[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 11 : CHAPTER 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 ก.ค. 56








Distorted DayTime






ยามค่ำคืนใน North Beach ซานฟรานซิสโก ถูกประดับประดาไปด้วยไฟหลากสีงดงาม ถึงแม้จะเป็นเวลาดึกแล้ว แต่ชานยอลก็ยังคงเดินชมบรรยากาศในยามค่ำนั้นอย่างเพลิดเพลิน ลืมเรื่องเศร้าที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้ไปจนหมด



เอ่อ คุณชานยอลครับ ดึกมากแล้วนะครับ กลับกันเถอะครับ เดี๋ยวคุณคริสจะรอ



อี้ชิงเอ่ยปากออกมา เมื่อเห็นว่าร่างโปร่งที่กำลังเดินชมบรรยากาศรอบเมืองเหมือนไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยไม่มีทีท่าว่าจะกลับ



คุณคริสหลับไปแล้วล่ะ อย่าห่วงเลย อี้ชิงดูนั้นสิ สวยมั้ย ฉันชอบจังเลย ไฟสีส้มน่ะ สวยมากเลยนะ ดูสิ



ใบหน้าน่ารักชะงักนิดหน่อย เมื่อได้ยินชื่อของใครอีกคน คุณคริสคงหลับไปแล้ว แต่ถึงไม่หลับ เขาก็ไม่อยากกลับอยู่ดี ไม่อยากเห็นใบหน้าบูดบึ้งนั้นที่ชอบทำให้เขาเสียใจ



เอ่ยปากชักชวนคนที่คอยเดินตามเขาเงียบๆนิ้วเรียวชี้ชวนให้ดูลูกไฟหลากสีที่ประดับอยู่สองฝั่งถนน มือหนาทั้งสองข้างของอี้ชิงเต็มไปด้วยถุงข้าวของต่างๆที่เขาเป็นคนเลือกซื้อเอง



ไปCable Cars กันมั้ย? ฉันอยากนั่งรถชมเมือง ไปกันเถอะ



ไม่รอฟังคำตอบ ชายหนุ่มก็เดินกลับไปยังรถทันที อี้ชิงเลยต้องรีบวิ่งตามร่างของเจ้านายไป ไม่นานร่างของพวกเขาก็นั่งอยู่บน  Cable Cars เพื่อชมเมืองซานฟรานซิสโกโดยรอบ ใบหน้าน่ารักของชานยอลยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม ดวงตาที่เคยชอกช้ำด้วยหยาดน้ำตาตอนนี้กลับดูสดใสร่างเริงน่ามองเหมือนเคย



ไปไชน่าทาวน์กันมั้ยอี้ชิง ไปเดินดูของกัน



คุณชานยอลครับ นี้มันจะเที่ยงคืนแล้วนะครับ เดี๋ยวคุณคะ...



พูดยังไม่ทันจบประโยคเสียงโทรศัพท์ของอี้ชิงก็ดังขึ้น ชายหนุ่มรีบกดรับมันทันทีเมื่อเห็นว่าใครโทรมา



ครับคุณคริส  เอ่อ ยังครับ ยังอยู่ที่ Cable Cars ครับ ผมจะบอกคุณชานยอลให้ ครับ สวัสดีครับ



“………..”



ชานยอลหันหน้าหนีจากภาพนั้น เขาได้ยินบทสนทนาทั้งหมด ใบหน้าที่เคยสดใสเรียบนิ่ง ไม่อยากกลับ



คุณคริสโทรมาตามแล้วครับ



ยังไม่อยากกลับเลย



เอ่อ มันดึกมากแล้วนะครับ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะครับ พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับแล้วเดี๋ยวคุณชานยอลจะเหนื่อย



น้ำเสียงของเจ้านายที่โทรมาเมื่อครู่ทำให้เขาต้องรีบเร่งคนต้องหน้าให้กลับโดยเร็ว ก่อนที่ทุกอย่างมันจะเลวร้ายไปมากกว่าการที่คุณชานยอลต้องโดนทิ้งให้เที่ยวคนเดียว



นั้นสินะ พรุ่งนี้ก็ต้องกลับแล้ว



กลับ ทั้งที่เขาเพิ่งได้เที่ยวแค่วันเดียวเท่านั้น ชานยอลลุกขึ้นจากCable Carsด้วยจิตใจที่หดหู่ ขาเรียวก้าวลงมา เดินตรงไปยังบริเวณที่รถของตนจอดอยู่



ภายในรถเงียบสนิท ชานยอลมองออกไปนอกหน้าต่าง เมืองซานฟรานซิสโกที่ถูกประดับอย่างสวยงามไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสนุกสนานเหมือนที่เคย



ประตูโรงแรมถูกเปิดออกเมื่อเขาก้าวเข้ามาโดยพนักงานต้อนรับ มือเรียวรับถุงมากมายหลายชนิดมาจากมือของอี้ชิง กล่าวขอบคุณสำหรับวันนี้ที่ต้องเหนื่อยขับรถพาเขาเที่ยวทั้งวัน อี้ชิงยิ้มรับก่อนจะเดินจากไป



ชายหนุ่มก้าวขึ้นลิฟต์กดเลขหมายชั้นที่ตัวเองพักอยู่ ชานยอลเดินไปตามทางที่มีแสงไฟสรัวจากหลอดไฟดวงเล็ก ประตูห้องอยู่ตรงหน้า เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะเปิดประตูห้องพักออก  ภายในห้องมืดสนิท



มือเรียววางถุงต่างๆไว้บนโซฟาหน้าห้อง พรุ่งนี้ถึงจะจัดมันลงกระเป๋า เขาอยากอาบน้ำเต็มที เดินตรงไปยังประตูห้องนอน เปิดมันออกกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดไฟ แต่เขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัว



ไปไหนมา



คุณคริส......



ทำไมเพิ่งกลับเอาป่านนี้



ยังไม่นอนเหรอครับ



นอนแล้ว ตื่นแล้ว ถามทำไมไม่ตอบ ไปไหนมา



คริสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห้วนจัด เขาถามทำไมไม่ตอบ เกลียดที่สุดเวลาที่ได้รับคำตอบเป็นคำถามแบบนี้



ไปเที่ยวมาครับ



ชานยอลตอบเรียบๆ เขากำลังรู้สึกไม่พอใจกับน้ำเสียงของร่างสูงที่ใช้กับเขา



ทำไมเพิ่งกลับ



............



ให้มันรู้จักเวล่ำเวลาเสียบ้าง



ชานยอลได้แต่ยืนก้มหน้างุด กัดริมฝีปากของตัวเองไว้กลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล ไม่ยอมเอ่ยปากที่จะนำไปสู่การทุ่มเถียงกับคนบนเตียง



ฉันอยากอาบน้ำ ไปเตรียมน้ำให้ด้วย



ครับ



ร่างโปร่งหันหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำ พยายามทำทุกอย่างให้เร็วที่สุดให้ทันใจคนที่กำลังทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง



เขานั่งอยู่บนเตียง ในขณะที่คุณคริสกำลังอาบน้ำอยู่ โมโห โกธร ตอนนี้เขากำลังรู้สึกแบบนั้น แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เขาจะมีอะไรไปสู้คุณคริสได้ ถ้าคุณคริสเกิดไม่พอใจขึ้นมา ....



คิดยังไม่ทันจบร่างของคริสก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ชานยอลลุกขึ้นยืนคว้าผ้าเช็ดตัวมาถือไว้ในมือ เดินผ่านร่างนั้นเข้าไปในห้อง เขาเหนียวตัวเหลือเกิน


เปิดประตูห้องน้ำออกมาด้วยชุดนอนที่ใส่บนร่างกายครบชุด คุณคริสหลับไปแล้วชานยอลยิ้มให้กับตัวเอง ร่างโปร่งเดินไปปิดไฟ เตรียมตัวเข้านอน การเดินทางทำให้เขารู้สึกเพลียเหลือเกิน เปลือกตาบางปิดลงช้าๆ ก่อนหลับตามคนข้างๆไป

 






เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนสายของอีกวันเพราะความรู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆวางพาดทับบนร่าง เปลือกตาบางลืมขึ้นช้าๆก่อนจะตื่นเต็มตา แขนของคนข้างกายพาดอยู่บนตัวเขา ชานยอลยกแขนนั้นออกจากร่าง เหยียดกายลุกขึ้น หันไปมองคนที่ยังหลับสนิทก่อนจะหันไปมองนาฬิกาตัดสินใจที่จะยังไม่ปลุกให้คนข้างๆตื่นขึ้นมา



ชายหนุ่มรีบอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จ จัดกระเป๋าของเขาทั้งสองเพื่อเตรียมตัวกลับ เมื่อจัดของเรียบร้อยแล้วจึงไปเปิดน้ำเตรียมไว้ ก่อนจะเดินไปปลุกคนที่ยังไม่ยอมตื่นให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำ



คุณคริส ตื่นได้แล้วครับ ผมเตรียมน้ำไว้ให้แล้ว



อื้อ



คริสบิดกายไปมาสองสามครั้งก่อนจะลุกขึ้นนั่ง มองหน้าคนที่ปลุกเขาขึ้นมาจากการนอนด้วยแววตาสำรวจ



มานี้สิ



อะไรเหรอครับ



....................



ชานยอลเดินเข้ามาหาคนที่นั่งอยู่บนเตียงช้าๆ ก่อนร่างของเขาจะถูกดึงให้นั่งลงข้างๆ แขนของคุณคริสกอดร่างเขาไว้แน่น ก่อนจะทาบทับริมฝีปากลงมา ร่างโปร่งสะดุ้งกำชายเสื้อของอีกคนไว้แน่น พยายามส่งเสียงประท้วง แต่ทุกอย่างก็ยังดำเนินต่อไป



อะ อื้มม คุณคริสครับ สายแล้วนะครับ



อีกนิด



พูดจบก็แทรกลิ้นร้อนเข้ามาในโพลงปาก ใช้มันดุนดันลิ้นบางที่พยายามถอยหนี ด้วยความชำนาญสุดท้ายลิ้นเล็กที่พยายามถอยหนีก็ถูกเกี่ยวกระหวัดด้วยลิ้นหนา ร่างของชานยอลอ่อนระทวยอยู่ในวงแขนนั้นไม่สามารถขยับไปไหนได้



แฮ่ก พอแล้วครับ เดี๋ยวจะตกเครื่องนะครับ



ชานยอลหอบหายใจหนัก เมื่อริมฝีปากถูกปล่อยไปอิสระ คริสไหวไหล่ก่อนจะยอมปล่อยร่างที่กำลังสั่นออกจากอ้อมแขน ลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไป



เฮ้อออ



ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ยังไม่ชินกับการถูกกระทำแบบนี้ ร่างโปร่งเดินออกมาจากห้องนอน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไปยังเลขหมายที่ต้องการ พวกเขาต้องการอาหารสักชุดก่อนออกเดินทาง



ไม่นานอาหารก็ถูกเตรียมพร้อมบนโต๊ะอาหารด้วยการบริการจากโรงแรม ชานยอลให้ทิปพนักงานจำนวนหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปเรียกให้คนในห้องนอนให้ออกมารับประทานอาหารเพื่อที่จะได้เดินทางกลับ



เมื่อทานอาหารคาบแรกของวันในตอนสายเสร็จแล้ว เขากับคุณคริสก็เดินมาด้านล่างของโรงแรมที่มีอี้ชิงรออยู่ กระเป๋ามาทั้งหมดถูกจัดใส่หลังรถ รถสีดำเคลื่อนออกไปมุ่งหน้าสู่สนามบิน



ชานยอลมองออกไปนอกหน้าต่างของรถ North Beach ตอนบ่ายสวยงามอย่างเคย แสงแดดอ่อน ลมพัดเย็นสบาย ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเลื่อนกระจกลงสูดอากาศบริสุทธิ์ที่พัดเข้ามา



จอดรถ อี้ชิง



คริสเปิดประตูเดินลงไปข้างล่างทันทีที่รถจอด ดวงตากลมหันไปมองคนที่เดินลงไปจากรถอย่างนึกสงสัย  คุณคริสต้องการอะไรที่ Hoyes Valley สถานที่ช๊อปปิ้งยอดฮิตของ North Beach



ชานยอลเปิดประตูรถก้าวตามร่างสูงใหญ่นั้นไปเงียบๆไม่ให้คนที่กำลังเดินอย่างรีบเร่งรู้สึกตัว ร่างของคุณคริสหายเข้าไปในร้านที่ขายของจำพวกงานแฮนด์เมดที่มีชื่อเสียง เป็นร้านที่มีแบรนเป็นของตัวเอง มือเรียวกำลังจะเปิดประตูกระจกเพื่อเดินตามเข้าไป แต่ก็ต้องชะงักเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ร่างโปร่งถอยหลังเดินออกมาจากบริเวณนั้น



เรื่องส่วนตัว บางทีคุณคริสอาจจะซื้อของฝากให้คุณแม่หรือเพื่อนๆที่อยู่จีน ไม่อยากวุ่นวายเดี๋ยวคุณคริสจะรำคาญ



ชายหนุ่มเดินกลับมาที่รถนั่งรอคนที่กำลังซื้อของอยู่เงียบๆ ไม่นานประตูรถก็เปิดออก ชานยอลหันไปมอง ในมือคุณคริสมีถุงพลาสติกใสมีป้ายสกรีนชื่อร้านที่เพิ่งเดินออกมาอยู่ พวงกุญแจสีขาวและสีดำสองชิ้นอยู่ข้างในนั้น สวยมากทีเดียว



มีปัญหาอะไรหรือเปล่า



เปล่าครับ



เมื่อเห็นคนข้างกายเอาแต่มองของที่เขาถืออยู่ คริสจึงเอ่ยถามขึ้นอย่างหงุดหงิดก่อนจะยัดถุงนั้นลงไปที่ช่องว่างข้างประตู เขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเรื่องส่วนตัว



ชานยอลหันหน้าออกไปทางหน้าต่างตามเดิม นึกน้อยใจคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ถ้าไม่นับเรื่องบนเตียงระหว่างเขากับคุณคริสแทบจะไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ แม้จะมาฮันนีมูนที่ต่างประเทศแต่คุณคริสก็เอาแต่นอน  พอมาเที่ยวก็ทิ้งเขาไว้คนเดียว



ชายหนุ่มสลัดความคิดนั้นออกจากสมอง ก่อนที่น้ำตาของเขาจะไหล อย่างี่เง่านะชานยอล ชายหนุ่มคิดในใจ เพ่ยฟางเองก็เคยบอกเขาแล้วว่าคุณคริสเป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยแสดงออก แถมงานก็ยังรัดตัว อย่างเอาความคิดบ้าๆนั้นมาทำให้รกสมอง เราต้องเข้าใจคุณคริสให้มาก อย่าทำตัวน่ารำคาญให้คุณคริสต้องเดือดร้อน ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะหลับตาลงช้าๆ



เมื่อมาถึงถึงสนามบินเขาก็ถูกปลุกโดยอี้ชิง คุณคริสเดินเข้าไปในสนามบินก่อนแล้ว เขาต้องรีบเดินแกมวิ่งออกไปเพื่อให้ทันร่างที่ก้าวขายาวๆนั้นไปข้างหน้า



เมื่อขึ้นมาบนเครื่องคุณคริสก็หลับทันที ชานยอลมองใบหน้าหล่อจัดนั้นอย่างนึกสงสัย ทำไมถึงได้ชอบนอนขนาดนี้นะ แถมเวลาปลุกก็ปลุกยากมากๆด้วย สงสัยคงทำงานหนักจนไม่มีเวลาพัก เมื่อคิดอย่างนั้นแล้วเขาก็ไม่นึกอยากกวนคนข้างกายให้ตื่น แม่กับพี่ซูโฮก็คงจะเหนื่อยมากเหมือนกัน



พูดถึงแม่กับพี่ซูโฮแล้วเขาก็อดคิดถึงไม่ได้ เมื่อไหร่นะจะได้เจอกัน มาอยู่ที่จีนเขาก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอแม่กับพี่อีกเมื่อไหร่ จะให้แม่กับพี่มาหาที่นี่ก็คงเป็นไปได้ยาก ถ้าเขาจะกลับไปที่เกาหลีเองก็คงเป็นไปได้ยากยิ่งกว่า



ชายหนุ่มตัดสินเจอเลิกคิดเรื่องนั้น คงมีสักวันที่เขาจะได้เจอกันกับครอบครัว บางทีเขาอาจจะชวนคุณคริสไปเที่ยวเกาหลีก็ได้ถ้าคนงานยุ่งว่างจากงาน ชายหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาน้อยๆเมื่อคิดถึงเรื่องนั้น มือเรียวหยิบหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านต่อเลยแม้แต่หน้าเดียวขึ้นมาอ่าน ก่อนจะหลับไปพร้อมกับคนข้างกาย


อี้ชิง ไปส่งฉันที่บริษัทเลย



เมื่อมาถึงประเทศจีนที่เป็นเวลากลางวัน คริสก็เอ่ยปากบอกความต้องการกับลูกน้องคนสนิท อี้ชิงหันไปมองคุณชานยอลที่กำลังทำสีหน้าบอกไม่ถูกทางกระจกหลัง



เอ่อ..



นายกลับไปที่บ้านเลย



เขากำลังจะออกปากถามออกไปแต่คนที่เอาแต่ก้มหน้าลงมองจอแท็บเล็ตก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน ชานยอลรู้สึกหน่วงในอก เขาบอกไม่ถูกว่าตอนนี้เขากำลังรู้สึกยังไง คุณคริสกำลังจะปล่อยให้เขากลับบ้านเพียงลำพังหลังจากที่เพิ่งกลับมาจากฮันนีมูน



คริสเปิดประตูลงไปจากรถทันทีที่เมื่อรถเข้ามาจอดในบริษัท ถือถุงของฝากไว้ในมือ ดวงตากลมมองตามร่างนั้นไปด้วยหัวใจห่อเหี่ยว คุณคริสไม่เอ่ยลาหรือพูดอะไรกับเขาสักคำ



รถเคลื่อนตัวออกไปอีกครั้งมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลอู๋เพื่อไปส่งคนที่ยังคงนั่งอยู่เงียบๆในรถ เนื่องจากการจราจรที่ติดขัดทำให้อี้ชิงต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมงถึงพาเขากลับมาที่คฤหาสน์ได้



คฤหาสน์ใหญ่โตของตระกูลอู๋อยู่ตรงหน้า ชานยอลรู้สึกว้าเหว่หรือเกินเมื่อเอ่ยถามคนรับใช้ในบ้านถึงนายหญิงคนเดียวของตระกูล คุณเหม่ยหลิงเดินทางไปฮ่องกงตั้งแต่เมื่อวันก่อน



ร่างโปร่งทิ้งตัวลงกับที่นอนในห้องนอนใหญ่ น้ำตาเม็ดใสไหลลงมาเปียกหมอน ชายหนุ่มส่งเสียงสะอื้นออกมาอย่างสุดกลั้น เหงา เขาเหงาเหลือเกิน



ชานยอลร้องไห้นานแค่ไหนเขาก็ไม่อาจทราบได้ รู้ตัวอีกทีดวงอาทิตย์ก็คล้อยต่ำเกือบจะลาลับขอบฟ้าไปแล้ว มือเรียวเช็ดน้ำตาออกจากดวงตาที่บวมเป่งเพราะการร้องไห้อย่างหนัก เดินเข้าไปล้างหน้าเรียกความสดชื่นให้กับตัวเอง ก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง เพื่อจะพบว่าไม่มีใครอยู่เลยสักคน



ร่างโปร่งเดินไปตามทางเดินของบ้านผ่านห้องอาหารที่มีโต๊ะขนาดใหญ่วางอยู่กลางห้อง เดินออกไปไม่กี่ก้าวก็เห็นประตูห้องครัวอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องนั้นทันที เขาต้องการเพื่อนคุยสักคน เพ่ยฟางอาจจะอยู่ในห้องครัวก็ได้



อ้าว คุณชานยอลต้องการอะไรเหรอคะ



คุณยายหลี่ที่กำลังกำกับสาวใช้ให้ทำความสะอาดห้องครัวเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นร่างของเจ้านายคนใหม่เดินเข้า
มาในห้องครัว



 “เอ่อ เพ่ยฟางไม่อยู่เหรอครับ



ไม่อยู่หรอกค่ะ เพ่ยฟางกลับบ้านไปแล้ว



เอ๋ เขาไม่ได้พักอยู่ที่นี้เหรอครับ



ชานยอลนึกสงสัย ในเมื่อทำงานอยู่ที่นี้แถมคุณเหม่ยหลิงยังให้ความรักความเอ็นดุมากเป็นพิเศษทำไมถึงไม่ได้พักอยู่ที่นี้



ไม่เชิงอย่างนั้นหรอกค่ะ เพ่ยฟางมีบ้านอยู่แถบชานเมืองของที่นี้ บางวันก็กลับไปพักที่บ้านแต่ถ้ามีงานทำค้างไว้ก็จะพักที่นี้ค่ะ คุณชานยอลมีอะไรหรือเปล่าค่ะ



เปล่าหรอกครับ ไม่มีอะไร



ชายหนุ่มใช้หลังมือเกาท้ายทอยของตัวเองอย่างทำตัวไม่ถูก เมื่อได้ฟังคำอธิบาย ที่คฤหาสน์หลังใหญ่นี้มีอะไรให้เขาทำบ้างมั้ยนะ



ทำอะไรอยู่เหรอครับ ให้ผมช่วยมั้ย



ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พอดีให้เด็กๆพวกนี้ทำความสะอาดห้องครัว ล้างตู้เย็นแยกของออกมาน่ะคะกลัวว่าที่ยัดๆกันอยู่เดี๋ยวมันจะเสีย คุณชานยอลไปพักผ่อนเถอะ เพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ



คุณยายหลี่พูดพลางยิ้มอย่างนึกเอ็นดู ริมฝีปากอวบอิ่มเป็นสีชมพู แก้มยุ้ยน่ารักแดงระเรื่อ แถมดวงตาสดใสมีแววจริงใจ เส้นผมสีน้ำตาลถูกตัดเป็นทรงเข้ากับรูปหน้า ทำให้ชายหนุ่มดูน่ารักมากทีเดียว



ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมอยากทำ ให้ผมช่วยนะครับ



ถ้างั้นก็ได้ค่ะ



ร่างผอมบางแต่ดูแข็งแรงของคุณยายหลี่เดินตรงไปยังประตูตู้เย็น มือเหี่ยวย่นหยิบถุงพลาสติกถึงใหญ่ออกมา แอปเปิ้ลสีแดงสดน่ากินหลายลูกถูกวางลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา



ถ้างั้นช่วยเช็ดแอปเปิ้ลพวกนี้แล้วกันนะคะ ล้างเรียบร้อยแล้วเอาแช่ไว้ในตู้เย็นแต่ยังไม่ได้เช็ด ต้องเช็ดก่อนค่อยเอาไปวางบนโต๊ะให้พวกคุณๆทาน จะได้สวยน่ากิน



อ้อ ครับ ว่าแต่ผมไปเที่ยวคราวนี้ไม่ได้ซื้อของฝากมาฝากคุณยายหลี่เลย พอดีมัวแต่ยุ่งๆอยู่ ชานยอลขอโทษนะครับ



ไม่ได้ยุ่งหรือติดธุระอะไรมากมาย ชายหนุ่มนึกกับตัวเองในใจ เพียงแค่คุณชายตัวดีของคุณยายไม่ยอมลุกขึ้นจากที่นอนแค่นั้นเอง



โธ่ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยายแก่แล้วไม่ต้องการของฝากอะไรหรอกค่ะ ซื้อมาเปลืองเปล่าๆ



ครับ ครั้งหน้าถ้าได้ไปเที่ยวชานยอลจะซื้อมาฝากคุณยายนะครับ



ค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณชานยอลเนี้ยน่ารักจริงๆ



ไม่เป็นไรหรอกครับ ว่าแต่ผ้าอยู่ไหนเหรอครับ



เขาเอ่ยถามขึ้นพลางมองไปรอบห้องหาผ้าที่จะนำมาเช็ดแอปเปิ้ลพวกนี้



อยู่บนราวตากผ้า ข้างโต๊ะหนังสือพิมพ์ค่ะ เดี๋ยวยายไปหยิบให้



ไม่เป็นไรครับคุณยาย เดี่ยวชานยอลไปหยิบเอง


งั้นยายขอตัวไปดูเด็กๆก่อนนะคะ เดี๋ยวจะทำไม่สะอาดต้องมารื้อกันใหม่



พูดจบคุณยายหลี่ก็เดินออกไป ชานยอลมองตามแผ่นหลังนั้นใบหน้ามีรอยยิ้มยินดีประดับอยู่ อย่างน้อยเขาก้มีเพื่อนคุยไม่ต้องทนเหงาคนเดียว



ร่างโปร่งเดินไปยังโต๊ะที่มีหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ราวตากผ้าที่มีผ้าหลายผืนตากอยู่ตรงหน้า ชานยอลก้าวเท้าให้เร็วมากขึ้นเพื่อจะได้รีบนำผ้ามาทำงานของตัวเองให้เสร็จ



มือเรียวที่กำลังเอื้อมไปหยิบผ้าหยุดชะงัก เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นหนังสือพิมพ์ที่มีรอยเปิดอยู่เยอะพอสมควร ดวงตากลมโตจ้องมองคนที่อยู่ในหน้าหนังสือพิมพ์



คุณคริส




มือเรียวเปลี่ยนเป้าหมายจากผ้าสีขาวหันไปหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน ภาษาจีนที่เขาเคยเรียนเมื่อตอนเด็กๆถูกรื้อขึ้นมาใช่เพื่ออ่านข่าวนั้น



เรื่องราวที่แบคฮยอนเพื่อนของเขาเคยพูดให้ฟังเกี่ยวกับคนในหนังสือพิมพ์แล่นเข้าสู่สมอง ตอกย้ำกับหัวข้อข่าวที่เขาเห็น ชายหนุ่มแทบล้มทั้งยืนเมื่ออ่านข่าวนั้นจบ น้ำตาเม็ดใสไหลลงมากระทบแก้ม




คุณคริสกับผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก...... โรงแรม....... ก่อนหน้างานแต่งงานหนึ่งวัน

 

 

 

 

 

 



TBC~~















ลงครบ เต็มๆ ไม่มีตัด เชิญอ่านได้ตามสบายค่ะ หวังว่าคงจะฟินนะคะ
แต่คนแต่งหน่วงมากค่ะ อะไรเนี้ยพี่คริส แกเป็นพระเอกหรือเป็นอะไรเว้
อยากจะเปลี่ยนตัว กด

1 เปลี่ยนตัวพระเอกซะ มันเลวเกินไป
2 แบบนี้แหละ เลว แต่เราชอบ


กดค่ะ


เราจะตอบคำถาม ทุกคำถาม ทุกคอมเม้นตั้งแต่ตอนนี้ไปนะคะ ต่อไปนี้ใครมีคำถามอะไร เกี่ยวกับฟิค กับกับฝน เกี่ยวกับฟ้า (เกี่ยวอะไรกัน) เม้นถามได้เลยค่ะ และทั้ง ฉากที่โดน ตัด  ความเคลื่อนไหวของฟิคเรื่องนี้จะถูกตอบผ่านทางทวิตเตอร์นะคะ ง่ายสุด เร็วสุดด้วย ใครยังไม่ follow ก็ฟอมานะคะ แต่บางทีเราก็เวิ่นไป ใครรำคาญก็เลิกตามได้นะคะ ไม่ว่ากันค่ะ


@skyfall_407


สุดท้ายถ้าสกรีมผ่านทวิต รบกวนช่วยติดแท็ก #DDT ด้วยนะคะ (แหม น่ากลัวจังเลย)



ขอบคุณมากค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16930 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 00:26
    กดหนึ่งกับสองพ้อมกันค่ะ เพาะนุเลือกไม่ได้ เฮ้อ บู้บี้ของแม่อดทนไว้นะคะ
    #16930
    0
  2. #16768 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:37
    ยิ่งอ่านยิ่งเกลียดอะ
    #16768
    0
  3. #16744 neneverland (@janyaporn0708) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 01:04
    ฝานแม่งเลว
    #16744
    0
  4. #16633 เซเลเน่ (@wuyun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 19:24
    โอ้โห ทำได้ไงเนี่ยอิพี่คริสสสสสสสสส
    #16633
    0
  5. #16251 galaxy_style (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:59
    พี่คริสเลวอ่ะมากๆๆด้วย TT
    #16251
    0
  6. #16133 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:49
    อีพี่คริสคนเลสนิสัยไม่ดีจะร้องไห้ตามชานยอลเเล้วเนี่ยT.#
    #16133
    0
  7. #15853 Babyweareone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 08:44
    พี่คริสฉันอยากจะจุดไฟเผาพริกเกลือสาปแช่งมากอ่ะทำแบบนี้ได้ไง
    #15853
    0
  8. #15815 Iyuu Nannaphatsorn (@iyu_ps) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 14:13
    พี่คริสใจร้ายว่ะ !!!!!!
    #15815
    0
  9. #15777 Cherlan (@cherlan019249) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 16:21
    ถ้าเป็นยอล เเม่จะจับเจี๋ยนให้เป็ดกิน - -
    #15777
    0
  10. #15620 Paloon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 19:17
    ขนสดกำลังจะแต่งงานนะคริส ทำไปได้!!
    #15620
    0
  11. #15395 anjung_nk (@anjung_nk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 01:26
    กลับบ้านเถอะชานยอล
    #15395
    0
  12. #15193 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 14:30
    แอร๊ยยยยย อพค คนไม่รู้จักพอ รอบเดียวก็ไม่พอมาขอเบิ้ล ชานยอลไฟท์ติ้ง
    #15193
    0
  13. #15004 Alicia (@doggilike) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 08:24
    กำลังฟินกับฉากงอนง้ออยู่ดีๆ อ่านมาถึงทอล์คคนแต่ง อหหหหหหห นี่ฉันยังไม่หมดกรรมกับคุณเพ่ยฟางอีกเรอะ กลับมาเครียดหน้ายับเหมือนเดิม โว้ยยยยยย ขอฉากด้วยค่า อยากเห็นเค้ารักกันแรงๆ อดอยากมาตั้งหลายตอนแหนะ parkbenz@gmail.com
    #15004
    0
  14. #14465 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 12:12
    โอยยยยยยยยยยยยย น้องยอลล กลับบ้านมั้ยลูก ไปตั้งหลักสักพัก แง้
    #14465
    0
  15. #14451 vasabi สีชมพู (@morhoungkow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 03:55
    กด 2 แต่ว่าเย็นชาเหลือเกินนนน
    #14451
    0
  16. #14335 domo za (@nannie6-3) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 06:13
    Dตอนแก้เเค้นจะได้ทำง่ายๆ555๕
    #14335
    0
  17. #14334 domo za (@nannie6-3) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 06:13
    Dตอนแก้เเค้นจะได้ทำง่ายๆ555๕
    #14334
    0
  18. #14212 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 02:30
    เเอบไปหาเพ่ยๆ อะไรนั่นใช่ไหมมมม
    #14212
    0
  19. #13407 chom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 22:32
    เลวมากอ่ะ ทำอย่างนี้กะชานยอลได้ไง (เเต่ยังไงก้คริสยอลยุดี)
    #13407
    0
  20. #12858 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 01:04
    รักชานยอลแทบหมดหัวใจ??? ก็ยังไม่หมดอยู่ดีใช่มั้ย ........ ชานยอลอย่าพึ่งมโนสิลูกกก ใจเย็นน พี่เค้าจัดงานให้หนูแหละ อย่าร้องนะ ไม่เอา ไม่ร้อง .........ใครมาหายอลลลล คุณนายปาร์คหรออออ ใครรรรรรรรรรร_________//เราก็จะไม่ทิ้งคริสยอล เราชอบคริสยอลก่อนจะรู้จักเอ็กโซด้วยซ้ำ เราไม่มีวันทิ่งเค้าหรอก สำหรับเรา พี่คริสจะยังอยู่ข้างชานยอลเสมอ เค้าจะยังนึกถึงกันเสมอ เราหวังว่าอย่างงั้น TT_TT
    #12858
    0
  21. #12484 kyubeam (@thanyamasbeam137) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 15:12
    อพค.มันมีซัมติงกะเพ่ยฟ่างใช่มะ== อ้ากกกกกกก พ่นไฟ
    #12484
    0
  22. #12250 Boonboo (@21032543) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 12:43
    อยากให้อี้ชิงเป็นพระเอกเหลือเกิน แล้วอพคก็โดนรถชนไปซะ ฮึ่ย -_-#
    #12250
    0
  23. #12025 I'm lolicon (@baitong9993) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 22:22
    หลายประเด็นมากนะ 1. เพ่ยฟ่างใช่มั้ยล่ะที่ซื้อพวงกุญแจกลับมาอ่ะ 2. "ให้มันรู้จักเวล่ำเวลา" คริส แกกกกกกกก แกใช้คำนี้หรอ ใจร้าย แกหรอที่ควรโกรธ กลับไปนอนสิ สนใจยอลทำไม 3. ก่อนหน้างานแต่งงานหนึ่งวัน อหหหหหหหหหหหหห 

    #นี่อินมาจากเมื่อคืนเลยนะ #เม้นต์ให้ไรท์รู้เลยว่าอิน 5555
    #12025
    0
  24. #11894 ต้นวิลโลว์ (@belle17and27) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:50
    อห ถ้าคริสจะเลวขนาดนี้นะ
    #11894
    0
  25. #11836 galaxy faifai (@faiturtle) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 03:17
    อิเงิงเลวววววววสงสารยอล
    แต่ก็กด2อยู่ดี5555
    #11836
    0