[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 131 : CHAPTER 124

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    17 ก.พ. 58






Distorted Daytime







 
*** 23 มีนาคมนี้ DDT จะเปิดจองแล้วนะคะ ***** 
ใครสนใจรบกวนกดโหวตได้เลยค่ะ กดโหวต+รายละเอียดตามลิงค์นะคะ


http://ppdiary92.blogspot.com/2015/02/ddt.html









จบคำของมารดาชานยอลก็รู้สึกราวกับมีสายฟ้าผ่าฟาดลงกลางใจ ชายหนุ่มร้องไห้น้ำตานองหน้า ไม่อยากจะเชื่อกับคำพูดที่ได้ยิน แม่ไล่เขาออกจากบ้านว่าแย่แล้วนั้นไม่เท่ากับการที่แม่บอกว่าต่อไปนี้จะไม่มีลูกชายอย่างเขาอีกแล้ว เขาไม่สามารถยืนอยู่ตรงนี้ได้แล้ว



ฮื่อออ



สองขาเรียววิ่งออกไปข้างหน้า หนีออกไปจากคำพูดโหดร้ายที่กำลังดังไล่หลังของตนขึ้นมายังชั้นบน ที่ที่มีคนบอกว่ารักเขานอนอยู่ในนั้น ชานยอลร้องไห้โฮอย่างไม่คิดจะกลั้นเปิดประตูห้องเข้าไปก่อนจะปิดเสียงดังปั้ง



ฮื่ออ ฮื่อออ



ชานยอล!! เป็นอะไร



คริสสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงปิดประตูตามด้วยเสียงร้องไห้ ชายหนุ่มสะบัดผ้าห่มออกจากร่าง ก้าวเท้าลงมาจากเตียงติ่งดิ่งไปหาร่างของคนรักที่กำลังยืนปิดหน้าร้องไห้อยู่หน้าประตู



ฮื่ออ คริส ฮื่ออ คุณคริส ฮื่ออ



เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม



รักผมจริงๆใช่มั้ย รักชานยอลจริงๆใช่มั้ยพ่คริส ฮื่ออ



ชานยอลเขย่าแขนข้างเดียวของคริสที่กำลังยืนงงอยู่แล้วถามคำถามเดิมออกมาซ้ำๆ



เกิดอะไรขึ้นชานยอล ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรบอกพี่มา



ตอบผมมา! รักผมใช่มั้ย ตอบมาสิ!”



เพราะคริสมัวแต่งงกับเหตุการณ์ตรงหน้าจึงไม่ได้ตอบคำถามออกไปในทันที เขาอยากรู้ว่าชานยอลร้องไห้เพราะอะไร และใครเป็นเจ้าของรอยฝ่ามือบนแก้มนวลนั้น



พี่รักชานยอล รักชานยอลแค่คนเดียวครับ



ฮื่ออ พี่ครับ พี่ครับ ฮื่ออ



เมื่อตั้งสติได้เขาก็ตอบคำถามออกไปแทบจะไม่ต้องคิดเพราะมันเป็นความรู้สึกที่ฝังแน่นในใจของเขาอยู่แล้ว ชานยอลร้องไห้โฮ คว้าร่างของเขาเข้าไปกอดซบหน้าลงบนอกของเขาร้องไห้ออกมาอยู่อย่างนั้น คริสเองก็โอบกอดร่างโปร่งไว้ด้วยมือข้างเดียวนึกรำคาญเฝือกบนแขนใจแทบขาด



เกิดอะไรขึ้นชานยอล ตอบพี่มาสิ



ฮึก อยากไปคอนโดใช่มั้ยครับ พี่อยากไปอยู่กับผมที่คอนโดของเราใช่มั้ย? เก็บของกันเถอะครับ ดึกมากแล้ว คุณจะได้พักผ่อนจริงๆเสียที



เดี๋ยวก่อน ชานยอล



แล้วคำถามของเขาก็ไม่ได้รับคำตอบ คริสมองภาพคนรักที่กำลังวุ่นกับการเก็บของใช้ส่วนตัวของพวกเขาด้วยความไม่เข้าใจ ชานยอลวิ่งร้องไห้เข้ามาในห้อง ถามเขาว่ารักตัวเองมั้ย และตอนนี้ก็กำลังเก็บของเพื่อไปยังคอนโดของพวกเขา เขายืนนิ่งอยู่สักพักชานยอลก็เก็บของเสร็จ มองร่างโปร่งยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าแต่มันก็ยังไหลลงมาซ้ำๆไม่ยอมหยุด ปิ๊ปโป้เงยหน้าขึ้นมามองพวกเขาเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของชานยอล ก่อนมันจะก้มหัวลงนอนเมื่อชานยอลเดินเข้าไปปลอบมัน ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปอุ้มมันขึ้นมากอดไว้



ไปเถอะครับ รีบไปคอนโดกันเถอะ



ชานยอล มีอะไรทำไมไม่บอกพี่



ไปเถอะครับ ฮึก เดี๋ยวชานยอลเล่าให้ฟัง แต่ตอนนี้ไปกันก่อนเถอะนะ ฮึก



พอเห็นชานยอลกำลังจะร้องไห้อีกครั้งคริสก็รีบหุบปากของตัวเองทันที เดินตามหลังร่างโปร่งลงมาชั้นล่างโดยไม่ยอมปริปากถามอะไรออกไป



เมื่อเขาเดินลงมายังชั้นล่างก็ไม่เจอใครอยู่แล้ว แม่กับพี่ไม่ได้อยู่ที่นี้ มีเพียงจานชามที่ยังอยู่บนโต๊ะที่เดิม ชายหนุ่มกลืนก้องนสะอื้นลงอก กวาดตามองรอบๆตัวบ้านด้วยสายตาปวดร้าว บ้านที่เคยเป็นที่พักพิงของเขา เขาจะมีโอกาสได้มาเหยียบที่นี้อีกมั้ยนะ



ชานยอล..



ไปเถอะครับ ดึกมากแล้ว



เสียงของคุณคริสที่เรียกชื่อเขาเหมือนเป็นการเรียกสติของเขาให้คืนกลับมา ชายหนุ่มหันไปฉีกยิ้มให้คนรักทั้งน้ำตา เอื้อมมือไปคว้ามือหนามากุมไว้ก่อนจะเดินออกไปหน้าบ้านเพื่อไปขึ้นรถแล้วขับออกไปมุ่งหน้าสู่คอนโดของตนทันที



ชานยอล ขับดีๆนะ



คริสเลือบตามองคนรักสลับกับมองถนนข้างหน้า ตอนนี้ดึกมากแล้วถนนค่อนข้างมืดถึงแม้จะมีแสงไฟจากเสาไฟข้าวทางก็ไม่ได้ทำให้ความเป็นห่วงของเขารถหน่อยลง ในเมื่อคนขับรถมีน้ำตาบดบังดวงตาอยู่



ฮึก ฮึก พี่คริส



ชานยอล



พี่ครับ ฮื่อออออ



ไม่ไหวก็พอเถอะ จอดได้แล้ว



สุดท้ายชานยอลก็ทนต่อความปวดร้าวในใจไม่ไหว ชายหนุ่มหักพวงมาลัยจอดรถชิดกับข้างทาง ฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ตอนเด็กแม่เคยตีเขาเมื่อเขาทำผิด เขาร้องไห้ แม่ปลอบเขา แต่มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เขาจะไม่มีอ้อมกอดของแม่อีกแล้ว



ชานยอล ชานยอลมีพี่อยู่นะ อย่าทำแบบนี้ มีอะไรก็บอกพี่สิ



พี่คริส ฮื่ออ แม่ ฮึก แม่ไล่ผมออกจากบ้าน ฮื่ออ แม่บอกว่า ฮึก  แม่ไม่มีลูกอย่างผมอีกต่อไปแล้ว ฮื่อออ แม่ไม่รักผมแล้วพี่



ทำไมชานยอล! ทำไมแม่พูดแบบนั้น เพราะพี่ใช่มั้ย? แม่ถึงพูดแบบนั้นกับชานยอล



ไม่ใช่ครับ ฮึก เพราะผม เพราะผมเอง



ชานยอล หมายความว่ายังไง



คริสเปลี่ยนจากน้ำเสียงเกรี้ยวกราดเป็นน้ำเสียงที่แสดงว่าเขากำลังไม่เข้าใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแล้วเพราะอะไรคุณแม่ถึงกล้าพูดกับลูกชายที่รักแบบนี้



พี่ครับ ผมมีเรื่องจะพูดให้พี่ฟัง ถึงมันจะฟังดูเห็นแก่ตัวแต่ผมก็อยากพูดให้พี่เข้าใจ พี่จะได้รู้ว่าทำไมคุณแม่ถึงโกรธพี่มากขนาดนั้น ฮึก



อะไรเหรอชานยอล?”



ผมเคยบอกพี่ใช่มั้ย? ครับว่าผมพูดเรื่องของเราให้แม่ฟังทุกอย่าง วันนั้น วันที่แม่ไปหาผมที่จีน ผมพูดทุกอย่างให้แม่ฟังด้วยน้ำตานองหน้าทั้งเรื่องที่พี่มีเพ่ยฟางอยู่ข้างกายอยู่แล้ว ทั้งเรื่องที่พี่ทำร้ายผม รวมถึงตอนที่ผมฆ่าตัวตายในวันที่เฟิงอี๋เกิด ฮึก ผม..แต่ผม ฮึก ผม



มาถึงตอนนี้คริสก็พอจะเข้าใจแล้วว่าชานยอลกำลังจะบอกอะไรเขา ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาดึงร่างของคนรักที่กำลังร้องไห้อย่างหนักเข้ามากอดไว้ กอดปลอบให้ร่างโปร่งที่กำลังสั่นสะท้านเพราะแรงสะอื้นไว้แน่น



ชวู่~ อย่าร้องนะคนดี



ผม ผมไม่ได้พูดเรื่องผมกับพี่หลี่ฟงให้คุณแม่ฟัง ฮื่ออ ผมจงใจจะละเว้นเรื่องนั้นไว้เพราะความเห็นแก่ตัว ตอนนั้นผมไม่เหลือใครที่พอจะเป็นที่พึ่งได้ เมื่อแม่มาหาผม ฮึก แม่ที่เป็นที่พึ่งสุดท้ายผมจึงต้องปิดบังท่านเพื่อยึดท่านไว้ไม่ให้ทิ้งผมไปอีกคน ฮื่ออ เพราะถ้าแม่รู้ แม่ แม่ต้องโกรธผมที่ผมทำตัว ฮื่ออ แบบนั้น ฮึก แม่ต้องผิดหวัง แม่ต้องเกลียดผม ฮื่ออ ถึงผมจะไม่เคยมีอะไรเกินเลยกับพี่หลี่ฟงแต่ผมก็ติดต่อกับพี่เค้าแบบคนรัก แม่ต้องโกรธที่ผมทำผิดศีลธรรม ผมเลยไม่กล้าพูดออกไป ฮื่ออ แต่วันนี้แม่รู้แล้ว แม่โกรธผม แม่ไล่ผมออกจากบ้าน ฮื่ออ



พี่ครับ ผมขอโทษ อย่าโกรธผมอีกคนเลยนะครับพี่



ชายหนุ่มหลับตาลงช้าๆ หลังของชานยอลสั่นจนเขากลัวว่าเจ้าของแผ่นหลังจะขาดใจ เขาเข้าใจทุกการกระทำของชานยอล ไม่รู้สึกโกรธชานยอลอย่างที่เจ้าตัวกลัวเลยสักนิด



ไม่เลย พี่ไม่โกรธชานยอล ไม่เลยสักนิด ไม่บอกนั้นแหละดีแล้ว พอบอกก็จะทะเลาะกันแบบนี้ไง พี่ไม่ชอบให้ชานยอลทะเลาะกับคุณแม่เลยรู้มั้ย



รู้ครับ ฮื่ออ พี่ครับ ขอโทษนะครับ



บอกว่าอย่างร้องไงครับ หยุดร้องได้แล้วนะ



ชานยอลฟุบหน้าลงกับอกแกร่งกอดร่างของคนรักไว้แน่นเหมือนกลัวว่าอีกฝ่ายจะหายไป คริสใช้มือข้างเดียวของตัวเองลูบเส้นผมนุ่มอย่างปลอบโยน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนคอนโซลรถ ร้องไห้หนักแบบนี้ชานยอลคงจะขับรถต่อไปไม่ได้แล้ว



ฮัลโหล อี้ชิง มาหาฉันที่ถนน...ด้วย รีบๆล่ะ พาลูกน้องมาด้วยคนหนึ่ง อื้อ แค่นี้นะ



เรียกอี้ชิงมาทำไมเหรอครับ? คุณจะไปไหน ติดงานเหรอ? อย่าไปเลยนะครับ อย่าทิ้งผมเลยนะ ฮึก



ชานยอลเงยหน้าขึ้นถามอย่างไม่เข้าใจ ปากอิ่มเบะคว่ำ สีหน้าเหยเก จนคริสต้องรีบอธิบายทุกอย่างออกไปก่อนที่ร่างโปร่งจะร้องไห้หนักกว่านี้



ไม่ใช่ พี่ไม่ไปไหนหรอก จะให้อี้ชิงมาขับรถให้ไง ชานยอลร้องไห้แบบนี้ขับเองไม่ไหวหรอก



ชายหนุ่มยกมือขึ้นปาดน้ำตาจากแก้มนิ่ม ดึงร่างของคนรักเข้ามากอด ใช้แขนข้างเดียวของตัวเองนั้นลูบเส้นผมนุ่มอย่างปลอบประโลม ชานยอลยังคงร้องไห้ไม่ยอมหยุด คนรักของเขาเป็นเด็กว่าง่ายมาตลอด ไม่เคยมีสักครั้งเลยที่จะออกนอกลู่นอกทางทำให้ครอบครัวไม่พอใจ แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับตรงกันข้าม ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนแน่น กดจูบลงไปบนขมับบาง นั่งรออี้ชิงอยู่สักพักรถสีดำคันหนึ่งก็จอดลงข้างทาง



 ร่างสูงของอี้ชิงเดินลงมาจากรถ ที่ยังคงติดเครื่องอยู่ ลูกน้องของเขาเดินมาหาเขาอย่างรีบร้อน ชายหนุ่มปลดกระจกรถลง ก่อนจะกระซิบบอกให้คนในอ้อมกอดเดินลงจากรถเพื่อเปลี่ยนตำแหน่งที่นั่ง



มีอะไรเหรอครับคุณคริส



ฉันกับชานยอลจะไปคอนโด ชานยอลขับไม่ไหวเลยต้องโทรเรียกนาย



เมื่อลูกน้องเข้าใจเหตุการณ์คริสก็เปิดประตูเข้าไปนั่งทางเบาะหลังดึงร่างโปร่งที่กำลังนั่งเช็ดน้ำตาอยู่เข้ามาก่อนเหมือนเดิมปล่อยให้หน้าที่ขับรถตกเป็นของจาง อี้ชิง



ขอบใจมากนะอี้ชิง ไว้มีอะไรฉันจะโทรหา นายไปพักเถอะ



คริสพูดกับเลขาเมื่อพวกเขามาถึงหน้าห้องพัก อี้ชิงวางกระเป๋าเสื้อผ้าของทั้งคู่ลงบนโซฟาหน้าห้อง ชานยอลยืนอุ้มปิ๊ปโป้อยู่ข้างๆ ดวงตากลมบวมช้ำ ก้มหน้าลงมองพื้นดินมือข้างซ้ายถูกคริสกอบกุมไว้



เมื่ออี้ชิงออกไปแล้ว คริสจึงจูงมือคนรักเดินเข้ามาในห้องนอน ชานยอลยังไม่ยอมปริปากพูดอะไรตั้งแต่มาถึง และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปตอนนี้ก็ดึกมาแล้วเขาไม่อยากให้ชานยอลได้พักผ่อนมากกว่า แต่เมื่อร่างสูงเดินผ่านห้องครัวซึ่งเป็นทางผ่านก่อนจะไปถึงห้องนอนสายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง



เอ่อ คุณคริส...



ตั้งแต่เมื่อไหร่?”



ก่อนจะไปเที่ยวครับ กับเพื่อนแก๊งค์นั้นแหละครับ พอดีเพื่อนแวะมาหาผมเลยพามาที่ห้อง แต่ไม่ได้เมานะ!”



ชานยอลรีบพูดออกไปทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้องมองขวดสีเขียวของโซจูสลับกับใบหน้าของเขาไม่วางตา ก่อนที่คริสจะไม่พอใจมากไปกว่านี้ ดูเหมือนคุณคริสจะไม่ค่อยชอบให้เขาดื่มเหล้าสักเท่าไหร่เขาคงไม่ได้แตะมันไปอีกนาน คริสพยักหน้ารับเพราะไม่อยากให้ทะเลาะกันให้เสียอารมณ์อย่างน้อยชานยอลก็กินในห้องไม่ได้ออกไปกินข้างนอกให้เขาได้หวงย้อนหลังเล่น ชายหนุ่มจึงละเว้นผ่านเรื่องนี้ไป เดินจูงมือคนรักเขาไปในห้องนอน จัดการปรับเปลี่ยนอุณหภูมิห้องให้พอเหมาะ เขาอยากนอนเต็มแก่แล้ว



มานอนกันเถอะ พี่ง่วงแล้ว



คุณนอนไปก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปจัดเสื้อผ้าเข้าตู้ก่อน



คริสพูดพร้อมกับตบเบาะนอนข้างๆตัว อยากกอดร่างนุ่มนิ่มแล้วนอนหลับไปพร้อมกัน แต่ดูเหมือนชานยอลจะอยากทำธุระให้เสร็จก่อนนอน ถึงเสื้อผ้าจะมีไม่มากเพราะตอนที่เก็บเขากำลังโมโหและน้อยใจแม่จึงหยิบเสื้อผ้าติดมาแค่บางส่วนแต่เขาอยากจัดมันเข้าตู้ให้เรียบร้อย พรุ่งนี้เช้าเขาจะได้จัดเตรียมเสื้อผ้าให้คุณคริสได้เลย



ไม่ต้องแล้วชานยอล มันดึกแล้ว มานอนเลย



แต่ว่า ผมอยากจัด....



จะเที่ยงคืนแล้วชานยอล มานอนให้พี่กอดเดี๋ยวนี้



คริสพูดเสียแข็ง ชานยอลเป็นเมียเค้าไม่ใช่คนใช้เสียหน่อย แค่เตรียมน้ำเตรียมเสื้อผ้าให้เขาตอนเช้าแค่นี้ก็พอแล้ว ถ้าคุณคริสยืนยันแบบนั้นแล้วเขาจะทำอะไรได้ ชานยอลเดินหน้าตูมเข้าไปหาคนรักทิ้งตัวนอนลงบนอ้อมแขนแกร่งที่อ้ารับเขาไว้ มือเรียวยกขึ้นขยี้ตาของตัวเอง ปากอิ่มบ่นพึมพำแต่ก็ยอมทิ้งตัวนอนลงในอ้อมกอดนั้นแต่โดยดี



ง่วงอ่ะ



ก็นอนได้แล้ว เดี๋ยวจะไม่สบายนะรู้มั้ย



อื้อออ จุ๊บ จุ๊บๆ



นี้ ทำอะไรน่ะ ฮ่าๆๆ ยั่วเหรอ



คริสหัวเราะออกมาอย่างจั๊กจี้เมื่อคนน่ารักใช้ริมฝีปากอวบๆของตัวเองระดมจูบแผ่นอกของเขาผ่านชุดนอนเนื้อดี ชานยอลไม่รู้หรือไงว่าการทำแบบนี้มันทำให้อารมณ์ของเขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหน



เปล่าซะหน่อย ผมแค่อยากจูบคุณ



ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาสบตาสามีอย่างหมั่นเขี้ยว ทั้งที่ตัวเองโดนทำร้ายขนาดนั้นแต่ทำไมเขาถึงรักคุณคริสขนาดนี้นะ ชายหนุ่มถามตัวเองแต่เขาก็ไม่เคยได้คำตอบเสียที



จูบตรงนี้สิ



ไม่เอาอ่ะ หยุดเล่นเลยครับ นอนได้แล้ว



คริสพูดพร้อมกับยกมือเรียวขึ้นจับริมฝีปากร้อนผ่าวของตัวเอง ชานยอลรีบสะบัดออกทันทีก่อนที่มันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

 


ทั้งคู่ยิ้มให้กันเป็นครั้งสุดท้ายของวันก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน








แม่ แม่พูดอย่างนั้นกับน้องได้ยังไง ไล่น้องทำไม ตบหน้าน้องทำไม



เมื่อประตูห้องนอนถูกปิดลงซูโฮจึงเอ่ยถามมารดาขึ้นอย่างเหลืออด เหตุการณ์ที่ชั้นล่างมันรุนแรงเกินไปที่เขาจะปล่อยผ่านให้เลยข้ามวัน ชานยอลน้องของเขา ถูกแม่อันเป็นที่รักตบหน้า หนำซ้ำยังโดนไล่ออกจากบ้าน ไม่รู้ว่าตอนนี้น้องกับคุรคริสจะไปอยู่ที่ไหน ได้แต่หวังว่าสามีของน้องจะเป็นที่พักพิงให้น้องได้ในยามคับขัน เขาอยากรู้นักว่าตอนที่แม่พูดออกมา แม่ของเขากำลังคิดอะไรอยู่



 “ซูโฮ ดูชานยอลสิ ดูสิ่งที่น้องของลูกทำ! ชานยอลทำอย่างนั้นได้ยังไง แม่ไม่อยากจะเชื่อ ฮึก ไม่อยากจะเชื่อว่าลูกชายของแม่จะทำตัวส่ำส่อนแบบนั้น ไม่รู้ว่าคุณเหมยหลิงรู้เรื่องนี้หรือยัง แม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน



หญิงสาวร้องไห้ออกมาอย่าสุดทน น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลลงมาแล้วทำนบแตก ความผิดหวังถาโถมเข้ามาในใจ ลูกชายที่เปรียบเสมือนผ้าขาว ชานยอลที่ไม่เคยทำให้แม่ผิดหวัง วันนี้หล่อนกลับได้ยินเรื่องที่น่าผิดหวังจากชานยอล ลูกชายของหล่อนเล่นชู้กับผู้ชายอีกคนจนถูกสามีทำร้ายจนแขนหัก แค่คิดหล่อนก็สะท้านในใจด้วยความอับอาย คุณเหม่ยหลิงจะคิดว่าหล่อนสอนลูกมายังไง



แม่ น้องไม่ได้ตั้งใจหรอก และอีกอย่างคุณคริสที่เป็นสามีแท้ๆเขายังให้อภัยน้องได้ ยังมองข้ามเรื่องนั้นได้ แล้วทำไมแม่ที่เป็นแม่แท้ๆถึงยกโทษให้น้องไม่ได้!”



แม่ยอมรับไม่ได้เข้าใจมั้ยซูโฮ! แม่เคยด่าว่าคุณคริสยังไงแต่ตอนนี้คำด่านั้นมันกลับย้อนกล้บมาทำร้ายแม่ แม่เคยว่าคุณคริสมักมาก ส่ำสอน แล้วสิ่งที่ลูกชายของแม่ทำมันคืออะไร! คุณคริสอยู่ในฐานะสามี ชานยอลอยู่ในฐานะอะไรลูกก็รู้ ยังไงคนที่เสียหายมากกว่ามันก็คือชานยอล แล้วดูที่น้องทำ ฮื่ออ ดูที่ชานยอลทำสิ ทำไมไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจเลย ฮื่ออ



แต่ที่แม่ทำมันเกินไปนะครับ ชานยอลกับคุณคริสเข้าใจกันแล้ว คุณคริสยอมให้อภัยน้องทุกอย่างเพราะเขารักชานยอล และชานยอลก็รักคุณคริสมาก ทั้งสองกำลังจะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกัน แม่มองผ่านมันไปไม่ได้เหรอ ทำเพื่อน้องสักครั้งไม่ได้เหรอแม่



 ถ้าเป็นเรื่องอื่นแม่รับได้ซูโฮ แต่แม่เกลียดผู้ชายคนนั้น ผู้ชายที่ทำร้ายน้องเจ็บแทบไม่เป็นผู้เป็นคน น้องต้องฆ่าตัวตายเพราะมัน เราเกือบไม่ได้เห็นหน้าน้องอีกต่อไปแล้วรู้มั้ยซูโฮ? ชานยอลเจ็บแม่เจ็บกว่า แต่ชานยอลกลับมาทะเลาะกับแม่เพราะผู้ชายคนนั้น ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้น แม่ไม่เชื่อหรอกว่าเค้าจะอภัยให้น้องแล้วเลิกกับยัยนั้นมาหาชานยอลจริงๆ



ซอนยอลพูดอย่างอาฆาตแค้น แผลที่แขนของชานยอลหล่อนยังจำได้ติดตา คิดถึงทีไรก็เจ็บปวดในใจทุกครั้ง ทำไมยังโง่รักเขานะชานยอล ซูโฮแค่นเสียงเยาะออกมาเมื่อได้ยินมารดาพูดอย่างนั้น อารมณ์ร้อนในใจของเขารุกโชน แม่บอกว่ารักพวกเขาแต่กลับมองข้ามความรู้สึกของลูกทุกอย่าง มองเห็นแต่ผลประโยชน์ของบริษัทและศักดิ์ศรีของตระกูลเท่านั้นไม่เคยแคร์ความรู้สึกของลูกเลยสักนิด ไม่ว่าจะเป็นชานยอล หรือเขา



เห็นแก่ตัวเหรอครับ? มันไม่ใช่แค่คุณคริสหรอกครับที่เห็นแก่ตัว อย่าโยนความผิดให้ฝั่งเค้าฝ่ายเดียวเลย



ลูกหมายความว่ายังไง?”



หล่อนหันไปถามลูกชายตาขวาง หล่อนนี้เหรอที่เห็นแก่ตัว หล่อนรักและเป็นห่วงชานยอลลูกชายของหล่อนเพราะกลัวว่าจะโดนคุณคริสทำร้ายหลอกลวงอีก แล้วความหวังดีของหล่อนกลับกลายเป็นความเห็นแก่ตัวอย่างนั้นเหรอ



เราไม่ใช่เหรอครับที่ผลักไสน้องไปหาคุณคริส ไม่ใช่เพราะเราที่เห็นแก่บริษัทจนต้องส่งน้องไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นทั้งที่น้องก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ตั้งแต่แรกน้องไม่ได้มีจิตใจเบี่ยงเบนไปทางชายรักชายเลยสักนิด แต่ที่น้องโดนมันคืออะไร?”



ตอนที่เราอยากให้น้องไปเราก็ส่งไป แต่พอเราอยากได้น้องกลับมาเราก็ลากน้องกลับมา พอแม่อยากจะไล่แม่ก็ไล่ เราไม่เคยถามความสมัครใจของน้องเลยสักนิด แม่อย่าลืมนะครับว่าที่ชานยอลกลับมากับแม่เพราะน้องกลัว



 “ แล้วต่อมาพอสามีน้องมาตามด้วยความรัก  น้องอยากทำตามหัวใจแต่แม่ก็ไม่ยอม ผมรู้นะครับว่าคริสเคยทำน้องเสียใจ แต่อย่าลืมว่าคนของเราก็เคยทำเรื่องเสียหายด้วย คุณคริสที่เป็นสามีแท้ๆยังให้อภัยได้ แล้วเราล่ะครับแม่? ทำไมผมรู้สึกว่าชานยอลไม่เคยได้ทำตามใจตัวเองเลยสักครั้งเลยครับ เราบังคับน้องมากเกินไปหรือเปล่า? ชานยอลเหมือนตุ๊กตามากกว่าคนที่มีชีวิตจิตใจ น้องไม่มีสิทธิพูด ไม่มีสิทธิคิดอะไรด้วยตัวเองเลย น้องทำเพื่อเราทุกอย่าง ชานยอลอยากให้เรามีความสุข แต่พอชานยอลอยากมีความสุขบ้างทำไมแม่ไม่ยอม? ไม่ใช่แค่คุณคริส แต่มันรวมถึงเราด้วยครับแม่ เราเอาแต่ใจกับน้องมามากพอแล้ว แม่ครับ ผมสงสารชานยอล ผมว่าเราควรจะหยุดทำร้ายน้องเสียที แม่รู้มั้ยว่าตอนนี้แม่กำลังทำร้ายร่างกายและจิตใจของชานยอลไม่ต่างจากคุณคริสเลย



 “ซูโฮ



หล่อนถึงกับนิ่งงั้นไปเมื่อได้ฟังคำพูดเมื่อหมดความอดทนของลูกชายคนโต คำพูดของซูโฮเหมือนไม้หน้าสามฟาดเข้ากลางศีรษะของหล่อน มันคือความจริงทุกอย่าง ตลอดเวลาหล่อนใช้คำว่ารักรังแกลูกชายคนเล็กของหล่อนที่หล่อนบอกว่ารักหนักหนาโดยไม่รู้ตัวหรือนี้



ผมพูดไม่ใช่ว่าผมเข้าข้างคุณคริสนะครับแม่ แต่บางเรื่องมันก็ยากที่จะคาดเดา คุณคริสไม่ผิดหรอกครับที่เขามีคนรักมาก่อน แต่เขาผิดที่หลอกลวงน้องเรา บางทีเราก็ควรให้น้องได้ใช้ชีวิตได้ลองผิดลองถูก ได้ตัดสินใจด้วยตัวของตัวเองบ้าง เราเลี้ยงเค้าเราก็เลี้ยงได้แต่ตัว หัวใจของชานยอลเราบังคับมันมามากพอแล้วนะครับ เราลองถอยออกมาดูห่างๆดีมั้ย ถ้าชานยอลผิดหวัง เสียใจกลับมา เราก็มีหน้าที่ช่วยกันดูแลรักษาหัวใจให้น้องดีกว่านะครับ ผมเชื่อว่าสักวันถ้าเจ็บมากๆน้องจะจำมันไปเองและถอยออกมาโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเลย



เมื่อได้ฟังคำพูดของซูโฮน้ำตามากมายก็พร่วงพรูออกมาจากขอบตา หญิงสาวพนักหน้ารับ จำนนต่อคำพูดของลูกชายคนโต คำพูดของลูกชายเหมือนกระจกที่สะท้อนความเป็นจริงของตัวเธอในอีกมุมหนึ่งที่หล่อนไม่เคยเห็น มันเป็นมุมของคนที่ถูกบังคับตลอดมา นี้ใช่มั้ยคือความรู้สึกของลูกชายทั้งสองคนของหล่อนจริงๆ



อย่างน้อยคุณคริสก็ยังสำนึกผิด ขอโทษเรา ขอโอกาส แต่เราน่ะสิครับ ตอนไหนจะคิดได้และเลิกเห็นแก่ตัวกับน้องสักที



“……………….”



 “อีกอย่างน้องก็ไม่ได้บอกว่าจะกลับไปเสียหน่อย เพราะถ้าน้องบอกว่าจะกลับไปทั้งที่เขายังเคลียร์เรื่องผู้หญิงอีกคนหนึ่งไม่เรียบร้อยผมก็จะค้านเหมือนกัน คุณคริสต้องทำอะไรให้ชัดเจนมากกว่านี้ มันคงต้องใช้เวลา แต่ตอนนี้ขอแค่ให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกันตอนนี้ก็พอ ผมขอเถอะนะครับแม่ มันก็แค่เวลา3วัน ให้น้องได้มีความสุขบ้าง



ชานยอลมีความสุข แม่ไม่ดีใจเหรอครับ



ดีใจสิ ทำไมแม่จะไม่ดีใจ



ยอมแล้วซูโฮ แม่ยอมแล้ว แต่จะให้แม่ปล่อยชานยอลไปเลยแม่คงทำไม่ได้ เรื่องที่คุณคริสทำกับน้องมันหนักเกินไป แม่รู้ชานยอลก็เคยทำผิด แต่ถ้าคุณคริสไม่ทำชานยอลก่อนน้องก็คงไม่ทำแบบนั้น ซูโฮ คนอย่างคุณคริสต้องได้บทเรียน ต้องรู้จักรอคอยเสียบ้าง ถึงจะได้รู้ว่ารักจริงๆมันเป็นยังไง



หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน หล่อนไม่เคยเหนื่อยใจแบบนี้มาก่อน แล้วหัวใจของหล่อนก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลเมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของลูกชายคนโต



ครับแม่ แล้วแต่แม่เถอะครับ แต่ตอนนี้โทรหาน้องก่อนนะ ผมเป็นห่วงเหลือเกิน เตลิดออกไปแบบนั้น



จ๊ะๆ ซูโฮหยิบโทรศัพท์ให้แม่ที แม่ไม่มีแรงแล้ว



ไม่ต้องให้บอกซ้ำซูโฮก็รีบเดินไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าส่งให้มารดา ซอนยอลกดเบอร์โทรหาลูกชายคนเล็กด้วยความเป้นห่วง ตอนนี้ชานยอลอยู่ไหน เป็นยังไงบ้าง ไม่รู้ว่าจะหยุดร้องไห้หรือยัง แต่สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่ถูกกดรับเสียที



น้องไม่รับเลยลูก



เฮ้ออ หรือน้องจะหลับครับแม่ ช่างเถอะครับ น้องอยู่กับคุณคริส คงไม่เป็นอะไร



จริงๆเหรอซูโฮ น้องจะไม่เป็นอะไรจริงๆใช่มั้ย คุณคริสจะดูแลลูกของเราได้จริงๆหรือเปล่า



หล่อนหันไปพูดกับลูกชายด้วยความไม่สบายใจ ชานยอลขับรถเป้นแต่ใช่ว่าจะเก่งนัก คุณคริสที่คิดว่าจะดูแลได้ก็แขนหัก ยิ่งคิดหล่อนยิ่งกลุ้มใจ ไม่น่าปากเร็วไล่ชานยอลไปแบบนั้นเลย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของซูโฮหล่อนก็เหมือนได้รับพลังใจ



ผมเชื่อว่าคุณคริสจะดูแลชานยอลของเราได้ ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่ตลอดไปครับ



ต่อไปนี้คนที่จะดูแลชานยอลคงไม่ใช่หล่อนอีกต่อไปแล้ว

 

 

 

 


TBC......................




สวัสดีค่ะ มาอัพแล้วนะคะ

ต่อจากนี้เราจะอัพ #DDT อาทิตย์ละตอนนะคะทุกคน จนกว่าจะเปิดจองฟิค คือวันที่ 23 มี.ค 2558 พอเปิดจองแล้ว.....

เราจะงดอัพฟิคทันที จะลงแต่สปอยเท่านั้นนะคะ 

จนกว่าเราจะจัดส่งฟิคเรียบร้อยเราถึงจะกลับมาลงจนจบค่ะ

ใครสนใจฟิค กดโหวตได้เลยค่ะ

http://ppdiary92.blogspot.com/2015/02/ddt.html

ขอบคุณนะคะ











ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ





 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17108 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 07:42
    จริงของซูโฮทุกประเด็น เรื่องนี้สงสารชานยอลสุด
    #17108
    0
  2. #16824 MaiMaimijigo (@MaiMaimijigo) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 22:41
    พี่ซูโฮจิตใจดีมากเลยง่ะ
    #16824
    0
  3. #16458 Iamhotfriend (@iamhotfriend) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 21:33
    ทั้งเรื่องนี่รักพี่ซูโฮสุดแล้ว โอ้ยยยคนอะไรจะหล่อทั้งหน้าตาและจิตใจขนาดนี้ #ถวายตัว
    #16458
    0
  4. #16117 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:06
    ข้าราชสำนัก กำลังจะมีความสุขจริงๆใช่มั้ย??? ฮื่อออออออ ดราม่าหนักหน่วงเหลือเกิน
    #16117
    0
  5. #16113 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:43
    ฮือออออออ รักพี่ซูโฮมากๆ พี่ที่ดีมากๆเลยอ่ะะะ ขอบคุณนะคะที่ทำให้อม่เข้าใจน้องงง
    #16113
    0
  6. #16109 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:40
    ไม่มีตังรออ่านต่อไปค่ะไรท์เราไม่มีตังจริงๆจะขึ้นม.6แล้วเราต้องเก็บเงินอ่าเสียใจแต่รักไรท์นะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ^^
    #16109
    0
  7. #16107 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:47
    พี่ซูโฮหล่อมากกกก  เปนคนมีสติสุดละ แบบนี้รับตำแหน่งพระเอกฟิคเลยคะ
    #16107
    0
  8. #16106 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:38
    ชานยอลโชคดีมากนะที่มีพี่ชายดีอย่างซูโฮ
    #16106
    0
  9. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:14
    น้ำตาเเตกเลยยย เมื่อไหร่จะไปอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวดีกันซักทีๆๆๆ สงสารน้องงง สงสารพี่ๆๆ
    #16105
    0
  10. #16104 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:19
    ฮอลลลลลลล~ คือแบบ เรื่องนี้ ซูโฮ โอปป้า~ พระเอกมากอ่า
    #16104
    0
  11. #16098 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:27
    ก็ดีใจนะคะไรทืจะอัพอาทิตย์ละตอน 

    แต่ความดีใจมันสะดุดตรงที่ พอเปิดจองฟิคแล้ว ไรท์จะงดอัพทันที ลงแต่สปลยไว้

    อย่างนี้คนอ่านคงขาดใจตายกันพอดี
    #16098
    0
  12. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:02
    ตอนนี้ดราม่าแบบสุดๆ อยากอ่านต่อมาอัพไวไวนะคะ
    #16097
    0
  13. #16096 Micky P.bear (@soen) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:47
    พี่จุนๆ หล่อมาก แค่พูดคุณก็หล่อได้ เย่เฮท แล้วขุ่นแม่ก็เข้าใจ เย้ๆ ใกล้จะแฮปปี้แล้วดิ เย้~~ คงไม่มีแบบ อาเพ่ยเปลี่ยนใจช้ะ คือเราก็มองอาเพ่ยเป็นคนดีนะ เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะอาเพ่ย(เพราะเธอมันเปลี่ยนไม่ได้555)
    #16096
    0
  14. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:38
    ซูโฮเปรียบดั่งพระเอกขี่ม้าขาวว ชวิ้งงงง ~~ พูดได้ดีเอาไปยี่สิบบ 555 แม่อ่ะไม่เคยเข้าใจลูกเลยสงสารชยอลให้ลูกได้มีความสุขมั่งเหอะหนึ่งปีที่ผ่านมาชยอลช้ำใจมากน้ะแค่เวลาอันน้อยนิดทำไมทำให้ลูกไม่ได้แม่ที่คอยผลักไสไล่ส่งลูกให้แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักอ่ะมันดีเหรอเพิ่งมาคิดได้ตอนนี้เหรอแล้วสาเหตุที่ชยอลมันไปมีพี่หลี่ฟงอ่ะมันก้แค่อยากหาที่พึ่งเพราะตอนอยู่จีนอ่ะชยอลมันไม่มีใครฟังเหตุผลบ้างน้ะขุ่มแม่ขาาาาาาา
    #16095
    0
  15. #16094 มยคย. (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:08
    เข้าใจกันแล้ววดีใจอ่ะ พี่ซูโฮสุดยอดเลยยยเป็นพี่ชายที่ดีมากอ่ะ ตอนพี่พูดงั้นนี่ดูพระเอกมากก5555
    #16094
    0
  16. #16093 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:08
    ซูโฮเป็นพี่ชายที่ดีและเข้าใจน้องมาก ถ้าไม่มีซูโฮเตือนสติแม่ยอลคงเจ็บปวดอีกแน่
    #16093
    0
  17. #16092 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:07
    ยกนิ้วให้ พี่ซุโฮเลย พี่เท่ห์มาก พี่ชายที่แสนดีจิงๆๆ นี่ท่าไม่มีซูโฮล่ะก่นะ 

    เรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆ คุนแม่ ก่จะยังโกรธ ยอลอยู่แน่เลย ยังคิดไม่ตกเรื่องยอลแน่ๆ 

    แต่ไม่อยากให้ยอลรู้สึกผิดนะ ไม่อยากให้โทษตัวเองด้วย มันไม่ใช่ความผิดยอลทั้งหมดนะ

    อย่าคิดมากเลย 

    พี่คริส แกต้องดูแล น้องดีๆๆนะ อย่าทำน้องเสียใจด้วย  







    #16092
    0
  18. #16091 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:32
    ซูโฮเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยชานยอลเลยอ่ะ คำพูดของซูโฮถูกทุกอย่างเลยอ่ะ ฟังแล้วน้ำตาไหลเลย สิ่งที่ซูโฮพูดคือสิ่งที่ชานยอลเป็นและเจอมาตลอด ดีนะที่แม่ยอมฟัง
    #16091
    0
  19. #16090 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:30
    ตอนนี้ไม่ข้อคิดดีๆ ที่สำคัญซูโฮใส่เป็นชุดไม่ยั้งเลย คุณแม่เงิบใหญ่แล้วว 5555
    #16090
    0
  20. #16089 isazz (@natty84) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:57
    โล่งอก ดีนะว่าพี่ซูโฮเคลียได้555
    #16089
    0