อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : ตามหาพี่เลี้ยง (Re-write)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 692 ครั้ง
    8 มี.ค. 63

ตอนที่ 1

ตามหาพี่เลี้ยง

            

 

            เป็นอะไรหืมเรา หน้ามุ่ยมาแต่ไกลเลย” ผู้เป็นพี่ชายอดที่จะถามน้องชายแท้ ๆ ไม่ได้เมื่อเจ้าเด็กแก้มก้อนของเขาเดินแก้มพองลมมาแต่ไกล ในมือของคนตัวเล็กถือถาดใส่อาหารที่ด้านในวางเครื่องดื่มที่ตนและน้องออร์เดอร์เอาไว้โดยมีเครื่องดื่มสองแก้วและขนมเค้กช็อกโกแลตที่ดูน่ารับประทานอีกสองชิ้น

            ก็น้ำตาลโดนใครที่ไหนก็ไม่รู้มาหาว่าเตี้ย ฮึ่ยหนูโกรธ!” เจ้าเด็กแก้มก้อนที่คิดว่าโดนคนแปลกหน้าเมื่อตะกี้หาว่าตัวเตี้ย เมื่อมาถึงโต๊ะก็เอ่ยปากฟ้องน้ำแข็งแทบจะในทันที จนทำให้พี่ชายนึกขำต่อภาพของเจ้าตัวเล็กตรงหน้าไม่ได้

            พี่น้ำแข็งขำอะไรครับ” ว่าเสร็จก็สะบัดหน้าหนี น้ำแข็งจึงต้องรีบง้อน้องชายตัวเล็ก เวลาอารมณ์ไม่ดีแบบนี้สิ่งที่น้ำตาลไม่ชอบที่สุดคือการหัวเราะใส่เจ้าตัว

            พี่แค่ขำนิดเดียวเองครับ มา ๆ ทานเค้กเร็วเดี๋ยวขึ้นเรียนไม่ทันนะ” น้ำตาลนึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมเค้กหน้าตาน่ารับประทานอยู่ตรงหน้า เจ้าตัวก็หันกลับมาให้ความสนใจกับเค้กแสนอร่อยอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะใช้ส้อมอันเล็กตักมันขึ้นมาทานอย่างละมุนละม่อม

            แล้วสรุปทำไมไปทำอีท่าไหนถึงโดนว่ามาได้ล่ะครับ น้ำแข็งไม่ลืมเอ่ยถามถึงสาเหตุที่ทำให้น้องชายของตนหงุดหงิด เขาเลือกที่จะถามขึ้นมาเมื่อขนมเค้กถึงปากของน้ำตาลเจ้าตัวจะได้ไม่หงุดหงิด ขอให้มีของอร่อยต่อให้จะหงุดหงิดขนาดไหนน้องชายของเขาก็อารมณ์ดียิ้มจนแก้มปริได้เสมอ

            อ้ออนเอื้ออี้อะ (ก็คนเมื่อกี้น่ะ)

            เคี้ยวให้หมดก่อนนะครับแล้วค่อยพูด” น้ำตาลรีบเคี้ยวขนมเค้กในปากอย่างรวดเร็วตามที่พี่ชายบอกแล้วจึงรีบกลืนมันลงไป

            เมื่อกี้ที่หนูไปเอาเครื่องดื่ม หนูแค่หยิบเครื่องดื่มผิดแก้วเองแต่เจ้าของเขาก็เข้ามาว่าหนูว่าเตี้ยเลย” คนที่เข้าใจผิดยังคงถ่ายทอดสารต่อไปแบบผิด ๆ ไม่รู้ล่ะใครมาว่าน้ำตาล น้ำตาลโกรธหมดเพราะน้ำตาลไม่ได้ผิด แค่ดูดไปอึกเดียวเองนะ!

            “อืมแต่น้ำตาลก็ผิดจริง ๆ นะครับ เมื่อกี้ตอนที่เราจะลุกไปเอาของพี่พยายามจะเรียกแล้วแต่น้ำตาลรีบวิ่งไปก่อน” ถึงใครจะบอกว่าน้ำแข็งเป็นพี่ชายที่คอยตามใจน้องชายอยู่เสมอ แต่เขาก็ไม่ได้สปอยล์น้องจนเสียคน หากน้องชายของเขาเป็นฝ่ายผิดจริงเขาก็ต้องตำหนิ เราสองพี่น้องคุยกันด้วยเหตุผลอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าน้ำตาลจะเป็นคนที่เข้าใจอะไรช้าและยังมีหลาย ๆ มุมที่ยังดูเป็นเด็กอยู่บ้าง แต่น้ำตาลก็เข้าใจและพร้อมที่จะรับฟังที่พี่น้ำแข็งสอนทุกอย่าง

            แล้วเราได้ขอโทษเขาหรือเปล่า

            “ก็ อืม…” เจ้าตัวเล็กทำปากยู่ หัวเราะเบา ๆ ออกมาราวกับจะเป็นการออดอ้อนพี่ชาย

            เรานี่นะ ครั้งนี้พี่จะลงโทษให้ทานเค้กแค่ชิ้นเดียวเพราะเราทำผิดจริง แต่ครั้งหน้าถ้าน้ำตาลทำผิดแล้วไม่ยอมขอโทษพี่จะไม่พาไปทานบิงซูแล้วนะครับ

            “ก็ได้ครับ หนูเข้าใจแล้วครับ นราฤทธิ์ยอมรับบทลงโทษด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่หากจะต้องยอมเสียขนมเค้กตรงหน้าไปหนึ่งชิ้นแลกกับที่ได้ทานบิงซูทุกเย็น เจ้าตัวยอมที่จะเสียขนมเค้กไปคงจะดีเสียกว่า

            งั้นก็รีบทานได้แล้วครับ จะได้ไปเรียน

            กึก

            น้ำตาลวางส้อมลงบนที่จาน ก่อนจะทำสีหน้าหงอย ๆ ออกมา น้ำแข็งเมื่อเห็นอย่างนั้นจึงรีบถามน้องชายของเขาในทันที เพราะถ้าหากเดาไม่ผิดน้องชายของเขาจะต้องกังวลในเรื่องที่เขากำลังคิดอยู่อย่างแน่นอน

            กังวลหรือครับเรา

            “ก็ครับ น้ำตาลกลัว” น้ำแข็งมองภาพนั้นด้วยความเห็นใจ เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะทุยที่เขาชอบจับเล่นอยู่เสมอด้วยความเอ็นดู

            ไม่ต้องกังวลนะครับ สังคมมหาลัยไม่เหมือนสังคมมัธยมแล้ว น้ำตาลต้องเข้ากับเพื่อนได้อย่างแน่นอน ยังไงก็มีพี่อยู่ไม่มีใครกล้าทำอะไรเราแน่นอนครับ” เจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพี่ชาย ใบหน้าของน้ำตาลเต็มเปี่ยมไปด้วยความกังวลจนเขาคิดว่าถ้าน้ำตาลคิดมากกว่านี้จะต้องร้องไห้ออกมาในไม่ช้า

            พี่น้ำแข็งต้องไปส่งหนูนะ” 

            “ครับ เดี๋ยวพี่จะไปส่งถึงห้องเรียนเลย” 

 

 

            เหลือเวลาอีกสิบห้านาทีก่อนจะเริ่มเรียนคลาสแรกในช่วงเช้า น้ำแข็งจึงพาน้องชายของตนเองเดินตรงไปยังอาคารเรียนรวมของคณะ เนื่องจากในช่วงปีหนึ่งนักศึกษาส่วนใหญ่จะต้องเรียนรวมกับเพื่อนในเอกอื่น ๆ ของคณะเสียก่อนเพราะวิชาส่วนใหญ่จะเป็นวิชาพื้นฐานของทางมหาวิทยาลัย แล้วจึงจะเริ่มแยกเรียนตามเอกและสาขาวิชาในช่วงเทอมที่สอง 

            น้ำตาลพยายามออดอ้อนพี่ชายของตนเองให้เข้าไปนั่งเรียนด้วย ถึงเขาจะสามารถทำได้แต่เพราะตัวเองก็มีเรียนคาบเช้าเช่นเดียวกันจึงไม่สามารถที่จะทำอย่างที่ใจนึกได้ เขาทำได้เพียงแค่คอยยืนอยู่เป็นเพื่อนกับน้ำตาลให้นานที่สุดก่อนที่จะแยกย้ายไปเรียนวิชาในชั้นปีของเขา

            น้ำตาลไม่อยากเข้าไปเลยครับ” เจ้าตัวเล็กเกาะแขนเขาราวกับเป็นลูกลิง จนนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมาเริ่มให้ความสนใจกับภาพที่เห็น

            ไม่ต้องกลัวนะครับ เดี๋ยวพอเราเข้าไปในห้องแล้วเจอเพื่อน อีกเดี๋ยวพี่ชายคนนี้ก็โดนลืมแล้วล่ะครับ

            “ฮื่อ น้ำตาลจะอยู่กับพี่น้ำแข็งน้า พี่น้ำแข็งไม่ต้องห่วง” น้ำแข็งหัวเราะกับท่าทางออดอ้อนของน้องชาย ในเมื่อตนเองไม่สามารถที่จะนั่งเรียนเป็นเพื่อนน้องชายได้ อย่างน้อยเขาก็ขอเดินเข้าไปส่งน้องชายถึงในห้องเรียนละกันเจ้าเด็กติดพี่ชายจะได้ไม่งอแงไปกว่านี้

            เธอ ๆ มานั่งกับพวกเราไหม เราชื่อหมวยนะ เธอชื่ออะไรเหรอ” เมื่อเดินเข้ามาในห้องเรียน น้ำแข็งพาน้องชายเข้ามานั่งรอยังที่นั่งหลังห้องเพราะน้องชายของเขาไม่ชอบที่จะเป็นจุดสนใจ แต่ทว่าจู่ ๆ ก็มีเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง(?) ในชุดเครื่องแบบถูกระเบียบเดินมาพูดกับน้ำตาล ถ้าให้เดาคงเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของน้ำตาลอย่างแน่นอนเห็นได้จากป้ายชื่อใบเล็ก ๆ ที่ติดอยู่ตรงบริเวณปกเสื้อระบุข้อมูลว่าคณะศิลปศาสตร์ โครงการการสื่อสารเพื่อธุรกิจ 

            คือ เราชื่อน้ำตาล” น้ำตาลตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจ ถึงแม้เจ้าตัวจะรู้ว่าคนตรงหน้าจะเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเขาแต่ถึงกระนั้นอายุของพวกเขาก็คงจะต่างกันอยู่ดี

            หวัดดีจ้าน้ำตาล มานั่งกับพวกเราไหมเอ่ยในกลุ่มมีแค่สี่คนเอง เป็นเพื่อนในโครงการหมดเลย” เมื่อเด็กผู้หญิงตรงหน้าเอ่ยชวน น้ำตาลจึงหันไปหาพี่ชายด้วยสีหน้าหวาดหวั่นราวกับเป็นการขอคำปรึกษา ซึ่งน้ำแข็งเองก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าการส่งยิ้มและพยักหน้าเล็กน้อย แล้วจึงเอ่ยอะไรบางอย่างตกท้าย

            เจอกันตอนบ่ายนะครับ พี่ไปเรียนแล้วนะ

            “โอเคครับ” น้ำแข็งมองภาพน้องชายของตนเองเดินตามเพื่อนร่วมรุ่นไป ถึงจะเห็นแบบนั้นแต่น้ำแข็งกลับไม่ได้สบายใจขึ้นแม้แต่น้อย เขายังกังวลว่าน้องชายของเขาจะสามารถเข้ากับเพื่อน ๆ ได้หรือไม่ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวน้องชายของเขาว่าจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคและเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่อย่างเข้มแข็งได้ จึงยอมที่จะเดินออกจากห้องบรรยายรวมซึ่งเป็นสถานที่เรียนของนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งเพื่อเตรียมไปเข้าคลาสเรียนของตนเองเสียที

            นั่งเลยจ้าน้ำตาล” เจ้าของชื่อน้ำตาลยังมีท่าทีเก้ ๆ กัง ๆ แต่ก็ยอมนั่งลงตามที่เพื่อนใหม่ที่ชื่อหมวยบอก

            ตอนนี้น้ำตาลกระเถิบขึ้นมานั่งยังบริเวณกลางห้องซึ่งเป็นจุดที่ไม่เด่นจนเกินไปเลยทำให้เขาสบายใจขึ้นมาในระดับหนึ่ง รวมไปถึงเพื่อน ๆ กลุ่มใหม่ที่หมวยพามารู้จักก็ดูจะเข้าถึงได้ง่าย แต่ละคนค่อนข้างดูเฟรนด์ลีเลยทีเดียว

            ทุก ๆ คน นี่เพื่อนใหม่นะ ชื่อน้ำตาล แล้วก็น้ำตาล คนนี้ชื่อจ๋านะเป็นผู้หญิงอีกคนในกลุ่ม ผู้ชายตัวสูง ๆ อีกคนชื่อมิน ส่วนผู้ชายตัวเล็กคนนี้ชื่อเดียร์น้า” น้ำตาลเอ่ยทักทายเพื่อนใหม่ทุกคน ตอนนี้เขาเริ่มที่จะหายกังวลบ้างแล้วเลยเริ่มที่จะพูดคุยกับทุก ๆ คน อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น อย่างน้อยสิ่งที่น้ำตาลกลัวมาตลอดสัปดาห์ก็จบลงไปอีกอย่างหนึ่ง

            จ๋า ๆ นั่นเวหาปะ กรี๊ด ตัวจริงหล่อมากอะแก” ทันทีที่ผู้ชายตัวสูงปรากฏตัวขึ้น เสียงวี้ดว้ายจากนักศึกษาผู้หญิงหลายคนก็ดังขึ้นแต่ก็ไม่ดังจนเกินไปเพราะถึงอย่างนั้นทุก ๆ คนก็ยังคงให้ความเคารพกับสถานที่อยู่

            จริงแกหล่อมาก ไม่คิดว่าจะได้มานั่งเรียนด้วยกัน อยากจะไปขอถ่ายรูปเลย

            “ไม่เห็นจะหล่อเลย เราหล่อกว่าตั้งเยอะใช่ไหมน้ำตาล ใช่ไหมเดียร์ แต่ดูเหมือนว่าภายในห้องนี้จะมีอยู่หนึ่งคนที่ไม่เข้าใจถึงความหล่อเหลาของนักแสดงหนุ่มดาวรุ่งจึงอดที่จะอวยตัวเองขึ้นมาไม่ได้ มินก็มั่นใจว่าตัวเองหล่อไปไม่ได้น้อยกว่าพ่อดาราคนนั้นอย่างแน่นอน และเขาจะพิสูจน์โดยการเอาตำแหน่งเดือนคณะมาครองให้ดู

            จ้า ไม่ต้องอวยตัวเองหรอกรู้ว่าหล่อ แต่ก็น้อยกว่าเวหาอยู่ดี

            “เราไม่ได้ถามพวกเธอสักหน่อย เราถามเดียร์กับน้ำตาลต่างหาก

            “หล่อสิ แต่ก็น้อยกว่าเวหานะ” เดียร์ยังคงเลือกที่จะเข้าข้างสาว ๆ ของกลุ่มอยู่ดี จนคนตัวสูงที่สุดของกลุ่มทำหน้ามุ่ยไม่เข้ากับขนาดตัวหันกลับไปขอความคิดเห็นเพื่อนตัวเล็กที่สุดของกลุ่มอย่างน้ำตาลแทน

            เราถามน้ำตาลก็ได้ น้ำตาลเราหล่อกว่าไอ้นั่นใช่ไหม

            “หล่อสิ มินหล่อที่สุดเลยน้า น้ำตาลตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงน่าฟัง เขาไม่ได้ยอเพราะเขาก็รู้สึกว่าเพื่อนใหม่ของตัวเองก็ไม่ได้หล่อน้อยกว่าคนที่เพื่อนร่วมคลาสของเขากรี๊ดกร๊าดเลย

            เห็นไหม เราบอกแล้วว่าเราหล่อ มีแค่น้ำตาลคนเดียวที่รู้ถึงความหล่อของเรา อย่างพวกเธอไม่รู้หรอก

            “จ้า เอาที่สบายใจเลยจ้า” จ๋าตอบ

            เออใช่ ตอนบ่ายพวกพี่ ๆ เรียกรวมใช่ไหม” จู่ ๆ หมวยก็พูดเอ่ยขึ้นมา ประเด็นสนทนาจึงถูกเปลี่ยนไป

            ใช่ ๆ เห็นว่าจะมีแบ่งบ้านแล้วก็จับพี่เลี้ยงน่ะ” เดียร์เป็นคนตอบคำถาม

            เออถ้าแค่นั้นก็ดี บอกตรง ๆ เราขี้เกียจเข้าว่ะ” มินแสดงความเห็น

            ก็แค่ครั้งเดียวเองแก แล้วก็อีกครั้งก็ตอนงานเลี้ยงต้อนรับนั่นแหละ เอกเราไม่ค่อยมีกิจกรรมอยู่แล้ว แกก็รู้นี่” 

            “เอ่อ คือ

            “ว่ายังไงเอ่ยน้ำตาล” น้ำตาลที่นั่งเงียบอยู่สักพักเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ เพื่อน ๆ ที่เห็นจึงรู้สึกเอ็นดูไม่น้อยพร้อมหันไปมองที่น้ำตาลกันหมด

            คณะเราไม่ได้รับน้องโหดใช่ไหม

            “โอ้ย ถ้าเรื่องนั้นน้ำตาลไม่ต้องห่วงเลย คณะเรา ไม่สิมหาลัย เรารับน้องไม่โหดเลย เรียกได้ว่ามีแต่ความสนุกสนานราวกับอยู่ในดินแดนวันเดอร์แลนด์ ไม่ต้องกังวลเรื่องระบบโซตัสอะไรเลยจ้า ถ้ามีรับรองว่าอธิการไม่ปล่อยเอาไว้แน่” 

            น้ำตาลถอนหายใจด้วยความโล่งอก อีกหนึ่งเรื่องที่เขากังวลไม่แพ้เรื่องเพื่อนก็คือเรื่องรับน้องนี่แหละ ถึงพี่น้ำแข็งจะยืนยันเอาไว้ว่าไม่มีระบบโซตัส แต่เจ้าตัวก็อดที่จะเอ่ยถามกับเพื่อนใหม่ไม่ได้อยู่ดี และดูเหมือนว่าจะเป็นไปตามที่พี่น้ำแข็งบอกมาทั้งหมด น้ำตาลเลยรู้สึกลดความกังวลลงไปบ้าง

            อาจารย์มาแล้ว นั่ง ๆ” ราวกับผึ้งแตกรังเมื่ออาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามา ทุกคนต่างกุลีกุจอกระจายไปนั่งตามที่นั่งของตนเองอย่างพร้อมเพรียงกัน น้ำตาลเห็นอย่างนั้นจึงหยิบสมุดจดกับกล่องดินสอขึ้นมาเตรียมตัวจดเนื้อหาที่อาจารย์กำลังจะสอนในวันนี้ เขารู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยในระบบการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยที่แตกต่างจากสมัยเรียนมัธยมเป็นอย่างมาก และในอีกไม่ช้าน้ำตาลก็คิดว่าตนเองจะสามารถปรับตัวให้คุ้นเคยกับระบบมหาวิทยาลัยได้ในไม่ช้า เพราะแค่วันแรกของการเริ่มต้นเขาก็เริ่มรู้สึกว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยมันสนุกดีเหมือนกันนะ… 

 

 

            สวัสดีครับน้อง ๆ ทุกคน พี่ชื่อพี่จูเนียร์เป็นเฮดรุ่นของปีสามเอกเรานะครับ เป็นอย่างไรกันบ้างครับกับการเรียนวันแรกไหวหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวก็อย่าเพิ่งซิ่วกันนะครับ ยังมีพี่ ๆ ที่ยังอยู่ตรงนี้คอยให้คำปรึกษาน้อง ๆ อยู่นะครับ” หลังจากเรียนคาบเช้าเสร็จสิ้น เฟรชชีวัยใสของเอกการสื่อสารเพื่อธุรกิจต่างก็มารวมตัวอยู่ในห้องประชุมใหญ่ของคณะตามที่ได้นัดหมายครบทั้งห้าสิบชีวิตไม่มีขาดตกบกพร่อง

            อย่างที่ทราบกันแล้วนะครับว่าวันนี้พวกเราจะมาทำการแบ่งบ้านและมอบคำใบ้ของพี่เลี้ยงให้น้อง ๆ ได้ทราบกัน และเนื่องจากเอกของเรามีรุ่นพี่ที่ซิ่วไปหลายคนในทุก ๆ ปี ดังนั้นจึงจะใช้หลักเกณฑ์นี้แทนระบบสายรหัสนะครับ ซึ่งทุกคนจะได้พี่เลี้ยงหลังจากที่เข้าบ้านของตนเองเรียบร้อยแล้ว สำหรับบางคนอาจจะไม่ได้พี่ปีสองเป็นพี่เลี้ยงนะครับ น้อง ๆ อาจจะได้พี่ปีสามหรือพี่ปีสี่เป็นคนดูแลแทน เอาล่ะเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาขอให้น้อง ๆ กระจายตัวเข้าบ้านของตนเองได้เลยครับ” สิ้นเสียงของประธานรุ่นปีสอง เด็กใหม่ไฟแรงต่างก็พากันลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมแยกย้ายเข้าบ้านของตนเองตามที่รุ่นพี่ได้แจ้งเอาไว้ในไลน์กลุ่มตั้งแต่ก่อนเปิดเรียนเรียบร้อยแล้ว

            สำหรับระบบการแบ่งบ้านของทางเอก เป็นระบบการแบ่งกลุ่มให้เด็กปีหนึ่งในเอกทุกคนได้มีโอกาสรู้จักเพื่อนใหม่มากกว่าที่จะเลือกคบเฉพาะเพื่อนในกลุ่มของตัวเองโดยจะทำการแบ่งเด็กปีหนึ่งออกเป็นทั้งหมดสี่กลุ่มเรียกว่าบ้าน ซึ่งในแต่ละบ้านจะมีสมาชิกประมาณสิบถึงสิบห้าคน 

            น้อง ๆ ที่อยู่บ้านจุลภาคเดินมาทางนี้เลยค่า” น้ำตาลเดินตามเสียงของรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชูป้ายบ้านจุลภาคพร้อมส่งเสียงเรียกน้อง ๆ ที่เป็นสมาชิกของบ้านได้รับทราบไปด้วย

            ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่คณะเศรษฐศาสตร์แต่การศึกษาของเอกนี้ก็ยังคงมุ่งเน้นให้นักศึกษาได้รับความรู้ทางการตลาดมากที่สุด ดังนั้นชื่อของบ้านแต่ละบ้านก็จะถูกตั้งตามศัพท์ทางเศรษฐศาสตร์ที่มักจะได้ยินบ่อย ๆ ประกอบไปด้วย จุลภาค มหภาค ไอเอ็มเอฟ และอาร์เอ็มเอฟรวมเป็นสี่บ้านพอดี

            อ้าวน้ำตาลอยู่บ้านจุลด้วยหรือ

            “ใช่ เดียร์ก็อยู่ด้วยใช่ไหม

            “ใช่แล้วดีใจจัง เรากลัวว่าจะไม่มีคนรู้จักเลย แต่พอมีน้ำตาลก็โล่งใจไปเยอะ เพื่อนตัวสูงกว่าน้ำตาลเล็กน้อยแสดงท่าทางโล่งใจออกมา ซึ่งนั่นก็ทำให้เจ้าตัวเล็กของเพื่อนรู้สึกดีไม่น้อย

            เราก็เหมือนกัน

            “เอาล่ะ มากันครบแล้วนะคะ สวัสดีค่ะน้อง ๆ พี่ชื่อพี่กิ่ง อยู่ปีสองเป็นเฮดของบ้านจุลภาคและเฮดของปีสองนะคะ ไม่ต้องสงสัยว่าเฮดปีสี่ทั้งในบ้านของเราและในรุ่นหายไปไหน ตามที่น้อง ๆ คิดเลยค่า พี่เขาซิ่วไปแล้ว ส่วนเฮดปีสามของบ้านเราพี่เขาไม่ว่างมาวันนี้พี่เลยรับหน้าที่มาเป็นคนดูแลน้อง ๆ เองค่า” สิ้นเสียงของพี่กิ่งน้อง ๆ ต่างก็ขำแห้งออกมา ทุกคนได้แต่คิดถึงเรื่องอาถรรพ์การซิ่วไม่ต่ำกว่าสิบคนต่อปีจะจบลงที่รุ่นของพวกเขาและที่สำคัญต้องไม่เป็นตัวเองอีกด้วย

            แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ รับรองว่าพี่ ๆ ที่ยืนอยู่ตรงนี้ทุกคนจะช่วยให้น้อง ๆ อยู่รอดปลอดภัยจนจบปีสี่อย่างแน่นอนค่า

            “พี่ ๆ ทั้งสิบเอ็ดคนที่ยืนอยู่ตรงนี้จะเป็นพี่เลี้ยงของน้องนะคะ บางคนอาจจะได้พี่ปีสาม-ปีสี่ เป็นพี่เลี้ยงน้า แต่ก่อนที่จะแจกคำใบ้ พี่อยากให้น้อง ๆ ทุกคนแนะนำตัวให้พี่ ๆ ได้รู้จักกันก่อน แต่การแนะนำตัวของบ้านเราต้องไม่ธรรมดาเหมือนเพื่อนบ้านเขานะคะ พี่ขอให้พวกเราแนะนำตัวพร้อมทำท่าประจำตัวให้พี่ ๆ จำได้ ถ้าเกิดพี่คนไหนจำชื่อน้องไม่ได้ น้องก็จะไม่ได้คำใบ้ของพี่เลี้ยงไปนะคะ ถ้างั้นเริ่มจากคนแรกกันเลยค่า” 

            นักศึกษาปีหนึ่งต่างแนะนำตัวด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่ตลกเพื่อหวังจะไม่ต้องถูกให้แนะนำตัวซ้ำและพลาดคำใบ้พี่เลี้ยงของตนเองไป และนั่นส่งผลให้แต่ละคนเล่นใหญ่อย่างไม่มีใครยอมใครเป็นการเรียกเสียงหัวเราะให้กับเพื่อน ๆ และรุ่นพี่ได้เป็นอย่างดี รวมถึงน้ำตาลที่หัวเราะคิกคักกับท่าทางโอเวอร์แอ็กติงของเพื่อน ๆ จนเมื่อมาถึงคิวของตนเอง

            สวัสดีครับ ชื่อน้ำตาลครับ น้ำตาลกินกับอะไรก็อร่อย” เจ้าตัวเล็กแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงดังฟังชัดก่อนจะตามด้วยสโลแกนที่เพิ่งจะถูกคิดขึ้นมาสด ๆ จนรุ่นพี่ทุกคนส่งเสียงเชียร์เพราะความน่ารักน่าเอ็นดู แต่นั่นก็น้อยไปกว่าท่าประจำตัวที่ทำท่าถือแก้วน้ำก่อนจะยกแก้วนั้นขึ้นมาดื่มและถอนหายใจออกมาด้วยความชื่นใจราวกับเป็นการโฆษณาให้กับเครื่องดื่มน้ำอัดลมยี่ห้อดัง

            แหม พูดแล้วอยากชิมน้ำตาลเลยนะคะว่าจะอร่อยจริงหรือเปล่า” เจ้าตัวเล็กเกาแก้มของตัวเองเบา ๆ เพราะความเขินเมื่อตกเป็นจุดสนใจ น้ำตาลรู้สึกดีใจที่ทุกคนให้การต้อนรับตนเองเป็นอย่างดีจนกำแพงที่น้ำตาลสร้างขึ้นมาต่อต้านบุคคลรอบข้างเริ่มถูกทลายลงไปอย่างรวดเร็ว

            เต็มที่กันขนาดนี้ถ้าพี่จำชื่อน้อง ๆ ไม่ได้คงจะแย่แน่นอน สรุปแล้วทุกคนผ่านหมดนะคะเดี๋ยวพี่ ๆ จะเดินแจกคำใบ้ของพี่เลี้ยงให้ทีละคนเลย ถ้าใครได้คำใบ้แล้วก็สามารถกลับบ้านได้เลยน้า แล้วเราจะมาเจอกันใหม่ตอนงานเลี้ยงต้อนรับวันศุกร์นี้นะคะ หากใครตามหาพี่เลี้ยงของตัวเองเจอจะได้รางวัลที่พี่ ๆ เตรียมเอาไว้ด้วยค่า แต่ถ้าใครหาไม่เจอก็ไม่เป็นอะไรนะคะ น้อง ๆ จะได้เจอพี่เลี้ยงของตัวเองวันงานอย่างแน่นอนค่า” 

            เสียงคุยของเด็กปีหนึ่งถูกแทนที่เมื่อแต่ละคนได้รับกระดาษคำใบ้ที่เป็นลายแทงในการใช้ตามหาพี่เลี้ยงของตนเอง ซึ่งบางคนถึงกับต้องกุมขมับเพราะคำใบ้ที่ได้รับมามันช่างล้ำลึกเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเข้าใจได้ หรือบางคนก็หัวเราะออกมาจนเสียงดังเพราะไม่คิดว่าจะได้คำใบ้แบบนี้

            “น้ำตาลได้คำใบ้ว่าอะไรหรือ

            อ้อ นี่ไง” เจ้าตัวเล็กส่งกระดาษคำใบ้ให้อีกฝ่ายดู

            อืมไม่กินหวาน คำใบ้อะไรกันเนี่ย

            “ฮือ แล้วเราจะตามหาพี่เขาเจอไหมเนี่ย

            ไม่ต้องกลัวนะถึงจะไม่เจอยังไงเขาก็เฉลยอยู่ดี ของน้ำตาลยังดูน่าจะพอตามหาได้ง่ายนะของเรานี่สิ ผัดกะเพรากุ้ง เราไม่รู้เลยจะไปหาที่ไหนฮ่า ๆ” คนตัวเล็กทั้งสองคนต่างพากันบ่นเรื่องคำใบ้ที่ได้รับจนรุ่นพี่ปล่อยกลับบ้านนั่นแหละถึงได้พับเรื่องพี่เลี้ยงเก็บเอาไว้ก่อน

            ถ้าได้รับคำใบ้แล้ววันนี้ก็กลับบ้านได้แล้วนะคะ แล้วเจอกันค่า” สิ้นเสียงของกิ่ง รุ่นน้องปีหนึ่งของบ้านจุลภาคต่างพากันทยอยออกจากห้องประชุมโดยแต่ละคนยังคงถกเถียงกันเรื่องคำใบ้อย่างต่อเนื่อง

            ตอนนี้แต่ละบ้านก็เริ่มปล่อยให้น้องของตนเองกลับบ้านได้แล้ว เหลือเพียงบ้านมหภาคบ้านเดียวที่ยังอยู่ทำกิจกรรมกันอยู่ซึ่งสมาชิกสามคนของบ้านก็เป็นเพื่อนสนิทของน้ำตาลและเดียร์ ทั้งสองจึงออกมานั่งรอเพื่อน ๆ ของตนเองบริเวณหน้าห้องประชุม

            เดี๋ยวก่อนตัวเล็ก” น้ำตาลและเดียร์หันไปตามน้ำเสียงทุ้มของผู้ชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบนักศึกษาถูกระเบียบ น้ำตาลเบิกตากว้างขึ้นเมื่อน้ำตาลเห็นหน้าของอีกฝ่ายก็อ้าปากกว้างเตรียมที่จะสะสางความแค้นที่ถูกอีกฝ่ายหาว่าเตี้ยเมื่อตอนช่วงเช้าในทันที

            นั่นมันคุณกาแฟขมปี๋นี่ อย่ามาเรียกหนูว่าตัวเล็กนะเมื่อเช้าหนูยังไม่ได้จัดการเลยมาเรียกหนูแบบนั้นได้ยังไง” สรรพนามที่ถูกใช้ยามเมื่อเจ้าตัวเล็กออดอ้อนขอของกินกับพี่ชายถูกใช้กับผู้ชายตัวสูงราวกับเสาไฟฟ้าเพราะความโกรธแทน อีกฝ่ายส่งยิ้มยียวนเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเขา แต่เพราะไม่รู้จักชื่อรวมถึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครจึงได้ตั้งชื่อเล่นให้กับบุคคลตรงหน้าว่า คุณกาแฟขมปี๋’ ก็คนคนนี้นี่แหละที่ทำให้น้ำตาลต้องเผลอกินกาแฟที่รสชาติไม่ได้เรื่องเข้าไป

            กาแฟขมปี๋” คนตัวสูงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อถูกเด็กตัวเล็กเรียกแบบนั้นก่อนที่ใบหน้าอันหล่อเหลาจะยกยิ้มมุมปากเล็ก ๆ 

            เอ่อพี่มังกร สวัสดีครับ” จู่ ๆ เพื่อนที่ตัวไม่ได้สูงไปกว่าน้ำตาลมากนักก็เอ่ยปากขึ้นมาขัดบทสนทนาระหว่างน้ำตาลและคนมาใหม่ที่ชื่อมังกร มังกรละสายตาจากเด็กท่าทางฮึดฮัดตรงหน้าไปมองอีกคนที่ไม่ทันได้สังเกตก่อนจะเอ่ยปากทักทาย

            น้องเดียร์?”

            “พี่มังกรจำเดียร์ได้ด้วยหรือครับ ดีใจจัง

            “จำได้สิ ยังไงก็เป็นรุ่นน้องโรงเรียนเดียวกัน เป็นไงบ้างสบายดีใช่ไหมไม่ได้เจอกันนานเลย

            “สบายดีครับ แล้วพี่มังกร…”

            “เดี๋ยวนะเดียร์รู้จักคนคนนี้ด้วยหรือ” คนตัวเล็กที่สุดหันหน้าไปมองคนที่เพื่อนเรียกว่าพี่มังกรก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย ถึงจะเพิ่งรู้จักเดียร์มาวันเดียวแต่น้ำตาลไม่ยอมให้เดียร์ถูกแกล้งแน่นอน น้ำตาลยอมไม่ได้!

            “ก็เขาเป็นรุ่นพี่เราเอง

            “แล้วก็เป็นพี่ในบ้านของเราด้วยนะตัวเล็ก” สิ่งที่คนอ้างว่าเป็นรุ่นพี่บอกทำให้น้ำตาลเข้าใจอะไรมากขึ้นว่าคนคนนี้อาจจะเป็นรุ่นพี่ในเอกสักคนก็เป็นได้ แต่ถึงอย่างนั้นน้ำตาลก็ไม่ยอมหรอกนะ พี่น้ำแข็งสอนเอาไว้ว่าใครมาแกล้งต้องห้ามยอม

            “อย่ามาเรียกหนูว่าตัวเล็กนะ น้ำตาลชื่อว่าน้ำตาลไม่ได้ชื่อตัวเล็ก ถ้าเรียกอีกน้ำตาลจะไม่คุยด้วยแล้ว” เจ้าตัวเล็กเอาตัวมาบังเพื่อนที่สูงกว่านิดเดียวหวังเพื่อจะปกป้อง อีกฝ่ายที่เห็นแบบนั้นจึงอดที่จะขำออกมาไม่ได้

            พี่ก็ชื่อมังกรครับ ไม่ได้ชื่อคุณกาแฟขมปี๋ อะนี่เอาไป

            “ให้ทำไม?” น้ำตาลรับโกโก้เย็นตรงหน้ามาอย่างงง ๆ ถึงจะไม่เข้าใจแต่ก็ยอมรับมาเพราะว่าเป็นเครื่องดื่มที่ตัวเองชอบดื่ม

            ก็เอามาขอโทษไงครับที่เรียกเราว่าตัวเล็ก ยังไงเราก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในคณะเดียวกัน แถมยังอยู่บ้านเดียวกันอีก และที่สำคัญน้องน้ำตาลจะได้ไม่แอบไปขโมยเครื่องดื่มของผู้ใหญ่มาดื่มอีกไงครับ แล้วเจอกันครับ” หลังจากพูดจบมังกรก็เดินกลับเข้าไปในห้องประชุมทันที

            น้ำตาลได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบ ๆ เพราะโดนอีกฝ่ายเล่นงานให้แล้ว พอรู้สึกตัวอีกทีจึงบ่นกับเพื่อนใหม่ของตัวเองไม่หยุดจนเดียร์ถึงกับไม่เข้าใจว่าเพื่อนของตนเองไปมีปัญหาอะไรกับรุ่นพี่ของเขากันแน่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมเป็นฝ่ายรับฟังอยู่ดี

            

คอยดูนะเดียร์ ถ้าเราได้คุณกาแฟขมปี๋มาเป็นพี่เลี้ยงนะเราจะปอกลอกให้หมดเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 692 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #181 mook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:25

    เป็นคำขู่ที่น่ารักน่ากัดมากเลยลูก555

    #181
    0
  2. #171 Baekberry12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 23:05
    มหาลัยอะไรหรอคะ? ที่ไม่มีระบบโซตัส
    #171
    0
  3. #169 SARANYA06 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 23:32
    ตาเล็กตาน้อยมากน่ารักกกกกก
    #169
    0
  4. #159 FDB88 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 19:32

    เป็นน่ารัก อยากหยิกแจ้มม

    #159
    0
  5. #133 View_Aranya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 00:10
    สงสารน้องที่ผ่านมาเจออะไรมาบ้างลูก
    #133
    0
  6. #113 Xialyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    ขอบคุณค่ะ
    #113
    0
  7. #101 Baekcos (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:50
    เด็กเกิน
    #101
    1
    • #101-1 gusssnk(จากตอนที่ 2)
      29 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:28
      แจ้งไว้ตรงคำอธิบายแล้วนะจ๊ะ ว่านายเอกเป็นเด็ก
      อายุยังไม่ถึง 18
      #101-1
  8. #100 PPruedee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:28
    อ่า น้ำตาลใส่กับอารมณ์ก็อร่อย ต้องเป็นใส่กับ อะไร รึเปล่าคะ
    #100
    1
    • #100-1 PPruedee(จากตอนที่ 2)
      28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:30
      รึไรท์ตั้งใจให้เป็นอารมณ์5555
      #100-1
  9. #99 PPruedee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:25
    จริงๆเราก็เรียนตามระบบการศึกษาปกติแหละ แต่ตอนเข้ามหาลัยก็อายุ17กว่าๆ
    #99
    1
    • #99-1 gusssnk(จากตอนที่ 2)
      29 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:25
      จริงๆ ตอนเขียนทีแรก น้ำตาลอายุ 16
      แต่เพราะมีคนบอกว่า ควรปรับเป็น 17 จะได้เซฟๆ
      เลยปรับอายุของน้ำตาลเป็น อายุ 17 พอดี

      แบบเปิดเทอมสิงหา น้ำตาล 17 พอดีตอนสิงหา
      คือเรียนจบตอนยัง 20 เต็มเลยงับ ก็คือเร็วกว่าคนปกติทั่วไป
      #99-1
  10. #77 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:17

    อู๊ยยยยย... น่ากลัวจังเลย... ถึงขั้นจะปอกลอกพี่เค้าเลยหรือคะ...น้องน้ำตาลลลล

    #77
    0
  11. #45 AYITTUN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 22:20
    พี่เค้าเตรียมหมดตัวแล้ววว
    #45
    0
  12. #39 mayfront_01 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:40
    น่ารักกกกกก​

    คุณกาแฟขมปี๋
    #39
    0
  13. #19 Nanthara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 09:21
    อะจร้าพี่เขายอมให้น้องลอกคราบทั้งตัวเลย555555555
    #19
    0
  14. #6 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 02:25
    น้ำตาลน่ารักตะมุตะมิมากลูกเอ๊ยยยยย
    #6
    0