(exo) - KRIS x KAI

ตอนที่ 2 : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 เม.ย. 56




EXO


KRIS x KAI





 

CHAPTER #2




 
ทันทีที่ออกจากรั้วบ้านของตระกูลอู๋ได้ไม่ถึงสามกิโลเมตร อี้ฟ่านก็หยุดรถ แล้วแค่ทุบพวงมาลัยของรถคันหรูไปมาอย่างบ้าคลั่งจนมือที่มีแผลจากการโดนเศษแก้วบาดปริออกจนเลือดซึมออกมาเปรอะเปื้อนเสื้อแขนยาวของอี้ฟ่านเป็นวงกว้าง..
 
"ปัดโถ่เว้ย!! มันอะไรกันวะ!! "
 
อี้ฟ่านสถบดังๆภายในรถเพื่อบรรเทาความอัดอั้นภายใจใจของตนเอง 
 
ทำไมทำไมทำไม
 
เสียไปแล้ว
 
เสียไปอีกคนแล้ว... 
 
พ่อไม่รักเขาแล้ว...
 
พ่อไล่เขาออกจากบ้าน
 
ไม่มีไม่ไม่มี
 
ไม่เหลือแล้ว
 
ไม่เหลือใครแล้วซักคน
 
อี้ฟ่านไม่เหลือใครแล้ว ไม่มีใครรัก...
ไม่มีใครต้องการ.. ไม่มีใครต้องการอี้ฟ่าน...
 
 
ทำไมทำไมทำไม
 
 
"โว้ยยยยยย !!!!" 
 
 
อี้ฟ่านเอามือที่ชุ่มไปด้วยเลือดทุบกับพวงมาลัยรถอีกครั้งซ้ำๆจนพวงมาลัยของรถหรูชุ่มไปด้วยเลือด
ทุบซ้ำไปซ้ำมาด้วยแรงที่มีทั้งหมดอย่างนั้นจนได้ยินเหมือนเสียงกระดูกแตก.. 
ทุบซ้ำไปมาจนเลือดที่ควรจะไหลไม่หยุดกลับหยุดไหล คราบสีแดงเปรอะเปื้อนไปทั่วมือของอี้ฟ่าน
แต่เมื่ออี้ฟ่านเอามือเช็ดไปกับกางเกงสแล็คเนื้อดีเพื่อทำความสะอาดเอาต้นตอของกลิ่นเหม็นคาวอย่างเลือดออกไปกลับพบว่ามือที่เคยขาวซีดของตนนั้นตอนนี้กลับกลายเป็นสีม่วงช้ำปูดโปนอย่างน่ากลัว... แต่อี้ฟ่านไม่สนใจ
 
อยากเจ็บอยากเจ็บกว่านี้
 
อยากระบาย.. 
อยากออกแรง..
 
อี้ฟ่านอยากจะระบายความรู้สึกที่แสนอึดอัดและทรมาน
อยากระบายกับผู้หญิงซักคน
 
อี้ฟ่านหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าหนังสุดหรูแล้วกดเบอร์ที่คุ้นเคย.. 
กดหาคนที่ใกล้เคียงกับคำว่าเพื่อนของอี้ฟ่านที่สุด
 
 ' ปาร์ค ชานยอล'
 
รอสายอยู่ซักพักก็มีคนกดรับ แต่เสียงที่กรอกกลับมาไม่ใช่เสียงแหบห้าวจนเกินพอดีของปาร์คชานยอน
แต่เป็นเสียงเล็กๆของผู้ชาย... คงจะเป็นคู่ขาของชานยอน
 
"สวัสดีครับ "
 
"ขอสายปาร์คชานยอล"
 
"อะไรนะฮะ?"
 
"ฉันบอกว่าขอพูดกับปาร์ค ชานยอล!"
 
อี้ฟ่านเผลอตะคอกใส่โทรศัพท์ไปด้วยความลืมตัว ทำให้ปลายสายรีบพูดขอโทษทั้งๆที่ไม่จำเป็น แล้วตะโกนเรียกปาร์คชานยอล
ถ้าอี้ฟ่านเดาไม่ผิด ไม่อาบน้ำอยู่ ก็คงยังไม่ตื่น
 
เหอะ.. เมื่อคืนคงหนัก
 
ชีวิตของเจ้าของผับนี่มันแลดูจะสบายจริงๆนะ 
เขาไม่น่าเลือกมาทำงาน'ประจำ'เป็นอาจารย์น่าเบื่อๆในมหาลัยแบบนี้เลย
คิดผิดซะแล้วมั้งอี้ฟ่าน
 
"ฮัลโหลปาร์คชานยอลพูดครับ"
 
เป็นเสียงแหบห้าวที่เป็นสัญลักษณ์ของปาร์คชานยอลที่กรอกเข้ามาในสาย
ทำให้อี้ฟ่านไม่ต้องถามอะไรมากก็บอกความต้องการของตัวเองไปทันที
 
"ฉันเองนะ อู๋อี้ฟ่าน ฉันอยากได้เด็กซักคน เอาถึกๆและรู้งานหน่อยก็ดี ตอนนี้อารมณ์ไม่ดีอยากระบาย"
 
"อะไรนะ ระดับคุณอู๋อีฟ่านเนี่ยนะต้องมาหาเด็กจากผม ที่มหาลัยมีไม่มากพอหรอครับ?"
 
"… "
 
"แล้วหยุดงานดื้อๆแบบนี้ไม่กลัวมหาลัยจะไล่ออกหรอฮะพี่"
 
ปาร์คชานยอลพูดแซวอี้ฟ่านอย่างเป็นกันเองและหัวเราะเบาๆตบท้าย 
แต่อี้ฟ่านไม่ได้รู้สึกสนุกไปกับชานยอลด้วย
เขาไม่กลัวว่ามหาลัยโซลจะไล่เขาออกเพราะเขาและพ่อของเขาเป็นผู้สนับสนุนหลักรายใหญ่ของมหาลัย
และสำหรับตัวเขาเองการมาเป็นอาจารย์ก็เหมือนเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งทำเล่นๆไม่ใช่อาชีพหลักอะไร
มีสาวๆหนุ่มๆหน้าใสวัยขบเผาะดาหน้ามาให้เลือกไม่เว้นแต่ละวัน..
 
มันน่าสนุกน้อยที่ไหนกันล่ะ..
ใช่ไหม?
 
อ้อ แล้วผับของปาร์คชานยอนน่ะจริงๆก็มีเขาเป็นหุ้นส่วนอยู่ห้าสิบห้าสิบกับปาร์คชานยอน
แต่เขาไว้ใจให้ปาร์คชานยอนเป็นคนดูแลกิจการทั้งหมดไปเพราะเขาไม่มีเวลาว่างไปดู
 
"ฉันอารมณ์ไม่ดีอยู่นะปาร์คชานยอน … "
 
อี้ฟ่านพูดกดเสียงต่ำจนน่ากลัว ทำให้ปลายสายอย่างชานยอนเงียบไปในทันที
 
". . ."
 
"ฉันต้องการเครื่องระบายอารมณ์ทันทีที่ฉันไปถึงผับของนาย แค่นี้รู้เรื่องใช่ไหม "
 
อี้ฟ่านจบประโยคด้วยเสียงที่ค่อนข้างสูง.. ถ้าฟังเพลินๆอาจจะดูเหมือนอี้ฟ่านอยากให้ปาร์คชานยอนผ่อนคลาย
แต่ปาร์คชานยอนรู้ดีว่าไม่ใช่เลย.. ขนขาและขนแขนที่ลุกเกรียวของเขาเป็นสิ่งที่ช่วยย้ำความคิดของเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้น..
ว่าคราวนี้อู๋อี้ฟ่านที่เป็นทั้งเพื่อน และรุ่นพี่ของเขาน่ะ..
 
อารมณ์ไม่ดีแบบสุดๆจริงๆ..
 
ดังนั้นนี้ก็ไม่ใช่เวลาจะมาล้อเล่นเล่นหัวกับพี่อี้ฟ่านเหมือนตอนที่พี่อี้ฟ่านอารมณ์ดี 
ปาร์คชานยอลคิดว่าน่าจะได้เวลาเตรียมเด็กผู้โชคร้ายที่จะได้ไปรองรับอารมณ์ของอี้ฟ่านได้แล้ว
น่าสงสารเด็กคนนั้นจริงๆ
 
"ครับพี่ เตรียมให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้แล้วครับพี่"
 
"ดีมาก ฉันจะไปถึงผับในอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เตรียมห้องให้เรียบร้อย"
 
"ครับพี่ "
 
ทันทีที่อี้ฟ่านสั่งให้ชานยอลเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วอี้ฟ่านก็กดตัดสายทิ้ง แล้วมองนาฬิกาข้อมือสีเงินเรือนใหญ่ที่อยู่บนข้อมือของอี้ฟ่าน ตอนนี้ยังไม่แปดโมง เขาทำกิจกรรมระบายอารมณ์เสร็จก็ไม่น่าจะเกินเที่ยง คงไปสอนภาคบ่ายทัน
 
อี้ฟ่านเอาเช็ดชู่มาเช็ดพวงมาลัยที่เปื้อนไปด้วยเลือดอย่างลวกๆ
เพราะอี้ฟ่านไม่สามารถขับรถที่พวงมาลัยเปียกลื่นแบบนี้ได้มันอันตราย
แต่อี้ฟ่านไม่ได้สนใจข้อมือที่เขียวช้ำและบวมเป่งของตัวเองเลยซักนิด
ไม่ได้รู้สึกเลยด้วยซ้ำว่ามันเจ็บปวด.. มันอาจจะเจ็บปวดจนด้านชา เจ็บจนไม่รู้สึก
 
ปลายประสาทรับความรู้สึกของอี้ฟ่านอาจจะด้านไปแล้วก็ได้
 
เจ็บมากกว่านี้เป็นร้อยเป็นพันเท่า
อู๋อี้ฟ่านก็เคยมาแล้ว....
เจ็บแค่นี้ไม่รู้สึกอะไรหรอก
 
ก็อาจจะเหมือนหัวใจของอี้ฟ่าน
ที่ตอนนี้อาจจะใช้การไม่ได้อย่างถาวร.. 
รักใครไม่ได้อีกแล้ว
 
ที่ยังเต้นอยู่ได้ทุกวันนี้ก็เพราะความชิงชัง
และความโกรธแค้นเท่านั้น!
 
อี้ฟ่านสตาร์ทรถอีกครั้งเพื่อเตรียมจะมุ่งไปยังผับของเขาและชานยอล อี้ฟ่านไม่ได้ขับรถเร็วนัก เพราะมือที่เริ่มจะรู้สึกตึ้บๆกับสติสัมประชัญญะที่ดูเหมือนจะยังไม่เต็มร้อย เป็นห่วงความปลอดภัยของตนเองยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เพราะอี้ฟ่านยังตายตอนนี้ไม่ได้... ยังไม่ได้..
 
อี้ฟ่านค่อยๆขับรถไปตามทางด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย ระหว่างทางก็เหลือบไปมองตรงป้ายรถเมย์ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากหมายหลากหลายอาชีพที่มายืนรอรถเมย์และรถประจำทางกันอยู่ มีนักศึกษาแต่งตัวจัดจ้านด้วยลิปสติกสีแดงด้านและกระโปรงที่สั้นเหนือเข่าโชว์เรียวขาขาว แต่นั้นไม่ได้ทำให้อี้ฟ่านสนใจมากกว่าผู้ชายร่างสูงหุ่นค่อนข้างหนาที่ยืนรอรถเมย์อยู่คนเดียวของไอ้เด็กคนนั้น ไอ้เด็กเมื่อวานซืน... 
 
คิมจงอิน
 
ฮึ…
 
อี้ฟ่านว่า...
 
อี้ฟ่านได้ของเล่นไว้เล่นฆ่าเวลาแล้วล่ะ.. : ) 
 








50%




 

 

อี้ฟ่านหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมออกมากดเบอร์ของปาร์คชานยอน
รอสายไม่นานเจ้าของเครื่องก็กดรับ อี้ฟ่านไม่รอให้อีกฝ่ายกรอกเสียงทักทายออกมาก่อน
แต่อี้ฟ่านกลับบอกความต้องการของตนลงไปในสายทันที
 
"ไม่ต้องเตรียมเด็กแล้วให้ฉันนะ เตรียมห้องให้ฉันเหมือนเดิม.. แต่เปลี่ยนเป็นห้องของฉันเองที่ชั้นบนสุด "
 
"… "
 
"ขอยาปลุกเซ็กซ์แบบแรง ยาสลบไม่ต้องเพราะฉันมีอยู่แล้ว..."
 
"… "
 
"อ้อ.. อย่าลืมกล้องถ่ายวีดีโอด้วยหล่ะ"
 
อี้ฟ่านตัดสายของชานยอนทิ้งทันทีที่บอกความต้องการของตัวเองจบ 
 
หัวเราะหึๆในลำคอเบาๆ
 
ของเล่นระบายอารมณ์เครื่องใหม่ของเขาคงให้อารมณ์ที่แปลกใหม่น่าดู
 
อี้ฟ่านค่อยๆขับรถไปเทียบที่ป้ายรถเมย์ตรงหน้าของคิมจงอิน ใช้ผ้าเช็ดเลือดที่เปรอะอยู่ในรถแล้วโยนผ้าไปท้ายรถ 
ฉีดสเปรย์ปรับอากาศเพื่อดับกลิ่นคาวของเลือด 
 
ผู้คนมองมาที่รถของอี้ฟ่านอย่างสนอกสนใจ เพราะรถบีเอ็มดับบัลยูของอี้ฟ่านเป็นรุ่นลิมิเต็ดไม่ค่อยได้เห็นมากนักในเกาหลี 
จงอินก็มองมาที่รถเช่นเดียวกัน เพราะเจ้าตัวคงจำได้ว่านี้เป็นรถของอี้ฟ่าน อี้ฟ่านใช้มือลูบหน้าของตัวเองสองสามทีและลองยิ้มในกระจกให้ดูเป็นพี่ชายที่แสนดีให้มากที่สุดก่อนที่จะลดกระจกลงแล้วตะโกนเรียกคิมจงอินด้วยรอยยิ้มที่ปั้นแต่งมาอย่างดี
 
"จงอิน.. จงอิน.. " 
 
"ครับ? อะไรครับ ?​ "
 
จงอินเดินใกล้รถของอี้ฟ่านก่อนที่จะทำหน้างงๆมึนๆใส่ เพราะไม่เข้าใจว่าอี้ฟ่านที่ทำหน้ารังเกียจเขายังกับหมูกับหมาเมื่อเช้านี้จะมาเรียกเขาทำไมกัน? แถมยังยิ้มแปลกๆอย่างน่าขนลุกอีก
 
"ขึ้นรถสิ"
 
"ห้ะ? อะไรนะครับ​ "
 
จงอินถามกลับอย่างงงๆ 
เกิดอะไรขึ้นกับพี่อี้ฟ่านวะ ? ผีเข้า?
 
"ฉันบอกให้ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่งที่มหาลัย"
 
รอยยิ้มจอมปลอมที่อี้ฟ่านปั้นแต่งขึ้นเริ่มหายไปจากใบหน้าเพราะรำคาณไอ้เด็กดำนี่ที่เล่นตัวเหลือเกิน
 
"อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวอีกซักพักรถเมย์ก็จะมาแล้วฮะ "
 
จงอินปฎิเสธอย่างเกรงใจ เพราะอีกไม่ถึงห้านาทีก็จะเป็นเวลาที่รถเมย์จะมาแล้วจริงๆ ก่อนจะย้ิมให้อี้ฟ่านอย่างจริงใจ 
'พี่อี้ฟ่านก็มีมุมดีๆเหมือนกันหรอเนี่ย'
 
"จะขึ้นหรือไม่ขึ้น! พ่อให้มารับ! อย่าทำให้เสียเวลาได้ไหมวะ! "
 
อี้ฟ่านตะคอกจงอินเสียงดัง จนทำให้รอยยิ้มที่สดใจของจงอินหดลงไปมันที คิ้วเข้มๆพาดกันอย่างไม่ค่อยจะพอใจ แต่ก็ยอมเปิดประตูรถเข้ามานั่งข้างๆอี้ฟ่านอย่างไม่เต็มใจนัก
 
"ก็แค่นั้นแหละ เล่นตัวอะไรมากมายวะ ผู้หญิงก็ไม่ใช่ "
 
"แล้วทำไมพี่ไม่พูดดีๆหล่ะห้ะ มาตะคอกผมอย่างนี้ทำไม?​"
 
จงอินเถียงขึ้นมาอย่างเอาเรื่อง แต่อี้ฟ่านไม่ได้สนใจ ได้แต่ปรายตามองอย่างเย็นชา แล้วหันกลับไปขับรถต่อ
 
ขับรถต่อไปเรื่อยๆด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นสูง ขับผ่านมหาลัยโซลที่เป็นจุดหมายของจงอินโดยไม่ชะลอรถแม้ต่อนิดเดียว
ไม่สนใจเสียงร้องค้านของคิมจงอินที่ดังขึ้นเรื่อยๆ
 
"เห้ยๆ พี่อี้ฟ่านครับ มันเลยทางที่จะเข้ามหาลัยแล้วนะครับพี่! "
 
"พี่ พี่อี้ฟ่าน! เห้ย!!! มันเลยมหาลัยผมแล้วครับ! จะขับไปไหนพี่"
 
"พี่!! ผมบอกให้หยุดรถ! "
 
จงอินตะโกนใส่อี้ฟ่านจนเจ็บคอ แต่อี้ฟ่านไม่หันกลับมามองตนเลยซักนิด แต่กลับหยุดรถลงข้างทางที่มีแต่ป่ารกทึบ
 
"พี่่ทำไมมาจอดรถตรงนี้ มันเลยมหาลัยมาหลายกิโลแล้วนะ บ้าป่าวเนี่ยพี่! "
 
"… "
 
"ผมพูดนี่พี่ได้ยินบ้างไหมครับ​?​ "
 
เพราะอี้่ฟ่านไม่สนใจจงอินเลย จงอินเลยกระชากแขนของอี้ฟ่านให้หันมาประจันหน้าแล้วมองหน้าอี้ฟ่านอย่างเอาเรื่อง
อี้ฟ่านเพียงแต่หัวเราะเบาๆแล้วยิ้มหวานให้กับจงอิน
 
เป็นรอยยิ้มหวานที่จงอินคิดว่าน่าขนลุกและน่ากลัวที่สุดในโลก
 
"เด็กๆนี่น้า... "
 
 
".. .. . "
 
 
"เสียงดังกันดีจริงๆ.. "
 
อี้ฟ่านหัวเราะคิกคักๆคนเดียว
 
"ห้ะ? อะไรของพี่วะ "
 
จงอินสบถอย่างงงๆ พี่อี้ฟ่านนี่โรคจิตป่าววะเนี่ย..
 
"หลับไปก่อนซักพักแล้วกันนะ"
 
อี้ฟ่านก้มลงไปหยิบผ้าเช็ดหน้ากลิ่นแปลกๆที่อยู่ในคอนโซลรถมาปิดที่กึ่งปากกึ่งจมูกของจงอิน 
จงอินที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวเผลอสูดกลิ่นฉุนๆของผ้าเช็ดหน้านี้ไปเต็มปอด
 
สิ่งสุดท้ายที่จงอินเห็น
 
ก็คือรอยยิ้มของอู๋อี้ฟ่านที่คิมจงอินไม่รู้ความหมาย





100 %

 





 



#ช่วยกันโปรโมตฟิคได้นะเผื่อมีใครอยากอ่านคริสไคคู่แปลกวะฮ่าๆๆในทวิตหรือในไหนก็ได้เน้อ <3

 

ELA CIE
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

239 ความคิดเห็น

  1. #214 kego_jung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 06:11
    มันใช่เรื่องมั้ยเอาจงอินไประบายงี้
    ปั๊ดโธ่วววววว
    #214
    0
  2. #211 ฝันหวาน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 00:38
    เฮียจะตัวร้ายชัดๆ
    #211
    0
  3. #182 MEloveLAY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 18:56
    อ๊ากกกกกก #@#$%^%^$#@#%%^&&*^%### #โวยวาย

    กลับมาอ่านอีกรอบ รอมานายมากแล้วนร่าาาาา

    ตอนแรกจะอ่านไปพลางๆก่อน แต่ถูกแบน อ๊ากกก ใครแบน!!! จะไปฆ่าม้านนนนนนนน
    #182
    0
  4. #68 victory_6 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 16:03
    เฮียมั่นใจนะว่าเฮียเป็นพระเอก
    #68
    0
  5. #52 gagchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 23:40
    อู๋ฟานโคตรเด็กมีปัญหา โถ่
    น่าสงสารอ้ะ ฮืออออออออออออออ
    #52
    0
  6. วันที่ 18 เมษายน 2556 / 17:34
    โหย เฮีย
    เล่นแรงไปไหมครับเนี่ย
    #40
    0
  7. #29 ติ ส ต์ เ เ ต ก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 14:44
    เฮีย! เดี๋ยวหนูก็ต่อบปากเฮียแตกหรอก
    ทำอะไรเมนเขา!!! หึยยย -..- 
    #29
    0
  8. #19 MEloveLAY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 19:20
    ตึก ตึก ตึก "เสียงหัวใจเต้น"

    โหยยยยย เสี่ยโดนฉุด

    ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #19
    0
  9. #18 `Yu.roze (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 15:49
    ไม่นะ!อิพี่เครสสสสสสสส
    #18
    0
  10. #17 nananano (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 00:56
    พี่คริสเลวไปไหมค่ะนั่น อย่าทำอะไรที่มันรุงแรงกะจงอินนะ
    แล้วนั่นอีกยาปลุกเซ็กแบบแรงแล้วยังมีกล้องอีกเลวครบสูตรจริง
    #17
    0
  11. #16 Boo Boo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 23:12
    จงอิน!!!!!!!!!!!! หนีมาให้ได้น้าาาาาาาT^T #ถึงเขาอยากจะอ่านncมากก็ตาม//โดนตบ
    อิเฮียแม่มเลวอ่ะ จะถ่ายคลิปเก็บไว้ชิป่ะ?!! สันดานเสียจริงๆๆเลย
    #16
    0
  12. #15 Boo Boo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 13:56
    อี้ฟ่านใจเย็นๆๆอย่างเพิ่งทำไรอิจง//แต่ทำได้เลยก็ดีนะ-.,- #โดนถีบ
    อย่ารุนแรงนะ//แต่ได้ก็ดีอีก 
    มาต่อไวๆๆนะค่ะไรเตอร์ สู้ๆๆค่ะ><
    #15
    0
  13. #14 prerain. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 14:07
    อย่าใจร้ายกับจงอินของฉันนะอิพี่คริส
    เคืองนะโว้ยยยยยยยย
    #14
    0
  14. #13 malee meela (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 11:48
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย

    อพค. เธอจะทำอะไรจงอินนี่ของช้านนนน



    สู้ ๆ นะคะไรเตอร์

    เรารออยู่นะคะ



    ( ^ +++++++ ^ )
    #13
    0
  15. #12 ` สตั๊น. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 10:32
    อี้ฟานจะฉุดจงอินหรอ?
    ไม่นะอี้ฟาน อย่าช้านะ(?)
    อี้ฟานชอบรุนแรงกับน้องอ่ะ ..
    สงสารจงอิน T_________T
    แต่จงอินน่าจะสู้ป่ะ? .. 
    แต่ก็คงสู้อี้ฟานไม่ได้อยู่ดี 
    อย่ารุนแรงนะอี้ฟาน T______T
    #12
    0
  16. #11 `Yu.roze (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 10:26
    มาอัพอีกน๊าาา
    ไม่นะอี้ฟานอย่าทำอะไรมายเมนเขาน๊าาT^T
    #11
    0
  17. #10 nananano (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 01:44
    ตัวหนังสือเล็กมาก ๆ ค่ะไรท์
    อย่าบอกนะค่ะว่าอี้ฟานจะฉุดจงอินไปกดนะ
    อี้ฟานไม่นะนายอย่าทำแบบนั้นกะจงอินนะ
    รออีกที่เหลือนะค่ะรอลุ้นว่าอี้ฟานจะกดน้องจงอินป่ะ
    แค่คิดก้อปริ่มแล้ว
    #10
    0