[Fic Gintama] Fine Collection: Circus

ตอนที่ 3 : P.S. I Love Handcuffs pt.1 (HijiGin | GinHiji)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    5 เม.ย. 62




P.S. I Love Handcuffs

Hijikata x Gintoki / Gintoki x Hijikata ???

Credit: Game_Changer  via. www.archiveofourown.org

*เรื่องนี้จะดำเนินเรื่องด้วยจดหมายทั้งหมดนะคะ | เรื่องนี้จัญไรพอตัวเลยค่ะ*

 

 




แดนนี่ ร้านอาหารแสนเก่าแก่ถูกทิ้งร้างอยู่หลังถนนคาบูกิโจว แปรสภาพกลายเป็นบาร์ที่ไม่ได้ความยามไร้แสงอาทิตย์

 


 

__________________

 

P.S. I Love Handcuffs pt.1

__________________

 

 


ถึง ฮิจิคาตะคุง,

 


พักนี้ฉันเอาแต่คิดถึงมาโกโตะ  ถ้าแกจะถามว่า มาโกโตะไหน? แกคงต้องไปคว้านท้องตัวเองซะ  เพราะฉันกำลังพูดถึงไอ้เจ้ามาสคอตของชินเซ็นกุมิไง เซนทอร์ถือธนูนั่นไม่ออกมาให้เห็นมาร้อยกว่าตอนแล้วนะ เจ้านั่นมันหายไปไหนล่ะ? มาโกโตะมันตัวสำคัญนะเว้ย สำคัญจริงๆ อ่ะ

 


อาจจะสงสัยว่าทำไมฉันต้องคิดถึงมาโกโตะมากขนาดนี้  มีคืนนึงฉันนอนอยู่บนเตียงมองเพดานไปเรื่อย แล้วเกิดสงสัยขึ้นมาว่าไอ้เจ้านั่นมันรู้สึกยังไงเวลาที่ยิงธนูเข้าไปในป่า แต่ดันพลาดไปโดนเอาเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ แทน  เล่นเอาคิดไม่ตกจนเผลอหลับเลยล่ะ ฟังดูเหมือนมาพล่ามบ้าอะไรอยู่ แต่ฉันว่าเซนทอร์นั่นบ้ากว่านะ

 


ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย  เขาไม่หันหลังกลับมาดู เลือดของเด็กคนนั้นเปรอะเปื้อนไปทั่วหลังของเขา เลือดข้นๆ นั่นรู้สึกยังไงนะ? มันกำลังไหลลงมาใช่มั้ย? มันมีผลต่อการโปรโมทหรอ?

 


ฉันขอถามแกนะ ในฐานะที่เจ้าเซนทอร์นั่นเป็นมาสคอตประจำชินเซ็นกุมิที่ถูกคัดเลือกจากบรรดามาสคอตทั้งหลาย  ฉันรู้สึกว่าแกน่าจะรู้ดีที่สุด  ฉันขอล่ะนะไอ้โจรขโมยภาษีหาข้อแก้ตัวดีๆ ให้พวกตำรวจมาซะ เพราะมาโกจังเคยบอกกับฉันว่าแกน่ะคือสุดที่รักของเขา  มันยิ่งทำให้ฉันสงสัยเข้าไปอีก ยังติดต่อกันอยู่หรือเปล่าอะ?

 


อ่า มันทำให้ฉันคาใจจริงๆ นะ

 


กินโทกิเอง โย่ว


กินโทกิ


(มุมขวามีวงกลมเส้นขยุกขยิกกับข้อความว่า มุซาชิ วูซ เอง อยู่ข้างใน)

 

 


__________________

 


 

ร้านสารพัดรับจ้าง:

 


อย่าใช้ยามาซากิส่งจดหมายเวรพวกนี้ให้ฉัน

 


ฮิจิคาตะ

 

 


__________________

 

 


ถึง ฮิจิคาตะคุง,

 


เจ้าแก่จิมมี่มันบอกว่าจะกลับชินเซ็นกุมิหลังจากเดินลาดตระเวน ฉันก็เลยยืมมือส่งจดหมายขยะสักหน่อยแถมมันก็ทางเดียวกันกับหมอนั่นด้วย  ฉันหวังว่าแกคงจะไม่รังเกียจจดหมายที่ฉันส่งผ่านหมอนั่นนะ หมายถึงฉันที่ไม่เคยส่งจดหมายให้แกเลยน่ะ ไม่นับฉบับนี้นะเว้ย

 


ถ้าแกซึนใส่จดหมายฉันล่ะก็ บอกเลยว่าภารกิจฉันสำเร็จเลยล่ะ อย่าหวังอะไรอีกเลย ไอ้เวรตะไล

 


ด้วยความเคารพ


ซ.ก.


ป.ล.จิมมี่บอกฉันว่าส่งจดหมายฉันให้แกแล้วตั้งแต่เมื่อคืน  อาการเมาค้างเล่นเอาฉันจำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่ฉันรออยู่นะ

 


 

__________________

 


 

ฮิจิคาตะคุง,

 


ฉันกำลังเขียนจดหมายนี้ให้แก แต่ไม่ได้เพื่อแกในตอนนี้หรอกนะ เข้าใจมั้ยวะ?  จดหมายนี่อะมันเพื่อฉันเว้ย แกไม่มีสิทธิ์มาบ่น

 


ฉันกำลังทำอะไรหรอ ฉันกำลังย้อนอดีตของฉันไง  ฉันกลับไปยังบาร์ที่เคยไปเมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันสั่งอาหารกับสาเกโง่ๆ อีกครั้ง น่าตลกที่ดันเหลือแต่สาเก ฉันดื่มมันไปนิดหน่อย แกคงไม่ชอบแน่ๆ เพราะมันจะกลายเป็นภาระของแกไง  แต่สำหรับฉันนั่นโคตรของความสุขเลย ฉันไม่ต้องมานั่งหารค่าเหล้ากับคนอื่น ต้องมานั่งแบ่งเหล้าให้ใคร ขวดนี้คือของฉันคนเดียว สุดท้ายฉันเหมือนได้ไปที่ๆ ไม่เคยคาดฝัน นี่มันจักรวาลเพื่อฉันชัดๆ เมืองที่มีแต่กลูโคสไง!

 


ยังไงก็ตาม ถ้าฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ให้แก ก็เพราะฉันคิดว่าฉันจะจำสิ่งที่ฉันเคยเขียนในจดหมายล่าสุดได้น่ะสิ ช่างมันเถอะ ก็นะ ฉันอุตส่าห์อยู่ซอยเดียวกันกับบาร์นั่น ฉันคิดว่าฉันน่าจะลองดูอีกครั้ง อย่างไรก็ตามมันก็แค่สร้างความสุขให้ฉันล่ะวะ  ที่นี่มีปากกาและกระดาษวางอยู่ทุกโต๊ะเลย เหมือนกับว่าอยากได้จดหมายจากคนเมางั้นแหละ  นี่เลยเป็นจดหมายเมาฉบับแรกของฉัน-หรือมีฉบับก่อนหน้านี้วะ เอาเป็นว่าฉันจะเขียนเลขลงไปแล้วกัน

 


คนเมาเขียนอะไรในจดหมายหรอ?  พวกเขาเขียนจดหมายอะไรถึงรองหัวหน้าปีศาจกันนะ? เฮ้อมมมมมมมมม

 


แกล้างมือกี่ครั้งต่อวันอะ? หมายถึงล้างกับสบู่นะ  ฉันลองนับของฉันดูก็ประมาณสองครั้ง หรือสามครั้งถ้าฉันพอใจจะล้าง  บางทีมันก็ดีที่เราเลือกมันได้ แกรู้ใช่มั้ย? แต่ดูทรงแล้วแกไม่น่าจะรู้ว่ะ

 


กินโทกิ


(มุมขวามีวงกลมเส้นขยุกขยิกกับข้อความว่า มุซาชิ 2020 อยู่ข้างใน)

 


 

__________________


 

 

ร้านสารพัดรับจ้าง:

 


อักษรเมาๆ ของแกไม่เป็นเส้นเลยสักนิด  แกใช้ดินสอกับกระดาษเมนูของแดนนี่แน่หรอวะ แล้วก็หยุดส่งจดหมายพวกนี้ให้ยามาซากิได้แล้ว

 


ฮิจิคาตะ

 


 

__________________


 

 

ถึง ฮิจิคาตะคุง

 


ฉันฝากจดหมายตอบกลับไปกับจิมมี่ มันขาดนิดนึงนะ ก็เพราะแกนั่นแหละที่บอกให้หมอนั่นส่งจดหมายของแกมาให้ฉันก่อนเที่ยงของวันอาทิตย์อ่ะ ดาบของฉันมันเลยบินเข้าพุงหมอนั่นไปน่ะสิ คางุระกับฉันน่ะวิ่งผ่าจัสอเวย์เป็นร้อยๆ ด้วยวิธีนี้แหละ จิมมี่คงจะเจ็บหน่อยล่ะมั้ง แต่ขืนแกใช้ให้หมอนั่นส่งจดหมายไร้สาระไม่เกี่ยวกับชินเซ็นกุมิอีก  ในเช้ามืดของวันอาทิตย์ ฉันจะไม่ทำแค่ประกาศว่าแกเป็นพวกใช้อำนาจผิดๆ แต่ปากกาของฉันจะเขียนรายละเอียดทุกระเบียดนิ้ว พร้อมกับแกที่จะเป็นเหมือนจิมมี่ที่โดนจัสอเวย์บึ้มไง ระวังตัวไว้ล่ะ

 


อ้อ พวกฉันน่ะรู้จักตัวเองดีหน่า

 


ด้วยความยินดี


ซ.ก.


ป.ล. จิมมี่เอาเงินให้ฉัน เพื่อให้ฉันเขียนว่าหมอนั่นจะไม่ทำให้รองหัวหน้าเป็นจัสอเวย์น่ะ

 


 

__________________

 


 

ฮิจิคาตะคุง,

 


มันเจ๋งมากจริงๆ อ่ะ ฉันรู้ว่าฉันกำลังเขียนจดหมายหาแกตอนที่กำลังเมา แต่ฉันจำไม่ได้ว่าฉันเขียนอะไรลงไปอะนะ น่าสนุกดีเนอะ เหมือนได้ไปผจญภัยครั้งใหม่อะไรเทือกๆ นั้นเลยว่ะ  กระดาษโง่ๆ ธรรมดา ไม่มีความสำคัญอะไร หรือบางทีฉันอาจจะแค่ทบทวนตัวเอง  แกเคยเจอจดหมายกองโตที่พูดถึงแต่เรื่องเดียวรึเปล่า? แกเผามันทิ้งมั้ย?  แกควรจะเผามันในห้องแกนะ เอาเป็นว่าสักวันฉันจะไปดูที่ชินเซ็นกุมิให้เห็นกับตาแล้วกันว่าแกเทิดทูนจดหมายฉันแค่ไหน

 


ครั้งนี้ฉันพาเพื่อนมาด้วยล่ะ หมอนั่นมาเพราะอยากเขียนจดหมายเมาเนี่ยแหละ มีสามเมนูของแดนนี่อยู่ในจดหมายของหมอนั่นที่เขียนให้ภรรยาเก่า

 


เหอะ หมอนั่นถามว่าฉันเขียนถึงใครด้วยล่ะ ฉันเลยตอบไปว่าเขียนหาภรรยาเก่า ตานั่นยิ่งอยากรู้อยากเห็นยิ่งกว่าเก่าอีก ไอ้บ้าเอ้ย ขี้เสือกซะจริง  คุณกินต้องมาต่ำตมอีกแล้ว ทั้งๆ ที่การระลึกความหลังของฉันก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของหมอนั่นแท้ๆ

 


เอ้อ ใช่ หมอนั่นซื้อเบิ้ลอีกสองรอบแหน่ะ

 


ฉันหย่ากับแก เพราะแกเอาแต่สนใจงานมากกว่าฉัน แกเองก็ผลักกองเอกสารออกมาแล้ว แต่ดูเหมือนมันจะไม่ยอมให้แกออกมาสินะ ฉันแกล้งทำเป็นสะอึกสะอื้นเล็กน้อยก็ทำให้ฉันได้เบิ้ลอีกสองรอบจากเพื่อนบ้านนักคื่ม นี่ก็นานมากแล้วนะที่ฉันไม่ได้มีโอกาสดื่มกับผู้คนมากมายขนาดนี้ ขอบคุณสำหรับอิสรภาพนะ!

 


กินโทกิ


(มุมขวามีวงกลมเส้นขยุกขยิกกับข้อความว่า มุซาชิ ผู้ต่ำตม อยู่ข้างใน)


 

(เมนูอีกแผ่นถูกเทปแปะไว้อีกด้านของจดหมาย)

 


ไอ้ง่าวเพื่อนฉันมันพูดถึงเธอใมนี้ล่ะนะ เจ้านั่นไม่เคยสนไจอะไรเป็นเดือนๆ เพราะคำสัญญาเดียา สัญญาที่ว่าจะเก้บกระเป่าไปหา? เธอคงไปด้วยกัมไม่ได่หรอก ถ้าหนึ่งไนสองไม่อยุ่ และไม่รุ่ว่าเธอกำลังจะเต่งงาน

 


ฮากซาวาบอกว่าฉัมควรสงบสติอารมญ์เพี่อเขียนจดหมายให่แก แกรู้จักฉันดีนี่ บาทีอาจะไม่สายไบฮาเกซวาว่าไว่อย่างงั้น  ฉันดิดว่าฉัมคิดว่ามันคงสายโปแล้ว สายไปตั้งเต่เกเกิดเลย เพระแกออคมาจากมดลูกพ้อมหมายจัป และกาแฟดาด ด่า ดำ ที่มีลูกอมโลลิป้อบเหมือนเด้กอยุ่ข้างไนไง แกช่วยฉัมได่มัยล่ะ เพารฉันไม่รุ่จริๆ ฉันจะไม่ถานถีงโลลิบ้อบบ้าๆ นั่น หังจากนั้น...

 


ฉันโยนฮาเกซาวไปไกลๆ ตัว หมอนันร้อวไหอยุ่กัยพื้ม แน่นนว่าไม่มีรภ ฮะ มีคนแบกขี้นมแลวพาภถร่ะส่ำพดะภถ

 


ไง ฮิจ ฉันกลัปมละ ขอบคุญที่รอ ขบคุณที่ฟัว ฉันชอยเฟนแกนา ฉัอยากทิ้ตัวงบนตัคเก อากขังแกไวไนกง อดข่าวอตน้ำเก ก้าแกอาหวรฉันจะป้อยผัภเน่าไหแก ไปดื่นต่อไห้หวราน้ำทั้อาทิตตตยเลย ฉ.

 


 

__________________


 

 

สวัสดีครับลูกพี่,

 


ผมแอบคุณฮิจิคาตะอ่านเอาน่ะครับ ผมรอจนเขาหลับ หลังจากยามาซากิเดินมาส่งจดหมายของลูกพี่ในห้องแล้ว ผมว่ามันประหลาดไปหน่อยนะครับที่มีคนยังเขียนจดหมายหากันทั้งๆ ที่ยุคนี้ก็มีทั้งโทรศัพท์และนักฆ่าแล้วแท้ๆ ผมยังจำได้นะว่าคุณน่ะเส็งเคร็งมากแค่ไหน เอาเป็นว่าผมจะข้ามประเด็นนั้นไปแล้วกันนะครับ ยอมรับว่าตอนแรกทำเอาผมเจ็บไปเล็กน้อยที่คุณไม่เคยบอกผมว่าคุณกับคุณฮิจิคาตะ ติดต่อกันทางจดหมาย  แต่ผมก็อภัยให้คุณได้ครับ  ผมเองก็เห็นกับตากะไอ้กองกระดาษเต็มไปด้วยข้อความทรมานจิตใจคุณฮิจิคาตะนั่นน่ะ พอได้แล้วล่ะครับ ลูกพี่

 


หน้าแรกของจดหมายลูกพี่ดูเหมือนจะแค่สร้างความก่อกวนทั่วไปตามปกติสินะครับ แต่หน้าสองมันกลับดูมีเป้าหมายบางอย่าง  ขืนให้เขาอ่านต่อก็มีแต่ยิ่งอึดอัดเปล่าๆ เขาเคาะจดหมายไปมาแล้วพึมพำออกมาเบาซะจนผมแทบไม่ได้ยิน  จากที่ผมรวบรวมข้อมูลมาดูเหมือนว่าส่วนใหญ่มันจะเชื่อมโยงสิ่งคุณเคยพูดเอาไว้ รวมไปถึงคำถามงี่เง่าพรรค์นั้นด้วย

 


นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอ่านมันจะจบ เจ้านั่นขย้ำและโยนออกไปไกลๆ สายตา แล้วก็เก็บมันกลับมา อ่านมันอีกครั้งละก็ขย้ำๆ โยนทิ้งไป เจ้านั่นทำซ้ำอย่างนี้วนไปวนมาถึงหกครั้ง  ยิ่งอ่านซ้ำก็ยิ่งโมโหแถมยังอยากรู้มากขึ้นไปอีกมากจนสับสนไปหมด มันเคยเป็นเรื่องที่ดีนะครับ ตานั่นจ้องมองกระดาษราวกับถ้ามองอีกมุมแล้วข้อความที่คุณเขียนมันจะเปลี่ยนไป ทุกสิ่งทุกอย่างมันพังหมดแล้วครับ สลายไปในสายน้ำอันน่ารังเกียจของมันเองนั่นแหละ  ย้ำอีกทีนะครับลูกพี่ ผมขอบอกว่าคุณควรพอได้แล้ว เขาพยายามรีดกระดาษให้เรียบในครั้งที่เจ็ด เมื่อคุณคอนโดเข้ามาในห้องแล้วบอกให้เจ้านั่นหยุดเผาน้ำมันกลางค่ำกลางคืนและไล่ไปนอน  ตอนที่คุณคอนโดเข้าห้องมาน่ะ เล่นเอาฮิจิคาตะตกใจจนกินจดหมายนั่นไปเลยล่ะครับ ก็เพราะงี้แหละครับ เจ้านั่นก็เลยอ่านจดหมายฉบับนั้นไม่ได้อีกแม้ว่าคุณคอนโดจะออกไปแล้วก็ตาม  จดหมายนั่นทำเอาเขานอนไม่ลงเลยทีเดียว อ่า ผมมั่นใจว่ามันไม่ลงไปถึงกระเพาะหรอก ผมเห็นตานั่นอ้วกออกมาตอนเช้ามืดน่ะ ทำเอาผมไม่ได้นอนจนต้องทบยอดไปนอนวันต่อมาเลยล่ะ

 


วันดีๆ งี้ทำเอาผมหลับเต็มอิ่ม ผมอยากจะคุยกับลูกพี่ ผมเลยส่งจดหมายฉบับนี้ไป เพราะมันดูเป็นช่องทางที่จะติดต่อลูกพี่ได้ในตอนนี้  ผมหวังว่าเราจะเจอกันเร็วๆ นี้นะครับ ยังไงก็บอกเหตุผลที่เขียนจดหมายให้ผมฟังหน่อยสิครับ  เพราะมันก็ล่อไปเดือนกว่าแล้วที่ผมฆ่าฮิจิคาตะไม่สนุกเลย ไว้เจอกันค่อยไปหาอะไรกินดีมั้ยล่ะ ดังโงะหรอ? หรือพาเฟ่ต์? เขียนราคาไว้ได้เลย ลูกพี่

 


ถ้านี่คือจดหมายแห่งความเจ็บปวดของตำนานวีรชน ผมหวังว่าคุณคงจะให้ผมร่วมสนุกไปด้วยนะครับ ผมอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของตำนานนั่น อย่าได้ดูถูกผมเชียวนะครับ

 


จะใช้ยามาซากิมาส่งจดหมายตอบกลับก็ไม่เป็นไรหรอกครับ นึกจะส่งกลางคืนหรือกลางวันก็ตามสบายเลย ผมตั้งตารอจดหมายจากลูกพี่อยู่นะครับ

 


ขอแสดงความนับถือ,


โอคิตะ โซโกะ


 

 

__________________

 

 


ถึง ฮิจิคาตะคุง,

 


ฉันดื่มน้อยลงจากปกติของคืนวันจันทร์นะ และฉันก็จะส่งจดหมายเมาๆ นี่อีกล่ะ

 


จำไว้นะ เมื่อไหร่ที่ฉันเขียนจดหมายเมานี่น่ะฉันเครียดจะตาย ล้อเล่นหน่า 110% ตลกแดกล้วนๆ เลย  จริงๆ แล้วส่วนใหญ่ที่ฉันเขียนลงไปน่ะเป็นแค่เรื่องเล่าจากใครสักคนนึงในที่ไหนสักที่สารภาพจากใจจริงเท่านั้นแหละ! อย่าลืมหัวเราะออกมาด้วยล่ะ!!!!!

 


ฉันควรจะบอกแกด้วยตัวเองสินะ แต่แกเหมือนมีวิธีที่จะหลบหลีกฉันได้ซะทุกทางเลย  ไม่เป็นไรหรอก หนีไปเหอะ ฉันแค่อยากจะแน่ใจว่าไม่ใช่เพราะแกคิดว่าฉันพูดอะไรมีความนัยแฝงในจดหมายเมานั่น มันเป็นแค่เรื่องของเวลา  อ่า ใช่สิ ไปล่ะนะ

 


ซ.ก.

 


 

__________________

 

 


สวัสดีอีกครั้งครับ ลูกพี่,

 


ผมยังไม่ได้รับการตอบกลับมาเลยแฮะ ผมแค่เช็คดูอีกครั้งว่าลูกพี่อยากจะเจอผมหรือเปล่า ยังไงซะ ผมก็เห็นว่าคุณยังคงพยายามส่งจดหมายหาคุณฮิจิคาตะอีก ผมเสียใจนะที่เห็นคุณตั้งหน้าตั้งตาส่งจดหมายขนาดนั้นแต่ไม่มีถึงผมสักฉบับ ผมหวังว่าลูกพี่คงไม่รังเกียจที่ผมแอบแก้อะไรนิดหน่อยก่อนจะส่งถึงเจ้าตัว ผมว่าการรวมกันของเราน่าจะได้ผลลัพธ์ออกมาดีนะครับ

 


ด้วยความเคารพอย่างสูง,


โอคิตะ โซโกะ

 


 

__________________

 

 


ร้านสารพัดรับจ้าง:

 


มาหาฉันที่สะพานนิฮอนก่อนพระอาทิตย์ตกดิน

 


ฮิจิคาตะ

 



__________________




epilogue :
             แนวจดหมายอ่ะ โคตรน่ารักเลย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #9 แฟนคุณกิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 16:46

    น่ารักกกกกกกกก

    #9
    0
  2. #4 SN Sinam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:36
    เอ้าาาา แล้วเป็นยังไงต่อละเนี้ยยยยย งื้อออออ
    #4
    0