[ OS / SF ] #X1Diary

ตอนที่ 3 : ( SF ) To Alpha 2/? #CHOHAN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 301 ครั้ง
    7 ส.ค. 62

Title : To Alpha [ OmegaVerse AU ]


Pairing : Seungyoun × Seungwoo #CHOHAN

Relationship : Soulmate


Rate : R








We'll be one like drops in slow motion

lake by the ocean


Lake by the ocean - Max Well








     เมื่อยามเช้าเดินทางมาเยือนพร้อมกับสาดแสงที่พาให้เราต้องตื่นนอน ฮัน ซึงอู ป้องมือบดบังความสว่างเพื่อเพิ่มระยะเวลาให้กับการปรับรูม่านตา บิดตัวเล็กน้อยไล่ความคร้านออกจากทุกส่วนของร่างกาย เขาหายใจเข้าออกลึกๆเพิ่มประสาทการตื่นตัวให้มากขึ้น ก่อนจะลุกไปจัดแจงตัวเองให้พร้อมสำหรับการออกเดินทางวันนี้




     ยืนส่องตัวตนอยู่หน้ากระจกพร้อมรู้สึกถึงความน้อยใจในตัวเอง ร่างกายที่เขาเฝ้ารักษาเพื่อเป็นดั่งกำแพงปกป้องฝูงที่เขาถวายชีวิต บัดนี้ซูบลงจนเห็นส่วนเว้าโค้งดั่งหญิงสาว หมาป่าเป็นสัตว์ที่ใช้กำลังในการส่งแรงด้วยช่วงขาและช่วงลำตัว ไม่แปลกเมื่อความกำยำเริ่มเลือนไปมันจะทิ้งไว้แต่เพียงรูปร่างเรียวบาง




     ซึงอูหลับตาลงพร้อมกลั้นหายใจอยู่เสี้ยววิเท่านั้น ก่อนที่เมื่อเขาลืมตามานัยน์ตาได้เปลี่ยนไปเป็นสีฟ้าเข้ม ลักษณะที่แปลงไปคล้ายหมาป่าอย่างขนที่ปกคลุม กรงเล็บ และเขี้ยวที่โผล่ขึ้นยังคงสง่างามดั่งเคย จะแปลกแต่ก็ตรงที่สีขนบริเวณหลังคอ ที่แต่เดิมมีสีขาวเฉกเช่นเดียวกับส่วนอื่น ตอนนี้มีสีน้ำตาลไหม้แตะแต้มอยู่ปลายเส้นบางๆเหล่านั้น




     กระพริบตาอีกครั้งเพื่อเปลี่ยนร่างกลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิม ซึงอูคิดว่ามันคงเป็นแค่ผลข้างเคียงจากอายุที่ลดลง สะบัดไล่ความคิดฟุ้งซ่านก่อนตระเตรียมสัมภาระให้พร้อม คว้าหยิบยาบำรุงดื่มสักสองสามอึกลดอาการมึนหัวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยามตื่นนอน





" จำไว้ อย่าชิงชักศึกก่อนใคร ตั้งรับแต่เท่านั้น หากโดนโจมตีก่อนจึ่งค่อยตีกลับ "



" ทราบ!! "



     เสียงขานรับดังก้องทั่วลานกว้างสำหรับตั้งทัพ ทหารร่วมกว่า 30 ชีวิต พร้อมสัมภาระและพาหนะอย่างม้าถูกจัดแจงตามแผนที่วางกันมา ทหารหมาป่า 7 นายที่กองหน้า จะล่วงนำทางไปก่อนด้วยร่างหมาป่าของตนเอง และนั่นรวมถึง โช ซึงยอน และ ฮัน ซึงอูด้วย




     ที่เหลืออีก 20 กว่านายถูกประจำตามตำแหน่งทัพที่ต่างกันไป ทัพกองกลางจะประกอบไปด้วยทหารแปลง ( ผู้หยั่งรู้ที่มีร่างหมาป่า ) จะเดินทัพตามกองหน้าไป และทัพกองหนุนจะอยู่หลังสุด เป็นทหารฝึกที่รับหน้าที่แบกสัมภาระ จะเดินรั้งอยู่ท้ายสุดของทัพครั้งนี้




     ในยามตะวันฉายขึ้นจนถึงระดับที่ทำมุมกับต้นเชอร์รี่กลางลานทัพ เกิดเป็นรูปเงาที่พ่อหมอประจำเผ่าจะทำนายได้ว่าถึงเวลาออกทัพสักที พ่อหมอจับที่ผิวของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ใบหน้าหล่อคมความรู้แหงนมองที่ยอดต้น ทอดสายตาลากยาวจนมาจบที่เงาด้านล่าง ริมฝีปากเอ่ยท่องบทสวดประจำเผ่าเพื่อเป็นการเปิดเส้นทางให้ทัพเดินไปได้อย่างปลอดภัย




     ทันทีที่เอ่ยคำสวดจบ แสงวิบวับจากยอดเชอร์รี่ล่องลงมาประดับจับแสงอยู่กับเงาบนพื้น ประกายเหล่านั้นเรียงตัวตามขอบสีเข้มจนเป็นรูปเป็นร่าง พ่อหมอมองพิจารณาอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยกยิ้มออกมาด้วยความปิติ




" ยินดีด้วย ท่านจะได้พบกับคู่ของท่านในการเดินทางครั้งนี้ " พ่อหมอกล่าวเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินกลับเข้าสำนักไป ซึงยอนได้ยินข่าวดีอย่างนั้นก็ยิ่งมีกำลังจะบุกป่าฝ่าฟันไปมากกว่าเดิม เขาส่งเสียงเรียกขวัญกำลังให้ทัพก่อนจะเริ่มออกตัวไปตามแผน




     จนเวลาล่วงเลยที่ทัพออกตัวมาได้นานกว่าค่อนวัน ทหารทุกคนยังคงพละกำลังในการเดินทางได้ดีเยี่ยม จะมีก็แต่ซึงอูที่วิ่งไปด้วยอาการวิงเวียนในการทรงตัว ช่างโชคดีที่ไม่นานนักก็ถึงยามอาทิตย์อัสดง พาให้ทัพที่ทยอยมาถึงตามๆกัน ช่วยกันตั้งค่ายชั่วคราวสำหรับใช้พักพิงในคืนนี้ 




     ทหารกองหนุนจัดแจงสำรับที่นอนอย่างเรียบร้อยพอกับจำนวนทุกคน รวมถึงได้เข้าป่าลึกไปเพื่อจับสัตว์เล็กสัตว์น้อยมาเพื่อรับประทานอีกด้วย หลังจากทุกคนพูดคุยกันยามค่ำคืนที่รอบกองไฟเสร็จสรรพก็เริ่มแยกตัวกันไปพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อในวันพรุ่ง




     ฮัน ซึงอู ยังคงมีอาการไม่สู้ดีนัก เขาไม่รู้ถึงสาเหตุ และการจากบ้านมาในครั้งนี้ก็ไม่ได้มีหมอมาด้วย ซึงอูจึงตัดสินใจหอบผ้าหอบผ่อนของตนไปแช่ตัวที่ริมฝั่งทะเลสาบสักครู่ อย่างน้อยความเย็นของมันก็น่าจะลดทอนอาการวิงเวียนให้น้อยลงกว่าที่เป็นอยู่




     ร่างเปลือยเผยผิวสะอาดสะอ้านใต้แสงจันทร์ ทั่วตัวเปล่งปลั่งประกายนวลด้วยช่วงของการผลัดเปลี่ยน ซึงอูวางข้าวของไว้กับหินก้อนโต ก่อนจะเดินดิ่งตัวตนลงที่ผิวน้ำเย็นเฉียบทีละนิด ทีละนิด จนกระทั่งแช่ท่วมถึงระดับลำคอ สองเท้ายันตนอยู่แถวๆน้ำตื้น บริเวณนั้นช่างเหมาะเหม็งเมื่อมีโขดหินขนาดกำลังพอดีสำหรับการพิงช่วงไหล่ ผ่อนลมหายใจอย่างเป็นจังหวะ พร้อมหลับตาลงอย่างมุ่งที่จะละทิ้งซึ่งการรับรู้ใดๆ จนทำให้เจ้าตัวไม่รู้สึกถึงการมาเยือนของใครอีกคน




     แต่จู่ๆก็เหมือนมีไฟร้อนจุดขึ้นวาบใต้น้ำให้ซึงอูสะดุ้ง มันเป็นความรู้สึกในร่างกายที่แล่นไปทั่วทุกปลายเส้นประสาท เส้นเลือดหดตัวจนรู้สึกได้ถึงการเต้นตุบตามจุดชีพจร ซึงอูหายใจหอบรัวขึ้น ลมที่ปล่อยออกมาร้อนจัดจนผ่านผิวน้ำให้ระเหยไปได้




     ซึงอูหมุนตัว ยกสองมือคว้าเข้าที่ผิวดินด้านหน้า ขาของเขาอ่อนแรงฉับพลันจนแทบยืนไม่อยู่ ขยับก็ไม่ได้ แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่นัยน์ตาเปลี่ยนเป็นสีฟ้า และรู้สึกได้ถึงฟีโรโมนที่ฟุ้งกระจายออกไปไกลในระยะรัศมีหลายฟุต






ตู้ม!




     เสียงกระโจนลงน้ำของสิ่งใดสิ่งหนึ่งทำให้เขาหวาดกลัวจนแทบขาดใจ ยิ่งเผชิญหน้ากับภาวะร่างกายแปรปรวนที่เขาหาคำตอบไม่ได้ ยังต้องมาเจอกับสิ่งที่กำลังแหวกว่ายผ่าสายน้ำตรงมาที่เขา ซึงอูหลับตาลงแน่นอย่างหวังว่านั่นจะเป็นเพียงภาพหลอนในยามค่ำคืน เป็นอาการเพ้อที่เกิดขึ้นจากความเจ็บป่วยในครั้งนี้




" หอม " เอ่ยด้วยเสียงเย็นก่อนจรดริมฝีปากลงที่ต้นคอด้านหลัง โช ซึงยอนตวัดแขนโอบรอบเอวบางของคนด้านหน้า กระชับทุกสาบเนื้อให้ใกล้กันแม้จะมีของเหลวคั่นกั้นเอาไว้ ความอุ่นร้อนจากการโหยหากันของ soulmate ถ่ายทอดไปทั่วทุกบริเวณที่แนบชิด 




" คนที่ปลดปล่อยตัวท่าน " ซึงยอนพลิกตัวอีกฝ่ายกลับมาให้เผชิญหน้ากัน ร่างที่หันหลังให้จันทร์ดูทะมึน ซึงอูมองเงาที่ย้อนแสงนั้นด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นรัว กระตุกตัวเล็กน้อยยามที่ฝ่ามืออุ่นประคองเข้าที่ข้างแก้ม แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงเอียงใบหน้าเข้ารับอย่างไม่รู้ตัว




" ให้เป็นข้า จะได้มั้ย? " สิ้นคำพูดแววตาสีดำพลันฉายสะท้อนสีน้ำตาลไหม้ดั่งอัลมอนด์อย่างเห็นได้ชัด และแค่เพียงเท่านั้นที่ซึงอูได้ตระหนักอย่างท่วงทีถึงอาการที่ผ่านมาของเขา รวมถึงกิริยาท่าทางของคนตรงหน้า 






อัลฟ่าที่จะเปลี่ยนสีนัยน์ตาเพราะกลิ่นของกันและกัน

เห็นจะมีก็แต่ที่เป็นคู่ชีวิตกันทั้งนั้น






" ราชินีของข้า "








( cilck )

cut scene








     เขามั่นใจมากยิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นสิ่งนั้น สีขนของซึงอูกำลังถูกแต่งแต้มด้วยสีขนของเขาเอง ไม่แปลกหรอก เพราะขนของเขาก็กำลังผลัดเป็นสีขาวในบางหย่อม ซึงยอนยกยิ้มพร้อมพรมจูบตามสันคอ เขาจะยังไม่กัดลงไปตอนนี้ การตราและดื่มเลือดในยามร่วมรักที่แท้จริงมันคงน่าอภิรมย์ใจกว่าเป็นไหนๆ




" ข้าว่าการเดินทางต่อคงไม่จำเป็น " 



" ก็คงอย่างนั้น "



" งั้นในยามฟ้าสางเรายกทัพกลับกันเลยดีไหม? "



" เจ้าจะบอกคนอื่นว่าอย่างไร ราชาพบราชินีแล้ว เป็นอดีตจ่าฝูงของพวกเจ้าเองอย่างนั้นเหรอ น่าขันเหลือเกิน "




     เสียงหัวเราะของซึงอูตอนนี้ เขามั่นใจว่ามันคงเป็นเสียงสำเนียงที่ไพเราะยิ่งกว่าการขับกล่อมของเทพเจ้าองค์ใด ใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูช่างอิ่มพริ้มไปหมด ยิ่งสายตาหวานกับนัยน์ตาสีอ่อนที่ชอบแอบเปรยมองเขาและหลุบสายตายามที่เขามองกลับนี่ช่างชวนให้ซึงยอนลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น




" อย่าลืมสิว่าทหารแปลงของเราก็มีร่างผู้หยั่งรู้ อย่างน้อยถึงเขาไม่ได้เห็นเราในคืนนี้ ญาณของพวกเขาก็คงต้องบอกได้อยู่ดี "



" นั่นสิ ข้าก็ลืมไปเสียสนิท "



" วางใจเถอะท่าน ข้าเป็นถึงราชา ใครกันจะกล้าหัวร่อให้กับคู่ชีวิตของข้า ข้าจะจับมันฉีกเนื้อเสียให้หมด "



" โหดร้ายยิ่ง หากข้าไม่ใช่ราชินีในตอนนี้ ไม่ทันได้สิ้นอายุขัยก็คงต้องตายด้วยน้ำมือท่านกระมัง "



" ฮัน ซึงอู ได้โปรด ข้าขอเพียงเรื่องนี้ " ซุกใบหน้าลงกับซอกคออุ่นอีกครั้งคล้ายจะออดอ้อน มันกลายเป็นปมในใจเมื่อครั้งหนึ่งพวกเขาเคยต่อสู้ และเป็นซึงยอนเองที่ลงมือเอาชนะซึงอูแทบปางตาย ถึงตอนนั้นเขาจะไม่รู้ตัวว่าเป็น soulmate เข้าให้แล้วแต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าหลังศึกครั้งนั้น ภาพของฮัน ซึงอูที่บาดเจ็บอย่างน่าสงสารกลายเป็นภาพจำที่ทำให้เขาตกอยู่ในฝันร้ายเป็นคืน



" อย่าได้เกรงกลัวข้า อันตัวข้าเองก็นับถือท่านมากมาก่อนในฐานะที่เป็นผู้นำของเรา มาถึงตอนนี้ก็ไม่มีเหตุอันใดจะต้องสงสัยในตัวข้าเลย ได้โปรดอย่ากลัวข้าเลยนะ "



" ดูเจ้าทำหน้า ถ้าอยู่ในร่างกลายเจ้าคงคิ้วลู่หูตกไปแล้ว " 




     แรงจิ้มที่หัวคิ้วของเขาทำให้ซึงยอนยิ้มกว้างออกมาอย่างอดไม่ได้ เพื่อเป็นการแก้เขินเขาจึงอุ้มตัวอีกฝ่ายอย่างไม่ส่งสัญญาณใดๆขึ้นจากน้ำ ซึงอูผวาจนคว้าเข้ากอดรอบคอของซึงยอนแน่น ทั้งสองเดินดุ่มกลับที่พักอย่างเงียบเชียบและจบค่ำคืนด้วยการนอนหลับด้วยกันอยู่ทั้งคืน









" ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าถ้าคนในรู้เรื่องเจ้ากับข้าแล้วมันจะเป็นอย่างไร "



" เดี๋ยววันพรุ่งข้าจะจัดประกาศก่อนกลับ ถึงเวลานั้นท่านก็จงสังเกตสีหน้าท่าทางเอาไว้ "



" ข้าจะกลั้นขำอย่างไรไหวนะ ฮะๆ "



" เดี๋ยวท่านก็รู้ว่าคนที่หัวเราะออกมาจะเป็นใคร "






หนึ่งสิ่งที่ราชาคงไม่บอกราชินีของเขา

ก็คงเป็นสายตาที่จ้องมาในยามที่พวกเขากำลังจูบกัน




เหล่าทหารที่แอบดูพวกเราริมทะเลสาบน่ะเหรอ?

ก็ได้แค่มองราชินีแสนสง่าของพวกเจ้าเท่านั้นแหละ




ดูให้สาสมใจ

แล้วจงศิโรราบใต้ปลายดอกบลูเบลล์นี้ซะ







#2alphachohan


#X1Diary

@sunflowerbear07



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 301 ครั้ง

269 ความคิดเห็น

  1. #260 .,la (@mintpetshop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:41
    ขี้ขิงจริงๆเลยยยราชาองค์นี้
    #260
    0
  2. #232 GUCCIBOY- (@GUCCIBOY-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 11:43
    ราชินีคือที่สุดด ใหญ่กว่าราชาอีกมั้งเนี่ย555555555555
    #232
    0
  3. #219 nopp (@nopp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:07
    เก่งมาจากไหน ก็ยอมคุณราชินีเค้าสินะซึงยอน
    #219
    0
  4. #212 brrrh (@kimdcx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:25
    เขินมากกับประโยคสุดท้าย ฮือออ ทุกคนต้องศิโรราบให้จริงๆ ขนาดราชายังยอมเลยเนอะๆๆๆ ตอนหงอยใส่ราชินีก็คือภาพลอยมาเลย ลูกหมามาก ดูกลัวเมียดีค่ะ ชอบๆ555555555555
    #212
    0
  5. #182 Tymm_yj (@Tymm_yj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:24
    มันดีมากเลยค่ะ ;-;
    #182
    0
  6. #149 พี่โจ้คนคูล.🌿 (@mtuanna93) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:28
    ซึงยอนอ่อนโยนมากแม่ๆๆๆๆ
    #149
    0
  7. #115 Kyamm (@kaewchue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 18:42
    น่ารักทั้งคู่เลย ทะเลสาบหวานไปทหมดแล้ว ภาษาไรท์ดีมากเลยค่ะ
    #115
    0
  8. #107 NiNk3 (@nleeyk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 08:38
    ทุกอย่างเกิดชึ้นรวดเร็วมาก คู่โซลเมทชั้นดี ฮือ น่ารักไปหมด
    #107
    0
  9. #95 Realmayy (@Realmayy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 01:14
    ไร้ท์ภาษาดีมากเลยค่ะ ความระหงองค์ราชินีคือได้ฟีลมาก ท่านผู้นำก็แสนจะอ่อนโยนต่อราชินีของเขาจริงๆ ฮื่ออออเขินมาก
    #95
    0
  10. #92 fluff (@socialthnya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:45
    ฮือดีมากเลยค่ะㅠㅠㅠㅠ ตอนพี่ซึงอูหัวเราะแล้วจิ้มคิ้วซึงยอนคือนึกออกเลยพี่เค้าต้องน่ารักอยู่แน่ๆ💛ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
    #92
    0
  11. #88 Black beans (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:29

    เหมียนจะตาย ดือมากบรรยายดือมาก

    #88
    0
  12. #70 k i k i (@theminyotarism) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 20:35
    อห จะบ้าตายมันดีมากเลยค่ะ ทับใจในการกระทำของราชามาก ยิ่งใหญ่สุดๆไปเลยT—T
    #70
    0
  13. #47 Monster.SS (@jamsai1412) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 09:35
    โง้ยยยย มันดีมากอะะ;__; ภาษาดีมากก ฮือ
    #47
    0
  14. #43 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 03:58
    รักเวิร์สนี้มาก ฮือ ทั้งการบรรยาย ภาษา เนื้อเรื่อง คุณไรท์สามารถบรรยายทุกอย่างให้เราเห็นภาพตามได้หมดเลย ฮือ ขำความท่านราชาอ่ะนะ มีการรู้ว่าทหารแอบมอง แต่ก็ทำได้แค่มองงี้555555
    #43
    0
  15. #30 PrapapanGG (@PrapapanGG) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:52
    มันดีมากกกก
    #30
    0
  16. #24 napasornbest (@napasornbest) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:35
    ดีมากกก ภาษาสวยมากกก
    #24
    0
  17. วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 00:56

    อ่ากกกกกก มันบะลั่ก แบบดีย์มั่กๆเลยค่ะ TT ไม่รู้จะอธิบายยังไง ภาษาเหมือนลอยเข้าไปอยู่ในโลกนี้เลย คุณราชาและราชินี เนี่ยยยย ฟีลเตอร์ที่เรามองพี่ซึงอู งือออ

    #14
    0
  18. #12 Prial-Em (@fasaert182769) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 21:55
    เราสามารถกรีดร้องเป็นภาษาอะไรได้บ้างคะ แงงง ไม่ไหวแล้ว เขินมากกก คุณจ่าฝูงก็อบอุ่น แสนเท่ คุณราชินีก็นุ่มนิ่ม มันดีไปหมดเลย ฮือออ TT
    #12
    0
  19. #11 wang nai (@jiradchayajc16) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:05
    แง้ น่าร้ากกกกก
    #11
    0
  20. #10 mbTXZ__ (@mb_TXZ_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 19:59
    ถ้ามีคำที่อธิบายได้ดีกว่าชอบมากๆ ได้ก็อยากจะให้อะค่ะ บ้าเหรอ เขินแทบทุกบีท มันไม่ได้! เราจะแจ้ง! เราจะแจ้ง!!!Y-Y อัลฟ่าที่น่าเกรงขามตอนนั้นหายไปไหนแล้ว เห็นแต่คนที่ขี้อ้อนขี้เขินอยู่ตรงนี้หวเาสกกวากวห นี่ยังไม่ตีตรายังดีขนาดนี้เลยอะท่านโช โอโห บ้าไปแล้ว แง
    #10
    0
  21. #9 MintNiphattha Nakthan (@mintniphattha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 19:59

    เขินมากเลย หน้าร้อนสุดๆ

    #9
    0
  22. #8 s26884 (@s26884) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 19:57
    แจ้งเตือนปุ้บกดปั้บฮืออชั้นเฝ้ารอน่ารักกกมาก อมก.สู้ๆนะคะสนุกมั้ก
    #8
    0
  23. #7 Chixtl (@cj-aof) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 19:49
    น่ารักกกก ////
    #7
    0