คู่รักสีน้ำเงิน (end.)

ตอนที่ 1 : Intro.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    11 ก.ย. 61


Intro.



 

            ความสัมพันธ์ของเราไม่เคยมีชื่อเรียก

            มันเกิดขึ้นเร็วโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว

            และจนถึงวันนี้... ก็ยังหาจุดจบไม่ได้...

 

            ผมเองเคยคิดที่จะนิยามมันอยู่หลายครั้ง พยายามคิดหาคำจำกัดความที่ดีที่สุดที่จะสามารถอธิบายเรื่องราวบ้าๆ บอๆ ของ ไอ้เด็กมัธยมปลายสองคนนั้น ได้

               ไอ้เด็กสองคนที่... ถูกดึงดูดเข้าหากันด้วยเกมการแข่งขันที่ไร้ซึ่งถ้วยรางวัลแห่งชัยชนะ...

               ต้องใช้เวลาอยู่เป็นปีทีเดียวกว่าที่ผมจะหา ป้ายชื่อ’ ที่ใช้เรียกความสัมพันธ์ของผมกับ ไอ้เงิน’ ได้

               มันถูกหยิบยืมมาจาก ทฤษฎีกงล้อสีแห่งความรัก’ (The Color Wheel of Love Theory) ของนักจิตวิทยาชาวแคนาดานามว่า จอห์น อัลเลน ลี (John Allen Lee) โดยจอห์นได้แบ่งความรักออกเป็นสีต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น แดง น้ำเงิน เหลือง เขียว ส้ม และม่วง

              

               นี่ไง คู่เรา

 

               ผมค่อนข้างจำทฤษฎีดังกล่าวได้แม่นยำทีเดียว เหตุเพราะในความทรงจำของผมในการจดจำข้อมูลเรื่องนั้นมีไอ้เงินอยู่ด้วยกันกับผมด้วย วันนั้นเราสองคนอยู่ในชุดนักเรียน ไอ้เงินนั่งอยู่บนเตียงในท่าที่มันชอบ อ้าขากว้าง มือจับไอโฟน ในขณะที่ผมนั่งเอาไหล่เบียดกันอยู่ข้างๆ

              

               ไหน

 

            ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จอไอโฟนในมือไอ้เงินให้มากขึ้น จนกระทั่งได้เห็นสีที่ไอ้เงินมันชี้แล้วนั่นล่ะ ถึงได้ขมวดคิ้วถอยหลังกลับมานั่งพิงกำแพงตามเดิมอย่างไม่เข้าใจ

 

               ทำไมวะ?’

 

               ทำไมต้องเป็นสีน้ำเงินด้วย?

 

               ลองอ่านดูดิ

 

            ความรักสีน้ำเงิน หรือที่มีชื่อว่า Ludus อันนี้เป็นความรักแบบเล่นเกมครับ คำว่า Ludus ในภาษากรีกเนี่ยแปลว่าเกมอยู่แล้วด้วย คนที่มีความรักแบบนี้จะมองว่าความรัก การจีบ การคบ การอะไรๆ ต่างๆ เนี่ย ไม่ต่างอะไรจาก เกมการละเล่น เลย!

               ลองนึกภาพเวลาไปจีบหนุ่มตอนเที่ยวกลางคืนหรืออะไรทำนองนั้นดูนะครับ ฟีลลิ่งตอนนั้นไม่ต่างอะไรจากการลงไปเล่นเกมในสนาม ทุกคนจะต้องมีทีเด็ด มีกลวิธี มีทริคอะไรต่างๆ นานา เพื่อพิชิตใจเป้าหมายให้ได้ คนรักสีน้ำเงินเนี่ยเก่งสุดๆ ด้านการจีบและการเฟลิร์ต

               เรื่องโรแมนติกอะไรไม่สนหรอก สนใจแค่ความสนุกอย่างเดียว พวกเขามักจะไม่สนใจความรักที่จริงจัง และอาจคบหลายๆ คนพร้อมกัน แล้วถ้ามีใครอยากจะขอเป็นตัวจริงขึ้นมา คนรักสีน้ำเงินมีแนวโน้มจะชิ่งสูงมากๆ ครับ

 

            ยิ่งอ่านก็ยิ่งเห็นภาพผมกับมัน

               ยิ่งอ่านยิ่งเห็นภาพ เกมความสัมพันธ์’ ที่เราสร้างขึ้น

              

               น่าแปลกที่ผมไม่เคยคิดถึงเหตุการณ์นี้อีกเลย ทั้งที่มันเป็นความทรงจำที่ชัดเจนมาก เหมือนกับ... มีใครจงใจเอาไปเก็บซ่อนไว้ก่อน แล้วถึงค่อยอนุญาตให้ผมได้คิดถึงมันอีกครั้งหลังจากนั้น

               และมันก็ทำให้ผมสามารถหาคำนิยามของเกมความสัมพันธ์ระหว่างผมกับไอ้เงินได้ว่า...

              

               ...คู่รักสีน้ำเงิน

 

               ฟังดูดีใช่ไหมล่ะ?

               ใช่ครับ มันฟังดูดีทีเดียว

               แต่รู้อะไรไหม ความจริงที่เกิดขึ้นน่ะมันไม่ได้สวยหรูอย่างชื่อที่ถูกนำมาใช้เรียกหรอกนะ ขึ้นชื่อว่า เกม’ ยังไงก็ย่อมจะต้องมี แพ้’ มี ชนะ’ อยู่วันยังค่ำ

               เราสองคนปล่อยให้เกมนี้ถูกเล่นมานานเกินไปแล้ว

               คงถึงเวลา... ที่ผมจะต้องจบมันเสียที...

              


 

               ชล กูมาถึงแล้วนะ

 

               ผมส่งข้อความหาไอ้เงินทันทีที่มาถึง ตั้งใจให้มันเซอร์ไพรส์ เพราะไม่เคยคิดที่จะมาก่อนเวลาเลยสักครั้ง ตรงเวลาก็ไม่เคย

 

               เงิน จริงดิ

            เงิน แปลกแฮะ

            เงิน ถึงเร็วจัง

 

               ก็... วันนี้มันไม่เหมือนกับวันอื่นๆ ไง ยิ่งกูมาเร็วเท่าไหร่ กูก็ยิ่งมีเวลาตัดสินใจเรื่องมึงมากขึ้นเท่านั้น ไม่แน่นะ บางที...กูอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้

              

               ชล มึงล่ะ ถึงไหนแล้ว

            เงิน ยังดิ ยังไม่เลิกเรียนเลย

            เงิน อีกนานกว่าจะถึง

            เงิน มึงรอได้นะ?

            ชล รอได้

 

               ปีนึงกูยังรอมาแล้วเลย แค่นี้สบายมาก

 

               เงิน โอเค เลิกเรียนแล้วกูจะรีบไป

            ชล ได้ ไว้เจอกันมึง

 

               ผมเก็บไอโฟนเข้ากระเป๋ากางเกงนิสิตทันทีที่คุยกับไอ้เงินรู้เรื่องดีแล้ว ก่อนจะหันกลับมาสนใจตู้กระจกใหญ่ยักษ์ตรงหน้าที่เฝ้าโอบกอดสิ่งแวดล้อมจำลองทางธรรมชาติใต้ท้องทะเลไว้ คอยไล่สายตาไปกับการแหวกว่ายของเหล่าสัตว์น้ำที่ไม่เคยหยุดนิ่ง และพยายามอย่างยิ่งที่จะจินตนาการว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของมัน

 

            'ทำไมต้องอควาเรียมวะ?'

 

               คำถามของไอ้เงินผุดขึ้นในหัวเมื่อปลากระเบนตัวหนึ่งว่ายผ่านไป ผมยิ้ม จำได้แม่นเลยว่ามันถามสวนกลับขึ้นมาแทบจะในทันทีที่ผมบอกว่าอยากจะนัดเจอมันที่ไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ดีนะ แต่ตอบยาก เพราะเอาเข้าจริงผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องที่นี่ รู้แค่ว่าอควาเรียมคือสถานที่แรกที่แวบเข้ามา ก็เลยเลือกบอกออกไปแบบนั้น

               กระทั่งได้มาจริง ผมถึงได้รู้เหตุผล

               ว่าผมชอบบรรยากาศของที่นี่มาก ชอบการจัดไฟมืดๆ ของมันแบบนี้ แบบที่ทำให้เนื้อตัวผมกลายเป็นสีน้ำเงินด้วยแสงที่ตกกระทบลงมา มัน...ทำให้ผมรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาด คล้ายกับคนได้แหวกว่ายไปมาในน้ำอย่างอิสระโดยที่ไม่ต้องการอากาศหายใจอีกต่อไป

               ขณะเดียวกัน...การที่เหมือนได้ตกอยู่ในช่วงเวลา Blue Hour อย่างไร้ข้อจำกัดแบบนี้ ก็ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเศร้าไปกับมันด้วย

               ซึ่งนั่นหมายถึงว่า ดี’ นะ

               ผมชอบเวลาที่ตัวเองรู้สึกเศร้าจริงๆ เพราะมันจะยิ่งทำให้คนเราได้รู้ ว่าช่วงเวลาแห่งความสุขน่ะ คือสิ่งวิเศษที่ล้ำค่ามากขนาดไหน

               ก็เหมือนผมกับไอ้เงินไง ถ้าไม่เสียมันไปครั้งนั้น...ก็คงไม่รู้ว่าตัวเองต้องการมันมากขนาดนี้...

               อีกอย่าง ที่นี่ก็สวยดีด้วย ลองคิดดูสิ ผมยืนตรงนี้ ไอ้เงินยืนหันหน้าเข้าหากันอยู่ตรงนั้น และมีฉากหลังเป็นอควาเรียม โห... มันคงจะเป็นฉากจบที่สวยงามที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้ผมจะหาได้เลยแหละ จริงไหม?

               “...

               แต่ก่อนที่จะไปถึงจุดนั้น จุดที่ตัวละครสุดท้ายจะมาถึงและปิดฉากทุกอย่างโดยสมบูรณ์ ผมจะขอใช้เวลาทั้งหมดที่เหลืออยู่ ลองคิดทบทวนดูอีกครั้ง เพื่อประกอบการตัดสินใจ

               ว่าผมควรจะอยู่ หรือควรที่จะไป

               ในความสัมพันธ์สีน้ำเงินของเรา


จบตอน


หากไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป

ฝากแสดงความคิดเห็นติชมสำหรับเพื่อเป็นกำลังใจและการปรับปรุงในครั้งถัดไปด้วยนะครับ

นอกจากนี้ ฝาก #คู่รักสีน้ำเงิน เสียงดังๆ 555+

หากต้องการพูดคุยถึงนิยายเรื่องนี้ในทวิตเตอร์นะครับ


ขอบคุณครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #15 makok_num (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 20:16
    ภาษาสวยมากเลยค่ะ บรรยายเห็นภาพเหมือนดูหนังเลย ชอบบบ ><
    #15
    0
  2. #7 •นางร้าย• (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 01:03

    ชอบภาษามากๆ เลย เราชอบภาษาที่เปรียบเปรยแบบนี้ แงงงงงงงงงงง ชอบที่ชื่อชลกับเงินด้วย น้ำเงินเนอะ <3

    #7
    1
    • #7-1 H A M S T E R(จากตอนที่ 1)
      12 กันยายน 2561 / 01:15
      ขอบคุณเจ้า
      #7-1
  3. #5 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 00:49
    บรรยายดีมากกก ชอบบบบ
    โอ๊ยย เก่งอ่ะ
    สงสารชลเลย
    #5
    0
  4. #4 TWOGEE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 22:03
    ชอบจัง u,,u มีเส่นห์ซ่อนเอาไว้บนความเรียบง่าย ความไม่หวือหวาทำให้ทุกอย่างดูดิ่งลงเรื่อยๆ ขอแค่อย่าใจร้ายใส่กันและกันก็พอนะ รอส่วนเติมเต็มส่วนอื่นๆ เราเชื่อว่ามันจะต้องสมบูรณ์แน่ๆ อวบซ 💕
    #4
    1
    • #4-1 H A M S T E R(จากตอนที่ 1)
      12 กันยายน 2561 / 01:04
      ขอบคุณมากน้า
      #4-1
  5. #2 littlegiraffe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 02:35

    หน่วงเหลือเกินแม่คุงเอยยยย

    #2
    1
    • #2-1 H A M S T E R(จากตอนที่ 1)
      12 กันยายน 2561 / 01:04
      มันจะหน่วงได้อีกจ้าาาาาาาาา
      #2-1
  6. #1 ตัวแม่* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:57

    ลึกลับ หน่วงๆ จัง ความสัมพันธ์นี้จะจบยังไงนะ


    รู้สึกว่าคนเขียนภาษาแบบนี้ละจับใจดีค่ะ


    ไม่ได้บอกว่าดีหรือไม่ดีกว่าภาษาที่เคยใช้นะ แค่รู้สึกว่ามันแตกต่างออกมา และมันมีกลิ่นที่ดี


    เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #1
    1
    • #1-1 H A M S T E R(จากตอนที่ 1)
      11 กันยายน 2561 / 01:13
      ขอบคุณ ขอบใจ ขอบพระทัย แต้งกิ้ว
      #1-1