[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 125 : CHAPTER 119

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    22 ธ.ค. 57



Distorted Daytime










ไม่เอาครับ คุณป่วยอยู่นะ



ฮ่าๆๆๆ



เมื่อทุกคนออกไปแล้วคริสจึงพูดความรู้สึกในใจที่มีต่อคนรักออกมาแต่ชานยอลก็ปฏิเสธคำขอของเขาด้วยท่าทีเขินอาย  ไม่ใช่ว่าต่อหน้าเพื่อนๆเขาไม่กล้าพูดแต่เขากลัวชานยอลจะอายแล้วหันมาโกรธเขาอีกต่างห่าง ยิ่งได้เห็นแก้มป่องๆขึ้นสีเมื่อได้ยินความปราถนาของเขาคริสก็ยิ่งอยากงับแก้มนั้นแรงๆสักที ทำไมเมียของเขาถึงน่ารักอย่างนี้นะ



คริสหลับตาลงช้าๆอาการปวดจี๊ดในศีรษะกำลังเล่นงานเขาแต่ก็ไม่อยากให้คนข้างๆต้องกังวลจึงไม่พูดอะไรออกไป ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งเมื่อคริสไม่ต้องการพูดให้ชานยอลเป็นห่วง ส่วนชานยอลก็กำลังคิดว่าคนป่วยกำลังต้องการพักผ่อน หลังจากที่เงียบอยู่นานเมื่อเห็นคริสลืมตาขึ้นร่างโปร่งก็เอ่ยอะไรบางอย่างด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

 

ขอโทษนะครับพี่


พี่บอกว่าไม่ต้องขอโทษพี่ไง ชานยอลไม่ผิด ตั้งแต่ต้นชานยอลไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด ถ้ามันจะผิดก็ผิดที่พี่คนเดียว



ชายหนุ่มทอดเสียงอ่อนเมื่อเห็นคนรักกำลังทำท่าเหมือนร้องไห้หน้าตาสำนึกผิดสุดๆ ก่อนจะพูดความรู้สึกที่แท้จริงในใจออกไปตั้งแต่ต้น ตอนแต่งานกันเขาเคยคิดว่าชานยอลเป็นคนผิดตลอด ตั้งแต่เรื่องบริษัทยันเรื่องของเพ่ยฟาง แต่ตอนนี้มันกลับกลับกัน เขาเพิ่งสำนึกได้ว่ามันเป็นความผิดของเขาและความเห็นแก่ตัวของบริษัทมากกว่า อนิจจาคิดได้มันก็เกือบจะสายเกินไปโชคดีแค่ไหนแล้วที่ชานยอลยอมให้โอกาสเขา บางทีนี้อาจจะเป็นบทลงโทษของพระเจ้าก็ได้เพื่อทำให้เขาได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเหมือนที่ชานยอลเคยได้รับเพราะเขา



ดูแล้วมันเหมือนกับผลกรรมที่พี่เคยทำกับชานยอลกำลังย้อนกลับมาเล่นงานพี่เองเลยนะ ฮ่าๆๆ



ฮึก



ทั้งเรื่องหัวใจที่ชานยอลไม่ยอมกลับไปกับพี่สักที ร่างกายก็กำลังเจ็บปวดแขนหักเหมือนกันเลยนะ ฮ่าๆๆ หรือว่าจะเรื่องคุณแม่ แต่ไม่เป็นไรหรอก พี่ทนได้ จะเจ็บจะยากแค่ไหนพี่ก็จะทน ขอแค่อย่างเดียว ชานยอลอย่าทำให้พี่หวง อย่าทำให้พี่เป็นห่วงก็พอ



ไม่เอา ฮึก ไม่ทำแล้วครับ จะไม่ทำให้เป็นห่วงอีกแล้ว เรื่องว่ายน้ำ ฮึก ชานยอลจะว่ายน้ำให้เป็น จะไปหัด
ว่ายน้ำ ให้แบคอยอนสอนให้ พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง



ชานยอลฟุบหน้าร้องไห้กับอกแกร่ง รู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อนึกถึงอดีตที่พยายามจะลืม ทำไมทุกอย่างมันต้องเป็นอย่างนี้ด้วย คริสวางแขนของตนลงบนแผ่นหลังบางที่กำลังขยับขึ้นลงเพราะแรงสะอื้น กดจมูกลงบนศีรษะทุยแรงๆด้วยความหมั่นเขี้ยวหนึ่งครั้ง ก่อนจะพูดเย้าให้เด็กขี้แยของเขาได้หัวเราะออกมา



ร้องอีกแล้ว ขี้แยเหมือนเด็กเลย



คุณอ่ะ ชอบว่าให้ผมแถมเอาผมไปนินทากับคุณแม่อีก



เอ๋ คุณแม่?”



ครับ ผมโทรบอกเรื่องของคุณกับคุณแม่ก่อนที่คุณจะตื่น กลัวท่านเป็นห่วง



อ้อ แม่ว่ายังไงบ้าง



คริสพยักหน้าเข้าใจเมื่อได้ฟังคำอธิบาย ชายหนุ่มยกมือขึ้นกุมขมับตัวเอง เมื่อชานยอลเห็นอย่างนั้นก็ขยับผ้าห่มขึ้นให้ถึงอก เตรียมจะให้คนป่วยได้พักอย่างที่ควรจะเป็น



แม่ฝากให้ผมดูแลคุณ เพ่ยฟางก็เหมือนกัน



เอ๋?”



ผมโทรไปที่บ้านคุณก่อนไม่รู้ว่าคุณแม่ไปรัสเซียเลยได้คุยกับเพ่ยฟาง



คริสมองดูใบหน้าหวานของคนรักด้วยความแปลกใจคุณแม่อยู่รัสเซียแต่เพ่ยฟางอยู่บ้านหรือว่าคุณแม่กลับมาแล้ว เขาลืมไปเสียสนิทว่าชานยอลไม่รู้ว่าคุณแม่อยู่ไหนแต่เมื่อได้ฟังคำพูดต่อมาชายหนุ่มก็คลายความสงสัยลง



และตอนนี้คุณก็ควรจะพักได้แล้วครับ



อย่าเพิ่งสิ พี่อยากกลับบ้าน พรุ่งนี้กลับกันนะ



ชานยอลทำหน้านิ่วทันทีเมื่อผ้าห่มที่เขาคุมให้คุณคริสโดนสะบัดออกโดยเจ้าตัว คุณคริสยังไม่ยอมนอนเลยตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาหน้าก็ซีดยังกับไก่ต้มยังจะไม่ยอมนอนพักอีกแถมจะกลับบ้านวันพรุ่งนี้ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน ถ้าป่วยหนักขึ้นมาจำทำยังไง แต่ดูเหมือนว่าคุณคริสจะไม่สนใจความห่วงใยของเขา



บ้านที่ไหนครับ?”



ที่เกาหลี หรือว่าชานยอลจะกลับไปจีนกับพี่ก็ยิ่งดี พี่อยู่ไหนก็ได้ถ้ามีชานยอล



ไม่ได้หรอกครับ จะกลับได้ยังไงครับ คุณแขนหักนะครับคุณคริส ไม่ใช่แค่ปวดหัว



งั้นก็ไปเกาหลีนะชานยอลไปรักษาที่เกาหลี หรือไปบ้านชานยอลก็ได้นะ พี่ไม่เป็นไรมากเหลือแค่ถอดเฝือก



ในที่สุดคริสก็พูดความต้องการในใจออกมา เขาอยากไปเกาหลีและต้องเป็นบ้านของชานยอลไม่ใช่คอนโดที่เขาซื้อให้ เขาอยากอยู่กับชานยอลแบบเปิดเผยไม่ใช่หลบๆซ่อนๆเหมือนเมื่อครั้งก่อน อีกอย่างถ้าเขาได้ไปบ้านชานยอลเขาก็จะได้เจอได้คุยกับคุณแม่จริงๆจังๆเสียที



นั้นยิ่งไม่ได้ครับ



ทำไม?” คริสถามน้ำเสียงเริ่มแข็งขึ้นเรื่อยๆ



ผมยังไม่ได้บอกคุณแม่เรื่องคุณเลยครับ กำลังจะโทรแต่พอดีพี่ฟื้นขึ้นเสียก่อน



ชานยอลก็โทรสิ โทรตอนนี้เลยนะ



ชานยอลถอนหายใจออกมาเริ่มรู้สึกลำบากใจขึ้นทีล่ะนิด เขายังไม่อยากบอกคุณแม่เรื่องคุณคริสเพราะถ้าบอกเขาคงไม่มีโอกาสได้อยู่กับคนรักง่ายๆแน่แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจเขายังคงตื้อให้เขาโทรไปหาคุณแม่ให้ได้



เดี๋ยวผมโทรครับ ยังไงผมก็ต้องโทรอยู่แล้วเพราะผมทำให้พี่ต้องเจ็บตัว แต่ตอนนี้นอนเถอะนะครับหน้าคุณซีดมากเลย



โทรตอนนี้นะชานยอล พี่อยากได้ยินข่าวดีก่อน ถ้ายังไม่โทรพี่นอนไม่หลับแน่ๆ



คุณคริสอย่าทำให้ผมลำบากใจไปกว่านี้เลยครับ



สุดท่ายชานยอลก็เลือกที่จะพูดความรู้สึกของตัวเองออกไปตรงๆ คริสถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินร่างโปร่งพูดแบบนั้นออกมา นี้เขากำลังทำให้ชานยอลลำบากใจอย่างนั้นเหรอ  ดูเหมือนตอนนี้ความเข้าใจของทั้งสองคนจะไปคนล่ะทาง



ลำบากใจ? ก็ได้ ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด ถ้านายไม่อยากอยู่กับฉันก็บอกตรงๆตั้งแต่แรกก็ได้ จะได้ไม่ต้องลำบากใจแบบนี้



ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะครับ!”



ชานยอลร้องขึ้นมาด้วยความตกใจทำไมคุณคริสถึงแปรเจตนาของเขาเป็นอย่างนั้นไป และน้ำเสียงที่ใช้กับเขาก็ไม่ได้นุ่มหูอย่างที่เคย



ช่างเถอะ ฉันจะนอนแล้ว



พูดจบคุณคริสก็นอนหลับตาหันหลังให้เขาทันที ชานยอลถึงกับน้ำตาคลอ อาการหมางเมินของคุณคริสสะกิดต่อมความทรงจำครั้งแรกเมื่อตอนแต่งงานกันของเขาได้เป็นอย่างดี



คุณน่าจะรู้...ที่ผมยังไม่บอกคุณแม่เพราะผมเล่าเรื่องของเราตั้งแต่ต้นให้คุณแม่ฟัง แล้วคุณคิดว่าถ้าคุณแม่รู้จะยอมให้เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้เหรอครับ ผมแค่อยากให้เราอยู่ด้วยกัน ผมอยากอยู่กับคุณ แต่ทำไมคุณถึง....



เพราะก่อนสะอื้นที่จุกอยู่ลำคอทำให้ชานยอลถึงกับพูดไม่ออก ยิ่งเห็นร่างสูงบนเตียงยังไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมามองเขาชานยอลยิ่งใจเสีย เขาไม่ได้โกรธคุณคริสที่พูดแบบนั้นแต่เขาแค่น้อยใจ



เขารู้ว่าคุณคริสอยากอยู่กับเขาแบบเปิดเผย อยากเข้าออกบ้านเขาได้อย่างสะดวกเหมือนเมื่อวันวาน แต่ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว ขอแค่เวลาอีกนิด แค่คุณคริสอดทนอีกหน่อย เขาเชื่อว่าคุณคริสจะทำให้คุณแม่ใจอ่อนเหมือนที่ทำให้เขาใจอ่อนได้ แต่ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้



ชายหนุ่มฟุบหน้าลงกับเตียงปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาช้าๆ กลั้นก้อนสะอื้นลงไปจนสุด เขาปวดหัวเหลือเกินทำไมเรื่องทุกอย่างต้องประดังประเดเข้ามาแบบนี้ ชานยอลร้องไห้ออกมาเบาๆพยายามไม่ให้รบกวนคนหลับแต่มีหรือจะรอดพ้นหูของคริสได้



ร่างสูงลืมตาขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งเสียงร้องไห้และคำพูดของชานยอลทำให้หัวใจของเขาปวดตุบ เขาเคยบอกแล้วว่าเรื่องของชานยอลทำให้เขาใจร้อนเสมอ ไม่ใช่ว่าเขารอไม่ได้แต่เขาไม่อยากรอ เขาไม่เคยได้อะไรลำบากยากเย็นแบบนี้มาก่อน เพียงแค่เอ่ยปากทุกอย่างก็มักจะสยบอยู่แทบเท้าเขา แต่ไม่ใช่สำหรับชานยอล



เขอยากจะหันหลังกลับไปมองชานยอลอีกครั้งแต่ก็กลัวว่าอารมณืที่ยังไม่คงที่จะพุ่งขึ้นมาทำให้พวกเขาใส่อารมณ์กับร่างโปร่งนินอีกครั้งจึงได้แต่นอนหลับตาสงบสติอารมณ์ของตัวเองไว้ เมื่ออารมณ์เป็นปกติชายหนุ่มจึงหันหลังกลับไปเพื่อหวังจะปลอบคนรักและเอ่ยคำขอโทษที่วู่วามแต่ชานยอลก้ชิงหลับไปเสียก่อน



เหนื่อยเพราะพี่ แถมต้องร้องไห้เพราะพี่อีกแล้วนะชานยอล ขอโทษนะคนดี



คริสพูดทั้งๆที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีวันได้ยิน แต่เจาก็อยากจะพูดออกมา มือหนาเอื้อมไปคว้ามือเรียวที่ชานยอลใช้รองรับศีรษะของตัวเองมากุมไว้ เบาๆ หลับตาลงช้าๆ แล้วทั้งสองก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน



ชานยอล ชานยอล ตื่นได้แล้ว



อื้ออ



ชานยอลงัวเงียขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก ชายหนุ่มยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเบาๆแต่มือของเขาก็ถูกดึงไว้ ภาพคุณคริสตรงหน้าช่างเลือนรางแต่เขาก็เห็นแววตาตำหนิได้ชัดเจน



อย่าขยี้ ไปนอนบนโซฟาไป นอนแบบนี้เดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก



ตื่นแล่วเหรอครับ



ตื่นตอนพยาบาลยกอาหารมาให้น่ะ



ชานยอลถามออกมาเมื่อรู้สึกตัว ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบหน้าไล่ความง่วงออกไป ก่อนจะถามขึ้นกลบเกลื่อนอาการประหม่า แล้วเขาก็ต้องน่าแดงด้วยความอายเมื่อได้ฟังคำตอบ คุณคริสตื่นเพราะเสียงของพยาบาลทั้งๆที่นอนบนเตียงอย่างดีส่วนเขาที่แค่ฟุบหน้าลงกับเตียงกลับไม่รู้สึกตัวเสียอย่างนั้น



หิวหรือยัง



นิดหน่อยครับ คุณคงหิวแล้วสินะ มาครับผมจะป้อน เดี๋ยวคุณต้องกินยาอีก



เป็นคนป่วยที่ถามออกมาก่อนอีกครั้ง ชานยอลพยักหน้ารับก่อนจะลุกขึ้นไปเข็นรถเข็นที่มาอาหารวางอยู่บนนั้นมาไว้ตรงหน้าปากก้ยังพูดทำลายความเงียบไม่หยุด พยายามลืมเรื่องก่อนที่จะหลับไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



ชานยอล ขอโทษนะที่ขึ้นเสียงใส่ พี่ใจร้อนมากไปหน่อย



แต่คุณคริสก็พูดมันขึ้นมาก่อนอีกครั้งเมื่อกินข้าวเข้าไปคำแรก ชานยอลส่งยิ้มบางให้คนป่วยที่กำลังทำหน้าสำนึกผิดอ้าปากรับอาหารที่เขาป้อนให้ อารมณ์ของคุณคริสคงดีขึ้นแล้วเช่นเดียวกันกับเขาที่เพิ่งคิดได้เหมือนกันว่าควรจะเผชิญหน้ากับความจริงเสียที



เดี๋ยวถ้าคุณกินข้าวเสร็จผมจะโทรหาคุณแม่



แล้วแต่ชานยอลนะ ถ้ายังไม่พร้อมจริงๆไม่ต้องโทรก็ได้ แต่เรื่องอยากกลับบ้านพี่อยากกลับจริงๆ ไปอยู่ที่คอนโดก็ได้ พี่อยู่ได้หมดขอแค่มีชานยอลอยู่ด้วย



เมื่ออารมณ์เย็นลงเหตุผลก็เริ่มตามมา คริสพูดออมาด้วยน้ำทอดอ่อน เขาอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีชานยอล ไม่ต้องเป็นคฤหาสน์สวยหรู หรือโรงแรมหรูหรา ขอแค่มีร่างบางนี้เขาอยู่กับเขาก็พอ  ชานยอลก้มหน้าลงซ่อนน้าตาแห่งความปลื้มปริ่มที่กำลังคลออยู่บนหน่วยตาไว้เพราะกลัวโดนล้อ ก่อนจะกระพริบตาถี่ๆไล่มันออกไปจากดวงตา ส่งยิ้มกว้างให้ร่างสูงที่อ้าปากรับคำข้าวจากเขาอย่างว่าง่าย



พร้อมแล้วครับ ผมแค่อยากยื้อเวลาที่เราอยู่ด้วยไว้นานๆ แต่มาคิดดูแล้วจะช้าจะเร็วผมก็ต้องบอก



ถ้าคุณแม่โกรธชานยอลจะไม่ทิ้งพี่ใช่มั้ย?”



คริสถามหาคำมั่น ชานยอลรักแม่มาก เชื่อฟังแม่กับพี่ทุกอย่างและเขาก็คิดว่ามันเป็นเรื่องดี แต่ถ้าชานยอลเกิดเชื่อแม่เรื่องเขาขึ้นมาจริงๆเขาต้องตายแน่ๆ



ไม่หรอกครับ จะให้ผมทิ้งคุณแม่มาหาคุณผมก็ทำไม่ได้ เช่นเดียวกับที่ผมก็ทิ้งคุณไม่ได้เหมือนกัน



ชานยอลหัวเราะออกมาก่อนจะทำหน้าเศร้า ถ้าแม่ไม่ให้คุณคริสเข้าบ้านจริงๆเขาก็คงต้องพาคุณคริสไปอยู่ที่คอนโดและตลอดเวลาที่คุณคริสอยู่ที่เกาหลีเขาก็คงต้องอยู่ที่นั้น เพื่อดูแลสามีก่อนที่จะถึงเวลาที่คุณคริสต้องกลับจีน เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ชานยอลก้นึกขึ้นได้รีบถามสิ่งที่อยู่ในใจออกไป



อ้อ พี่ครับ พี่ไม่สบายอยู่ อยู่ที่เกาหลีต่อไปอีกสักอาทิตย์ไม่ได้หรือครับ?”



ไม่ได้หรอกชานยอล ถึงได้ก็แค่1-2วัน เพราะบริษัทมีประชุมผุ้ถือหุ้น ถ้าพี่เลื่อนออกไปผู้ถือหุ้นคนอื่นก็ต้องเดือดร้อน ชานยอลเข้าใจพี่นะ?”



ครับ เข้าใจครับ



ชานยอลครางรับเสียงหงอย ถึงจะเข้าใจแต่เขาก็เสียใจอยู่ดี เมื่อเห็นคนรักทำหน้าแบบนั้นคริสก็รีบเอ่ยขึ้นเป็นการปลอบใจ เขาคงต้องให้อี้ชิงเลื่อนการประชุมออกไปให้ได้นานที่สุด แต่เขาคิดมามากสุดคงไม่เกิน2วัน



แต่อย่าเพิ่งพูดถึงมันเลย เรายังอยู่ด้วยกันอีก3วัน มามีควมสุขกันเถอะนะชานยอล



ครับ อ้าปากครับ รีบกินจะได้กินยา



ชานยอลก็กินด้วยกันสิ เดี๋ยวไม่สบายไปอีกคน



พี่กินก่อนนะครับ ถ้าเหลือเดี๋ยวผมกินต่อ



ร่างสูงพูดด้วยความเป็นห่วง  เมื่อคุณคริสทานข้าวทานยาเสร็จแล้วเขาก็เข็นรถเข็นไปจอดไว้ที่มุมห้องรอพยาบาลเข้ามาเก็บ แล้วก็ถึงเวลาที่เขาต้องโทรหาคุณแม่เสียที



ชายหนุ่มหยิบโทรศัพทึ้นมาจากกระเป๋าจ้องมองมันอยู่นานก่อนจะกดต่อสายโดยมีคริสนั่งมองอยู่บนเตียง รออยู่นานกว่าคุณแม่จะกดรับพร้อมกับเอ่ยถามเขาด้วยร้ำเสียงสดใส



ชานยอล เป็นยังไงบ้างคะ แม่กำลังจะโทรหาพอดีเลย



สวัสดีครับแม่ ชานยอลเพิ่งว่างเลยเพิ่งได้โทรหา



ไปเที่ยวสนุกมั้ยคะลูก?”



สนุกครับแม่ สนุกมากเลย



ชานยอลตอบคำถามแม่ด้วยน้ำเสียงเรียบๆพร้อมกับทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก



ดีแล้วจ๊ะ กำหนดกลับตามเดิมใช่มั้ยจ๊ะ แม่จะให้นมเยจินทำอาหารไว้รอ ถึงอาหารไทยจะอร่อยแต่แม่รู้ว่ากลับมาลูกต้องถามหาอาหารเกาหลีแน่ๆ



เอ่อ ไม่ครับ ชานยอลจะกลับวันพรุ่งนี้



ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปลอด เตรียมรับแรงอารมณ์ของผู้เป็นแม่ ถึงเวลาที่เขาจะบอกความจริงกับคุณแม่เสียที



ทำไมล่ะคะลูก?”



คือ อย่างนี้นะครับแม่ เกิดอุบัติเหตุขึ้นนิดหน่อย



ตายจริง เป็นอะไรหรือเปล่าชานยอล  บาดเจ็บมั้ยลูก แล้วอยู่ที่ไหน เพื่อนคนอื่นเป็นยังไง แล้วเกิดอะไร

ขึ้น..



ซอนยอลร้องถามขึ้นด้วยความตกใจก่อนจะรัวคำถามออกมราเป็นชุด จนชานยอลต้องเบรคไว้



ฟังผมก่อนนะครับแม่ เกิดอุบัติเหตุเจ็ทสกีคว่ำครับแม่ ชานยอลขับมันเอง



อะไรนะ! แม่บอกชานยอลแล้วใช่มั้ยว่าอย่าเล่นน้ำ ว่ายน้ำก็ไม่เป็นนี้ยังไปขับเจ็ทสกีอีกเหรอ



ผมขอโทษครับแม่ ผมนึกว่ามันเหมือนมอเตอร์ไซด์



ชานยอลพูดเสียงหงอย ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด เพราะความดื้อของเขาจึงทำให้แม่ต้องเป็นห่วง แถมคุณคริสก้ต้องมาเจ็บตัว



แล้วนี้เป็นอะไรหรือเปล่า



ผมไม่เป็นอะไรครับ แต่คุณคริสแขนหัก



อะไรนะ! คริสงั้นเหรอ



แล้วซอนยอลก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิมชื่อผู้ชายอีกคนที่หลุดออกมาจากปากชานยอลทำให้หล่อนแทบบ้า นี้อย่าบอกนะว่าชานยอลโกหกหล่อนแล้วแอบไปเที่ยวด้วยกันสองคน



ครับ พี่เขาเอาตัวบังผมไว้



ชานยอล! คุณคริสไปด้วยทำไมไม่บอกแม่



หญิงสาวถามด้วยเสียงอันดังจนซูโฮที่นั่งทานข้าวอยู่ข้างๆถึงกับต้องหันมามอง ชานยอลรีบปฏิเสธออกมาทันควัน เขาไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังแม่แต่เรื่องที่คุณคริสจะไปเที่ยวด้วยเขาก็ไม่ได้รู้เรื่องมาตั้งแต่ต้น



ผมไม่รู้ครับแม่ ผมไม่ได้ตั้งใจ เรื่องมันยาว



แล้วนี้ลูกจะกลับมาวันไหน พรุ่งนี้ใช่มั้ย



ครับ พรุ่งนี้



แล้วผู้ชายคนนั้นจะกลับจีนเลยใช่มั้ย



หญิงสาวถามออกมาด้วยความกังวล หวังว่าผุ้ชายคนนั้นจะกลับจีนเลย หล่อนไม่อยากเห็นหน้าคริส ผู้ชายที่ทำให้ลูกชายของหล่อนต้องเสียใจ แต่แล้วหล่อนก็ต้องผิดหวังเมื่อได้ฟังคำตอบของชานยอล



ไม่ครับ คุณคริสจะไปเกาหลีกับผม



อะไรนะ! นี้ชานยอลลูกอย่าคิดจะเอาผู้ชายคนนั้นเข้าบ้านนะ!”



ซอนยอลพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดให้ตายยังไงหล่อนก็ไม่มีวันยอมให้อู๋ อี้ฟานเข้ามาเหยียบในบ้านของหล่อนเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด



ถ้าแม่ไม่ให้คุณคริสไปบ้าน ถ้างั้นผมขอไปอยู่คอนโดกับคุณคริสนะครับ



อะไรนะ! นี้ชานยอลกล้าขัดคำสั่งแม่ไปอยู่กับเค้าเหรอ



ชานยอลพูดกับแม่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พยายามใช้เหตุผลพูดกับแม่ แต่ดูเหมือนปลายสายจะไม่ยอมรับฟังเขาเลย



ไม่ใช่ครับแม่ ผม...



 “ดี กลับมาโทรหาแม่ด้วย ถ้ายังคิดว่าแม่เป็นแม่อยู่ล่ะก็



แม่ครับ แม่ครับ



แล้วปลายสายก็ถูกตัดไป ชานยอลยกดทรศัพท์ออกจากหู มองมันด้วยสายตาปวดร้าวคำพูดสุดท้ายของคุณแม่ทำให้เขารู้สึกแย่ คริสเอื้อมมือมาดึงมือของคนรักมากุมไว้ สอบถามน้ำด้วยเสียงห่วงใย



คุณแม่ไม่ยอมใช่มั้ย



.......ครับ



ไม่เป็นไรนะ ไปอยู่ที่คอนโดของเราก็ได้ อยู่ที่ไหนก็มีความสุขเหมือนกันนั้นแหละ ขอแค่ให้เราได้อยู่ด้วยกัน ใช่มั้ยชานยอล?”



ครับ ฮึก ฮื่ออ



ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาพุ่งตัวเข้ากอดร่างสูงไว้ด้วยความเสียใจ ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ตอนไหนช่วงเวลาแห่งความเสียใจจะหมดไปจากชีวิตเขาเสียที

 

 

 

 



 TBC........................













ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ








 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17107 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 07:23
    เราเข้าใจแม่ชานยอลนะ
    #17107
    0
  2. #16259 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:53
    คุณแม่นะใจเเข็งนะถูกเเล้วสิ่งที่พี่คริสทำแค่นี้ยังไม่พอเลยนะ
    #16259
    0
  3. #16029 MINZY_KH (@13-mint) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:39
    น่าสงสารชานยอลอ่ะ ได้คืนดีกันแล้วแต่ยังต้องมีอุปสรรคอีก ส่วนคริสนี่ช่างมัน 5555 สมควรโดนแม่น้องโกรธแล้วละ
    ไปทำลูกเค้าไว้เยอะไม่ยิงทิ้งก็ดีเท่าไหร่แล้ว เอาใจช่วยละกีนนะ
    #16029
    0
  4. #16011 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 00:44
    แม่เขาก็รักลูกเขาอ่ะเนาะ อิคริสเอ็งแทนที่จะบอกให้ยอลมันกลับบ้าน นี่ไรวะบอกให้ยอลไปอยู่ที่คอนโดกับตัวเอง เอ็งจะทำให้คุณนายปาร์คโมโหไปกันใหญ่นะ
    #16011
    0
  5. #15962 white-dwarf ParI'ch (@white-dwarf) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 11:20
    คุณแม่สมควรใจแข็งแล้วล่ะ แต่ชยอลแค่ใจอ่อนเกินไป ถ้าคริสบังคับให้ชยอลต้องเลือกนิก็เหี้_ ไป ตอนทำยอลเจ็บก็มีแต่แม่ที่คอยปลอบยอล แล้วนี่อะไร พอง้อได้ก็จะมาพรากลูกเค้าไปจากอก แล้วยังมีหน้ามาโกรธน้องอีก เดี๋ยวปั๊ดๆ
    #15962
    0
  6. #15961 รักเฮียคริส (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:41
    ขอเหอะกลัวเฟ่ยฟางมากเลยอ่า เฟ่ยฟางอย่าทำร้ายชาลยอลน๊าาา
    #15961
    0
  7. #15956 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 10:34
    คุณแม่ใจแข็งจังสงสารพี่คริสกับยอลอะ
    #15956
    0
  8. #15954 นักเขียนตัวกลม (@thecircular) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 22:58
    เมื่อไหร่คุณแม่จะยอมรับี่คริสสักทีนะ สงสารคู่นี้จังอ่ะ
    #15954
    0
  9. #15953 toey (@toey-jutarat) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 21:30
    ขุ่นแม่ใจแข็งมากกกกก
    งานนี้ยากอิกแล้วนะคุนคริส
    #15953
    0
  10. #15952 may (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 18:52
    สงสารเฮียนะเนี่ย อดทนอีกนิดละกัน
    #15952
    0
  11. #15950 galaxyfanfanismyfan (@salalee5892) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 21:59
    อ่อยยย..สงสารพี่คริสกะน้องยอลอ่าาา แต่ก้น้ะคุณแม่ของน้องยอลจะยอมรับพี่คริสง่ายๆได้ไงทำกะลุกชายเค้าไว้เยอะนี่หน่าาาา พี่คริสยังไงก้สุ้ๆน้ะ สุ้ต่อไปเพื่อน้องยอล เพื่ออนาคตของทั้งสองคน อู๋ฟาน ไฟต์ติ้งงงง ✌✌✌
    #15950
    0
  12. #15949 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 21:29
    แงงงงงง คุณแม่ เปิดใจให้พี่มันหน่อยนะคะะะะ
    #15949
    0
  13. #15944 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 14:51
    อะไรจะเจ็บปวดแบบนี้ จะสมน้ำหน้าพี่คริสมั้นตอนนี้สงสารอย่างเดียวเลยแม่ชานยอลรีบให้อภัยนะ รอไรท์มาต่อด้วยนะค่ะ
    #15944
    0
  14. #15943 cherry.belieber (@rada-believe) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 12:42
    สงสารชานยอลเนาะ จะต้องอพค.เปนคนดีหรือคนเลว คนที่เจ็บและร้องไห้ตลอดก็คือชานยอล
    #15943
    0
  15. #15937 meaw s (@kotchanun) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 22:44
    ฮือออออ เศร้าง่าาาา
    #15937
    0
  16. #15935 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 22:00
    คือแบบ ฮื่อออออ สงสารทั้งคู่เลยอ่ะ เรื่องมันเศร้า
    #15935
    0
  17. #15934 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 21:20
    ทำไมคุณแม่ไม่ฟังให้มันจบก่อนละคะ
    #15934
    0
  18. #15933 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 21:08
    ฮื่ออออ สงสาร พี่คริสไปเคลียร์กับคุณแม่ชานชานซะ!! ไม่ก็ให้แม่พี่มาเคลียร์
    #15933
    0
  19. #15923 misikaormk (@misikaormk) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 16:26
    หมั่นไส้ Eอู๋ จริงๆ เจ็บไม่เจียมยังกล้าเสียงแข็งใส่น้องอีก

    ประวัติดีตายหล่ะ ถึงหวังจะเดินเข้าบ้านน้องแบบเมื่อก่อน

    แม่ยายไม่บินมาพาลูกกลับเกาหลีก็บุญแค่ไหนแล้ว

    ยังดีที่แอบหันมาขอโทษน้อง



    แต่เรื่องหมั่นไส้นี่เอราหมั่นไส้จริงๆนะ

    ครั้งแรกที่ชานยอลเข้า  ร.พ. ไม่มีใครที่บ้านไปเฝ้าเลย มีแต่แบคที่แอบไปเยี่ยม

    รอบ2ก็มียายกะเพ่ยฟาง. มีแต่รอบ3ที่อู๋เสนอหน้าไป service น้อง

    แต่พอคริสป่วยเท่านั้นแหละ ชานยอลทั้งนอนเฝ้า ทั้งป้อนข้าว

    ดีนะที่น้องหายน้อยใจ. ไม่งั้นจะเชียร์ให้น้องคว่ำต๊ะ เหมือนตอนนังอู๋คว่ำมาม่าตอนอยู่บ้านที่จีน

    ไปเกาหลี. น่าจะเจอแม่ยายทำแขนหักซ้ำจริงๆ จะได้เหมือนกะที่ชานยอลโดน



    #15923
    0
  20. #15921 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 10:32
    ต่อไปก้ต้องพิสูจน์ให้คุนแม่ชานยอลเหนว่าพี่คริสรักชานยอลมาก และสำนึกผิดจริงๆ สุ้ๆนะถ้าพี่คริสพยายามต่อไปคุนแม่ต้องใจอ่อนแน่ ยังไงคุนแม่ก้รักชานยอลมากย่อมอยากเหนชานยอลมีความสุข และคริสคือความสุขของชานยอล
    #15921
    0
  21. #15919 ออมม่าเอ็กโซ (@som-oluckyexo) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 07:10
    เรื่องมันเศร้า ขอกระเป๋าแบรนด์เนมซักใบ! งื้ออออออ
    #15919
    0
  22. #15918 ChanikanKa (@chanikanka) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 01:39
    ไม่มีตอนไหนที่ไรต์ไม่ทำเค้าร้องไห้เลยน้ั. มาต่อได้แล้ว เป็นกำลังใจให้กับการสอบค่ะ
    #15918
    0
  23. #15917 Aoom Aii Aii (@2paoom-hottest) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 23:25
    เศร้าาา รีบอัพนะคะไรท์ ลุ้นมากก
    #15917
    0
  24. วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 23:07
    คุนแม่ให้อภัยพี่คริสเถอะนะ เค้าจะได้อยู่ด้วยกันน
    #15916
    0
  25. #15915 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 125)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 22:53
    สงสารชานยอลอ่ะนะ เป็นคนกลางเลือกใครไม่ได้ ลำบากใจแย่
    #15915
    0