่งหันหลังมองออกไปยังนอกหน้าต่างเขาไม่พร้อมที่จะมองหน้าร่างสูงในระยะประชิดเช่นนี้ กลัวว่าตัวเองจะปกปิดความชิงชังไว้ไม่มิด



แล้วที่นายทำอยู่มันหมายความว่าอะไร



..........



ฉันได้ยินข่าวว่าตอนที่ฉันไม่อยู่นายออกไปข้างนอกทุกวันใช่มั้ย? ไปทำอะไร?”



ชานยอลสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกสวมกอดจากทางได้หลัง กลิ่นหอมอ่อนๆลอยออกมาจากตัวคุณคริส ร่างกายเกร็งโดยอัตโนมัติรู้สึกรังเกียจสัมผัสนี้จนอยากจะถอยห่าง



ผมแค่ออกไปเดินเล่น บางทีก็ไปซื้อของคุณอนุญาตไม่ใช่เหรอครับ



อย่าให้รู้ว่านายไปทำอะไรที่ฉันไม่ชอบลับหลังฉัน ไม่อย่างนั้น....



คริสกระซิบคำพูดที่ทำให้คนฟังต้องขนลุกซู่ เรื่องที่เขาแอบไปนั่งคุยกับคุณหลี่ฟงเมื่ออาทิตย์ก่อนลอยเข้ามาในสมองได้แต่หวังว่าคุณคริสจะไม่รู้เรื่องนี้ ปลายจมูกที่กดลงบนผิวแก้มเย็นเชียบเรียกสติของเขาให้กลับคืนมา ร่างโปร่งดินขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแกร่งยิ่งดิ้นก็เหมือนยิ่งรัดแน่นเข้าไปทุกที



อย่าครับ ผมจะไปอ่านหนังสือ



อยู่นิ่งๆ



คริสพูดเสียงเข้มใช้มือข้างหนึ่งกอดรัดร่างโปร่งไว้ส่วนอีกข้างก็บีบคางเรียวให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับตน ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มสีเชอรี่ ชานยอลครางอึกอักเมื่อถูกจูโจมโดยไม่ทันตั้งตัว เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ไม่ยอมให้ลิ้นหนาเข้ามาสำรวจความหวานในโพรงปากง่ายๆ



อ้าปาก



คริสกระซิบเสียงพร่าทั้งที่ริมฝีปากยังคงแนบชิดชานยอลส่ายหน้าให้กับคำสั่งนั้น ตากลมแข็งกระด้าง ดื้อ
คริสคิดอย่างไม่พอใจก่อนจะกัดลงไปบนริมปากที่เขาหมายปอง  



อ๊ะ..



เพราะความเจ็บที่โดนกัดทำให้ชานยอลเผลอเปิดปากร้องครางออกมาเปิดโอกาสให้คริสได้เข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปาก ร่างโปร่งดิ้นรนพยายามให้หลุดออกมาจากอ้อมแขนนั้นแต่ก็ไม่สำเร็จ ลมหายใจที่ขาดช่วงบวกกับความช่ำชองของร่างสูงทำให้ร่างที่กำลังดิ้นลงค่อยๆอ่อนแรงลง มือที่คอยผลักไสกลับเกี่ยวคล้องรัดต้นขอหนาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เปลือกตาบางปรือลงช้าๆรุ่มหลงไปกับรสสัมผัสแห่งความใคร่



อื้อ...



เสียงครางผสมเสียงแรงดึงดูดของริมฝีปากสองคู่ยิ่งทำให้สติที่เหลือน้อยแตกกระเจิงความพยายามที่จะฝืนร่างกายไม่ให้อีกฝ่ายเอาเปรียบตนได้ เริ่มเลือนหาย เรียวนิ้วแทรกเขาไปยังกลุ่มผมสีดำดึงลูบไล้แผ่วเบาอย่างเคลิบเคลิ้ม ฝ่ามือหนาร้อนลุ่มเคลื่อนลงจากแผ่นหลังบางสอดเข้าไปในกางเกงนอนผ้าเนื้อดีบีบเค้นก้อนเนื้อนุ่มยุ่นก้อนจะส่งปลายนิ้วเข้าไปสำรวจเส้นทางรัก เพียงเท่านั้นสติที่ของปาร์ค ชานยอลก็กลับเข้าสู่ร่างออกแรงผลักร่างสูงที่กำลังเผลอให้ถอยห่าง



ปล่อยครับ



ชานยอล!”



ร่างโปร่งสูดลมหายใจเข้าปอดพยายามเรียกสติของตัวเองให้คืนกลับมา ฝ่ามือเรียวถูลงที่ใบหน้า หันหลังให้ร่างสูงที่ยืนตัวสั่นเทิ้มด้วยแรงอารมณ์ความใคร่และความโกธรผสมปนเปไปหมดยิ่งทำให้อารณ์ทวีความรุนแรงมากขึ้น



หันมานี้!”



ไม่! อย่าทำผม



ชานยอลร้องออกมาเมื่อร่างกายของตนถูกกระชากอย่างรุนแรง มือของคุณคริสบีบลงบนท่อนแขนจนเขารู้สึกเจ็บร่างโปร่งดิ้นรนไปมาแต่ยิ่งดิ้นคุณคริสก้ยิ่งลงน้ำหนักมือหนักขึ้นกว่าเดิม ชานยอลเจ็บจนน้ำตาร่วง



ทำไมถึงไม่ยอมดีๆ อยากเจ็บตัวหรือไง



คริสเค้นเสียงลอดไรฟันดึงร่างที่กำลังร้องไห้เข้ามาประชิดกับอกจ้องลงไปในดวงตากลมผ่านม่านน้ำตา



ผมไม่อยากทำ



แต่ฉันอยาก



ถ้าอยากมากก็ไปหาเอาข้างนอก! นางบำเรอของคุณรออยู่ไม่ใช่เหรอ



คำพูดเอาแต่ได้ของคุณคริสทำให้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป มือเรียวกำคอเสื้อนอนไว้ผลักให้ใบหน้าที่กำลังก้มลงมาถอยห่าง



คริสคำรามในลำคอเมื่อได้ยินคำพูดผ่านไรฟันของคนที่กำลังยืนตัวสั่นในอ้อมกอด สัมผัสได้ในบางสิ่งที่คนในอ้อมแขนต้องการจะสื่อ แววตาแข็งกระด้างที่ร่างโปร่งไม่เคยใช้มองตนมาก่อนมองกลับมาอย่างท้าทายยิ่งทำให้โทสะของเขามีมากขึ้น



ผู้หญิงของฉัน เขาดีกว่านายเป็นร้อยเท่า



ถ้า..เขาดีกว่าแล้วกลับมาทำไม



คิดว่าฉันอยากกลับมามากหรือไง ห๊ะ!”



งั้นก็ไปเลยสิ! อยากไปไหนก็ไป แล้วไม่ต้องกลับมาอีก!”



ฉันไปแน่ และจะไม่กลับมาเหยียบที่นี้อีกเด็ดขาด เชิญนายหวงเนื้อหวงตัวไว้บูชาเถอะ ผ่านมาขนาดนี้แล้วใครจะเอา



พูดจบก็ผลักร่างโปร่งที่กำลังยืนนิ่งช็อคกับคำพูดทำของตนลงบนเตียง หันหลังเดินไปหยิบกุญแจรถก่อนจะเดินกระทืบเท้าออกไปจากห้องทันที เสียงประตูกระแทกสั่นสะเทือนในโสตประสาท



คนที่คิดว่าตัวเองจะเข้มแข็งอ้าปากข้างเจ็บปวดกับคำพูดดูถูกเหยียดหยาม เริ่มสะอึกสะอื้นเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดหายไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงยกฝ่ามือขึ้นปิดหน้าตัวเองร้องไห้เสียงดังรวดร้าวในอก



ตั้งแต่แต่งงานกันมาเขาเป็นฝ่ายยอมมาตลอด ยอมมาตลอดเพราะคำว่าแต่งงาน เขาอยากทำมันให้ดีที่สุด เพียงหวังว่าทุกอย่างมันจะดีขึ้น เขายอมมามากเกินไปแล้ว ยอมให้คุณคริสทำร้ายจิตใจมากเกินพอแล้ว



เขาโง่เหลือเกินที่คิดว่าซักวันคุณคริสคงเห็นความดีของเขา ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาซบลงกับหมอน ความนุ่มนวล ความอบอุ่นที่เคยมีให้ความจริงแล้วทำเพียงเพราะว่าผู้หญิงที่รักสั่งให้ทำ มันไม่ได้มีความจริงใจเจือปนอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว พอแล้ว พอกันทีกับเรื่องนี้ ต่อจากนี้ไปขอให้ต่างคนต่างอยู่เถอะ อย่ามาฝืนใจทำอะไรเพื่อกันเลย เพราะแค่นี้เขาก็เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว นานนับชั่วโมงที่น้ำตาไม่ยอมหยุดไหลเวลาล่วงเลยเข้าสู่เช้าวันใหม่เปลือกตาที่อ่อนล้าเช่นเดียวกันกับร่างกายจึงได้พักผ่อนเสียงสะอื้นแผ่วค่อยๆเงียบลงฝันร้ายแห่งความจริงเลือนหายไป

 









ชานยอลตื่นขึ้นมาในตอนสายของอีกวัน ร่างโปร่งก้าวลงบันได้มายังห้องโถงของบ้านอาการปวดศรีษะทำให้เขาแทบทรงตัวไม่อยู่ มองดูข้อมือเขียวช้ำของตัวเองแล้วได้แต่พึมพำในใจ เขาคงต้องไปหายามาทามันเสียหน่อย



คุณยายครับ มียาแก้ปวดมั้ยครับ



คุณชานยอล ตื่นแล้วเหรอคะ ยาแก้ปวดอยู่บนตู้เดี๋ยวยายหยิบให้



ไม่เป็นไรครับผมหยิบเองดีกว่า



ชานยอลพูดก่อนจะเดินไปหยิบยาลงมาจากตู้ มองหาอาหารเพื่อทานรองท้องแล้วก็หันไปเจอกับถุงขนมไปขาเรียวก้าวไปหยิบมันขึ้นมาทั้งถุง คุรยายมองดูใบหน้าบวมช้ำเหมือนคนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักก่อนจะถอนหายใจออกมา



ทานข้าวเถอะค่ะ ขนมปังแค่นั้นมันจะไปพอรองท้องอะไร



อ่า ขอบคุณครับ



ทานที่สวนมั้ยคะ อากาศกำลังดี เดี๋ยวยายยกไปให้



ร่างโปร่งส่งยิ้มไปให้แทนคำตอบ มองดูร่างของคุณยายที่กำลังตักข้าวต้มใส่ถ้วยด้วยสายตาเศร้าหมอง รู้สึกผิดที่เคยทำตัวแย่ๆใส่คุณยายทั้งที่เป็นคนช่วยเหลือะเขามาโดยตลอด กำลังจะพูดคำขอบคุรที่ล้นอยู่ในใจคุณยายก็หันหน้ากลับมาเดินนำเขาออกไปจากห้องครัว



ทานสิคะ ข้าวต้มกำลังร้อนๆเลย



ขอบคุณนะครับคุณยาย สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง



ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ในอก ถึงแม้ว่าคุณยายจะไม่ยอมบอกกับเขาเรื่องเพ่ยฟางแต่ความดีที่ทำให้เขาก็ลบเลือนเรื่องนั้นออกไปจากใจ มือเรียวใช้ช้อนตักข้าวเข้าปากรสชาติหวานของน้ำซุปทำให้เขารู้สึกมีแรงมากขึ้น



ทะเลาะกับคุณคริสใช่มั้ยคะ? ยายเห็นคุณคริสขับรถออกไปเมื่อกลางดึก



“…….ครับ ไม่มีอะไรมากหรอก คุณยายไม่ต้องเป้นห่วง



คำถามของคุณยายหลี่ทำให้มือที่กำลังตักข้าวต้มเข้าปากหยุดชะงัก ชานยอลตอบคำถามเพื่อให้คนถามสบายใจก่อนจะก้มหน้าทานข้าวของตัวเองต่อไป แต่ก้ต้องชะงักเมื่อคุรยายคว้าข้อมือข้างที่ถูกทำร้ายขึ้นมาก่อนจะบีบเจลเย็นๆลงบนข้อมือนวดมันเบาๆ



คุณคริสเป็นคนใจร้อน หายโกธรแล้วเดี๋ยวก็กลับมาเอง คุณชานยอลอย่าคิดมากนะคะ



ช่างเขาเถอะครับยาย ให้เขาอยู่ในที่ที่เขาอยากอยู่เถอะครับ ไม่รู้ว่าจะดึงจะรั้นเขาไว้ทำไม คนมันจะไปดึงไว้ยังไงเขาก็ไม่อยู่หรอก เปล่าประโยชน์



โธ่ คุณชานยอล



ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับยาย ยายไม่ต้องเป็นห่วง ผมสบายดี




คุณยายหลี่มองใบหน้าของคนที่บอกว่าสบายดีด้วยน้ำตาคลอเบ้ารู้สึกสงสารคนตรงหน้าขึ้นมาจับใจ ยังหนุ่มยังเล็กไม่น่าจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เลย เรื่องที่ทั้งสองทะเลาะกันดูท่าแล้วคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆอย่างที่หล่อนคิด



เอาอีกมั้ยคะ เดี๋ยวยายไปเติมให้



ไม่เป็นไรครับ ผมอิ่มแล้ว



ชายหนุ่มปฏิเสธพร้อมรอยยิ้ม สูดลมหายใจเข้าปอดเขาเกือบจะร้องไห้ออกมาเมื่อคุรยายถามยังดีที่ทนฝืนกลืนน้ำตาลงไปได้ เขาไม่อยากอ่อนแออีกต่อไปแล้ว



อยากไปไหนมั้ยคะ ยายจะให้ลุงถังไปส่ง



ไม่เป็นไรครับ วันนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย ขอนอนพักดีกว่า



ค่ะ งั้นทานยาแล้วเดี๋ยวยายเดินขึ้นไปส่งนะคะ



ขอบคุณครับ



ชานยอลยิ้มรับก่อนจะหยิบยาในแก้วใบใสขึ้นมาทาน บอกตัวเองว่าต้องอยู่ให้ได้ถึงแม้จะไม่มีคุณคริสแต่เขาก็ยังมีคนอื่นในบ้านที่คอยห่วงใยเพียงแค่นี้ก็พอแล้ว

 









ยาย



มีอะไร ล้างผักเสร็จแล้วหรือไง



เสร็จแล้วค่ะยาย



แล้วทำไมไม่ไปช่วยเว่ยเจียกวาดใบไม้ในสวน



ไปมาแล้วค่ะยาย แล้วก็เห็นคุณชานยอลนั่งอยู่บนโต๊ะหน้าบ้านคนเดียว



“…งั้นเหรอ



สงสารคุณชานยอลจังเลยนะคะยาย คงจะเหงาหน้าดูตั้งแต่ทะเลาะกันกับคุณคริสวันนั้น คุณคริสก็ไม่ยอมกลับบ้านมาเป็นเดือนแล้ว คุณชานยอลก็ได้แต่นั่งซึมอยู่ในบ้านไม่ก็ไปอ่านหนังสือบนห้องสมุดป่านนี้คงอ่านหมดห้องแล้วมั้ง



“……………ไปทำงานเถอะไป เดี๋ยวฉันจะออกไปหาคุณชานยอล



ค่ะ



เมื่อสาวใช้เดินจากไปคุณยายหลี่จึงถอนหายใจออกมา เดินออกมาจากห้องครัวตรงไปยังสวนหน้าบ้าน หล่อนรู้ดีว่าคุณชายของบ้านหายไปไหนกับใครและเพราะอะไร แต่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ ได้แต่สงสารคนที่กำลังนั่งกอดเข่าตัวเองเหม่อมองใบไม้ที่กำลังร่วงลงมาจากต้นหัวใจของเด็กคนหนึ่งจะแบกรับเรื่องโหดร้ายแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน

 


































TBC.................






















มาอัพแล้วค่ะ ว่าจะไม่อัพแบ้วนะ ฮื่อออ มาจนได้ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้น (พูดแต่คำเดิมๆแต่มันซึ้งใจจริงๆ)

ขอบคุณทุก # ขอบคุณมากค่ะ 



ตอนนี้ไม่มีอะไรจะพูดมาก ทุกคนต้องอ่านเอง เราว่าเรื่องดราม่าจริงๆจะเริ่มต้นที่ตอนนี้แล้วล่ะค่ะ แต่จุดจบไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน รอกันหน่อยนะคะ


สุดท้าย ฟิคเค้าอ่ะ มี1000 กว่าคอมเม้นที่เพื่อนๆมอบให้ แต่ยังไม่มีบทวิจารณ์เลย ฮื่อออ  ไม่เป้นไรนะคะ คิดว่าสักวันต้องมีคนเขียนให้แน่ๆ ถ้าฟิคเราดีจริง แค่คอมเม้นก็ชื่นใจแล้วค่ะ ขอบคุณจริงๆนะคะ




ขอบคุณค่ะ











ร่วมสกรีมในทวิต รบกวน  #DDT ขอบคุณค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17034 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 02:04
    จำคำพูดตัวเองไว้ให้ดีนะคริส
    #17034
    0
  2. #16947 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 03:06
    ก็บอกว่าหนีไงชานยอล ไม่ทนแล้ว โทรบอกที่บ้าน ทำอะไรสักอย่างเถอะ เห็นหนูแบบนี้แล้วแม่จะร้องไห้ พอแล้วชานยอล ไม่เอาแล้ว พี่มันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว หนูทำอะไรคนพรรคนั้นก็ไม่รู้สึกหรอก
    #16947
    0
  3. #16562 FERNERY (@baifern_ky) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 15:22
    ทุกคนในบ้านก็เอาเเค่คิดว่าชานยอลไม่รู้อะไรเนอะ สงสารชานยอลจังเข้มเเข็งนะยัยหมู TT
    #16562
    0
  4. #16155 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:16
    โอ้ยสงสารชานยอลจนร้องไห้เเล้วเนี่ยTT
    #16155
    0
  5. #16115 WhiteAndBlack (@ammmpexo12) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:51
    โอ๊ยยย อยากกระโดนถีบเฮียแล้วตื้บๆๆ แค้นนักกกก กรี๊ดดดดดดด
    #16115
    0
  6. วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 22:16
    เฮียบ้า ไม่คืดว่านุ้งยอลมันจะเจ็บปวดหรือไง  ฮือออ
    #15809
    0
  7. #15643 Paloon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 22:10
    ทนไม่ไหวก็แค่หันหลังกลับไปชานยินแค่นั้นแค่นั้นจริงๆ
    #15643
    0
  8. #15415 anjung_nk (@anjung_nk) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 04:45
    เกลียดคริสจริงๆ
    #15415
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #14490 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 00:01
    คนพวกนี้ใจร้ายกะน้องมากเลอ กลับบ้านเถอะนะๆๆ
    #14490
    0
  11. #14378 meaw s (@kotchanun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 01:08
    อย่าเพิ่งใจอ่อนง่ายๆนะยอล
    #14378
    0
  12. #14377 meaw s (@kotchanun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 01:08
    อย่าเพิ่งใจอ่อนง่ายๆนะยอล
    #14377
    0
  13. #14251 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 16:00
    โห่ อยากให้ชานยอลหนีๆ ไปซะ อย่ามานั่งทุกข์ จมปลักอยู่กับบ้านหลังนั้นเลย คริสมันชั่ว
    #14251
    0
  14. #13682 GumPanParkChan (@naythunmaster) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 20:00
    หมั่นไส้อพค.กับยัยนั่นมาก มีความสุขซะให้พอนะค่ะ นึกว่าจะเป็นคนดี เหอๆ 
    #13682
    0
  15. #13622 Luhanman (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 20:51
    ฮืออออออออ ToT ยอลลี่~ อพคเลวววว อ๊ากกกกก ไอบ้า มาทำอย่างนี้กับยอลฉันได้ยังงายยยยย ฮึก
    #13622
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #12530 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 01:23
    อพค.บ้าไปแล้วววว โกรธแทนอ่ะ
    #12530
    0
  18. #12379 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 18:54
    พี่คริสเหมือนคนบ้าจริงๆนะ ในใจคิดรำคาญเขา ลับหลังเรียกเขาว่ามัน เกลียดเขานักหนาแต่ก็ยังจะตามกลับบ้านทุกครั้ง บังคับเขาทุกอย่าง ทั้งๆที่ในความจริงแค่ปล่อยๆไปก็จบแล้วจะไปยากอะไร  
    #12379
    0
  19. #12378 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 18:54
    พี่คริสเหมือนคนบ้าจริงๆนะ ในใจคิดรำคาญเขา ลับหลังเรียกเขาว่ามัน เกลียดเขานักหนาแต่ก็ยังจะตามกลับบ้านทุกครั้ง บังคับเขาทุกอย่าง ทั้งๆที่ในความจริงแค่ปล่อยๆไปก็จบแล้วจะไปยากอะไร  
    #12378
    0
  20. #12294 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 09:58
    ให้ตายเถอะหายไปเป็นเดือน แล้วเพ่ยฟางไปไหน ยังไม่เห็นเลย ชิ ไปอยู่ด้วยกันใช่ไหม
    #12294
    0
  21. #11898 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 16:13
    คริสเห็นแก่ตัวเกินไปป๊ะ ยอลเข้มแข็งไว้นะ
    ยอลไปหาหลี่ฟงเห๊อะแบบเนี้ย สงสารอ่ะ
    #11898
    0
  22. #11559 chococat (@choco-cat) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 07:02
    คือแบบ ฮื่อออออ สงสารชานยอลมากๆๆ มากถึงมาก มาก มาก มาก อ่านแล้วจิกหมอน อิพี่คริสจะเลวไปไหน
    #11559
    0
  23. #11025 karnicha_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 14:36
    อย่ารักกันเลย

    ต่างคนต่างอยู่เถอะ
    #11025
    0
  24. #10995 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 13:24
    คริสมันใจร้ายเกินไปแล้ว
    ยังไม่เห็นวี่แววที่จะรักกันเลย
    งื้ออออออ

    แต่ถ้ามันไม่ดีก็อย่าไปรักมันนะ  มาหาเรา 
    #10995
    0
  25. #10639 Cptr (@chinahiso) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 02:09
    โห่บอกเลยตอนนี้ทำน้ำตาแตก เจ๊บเจ็บ สงสารยอลจังเห้อ เฮียนะเฮียใจร้ายไปมั้ยอ่าเค้าสงสารยอลน่ะ -3-
    #10639
    0