อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 16 : ฝนหลงฤดู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    10 ม.ค. 63

ตอนที่ 16

ฝนหลงฤดู

ณ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ

สถานที่ที่รวบรวมผู้คนมากมายหลากหลายสัญชาติเอาไว้ สำหรับผู้มาเยือนสถานที่แห่งนี้ก็เปรียบเสมือนปราการด่านแรกสำหรับผู้มามาเยือนจากต่างแดนหรือการกลับมาของผู้คนที่เดินทางไปทำภารกิจต่างๆ ที่นอกราชอาณาจักร และมันก็ยังอาจจะเป็นปราการสุดท้ายสำหรับใครบางคนที่จะต้องเดินทางจากบ้านจากเมืองไปไกลเช่นกัน สถานที่แห่งนี้จึงเป็นศูนย์รวมของรอยยิ้มและน้ำตา ภาพคู่รักกระโจนกอดเข้าหากันด้วยความดีใจหลังจากคนที่รอคอยผ่านพ้นออกมาจากเกทด้านใน รวมไปถึงภาพที่ใครบางคนต้องเสียน้ำตาให้กับคนสำคัญที่อาจจะต้องจากกันจึงเป็นภาพที่ชินตาและพบเห็นได้บ่อยครั้งหากได้มาเยือนที่นี่

ไม่ไปไม่ได้หรอ ฮือ คนตัวเล็กโผกอดร่างผู้เป็นพี่ชายเอาไว้อย่างแน่น ราวกับว่าถ้าปล่อยไปแบบนี้พี่ชายของเขาก็อาจจะหายไปก็เป็นได้

เราคุยกันว่าไงครับ พี่บอกแล้วพี่ไปแค่แปปเดียวเอง ไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ด้วยซ้ำน้ำแข็งพยายามปลอบลูกลิงตัวน้อยที่ไม่ยอมปล่อยให้เขาเดินเข้าเกทไปเสียที

ไม่เอา ก็หนูไม่อยากให้พี่น้ำแข็งไปนี่คนตัวเล็กส่ายหัวไปมาในขณะที่ทั้งกอดทั้งซุกพี่ชาย ทำให้เพื่อนๆ และอาจารย์ที่ยืนรออยู่ที่บริเวณหน้าประตูทางเข้าต่างพากันรู้สึกเอ็นดูในความน่ารักของน้ำตาล

ถ้าพี่ไม่ไปเราก็อดได้ของฝากนะ ชานมไต้หวันไม่อยากกินแล้วหรือไงเราคนตัวเล็กผละร่างออกมาจากอ้อมกอดของพี่ชาย เจ้าตัวดูเหมือนคนที่พยายามใช้ความคิดอย่างหนัก คิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนจะตอบผู้เป็นพี่ชายออกไป

ต้องซื้อมาฝากน้ำตาลนะ เอาขนมเยอะๆ เลย ไม่งั้นน้ำตาลจะโกรธจริงๆ ด้วย

ครับผม ไม่ลืมแน่นอนครับ งั้นพี่เข้าเกทก่อนนะจวนจะถึงเวลาบินแล้วน้ำแข็งลูบหัวน้องไปมา ก่อนจะเตรียมบอกลาน้องชายตัวเล็กของเขาที่ดื้อจะต้องมาส่งเขาให้ได้

มังกร กูฝากน้องด้วยนะ

เออไม่ต้องห่วง มึงรีบเข้าไปได้แล้วมังกรรับคำ เมื่อน้ำแข็งได้ยินดังนั้นจึงเดินตามเพื่อนๆ เข้าไปยังจุดตรวจพาสปอร์ตด้านในซึ่งคนที่ไม่ได้เดินทางไปด้วยอย่างมังกรและน้ำตาลไม่สามารถเดินตามเข้าไปได้ พวกเขาต้องยืนรอส่งจากบริเวณด้านนอกนี้เท่านั้น

              น้ำตาลมองพี่ชายค่อยๆ เดินเข้าไปจนลับสายตา

              เรากลับกันเลยไหมครับมังกรเอ่ยถามน้องเทคของตัวเองที่เอาแต่ยืนหงอยไม่พูดไม่จาเมื่อพี่ชายของตัวเองหายลับไปจากสายตา

              อืมน้ำตาลตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินตามแรงจูงของคนตัวสูงกว่ากลับไปยังรถของมังกรที่จอดเอาไว้ที่อาคารจอดรถ

              เนื่องจากเป็นช่วงเวลาเช้าตรู่ที่ผู้คนนิยมเดินทางกัน ทำให้ในบริเวณท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีผู้คนเข้าใช้บริการมากเป็นพิเศษไม่ว่าจะเป็นผู้เดินทางเองหรือคนที่มารอรับ-ส่ง รถของมังกรจึงได้ที่จอดรถที่ต้องเดินไปไกลสักหน่อย

              เดี๋ยวพี่พาไปแวะกินมื้อเช้าก่อนละกันนะ อีกตั้งนานกว่าจะเริ่มเรียนคาบเช้า

              ที่ไหนหรอคนตัวเล็กหันมามองคนพี่แม้ว่าจะมีสีหน้าที่ยังหงอยเหงาอยู่

              เอาเป็นโจ๊กไหม

              “ก็ได้ น้ำตาลชอบกินโจ๊กคนตัวเล็กตอบ

              ดูท่าแล้วบนโลกนี้กูแล้วน้ำตาลน่าจะสามารถกินทุกอย่างที่ขวางหน้าได้เลยล่ะมั้ง มังกรคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา เมื่อเข้ามานั่งในรถแล้ว น้องเทคที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา ก็ยังคงนั่งเงียบอยู่เหมือนเดิม ดูไม่สมกับเป็นเจ้าตัวเล็กที่เขารู้จักแม้แต่น้อย วันนี้เป็นวันที่เพื่อนสนิทของเขาต้องเดินทางไปลงภาคสนามเพื่อเก็บข้อมูลที่ประเทศไต้หวันเป็นวันแรก ดังนั้นวันนี้จึงเป็นวันแรกที่เขามารับหน้าที่เป็นพี่ชายชั่วคราวให้กับน้องชายของเพื่อนสนิทตามที่ได้รับปากเอาไว้

              รถยนต์ของมังกรค่อยๆ เคลื่อนไปบนถนนด้วยความเร็วปานกลางเนื่องจากปริมาณรถที่หนาแน่น กว่าจะมาถึงมหาวิทยาลัยของพวกเขาจึงกินเวลาไปหลายชั่วโมง มังกรจึงตัดสินใจพาน้องไปหาทานมื้อเช้าที่ร้านอาหารบริเวณรอบๆ มหาวิทยาลัยแทน เขาคิดว่าที่มหาวิทยาลัยของเขาน่าจะพอหาทานโจ๊กได้อยู่นะ

              หลังรถจอดสนิททั้งสองก็เดินลงจากรถเพื่อตรงมายังร้านอาหารสไตล์ผสมที่ตั้งอยู่บนคอมมูนิตี้มอลล์ใกล้ๆ บริเวณมหาวิทยาลัยของพวกเขา

              ขออนุญาตวางเมนูค่ะ อีกสักครู่เดี๋ยวพนักงานจะมารับออเดอร์นะคะพนักงานสาวนำเมนูมาเสิร์ฟให้ตามหน้าที่ มังกรกล่าวขอบคุณก่อนที่จะรับเมนูมาแล้วจึงส่งให้น้องเพื่อเลือกอาหารของตนเองหนึ่งฉบับ

              มีโจ๊กด้วยเราจะทานโจ๊กใช่ไหมครับ

              “อืม น้ำตาลจะกินโจ๊กใส่ไข่ด้วยคนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงแข็งขัน ตาเริ่มกลับมาเป็นประกายอีกครั้ง

              พี่คิดว่าน่าจะใส่ไม่ได้นะครับ เพราะมันไม่ใช่ร้านขายโจ๊กมังกรพลิกเมนูไปมา เขาไม่เห็นตัวเลือกที่ระบุเอาไว้ว่าสามารถเพิ่มไข่ลงไปในเมนูได้เนื่องจากที่นี่ไม่ใช่ร้านขายโจ๊กโดยเฉพาะ

              งั้นน้ำตาลเอาโจ๊กหมูธรรมดาก็ได้คนตัวเล็กตอบ

              มังกรนึกแปลกใจกับความว่าง่ายของน้องเทคในวันนี้ สงสัยสาเหตุคงจะมาจากเพื่อนสนิทของเขาที่เดินทางไปต่างประเทศอย่างแน่นอน บางทีถ้าน้ำแข็งไปนานๆ เลยก็คงดีสินะ น้ำตาลจะได้เชื่อฟังเขาแบบวันนี้

              เอาอย่างนี้ เดี๋ยวพี่สั่งไข่ลวกมาเพิ่มให้หนึ่งฟองละกันเราจะได้กินไข่ได้ด้วยรุ่นพี่เสนอความคิด ถึงแม้จะใส่ไข่ลงไปในโจ๊กตรงๆ ไม่ได้ แต่เมื่อกี้เขาแอบไปเห็นรายการไข่ลวกในเมนูอาหารเข้าให้ แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่ามีเมนูไข่ลวกอยู่แบบนี้ทำไมถึงเพิ่มลงไปในโจ๊กเลยไม่ได้ หากต้องสั่งแยกแบบนี้ก็ต้องจ่ายเพิ่มหลายสิบบาทกันเลยทีเดียว แต่ว่าช่างมันเถอะเพิ่มเงินแค่นิดหน่อยแลกกับการได้เห็นรอยยิ้มของน้องมันก็ทดแทนกันได้

              คนตัวเล็กนั่งนิ่งขมวดคิ้วขึ้นอย่างคนใช้ความคิดจนมังกรอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้

              หรือว่าไม่อยากใส่ไข่แล้วครับ

              “ไม่ๆ น้ำตาลจะใส่ไข่ แต่น้ำตาลกำลังคิดว่าอยากกินสองฟองคนตัวเล็กรีบแย้งขึ้นมาทันที น้ำตาลกลัวว่าพี่มังกรจะเข้าใจผิดว่าน้ำตาลไม่อยากเพิ่มไข่ แต่ที่เขานั่งเงียบสาเหตุจริงๆ คือเจ้าตัวกำลังคิดว่าอยากกินไข่สองฟอง ท้ายประโยคของน้ำตาลจึงเบาลงเล็กน้อยเพราะตามปกติถ้ามากินกับพี่น้ำแข็งอีกฝ่ายจะให้น้ำตาลกินไข่ได้ฟองเดียวเท่านั้น

              ครับๆ สองฟองก็สองฟอง งั้นพี่สั่งออเดอร์ให้เลยนะ

              “เย่ๆ พี่มังกรน่ารักที่สุดเลย

              มังกรแอบชะงักกับประโยคที่ออกมาจากปากของคนตัวเล็ก รู้ทั้งรู้ว่าน้องพูดออกมาเพราะความดีใจ แต่ก็อดที่จะใจเต้นไม่ได้เหมือนกัน บางทีถ้าน้องตัดคำว่า น่า ออกไปจากประโยคเมื่อกี้นี้คงจะรู้สึกฟินไม่น้อย

              คิดอะไรเนี้ยมังกร มึงจะแพ้ทางน้องไปถึงไหน

              หลังจากจัดการกับมื้อเช้าด้วยความเอร็ดอร่อยเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองจึงนั่งพักรอให้อาหารย่อยกันสักหน่อย เนื่องจากยังพอมีเวลาเหลืออยู่จึงไม่ต้องรีบร้อนอะไรกันมากนัก

              คือพี่มังกรน้องทักเขาขึ้นมา แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ค่อยมั่นใจว่าควรจะถามหรือไม่ถามดี

              ว่าไงครับมังกรตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ดู พยายาม อ่อนโยน ดูท่าแล้วเดือนมหาลัยจะพยายามทำตัวเป็นสุภาพบุรุษกับน้องอยู่นะแต่ดูแล้วน้องคงจะไม่สนใจหรอก

              หนูอยากโทรหาพี่น้ำแข็งได้ไหมเจ้าตัวเล็กทั้งพูดและทำท่าทางออดอ้อนอย่างที่ชอบทำเวลาต้องการอะไร ทำแบบนี้หนูคิดว่าพี่จะทนได้หรือครับ

              มังกรหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะขึ้นมาดูก่อนจะพบว่าเพิ่งจะเลยเวลาบินของเพื่อนสนิทมาไม่นานเท่านั้น

              “เพิ่งผ่านมาชั่วโมงเดียวเองครับ เอางี้ละกันถ้าเลิกเรียนตอนเช้าแล้ว เราค่อยลองโทรหาน้ำแข็งดีไหม ส่วนตอนนี้รีบไปเรียนก่อนดีกว่าถ้าจบคลาสแล้วเดินมาหาพี่นะพี่จะต่อสายหาน้ำแข็งให้

              น้องพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กรีบพารุ่นพี่เดินกลับไปขึ้นรถทันทีหลังจากจัดการกับค่าอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว

              น้ำตาลอยากรีบไปเรียนไวๆ เพราะถ้าเรียนเสร็จแล้วจะได้รีบโทรหาพี่น้ำแข็ง เพราะเขาเพิ่งจะเห็นข่าวเครื่องบินตกมาไม่นานมานี้ น้ำตาลจึงรู้สึกเป็นห่วงมากๆ พี่ชายมากๆ เลย ไว้เรียนเสร็จแล้วจะรีบไปหาพี่มังกรให้ต่อสายหาพี่น้ำแข็งให้

              แต่ดูเหมือนว่าน้ำตาลคงลืมไปว่าโลกของพวกเราสมัยนี้ทุกสิ่งทุกอย่างพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว  เพียงแค่กดเข้าไปแอปพลิเคชั่นไลน์หรือวอทแอพในโทรศัพท์มือถือก็สามารถติดต่อหาผู้คนทั่วโลกได้อย่างง่ายดายไม่เสียค่าบริการสักบาทเลยด้วยซ้ำ ซึ่งทั้งหมดก็เป็นแผนการของคนโตกว่าอีกเช่นกันเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับน้องในฐานะที่ใกล้ชิดกว่าเดิม ไม่ใช่แค่เพียงพี่เลี้ยงและน้องเทค

 

              หลังจากจบคลาสเรียนในช่วงเช้า น้ำตาลก็รีบตรงมานั่งรอพี่มังกรพี่มังกรเลิกเรียนอยู่บริเวณหน้าห้องเรียนเนื่องจากอาจารย์ปล่อยก่อนเวลาเล็กน้อยโดยมีเพื่อนๆ ในกลุ่มมานั่งรออยู่เป็นเพื่อนเพราะไม่อยากปล่อยให้น้ำตาลไปไหนมาไหนคนเดียว สมบัติของคณะแบบนี้จะยอมให้บุบสลายแม้แต่น้อยไม่ได้เด็ดขาด

              อ้าวเด็กๆ สวัสดีครับปั๋งที่เดินออกมาจากห้องก่อนเอ่ยทักทายรุ่นน้องทุกคนอย่างอารมณ์ดี

              สวัสดีค่ะพี่ปั๋งแล้วพี่มังกรล่ะคะ

              อ้อ มาหาไอ้มังกรนี่เอง มันคุยกับอาจารย์อยู่เดี๋ยวก็ออกมาแล้วล่ะ เห็นไหมตายยากจริงๆ เลยพูดถึงปุ๊บก็มาปั๊บปั๋งหันไปพูดกับคนมาใหม่อย่างล้อเลียนจนเดือนมหาวิทยาลัยอย่างมังกรมอบฝ่ามืออรหันต์เข้าที่กลางศีรษะโทษฐานที่กวนตีน

              พี่มังกรๆ หนูจะคุยกับพี่น้ำแข็งต่อสายให้หนูหน่อยในขณะที่ทุกคนกำลังหัวเราะกับภาพตรงหน้า คนที่ตัวเล็กที่สุดก็เดินเข้าไปกระตุกชายเสื้อพี่เลี้ยงของตนเองเพื่อบอกในสิ่งที่ต้องการ

              “ได้ครับ อะนี่พี่ต่อสายให้แล้ว

              “เย่ๆ ขอบคุณครับน้ำตาลรับโทรศัพท์มือถือของมังกรมาด้วยความดีใจ เขารีบเดินหลีกหนีออกมาไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริเวณนั้นเพื่อจะได้คุยกับพี่ชายได้อย่างสะดวก รอสายไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย
           
ว่าไงมึง มีอะไรหรือเปล่า

              “พี่น้ำแข็ง น้ำตาลเอง มามึงมาเมิงอะไร พูดไม่เพราะเลยนะ

              “อ้าวน้ำตาลหรือครับ แล้วนี่ทำไมใช้เครื่องมังกรโทรมาล่ะ แล้วเรียนคาบเช้าเสร็จแล้วใช่ไหมเรา

              “น้ำตาลยืมเครื่องพี่มังกรให้พี่เขาช่วยต่อสายให้ น้ำตาลเรียนเสร็จแล้ว พี่น้ำแข็งเป็นไงบ้างถึงแล้วใช่ไหมครับ

              “ครับพี่ถึงแล้ว นี่พี่กำลังจะออกจากโรงแรมไปหาอะไรกินพอดี เราก็อย่าลืมกินมื้อเที่ยงนะเดี๋ยวจะปวดท้องเอา

            ค้าบ น้ำตาลจะไปกินแล้ว พี่น้ำแข็งห้ามลืมขนมของน้ำตาลด้วยนะ

              “แหม ที๋โทรมาคือจะเตือนเรื่องของฝากสินะ ครับๆ พี่ไม่ลืมแน่นอน ส่วนตอนนี้น้องพี่ต้องรีบไปกินข้าวได้แล้วนะเดี๋ยวไปเรียนคาบบ่ายไม่ทัน

              “โอเคค้าบ คิดถึงนะครับ

              “ครับ พี่วางก่อนนะ

              ชัดเจนแล้วว่านอกจากจะเป็นห่วงพี่ชาย แต่อีกหนึ่งเหตุผลที่สำคัญที่สุดคือกลัวว่าพี่ชายของเขาจะลืมซื้อของฝากมาให้ ช่างเป็นเด็กที่แสบจริงๆ

              หลังจากวางสายน้ำตาลก็เดินตรงกลับไปที่พี่ๆ และ เพื่อนๆ กำลังยืนรอเขาอยู่ ประเด็นสนทนาในระหว่างที่เขาเดินออกไปคุยโทรศัพท์ยังคงเป็นเรื่องของปั๋งแต่คราวนี้เจ้าตัวกำลังคุยโม้เรื่องควิซวันนี้ที่ทำคะแนนได้ดีกว่ามังกรอย่างออกรสเลยทำให้เจ้าตัวยิ่งอารมณ์ดีเป็นพิเศษจนแม้แต่รุ่นน้องที่บังเอิญผ่านมาก็ต้องมาฟังเรื่องคะแนนของปั๋งด้วยเช่นกัน

              พวกหนูว่าพี่อาจจะกามั่วจนฟลุคได้หรือเปล่าคะ ฮ่าฮ่า

              “เสร็จแล้วหรือครับน้ำตาลยื่นโทรศัพท์มือถือคืนให้กับรุ่นพี่ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน

              ครับ เสร็จแล้ว ขอบคุณพี่มังกรมากน้า ทุกๆ คนเราเสร็จธุระแล้วรีบไปกินข้าวกันดีกว่าน้ำตาลหันไปยิ้มแฉ่งให้กับรุ่นพี่หนึ่งทีแทนคำขอคุณ ก่อนจะกลับไปสนใจเพื่อนๆ เพื่อชวนให้รีบไปกินข้าวกัน น้ำตาลหิวจะแย่แล้วล่ะ

              เสร็จแล้วหรืองั้นพวกเราไปกินข้าวก่อนนะ พี่มังกร ฝากเพื่อนหนูด้วยนะคะคำว่าฝากของหมวยดูจะสามารถตีความได้หลายอย่างนะ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คนตัวเล็กเข้าใจสักเท่าไหร่

              ไปกันเลยไหมครับ เดี๋ยวขึ้นเรียนไม่ทันนะมังกรถาม

              อ้าว แต่น้ำตาลจะไปกินข้าวกับเพื่อนๆ อ่าคนตัวเล็กเอียงคอถามด้วยความสงสัย

              ก็เห็นว่าพี่น้ำแข็งฝากน้ำตาลให้พี่มังกรดูแลไม่ใช่หรือ เห็นพี่มังกรบอกว่าจะพาน้ำตาลไปกินบิงซูด้วยหนิ เราก็นึกว่าน้ำตาลรู้แล้ว

              “บิงซู! ไปๆ งั้นเดี๋ยวเราไปกินข้าวกับพี่มังกรนะ เจอกันตอนเที่ยงนะเพื่อนๆน้ำตาลรีบโบกมือลาเพื่อนๆ เดินตัวปลิวตรงไปยังลานจอดรถที่เมื่อเช้ามังกรจอดเอาไว้โดยไม่สนใจจนมังกรนึกขำกับความตะกละของน้อง

              น้องปั๋งขอไปด้วยได้ไหมครับพี่มังกร น้องปั๋งก็อยากกินบิงซูเหมือนกัน

              “ไม่เสือกนะครับน้องปั๋งมังกรส่งยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้กับเพื่อนสนิท เขาพูดทิ้งท้ายเพียงแค่นั้นก่อนจะหันหลังเดินตามน้องไปทิ้งไว้ให้เหลือเพียงแค่ปั๋งที่ยืนกระทืบเท้าไปมาราวกับเด็กสามขวบที่ไม่ได้ซื้อของเล่นตามต้องการ

              คอยดูเถอะน้องปั๋งจะไปฟ้องเพื่อนน้ำแข็งให้มากระทืบพี่มังกรโทษฐานจะพาน้องไปกินบิงซู

 

 

 

 

              ดูเหมือนว่าวันนี้มังกรจะหมดค่าใช้จ่ายให้กับเด็กกินจุอย่างน้ำตาลเป็นจำนวนหลายบาทเลยทีเดียว แต่ไม่เป็นอะไรเพราะว่าเขายินดีที่จะจ่ายให้น้องอย่างเต็มใจด้วยเหตุผลมากมายไม่ว่าจะเป็นในฐานะของพี่เลี้ยงที่คอยดูแลน้องเทคของตนเอง ที่เอกของเขาไม่ค่อยนิยมมีการเลี้ยงสายกันสักเท่าไหร่ เนื่องด้วยเหตุผลว่าบางสายพี่ๆ ไม่ค่อยสนใจดูแลน้องๆ หรือบางสายรุ่นพี่ก็พากันซิ่วไปแล้ว แต่สำหรับเขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพูดได้ว่าเขาไม่ดูแลน้องเทคของตัวเองได้อย่างแน่นอน รวมไปถึงสัญญาก่อนหน้านี้ที่เขาเคยพูดว่าจะพาน้องมากินบิงซูแทนคำขอโทษและในวันนี้เขาก็ได้ทำตามสัญญาแล้ว แต่ถ้าถามเหตุผลจริงๆ จากมังกรล่ะก็คงจะเป็นเพราะว่าเขาชอบมองรอยยิ้มของน้องในตอนนี้ล่ะมั้ง รอยยิ้มที่แสดงถึงความสุขมากไม่มีสิ่งใดให้กังวลใจ แต่บังเอิญว่าความสุขของน้องคือการกิน

 

              Dragon Morakod ได้เพิ่มรูปภาพใหม่เมื่อสักครู่นี้ : ยังคงแยกความแตกต่างระหว่างบิงซูกับน้ำแข็งไสไม่ได้ (แนบภาพบิงซูที่ไปทานมาเมื่อตอนเที่ยง)

            Pung Pongkool : พี่มังกรใจร้ายไม่ยอมพาน้องปั๋งไปด้วย

            Fern Fern : เจ้าของมือคือใครคะแถลงด่วน (ภาพถ่ายติดมือน้ำตาล)

            ความคิดเห็นที่ 3 : เมื่อกี้เจอพี่มังกรมากินบิงซูกับน้องด้วยเหมาะสมกันมากเลยค่ะ

            ความคิดเห็นที่ 4 : @ความคิดเห็นที่ 3 น้องคนไหนอ่าอยากเห็นจังเลยคงน่ารักไม่แพ้พี่ Fern Fern

            Fern Fern : @ความคิดเห็นที่ 4 น่ารักกว่าเฟิร์นอีกค่ะใช่ไหม Dragon Morakod

              Dragon Morakod : @Fern Fern ถึงจะกินเก่งไปหน่อย แต่น่ารักที่สุดแล้วครับคนนี้

 

              พี่มังกร หนูอยากไปเดินตลาดหน่อยอ่าคนตัวเล็กมองมาที่เขาด้วยท่าทางออดอ้อน เจ้าตัวคงหมายถึงตลาดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมหาลัยของพวกเขาล่ะมั้ง

              อืม ก็ได้ครับ แต่ได้แปปเดียวนะครับ ไม่งั้นจะกลับถึงบ้านดึก

              เย่ๆ น้ำตาลอยากไปเดินมานานแล้ว ไปกันเถอะ

              หลังจากคาบเรียกช่วงบ่ายผ่านพ้นไป แน่นอนว่ามังกรยังคงรับหน้าที่พี่ชายชั่วคราวของน้องชายเพื่อนสนิทเช่นเคย และในฐานะที่เป็นพี่ชายเขาก็ต้องตามใจน้องชายอยู่แล้วใช่ไหม

              คนตัวเล็กเดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีโดยมือข้างหนึ่งของน้องกุมไว้กับเขาเพื่อกันการพลัดหลง เขาตัดสินใจว่าจะนั่งเรือข้ามฟากเพื่อไปตลาดวังหลังซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับมหาวิทยาลัยของพวกเขาแทนการขับรถไปเนื่องจากน่าจะเป็นหนทางที่สะดวกที่สุด

              สองคนครับมังกรยื่นค่าโดยสารเรือข้ามฟากให้แก่คนเก็บเงิน โดยเป็นค่าโดยสารของทั้งเขาและเจ้าตัวเล็ก

              ทำไมถูกจังเมื่อเดินเข้ามาในส่วนท่าเรือ แต่เนื่องจากเรือข้ามฟากยังมาไม่ถึงพวกเขาจึงมานั่งรอด้านในเพื่อความปลอดภัย และดูเหมือนว่าการนั่งเรือข้ามฟากในครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกของน้ำตาลเพราะเจ้าตัวเอาแต่สนใจสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัวไปหมดทุกอย่าง

              มันเป็นแค่เรือข้ามฟากไงครับ ตอนพี่อยู่ปีหนึ่งค่าเรือแค่สามบาทเอง ตอนนี้ขึ้นมาห้าสิบสตางค์เลยนะคนตัวเล็กอ้าปากร้องอู้หู เขาไม่ได้ตกใจที่ราคาค่าโดยสารขึ้น แต่เขาตกใจว่าทำไมค่าโดยสารถึงถูกขนาดนี้มากกว่า

              พอตอนเราลงไป น้ำตาลต้องก้าวระวังๆ รู้ไหมครับ ที่โป๊ะเรือจะโคลงเคลงมากถ้าไม่ระวังตกน้ำเลยนะ

              ฮือ น้ำตาลกลัว น้ำตาลจะไม่ตกน้ำใช่ไหมคนตัวเล็กยู่ปากบ่นอุบอิบๆ นี่เป็นครั้งแรกของการขึ้นเรือข้ามฟากเจ้าตัวเลยรู้สึกกังวลไม่น้อย

              ไม่ต้องกลัวครับ ถ้ากลัวก็จับมือพี่ไว้แน่นๆ เลยนะ

              อื้ม จับมือกันยังไม่ทันที่เรือจะเทียบท่า เจ้าตัวเล็กก็กุมมือคนพี่เอาไว้อย่างแน่นหนา เมื่อเรือข้ามฝั่งจอดเทียบท่าแล้ว มังกรจึงจูงมือพาน้องเดินลงไปยังเรือข้ามฟากด้วยความระมัดระวัง

              น้ำตาลค่อยๆ เดินยากช้าๆ เนื่องจากคลื่นในแม่น้ำที่ค่อนข้างแรงจึงทำให้โป๊ะเรือที่เชื่อมอยู่มีการโคลงเคลงเล็กน้อย หากเป็นคนอื่นๆ ที่นั่งเรือข้ามฟากบ่อยๆ คงจะเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับน้ำตาลที่เป็นครั้งแรกจึงต้องระวังตัวเป็นพิเศษ

              น่ากลัวมากเลย มันสั่นแรงมากเจ้าตัวบ่นไม่เลิกเมื่อเดินขึ้นมาบนเรือข้ามฟากสำเร็จ เนื่องด้วยเป็นเพียงเรือข้ามฟากตัวโครงสร้างของเรือจะไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อกันแรงสั่นสะเทือนจากคลื่นสักเท่าไหร่ ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจสำหรับคนที่ไม่เคยขึ้น

              ขึ้นบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชินมังกรตอบอย่างเอ็นดู ตัวแค่นี้ทำไมถึงขี้บ่นขนาดนี้

              แล้วเมื่อไหร่เรือจะออกอ่า น้ำตาลมึนหัวแล้วนะน้ำตาลเบะปาก มานั่งอยู่บนเรือที่โคลงเคลงไปมาแบบนี้น้ำตาลมึนรู้สึกเมาเรือแล้วนะ!

              ไม่นานหรอก เขาต้องรอให้ผู้โดยสารเต็มก่อนไงครับ ค่าเรือแค่สามบาทถ้าออกเรือแบบคนไม่เต็มเขาก็ขาดทุนแย่สิ เราก็เรียนเรื่องกำไรขาดทุนสำหรับผู้ประกอบการแล้วไม่ใช่หรือไง”         

              “อ้ะ! จริงด้วยสิ ถ้าคนขึ้นน้อยเขาก็ไม่ได้กำไร งั้นน้ำตาลรอก็ได้

              “เก่งมากครับลูบหัวน้องเป็นของรางวัล แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะไม่พอใจอยู่หน่อยๆ นะ

              ฮือ อย่าลูบหัวน้ำตาลแรงสิ

              “พี่ลูบแรงไปหรือครับ

              “ช่ายแรงไป ต้องลูบแบบนี้คนตัวเล็กจับมือคนพี่ขึ้นมาวางบนศีรษะของตัวเอง ก่อนจะจับฝ่ามือใหญ่ของคนพี่ให้ขยับตามแรงที่ตนเองชื่นชอบแบบที่พี่ชายแท้ๆ ของเขาชอบทำ

              มังกรนิ่งชะงักนอกจากมือน้องจะนิ่มแล้ว ผมน้องยังนิ่มจนน่าสัมผัสเข้าไปอีก

              น้ำตาลชอบให้ลูบหัวแบบนี้รอบยิ้มของน้ำตาลทำให้มังกรได้สติกลับมาอีกครั้งหนึ่ง

              อ เอ่อ เรือออกพอดีเลย นั่งดีๆ นะครับเดี๋ยวตกน้ำนะ

              น้ำตาลพยักหน้ารับหันตัวกลับไปนั่งตามปกติเมือเรือเริ่มขับออกจากท่า คนตัวเล็กมองวิวทิวทัศน์ริมน้ำด้วยความตื่นตาตื่นใจทิ้งอีกคนไว้กับอาการค้างเติ่ง

              เกือบไปแล้วนะมึง...’ ถ้ารู้สึกตัวช้ากว่านี้คงเผลอจูบน้องเข้าไปแล้ว

 

              พี่มังกรๆ น้ำตาลกินไส้กรอกสีแดงได้หรือเปล่าหลังจากขึ้นจากเรือมาแล้ว รุ่นพี่ก็พาน้องเทคของเขามาเดินเลือกซื้อของที่อยากได้ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นของกินดูน่ารับประทานวางเรียงลายอยู่เต็มไปหมด จนเมื่อทั้งสองมาหยุดอยู่บริเวณหน้าร้านขายอาหารทอดร้านหนึ่ง น้ำตาลชี้นิ้วไปที่ไส้กรอกหลากหลายแบบแต่ที่เจ้าตัวสนใจมากที่สุดคงจะเป็นไส้กรอกทอดชิ้นเล็กๆ สีแดงแจ๊ด

              เอาสิครับ

              “จริงนะ เย่ๆ คุณป้าครับ เอาไส้กรอก 30 บาทครับเจ้าตัวเล็กหันไปสั่งอาหารกับคุณป้าเจ้าของร้าน แกยิ้มรับอย่างใจดีก่อนจะคีบไส้กรอกใส่ถุงตามจำนวนที่น้ำตาลสั่งแล้วราดด้วยน้ำจิ้มรสหวานก่อนจะส่งมาให้แก่ลูกค้าตัวน้อย

              ขอบคุณนะครับน้ำตาลบอกทั้งคนขายและพี่มังกรในปากเคี้ยวไส้กรอกสีแดงสดตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย

              อร่อยไหมครับมังกรถาม

              อร่อยมากเลย ปกติพี่น้ำแข็งไม่ยอมให้น้ำตาลกินอะไรแบบนี้หรอกเจ้าตัวเล็กเล่าไปเคี้ยวไป เป็นความจริงที่ว่าหากมากับน้ำแข็งแล้วคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่น้ำตาลจะได้กินอะไรแบบนี้

              ด้วยความที่พี่ชายเป็นห่วงไม่อยากให้เขาทานอาหารแปรรูปแบบนี้บ่อยนัก น้ำตาลจึงยอมเป็นเด็กดีเชื่อฟังคำสั่งของพี่ชายเสมอมา แต่ก็มีบ้างที่เจ้าตัวชอบแอบหนีไปซื้อหาไส้กรอกทานที่ร้านขายขนมข้างโรงเรียนอยู่บ่อยๆ และดูเหมือนว่าไส้กรอกสีแดงแจ๋จะถูกใจเจ้าตัวมากที่สุดในบรรดาไส้กรอกทั้งหมด แม้จะรู้ว่ามันไม่ดีแต่ก็แอบทานอยู่หลายครั้งเพราะว่ามันอร่อย พอมาวันนี้ที่พี่ชายของเขาเดินทางไปต่างประเทศเขาก็ขอถือโอกาสแอบเป็นเด็กดื้อขอกินอาหารที่พี่ชายไม่ยอมให้เขากินสักวันละกัน

              มังกรคิดตาม เขาก็เคยอ่านเจอมาบ้างว่าการทานอาหารประเภทนี้บ่อยๆ อาจส่งผลเสียต่อร่างกาย และยิ่งเป็นไส้กรอกสีแดงสดแบบนี้ก็ควรต้องยิ่งหลีกเลี่ยงไม่ทานได้จะดีที่สุด

              กินได้ครับ แต่ห้ามกินเยอะโอเคไหม

              เจ้าตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก ในปากก็ยังเคี้ยวไส้กรอกตุ้ยๆ เท้าก็ขยับเดินตามทางเดินเพื่อหาซื้อขนมอีกประมาณสองถึงสามอย่างเท่านั้น เนื่องจากมังกรกังวลว่าถ้าให้น้องกินขนมเยอะจนเกินไปอาจจะอิ่มจนไม่สามารถทานอาหารเย็นได้ แต่มังกรคงลืมไปว่าน้ำตาลน่ะกินจุขนาดไหน

 

              กินไอติมเสร็จก็พอแล้วเนอะ จะได้รีบกลับบ้านกัน

              “ครับน้ำตาลตอบรับ

              เนื่องจากคนน้องบอกว่าอยากกินของหวานสุดท้ายแล้วพวกเขาทั้งสองคนจึงมาปิดท้ายทริปการเดินตะลุยตลาดวังหลังในร้านไอศกรีมชื่อดังแห่งหนึ่ง

              ซ่า ซ่า

              ฝนตก?” เสียงน้ำกระทบกับหลังคาดังเป็นจังหวะที่ถี่รัวดึงความสนใจของคนตัวสูงให้หันไปมองตามต้นเสียงก่อนจะพบว่าฝนกำลังกระหน่ำตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง

              ฝนตกจริงๆ ด้วย แล้วรับจะกลับยังไงครับพี่มังกรคนตัวเล็กถาม พวกเขาเดินทางมาที่ตลาดโดยการนั่งเรือข้ามฟากดังนั้นทางเดียวที่จะสามารถเดินทางกลับไปได้ก็คงมีเพียงแต่นั่งเรือข้ามฟากกลับไปเท่านั้น ซึ่งหากจะให้นั่งรถโดยสารสาธารณะในตอนนี้ก็เกรงว่าจะไม่สามารถหารถได้

              เดี๋ยวรอให้ฝนซาก่อนดีละกันครับ แล้วเราค่อยกลับกันคนตัวเล็กพยักหน้ารับก่อนจะหันกลับไปสนใจกับไอศกรีมตรงหน้าต่อ

              นี่เดือนพฤศจิกายนปกติฝนตกด้วยหรือครับน้ำตาลเคยเรียนมานะ เดือนพฤศจิกายนมันเป็นช่วงฤดูหนาวไม่ใช่หรือไง นอกจากอากาศจะไม่หนาวตามที่ได้เรียนมาแล้ว ฝนดันยังมาตกแทนเสียอีก น้ำตาลไม่ชอบเลย

              สงสัยจะเป็นฝนหลงฤดูนะครับ

              ทั้งสองนั่งรออยู่นานเกือบชั่วโมงแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าฝนจะหยุดตกในเร็วๆ นี้เลย โชคยังดีที่ความแรงไม่เท่าก่อนหน้านี้

              พี่คิดว่าถ้าเรามัวแต่รอคงจะไม่ได้กลับกันแน่นอน เปียกนิดหนึ่งทนได้ไหมครับ

              น้ำตาลพยักหน้ารับ คนตัวเล็กเห็นด้วยที่ควรจะไปตั้งแต่ตอนนี้เขาไม่อยากให้ที่บ้านรอนานเช่นกัน (ที่จริงแล้วกลัวจะโดนดุว่ากลับช้าซึ่งสุดท้ายแล้วอาจจะอดออกมาเที่ยวแบบนี้อีกก็เป็นได้)

              มังกรขอถุงพลาสติกจะทางร้านเพื่อเอาไว้ให้น้องสวมเพื่อป้องกันไม่ให้ศีรษะเปียกฝนก่อนจะมารอเรือเพื่อเดินทางกลับฝั่ง แต่เพราะมีสถานที่ที่ยืนรอมีการสร้างหลังคาอย่างดีเพื่อไว้คอยบริการผู้โดยสาร ทำให้ทั้งสองเปียกฝนเล็กน้อยจากช่วงที่กำลังเดินลงเรือและขึ้นจากเรือ

              ฮัชชิ้ว

              เป็นหวัดซะแล้วเจ้าตัวเล็ก เอาผ้าขนหนูไปซับก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่เปิดแอร์เบาๆ ให้นะ

              คนตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างไม่อิดออด เขารู้สึกหนาวจะแย่แล้ว

              ครืด ครืด

              ในขณะที่น้ำตาลกำลังจัดการเช็ดเสื้อผ้าที่เปียกก็มีสายเรียกเข้ามายังที่โทรศัพท์ของมังกรเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จักมักจี่มาก่อน

              ฮัลโหลสวัสดีครับ

              “สวัสดีจ้ามังกร นี่แม่น้ำตาลเองนะลูก

              “อ้อ สวัสดีครับคุณแม่ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ ตอนนี้ผมกำลังจะขับรถกลับไปส่งน้องพอดีเลยครับมังกรตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพเมื่อรู้ว่าปลายสายเป้นคุณแม่ของน้อง

              ไม่เป็นไรลูก แม่กำลังจะโทรมาถามเราพอดีเลย

              “ครับ ได้เลยครับ

              “คือถ้าจะให้น้องไปค้างที่บ้านเราสักคืนจะได้หรือเปล่า

              “อะ เอ่อคุณแม่หมายถึงจะให้น้องไปนอนที่บ้านผมหรือครับมังกรเอ่ยถามเพื่อความมั่นใจว่าที่เขาได้ยินไม่ได้ฟังผิดไป

              ใช่จ้ะ พอดีแม่เห็นว่าฝนกำลังตก แถมตอนนี้ก็เย็นแล้วด้วย ขับรถมืดๆแม่เป็นห่วงไม่อยากให้เราขับรถมา อีกอย่างเราจะได้ไม่ต้องขับรถวนไปวนมาด้วย มังกรสะดวกไหมจ๊ะ

              ผมสะดวกครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับมังกรตอบรับ

              โอเคจ้ะ งั้นแม่รบกวนเราหน่อยนะ

              “ได้ครับ

              “คุณแม่หรือครับคนตัวเล็กถามขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงที่ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์เป็นเสียงที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

              น้ำตาลขอคุยกับคุณแม่หน่อยน้า

              ครับสักครู่นะครับคุณแม่ครับน้องจะคุยด้วยครับ มังกรส่งโทรศัพท์ให้เจ้าตัวเล็กได้คุยกับคุณแม่ของตัวเอง

              สองแม่ลูกพูดคุยกันไม่นานอีกฝ่ายก็วางสายไป ก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะส่งโทรศัพท์มือถือคืนให้กับเจ้าของตามเดิม

              คุณแม่บอกว่าให้หนูไปนอนบ้านพี่มังกรวันนี้

              “ครับ เราโอเคหรือเปล่า ถ้าไม่โอเคพี่ขับไปส่งที่บ้านได้นะมังกรถาม แม้ว่าใจจริงเขาอยากให้เจ้าตัวเล็กไปนอนด้วยใจแทบขาด แต่ถ้าน้องรู้สึกไม่สบายใจเขาก็คงจะต้องแล้วแต่น้อง

              แต่น้ำตาลไม่มีชุดเลย

              “ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับเพื่อนของน้องชายพี่มังกรที่อยู่ข้างบ้านตัวประมาณน้ำตาลเลยครับ เดี๋ยวพี่ไปยืมมาให้ เขาหมายถึงเพื่อนสนิทของน้องชายที่อาศัยอยู่บ้านติดกัน

              ถ้างั้นน้ำตาลไปนอนบ้านพี่มังกรด้วยนะ ว่าแต่น้ำตาลจะได้เล่นกับน้องแมวด้วยใช่ไหมน้ำเสียงของคนตัวเล็กเต็มเปี่ยมไปด้วยความสดใสเมื่อพูดถึงเจ้าสัตว์เลี้ยงขนฟูที่มังกรเคยสัญญาว่าจะพาไปดูมาหลายครั้งแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้ไปสักที

              ใช่ครับ

              “เย่ๆ งั้นรีบไปกันนะ ไปบ้านพี่มังกร

              มังกรอมยิ้มให้กับเจ้าตัวเล็กเมื่อพูดถึงแมวเหมียวสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของคุณแม่ของเขา ก่อนหน้านี้มังกรเคยให้สัญญากับน้ำตาลตั้งแต่ช่วงที่ไปราชบุรีแล้วว่าจะพาน้องไปเล่นกับแมว คงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเมื่อถึงบ้านแล้วเจ้าตัวเล็กจะไปขลุกอยู่ตรงไหนและนั่นคงไม่ใช่ห้องนอนของเขาอย่างแน่นอน

             

              รถคันหรูของมังกรขับตรงเข้ามาในบ้านขนาดปานกลางที่ค่อนไปทางใหญ่ บ้านของเขาตั้งอยู่ในหมู่บ้านของคนที่พอจะมีฐานะบริเวณเขตชานเมืองกรุงเทพฯ เมื่อรถจอดสนิทเขาพาน้องเดินเข้าไปในบ้านทันทีเพราะกลัวว่าอากาศจะชื้นเกินไป

              คนตัวเล็กมองซ้ายขวาสำรวจบ้านของรุ่นพี่ด้วยความสนอกสนใจ นี่เป็นครั้งแรกของน้ำตาลเช่นกันที่ได้มานอนบ้านคนอื่นแบบนี้โดยไม่มีครอบครัวหรือพี่น้ำแข็งมาด้วย

              กลับมาแล้วหรือลูก แล้วพาใครมาด้วยน่ะผู้หญิงที่ดูใจดีคนหนึ่งเดินออกมาทักทายทันทีเมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เธออยู่ในชุดวอร์มราวกับว่าเพิ่งจะเสร็จจากการออกกำลังกาย จนทำให้ไม่สามารถเดาได้ว่าเธอมีอายุเท่าไหร่กันแน่

              รุ่นน้องที่คณะครับ เป็นน้องของน้ำแข็งด้วย

              “อ้อ น้องของน้ำแข็งหรือ น่ารักจังเลยลูก แต่ทำไมหน้าตาไม่เหมือนกันเลยล่ะเธอพลิกตัวน้ำตาลไปมาราวกับกำลังตรวจสอบคนมาใหม่จนทำให้น้ำตาลเอ่ยปากสวัสดีผู้หญิงตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่น

              “ส สวัสดีครับคุณน้า

              สวัสดีจ้ะเรียกคุณแม่ดีกว่านะลูก จะได้เหมือนพี่เขา ว่าแต่ชื่ออะไรหืมเรา

              “เอ่อ น้ำตาลครับ

              “หน้าตาน่ารักแล้ว ชื่อยังน่ารักอีกต่างหาก เห็นแล้วนึกถึงเจ้ามิ้ลค์เลย

              “เกือบลืม แม่ครับน้องมิ้ลค์อยู่ที่บ้านเราหรือเปล่าครับ

              “เหมือนเดิมเลย อยู่บนห้องเจ้ามิวน่ะ

              “งั้นเดี๋ยวผมขอพาน้องไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะครับ น้องน่าจะใส่ชุดมิ้ลค์ได้ ผมกลัวว่าน้องจะเป็นหวัดเพิ่งโดนฝนมา

              “ว้าย ตายจริงลูกคนนี้แล้วทำไมไม่บอก ให้แม่ชวนคุยอยู่ตั้งนาน ไปๆ ลูก ให้พี่เขาพาไปอาบน้ำแต่งตัวนะ เสร็จแล้วค่อยลงมากินข้าวกันเธอรีบไล่ให้ลูกชายคนโตพาน้องไปอาบน้ำ ดูสิรู้ว่าน้องเปียกฝนมายังไม่รีบบอกแม่อีกน่าตีจริงๆ

              เมื่อกี้คุณแม่ของพี่เอง เป็นไงบ้างครับวัยรุ่นไหมคนตัวสูงเอ่ยแซวมารดาของตัวเอง

              น้ำตาลพยักหน้าหงึกหงัก ทีแรกเขาคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นพี่สาวของมังกรด้วยซ้ำ ด้วยความที่เธอเป็นคนที่ไม่ชอบอยู่นิ่งๆ หลังจากกลับจากการทำงานแล้วก็มักจะใช้เวลาในการออกกำลังอยู่บ่อยๆ ทำให้เธอดูเด็กกว่าวัย แตกต่างจากแม่ของเขาที่เป็นผู้หญิงที่ดูเงียบๆ มีความน่าเกรงขามอยู่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างไรก็มีสิ่งๆ หนึ่งที่เหมือนกัน นั่นก็คงที่พวกเธอรักลูกของพวกเธอไม่ต่างกัน

              งั้นเดี๋ยวพี่ไปยืมชุดมาให้เราใส่ก่อนนะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

              แอ๊ด

              อ้าวเฮียกลับมาแล้วหรือ

              “เฮียมังกรสวัสดีครับ

              ป้ายชื่อหน้าห้องที่ถูกเขียนเอาไว้ว่า ‘Music’ บ่งบอกว่าห้องที่พวกเขากำลังมายืนอยู่ตรงนี้เป็นห้องของ มิวสิค น้องชายแท้ๆ ของมังกร

              น้ำตาลยืนจ้องคนที่มาเปิดประตู คนๆ นี้หน้าตาเหมือนกับพี่เลี้ยงของเขาราวกับว่าทั้งสองคนเป็นคู่แฝด แตกต่างกันที่มิวสิคจะตัวเล็กกว่ามังกรเล็กน้อยและยังดูเด็กกว่าตามวัยของตนเอง ส่วนด้านในมีผู้ชายที่ผิวขาวจั๊วะ ตัวเล็ก น่ารัก กำลังนั่งเล่นเกมส์เพลย์อยู่บนเตียงเอ่ยปากทักทายพี่ชายของเพื่อนสนิทอย่างคุ้นเคย

              อืม กลับมาแล้ว เอ้อน้องมิ้ลค์ครับพี่ขอยืมชุดนอนสักชุดหน่อยได้ไหมครับ พอดีพี่จะเอามาให้น้ำตาลใส่

              มิ้ลค์ชะโงกหน้าหันมามองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังพี่ชายของเพื่อนสนิทเพื่อพิจารณาอะไรบางอย่างก่อนจะตอบรับด้วยความรวดเร็ว

              ได้ครับ เดี๋ยวมิ้ลค์ไปเอามาให้นะครับ เดี๋ยวให้ พี่เอ่อน้ำตาลไปอาบน้ำก่อนก็ได้ครับ น่าจะพอดีกันว่าจบคนตัวเล็กอีกคนก็กระโดดลงจากเตียงรีบวิ่งลงไปจากชั้นสองด้วยความรวดเร็ว

              งั้นเดี๋ยวเราเข้าไปอาบน้ำก่อนเลยนะ พี่ให้คนเตรียมผ้าขนหนูไว้ให้เราในห้องน้ำแล้ว เดี๋ยวพี่วางชุดเอาไว้ให้ข้างนอก เสร็จแล้วค่อยออกมาแต่งตัวมังกรหันไปบอกคนตัวเล็กซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมทำตามแต่โดยดี   

              คนตัวเล็กเดินเข้าไปในห้องนอนของมังกรที่อยู่ข้างๆ กับน้องชายของอีกฝ่าย ห้องของทั้งสองมีความขนาดที่ใกล้เคียงกัน แต่อาจจะแตกต่างกันที่การตกแต่งจากเฟอร์นิเจอร์และข้าวของเครื่องใช้ภายในห้อง ห้องของมังกรเป็นห้องสไตล์เรียบๆ เพราะเจ้าตัวไม่ชอบให้ห้องของตัวเองเต็มไปด้วยข้าวของสักเท่าไหร่ เมื่อพิจารณากับสภาพของห้องนอนเสร็จแล้ว น้ำตาลจึงเดินตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำตามที่มังกรบอกเพื่อจัดการอาบน้ำแต่งตัวเสียที

              มังกรยังคงยืนคุยกับน้องชายของเขาเช่นเดิมเมื่อเจ้าน้องชายตัวดีไม่ยอมหยุดคะยั้นคะยอถามหาเหตุผลถึงว่าทำไมพี่ชายของตนเองซึ่งเป็นคนที่รักความเป็นส่วนตัวมากกว่าสิ่งอื่นใด จะยอมให้คนแปลกหน้าอย่างน้ำตาลมานอนร่วมห้องด้วยกัน

              ก็บอกแล้วว่าฝนตก แม่ของเขาเลยไม่อยากให้เฮียขับไปส่งเพราะมันอันตราย

              “เชื่อได้หรือ ไม่ใช่ว่าน้ำตาลคือคนที่เฮียเคยถามผมก่อนหน้านี้หรอกหรือ ร้ายนะเฮียเนี๋ย

              ผลั่ก

              หุบปากไปเลย นายเองก็ใช่ย่อย อย่านึกว่าเฮียไม่รู้นะว่าคิดอะไรกับมิ้ลค์มังกรผลักหัวน้องชายจนแทบกระจุยโทษฐานไม่ยอมหยุดกวนตีน

              แหม เถียงไม่ได้เปลี่ยนเรื่องเลยนะ ก็ได้ๆ ผมไม่กวนเฮียแล้ว

              “เออเดี๋ยว ห้องนายยังมียาแก้หวัดอยู่ใช่ไหม

              “ครับ ก็มีอยู่ เฮียเป็นหวัดหรือ

              “ไม่ๆ เฮียจะเอาไปให้น้ำตาล ดูท่าน่าจะเป็นหวัดเพราะโดนฝน

              “งั้นเอาไปก็ได้ครับ ห้องผมมีสองแผงพอดีมิวสิคส่งแผงยาให้กับมังกรเมื่อจบบทสนทนาแล้วมังกรจึงเดินกลับไปที่ห้องของตนเองพร้อมด้วยยาแก้หวัดและชุดของมิ้ลค์ที่ยืมมา

              เขาวางชุดนอนเอาไว้ที่บริเวณห้องน้ำด้านนอก ห้องอาบน้ำของเขาเป็นห้องน้ำที่ถูกแบ่งเป็นสัดส่วนเอาไว้อย่างชัดเจน แม้ว่าจะมีคนอาบน้ำอยู่แต่ในส่วนของชักโครกและอ่างล้างหน้าด้านนอกก็ยังสามารถเข้าใช้ได้อยู่ไม่ต้องรอคนที่กำลังอาบน้ำออกมา

              ไม่นานน้ำตาลก็ออกมาในชุดที่เขาหยิบมาด้วยเมื่อสักครู่นี้ ชุดนอนขาสั้นลายน้องหมีเข้ากับน้ำตาลเป็นอย่างมากทั้งความน่ารักและขนาดตัวที่พอดีกับชุดของมิ้ลค์จนทำให้มังกรที่นั่งมองอยู่ถึงกับอ้าปากค้างกับน้ำตาลในลุคนี้

              ใส่ได้พอดีใช่ไหมครับมังกรพยายามพูดโดยข่มน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แต่ขาขาวๆ ที่สะดุดตาแบบนั้นทำให้อะไรหลายๆ อย่างไม่เป็นไปตามที่คิดเลย

              ครับ ใส่สบายมากเลย เดี๋ยวน้ำตาลคงต้องไปถามมิ้ลค์แล้วว่าหาซื้อได้ที่ไหน

              เดี๋ยวเอาไว้พี่ไปถามให้นะ ส่วนตอนนี้เราต้องกินยาก่อนนะครับ พี่เห็นจามหลายรอบเชียว

              คนตัวเล็กยู่หน้า แต่ก็ยอมทำตาม แม้จะไม่อยากกินยาแต่ถ้าต้องแลกกับการที่ต้องมาป่วยแบบนี้เขายอมกินยาเม็ดขมๆ ก็ได้ น้ำตาลรับยาเม็ดที่ถูกแกะออกจากแผง เขาจัดการเอาใส่ปากแล้วกลืนน้ำตามอึกๆ อย่างรวดเร็ว เพราะถ้าหากดื่มน้ำตามลงไปช้ารสชาติขมฝาดของตัวยาก็จะแพร่กระจายไปทั่วโพรงปากอย่างรวดเร็ว

              เดี๋ยวนั่งเล่นสักพักก่อนเนอะ เสร็จแล้วค่อยลงไปกินข้าวเย็นกัน

              น้ำตาลส่งแก้วขึ้นอีกฝ่าย เจ้าตัวพยักหน้าเป็นการตอบรับก่อนจะถือวิสาสะขึ้นไปนั่งเล่นบนเตียงนอนหลังใหญ่ของเจ้าของห้องพร้อมจัดการเปิดแอปพลิเคชั่นไลน์ขึ้นมาเพื่อที่จะได้แชทกับพี่ชายที่เขาค้างตอบเอาไว้ก่อนหน้านี้

              ทั้งสองคนในห้องต่างแยกย้ายทำกิจกรรมของตนเองอย่างเงียบๆ โดยไม่มีบทสนทนาใดๆ โดยมังกรนั่งอ่านหนังสือนิตยสารที่โต๊ะบริเวณมุมห้อง ส่วนน้ำตาลก่อนนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือบนเตียงนอนขอมังกรเพื่อรอให้ถึงเวลาอาหารมื้อเย็น

              พี่มังกร น้ำตาลร้อน เร่งแอร์หน่อยได้ไหมมังกรที่กำลังอ่านหนังสืออยู่เงยหน้ามองน้ำตาลก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายเหงื่อออกเป็นเม็ดเล็กเม็ดน้อยจึงอดที่จะเอ่ยถามขึ้นมาไม่ได้

              ร้อนหรือครับ นี่ก็ 24 องศาแล้วนะ

              “อืม ร้อนมากเลย

              “งั้นพี่ปรับเป็น 23 นะครับ

              “โอเค

              หลังจากนั้นในห้องก็ปราศจากบทสนทนาเช่นเดิม อุณหภูมิในห้องนอนของมังกรในตอนนี้ควรจะทำให้เจ้าตัวเล็กหายร้อนได้แล้ว แต่น่าแปลกที่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กยิ่งจะรู้สึกร้อนยิ่งขึ้นไปอีก แถมความร้อนยังค่อยๆ กระจายไปตามร่างกายของน้ำตาลอย่างช้าๆ เขาเริ่มรู้สึกตัวเองมึนหัวเล็กน้อยแต่นั่นก็ไม่เท่ากับความรู้สึกอึดอัดบางอย่างในร่างกายที่กำลังก่อตัวขึ้นมา

              ปัง!

              “เฮีย น้ำตาลกินยานั้นไปหรือยังมิวสิคกระแทกประตูเปิดเข้ามาโดยไม่มีการเคาะประตูบอกจนทำให้คนในห้องสะดุ้งโหยง

              กินไปแล้ว แล้วนายมีอะไรถึงได้โผล่พรวดเข้ามาแบบนี้มังกรพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ถึงจะเป็นน้องชายแต่ก็ไม่ควรทำตัวไม่มีมารยาทแบบนี้

              เฮีย! ค คือนั่นมันเป็น

              “เป็น?” มังกรถามเมื่อเห็นน้องชายมัวแต่อ้ำๆ อึ้งๆ

              มันเป็น เอ่อ ยาปลุก

              “ยาปลุก!” มังกรแทบจะตะโกนออกมาด้วยความหัวเสียแต่กขาก็ต้องพยายามใจเย็นลงเพราะตอนนี้คนที่ควรสนใจควรจะเป็น

              พ พี่มังกร น้ำตาลอึดอัดภาพที่มังกรหันกลับไปเห็น คือภาพที่เจ้าตัวเล็กนอนคุดคู้อยู่บนเตียง จังหวะหายใจเข้าออกของเจ้าตัวเร็วจนเขารู้สึกกลัวไม่น้อย

              น้ำตาล! เป็นอะไรครับ ตอบพี่สิเขาพยายามที่จะเรียกสติน้ำตาลกลับมา นี่คงเป็นหนึ่งผลข้างเคียงของยาปลุกสินะ

              อื้อ หนูอึดอัดคนตัวเล็กเอาแต่พูดประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาจนมังกรถึงกลับต้องปาดเหงื่อของตัวเอง

              นายออกไปก่อนมิวสิค แล้วรีบประตูให้เฮียด้วยมิวสิคพยักหน้ารับ แล้วจึงกุลีกุจอรีบวิ่งออกจากห้องด้วยความรวดเร็วโดยไม่ลืมทำตามคำสั่งของคนเป็นพี่ แต่ติดที่คนในห้องตะโกนขึ้นมาซะก่อน

              “เดี๋ยว

              “…”

              “ไว้เดี๋ยวเฮียค่อยคิดบัญชีกับนายทีหลัง ว่าทำไมถึงมีของแบบนั้นอยู่กับตัว

              ในเมื่อเป็นต้นเหตุของเรื่องก็คงไม่สามารถแก้ตัวอะไรได้ มิวสิคถึงกับเดินคอตกกลับไปห้องของตนเองไป ทิ้งไว้ให้เหลือแต่เพียงมังกรและน้ำตาลที่กำลังทรมานจากฤทธิ์ยาอยู่ในห้องตามเดิม

              มังกรพยายามตั้งสติคิดพิจารณาว่าควรทำอย่างไรดี ก่อนจะฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าน้องอึดอัดเพราะบางสิ่งบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นมา เขาจึงตัดสินใจค่อยๆ ถอดกางนอนลายคุณหมีออกอย่างช้าๆ ด้านในน้องยังใส่กางเกงชั้นในสีขาวที่ดูบริสุทธิ์เหมือนน้อง หากแต่ในร่างกายของรุ่นน้องตอนนี้กำลังมีอะไรบางอย่างดุนดันออกมาแต่ไม่เด่นชัดมากนักตามขนาดของคนตัวเล็ก

              อื้อคนตัวเล็กร้องประท้วง เขาบิดตัวไปบิดมาด้วยความทรมานจากฤทธิ์ของยา

              พี่ขอโทษนะ แต่ตอนนี้พี่ต้องช่วยหนูก่อน

              เจ้าตัวพูดเพียงแค่นั้น ก่อนมังกรจะจัดการปลดปราการชั้นสุดท้ายออกจากตัวของรุ่นน้องอย่างแผ่วเบา เขาผ่อนลมหายใจเข้าออกพยายามไม่ให้เผลอไผลคิดอะไรเกินเลยกับร่างเล็กที่นอนคุดคู้อยู่บนเตียงนอกเสียจากควรช่วยปลดปล่อยความทรมานของน้องเสียก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #199 mook (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:30

    คุกๆๆๆช่วงนี้ระวังไม่สบายนะคะเฮีย55555

    #199
    0
  2. #148 View_Aranya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:33
    ว้าววววว
    #148
    0
  3. #71 yukai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 17:27

    ขอบคุณมาก

    #71
    0
  4. #64 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 03:27

    คุกๆๆๆๆ
    ไอดังคุกเลย
    #64
    0
  5. #63 The ZAII (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 17:46
    เอาละไง
    #63
    1
    • #63-1 ak_anurak(จากตอนที่ 19)
      12 มกราคม 2563 / 12:41

      อุ้ยๆๆๆๆ
      #63-1