ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 224 ครั้ง
    9 ก.ย. 56

ตอนที่ 1

 

หลังเรียนจบไฮสคูลลีออนก็ออกจากบ้านของน้า ซึ่งอันที่จริงแล้วแทบไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลย ลีออนไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร เขาอยู่กับแม่เพียงลำพังกระทั่งแม่จากไปเขาก็ถูกส่งไปอยู่กับยายต่อ และเพียงไม่กี่ปีต่อมายายก็จากไปอีกคน ลีออนถูกส่งไปอยู่กับญาติๆ อีกหลายคน ซึ่งบอกได้เลยว่าไม่มีใครอยากอุปการะเขา

เขาเริ่มทำงานพิเศษตั้งแต่ยายจากไป และทันทีที่เรียนจบไฮท์สคูลเขาก็ออกจากบ้านของน้าซึ่งให้ที่พักพิงเขา(ท่ามกลางความโล่งใจของครอบครัวน้าที่ได้หมดภาระกับเขาสักที) ก่อนออกเดินทางเข้าเมืองใหญ่แสวงหาความก้าวหน้าด้วยลำแข้งของตัวเอง แต่ผ่านไปหลายปีชีวิตของเขาก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นแม้แต่น้อย

คลับที่ชื่อว่าแพนดอร่าคือที่ทำงานล่าสุด ลีออนทำหน้าที่เป็นบาร์เทนเดอร์ทำงานวันละหกชั่วโมง ถึงค่าจ้างจะไม่ได้งดงามนักแต่ทิปจากเหล่านักเที่ยวนั้นคือสิ่งที่ทำให้เขาพอประทังชีวิตไปได้

“อยากดื่มอะไรเป็นพิเศษไหมครับ”

เขาถามไปยังชายคนที่เพิ่งนั่งลงตรงหน้าเคาน์เตอร์ แว่นดำที่เขาสวมไม่ได้ช่วยบดบังความคมสันของรูปหน้า โดยเฉพาะผมสีดำเข้มตัดกับผิวขาวจัด ไหล่ใต้เสื้อโค้ทดูกว้างจนไม่จำเป็นต้องใช้ฟองน้ำเสริม อีกทั้งมองปราดเดียวก็รู้ว่าทุกอย่างที่สวมอยู่บนตัวเขาตีเป็นเงินเดือนทั้งปีของลีออนได้เลย ทั้งแว่นตา นาฬิกา กำไรข้อมือ แหวน สร้อยคอ ต่างหู เขาไม่เข้าใจผู้ชายที่มีรสนิยมใส่เครื่องประดับเต็มตัวแบบนี้เลย ถึงมันจะดูดีมากๆ เมื่ออยู่บนตัวชายคนนี้ก็เถอะ การทำงานในบาร์ที่พบเจอแขกมากมาย ทำให้ลีออนมีเซ้นส์กับนักเที่ยวเพศที่สาม ก็แหงล่ะไม่มีทางที่บาร์เทนเดอร์อย่างเขาจะไม่เคยถูกแขกขี้หลีขอเบอร์โทร ขอตามกลับบ้านหรือขอให้ไปค้างด้วยต่อให้เขาเป็นผู้ชายก็ตาม ลีออนไม่ได้รังเกียจแขกกลุ่มนี้ ตราบใดที่ยังรักษามารยาทที่เหมาะสมต่อกัน อีกอย่างเขาปรารถนาจะขึ้นไปอยู่บนเตียงกับสาวสวยมากกว่า

ชายคนนั้นมองไปรอบคลับ ผ่านกลุ่มนักเที่ยวที่เดินพล่าน เสียงเพลงที่ดังกลบหูทำให้ลีออนต้องถามซ้ำอีกครั้ง

“คุณครับ”

เขายังไม่ยอมหันกลับมา แต่ริมฝีปากขยับตอบคำถาม

แบล็ค รัสเชี่ย

ลีออนหรี่นัยน์ตากับสำเนียงและสุ้มเสียงที่ได้ยิน น่าแปลกที่จู่ๆ เขาก็จึงสนใจรายละเอียดเล็กๆ นั่น แต่เขาคิดว่าผู้ชายคนนี้มีน้ำเสียงทุ้มที่ฟังไพเราะมาก

“ได้เลยครับ” เขาหันไปหยิบเช็คเกอร์กับแก้วข้างหลัง พอดีกับที่ได้ยินเสียงผู้ชายอีกคนดังแว่วเข้ามา

คุณไวซ์ มานานแล้วหรือครับ เราประชุมกันนานกว่าที่คิด ต้องขอโทษจริงๆ”

ลีออนเหลือบมองชายมาใหม่เล็กน้อย ทั้งคู่ดูเป็นสิ่งแปลกประหลาดในคลับแห่งนี้ ชายหนุ่มคนแรกเป็นผู้นำแฟชั่นหรือไม่ก็นายแบบบนแคทวอร์ค ส่วนผู้ชายอีกคนแม้จะสวมเสื้อโค้ทตัวหลวมไว้ด้านนอก แต่ก็พอจะเห็นว่าเขาใส่ชุดสูทแบบพนักงานบริษัท มีกระเป๋าสีน้ำตาลสำหรับใส่เอกสารหิ้วมาด้วย ผมหวีเรียบแปล้ ผู้ชายคนนั้นน่าจะทำงานธนาคารหรือไม่ก็ขายประกันมากกว่า

“ผมเพิ่งมาถึง คุณมาคนเดียวรึ?”

“ครับ ว่าแต่เราจะคุยกันที่นี่จริงๆ หรือ ผมว่าเราน่าจะหาที่เป็นส่วนตัวกว่านี้นะ”

“ผมบอกแค่จะฟังข้อเสนอ ไม่ได้บอกว่าจะตกลงนี่”

ลีออนวางแก้วเครื่องดื่มลงตรงหน้าพ่อหนุ่มนายแบบ พอลูกค้าสาวสองคนที่นั่งอยู่ด้านซ้ายกวักมือเรียก ลีออนก็รีบโฉบเข้าไปหาพวกหล่อนทันที

“รับอะไรดีครับ” เขาส่งยิ้มให้แขกสาวสวยที่แต่งตัวโฉบเฉี่ยวเหมือนสาวๆ ทั่วทั้งคลับ เพียงแต่พวกเธอดูอายุไม่น่าจะถึงยี่สิบต่อให้แต่งหน้าจัดแค่ไหนก็เถอะ

“ฉันอยากได้บลูฮาวาย” หญิงสาวผมสั้นสวมชุดเดรสเปิดไหล่สุดเซ็กซี่เอ่ย แต่พอเขาหันไปผสมเครื่องดื่มเจ้าหล่อนก็ตะปบมือเขาไว้ “ฉันมีอะไรอยากให้ช่วยหน่อยค่ะ”

ไม่ใช่แค่กฎลูกค้าคือพระเจ้า แต่ดวงตาเป็นประกายคาดหวังไม่มีทางที่ลีออนจะปฏิเสธได้เลย เพื่อนของหล่อนที่นั่งอยู่ใกล้กันรีบก้มลงหยิบปากกากับกระดาษโน้ตในกระเป๋าออกมาเขียนอะไรบางอย่าง จากนั้นก็ส่งให้เขา

“คุณช่วยส่งให้ผู้ชายคนนั้นหน่อยได้ไหมคะ” หล่อนออดอ้อน

ลีออนรับกระดาษโน้ตที่พับไว้ครึ่งหนึ่งมาโดยไม่ถามอะไรต่อ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาจะถูกไหว้วานในลักษณะนี้ แต่ก็อดอิจฉาอยู่นิดๆ เหมือนกัน นี่ละมั้งที่เขาว่าหน้าตาดีก็มีชัยไปกว่าครึ่ง ลีออนเดินกลับมายังชายทั้งสองที่ยังพูดคุยกันอยู่

“บอกตรงๆ นะครับ หลังจากที่เราประชุมทุกคนลงความเห็นว่ายังไงๆ คุณคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะสม อีกอย่างใครๆ ก็อยากเห็นคุณกับคุณรูอิคกลับร่วมงานกันอีกครั้ง”

“รูอิค?” คิ้วเรียวเหนือแว่นตาเลิกขึ้นสูงด้วยความแปลกใจ “เขาก็ด้วยเหรอ”

“ครับ” น้ำเสียงกระตือรือร้นรับ “คุณรูอิคตอบตกลงมาแล้ว ถ้าหากคุณยอมรับ ทุกอย่างก็จะลงตัว”

แทนที่ชายหนุ่มจะเห็นดีเห็นงาม เขากลับจิบเครื่องดื่มช้าๆ อย่างครุ่นคิด สีหน้าแม้จะถูกปกปิดไว้ใต้กรอบแว่น แต่หว่างคิ้วยังขมวดชนกันอยู่ตลอด

“ผมขอคิดดูก่อนก็แล้วกัน”

“ขะ ขอคิดเหรอครับ แต่เรามีเวลาเหลือไม่มากขนาดนั้น โปรเจ็คจะเริ่มปลายปีนี้แต่ทุกอย่างเราต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อนนะครับคุณไวซ์”

นายไวซ์ดื่มเครื่องดื่มอีกอึกอย่างเยือกเย็น ไม่แยแสต่อสีหน้าร้อนรนของคู่สนทนา

“งั้น... คุณก็หาคนอื่นแทนผมเถอะ” ชายหนุ่มจ่ายเงินค่าเครื่องดื่มก่อนจะลุกจากไปโดยไม่สนว่าตัวเองได้ทิ้งปัญหาไว้ให้ใคร ลีออนได้แต่ยืนนิ่งกับการจบบทสนทนาแบบที่เรียกว่า ขาดความรับผิดชอบขั้นโคม่า

“คุณไวซ์เดี๋ยวก่อนสิครับ” ชายคนนั้นกำลังจะลุกขึ้นตาม แต่โทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นทำให้เขาได้แต่ยืนเงอะงะไม่รู้จะทำอะไรก่อน สุดท้ายก็จำต้องกดรับโทรศัพท์ กรอกเสียงลงไปในปลายสายอย่างดุเดือด แต่ทว่าคนที่เจอปัญหาดูจะไม่ใช่แค่ชายน่าสงสารคนนี้คนเดียว เพราะเมื่อมองกลับไปยังแขกสาวที่นั่งอยู่ แววตาของเจ้าหล่อนบอกชัดเจนว่าอยากขย้ำคอเลีออนทิ้งที่ปล่อยให้พ่อหนุ่มของเธอจากไปง่ายๆ

“คุณวาล” ลีออนเรียกไปยังบาร์เทนเดอร์รุ่นพี่ที่เดินเข้ามาพอดี ชายหนุ่มหน้าดุในเครื่องแต่งกายแบบเดียวกับเขาหันกลับมา

“มีอะไรเรอะ”

“ช่วยดูลูกค้าให้ผมครู่หนึ่งได้ไหมครับ”

เมื่อวาลพยักหน้าลีออนจึงเดินรีบจ้ำออกไปจากเคาน์เตอร์ เดินอ้อมไปด้านหลังของร้านเพื่อทะลุไปยังลานจอดรถ โชคดีชะมัดนายไวซ์คนนั้นเพิ่งจะก้าวเข้าไปนั่งในรถ

“คุณครับ”

นายไวซ์สุดหล่อ ผู้นำแฟชั่น มีคนคอยตามพินอบพิเทาและมีรถเปิดประทุนสุดหรูเงยหน้าขึ้น ทำให้เห็นว่าเขาเพิ่งก้มจุดไลน์เตอร์กับมวนบุหรี่ที่ควบอยู่กับริมฝีปาก  พอยกมือขึ้นเสยผมออกจากหน้าผากทำให้แหวนรูปหัวกะโหลกบนนิ้วชี้ต้องแสงไฟเป็นประกาย

“เอ่อ” ลีออนอึกอัก ผู้ชายคนนี้มีรัศมีที่ข่มใครก็ตามที่อยู่ใกล้ๆ ให้กลายเป็นสิ่งไร้ค่าในบันดล “ขอโทษที ผมรู้ว่าคุณคงเบื่อ แต่ลูกค้าสาวของผมอยากให้คุณรับไว้”

เขายื่นกระดาษโน้ตให้ นายไวซ์ลดศีรษะลงเล็กน้อยเมื่อมองสิ่งที่อยู่ในมือเขา แต่ไม่มีทีท่าว่าจะแตะต้อง ทำให้ลีออนยิ่งรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขายืนมือค้างไว้แบบนั้นนานแค่ไหนไม่รู้จนชักเริ่มหงุดหงิดกับไอ้หนุ่มท่ามากที่เต็มทน

“ขอโทษครับ” เขาก้าวเข้าไปหาชายหนุ่มโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว ยัดโน้ตแผ่นนั้นลงในกระเป๋าเสื้อโค้ทด้านนอก จากนั้นจึงค่อยถอยออกมา “โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ”

ลีออนแสร้งทำเสียงร่าเริงแล้วรีบหมุนตัวกลับ ไม่อยากรอดูว่านายไวซ์จะลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าว่าเขากล้าแตะต้องเสื้อโค้ทราคาแพงของตัวเองหรือเปล่า

“เดี๋ยว”

ลีออนชะงักกึก ได้ยินเสียงประตูรถเปิดแล้วปิดเบาๆ มั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นกำลังเดินเข้ามาหา แต่เขาก็ไม่ชอบความคิดที่ว่าตัวเองกำลังเดินหนีเพราะกลัวความผิดเช่นกัน ก็เขาไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ เมื่อคิดเช่นนั้นลีออนจึงหันกลับมาเผชิญหน้ากับนายไวซ์ตรงๆ

โอ๊ะโอ๋... ลีออนผงะเล็กน้อย ทันทีที่ร่างสูงตรงเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า ถึงลีออนจะไม่ใช่ผู้ชายตัวสูงหุ่นนักกีฬาแต่ก็ไม่ได้เตี้ยกว่ามาตรฐานผู้ชายทั้งโลก แต่สำหรับผู้ชายคนนี้... ให้ตาย ศีรษะของลีออนแทบไม่พ้นไหล่กว้างนั้นด้วยซ้ำ ซึ่งหมายความว่าเขาตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัดหากมีการใช้กำลังเกิดขึ้น

“เธอชื่ออะไร”

ชายหนุ่มกะพริบตาทีหนึ่งกับคำถาม ก่อนจะชี้มาที่อกตัวเองเพื่อความแน่ใจ

“คุณถามถึงชื่อผมเหรอ?”

“ใช่”

น้ำเสียงของเขาน่าฟังมากขึ้นเมื่อพูดด้วยระดับน้ำเสียงหนักแน่น อะไรบางอย่างในคำพูดและสุ้มเสียงบอกว่าเขาเป็นคนประเภทจอมบงการ

“ละ... ลีออน เอ่อ คุณลูกค้าครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายนะ ผมก็แค่ทำตามหน้าที่ ถ้าคุณไม่พอใจคุณก็แค่ขยำกระดาษแผ่นนั้นทิ้งซะ”

นายไวซ์นิ่ง ทำเหมือนเขากำลังพูดภาษาต่างดาวด้วย

“เธอไม่รู้จักฉัน?”

รู้สึกว่าไอ้หมอนี่จะชอบใช้คำถามแทนคำพูดเหลือเกิน แล้วคำถามเมื่อกี้มันความหมายเดียวกับ นายไม่รู้หรือว่ายูเอฟโอลงจอดบนโลกที่ไหนบ้าง หรือเปล่านะ ลีออนได้แต่ยืนนิ่ง เขาตามอารมณ์นายไวซ์ไม่ทันจริงๆ จึงทำได้แค่เพียงส่ายหน้าไปมา กลั้นใจรอว่านายไวซ์จะลุกขึ้นมาตีอกชกตัว อ้าปากพ่นไฟที่มีคนอาจหาญไม่รู้จักหรือเปล่า แล้วผลที่ตามมาก็ยิ่งทำให้เขามึนงงมากขึ้น เพราะริมฝีปากได้รูปใต้จมูกโด่งสวยกำลังขยับยิ้มนิดๆ

“เธอคงเพิ่งมาทำงานที่นี่”  เขาพยักพเยิดไปยังคลับ

“อ่า ใช่ครับ เพิ่งจะเริ่มงานเดือนแรก ผมชอบงานพบปะผู้คน เพราะงั้น... ผมหวังว่าจะได้ทำงานนี้ต่อไปเรื่อยๆ”

“เธอพูดเหมือนฉันจะทำให้เธอเดือดร้อน”

“ผมพยายามไม่คิด... แต่มันคงทำให้ผมรู้สึกดีกว่านี้ถ้าคุณไม่ทำเหมือนกำลังบดผมอยู่”

นายไวซ์ก้มลงมองระยะห่างระหว่างทั้งคู่ แล้วพบว่าไม่เหลือระยะห่างอีกแล้ว ร่างสูงใหญ่อยู่ใกล้เสียจนหลังของลีออนแทบฝังลงไปกำแพงของคลับ ชายหนุ่มส่งเสียงหัวเราะแผ่วต่ำแสนเซ็กซี่แล้วถอยออกห่าง 

“โอเค แล้วเจอกันลีออน”

ชายหนุ่มกล่าวทิ้งท้ายก่อนคาบบุหรี่กับริมฝีปาก โบกมือให้เขาเล็กน้อยเมื่อเดินกลับไปที่รถ ลีออนได้แต่ยืนมองกระทั่งรถของนายไวซ์ขับผ่านไป ยกเว้นประโยคที่ยังชัดเจนในโสตประสาท... เจอกันเหรองั้นเหรอ

เขายักไหล่กับตัวเองนิดๆ โดยไม่เอะใจเลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นที่จะนำเขาไปสู่ความยุ่งเหยิง

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 224 ครั้ง

6,536 ความคิดเห็น

  1. #6514 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:39
    ลีออนน่าร้ากกก อะไรคือบดๆเอาะ เอ็นดู
    #6514
    0
  2. #6448 p'chom (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:47
    ยุ่งเหยิงอะไีรน่ออออ ใช่ที่เกริ่นไว้รึเปล่า55555
    #6448
    0
  3. #6430 euriko (@euro_wxyz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 22:48
    วรั้ยยยยย *ไม่รู้จะเม้นอะไร555555
    #6430
    0
  4. #6415 bonjour0301 (@bonjour0301) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 23:08
    เห็นหน้ากันไม่ถึงครึ่งวันอิพี่รุกหนักมาก แอร๊ยยยยย >< #ตูเขินทำไม ลีออนเคะสินะ หุหุ
    #6415
    0
  5. #6388 Reneloy86 (@Reneloy86) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 18:45
    จับลีออนทำเมียแม่ง😳
    #6388
    0
  6. #6315 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 21:49
    ลีออนนนนนนน หึๆๆ
    #6315
    0
  7. #6265 `Sa•Diz…™ [SD] (@kwanporntat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 14:32
    ลีออนเคะเถ๊อะ//ชูป้ายไฟ
    #6265
    0
  8. #6258 Pe'am (@0838141778) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 02:24
    ลีออนเคะ ใช่ม๊ะ !!!!
    #6258
    0
  9. #6231 •-MaMaI-• (@mai032671597) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 22:40
    โอ้โห รุกเร็วเฟ่อออ
    #6231
    0
  10. #6211 dre_am_182769 (@1827695980) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 10:25
    โว้ว!!!!! เดทหรอ!?
    #6211
    0
  11. #6186 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 19:07
    ลีออนเคะ! ลีออนเคะ! ลีออนเคะะะะ~!
    #6186
    0
  12. #6140 mephii (@mephii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 21:22
    ลีออนเคะเถอะพลีสสส 5555
    #6140
    0
  13. #6047 real_kazukea (@macchiatodolce) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:23
    กลับมาอ่านระหว่างระหนังสือค่ะ ^^ 
    #6047
    0
  14. #6006 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2556 / 19:07
    อ้ายย ย >//< ทำไมยิ้มจังว้าาา า ทั้งๆก็ไม่มีไรนี่น่าา า-3- 
    สนุกมากค่ะ ^---^
    #6006
    0
  15. #5990 willowmirror (@willowmirror) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 13:15
    แค่เจอกันก็น่าสนุกแล้ววว  ><
    #5990
    0
  16. #5939 yjyrkr (@yjyrkr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 15:02
    ลีออนน่ารัก
    #5939
    0
  17. #5901 Porsche ELF&SJ 4rever (@137129108) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 19:37
    อร๊ายยยยยยยยยย ลีออนจะเจออะไรบ้างหนออ
    #5901
    0
  18. #5892 DarkDevil (@wan-mai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 23:51
    พระเอกโผล่แล้วสินะ
    #5892
    0
  19. #5831 MAPRANG-Ka (@maprang-ka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 01:44
    แลดูเฮียแกจะหล่อ(น่า)ลากมากอะ เฮียไวซ์ ชื่อโดนหมด แต่ชื่อลีออนรู้สึกว่าจะโดดๆ 
    ประมาณมาโดดเด่น
    #5831
    0
  20. #5818 ' trick hunter (@251159) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 13:10
    เย้ ลีออนเคะ >.,<
    หุหุหุ
    #5818
    0
  21. #5808 _Unloveable_ (@taoris) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 16:46
    ลีออนเคะ ลีออนเคะ เย้!!!!
    #5808
    0
  22. #5681 danger poppular (@tried) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2555 / 22:18
    ลีออนเคะสินะ เฮ้! ดีใจ
    #5681
    0
  23. #5655 คนผ่านมา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 13:24
    ว่าจะเข้าอ่านหลายรอบแล้วค่ะไม่ค่อยว่าง...ตอนแรกก็ทำให้หลงรักลีออนชะแล้ว
    #5655
    0
  24. #5641 berry berry (@mixberry-party) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 14:34
    กรี๊ดเลยยยยยย
    #5641
    0
  25. #5592 katba (@katba) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 19:23
    กรี๊ดอะะะะ
    #5592
    0