[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 3 : CHAPTER 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    24 ต.ค. 55








Distorted DayTime























ตึกสูงกว่า30ชั้นตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงโซลประเทศเกาหลี เป็นที่ทำการของบริษัท PK GROUP ชื่อที่ถูกตั้งขึ้นตามผู้ก่อตั้งบริษัท ปาร์ค กูยอน….



ประตูห้องทำงานของประธานบริษัทคนปัจจุบันถูกดึงกระชากเปิดออกตามด้วยเสียงปิดดังสนั่น ผู้มาเยือนนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับที่นั่งประจำตำแหน่งของมารดา มือทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมากุมขมับที่กำลังเต้นตุบตามอารมณ์ของเจ้าของ



ซูโฮ ทำไมเรื่องมันเป็นแบบนี้ ลูกต้องอธิบายมาเดี๋ยวนี้!”



ผู้เป็นแม่ที่ยืนรออยู่แล้วหันมาตวาดลูกชายคนโตทันทีที่คุยธุระทางโทรศัพท์เสร็จ หญิงสาวนั่งลงกับเก้าอี้ประจำตำแหน่งที่ใช้ทำงานอยู่ประจำรอฟังเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากบุตรชายคนโตซึ่งมีตำแหน่งเป็นถึง รองประธานบริษัท



ผมขอโทษครับแม่ ผมไม่คิดว่าคุณลุงแทซองจะทำกับเราแบบนี้



ซูโฮเงยหน้าขึ้นสบตากับมารดาเป็นครั้งแรกตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ดวงตาที่มีแววใจดีอยู่เสมอหม่นหมองกว่าครั้งไหนๆ ชายหนุ่มกำลังผิดหวัง ผิดหวังกับตัวเองที่ไว้ใจใครง่ายๆเพียงเพราะว่าชายคนนั้นทำงานในบริษัทนี้มานานตั้งแต่รุ่นคุณพ่อ



ลูกไว้ใจคนอื่นให้ทำงานใหญ่แบบนี้ได้หรือไงซูโฮหญิงสาวพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น



“………………”



ทั้งที่แม่กำชับลูกนักหนาว่าให้ดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แต่ลูกก็ยังไว้ใจให้ลุงแทซองดูแล ลูกรู้มั้ยว่าบริษัทของเราต้องเสียหายไปมากแค่ไหน



“………………..”



ซอนยอลลุกขึ้นจากเก้าอี้ มือบางกำแน่นเข้าหากันพยายามระงับอารมณ์เกรี้ยวกราด แต่มันช่างทำได้ยากเหลือเกิน เมื่อเห็นลูกชายเอาแต่นั่งเงียบ



“1หมื่นล้านวอน ซูโฮ ถ้าลูกไม่รู้แม่จะบอกให้ มูลค่าสินค้าที่ลี แทซองลักลอบนำออกไปจากคลังสินค้าเราโดยที่ไม่มีใครในบริษัทที่ไว้ใจได้ระแคะระคายกันแม้แต่น้อย เพราะคำสั่งของลูกที่ยกการตัดสินใจทั้งหมดให้ลุงแทซอง



“……………….”



นี้ยังไม่รวมความเสียหายที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้นะซูโฮ บริษัทคู่ค้าของเราเริ่มทยอยกันยกเลิกสัญญาที่เคยทำไว้ แม่ไม่อยากจะคิดว่าต่อไปข้างหน้าบริษัทของเราจะเสียหายมากแค่ไหนเมื่อเราไม่มีสินค้าจะส่งให้เค้าตามสัญญา



แม่ครับ ของที่เรากักตุนไว้ในคลังสินค้ามัน…”



มันเสียหายทั้งหมด เพราะเงินที่ต้องนำมาใช้ในการดูแลสินค้าไม่ให้เน่าเสีย ถูกยักยอกออกจากบริษัทมากกว่าครึ่ง ฝีมือใครแม่คงไม่ต้องพูดชื่อนั้นอีกนะซูโฮ



ก่อนที่ลูกชายจะได้เอ่ยวิธีแก้ปัญหาออกมา หญิงสาวก็ตัดความหวังนั้นลงทันที ความเสียหายที่เกิดขึ้นมันมากมายกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา



แม่ครับ ผมขอโทษ ผมผิดเอง ผม…”



ซูโฮไม่มีคำจะแก้ตัวนอกจากคำขอโทษ เงินที่ตัดสินใจไปกู้ธนาคารมาเพื่อนำมาลงทุนทำธุระกิจครั้งนี้ เขาและแม่หวังไว้ว่ามันจะทำกำไรให้บริษัทมหาศาล แต่มันก็สลายไปในพริบตา  เพราะเขา เพราะเขาคนเดียว….



ลูกกลับไปได้แล้ว กลับไปคิดหาวิธีแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น พรุ่งนี้ลูกต้องเข้าบริษัทแต่เช้า



แม่ครับ….”



ออกไป ตามอินฮยองให้แม่ด้วย



หญิงสาวไม่สนใจฟังสิ่งที่ลูกชายกำลังจะพูด ชื่อเลขาส่วนตัวถูกเอ่ยขึ้นเพื่อตัดประเด็นสนทนา ร่างบางทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ ก้มหน้าสนใจแฟ้มงานที่อยู่ตรงหน้า



ซูโฮลุกขึ้นจากเก้าอี้เมื่อผู้เป็นแม่พูดจบ ชายหนุ่มโค้งตัวให้มารดาก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้อง

ซอนยอลเงยหน้าขึ้นมาจากสิ่งที่อ่านอยู่ จ้องมองแผ่นหลังของบุตรชายคนโตที่กำลังเดินจากไปจนลับสายตา



ซูโฮไม่เหมาะสมกับการบริหารงานบริษัท ถึงแม้จะเรียนจบด้วยเกรดเฉลี่ยที่ดีมากแค่ไหนแต่ก็เก่งเพียงแค่ทางทฤษฎี ซึ่งมันแตกต่างกับทางปฏิบัติโดยสิ้นเชิง ลูกชายคนโตของหล่อนขาดความเด็ดขาด ตันสินใจงานใหญ่ๆได้ไม่ดีนัก ดูจากข้อผิดพลาดเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมา แต่ซอนยอลก็ปล่อยให้เรื่องราวมันผ่านไป จนเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น



ลูกชายคนโตที่เป็นความหวังหนึ่งเดียวของหล่อนอ่อนแอเกินไป ข้อนี้หล่อนรู้ดี แล้วใครล่ะที่จะมาสืบทอดบริษัทแห่งนี้บริษัทที่สามีของหล่อนสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบาก



ชานยอล…’



ชื่อของลูกชายคนเล็กโผล่เข้ามาในความคิด แต่ก็ต้องถูกผลักออกจากสมองทันทีเมื่อคำนึงได้ว่าชานยอลจบการศึกษามาจากคณะนิเทศศาสตร์ ไม่มีแม้แต่ทฤษฎีที่เกียวกับงานบริหาร



ทันใดนั้นเองประตูที่เพิ่งถูกปิดลงก็ถูกกระชากเปิดออกอีกครั้ง ร่างของอินฮยอนเลขาส่วนตัวปรากฎเข้าสู่สายตาพร้อมกับข่าวร้ายที่ซอนยอลหวังว่าจะไม่ได้ยินมัน



บริษัทCP กับบริษัท เนงมยอน กรุ๊ป โทรเข้ามายกเลิกสัญญาทั้งหมดแล้วนะคะท่านประธาน



ปากกาเล่มสวยที่ซอนยอลถืออยู่ในมือล่วงหล่นลงสู่พื้นทันทีเมื่อจบประโยคนั้น

 

 













ดวงตาคมเข้มจ้องมองหัวข้อข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ธุระกิจ ข่าวการขาดทุนของบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านการส่งออกอาหารอย่าง PK GROUP ปรากฎสู่สายตา ริมฝีปากยกยิ้มอย่างพอใจเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ อู๋ อี้ ฟาน โยนหนังสือพิมพ์นั้นลงกับโต๊ะ ยกแก้วกาแฟที่แม่บ้านเพิ่งนำมาวางไว้ขึ้นมาจิบ กิริยาทุกอย่างตกอยู่ภายตาสายตาคมดุจเหยี่ยวของผุ้เป็นมารดา



ลูกคิดว่ายังไงบ้างกับข่าวนี้



รอยยิ้มที่ยากจะได้เห็นของลูกชายคนเดียวของตนทำให้เหม่ยหลิงรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก นั้นหมายความว่าความคิดของหล่อนกับลูกชายจะต้องไปในทางเดียวกัน



ผมจะส่งคนเข้าไปคุยกับทางPK Group สัปดาห์หน้าครับคุณแม่



เร็วกว่านี้หน่อยได้มั้ย? เอาเป็นสุดสัปดาห์นี้เลยแล้วกัน แม่กลัวคนอื่นจะชิงตัดหน้าเราไปเสียก่อน



เหม่ยหลิงเสนอทางที่รวดเร็วกว่าด้วยกลัวว่าจะพลาด ถ้าการเจรจาครั้งนี้สำเร็จมันจะสร้างกำไรให้ตระกูลอู๋ได้อย่างมหาศาล



 แล้วแต่แม่ครับ



ชายหนุ่มผุ้มีใบหน้าหล่อจัดเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ หมุนแก้วกาแฟในเมื่อเล่นเหมือนกำลังใช้ความคิด



อื้มม เอาตามนั้น แล้วธุระกิจในฮ่องกงเป็นยังไงบ้าง



ก็ดีครับ คาสิโน่ของเราทำกำไรได้มากกว่าปีที่แล้ว10เท่า แต่คู่แข่งก็มากขึ้นพอดู



ธุระกิจของตระกูลอู๋มีมากจนไม่สามารถนิยามได้ว่าแท้จริงแล้วเป็นบริษัททางด้านอะไร ทั้งธุระกิจถูกกฎหมายหรือผิดกฎหมายตระกูลอู๋ก็มีไว้ในเครือของตระกูลไม่ว่าจะเป้น โรงแรม ห้างสรรพสินค้า สิ่งพิมพ์ ส่งออกหรือขนส่งต่างๆ แม้กระทั่งการทำธุระกิจบ่อนกาสิโน่และสถานบันเทิงในฮ่องกงและจีน ก็เป็นของตระกูลอู๋เกือบทั้งหมด มีเพียงธุระกิจเดียวเท่านั้นที่ยังไม่เคยผ่านมือของคนในตระกูล ธุระกิจอาหาร……



แล้วมีปัญหาอะไรหรือเปล่า แม่หมายถึงเรื่องเขตปกครองน่ะ



ผมให้อี้ชิงจัดการเรื่องนี้แล้วครับ มีปัญหานิดหน่อยแต่เราจัดการได้เรียบร้อยแล้ว เสียคนไปสองสามคน แต่ก็ถือว่าไม่ได้เสียหายอะไรมาก



ดีมากอู๋ฟาน ถ้าเราได้บริษัท PK Groupมาอยู่ในเครือ มันจะทำกำไรให้บริษัทเราได้ปีล่ะมหาศาล รู้ใช่มั้ย? ว่าแม่หวังกับมันมากแค่ไหน



ทราบครับ บริษัท PK Groupต้องเป็นของเรา



ดีมาก ลูกของแม่เก่งจริงๆ อู๋ฟานไม่เคยทำให้แม่ต้องผิดหวัง ไปทำงานเถอะจ๊ะ



จบคำพูดของมารดาชายหนุ่มก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้คว้ากระเป๋าเอกสารมาถือไว้ในมือ โค้งตัวบอกลามารดา ขายาวเก้าออกมาจากห้องอาหารของคฤหาสน์เดินตรงไปยังรถที่มีคนขับรถประจำตำแหน่งยืนรออยู่ แต่ก่อนจะถึงเป้าหมาย เสียงแหลมเล็กของหญิงสาวก็ทำให้คนที่กำลังเดินต้องหยุดชะงัก



คุณอู๋ฟานคะ พี่ลืมสูทค่ะ



“……ขอบใจมาก เพ่ยฟาง

 

คุณคริสครับ คุณอี้ชิงโทรมาบอกว่ารออยู่ที่ทำงานแล้วครับ



ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการของตนช่วยเตือนสติของเขาว่าควรจะไปทำงานได้แล้ว ชายหนุ่มคว้าสูทสีดำจากมือขาวซีดของเด็กในบ้านมาถือไว้ ก่อนจะก้าวขึ้นรถทันที



ไปที่บริษัทเลย

 

 

 











พี่ซูโฮ เป็นอะไรหรือครับ ชานยอลเห็นพี่ทำหน้าเครียดแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ


ชายหนุ่มเอ่ยถามพี่ชายขณะที่กำลังทานอาหารกลางวันด้วยกันในร้านอาหารใกล้กับบริษัท วันนี้ชานยอลมีเรียนแค่ครึ่งวัน เมื่อเรียนเสร็จแล้วจึงรีบขับรถตรงมายังบริษัทเพื่อมารับพี่ชายไปทานข้าวด้วยกัน แม่ของพวกเขาไม่ว่างอีกตามเคย



บริษัทมีปัญหานิดหน่อยน่ะ



จริงหรือครับ อื้มม ไม่เป็นไรหรอกฮะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปได้ พี่ซูโฮเก่งจะตาย



พูดพลางหยิบแก้วทรงสวยที่บรรจุน้ำหวานสีดำขึ้นดื่ม ส่งยิ้มสดใสให้กับคนที่กำลังทำสีหน้าที่ชานยอลยากจะเข้าใจ



ไม่หรอก พี่ไม่ได้เก่งอะไรเลย ไม่ได้เรื่องด้วยซ้ำ ซูโฮพูดเสียงแผ่ว



ไม่เอานะครับ อย่าพูดอย่างนั้น สำหรับชานยอลแล้วพี่ซูโฮเก่งที่สุด อย่าเครียดเลยนะฮะ ทานข้าวกันเถอะ นานๆทีเราจะได้ทานข้าวด้วยกัน นะฮะ



พูดพลางตักอาหารหน้าตาน่าทานวางลงในจานให้พี่ชาย แต่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน ซูโฮหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองดูหน้าจอก่อนจะรีบกดรับสายอย่างร้อนรน



ครับแม่ ผมกำลังทานข้าวกับชานยอลฮะ ไม่ไกลครับ อยู่ใกล้ๆบริษัทนี้เอง ครับๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้



มีอะไรหรือฮะ



คนอายุน้อยกว่าเอ่ยถามขึ้นทันทีที่พี่ชายวางสาย คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย อย่าบอกนะว่าต้องรับกลับไปทำงาน นี้เพิ่งพักได้ไม่ถึง30นาทีด้วยซ้ำ



พี่ต้องกลับไปบริษัทน่ะ ชานยอลจะทานต่อก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ไปแท็กซี่เอง



ไม่เอาครับ เดี๋ยวชานยอลไปส่ง จะได้เจอกับแม่ด้วย



ไม่นานชายหนุ่มทั้งสองก็มาถึงห้องทำงานของมารดา บรรยากาศในห้องทำงานช่างตึงเครียดเสียจนชานยอลสัมผัสได้



มาด้วยเหรอชานยอล วันนี้ไม่มีเรียนหรือไง



คำทักทายของมารดาที่ไม่มีรอยยิ้มใจดีส่งมาพร้อมเหมือนทุกครั้งที่พบหน้า ทำให้คนถูกถามรู้สึกไม่สบายใจ



ไม่มีชานยอลมีเรียนตอนเช้า แม่ทานข้าวหรือยังฮะ



ยังจ๊ะ แม่ยังไม่หิว พวกลูกทานกันมาแล้วใช่มั้ย



ฮะ ผมกับพี่ซูโฮทานมาแล้ว ชานยอลคิดถึงแม่จังเลย



ชายหนุ่มสวมกอดร่างผอมของมารดา ซบหน้าลงกับไหล่บางนั้น ซอนยอลเผยยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทางของลูกชายคนเล็ก



อืม แม่ก็คิดถึงลูกจ๊ะ



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



เข้ามา



เสียงเคาะประตูกจากภายนอกทำให้ชานยอลต้องยอมปล่อยร่างของคนที่เขาคิดถึงจับใจออกจากอ้อมแขน



 “ขอโทษนะคะท่านประธาน คนจากธนาคาร IMS ขอเข้าพบค่ะ



.........ขอบใจมากอินฮยอง เดี๋ยวบอกให้เขาเข้ามาเลย



ซอนยอลถึงกับอึ้งเมื่อฟังสิ่งที่เลขาสาวพูดจบ หญิงสาวถอนหายใจอย่างหนักอก แต่ก็ต้องพยายามฝืนยิ้มส่งให้ลูกชายคนเล็กที่ไม่รู้เรื่องอะไร



ชานยอลไปรอที่ห้องรับรองก่อนนะ แม่กับพี่ซูโฮมีธุระ ถ้าแม่ทำงานเสร็จแล้วเดี๋ยวเราค่อยกับบ้านด้วยกัน



จริงหรือฮะแม่ ! แม่จะกลับบ้านพร้อมชานยอลจริงๆนะฮะ



จ๊ะ



ชานยอลโผล่เข้ากอดร่างของมารดาอีกครั้ง ใบหน้าแสดงออกถึงความดีใจอย่างที่สุด นานเท่าไหร่แล้วที่พวกเขาสามคนไม่ได้กลับบ้านพร้อมกัน ทุกทีมีแต่เขาที่ต้องกลับบ้านคนเดียว



ผู้เป็นแม่ได้แต่อมยิ้มกับท่าทางเหมือนเด็กของลูกชาย  กระซิบบอกข้างใบหูย้ำเตือนว่าถึงเวลาแล้วที่แม่ต้องทำงาน ลูกชายคนเล็กถึงยอมปล่อยร่างของตนให้เป็นอิสระ ร่างสูงโปร่งเดินออกไปจากห้องทิ้งแม่กับพี่ใช้ไว้ในห้องเพียงสองคน



ไม่นานประตูที่เพิ่งปิดสนิทก็ถูกเปิดออก



เชิญนั่งค่ะ คุณแฮซู

 





คนของธนาคารกลับไปแล้ว เหลือเพียงหญิงสาวกับลูกชายคนโตอยู่ในห้อง ภายในห้องทำงานเงียบสนิท ไม่มีใครยอมปริปากพูดอะไรออกมา ต่างคนต่างตกอยู่ในความคิดของตัวเอง



เราจะทำยังไงกันดีครับแม่



เป็นลูกชายที่ทนไม่ไหวเอ่ยปากถามออกมาด้วยน้ำเสียงเครียดจัด สิ่งที่คนของธนาคารนำมาบอกเกี่ยวกับเงินที่ทางบริษัทไปกู้มา รวมถึงดอกเบี้ยก้อนโต ทำให้เข่าของซูโฮแทบทรุด เขาจะไปหาเงินมากมายแบบนั้นมากจากที่ไหนกัน



..................



ไม่มีคำตอบจากผู้เป็นมารดา ซอนยอลนั่งอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง ใบหน้าสวยงามซีดเผือก ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน หญิงสาวหลับตาลงใช้ความคิดก่อนจะตัดสินใจพูดอะไรบางอย่างออกมา ทางเลือกสุดท้ายที่หล่อนไม่คิดว่าจะต้องทำ



เราคงต้องขายหุ้นที่เรามีอยู่บางส่วนออกไป



แม่ครับ นี้มันเป็นบริษัทของเรานะครับ ถ้าเราขายหุ้นออกปะ...



เราก็จะมีเงินมาใช้หนี้ธนาคารบางส่วน บริษัทก็ยังจะอยู่ต่อไปได้ แล้วเราก็ยังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เหมือนเดิม มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วซูโฮ



แต่แม่ครับ ราคาหุ้นของบริษัทเราตกขนาดนี้ใครเขาจะมาซะ …………”



แม่จะพยายามหาบริษัทที่ดีที่สุดให้เข้ามาซื้อหุ้นของเรา ลูกไปทำงานในส่วนของลูกเถอะ

 





ก๊อก ก๊อก ก๊อก



ขอโทษนะคะท่านประธาน คนจากบริษัท WU China International ขอเข้าพบค่ะ



ซอนยอลหันไปสบตากับลูกชายคนโตทันทีเมื่อจบคำพูดของเลขาสาว WU China International?

ชื่อบริษัทยักษ์ใหญ่ของจีนที่พวกเขาสองคนแม่ลูกต่างรู้จักดีทำให้พวกเขานึกแปลกใจ



ให้เข้ามาได้เลย

 

 











ว่ายังไงนะ !”



อู๋ อี้ ฟาน หรือ คริส ชื่อที่คนในแวดวงธุระกิจรู้จักดี ตวาดเสียงใส่ปลายสายจากคนที่เขาเพิ่งส่งไปเจรจาธุระกิจที่เกาหลีเมื่อวานนี้  ข่าวที่คนของเขารายงานไม่ได้เป็นที่หน้าพอใจเลยสักนิด



ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงนอนสีขาวในห้องที่เป็นที่ทำงานส่วนตัวในผับย่านกว่างโจว บุหรี่ยี่ห้อโปรดถูกจุดขึ้น ริมฝีปากสีแดงสดสูดควันพิษเข้าสู่ร่างกาย ผ่อนลมหายใจออกมาบรรเทาความตึงเครียด



หุ้นแค่บางส่วนงั้นเหรอ…….”



ชายหนุ่มพึมพำกับปลายสาย แต่เหมือนว่ามันเป็นการพูดกับตัวเองมากกว่า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ดวงตาคมเครียดขึงจ้องมองไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะหันมาสนใจมือขาวที่กำลังเปะป่ายตามร่างกายกำยำ คริสจ้องมองคนที่นอนอยู่ข้างๆด้วยใบหน้าเฉยชาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ



ดึงมือของคนที่กำลังเล่นซนกับร่างกายของเขาไว้ กรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์เป็นคำตอบให้ปลายสายที่รออยู่แล้ว กดตัดสายโทรศัพท์ทันทีเมื่อพูดจบ โยนเครื่องมือสื่อสารไว้บนโต๊ะข้างเตียงอย่างไม่สนใจใยดี หันกลับมาสนใจเด็กหนุ่มเจ้าของมือสีขาวนั้นแทน บทรักที่ถูกรบกวนกำลังจะสานต่อ



ฉันไม่ต้องการบางส่วน  แต่ฉันต้องการทั้งหมด  ถ้าทำไม่ได้ไม่ต้องกลับมา



คำตอบของเจ้านายที่ทำให้คนที่เป็นลูกน้องต้องรีบดำเนินการงานครั้งนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด

 










TBC.







TALLK.  สงสารพี่ซูโฮ..... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16999 theSanguine (@theSanguine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 20:16
    พระเอกโหดจริงๆเลยยนนน
    #16999
    0
  2. #16737 neneverland (@janyaporn0708) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:03
    ฝานใจร้ายยยย
    #16737
    0
  3. #16695 shadoww_gift (@distinygift) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 10:41
    อพคช่างร้ายย
    #16695
    0
  4. #16126 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:16
    โถ่พี่ซูโฮโดนคุณเเม่ว่าเลย
    #16126
    0
  5. #15387 anjung_nk (@anjung_nk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 23:41
    สงสารซูโฮเลยอ่ะ
    #15387
    0
  6. #14329 domo za (@nannie6-3) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 23:15
    เค้าก็สงสารรรรร
    #14329
    0
  7. #14204 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 00:58
    บืนี้ภาษาโอเคกว่าบทเเรกมากค่ะ จริงอยู่สงสารซูโฮ เเละเเอบเดาว่าจัมีเทามาด้วย
    #14204
    0
  8. #13948 kkia (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 10:23
    กลัวคริสแทนยอล
    #13948
    0
  9. #13423 ❤ßlack Çandy❤ (@zamemaru-kun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 20:14
    :^; ซูโฮ ทำไมถึงเป็นเยี่ยงนี้ 
    #13423
    0
  10. #13403 chom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 21:06
    เฮีย เผด็จการอ่ะ
    #13403
    0
  11. #13163 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 23:03
    ชานชาน
    #13163
    0
  12. #12237 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 10:09
    ชานยอลลล ธุรกิจช่างหน้ากลัวจริงๆ คุณแม่จะตกลงไหมเนี่ย ~T_T~
    #12237
    0
  13. #12236 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 10:02
    อพคจะเอาอะไรนักหนาเนี่ย สงสารพี่ซูโฮกับคุณแม่หน่อยเส่ !!
    #12236
    0
  14. #12016 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 22:09
    ไอลุงนี่ หืยยยยยย แค้น
    #12016
    0
  15. #10966 karnicha_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 11:36
    พี่ซูโฮแย่เลย คุณแม่ก็เครียด มีชานยอลคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องด้วย



    เฮียแม่งจะเอาทั้งหมดเลยเรอะ เยอะไปๆ



    ลอบฆ่าอิลุงนั่นดีมั้ย แก้แค้นซะเลย
    #10966
    0
  16. #10842 BamBamBiggalo (@bambambiggalo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 19:29
    สงสารซูโฮ ดักฆ่าคุณลุงดีไหม เฮียรวยจนจะกินเงินแทนข้าวจะเอาอะไรอีกฮ่ะะ. ตอบ!!!!!
    #10842
    0
  17. #10536 Cptr (@chinahiso) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 16:13
    ไอลุงงงงงเลวมากอุตส่าไว้ใจ หึหึกดูตอบแทนสิ สงสารครอบครัวยอล เฮียหนิก็จะเอาให้หมดเลย - -"
    #10536
    0
  18. #10425 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 23:56
    โอยยยยกให้ไปเล้ย แหม่ปลื้มแม่เฮียจริงๆบุย =///=
    #10425
    0
  19. #10153 kanny-gunny (@kannygunny) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 01:28
    คือตอนนี้น้ำตาไหลเลยอะ ชานยอลเจอคำพูดแบบนั้นไปคงจะเจ็บไม่น้อย บ่อน้ำตาแตกเลย ฮืออออออ TvT
    #10153
    0
  20. #9962 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 20:37
    เศร้าอ่าฮืออออออสงสารครอบครัวยอลมากๆทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
    #9962
    0
  21. #9729 munya (@munya-mun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 20:38
    เฮียกะจะเอาทั้งบริษัทเลยใช่มั้ยนั้น
    #9729
    0
  22. #9725 khunfhun (@khunfhun0625) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 18:57
    เค้าเพิ่งเข้ามาอ่านอ่ะ งืออ ทำไมเหมือนพี่คริสจะร้ายมากเลยย สงสารพี่ซูโฮด้วยยย TT
    #9725
    0
  23. #9495 luhan_frame (@luhan_frame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:53
    บางทีหยอยก็โลกสวยไปนะ 5555
    #9495
    0
  24. #9086 Merlyn (@merlyn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:02
    Suho ㅠ ㅠ 
    #9086
    0
  25. #8566 Kaizii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 15:04
    โอ๊ย So sad สงสารพี่ซูโฮ สงสารคุณแม่ สงสารครอบครัวปาร์ค อิพี่คริสแกท่าทางแผนการร้ายๆจะมาแล้วซินะ
    #8566
    0