[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 106 : CHAPTER 101

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    16 ส.ค. 57





Distorted Daytime








เพราะเป็นเจ้าของงานไม่แปลกเลยที่คริสจะมาถึงโรงแรมก่อน หลังจากกินยาที่เลขานำมาให้ไปหลายเม็ดเขาก็ตรงดิ่งมาที่โรงแรมทันที ขายาวก้าวเข้าไปภายในห้องอาหารของโรงแรมที่ตนจัดการสั่งให้ลูกน้องเช่าสถานที่ไว้ทั้งหมดตรวจตราดูบรรยากาศภายในห้อง รวมถึงบนโต๊ะอาหาร

 

เทียนสีขาวถูกจุดไว้ตามมุมห้อง บนโต๊ะสี่เหลี่ยมคลุมด้วยผ้าลูกไม้สีขาวจากฝรั่งเศษเนื้อดีมีตะเกียงบรรจุลูกไฟสีส้มวางอยู่ตรงฝั่งซ้ายมือเคียงข้างแจกันดอกกุหลาบสีขาว วันนี้เขาเลือกอาหารสไตล์ฝรั่งเศสจากอาหารหลายสไตล์ที่อี้ชิงนำมาให้เลือก



ทุกเมนูเขาคัดสรรออกมาโดยใช้ชานยอลเป็นจุดศูนย์กลาง พยายามเลือกทุกอย่างที่คิดว่าชานยอลจะชอบให้ใกล้เคียงความต้องการให้มากที่สุด รวมถึงถาดอาหารเย็นของปิ๊ปโป้ที่เขาให้ลูกน้องนำมาวางไว้ข้างๆที่นั่งของชานยอลโดยไม่สนใจกฏของโรงแรมที่ห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้ามา ใครจะสน ในเมื่อชานยอลต้องการทุกอย่างต้องได้มาอย่างใจนึก



เรียบร้อยหรือยัง?”



เมื่อตรวจดูทุกอย่างจนพอใจ ภายในห้องอาหารไม่มีที่ติตรงไหนคริสจึงหันไปถามอี้ชิงซึ่งยืนกำเชือกของปิ๊ปโป้อยู่ข้างๆ ร่างสูงโค้งศีรษะให้เจ้านายเล็กน้อยก่อนจะตอบทุกอย่างออกไปตรงใจนึกของเจ้านาย



ถ้าเรียบร้อยแล้วนายออกยืนรอข้างนอก ถ้าชานยอลมาถึงจะได้เจอนายเป็นคนแรก เผื่อเขาอยากได้อะไรจะได้เลือกใช้ถูก



ครับคุณคริส



รอก่อนนะปิ๊ปโป้ หิวแล้วล่ะสิ แม่ของแกกำลังจะมา ฉันเตรียมอาหารไว้ให้แกแล้ว ทำตัวให้น่ารักเข้าใจมั้ย หืม



เมื่อลูกน้องเดินออกไปคริสจึงย่อตัวคุยกับปิ๊ปโป้ที่กำลังทำหน้าเหมือนไม่สบอารมณ์ ตอนนี้ถึงเวลาอาหารเย็นของมันยแล้ว แต่เจ้าหมาอ้วนกลับยังไม่ได้กินอะไรแม้แต่นมที่มันเคยกินประจำนอกจากขนมแท่งที่เขาเป็นคนป้อนให้กับมือ



อดทนหน่อยนะ รอเป็นเพื่อนฉัน แล้วเราจะได้กินอาหารพร้อมกันสักที



ส่วนคนที่คริสรออยุ่ก็ไม่ได้อยู่ไหนไกล ชานยอลนั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับในรถมินิคูเปอร์สุดห่วงของแบคฮยอนที่รับอาสาทำหน้าที่เป็นคนขับให้เขา ร่างโปร่งนั่งถอนหายใจอยู่ในรถโดยมีเพื่อนขี้หงุดหงิดนั่งทำหน้ารำคาญอยู่ข้างๆ



จะลงไปตอนไหน?”



 ก็จะไม่ให้เขารำคาญได้ยังไง มาถึงก็มาก่อนเวลานักแต่นี้เลยเวลานัดก็ไม่ใช่ว่าชานยอลมันจะยอมลงไปสักที คนโดนถามก็ได้แต่นั่งทำหน้าหงิก กุมมือตัวเองไว้ระงับความตื่นเต้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขาจะลงไปหาคุณคริสเพียงลำพังหลังจากได้ฟังคำว่ารักจากปากคุณคริส สำหรับคนอื่นอาจจะดูเป็นเรื่องธรรมดาของคู่สามีภรรยา แต่สำหรับเขามันไม่ใช่



เดี่ยวก่อนสิ ขอทำใจแปป



จะรออะไรว่ะ ช้าเร็วก็ต้องลงไปอยู่ดี รีบลงไปเหอะน้า ไปเอาหมามา แล้วฉันจะได้ไปกินข้าวสักที หิวโว้ย



แบคฮยอนเริ่มโวยวายเพราะโมโหหิว ก็เขานั้นยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนอกจากกาแฟตั้งแต่ตอนเช้า ชีวิตคนโสดที่มีแต่งานกับงานต้องรอให้เลิกงานที่บริษัทเขาจึงจะได้มีเวลากินข้าว ยิ่งมีเรื่องของเพื่อนมาทำให้เขาต้องคิดยิ่งทำให้เขาต้องใช้พลังงานทางสมองเพิ่มขึ้นไปอีก หิวจนจะบ้า



รู้แล้วน้า ลงไปก็ได้



ชานยอลขยับตัวลงจากรถหลังจากเลยเวลานัดมาเกือบ40นาที ส่วนโทรศัพท์ของเขาก็เริ่มต้นสั่นขึ้นหลังจากที่เงียบไปนานตั้งแต่เข็มนาฬิกาบอกว่าถึงเวลานัด



โชคดีนะ



ถึงจะหงุดหงิดยังไงแต่เมื่อเห็นเพื่อนเดินลงจากรถด้วยใบหน้าเจื่อนสนิทก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ชานยอลพยักหน้ารับแกนๆ คว้าโทรศัพท์ขึ้นมายัดใส่กระเป๋ากางเกงเขาไม่ได้หยิบอะไรติดตัวมาด้วยแม้แต่กระเป๋าตังค์เพราะคิดว่าตัวเองคงจะอยู่ไม่นาน



ถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวันก่อนจะหักใจเดินไปตามทางเดินที่ทอดยาวไปที่หน้าประตูโรงแรมที่เขามาเยือนเป็นครั้งที่2หลังจากที่ครั้งแรกมันไม่ได้สร้างความน่าประทับใจให้เขานัก ร่างโปร่งเดินใจลอยไปตามทางเดินที่เขาจำได้เลือนรางว่ามันจะพาเขาไปยังห้องอาหารของโรงแรมที่มีปิ๊ปโป้รออยู่ คงเพราะห้องอาหารอยู่ไม่ไกลจากทางเข้าโรงแรมใช้เวลาไม่ถึง5นาทีชานยอลก็เดินมาเจอกับอี้ชิงที่กำลังยืนรอเขาอยู่ ภาพเหตุการณ์วันวานหวนกลับเข้ามาในสมอง



อี้ชิง



อ่ะ คุณชานยอล มาถึงแล้วเหรอครับ



อี้ชิงซึ่งวุ่นอยู่กับการสั่งงานลูกน้องผ่านโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเรีกยแล้วเขาก็ต้องยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นว่าใครยืนอยู่ตรงหน้า ผู้ชายที่เจ้านายของเขากำลังเป็นทุกข์เป็นร้อนเมื่อยังไม่เห็นว่าร่างโปร่งยังไม่มาตามนัด ตอนนี้คุณชานยอลได้มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว



ปิ๊ปโป้ล่ะ



อยู่ข้างในครับ กับคุณคริส พวกเขากำลังรอคุณอยู่



ช่างเป็นคำตอบที่น่าน้อยใจสำหรับคนรอ แต่ถึงกระนั้นอี้ชิงก็ตอบไปตามความจริง ก่อนจะผายมือเชิญบังคับให้ร่างโปร่งให้เดินเข้าไปในห้องกลายๆ ชานยอลเม้มปากอย่างชั่งใจหัวใจของเขากำลังเต้นกระหน่ำเพราะความตื่นเต้น แต่ขาทั้งสองข้างก้ยังเดินตามการชักจูงของอี้ชิงไป



คุณคริสครับ คุณชานยอลมาแล้วครับ



ชานยอล



เมื่อเดินเข้ามาในห้องเขาที่ถูกตกแต่งสวยงามแปลกตากว่าเมื่อครั้งก่อนก็เห้นคุณคริสนั่งยุ่งอยู่กับดทรศัพท์มีปิ๊ปโป้กระโดสองข้างคลอเคลียอยู่ข้างๆ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินว่าใครมา ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ รอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา สาวเท้าเข้าไปหาคนที่เขากำลังรออยู่ด้วยความดีใจ



ชานยอล มาถึงแล้วเหรอ



ปิ๊ปโป้ มานี่มา



แต่สิ่งที่เขาได้รับคืออาการเมินเฉย ชานยอลพุ่งตัวไปหาลูกหมาที่โดนผูกไว้กับขาโต๊ะมันส่ายหางดิก ดิ้นรนจะหลุดออกจากการจำกัดพื้นที่ให้ได้เมื่อเห็นว่าใครมา ร่างโปร่งย่อตัวลงกับพื้น ใช้มือทั้งสองข้างอุ้มลูกหมาที่กำลังดิ้นรนส่งเสียงหอบแฮกขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ฝั่งจมูกลงบนกลุ่มขนนุ่ม ปิ๊ปโป้เองก็เหมือนจะรู้งาน มันแลบลิ้นเลียฝ่ามือเจ้าของของมันออดอ้อนเรียกร้องขอความรักอย่างน่ารักน่าเอ็นดู แต่ไม่ใช่สำหรับคนที่โดนเมินอย่างคริส



ชานยอลอย่าเพิ่ง....



คุณผูกมันไว้ทำไม?”



เป็นอีกครั้งที่คริสถูกเมินและเป็นครั้งแรกที่ชานยอลยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ถึงมันจะไม่ใช่สายตาที่ชวนดีใจแต่อย่างน้อยก็ยังมีใบหน้าของเขาสะท้อนออกมาจากดวงตาคุ่กลมนั้น



พี่กลัวมันดื้อเดี๋ยววิ่งเล่นออกไปข้างนอก เลยผูกมันไว้



อี้ชิง ช่วยเอามันไปไว้ที่รถฉันที



เดี๋ยวก่อนสิชานยอล



พอได้ลูกหมาไปอย่างที่ใจต้องการแล้ว ชานยอลก็เตรียมตัวจะกลับบ้านทันที คริสที่รออยู่เกือบ1ชั่วโมงจึงรีบคว้าแขนเรียวเอาไว้ ไม่อย่างนั้นแล้วทุกอย่างที่เขาเตรียมไว้คงพังไม่เป็นท่า



อะไร!”



ทานอะไรมาหรือยัง อยู่ทานข้าวกับพี่ก่อนสิ



ผมจะมาเอาแค่หมาไม่ได้จะมาทานข้าวกับคุณ



ร่างโปร่งพูดเสียงห้วนพร้อมสะบัดแขนออก เขารู้สึกร้อนวูบวาบตรงผิวกายบริเวณที่คุณคริสสัมผัส คริสเองก็เหมือนกันเขารู้สึกสะบัดร้อนสะบัดหนาวอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกหงุดหงิดใจนักที่ยาที่ทานเข้าไปไม่ได้ผลอย่างที่คาด เขาไม่ยอมให้อาการไข้ของตัวเองมาขัดขวางแบบนี้หรอกนะ



อย่าพูดแบบนั้นสิ พี่เตรียมอาหารไว้ให้ชานยอลเยอะแยะเลยนะ



ผมไม่หิว



ชานยอลตอบออกไปทันทีทำเป็นไม่สนใจอาการท้องร้องของตัวเอง ก็เขายังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่ตอนเที่ยงจะไม่หิวได้ยังไง แต่ถ้าจะให้นั่งกินข้าวกับคุณคริสเขาก็ไม่อยากทำ ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าดวงตาของตัวเองนั้นได้สะท้อนความรู้สึกวูบไหวออกมา และคริสเองก็ไม่ได้ปล่อยผ่านอาการนั้นให้หลุดรอดสายตาไป ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าไปหาร่างนั้นมากกว่าเดิม



เย็นแล้วจะไม่หิวได้ยังไง มาเถอะ ถ้าไม่กินจะไม่สบายเอานะ



คริสพูดเสียงแผ่วกระซิบข้างใบหู เพียงแค่นั้น ร่างโปร่งก็เดินตามแรงชักจูงของเขามาง่ายดายราวกับว่าไม่รู้สึกตัว ชานยอลนั่งทำหน้ามึนงงอยู่บนโต๊ะอาหาร มองถ้วยซุปที่พนักงานเอามาเสริฟทันทีที่เขานั่งพลางก้นด่าตัวเอง แบคฮยอนพูดถูก เขาอ่อนไหวเกินไป



ทานสิ ซุปกำลังอุ่น เดี๋ยวมันจะเย็นเสียก่อน



มือเรียวตักซุปขึ้นกินโดยอัตโนมัติเหมือนร่างกายของชานยอลทำตามคำสั่งอย่างเคยชิน คริสยิ้มออกมาเมื่อเห็นความพอใจปรากฏอยู่บนใบหน้าหวาน อาหารที่เขาเลือกคงถูกใจชานยอลไม่น้อย แต่นั้นมันก็แค่ซุป ยังมีอาหารมื้อหลักอีกหลายจานที่เขาคัดสรรมาอย่างดี



ชานยอลทำงานที่บริษัทกับคุณแม่เป็นยังไงบ้าง



“………..”



ร่างสูงถามขึ้นเป็นการชวนคุย แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ ชานยอลยังคงง่วนอยู่กับถ้วยซุปของตัวเอง ชายหนุ่มหิวมากจนลืมไปว่ามีใครรออยู่บนหรอก แบคฮยอนที่กำลังหิวมากไม่ต่างกับเขาและปิ๊ปโป้ที่เขามาพาตัวไปกำลังรอเขาอยู่



ทำงานที่บริษัทคงเหนื่อยมาก ชานยอลไม่เคยทำนี้ ดูแลตัวเองด้วยนะ



ถึงแม้เขาจะได้ความเงียบเป็นการตอบรับแต่คริสก็ยังคงพยายามต่อไป เขาพูดด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง จริงอยู่ที่ชานยอลดูมีเนื้อมีหนังมากขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ใบหน้าที่ดูซูบซีดก็ไม่ได้ทำให้เขาสบายใจนัก ชายหนุ่มหันไปส่งสายตาให้ลูกน้องที่มองตาก็เหมือนรู้ใจอย่างอี้ชิง อาหารจานต่อไปถูกนำมาหลังจานั้นไม่ถึง5นาที



ชานยอลทานวิตามินเสริมบ้างหรือเปล่า เดี๋ยวพี่จะให้คนเอาไปให้นะ ถั่งเช่าขึ้นชื่อมากเรื่องบำรุงร่างกาย เดี๋ยวพี่จะเอามาฝากให้คุณแม่ด้วย



คำพูดเป็นห่วงเป็นใยของคุณคริสดังก้องอยู่ในสมอง เสียดแทงลงไปในหัวใจ แปลกที่มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีอย่างที่คนพูดต้องการ แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกเจ็บแปลบในใจอย่างบอกไม่ถูก ตากลมมองจานสเต็กเนื้อชั้นดีที่อยู่ตรงหน้า กลีบปากอิ่มเม้มเข้าหากัน



ขอบคุณมาก แต่..ไม่ต้องหรอกครับ



สุดท้ายชานยอลก็ตัดสินใจเอยขึ้นก่อนที่คริสจะพูดอะไรต่อไปอีก ใบหน้าซีดเซียวของร่างสูงที่เขาเพิ่งสังเกตุเห็นหุบยิ้มลงแทบจะทันที ก่อนที่ริมฝีปากสีสดจะรีบคลี่ยิ้มฝืนออกมาอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัว



ทำไมล่ะ พี่อยากดูแลชานยอลนะ หรือว่าชานยอลกลัวพี่ลำบาก ถ้าอย่างนั้นชานยอลก็กลับไปให้พี่ดูแลสิ



กลับไปให้คุณดูแลหรือกลับไปให้คุณทำร้ายซ้ำ



คริสที่รีบพูดขึ้นเมื่อมีโอกาสถึงกับหน้าสลดเมื่อได้ยินคำพูดเย้ยหยัน อีกนานแค่ไหนชานยอลถึงจะลืมเรื่องนั้น ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะลบมันไปจากใจชานยอลได้เสียที หรือว่าต้องใช้เวลาทั้งหมดที่มีในชีวิตของเขา ชานยอลถึงจะให้อภัย



ไม่ทำอีกแล้ว พี่ไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว



เชื่อได้เหรอครับ



ร่างโปร่งพูดเสียงขื่น สะกดกลั้นหยดน้ำตาที่เอ่อคลอ สะบัดมือที่กำลังถูกคุณคริสเกาะกุมอย่างแรงแต่เหมือนแรงของร่างสูงจะไม่ได้ลดลงเพราะอาการเจ็บป่วย ใบหน้าหวานผินไปอีกทาง หลบเลี่ยงดวงตาคมที่ทำให้เขาเจ็บปวด



เชื่อได้สิ ชานยอลเชื่อพี่ได้ พี่รักชานยอลนะ



รัก? รักผมงั้นเหรอ



ชานยอลทวนประโยคนั้นซ้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงค่อนคอด แต่กระนั้นปลายหางตายังมองการกระทำของร่างสูงที่กำลังล่วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋า



ใช่ พี่รักชานยอล แหวนวงนี้พี่ตั้งใจว่าจะให้ชานยอลตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาล แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ให้สักที พอกลับบ้านพี่คิดว่าจะจัดงานดีๆซุ้มดอกไม้สวยๆ แต่คุณแม่ก็มาพาชานยอลไปเสียก่อน



คริสหยิบกล่องแหวนขึ้นมา เปิดมันออกเผยให้เห็นแหวนทองคำขาวมีเพชรเม็ดเล็กอยู่ตรงกลาง ชานยอลจ้องมองมันผ่านม่านน้ำตา ดวงตากลมที่มีน้ำสีใสเคลือบอยู่วูบไหว ก่อนจะแข็งใจขืนมือตัวเองออกจากการเกราะกุมที่แน่นหนา ปลายนิ้วของคุณคริสแข็งราวกับคีบเหล็ก งานวันนั้นเป็นของเขาจริงๆเหรอ



แล้วเพ่ยฟางล่ะ?  คุณรักเขาไม่ใช่เหรอ แล้วคุณจะรักผมได้ยังไง



รักได้สิ พี่รักทั้งสองคน ทั้งชานยอลทั้งเพ่ยฟาง



คริสรีบตอบออกมา รู้สึกใจคอไม่ดีนัก พูดถึงเพ่ยฟางทีไรเขากับชานยอลต้องได้ทะเลาะกันทุกที และครั้งนี้ก็ไม่เว้น เรียวปากอิ่มสีแดงสดเหยียดยิ้ม ช่างเป็นยิ้มที่ทำให้คนมองใจหายเหลือเกิน



แต่ไม่เท่ากัน ต้องมีคนใดคนหนึ่งที่คุณรักมากกว่า



เท่ากัน พี่รักเท่ากัน



แรงบีบที่ปลายนิ้วของคุณคริสเพิ่มมากขึ้นเหมือนจะยืนยันคำพูดของตัวเอง แต่ชานยอลกลับสะบัดนี้ ชายหนุ่มกุมมือของตัวเองไว้ มันสั่นจนเขากลัว ร่างโปร่งกลืนก้อนสะอื้นลงคอ สูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะเอ่ยปากพูดออกไป



รู้มั้ยว่าคุณกำลังเอาคำว่ารักของคุณมาทำร้ายผม คุณจะมารักผมได้ยังไงในเมื่อคุณมีเพ่ยฟางอยู่ อย่ามาใช้คำว่ารักกับผมเพราะรู้ว่าผมอ่อนไหวกับมันเพียงเพื่อจะหลอกให้ผมกลับไป ถึงมันจะไม่มีค่าสำหรัยคุณแต่คำว่ารักมันมีค่าสำหรับผม อย่าพูดมันออกมาชุ่ยๆทั้งที่ไม่เคยรู้สึก



ชานยอล



คุณคริส ช่วยคิดด้วยเถอะครับ ผมก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่ถ้าคิดจะใช้ชีวิตร่วมกันกับใคร ผมอยากเป็นคนคนเดียวที่เขารัก ผมไม่อยากเป็นที่หนึ่ง ไม่อยากให้เขามีที่สอง เขาต้องมีแค่ผมคนเดียว ซึ่งคุณให้ผมไม่ได้



ชานยอลก็รู้ว่าเรื่องของเรามันเริ่มต้นขึ้นไม่เหมือนคนอื่น พี่พยายามทุกอย่างแล้ว ชานยอลอยากอยู่ที่นี้พี่ก็ให้อยู่ แค่ขอให้ชานยอลออกมาหาพี่บ้างเวลาที่พี่มาหา แล้วชานยอลจะให้พี่ทำยังไง?”



คริสพูดด้วยสีหน้าอ้อนวอนปนปวดร้าว เขารู้ว่าเขาผิดและเขาเองก็พยายามแก้ไขมันอยู่ แต่ทำไมชานยอลถึงไม่ยอมให้โอกาสเขาเลย แล้วคำตอบที่เขาได้รับกลับมาก้ทำให้เขาแทบหงายหลัง ใบหน้าหล่อเหลาสีเผือดลงทุกขณะ



ทิ้งเค้าสิ ทำได้หรือเปล่า



ชานยอล! เพ่ยฟางเป็นแม่ของลูกพี่ พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก



งั้นก็ทิ้งผม



พูดถึงตรงนี้แล้วน้ำตาของเขาก็ไหลลงมาราวกับฝนตก เป็นเรื่องยากที่คุณคริสจะทิ้งเพ่ยฟาง ทิ้งเขานั้นยังดูจะง่ายเสียกว่า แต่คุณที่ถูกยื่นขอเสนอถึงกับหน้าถอดสี เขาทำไม่ได้ เลือกไม่ได้ภสักทาง เพ่ยฟางไม่ผิดเลยสักนิด ชานยอลก็เช่นกัน



พี่ทำไม่ได้ พี่ทำไม่ได้จริงๆ



เอาล่ะ ผมจะกลับแล้ว



ไม่พูดเปล่า ชานยอลหยิบผ้าเช็ดมือขึ้นมาจากตักวางมันลงบนดต๊ะอาหาร คริสที่เห้นอย่างนั้นจึงต้องรีบลุกขึ้นตามตะครุบร่างที่กำลังตะเดินหนีเขาไว้ด้วยอ้อมแขนทั้งสองข้าง เขาจะปล่อยให้ชานยอลเดินหนีไปเฉยๆแบบนี้ไม่ได้ ไม่รู้อีกเมื่อไหร่พวกเขาสองคนจะได้เจอกันอีก เขารู้สึกราวกับว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายรีบอ้าปากอ้อนวอนแต่คำร้องขอของเขาก็เหมือนถูกดักไว้ทุกทาง



ชานยอล เห็นใจพี่เถอะ



แล้วคุณเคยเห็นใจผมบ้างมั้ย! ผมต้องทนให้คุณทำร้ายอีกเท่าไหร่ 1ปีที่ผ่านมาทำร้ายกันไม่พอหรือไง ผมอยู่ในบ้านหลังนั้นผมต้องนอนร้องไห้แทบทุกคืน ไม่เคยเลยสักครั้งที่ผมจะนอนหลับตาอย่างมีความสุข



พี่จะให้ชานยอล พี่จะทำให้ชานยอลมีความสุข พี่จะไม่มีใครอีกแล้ว ขอร้องล่ะ ให้โอกาสพี่บ้าง



ไม่มีโอกาสสำหรับคุณแล้ว ฟลินท์ ลูกของคุณที่กำลังจะเกิดมา กลับไปดูแลเขาซะ เขาอยากมีทั้งพ่อและ
แม่ อย่ามายุ่งกับผมอีกเลย หยุดเอาความเห็นแก่ตัวของคุณมาทำร้ายเขาทั้งสองคนได้แล้ว ลาก่อนครับ คุณคริส



ชานยอล ชานยอล!”



เก้าอี้สีขาวที่เจ้าของงานบรรจงเลือกมาเป็นอย่างดีล้มลงกระแทกกับพื้นเมื่อร่างโปร่งสะบัดตัวอย่างแรงจนร่างเขาที่กำลังถูกรุ่มเร้าด้วยพิษไข้กระปทกเข้ากับโต๊ะอาหาร ไม่สนใจเสียงร้องตามของคนข้างหลัง คริสยืนมองร่างนั้นเดินออกไปจนลับตาพร้อมกับสติที่ดับวูบลงมีเพียงเสียงร้องเรียกด้วยความเป็นห่วงของอี้ชิงเท่านั้นที่เขาได้ยิน



จากไปแล้ว ห่างออกไปจากเขาทุกที







TBC.............



สวัสดีค่ะ

เนื่องจากช่วงนี้จิตใจต้องการแต่จะแต่งฟิค เลยมาอัพเร็วกว่าที่คิด ฮ่าๆๆหวังว่าคงจะถูกใจกันนะคะ นี้เป้นการปะทะคารมครั้งรองสุดท้ายของคริสและชานยอล ฟิคเรื่องนี้ใกล้จะจบลงทึกทีแล้วค่ะ ขอบคุณที่ติดตามกันมานะคะ

ช่วงนี้เราขยันเขียนฟิคเพราะรู้สึกว่าอารมณ์กำลังมา ช่วงหนึ่งห่างไปยาวเพราะรู้สึกอารมณ์สะดุดยังไงไม่รู้ คิดถึงพี่คริสค่ะ อื่ออ

ยังไงก็จะพยายามทำออกมาให้ดีที่สุดนะคะ

ขอบคุณค่ะ


ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ  

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17097 RaineyRainn (@RaineyRainn) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:58
    มันควรจะจบที่ชานยอลเดินออกมาล่ะถูกแล้ว
    #17097
    0
  2. #17080 Dayukxxx (@Dayukxxx) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    รู้ว่าเลือกยากมาก แต่ก็ให้โอกาสแล้วนะ ชานยอลให้โอกาสคริสเลือกแล้วแต่เมื่อเลือกไม่ได้คนที่ไม่ได้อยากเป็น 1 หรือ 2 ก็ขอถอยอ่ะ จะสงสารก็สงสาร แต่พออ่านจบคือยกยิ้มค่ะ แม่ขอโทษด้วยนะลูก
    #17080
    0
  3. #16760 pimlm (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 08:13
    จะโหดไปมั้ยหน้าเรารู้สึกสมน้ำหน้าคริสอ่ะ แหะๆ
    #16760
    0
  4. #16243 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:35
    เห้อจะสงสารดีไหม
    #16243
    0
  5. #15666 Paloon (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 13:10
    จะว่าอะไรมั๊ยถ้าตอนจบอยากให้เพ่ยฟางตาย ไม่ได้ใจร้ายหรือไม่ชอบนะแต่ถ้าจบแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
    #15666
    0
  6. #15069 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 15:15
    อย่าโมโหได้มั้ย?!! ยอลอย่าเขินหลี่ฟงได้มั้ย?!! ฮื่ออออ ปวดใจ
    #15069
    0
  7. #14321 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 17:36
    สมน้ำหน้าครืส เเล้วนี่จะจบยังไง มีลูกมีเมียเเล้วนี่ จัจบครบสาทคนเราไม่ยอมย่ะ
    #14321
    0
  8. #14034 FRBTAENG (@-frtaeng) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:36
    พี่คริสดูแลตัวเอบก่อน แล้วค่อยไปง้อชานยอลนะ ในเมื่อคนมันรักกันยังไงมันก็ตัดกันไม่ขาดอยู่ดี
    #14034
    0
  9. #13927 slimtongs (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 16:33
    ชานยอลทำได้ดีมาก ที่หนูพูดมามันช่ายทุกอย่างเลย หันหลังออกมาจากผู้ชายคนนั้นถูกแล้ว ไม่มีใครอยากเป็นที่หนึ่งแต่อยากเป็นคนรักคนเดียวของคนที่เรารัก เพ่ยฟางเป็นแม่ของลูกดันนั้นคุณควรกับไปดูลูกเมียของคุณเถอะ เกลียดคำว่ารักของ อพคจังเลยอะ ทำไมเขาไม่รู้สึกอินไปกับมันเลย ถ้า อพค ไม่จัดการเรื่องให้มันเข้าที่เข้าทางมากกว่านี้ หนูยอลอย่ากับไปหาเฮียมันนะ
    #13927
    0
  10. #13889 under-me (@understamp) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 20:01
    สงสารคริสล่ะ ตัดไม่ขาดสักทาง
    ประโยค "งั้นก็ทิ้งผม" นี่ทำลายล้างจริงๆ
    #13889
    0
  11. #13877 MINZY_KH (@13-mint) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 19:29
    เหอะ!! รักทั้งสองคนอย่างนั้นหรอ? คำพูดพี่นี่มัน"เห็นแก่ตัวโครตตตต" ไม่มีใครหรอกนะที่จะทนอยู่แบบสามคนผัวเมียได้ ผู้หญิงคนนั้นอาจจะทนได้ละมั้ง? แต่น้องมันทนรับไม่ได้ มันไม่ได้อ่ะ ปล่อยน้องไปเถอะ ถ้ารักน้องจริงก็ปล่อยน้องไปเถอะ อย่ามายื้อกันแบบนี้อีกเลย สงสารยอลอ่ะ TT
    #13877
    0
  12. #13870 Rung_Chic (@rungtiwa366) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2557 / 19:10
    มันจริงอย่างที่ยอลพูดเลยถ้าเลืกคนใดคนหนึ่งไม่ได้
    ก็อย่าเอาคำว่ารักมาทำให้เจ็บ
    จริงๆเราควรสงสารคริสนะ แ่แบบพอคิดถึงสิ่งที่คริสทำแล้ว
    สมน้ำหน้ามากกว่าสงสาร
    ทำตัวเองแท้ๆเลยคริสเอ๊ยยย
    #13870
    0
  13. #13866 BABY-L (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2557 / 10:48
    ต้องเพลงนี้
    "ทิ้งเขาซะ ทิ้งเขาซธ ถ้าไม่รักก็ปล่อยเขาไป ปล่อยยอลป้ายยยย"
    #13866
    0
  14. #13865 BABY-L (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2557 / 10:43
    มาอัพน้าค้าาาาาาาาา

    รออยู่น้าาาาาา

    อยากอ่านต่อแล้วค้าาาาา

    สงสารพี่คริสนะ แต่ก็ยังช้ำใจอยู่อ่าาาา

    ยอล ทำให้พี่คริสยอมให้ได้สิ ทิ้งเพ่ยไปเบยยย

    ให้ยอลเลี้ยงลูกเพ่ยแทน หรือไม่ก็ไปทั้งแม่ทั้งลูกเลยย

    แล้วยอลก็ท้องซะ ถ้าท้องไม่ได้ก็ทำจนกว่าจะท้องอ่ะ (หื่นไปไหนนั่น)//พี่คริสยิ้มกริ่ม//ชยอลหน้าซีด

    นะนะนะนะน้าาาาา มาอัพน้าาา รออยู่ ติดตามอยู่จ้าาาา

    #13865
    0
  15. #13863 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 23:02
    ร้งหัย!!!! สงสารเฮียฮรื่ออออออ ไม่นร๊า~~
    #13863
    0
  16. #13862 yifan park (@tarnporntida) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 22:09
    เฮีย คิดได้ไงคร้าบ รักทั้งสอง เลือกสักคนสิเป็นป่ะ เดี๋ยวปั๊ดเตะไปกาแล็กซี่เลย ไปเลย เอาเงิงบานๆ ไปเฉ๊าะหัวเพ่ยฟางกับลูกไป!! กลับไปบ้านเกิดเลยลุงคริสเหงือกบาน~ ปล่อยน้องยอลไว้กับเค้าเนี่ยแหละ เค้าจะจับไปทำเมียเลยคอยดู (ไรท์เตอร์ เค้าเป็นกำลังใจให้นะ สนุกมากๆเลยแต่งจนเค้าอินน์ น้ำตาแตกเลยอ่ะ T^T สุดยอด เค้าจะติดตามไปตลอดคร้าบ)
    #13862
    0
  17. #13861 TRICK trick (@somcie) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:09
    'ทิ้งเค้าสิ...ไม่งั้นก็ทิ้งผม' เด็ดมากค่าาา ><
    #13861
    0
  18. #13860 babyzgik (@babyzgik) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 08:15
    สงสารพี่คริสนะ แต่สะใจมากกว่า สมน้ำหน้าทำร้ายยอลไว้เยอะโดนแค่นี้ยังน้อยไป!
    #13860
    0
  19. #13858 may (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 01:52
    เลิกเห็นแก่ตัวซักทีเถอะเฮีย ยอลเสียใจมากพอแล้วววววว ทำตัวเองแท้แท๊.............กลับไปหาลูกหาเมียเถอะ!!!
    #13858
    0
  20. #13856 Vamz (@vam3113) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 01:17
    อ่านตอนนี้แล้วมีความสุข  
    ไปดูแลลูกกับเมียเฮียเถอะนะ

    ^  ^
    #13856
    0
  21. #13854 baba (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 22:08
    พี่คริสเห็นแก่่ตัวจริงๆ ปล่อยชานยอลไปเถอะ ตอบมาได้ไงรักทั้งสองคน โว๊ะ 
    #13854
    0
  22. #13852 LNTR (@6teen) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 18:59
    เอาอีกๆๆ ชาลยอลล >< เอาให้คริสเจ็บหนักกว่านี้ วะฮะฮ่าาาา ทำชาลยอลเจ็บไว้เยอะ ทำร้ายมาเป็นปี มาขอคืนดีง่ายๆแบบนี้ไม่ดีนะคริสสส~~~
    #13852
    0
  23. #13850 ฮิฮิ้ว (@shebam) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 18:28
    ทำได้ดี ชานยอล ทำได้ดี
    #13850
    0
  24. #13845 ParkChanP (@naythunmaster) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 14:22
    มันก็จริง พี่คริสจะเห็นแก่ตัวรั้งไว้ทั้งสองคนไม่ได้ เจ็บว่ะ เลือกชานยอลคนเดียวก็ไม่ได้ ลูกกับเมียก็มี แต่จะทิ้งชานยอลก็ไม่ได้อีก รักเขานี่หว่าา ซับซ้อนมาก
    #13845
    0