[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 29 : CHAPTER 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    23 ส.ค. 56






Distorted Daytime





















ทั้งคู่ต่างไม่พูดอะไรออกมาตั้งแต่ที่คุณเหม่ยหลิงเดินจากไป ชานยอลเดินตามหลังคริสกลับมายังตัวบ้าน กระเป๋าที่เขาเป็นคนจัดถูกสาวใช้นำมันลงมาไว้บนหลังรถให้เรียบร้อย นายหญิงของบ้านบอกลาลูกชายของตนก่อนจะขึ้นรถจากไป



กลับกันเลยใช่มั้ย?”



ร่างสูงหันไปถามคุณยายหลี่ที่มีสาวใช้ขนาบข้างซ้ายขวา หญิงชราพยักหน้าว่าตนจะกลับเลยแต่ขอแวะซื้อของที่ร้านขายของฝาก คริสพยักหน้าเข้าใจ คุณยายหลี่จึงเดินไปขึ้นรถที่มีอี้ชิงรับหน้าที่เป้นคนขับ



ไปสิ



เมื่อรถของคุณยายเคลื่อนตัวออกไป คริสจึงหันมาพูดกับร่างโปร่งที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ สงสัยกลับไปคงไม่สบายแน่ๆ ตาคมผละจากใบหน้าหวานหันไปมองหญิงสาวคนเดียวที่ยืนอยู่ถัดไป ขายาวกำลังจะก้าวเข้าไปหาแต่แขนของเขาก็ถูกยึดไว้เสียก่อน



กลับเถอะครับ ผมอยากพัก



แล้วทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เขาปรารถนา การกระทำของคุณคริสตกอยู่ในสายตาเขา ชานยอลปรายตามองร่างบางที่ส่งยิ้มมาให้ กลีบปากอิ่มส่งยิ้มกลับพอเป้นพิธีก่อนจะก้าวขึ้นรถไป



ภายในรถเงียบสนิทร่างโปร่งเอาแต่นั่งเงียบมองไปนอกหน้าต่างไม่ยอมพูดอะไรแตกต่างกับขามาลิบลับ คริสหันไปมองคนข้างกายคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันตาคม เหลือบมองกระจกด้านหลังมองเห็นร่างบางสะท้อนในกระจก ทั้งสองสบตากันก่อนที่หญิงสาวจะหันไปมองนอกหน้าต่าง ก่อนจะเอ่ยชวนชายหนุ่มที่เอาแต่นั่งเงียบให้หันมาสนใจตน



ข้างหน้าเป็นร้านขายของฝาก คุณชานยอลจะซื้ออะไรมั้ยคะ?”



ไม่ล่ะ ฉันไม่มีใครให้ต้องซื้อฝาก



“………อ่า งั้นเหรอคะ.”



เป็นคำตอบที่ทำเอาคนถามต้องหุบยิ้มทิ้งตัวลงบนเบาะหนังตามเดิม คริสหันไปมองคนข้างกายด้วยสายตาไม่พอใจแต่ยังดีที่มีแว่นกันแดดสีดำปิดบังไว้ไม่อย่างนั้นมันคงทำให้คนที่นั่งทำหน้าเฉยเมยไม่รู้สึกรู้สาอะไรต้องหน้าถอดสี



จอดทำไมครับ



ชานยอลหันไปถามคนที่ทำหน้าที่ขับรถทันทีที่รถจอดสนิท ด้านหน้าของเขาคือร้านขายของฝาก สิ่งที่คุณคริสกำลังทำยิ่งตอกย้ำว่า ความต้องการของเขาไม่ได้สำคัญเท่ากับความต้องการของคนที่นั่งอยู่ด้านหลังแม้แต่น้อย



ไม่อยากลงก็ไม่ต้องลง ไปสิเพ่ยฟาง เธอจะซื้ออะไร



เอ่อ ...ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่อู๋ฟาน รีบกลับกันดีกว่า



พี่ได้จอดแล้ว ลงไปไม่เสียเวลามากหรอก



คริสหันไปพูดกับหญิงสาวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ชานยอลกัดริมฝีปากข่มใจพยายามเก็บอาการไม่พอใจกับการกระทำของร่างสูง ตากลมหันไปมองนอกกระจก พยายามไม่สนใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น



ถ้าอย่างนั้นเพ่ยฟางขอลงไปซื้อของแปปเดียวนะคะ คุณชานยอล



เพ่ยฟางหันไปบอกคนที่นั่งกอดอกหน้าเชิดด้วยน้ำเสียงประหม่า หล่อนรู้สึกว่าคุรชานยอลเปลี่ยนไปโดยที่หญิงสาวเองก็ไม่ทราบสาเหตุถึงการเปลี่ยนแปลงนั้น หรือว่าจะทะเลาะกับพี่อู๋ฟาน ก็ไม่น่าจะใช่เพราะยังเห้นพูดกันดีๆอยู่เลย แต่หญิงสาวก็ต้องสลัดความคิดนั้นออกจากหัว เมื่อร่างสูงของคนที่ตัวเองเรียกว่าพี่เปิดประตูออกแล้วก้าวลงจากรถเดินอ้อมมายังฝั่งตน



ลงมาสิ



ประตูรถด้านหลังถูกเปิดออกด้วยฝีมือของคริส เขาทำอย่างที่ตัวเองเคยทำเป้นประจำเมื่อไปไหนมาไหนด้วยกันสองคนกับหญิงคนรัก ไม่สนใจว่าคนที่นั่งน้ำตาคลออยู่ข้างหน้าจะรู้สึกอย่างไร เขาตามใจเด็กคนนั้นมามากแล้ว



อ่ะ..ขอบคุณค่ะ



หญิงสาวกล่าวขอบคุณน้ำเสียงตะกุกตะกัก มองการกระทำของร่างสูงด้วยสายตาไม่พอใจนัก กลัวว่าคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าจะส่งสัยในการกระทำของพวกเขา โดยไม่รู้เลยว่าความลับที่หล่อนเฝ้าปิดบังถูดล่วงรู้โดยคนที่หล่อนไม่อยากให้รู้ที่สุด



เดี๋ยวเพ่ยฟางซื้อของฝากให้นะคะ



“…….”



เป็นอีกครั้งที่คำพูดของหล่อนถูกอีกฝ่ายเมินไม่ยอมตอบรับหรือปฏิเสธ หญิงสาวเดินลงมาจากรถแต่โดยดี โดยมีร่างสุงของอู๋ อี้ฟานเดินตามไม่ห่าง ทั้งสองก้าวเข้าไปในร้านขายของฝาก ชานยอลมองภาพนั้นผ่านม่านน้ำตา ความคิดที่ว่าทั้งสองคนช่างเหมาะสมกันเหลือกันแล่นเข้ามาในสมอง ชายหนุ่มต้องคู่กับหญิงสาว นั้นเป้นสิ่งที่ถูกต้องไม่ใช่หรือ หรือว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจะเป็นเขาที่เป้นฝ่ายผิด เป้นเขาที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างคนสองคนนั้น



ชายหนุ่มพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล โชคร้ายที่ร้านขายของฝากถูกกลั้นด้วยกระจก เหตุการณ์ระหว่าคุณคริสและเพ่ยฟางตกอยู่ในสายตาของเขาตลอด ยิ่งมองก็ยิ่งเจ็บ เปลือกตาบางปิดลงช้าๆ ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น จนเมื่อประตูถูกเปิดออก เสียงหัวเราะของทั้งคู่ลอยเข้าหูชานยอลลืมตาขึ้นมาช้าๆ



คุณชานยอลไม่สบายหรือเปล่าคะ ปวดหัวใช่มั้ย เพ่ยฟางซื้อยามาให้ด้วยค่ะ โชคดีจริงๆที่ร้านขายของมียาขายด้วย



ซองยาถูกยื่นมาจากด้านหลัง มือเรียวรับมันมาถือไว้อย่างเสียไม่ได้ ชานยอลวางมันไว้ข้างตัวไม่คิดที่จะหยิบมากินอย่างที่ควรทำ เขาไม่อยากรับความหวังดีจากผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว



เพ่ยฟางมองการกระทำของชานยอลอย่างนึกสงสัย คุณชานยอลแปลกไปจนหล่อนรู้สึกได้ เป้นความรู้สึกที่ไม่ดีเสียด้วย โกธรอะไรหล่อนหรือเปล่า อยากจะถามออกไปแต่ก็ใช่เรื่องที่สมควรนัก ทั้งหมดได้แต่นั่งเงียบตกอยู่ในความคิดของตัวเองจนรถสีดำแล่นเข้าสู่ประตูบ้าน



ชานยอลเปิดประตูลงจากรถทันทีที่จอดสนิท ร่างโปร่งเดินเข้าไปในบ้านห้องนอนคือสิ่งที่เขาปรารถนาจะเข้าไปอยู่ในนั้น  คริสมองตามแผ่นหลังนั้นไปด้วยสายตาไม่พอใจ เช่นเดียวกันกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างเขา เพ่ยฟางมองการกระทำของชานยอลอย่างไม่เข้าใจจนต้องเอ่ยปากถามออกมา



พี่ทำอะไรคุณชานยอลหรือเปล่าคะ?”



ไม่นิ



ทะเลาะกัน?”



เปล่า



แล้วทำไมคุณชานยอลถึงเป็นแบบนี้



จะไปรู้กับมันเหรอ สงสัยบ้าขึ้น



พี่คะ! ระวังคำพูดหน่อยเถอะค่ะ



คริสหายใจฟึดฟัด ยิ่งเห็นว่าหญิงสาวข้างกายกำลังทำหน้าไม่พอใจเขา ยิ่งทำให้เขาโมโหคนที่เพิ่งเดินจากไปยิ่งกว่าเดิม ทำไมถึงมีแต่ปัญหาแบบนี้นะ



ขึ้นไปหาเธอหน่อยสิคะ บางทีคุรชานยอลอาจจะอยากให้พี่ง้อก็ได้



หญิงสาวพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปจับต้นแขนของคนที่กำลังทำหน้าเหมือนเบื่อโลกใบนี้เต็มที ทำไมเขาต้องวุ่นวายกับเด็กคนนี้อยู่เรื่อย คิดคริสในใจ อยากจะออกไปข้างนอกกับคนตรงหน้ามากกว่า แต่นี้เขาต้องตามไปเอาใจคนที่ทำให้เขากับคนรักต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนๆ ยิ่งคิดยิ่งโมโห



นะคะ พี่อู๋ฟานขึ้นไปหาคุณชานยอลหน่อยนะคะ



..เอ้อ ก็ได้ แต่พี่ไม่ค้างนะ



ค่ะไปค้างที่บ้านฉันก็ได้



ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับความคิดนั้นมากนักแต่หล่อนก็ต้องพูดออกไป ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เคยบึงตึงมีรอยยิ้มดีใจเหมือนเด็กติดอยู่ก็ทำให้เธอเผลอยิ้มออกมาอย่างมีความสุขไม่ได้ ที่ร่างสูงอยากอยู่กับตนขนาดนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นความสุขที่ไม่ถูกต้อง แต่เวลานี้ ตอนนี้ ขอให้หล่อนมีมันเยียวยาความผิดหวังในชีวิตรักของพวกเขาสองคนก็พอ



ให้อี้ชิงไปส่งนะ พี่อยากกินไก่นึ่งเต้าเจี้ยวเห็ดหอม ถ้าไม่ลำบากเกินไปเพ่ยฟางช่วยทำให้พี่กินที



ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันเตรียมไว้ให้



ร่างสูงก้มหน้าลงไปหาร่างบางเป้าหมายของเขาคือแก้มใสของหญิงสาวแต่ร่างของเขาก็ถูกมือเรียวดันไว้เสียก่อนพร้อมเสียงเอ็ดติดเขินอายของอีกฝ่าย เพ่ยฟางทำหน้าดุเหมือนไม่พอใจแต่คงเป้นความอายมากกว่าเพราะแก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อที่ทำให้คนเห็นยิ่งรู้สึกรักคนตรงหน้าเพิ่มขึ้นไปอีก เพ่ยฟางช่างอ่อนหวานน่ารักเหลือเกิน



รีบไปเถอะค่ะ



คริสจำใจเดินจากหญิงสาวคนที่เขารักสุดหัวใจออกมาอย่างเสียไม่ได้ ร่างสูงเดินเข้าไปในบ้านตาคมมองขึ้นไปยังบันได รอยยิ้มที่เคยมีบนใบหน้าเลือนหายไปเหลือไว้เพียงแต่ความเย็นชาที่ร่างโปร่งในห้องคุ้นชิน










ขายาวก้าวขึ้นไปตามขั้นบันไดในสมองของเขาคิดถึงแต่ใบหน้าหวานของคนที่เขารัก เพ่ยฟางเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขารักนอกจากคุณแม่ เป็นผู้หญิงที่เขาคิดว่าถ้าผู้ชายคนไหนได้เป็นภรรยาคงเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก เพ่ยฟางเป็นคนอ่อนหวาน เรียบร้อย ฉลาดแต่ก็ไม่อวดฉลาดจนน่ารำคาญ เก่งงานบ้านงานเรือน ทำอาหารก็อร่อย แถมเป็นคนที่ปราบพยศเขาได้มาตั้งแต่เด็ก ไม่แปลกเลยที่เขาจะหลงรักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่พวกเขาทั้งคู่อยู่ม.ต้น รักแรกและรักเดียวของเขาเป็นคนที่เขาคิดว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวันตาย แต่ทุกอย่างที่หวังก็พังทะลายลงเมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามา



คริสเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของตนโดยไม่เคาะประตู เตียงนอนหลังใหญ่มีร่างของเด็กหนุ่มนอนอยู่ ตาคมมองภาพนั้นเงียบๆก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหา คงไม่สบายอย่างที่เขาคิด แต่ทำไมไม่ลงไปกินข้าวแล้วทานยา อย่างนี้จะหายได้ยังไง



ชานยอล ชานยอล



อื้อ..



คนถูกปลุกจากห้วงนิทราขานรับเสียงแผ่ว ความเครียดทำให้เขาอยากจะอาเจียน เปลือกตาบางขยับขึ้นลงช้าๆ ร่างของเขาหันไปตามแรงดึงบนต้นแขน ภาพของคุณคริสปรากฏขึ้นในสายตา ชานยอลผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ ซุกหน้าลงกับแผ่นอกอุ่นของผู้มาเยือน



ไม่สบายใช่มั้ย?”



อื้ออ..



ชานยอลพยักหน้าขึ้นลงกับอกของเขา ครางอื้ออ่าเหมือนเด็กถูกรบกวนเวลานอน คริสเผลอยิ้มออกมา บางทีเขาก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้ก้น่ารักอย่างไม่มีเหตุผล ถึงจะดื้อไปบ้างก็เถอะ



ลงไปกินข้าวซะ แล้วทานยา จะได้หายเร็วๆ



ฮื่ออ มันขม



โตแล้วนะชานยอล



ถึงจะพูดยังไงแต่เด็กในอ้อมกอดก็เอาแต่ส่ายหน้า คริสมองอาการดื้อเพ่งของอีกฝ่ายด้วยสายตาเอ็นดู โตจนป่านนี้แล้วยังไม่ชอบกินยาอีก มือหนาตบแผ่นหลังบางช้าๆเหมือนกำลังกล่อมเด็ก เด็กตัวโตเสียด้วยเขามีเมียหรือมีลูกกันนะ



เดี๋ยวฉันจะให้เด็กเอาข้าวต้มมาให้ กินข้าวแล้วก็กินยาซะ นายต้องกินเข้าใจมั้ย?”



คุณจะไปไหนครับ?”



ฉันมีงานต้องทำ หยุดพานายไปเที่ยวมาหลายวันแล้ว



สิ้นคำพูดนั้นร่างในอ้อมกอดก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ คริสถึงกับตกใจกับเสียงร้องไห้นั้น คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจกับอารมณ์ของอีกฝ่าย



ร้องไห้ทำไม?”



อย่าไปได้มั้ยครับ ฮื่ออ อย่าไป



อย่าพูดไม่รู้เรื่องนะชานยอล บอกแล้วไงว่ามีงานต้องทำ!”



ชานยอลเบี่ยงกายออกห่างจากอ้อมกอดที่เขาเคยคิดว่ามันอบอุ่นนักที่ได้ตกอยู่ในอ้อมแขนนั้น แต่ตอนนี้มันร้อนราวกับไฟเผา เขาเกลียดน้ำเสียงที่คุณคริสใช้กับเขา  เสียงตะวาดที่เขาได้ฟังเสมอตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน น้ำเสียงที่อีกฝ่ายไม่เคยใช้กับผู้หญิงคนนั้น



ลงไปกินข้าวกินยาซะ ฉันจะบอกเด็กให้เตรียมไว้ให้



แผ่นหลังบางขยับขึ้นลงช้าๆ เสียงสะอื้นบ่งบอกว่าคนที่นอนหันหลังให้เขายังคงร้องไห้ไม่หยุด คริสถอนหายใจออกมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินออกไปจากห้อง



ทันทีที่ประตูถูกปิดลงน้ำตามากมายก็ไหลทะลักออกมาจากขอบตา เขาพยายามไม่ร้องไห้แต่มันก็ทำได้ยากเต็มที ชีวิตต่อไปนี้เขาจะอยู่ยังไง จะก้าวไปทางไหนเปลือกตาบางปิดลงช้าๆ ซุกหน้าลงกับหมอนใบหน้าของแม่และพี่ชายปรากฏอยู่ในห้วงความคิด



อยากจะโทรไปหาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ครอบครัวฟัง อยากระบายออกมาแต่ก็กลัวว่าจะทำให้แม่กับพี่ชายต้องพลอยเครียดไปด้วย แค่งานที่บริษัทก็มากพอแล้ว



โตแล้วชานยอล ต้องเข้มแข็ง เราต้องผ่านมันไปให้ได้



ร่างโปร่งได้แต่ปลอบตัวเองในใจ แต่ถึงแม้จะพยายามคิดแบบนั้นน้ำตาของเขาก็ยังไม่ยอมหยุดไหล ท้องฟ้ายังคงสว่างด้วยแสงอาทิตย์ที่ แต่เปลือกตาของเขากลับหนักอึ้ง ร่างกายและจิตใจที่บอบช้ำกำลังต้องการพักผ่อน แล้วเขาก็ฝืนมันไม่ไหวอีกต่อไป

 




คุณชานยอลคะ



เสียงเรียกของสาวใช้ปลุกให้เขาตื่นจากห้วงนิทรา ปากอิ่มขานรับออกไปด้วยน้ำเสียงแห้งผาก ดวงตาแดงช้ำหันไปมองนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง ถึงเวลาอาหารของเช้าวันใหม่ แล้วสินะ ทิ้งศีรษะลงบนหมอนใบโตอีกครั้งพร้อมกับเปลือกตาที่ปิดลง เขาไม่อยากตื่นขึ้นมาพบกับความจริง  ความหวังที่ว่าพอเขาตื่นขึ้นมาเรื่องราวที่เขาได้รับรู้จะเป็นแค่เพียงความฝัน แต่มันก็เป็นเพียงหวังลมๆแล้งๆของคนสิ้นหวังเท่านั้น



ร่างโปร่งพ่นลมหายใจออกจมูกพยายามเรียกพลังที่เหลือน้อยเต็มทีของตัวเองกลับมา ลุกขึ้นก้าวเท้าลงจาก
เตียงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนจะเข้าห้องน้ำไป



อาบน้ำเสร็จแล้วชายหนุ่มก็เดินออกมาจากห้องนอน ถึงแม้สมองของเขาจะไม่อยากทานอะไรแต่ท้องกับประท้วงต้องการอาหารที่ยังไม่ตกถึงท้องตั้งแต่เมื่อคืน ขาเรียวหยุดยืนที่ประตูห้องครัว ตอนที่เขาลงมาโต๊ะอาหารยังไม่ได้จัด ทุกคนคงอยู่ในนี้



ชายหนุ่มพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ข่มความโกธรความรู้สึกผิดหวังไว้ในใจ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปเป็นอย่างที่คิด คุณยายหลี่และสาวใช้กำลังเตรียมอาหารอยู่ในห้องครัว และก็เป็นผู้สูงวัยที่สุดที่เห็นเขาเป็นคนแรก



อ้าว คุณชานยอลลงมาแล้วเหรอคะ



ครับ ผมจะมาเอาขนมปัง



อ้าว ไม่ทานข้าวเหรอคะ ยายอุตส่าห์เตรียมข้าวต้มไว้ให้



คุณยายหลี่พูดออกมาอย่างแปลกใจ ปกติแล้วคุณชานยอลจะรับข้าวเป็นอาหารเช้ามาตลอด ยิ่งเห็นใบหน้าซีดเซียวไร้แววสดใสยิ่งทำให้หล่อนประหลาดใจจนต้องถามออกมา



ไม่สบายใช่มั้ยคะ



ปวดหัวนิดหน่อยครับ



ถ้าไม่สบายยิ่งต้องทานข้าว จะได้ทานยาไงคะ ข้าวต้มเสร็จพอดี เดี๋ยวยายตักให้



พูดจบก็หันหลังเดินไปหยิบถ้วยเซรามิคใบสวยออกมาจากชั้นวาง แต่ก็ช้ากว่าร่างโปร่งที่เดินไปหยิบขนมปังบนชั้นออกมาถือไว้ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังที่ไม่เคยใช้กับคนตรงหน้ามาก่อน



ผมไม่หิว ขอโทษคุณยายด้วยนะครับ ผมจะอ่านหนังสือที่ห้องสมุด อาหารกลางวันผมไม่รับ ขอตัวนะครับ



ร่างโปร่งก้าวออกไปจากห้องครัวทันทีที่พูดจบ ดวงตาสีหม่นมองตามแผ่นหลังบางของเด็กหนุ่มนั้นไปจนลับตา ความรู้สึกสงสัยกับท่าทางที่แปลกไปแล่นขึ้นมาในความคิด แต่ก็ต้องสลัดมันออกไป สงสัยจะไม่สบายเลยต้องการพักผ่อน



ไม่ต้องจัดโต๊ะทั้งเช้าทั้งเที่ยงใช่มั้ยคะคุณยาย?”



ไม่ได้ยินที่คุณชานยอลพูดหรือไง ไปทำงานสิ



คุณยายหลี่หันไปดุสาวใช้ที่ยืนทำหน้าเจี๋ยมเจี่ยมอยู่ ข้างๆก่อนจะไล่ให้เด็กสาวไปทำหน้าที่ของตนเองที่ยังคงทำค้างไว้อยู่ ข้าวต้มที่กำลังส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายคนทำคงต้องเป้นหมันสินะ

 





สายลมอ่อนเย็นพัดผ่านเรือนผมนุ่มคล้ายกำลังปลอบประโลมเจ้าของร่างให้คลายความเศร้า สามวันแล้วที่เขาเอาแต่คลุกตัวอยู่ในห้องสมุด ไม่ยอมออกไปไหนหรือพบเจอกับใครนอกจากเวลาอาหาร และเป็นเวลาสี่วันเต็มๆที่คุณคริสไม่กลับบ้าน



ใครใครก็อยากอยู่ในที่ที่ตัวเองอยู่แล้วมีความสุข คุณคริสเองก็คงเหมือนกัน บ้านหลังนั้นคงมีความสุขที่คุณคริสต้องการ บ้านของเพ่ยฟาง สถานที่ที่สองคนนั้นไปพลอดรักกันลับหลังเขา คงมีความสุขมากจนลืมไปว่ายังมีเขาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่นี้สินะ



ดวงตากลมเหม่อมองต้นไม้สีเขียวขจีของสนามหญ้าของคฤหาสน์ตระกูลอู๋ ความรู้สึกอ้างว้างที่ตัวเองต้องเผชิญอย่างโดดเดี่ยวกำลังทำให้น้ำตาของเขาไหลออกมา แต่ไหล่บางก็ถูกมืออุ่นดึงสติให้กลับคืนมาดังเดิม คุณยายหลีกำลังยืนส่งยิ้มมาให้เขา



มานั่งทำอะไรเงียบๆตรงนี้คนเดียวคะ



เอ่อ ผมออกมาสูดอากาศน่ะครับ



ชานยอลพยายามส่งยิ้มตอบคืนไปให้ มือเรียวเกลี่ยน้ำตาออกจากขอบตา ใบหน้าเหี่ยวย่นที่เขาเคยเคารพนับถือของคุณยายที่มีรอยยิ้มใจดีติดอยู่ยิ่งทำให้เขาอยากร้องไห้จนต้องก้มหน้าหลบสายตานั้น



ทำไมต้องหลอกลวงเขา ทำไมถึงต้องปิดบังกัน ทั้งคุณยาย ทั้งเพ่ยฟาง คนที่เขาไว้ใจ เชื่อใจกลับหักหลังเขา แล้วเขาจะเชื่อใจใครได้อีก เสียงสะท้อนดังก้องในหัวมืออบอุ่นของคุณยายบีบเบาๆที่ไหล่บาง



เหงาเหรอคะ



“….นิดหน่อยครับ



คุณคริสคงยังทำงานไม่เสร็จเลยยังไม่กลับบ้านสักที ถ้างานเสร็จเดี๋ยวคุณคริสก็กลับแล้วล่ะคะ



“………ครับ



ยายกำลังจะทำขนม ไปช่วยยายทำมั้ยคะ? จะได้ไม่เหงา



ไม่ดีกว่าครับ ผมทำไม่เป็น เดี๋ยวจะเสียของเปล่าๆ



ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ขนมง่ายๆ ป่ะ ไปทำกับยาย



คุณยายพูดพร้อมกับคว้าข้อมือของเด็กหนุ่มไว้ จนชานยอลต้องลุกขึ้นยืนเดินตามคุณยายเข้าไปในห้องครัวอย่างเสียไม่ได้ บางทีการที่เขาอยู่กับคนมากๆอาจจะทำให้เขาไม่ฟุ้งซ่านแบบนี้ก็ได้


 










 






TBC.........











ครบแล้วค่ะ เอื่อยๆ เฉื่อยๆ ไม่มีอะไรค่ะ ตอนนี้ชานยอลอยู่ในสภาวะทำใจ ต้องปรับตัวใหม่ 555

เมื่อวานมีคนตามหาคนผิดในเรื่องนี้ให้ควัก เจอหรือยังคะ ใครผิดกันแน่ 55555

รู้สึกว่าเราจะอัพถี่เกินไปแล้ว ขอเป็นอาทิตย์ล่ะ2ครั้งเหมือนเดิมนะคะ อังคาร-ศุกร์ ถ้าทำได้

5555 ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุก # นะคะ เราอ่านทุกอันถึงจะกลัวๆอิทธิฤทธิความเลวพี่คริสก็

เถอะ 5555 ขอบคุณจริงๆค่ะ





ร่วมสกรีมลงทวิตเตอร์ ติด #DDT




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17103 ggam897 (@ggam897) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 05:43
    ตอนนี้เป็นตอนที่เราอ่านแล้วรู้สึกแย่ที่สุดอะ(ไม่ได้หมายถึงนิยายแย่นะคะหมายถึงเราอินมากไปหน่อย55)แย่มากๆอ่านไปเหมือนจะหายใจไม่ออกอ่านไปเหมือนมีอะไรมากดที่หน้าอกจนทำให้ปวดที่อกข้างซ้ายอะคืออินมากอะเจ็บแทนน้องเลย
    #17103
    0
  2. #17031 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:38
    น้องจะต้องเสียใจอีกนานแค่ไหนเนี่ย อยากให้ถึงวันที่คริสเสียใจบ้างจะแย่แล้ว
    #17031
    0
  3. #16944 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 02:43
    นางไม่ใช่คนดีอ่ะ หมั่นไส้ คือแบบ โอ๊ย ตอแหล อี้ฟานก็ใจร้าย น้องผิดตรงไหนเหรอถามก่อน แต่งงานก็โดนบังคับ มาอยู่จีนก็ไม่เคยเถียง คริสทำอะไรน้องเยอะแยะแต่แค่ตักข้าวให้น้องก็หายโกรธแล้วอ่ะ ทำไมว่าน้องผิดอยู่คนเดียว ตอนนั้นก็เถียงแม่ไปสิ
    #16944
    0
  4. #16850 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 18:05
    เสียใจจจ ฮื่อออออ รู้ว่าเรื่องแบบนี้ฟานไม่ผิด เขารักกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดฟานไว้ก่อน หนูมันทีมชานยอล
    #16850
    0
  5. #16821 MaiMaimijigo (@MaiMaimijigo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:29
    ทำไมพี่อู๋ทำกับชานๆแบบนี้นิสัยไม่ดีอ่ะ
    #16821
    0
  6. #16668 IceExoL (@0895127554) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 19:38
    ฟ่านเลวววววววว เกลียดมานนนนนนนน!!
    #16668
    0
  7. #16151 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:00
    ชานยอลทำไมน่าสงสารรอย่างงี้นะT.T
    #16151
    0
  8. วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 21:42
    พี่คริส ขอให้พี่เสียใจกว่ายอลร้อยเท่า - - 
    #15804
    0
  9. #15639 Paloon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 21:38
    ทำไปได้นะทั้งชายทั้งหญิงเหอะ
    #15639
    0
  10. #15542 meaw s (@kotchanun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 23:08
    พี่เลือกชานยอล!!!!!!! ฮืออออออำนี้รอฟังมานานแล้ววววววว
    #15542
    0
  11. #15411 anjung_nk (@anjung_nk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 04:09
    ชานยอลลลลลลลลล
    #15411
    0
  12. #14686 noomond (@noonamond) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 02:30
    ไม่รัก ผญเฮียสั่งมา ไง ถึงมาทำ noomond007@gmail.com
    #14686
    0
  13. #14485 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 23:28
    โอยยยย อยากข่วนหน้าอิพี่รัว เมียมาล่ะหูหางกระดิก ไม่สนใจน้องเลอ ตบๆๆๆๆ
    #14485
    0
  14. #14351 domo za (@nannie6-3) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 18:59
    ชยอลลลล
    #14351
    0
  15. #14247 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 15:15
    ชานยอลอย่าได้ยอม ไม่ต้องรักคริสมันเเล้ววววววววววว เมินไปเลยๆ
    #14247
    0
  16. #13621 Luhanman (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 20:11
    คำเดียว...กรูเกลียดมรึงอพค --
    #13621
    0
  17. #12380 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 18:55
    ที่อ่านๆมาสองสามตอนนี้อ่ะ จะโกรธที่สุดเวลาที่พี่คริสเรียกชานยอลว่ามันเนี่ยแหละ 
    #12380
    0
  18. #12372 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 18:46
    เกลียดอพค เกลียดมาก อินมาก คือเฮ้ย บ้าขึ้นหรอ ใช่หรอ พี่คริสใช้คำพูดได้แย่มาก ยอลไม่ได้บ้าขึ้น แกนั่นแหละอพค บ้าอยู่ตลอดเวลา อารมณ์ก็ขึ้นๆลงๆ 
    #12372
    0
  19. #12290 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 09:36
    อพคนี่จริงๆเลย ไม่สงสารชานยอล ไม่สนใจจิตใจชานยอลเลย ฮือ สงสารชานยอล แง
    #12290
    0
  20. #11890 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:40
    ชานยอลกลับเกาหลีเถอะ เจ็บแทนจริงๆ
    #11890
    0
  21. #11864 แนนเมียยอล (@nanfanchanyeol) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 12:34
    นายต้องเอาคืนให้ได้นะชานยอล เข้มแข็งเอาไว้
    #11864
    0
  22. #11863 แนนเมียยอล (@nanfanchanyeol) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 12:33
    นายต้องเอาคืนให้ได้นะชานยอล เข้มแข็งเอาไว้
    #11863
    0
  23. #11782 INUSA (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 21:34
    ยอลกนูต้องแข็มแข็งไว้นะ แข็มแข็งไว้

    ห้าอ่อนแอเด็ดขาด!!!

    รอวันเอาคืนคนบ้านนี้นะ

    เค้าจะรอดูวันที่ยอล แข็มแข็ง

    ยอลอือรือลองใส่แม่งเลย ฮ่าา

    (บอกเลยว่าอินจัด อินมาก )

    มานั่งไล่ย้อนอ่าน ไม่หลับไม่นอน กลายเป็นแพนดาแล้ว

    จะติดตามต่อไปนะคะแอด เป็นกำลังใจให้คะ
    #11782
    0
  24. #11781 INUSA (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 21:34
    ยอลกนูต้องแข็มแข็งไว้นะ แข็มแข็งไว้

    ห้าอ่อนแอเด็ดขาด!!!

    รอวันเอาคืนคนบ้านนี้นะ

    เค้าจะรอดูวันที่ยอล แข็มแข็ง

    ยอลอือรือลองใส่แม่งเลย ฮ่าา

    (บอกเลยว่าอินจัด อินมาก )

    มานั่งไล่ย้อนอ่าน ไม่หลับไม่นอน กลายเป็นแพนดาแล้ว

    จะติดตามต่อไปนะคะแอด เป็นกำลังใจให้คะ
    #11781
    0
  25. #11371 ohjure^^ (@bebeamexo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 07:39
    อีกทางนึงให้ยอลมันหย่ากับเฮียไปเลยแต่ถ้าหย่าแล้วบริษัทของแม่ชานยอลล่ะทางที่ดีที่สุดคือ"ลอบฆ่า"นั้นล่ะ(ดูเหมือนmeจะโหดร้าย)
    #11371
    0