[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 105 : CHAPTER 100

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    13 ส.ค. 57





Distorted Daytime

















ร่างเล็กนั่งอยู่บนโต๊ะในห้องทำงานของตัวเอง คิ้วเรียวสีดำขมวดมุ่นเพราะความหงุดหงิด เสียงโทรศัพท์สั่นดังอย่างต่อเนื่องทำให้เขารำคาญ แน่นอน มันไม่ใช่ของเขา ชานยอลหลับไปแล้วในเสื้อชุดใหม่ที่แห้งสนิท เนื่องจากเขาต้องใช้ชีวิตแทบ7วันในบริษัทเขาจึงมีเสื้อผ้าติดไว้ในห้องทำงาน2-3ตัวถึงมันจะเล็กสำหรับชานยอลไปหน่อยแต่ก็พอใส่ได้  ร่างโปร่งทิ้งไว้แต่โทรศัพท์ที่กำลังสั่นอย่างบ้าคลั่งบ่งบอกถึงความพยายามของปลายสายให้เขาได้รำคาญเล่น



รำคาญชิบหาย



แบคฮยอนทำเสียงลอดไรฟัน ไม่กล้าส่งเสียงดังเพราะกลัวคนที่กำลังหลับจะตื่นขึ้นมา ก่อนจะถือวิสาสะที่เป็นเพื่อนกันมานับ10ปีเดินย่องไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมากดดู ข้อความหลายสิบฉบับยังไม่ถูกกดอ่าน หน้าจอโชว์ข้อความในโปรแกรมไลน์มีเพียงคุณคริสแค่คนเดียวเป็นเจ้าของข้อความเหล่านั้น ไม่รวมถึงสายที่ไม่ได้รับอีกนับร้อยสาย ร่างเล็กถอนหายใจออกมานึกเหนื่อยกับความพยายามไม่เข้าถ้าของสามีเพื่อน นิ้วเรียวกดเปิดข้อความไลน์เหล่านั้นขึ้นอ่าน



ชานยอลอยู่ไหน!’



ตอบพี่หน่อย รับสายพี่ที



ชานยอลฝนตกนะ ระวังตัวด้วย



รับสายพี่ด้วยเถอะ พี่เป็นห่วงเราจะแย่แล้ว



พี่ขอโทษ รับสายพี่ที



ร่างเล็กอ่านข้อความประโยคซ้ำๆเดิมๆพลางส่ายหน้าแวบหนึ่งความรู้สึกเห็นใจก็บังเกิดขึ้นมาก่อนจะเลื่อนสายตาไปดูร่างโปร่งซึ่งนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่บนโซฟา เรียวปากเล็กเม้มเข้าหากันอย่างชั่งใจ สิ่งที่เขาทำมันจะถูกต้องหรือเปล่านะ



ชานยอลอยู่กับผม ไม่ต้องโทรมาอีกแล้ว



คุณแบคฮยอนใช่มั้ยครับ?’



ข้อความถูกตอบกลับมาแทบจะทันทีหลังจากมันโชว์สถานะว่าอ่านแล้ว แบคฮยอนพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอีกครั้ง ถึงมันจะสั้นห้วนแต่คนอ่านที่รอคำตอบอย่างใจจดใจจ่ออย่างคริสก็คลายความกังวลได้บ้าง



อื้ม


ฝากดูแลชานยอลด้วยนะครับ ผมเป็นห่วงเขามาก



ไม่ต้องห่วงหรอก ผมเป็นเพื่อนแต่ผมก็ดูแลชานยอลได้ดีกว่าสามีอย่างคุณ แค่นี้นะ



มือเรียวพิมพ์ข้อความออกไปรวดเร็วอย่างใจคิด ก่อนจะวางมันไว้บนโต๊ะที่เดิม ข้อความที่เขาส่งกลับไปคือเรื่องจริงไม่ได้ต้องการจะประชดประชันคุณคริสแต่อย่างใด เขาพูดไปตามความเป็นจริงเท่าที่เขารู้คือตอนอยู่ในบ้านหลังนั้นเพื่อนของเขาก็ไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากสามีเท่าที่ควร



ไอ้ดัมโบ้นะไอ้ดัมโบ้ ไปทำอิท่าไหนให้ผัวที่ไม่เคยสนใจกลับมาทั้งรักทั้งหลงแกได้ขนาดนี้นะ โชคดีหรือโชคร้ายว่ะเนี้ย ฉันล่ะเครียดแทนแกจริงๆ



ไม่ใส่ใจกันเหมือนเดิมยังจะดีเสียกว่าคุณคริสจะได้ปล่อยเพื่อนเขาไปง่ายๆไม่ดึงรั้นกันให้เจ็บปวดแบบนี้ เขาได้แต่คิดในใจ สงสารเพื่อนเหลือเกินแต่ก็อดเห็นใจสามีอย่างคุณคริสที่กำลังได้รับผลจากการกระทำแย่ๆของตัวเอง จะทนได้แค่ไหนกันนะ ขอให้ความพยายามของคุณคริสยังมั่นคงและแข่งแกร่งแบบนี้ตลอดไป เพื่อนของเขาได้มีความสุขจริงๆจังๆกับเขาเสียที






คริสนั่งมองดูโทรศัพท์ในมือในห้องพักของตัวเอง มือหนาลูบไล้ข้อความบนหน้าจอมือถือที่แบคฮยอนเพื่อนของภรรยาของเขาตอบกลับมา มันช่างเป็นความจริงที่ทำให้เขาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน



ผมเป็นเพื่อนแต่ผมก็ดูแลชานยอลได้ดีกว่าสามีอย่างคุณ



ความจริงที่เขาเป็นสามีที่ไม่ได้เรื่องดูแลแม้แต่คนที่ตัวเองรักไม่ได้แถมกลับทำร้ายให้คนที่ตัวเองบอกว่ารักต้องเจ็บช้ำแทบทุกครั้งที่ได้พบหน้าไม่ว่าจะเป็นการกระทำหรือคำพูดของตัวเอง กำลังใจลอยถึงคนที่เพิ่งจากไปโทรศัพท์ในมือก็ดังขึ้นสายตาที่เคยโอนยอนเมื่อนึกถึงคนรักแข็งกระด้างขึ้นมาอย่างน่ากลัวเมื่อเห้นว่าใครดทรมา ไม่รอช้าชายหนุ่มกดรับสายทันที



เจ้านายครับคุณชานยอลอยู่ที่...



ฉันไล่แกออก



อี้ชิงซึ่งกำลังเล่นกับปิ๊ปโป้อยู่หันไปมองเจ้านายทันทีก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาพลางส่ายหน้า นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้านายของเขาไล่ลูกน้องออกเพราะทำงานช้าไม่ทันใจคุณอู๋ อี้ฟ่านผู้มีกิตติศัพท์ควาใจร้อนโด่งดังไปทั่วบริษัท



ไม่ตามข่าวคุณชานยอลต่อเหรอครับ



ตาม..แต่ไม่ใช่ชุดนี้ มีอย่างที่ไหนฉันให้ตามข่าวชานยอลตั้งแต่ออกไปนี้เพิ่งโทรมาตอนที่ฉันรู้แล้วว่าชานยอลอยู่ที่ไหน พวกมันทำงานกันยังไง!”



ยิ่งพูดเขาก้ยิ่งโมโห พวกมันควรจะรู้ว่าชานยอลอยู่ที่ไหนตั้งแต่ขับรถออกไปจากคอนโดเขาด้วยซ้ำ และครั้งนี้อี้ชิงก็เห็นด้วยกับเจ้านาย สายข่าวพวกนี้ทำงานช้าเกินไป



อี้ชิง ไปจัดการหาสายข่าวชุดใหม่ให้ฉันที เอาที่ทำงานเร็วฉันอยากรู้อะไรต้องรู้ภายใน20นาที และอย่าให้ชานยอลรู้ตัวเด็ดขาด ครั้งที่แล้วเขาไม่พอใจฉันมาก ฉันสังหรณ์ใจแปลกๆว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ฉันเป็นห่วงเขา



ครับเจ้านาย



ประโยคสุดท้ายของคุณคริสช่างแผ่วเบาจนน่าใจหาย ใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังซีดลงทีล่ะนิดฉายแววเป็นห่วงอย่างชัดเจน ดวงตาคมทอดอ่อน ก้มมองดูปิ๊ปโป้ที่กำลังเล่นลูกบอลอยู่บนพื้นห้องคนเดียวเดินช้าๆไปอุ้มมันขึ้นมา มือหนาลูบลงไปบนศีรษะนุ่มที่ปกคลุมไปด้วยขนสีน้ำตาลอ่อน



เหงาหรือเปล่า ฮืม วันนี้ฉันไม่ว่างพาแกไปวิ่งเล่นหรอก วิ่งในห้องนี้ไปก่อนก็แล้วกันอย่าซนนะเข้าใจมั้ย!”



คริสก้มหน้าพูดกับหมาในอ้อมแขนราวกับว่ามันจะรู้เรื่องที่เขาต้องการจะสื่อ ปิ๊ปโป้เจ้าหมาตัวอ้วนเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายของมัน ลูกตากลมสีน้ำตาลใสแจ๋วมองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างรักใคร่ก่อนจะตวัดลิ้นเลียลงไปบนหลังมือหนา คริสมองมันอย่างพอใจก่อนจะวางเจ้าสี่ขาลงกับพื้น



แล้วตอนเย็น ยังเหมือนเดิมหรือเปล่าครับ



ตามเดิม จัดทุกอย่างออกมาให้ดีที่สุด ฉันมีเวลาไม่มาก แกเข้าใจมั้ย?”



แต่คุณดูเหมือนจะไม่สบาย



ฉันไม่เป็นไร



อี้ชิงพูดออกมาด้วยความเป็นห่วงและคริสก็รีบปฏิเสธออกมาทันที เจ้านายของเขายังอยู่ในเสื้อผ้าชุดเดิม มันไม่ได้เปียกโชกเหมือน1ชั่วโมงที่แล้วแต่มันก็ยังชื้นมากอยู่ดี และเจ้านายของเขาก็หน้าซีดลงเรื่อยๆคงเป็นห่วงคุณชานยอลมากสินะถึงได้แต่กดโทรศัพท์ดทรหาจนลืมเป็นห่วงตัวเอง



ที่โรงแรมเดิม ครั้งแรกที่เราได้เจอกัน จัดทุกอย่างให้ดีที่สุด อย่าให้ขาดเหลืออะไร ชานยอลต้องประทับใจกับมัน



ครับ คุณคริส



คริสสั่งลูกน้องออกไปพร้อมกับกำชับให้ทำทุกอย่างให้ดีที่สุดแม้จะไม่รู้ว่าเจ้าของงานจะยอมออกมาพบเขาในวันนี้อีกครั้งหรือเปล่า ก็เล่นวิ่งออกไปเสียแบบนั้น เขาเองก็ไม่มั่นใจนักว่าถ้าเอาปิ๊ปโป้ไปล่ออีกชานยอลจะยอมกลับมาหาเขาอีกมั้ย



ฟังนะปิ๊ปโป้



หงิง~”



คริสก้มหน้าลงพูดกับลูกหมาที่กำลังใช้ใบหน้าและคางแหลมๆของมันถูไถที่ปลายเท้าของตน ร่างสูงย่อตัวลงนั่งกับพื้น ประคองใบหน้าน่ารักน่าชังของปิ๊ปโป้ไว้ในมือทั้งสองข้างให้ดวงตาสีน้ำตาของมันมองแต่ใบหน้าของเขาคนเดียว



เรามีเวลาแค่3วัน ง้อแม่แกให้สำเร็จ ทำให้เขายอมกลับปอยู่กับเราให้ได้ เข้าใจมั้ย!”



หงิง หงิง งื่ดด



ถ้าแกทำสำเร็จฉันจะสั่งสเต็กลูกวัวเนื้อชั้นดีให้แกกิน3มื้อเลยเอ้า



คริสติดสินบนกับหมาด้วยสเต๊กเนื้อชั้นดีจากเมืองนอกทั้งๆที่ฟันของปิ๊ปโป้ยังขึ้นไม่ครบด้วยซ้ำ เป็นการกระทำที่ทำให้จาง อี้ชิงอดหัวเราะออกมาไม่ได้จริงๆ



ชานยอลงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะแรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์บนโต๊ะกระจกข้างโซฟาที่ตนนอนอยู่ เรียวปากอิ่มคว่ำเป็นรูปตัวยู มองโทรศัพท์ที่ถูกกดปิดเสียงด้วยดวงตาแดงช้ำ ก่อนที่จะหันไปมองหน้าเจ้าของห้องที่กำลังเกาหัวตัวเองแรงๆเพราะความรำคาญอย่างขอความคิดเห็น



หยุดไปแล้วนะชั่วโมงหนึ่ง นี้โทรมาอีกแล้ว



ทำไงดี



รับ ก่อนที่กองเอกสารจะท่วมหัวฉันตาย



แบคฮยอนพูดอย่างรำคาญใจ มองใบหน้าหวานของเพื่อนด้วยความหงุดหงิด ปกติก็เป็นคนขี้หงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อมาได้ยินเสียโทรศัพท์สั่นทุก5นาทีก็ทำเอาพยอน แบคอยอนถึงกับทำงานไม่ได้




ยิ่งเห็นร่างโปร่งทำท่ายึกยักเหมือนจะกดรับแต่ก็ไม่รับจะกดตัดสายก็ไม่ทำยิ่งทำให้เขาพาลโมโห ลุกขึ้นมาจากโต๊ะทำงาน แย่งโทรศัพท์ที่กำลังสั่นขึ้นมาถือไว้ ไม่สนใจเสียงร้องโวยวายของเจ้าของมือถือ กดรับปั๊บ เขาก็ยื่นกลับไปเหมือนจะตั้งใจแกล้งเจ้าของโทรศัพท์ที่ยังไม่ทันตั้งตัวเสียอย่างงั้น



ชานยอล



“….”



ทำไมไม่พูดล่ะ วิ่งออกมาอย่างนั้นทำไม พี่เป็นห่วงนะรู้มั้ย



คริสรีบกรอกเสียงลงไปทันทีเมื่อโทรศัพท์ถูกกดรับ ถึงแม้จะได้ยินข่าวจากแบคอยอนทางข้อความว่าชานยอลปลอดภัยแล้วก็ตามเขาก็ยังไม่สามารถนอนใจได้อยู่ดี ก็ห่วงมากนี้นา



แล้วจะให้อยู่ทำไม ผมสบายดีไม่ต้องเป็นห่วง



ดีแล้ว



ชายหนุ่มครางเสียงแผ่ว เขารู้สึกหนักหัวจนอยากจะล้มตัวลงนอน มองปิ๊ปโป้ที่กำลังแทะขนมรูปกระดูกด้วยสายตาหนักอึ้ง ร่างกายร้อนวูบ แต่ก็ยิ้มออกมาเมื่อได้ยินว่าคนที่เขาเป็นห่วงแสนห่วงปลอดภัยดีแล้ว หรือแต่เรื่องนั้นที่เขาต้องทำให้สำเร็จ



แค่นี้นะ ไม่ต้องโทรมาอีก



ดะ..เดี๋ยวชานยอล ฟังพี่ก่อน



กำลังจะพูดออกไปตามแผนการแต่คริสก้ต้องร้องออกมาเมื่อได้ยินว่าชานยอลจะตัดสาย เขาได้ยินเสียงจิ๊ปากดังลอดออกมาเบาๆ ชายหนุ่มทำเสียงกระแอมในลำคออันแห้งผาก เขารู้สึกเหมือนจะไม่สบายจริงๆด้วย



อะไร!”



ร่างโปร่งทำเสียงกระชากเหมือนรำคาญหนักหนา ก่อนจะหันไปส่งค้อนให้เพื่อนร่างเล็กที่กำลังกระเถิบร่างเขามาใกล้ ยื่นหูเขามาชิดกับใบหน้าของเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น จนเขาลืมสังเกตน้ำเสียงของปลายสายว่ามันไม่ค่อยจะสู้ดีนัก



เย็นนี้ออกมาทานข้าวกับพี่ได้มั้ย?”



เหอะ..ผมบอกคุณว่ายังไงครับ มีเวลาให้คุณถึงเที่ยงวันเท่านั้น



ชานยอลทำเสียงขึ้นจมูก ผู้ชายอย่างคุรคริสได้คืบมักจะเอาศอกด้วยเสมอ คริสกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบากคิดไว้แล้วว่าชานยอลต้องบอกปฏิเสธ แต่มันก็ไม่เหนือบ่ากว่าแรงของนักธุรกิจที่ผ่านการเจรจามาอย่างโชกโชนอย่างเขา



แล้วปิ๊ปโป้ล่ะ ชานยอลไม่อยากเอามันไปเลี้ยงแล้วเหรอ



“…………….”



เขาคงนอนมากเกินไปจนลืมเรื่องของลูกชายสี่ขาไปเสียสนิท ครั้งนี้เป็นตาของชานยอลบ้างที่ต้องกลืนน้ำลายลงคอ พร้อมทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ อยากได้หมาก็อยากได้ แต่ก็กลัวว่าถ้าออกไปพบหน้าคุณคริสตัวเองจะเผลอใจอ่อนยอมกลับไปจีนแทนที่จะได้หมากลับบ้าน



พี่อยู่ที่นี้แค่3วันเองนะชานยอล ไม่รู้ว่าตอนไหนจะอีกกี่วัน กี่ปีถึงจะได้กลับมาหาชานยอลอีก ออกมาหาพี่อีกสักครั้งไม่ได้หรือไง



เมื่อเห็นว่าชานยอลนิ่งเงียบไม่ตอบโต้กลับมาเมื่อเขาพูดจบ คริสจึงรีบพูดดน้มน้าวหวังให้ภรรยาของตนเห้นใจและยอมใจอ่อนเดินกลับมาหาตนอีกครั้ง มือหนาลูบลงไปบนศีรษะที่ปกคลุมด้วยขนอ่อนสีน้ำตาล ปิ๊ปโป้ครางหงิงมันดูรำคาญมากกว่าพอใจที่เขาไปรบกวนเวลาทานอาหารว่างของมัน



ถ้าชานยอลไม่ออกมา พี่ไม่เอาปิ๊ปโป้ไปให้นะ พี่เลี้ยงมันเองก็ได้ ลูกของเราพี่ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ถ้าชานยอลยังยืนยันว่าจะไม่ออกมาพี่จะได้เลื่อนไฟท์พามันกลับพรุ่งนี้เลย



ดะ..เดี๋ยวก่อน



เสียงร้องของปิ๊ปโป้คงดังไปถึงปลายสายให้คนได้ยินใจสั่นเล่น ทำไมคริสจะไม่รู้ว่าปาร์ค ชานยอลเป็นคนใจอ่อน และทำไมเขาจะไม่รู้ว่าต้องทำยังไงชานยอลถึงจะยอมออกมาหากัน รอยยิ้มสมหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เสียงของชานยอลที่เปล่งออกมาสั่นจนเขาสัมผัสได้



ชานยอลกลืนน้ำลายลงคอ ฟันสวยขบเม้มริมฝีปากตัวเองไว้ คิ้วสวยมุ่น ชื่อของปิ๊ปโป้ทำให้เขาลำบากใจ ดวงตาสีดำใสแจ๋วกับขนนุ่มๆของมันทำให้เขาคิดถึงจนต้องตกลงไปบนหลุมพรางของคุณคริสอีกครั้ง



ที่ไหน



โรงแรมครั้งแรกที่เราเจอกัน



คริสรีบตอบออกไปเหมือนกลัวว่าถ้าเขาตอบช้าชานยอลจะเปลี่ยนใจ ร่างโปร่งฟังชื่อสถานที่นัดพบก่อนจะร้องครางในลำคอ โรงแรมที่เขาได้เจอกันครั้งแรกอย่างนั้นหรือ เหตุการณ์ครั้งแรกที่พวกเขาได้เจอกันเขาจำได้ว่ามันไม่น่าพิศมัยนัก จำความรู้สึกเกลียดชังที่เขามีต่อร่างสูงที่มองเขาราวกับสำรวจสิ้นค้าชิ้นหนึ่งได้ดี ชานยอลนึกแค้นใจจนลืมสังเกตุว่าเสียงที่เปล่งออกมาของคริสมันแกว่งไปจนคนแอบฟังอย่างแบคอยอนยังจับสังเกตุได้



คุณจะยกมันให้ผมจริงๆนะ



ชานยอลร้องขอหลักประกันด้วยนึกระแวง เขากลัวว่าถ้าออกไปคุณคริสจะไม่ยอมทำตามขอตกลง คริสคลี่ยิ้มอ่อนโยนอุ้มปิ๊ปโป้ขึ้นมาไม่สนใจว่ามันจะตะกรุยแขนของเขาจนเป็นรอยแดงเถือกเพราะไปขัดขวางช่วงเวลาแห่งความสุขของมัน



ถ้าชานยอลเอ่ยปากขอ พี่ก็พร้อมจะยกทุกอย่างให้



เมื่อได้ฟังคำตอบชานยอลถึงกับก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าแดงเถือกของตัวเองไว้ แม้คนพูดจะอยู่ไกลเกินกว่าจะได้เห็น แต่แบคฮยอนที่แอบฟังทุกอย่างอยู่ข้างๆกำลังทำหน้าเหมือนโดนยาเบื่อล้อเลียนเขาอยู่ก็ทำให้เขาอายได้ไม่น้อย พร้อมกับทำปากขมุบขมิบที่เขาจับใจความได้ว่า ตอแหลเขาจึงส่งค้อนไปให้อย่างอดไม่ได้



กี่โมง



ทุ่มหนึ่งนะ เดี๋ยวพี่ให้คนไปรับ



ไม่ต้อง ผมจะขับรถไปเอง แค่นี้แหละ



อื้อ พี่จะรอนะ



ชานยอลกดเป็นฝ่ายกดตัดสายก่อนอย่างเช่นทุกครั้ง ประโยคสุดท้ายของคุณคริสฟังดูแปลกๆ ฟุดฟิดเหมือนเสียงคนกำลังจะร้องไห้แต่ก็คงไม่ใช่ คุณคริสจะร้องไห้ทำไม ชานยอลหารู้ไม่ว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของคนกำลังจะจามเพราะโดนไข้หวัดเล่นงานต่างหาก



หืมมม ไอ้คนร้อยเล่ห์! ไอ้คนเจ้าแผนการ



เห็นมั้ยล่ะ ว่าเค้ามันเจ้าเล่ห์เจ้าแผนการแค่ไหน คุณคริสก็คือสุนัขจิ้งจอกดีๆนี้เอง



เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัดสายไปแล้วแบคฮยอนก็ร้องขึ้นด้วยความหมั่นไส้ คิดถึงใบหน้าหล่อนิ่งนั้นแล้วไม่อยากจะเชื่อว่าจะเป็นผู้ชายร้อยแผนแบบนี้



เชื่อล่ะ ฉันล่ะยอมแพ้ผัวแกจริงๆ ชาตินี้ชาติไหนขออย่าให้เจอผู้ชายเจ้าชู้เจ้าเล่ห์แบบนี้เถอะ เพี้ยง



พูดพร้อมกับพนมมือยกท่วมหัว ไม่รู้ว่าถ้าเขาเจอเรื่องแบบชาติยอล พยอน แบคฮยอนคนนี้จะทนได้แค่ไหน คงต้องตายกันสักข้าง



แกชอบผู้ชายเหรอ?”



จะบ้าเหรอ! วู้ยย พูดอะไร



เห็นเพื่อนแสดงอาการขยาดแบบนั้นชานยอลก็อดจะแหย่ไม่ได้ ชายหนุ่มหัวเราะลั่น มองดูท่าสะบัดขนของเพื่อนรักแล้วแอบคิดกับตัวเองคนเดียวในใจ อย่าให้ได้ยินข่าวแล้วกันว่าโดนผู้ชายจับทำเมีย



ว่าแต่แกจะพาฉันไปจริงๆใช่มั้ย



แน่นอน ฉันกลัวแกจะไปพลาดท่าเสร็จเขาอีก



พูดจาน่าเกลียด แต่ก็ขอบใจนะ



ร่างโปร่งส่งค้อนวงใหญ่ให้เพื่อน ถึงแม้ในใจจะกลัวว่าตัวเองจะพลาดท่าเสียทีอย่างที่เพื่อนคิดจริงๆ เรื่องวันนี้มันยังคงกรุ่นในใจ ได้แต่บอตัวเองว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเผลอปล่อยให้คุณคริสมีอิทธิพลต่อหัวใจ



คุณ จะออกไปจริงๆเหรอครับ



อี้ชิงพูดพลางเช็ดมือที่เปียกชื่นเพราะหยดน้ำกับผ้าเช็ดมือสีขาว มองดูเจ้านายที่กำลังนั่งหันหลังให้เขาอยู่บนเตียงถือกล่องสี่เกลี่ยมเล็กไว้ในมือ เปิดมันออกด้วยแต่สายตากับไม่ใช่แหวนที่เป็นจุดหมาย



อื้อ



แต่คุณไม่สบาย



ฉันต้องไปอี้ชิง



คริสพูดด้วยน้ำเสียงแตกพร่า มองดูแหวนสีเงินในกล่องด้วยสายตามั่นคง อี้ชิงที่เอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงถึงกับถอนหายใจ เจ้านายของเขาไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะเจ็บไข้ได้ป่วยง่ายๆ แต่เมื่อได้เป็นแล้วก็หนักจนแทบต้องย้ายร่างไปนอนที่ดรงพยาบาลแล้วอย่างนี้จะไม่ให้เขาเป็นห่วงได้ยังไง



 “ค่อยให้วันอื่นไม่ได้หรือครับ บอกคุณชานยอลว่าคุณไม่สบาย เราอยู่ที่นี้อีก..



ไม่ได้ ฉันมีเวลาไม่มากพอ และฉันก็จะไม่ยอมพลาดอีกแล้ว แหวนวงนี้เป็นของชานยอลเช่นเดียวกันกับหัวใจของฉัน แม้เขาจะไม่อยากได้แต่ฉันอยากมอบให้เขาด้วยมือของฉันเอง



หน้าที่ของนายแค่เตรียมยาให้ฉัน และจัดทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุดก็พอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 TBC....................





สวัสดีค่ะ...
หายไปนานอีกแล้ว แง้งง ยอมรับสารภาพแบบจำยอม แต่งตอนที่108ไม่ออกค่ะ เลยมาอัพช้า 5555 ตอนนี้สมองกำลังไหลลื่นขึ้นตอนที่109เลยแวะมาอัพให้ แง้งๆ

ฉลองๆ 100 ตอนแล้วนะคะ แต่ยังไม่จบเลย เฮ้อออ 555

ใกล้แล้วนะคะ ขอให้ชานยอลใจ่อนเร็วๆฟิคจะได้จบไหวๆ ฮ่าๆๆ

ขอบคุณที่ร่วมเดินทางกันมาจนถึงวันนี้นะคะ

ขอบคุณค่ะ



ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16830 เมียแจ็คสัน (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 21:38
    อาอี้นี่ลูกน้องสารพัดประโยชน์จริงๆ
    #16830
    0
  2. #16241 znpyp (@zernam003) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:57
    คนอะไรอ้างหมาตลอด5555554
    #16241
    0
  3. #15665 Paloon (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 13:04
    555 สมน้ำหน้าไม่สบายเลยชิ
    #15665
    0
  4. #15293 sunny_sunjy (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 16:02
    อีพี่คริสคิดถึงเมีย O///O

    สงสารอ่า
    #15293
    0
  5. #15292 sunny_sunjy (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 16:00
    อีพี่คริสคิดถึงเมีย O///O

    สงสารอ่า
    #15292
    0
  6. #15258 ป๊าฟาน (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 23:00
    มีความรู้สึกว่าอยากให้เคะเรื่องนี้ท้องอะเมะมันจะได้เจ็บปวดยิ่งเมะมักมากยิ่งอยากให้เคะท้องได้อยากรู้เหมือนกันว่าเมะมักมากคนั้นมันจะเลือกใคร but..!!! ปัจจุบัน ความจริงเคะเรื่องนี้คือชายท้องไม่ได้แต่ก็หนุกดีพี่ชยอลกำลังจะใจอ่อนหรอ..??? ไม่ได้นะเราอย่าเพิ่งใจอ่อนให้พี่ฟานได้ใจ พี่ฟานก็เลือกซักทีเถอะ ทำซักอย่างเถอะ เลือกเอาซักข้างเถอะ อย่างควบเลยอยู่กันสามคนผัวเมียมันเป็นไปไม่ได้หรอก มันยิ่งทำให้รู้สึกว่าพี่เป็นคนเห็นแก่ตัวมากๆ มักมากจริงๆ ส่วนเพ่ยก็เลิกสตอเบอร์เร่อ แล้วปล่อยให้เค้าสองคนได้รักกันแบบไม่มัอะไรมาขัดขวางซักทีเถอะ ฟ่านขอร้องเพ่ยกะพี่ฟานเถอะนะหยุดแล้วเลือกซักที
    #15258
    0
  7. #15068 ❥ Palmmiiz (@ppalmmiiz) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 15:09
    สมน้ำหน้า!! ไอ้คนเห็นแก่ตัว เลือกสักคน สะเทือนใจตรงที่ยอลบอกให้ทิ้งนาง
    #15068
    0
  8. #14585 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 00:16
    โอ่ยยยย สงสรรล่ะ เพ่ยฟางงงง ถอยเหอะ
    #14585
    0
  9. #14320 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 17:22
    ชานยิอลจะยอมรับเเหวนไหมอ่ะ
    #14320
    0
  10. #14033 FRBTAENG (@-frtaeng) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:27
    เราเห็นความพยายามของพี่คริสนะ สู้ๆนะคริส เราอยู่ข้างเธอ
    #14033
    0
  11. #13876 MINZY_KH (@13-mint) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 19:14
    โครตตตตตมีความพยายามจริงๆนะ ป่วยแล้วยังซ่า 55555 แต่แหม!! แค่นี้มันชิวๆมากกับสิ่งที่ผ่านมานะคุณคริส หึ!!
    #13876
    0
  12. #13831 Pookky BB Y (@suttida22) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 08:11
    ไม่สงสาร อพค เลยสักนิด จัดเฮียหนักๆเลยค่ะไรท์
    #13831
    0
  13. #13790 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 18:51
    ฮื้ออออออ คือแบบ น้ำตาไหลอ่ะ ไม่รู้จะสงสารใครดี หน่วงมาก
    #13790
    0
  14. #13789 Oom (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 17:13
    โหยยย ชักจะสงสารอี้ฝานมากขึ้นทุกวันเลย

    ชานยอลจ๋าา ใจอ่อนให้พี่เค้าหน่อยสิลูก T.T
    #13789
    0
  15. #13787 Oomim_KY (@oomimsaralee) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 01:10
    โอ้ยยยย ชานยอลใจอ่อนเถอะลูก
    #13787
    0
  16. #13786 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:47
    ควรจะสงสารใครดีวะเนี่ย
    #13786
    0
  17. #13784 Rmt_kl (@folk135) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:18
    ไรท์จ๋าาาาา ไรหายไปนานมากกกกก ดังนั้นนนน

    รีบอัพน้าาาาาา จุบุ

    คือแบบ พี่คริสถ้าจะง้อยอลนะอย่าป่วยก่อนนรีบไปง้อน้องยอลน๊าาาาาา
    #13784
    0
  18. #13783 ชายปาร์ค (@thecircular) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 19:45
    อู้ววววววว โอ้วววววววววว พี่คริสใจเด็ดสุดๆ
    สงสัยได้ชานยอลเป็นพยาบาลส่วนตัวอีกแน่ๆเลยยยยยย
    สวดยอดลวกเพ่ !!!!!
    สมหวังเร็วๆนะ

    ไรท์สู้ๆๆนะ
    #13783
    0
  19. #13782 pimmiepimprae (@pimmiepimprae) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 18:06
    จิ้งจอกเก้าหางด้วย 55555
    #13782
    0
  20. #13781 choopp (@246818355) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 17:47
    ลุ้นและรอคืองื้อบอกไม่ถูกอมสุขอมทุกข์น้ำตาจิไหลเอาจริงๆมันจะไหลแล้วแหละคลอแล้วด้วยฟิดเรื่องแรกที่ร้องไห้ไปกับตัวละครร้องไห้ไปกับตอนงื้อรอไรท์นะรอตลอดเลยจะรอต่อนะไรท์นะ
    #13781
    0
  21. #13780 Zeustwojane (@twojane) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 15:02
    ร้ายจริงๆผู้ชายคนนี้...
    ติดตามนะคะ
    #13780
    0
  22. #13779 นิ้ง (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 13:11
    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ ไรท์สู้ๆๆ
    #13779
    0
  23. #13778 PMw Cas (@aquila-cassy) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 11:04
    พี่คริสเป็นอาร๊ายยยยยยยย ><
    #13778
    0
  24. #13776 Little 'Reindeer (@little-reindeer) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 10:08
    คริสนี่มันคริสจริงๆ เลือกมาเลยดีกว่าระหว่างอิเพ่ยกับน้องจะเลือกใคร ก็ไม่อยากให้น้องกลับไปอ่ะ ถ้ายังอยู่แบบคาราคาซังแบบนี้ พี่ไม่ปลื้ม 5555555555
    #13776
    0
  25. #13775 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 10:08
    ยอลพี่คริสกะลังจะตายแล้วนะ!!? 55555ล้อเล่น พี่คริสไม่สบายดูแลด้วยล่ะชานยอล
    #13775
    0