อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 12 : ก็แค่เด็กคนหนึ่งที่น่ารักมากเกินไป…แค่นั้นเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 258 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62

ตอนที่ 12

ก็แค่เด็กคนหนึ่งที่น่ารักมากเกินไปแค่นั้นเอง

 

 

              พี่ยีราฟกินน้า น้ำตาลป้อนคนตัวเล็กพูดในขณะที่กำลังยื่นผลแครอทสีส้มน่ารับประทานให้กับคุณพี่ยีราฟคอยาวที่พยายามจะเข้ามาขออาหารเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กมีสิ่งที่มันต้องการอยู่ในมือของน้ำตาล

              กินเยอะๆ น้าคนตัวเล็กหัวเราะคิกคักเมื่อเจ้ายีราฟคอยาวโน้มตัวลงมารับแครอทจากมือของเขา แต่ที่ทำให้คนตัวเล็กสนุกคือเวลาที่ต้องคอยหลบไม่ให้มันมางับมือของเขา เรียกได้ว่าพอมันงับแครอทจากมือของเขาเจ้าตัวก็ต้องรีบปล่อยมือออกจากผลแครอท ไม่อย่างนั้นคุณพี่ยีราฟคงได้ข้อมือของน้ำตาลลงท้องไปด้วยอย่างแน่นอน

              อย่าให้โดนมือนะครับคนที่อายุมากที่สุดเตือน

              รู้หน่า พี่มังกรไปซื้อแครอทมาให้น้ำตาลกับเดียร์หน่อยสิ น้ำตาลจะป้อนอาหารให้คุณพี่ยีราฟอีกคนตัวเล็กว่าเมื่อเห็นว่าแครอทในตะกร้าที่เพิ่งจะซื้อมาเมื่อตะกี้ใกล้จะหมดแล้ว เขายังอยากให้อาหารคุณพี่ยีราฟอยู่เลย

              พอแล้วครับไว้ให้นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ให้บ้างนะครับ

              เมื่อคนเป็นพี่ว่ามาอย่างนั้นน้ำตาลก็เข้าใจพยักหน้ารับก่อนจะไปจัดการให้แครอทที่อยู่ในตะกร้าต่อจนหมด

              คนเป็นพี่ส่ายหน้าอย่างนึกขำคนน้องเมื่อกี้ที่ฟาร์มอัลปาก้าเจ้าตัวก็เอาแต่เรียกสัตว์ที่เห็นแก่กินว่าน้องไม่รู้ว่ามันน่ารักตรงไหน พอย้ายมาที่ฟาร์มยีราฟทีนี้เจ้าตัวก็จัดการสถาปนาให้เขาเป็นพี่ซะงั้น มังกรไม่เข้าใจความคิดของน้องเทคเขาแม้แต่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องยอมรับว่าเจ้าตัวเป็นความสดใสดั่งแสงตะวัน เมื่อใครได้อยู่ใกล้ก็จะรู้สึกถึงความสบายใจไปด้วย

              มังกรหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อบันทึกภาพรุ่นน้องทั้งสองคนของเขาที่สลับกันป้อนอาหารให้เจ้ายีราฟจอมตะกละอย่างสนุกสนาน ก่อนนึกขึ้นได้ว่าควรจะส่งภาพอัปเดตความเคลื่อนไหวให้กับคนหวงน้องอย่างเพื่อนสนิทของเขา ว่าแล้วจึงจัดการส่งภาพที่เจ้าตัวเพิ่งจะถ่ายไปเมื่อตะกี้ส่งไปให้กับน้ำแข็งเพื่อนสนิทของเขา

              Morakod : Sent a picture

            ไม่นานภาพที่เขาส่งไปก็ขึ้นอ่านแล้วแทบจะในทันทีก่อนอีกฝ่ายจะตอบกลับมา

            Icekang : มึงยีราฟจะแดกมือน้องกูอยู่แล้ว บอกให้น้ำตาลเลิกให้อาหารสัตว์ได้แล้ว!

            มังกรแอบส่ายหน้าอย่างหน่ายใจให้กับพี่ชายของน้องเทคเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เข้าใจเพื่อนอยู่ดีว่ามันห่วงน้องขนาดไหน เมื่อคนพี่สั่งมาแบบนั้นมังกรจึงเดินเข้าไปหาเด็กสองคนที่ตอนนี้ให้อาหารในตะกร้ากับเจ้ายีราฟคอยาวจนหมดเรียบร้อยแล้วก่อนจะพูดกับเจ้าตัวเล็กที่ยังเอาแต่สนใจกับคุณพี่ยีราฟของเขา

              ไปกันได้แล้วครับน้องๆ

              แปปนะ น้ำตาลคุยกับพี่ยีราฟก่อนว่าแล้วก็หันกลับไปคุยกับพี่ชายคนใหม่อย่างสนุกสนาน ทำอย่างกับว่าพูดไปแล้วมันจะเข้าใจ มังกรนึกแต่ไม่ได้พูดออกมา

              ถ้าจะอยู่ตรงนี้เราจะไม่มีเวลาไปเดินที่อื่นแล้วนะ อีกเดี๋ยวก็จะเที่ยงแล้วมังกรพูดพลางยกนาฬิกาข้อมือให้กับน้องเทคดู

              คนตัวเล็กยู่หน้าเล็กน้อย แอบขัดใจเบาๆ แต่ว่าเจ้าตัวก็อยากที่จะไปชมเหล่าสัตว์อื่นๆ ของทางฟาร์มจึงยอมที่จะทำใจบอกลาคุณพี่ยีราฟพี่ชายหรือพี่สาวตัวไปของเขาก่อนจะยอมเดินตามมังกรไปที่โซนถัดไป

              เหลืออีกแค่ 10 นาที พวกเราอยากจะไปดูอะไรกันต่อมังกรเอ่ยถามรุ่นน้อง ทั้งสองคนมองหน้ากันเล็กน้อยเพื่อถามความเห็น

              น้ำตาลจะไปดูน้องแมว เดียร์อยากไปไหนหรือเปล่า

              เราอยากไปถ่ายรูปที่บ้านฮอบบิท แต่ถ้าน้ำตาลอยากไปดูแมวงั้นไปดูแมวก็ได้นะเดียร์ตอบน้ำตาลที่จ้องเขาแป๋ว คงไม่ต้องบอกว่าเจ้าตัวคาดหวังในคำตอบของเขาแค่ไหน

              เย่ รักเดียร์ที่สุดเลย งั้นไปดูแมวกันเลย ตามน้ำตาลมานะทุกคนน้ำตาลจะพาไปดูน้องแมวเอง

              เอาอย่างนี้ดีไหม เดี๋ยวเราไปถ่ายรูปที่บ้านฮอบบิทกันก่อนน่าจะใช้เวลาไม่นานเพราะอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ด้วย เสร็จแล้วจะได้ไปดูแมวกัน มังกรพูดขัดขึ้นมาก่อนเมื่อเห็นว่าบ้านฮอบบิทที่เดียร์ต้องการจะไปอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ เขาจึงเสนอความคิดขึ้นมาว่าควรจะไปบ้านฮอบบิทเสียก่อน เดียร์จะได้ไปสถานที่ที่อยากไปด้วยเช่นกัน

              ทั้งสองคนจึงพยักหน้ารับในความคิดเห็นของรุ่นพี่ก่อนที่พวกเขาจะเดินตามมังกรที่เปิดหาเส้นทางบนแผนที่ไปยังบ้านฮอบบิท พวกเขาใช้เวลาเดินกันประมาณ 3 นาทีก็มาถึงจุดถ่ายรูปสุดฮิตของทางฟาร์ม บ้านฮอบบิทของเหล่าคนตัวเล็กจากภาพยนตร์เรื่อง The Lord of the rings และ The Hobbit ที่ถูกจำลองออกมาเอาไว้ในฟาร์มแห่งนี้อย่างสวยงามจนกลายเป็นอีกหนึ่งจุดแลนด์มาร์คที่ผู้มาเยือนจะต้องถ่ายรูปไปไว้ด้วย

              พวกเขาใช้เวลาถ่ายรูปกันไม่นานก็หนำใจ สถานที่ต่อไปจึงเป็นบ้านแมวที่คนตัวเล็กที่สุดของกลุ่มอยากจะไปเยือนเสียที และเมื่อรู้ว่าจะได้ไปในสถานที่ที่อยากไปคนตัวเล็กก็กลับมาร่าเริงอาสาเป็นคนนำพาทุกคนไปยังบ้านแมว แม้จะแอบคิดว่าคนตัวเล็กจะทำได้หรือเปล่าเพราะก่อนหน้านี้ให้น้ำตาลเป็นคนนำทางทีไรก็พาทุกคนหลงไปที่ไหนก็ไม่รู้ แต่เมื่อน้องอยากทำก็ไม่ขัดถ้าหลงอย่างไรก็เป็นหน้าที่ของมังกรอยู่ดีที่จะต้องทำหน้าที่พารุ่นน้องไปถึงจุดหมายให้ได้

              และสุดท้ายก็เป็นอย่างที่มังกรคาดคิด เขาต้องเป็นฝ่ายถามทางกับเจ้าหน้าที่คนดูแลที่พบเจอระหว่างทางจนกว่าจะมาถึงในส่วนของน้องแมวก็กินเวลาไปเกือบ 10 นาทีเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าน้องต้องมีความสามารถมากพิเศษขนาดไหนที่ใช้เวลาเดินจากโวนยีราฟมาถึงในส่วนของโซนน้องแมวทั้งๆ ที่ปกติใช้เวลาเดินไม่ถึง 3 นาทีเสียด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่น้ำตาลคนเดิมพาวนไปถึงเกือบประตูทางเข้า แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะเพราะยังไงในที่สุดพวกเราก็มาถึงกันจนได้

              น้องแมวน่ารัก มาเล่นกับพี่น้ำตาลนะเมื่อเข้ามาในส่วนของน้องแมว คนตัวเล็กก็ถึงกับตาลุกวาวเพราะบรรดาเหล่าแมวไฮโซหลากหลายสายพันธุ์ที่อยู่ภายในโซนนี้ แต่ที่น้ำตาลถูกใจมากที่สุดก็คงจะเป็นเจ้าแมวเปอร์เซียขนปุยสีขาวที่นอนแผ่อยู่บนชั้นวางของราวกับว่าเป็นการแสดงอาณาเขตของมัน

              อย่าเพิ่งไปสิ รอพี่น้ำตาลด้วยเจ้าแมวเปอร์เซียหันหน้ากลับมาด้วยความรำคาญเมื่อคนตัวเล็กส่งมือเข้าไปสัมผัสกับร่างกายของมัน เจ้าแมวขนปุยจึงกระโดดออกจากชั้นวางเพื่อหลีกหนีเจ้ามนุษย์ตัวโตที่รบกวนการนอนของมัน

              ปล่อยให้มันนอนดีกว่าครับ ดูท่าแล้วมันน่าจะง่วงมังกรเอ่ยปากเมื่อเจ้าตัวเล็กของเขาวิ่งตามน้องแมวที่วิ่งหนีไปทั่วทั้งห้องอย่างเอาเป็นเอาตาย

              อย่าเรียกน้องว่ามันนะ น้องชื่อบาบาร่าคนตัวเล็กหันหน้าขวับเมื่อคนพี่ใช้สรรพนามเรียกเจ้าตัวน่ารักของเขาว่า มันน้ำตาลยอมไม่ได้! น่ารักขนาดนี้ห้ามเรียกว่ามันนะ

              เอ่อ ครับ ปล่อยให้บาบาร่านอนไปเถอะครับ มาเล่นกับตัวอื่นตรงนี้กับเดียร์ดีกว่าบางทีมังกรก็ไม่เข้าใจคนตั้งชื่อเพราะเท่าที่รู้มาเจ้าแมวตัวนี้มันเป็นตัวผู้ถ้ามันเป็นคนขึ้นมาจริงๆ คงจะต้องเป็นชื่อของหนุ่มสวยสักคนที่ตั้งขึ้นมาเพื่อใช้ในวงการอย่างแน่นอน

              ก็ได้ น้ำตาลตอบรับเมื่อเห็นว่าเจ้าแมวน่ารักหลายตัวกำลังเข้าไปเล่นกับเดียร์ เจ้าตัวจึงยอมปล่อยให้น้องบาบาร่าได้นอนพักอย่างที่มันต้องการต่อไป พี่น้ำตาลไม่ง้อบาบาร่าแล้วไปเล่นกับน้องตัวอื่นก็ได้

              อะนี่ ลองใช้อันนี้ดูสิน้ำตาลพวกแมวชอบเล่นนะเดียร์ส่งก้านไม้แท่งหนึ่งให้กับน้ำตาล ที่ก้านของไม้นั้นได้ผูกเชือกความยาวพอประมาณส่วนด้านปลายของเชือกนั้นได้ติดตุ๊กตาหนูตัวเล็กเอาไว้

              มานี่มาเร็วน้องๆเมื่อได้รับตัวช่วยจากเพื่อนสนิท น้ำตาลก็จัดการใช้เจ้าไม้ที่ส่วนปลายมีตุ๊กตาหนูมัดติดเอาไว้เป็นเหยื่อล่อในการให้น้องแมวมาสนใจ และเมื่อเห็นว่ามีตัวน่ารำคาญเต้นดุ๊กดิ๊กไปมาโดยฝีมือของเจ้าทาสมนุษย์น้องแมวตัวอวบอั๋นก็ละความสนใจจากเดียร์มาอยู่กับเหยื่อล่อของน้ำตาล มันตะปบเข้ากับตุ๊กตาหนูแต่ล้มเหลวเมื่อน้ำตาลกระตุกไม้ขึ้นมาให้หนูกระเด้งขึ้นมาจากพื้น

              คิกคิก จับให้ได้สิน้ำตาลขยับไม้ไปมาจนเจ้าแมวจ้องตุ๊กตาหมูที่ขัยบไปมามันพยายามที่จะตะปบเหยื่อยแต่ก็ไม่สามารถทำได้เมื่อมนุษย์อย่างน้ำตาลยังคงขยับเหยื่อล่อของมันหนีไปมา

              ภาพคนตัวเล็กยิ้มร่าด้วยความสุขทำให้คนเป็นรุ่นพี่จ้องไปที่รุ่นน้องของเขาอย่างไม่วางตา มังกรหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ไวกว่าความคิดรู้ตัวอีกทีเขาก็บันทึกภาพความน่ารักของเจ้าตัวเล็กไว้ในเครื่องของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และแน่นอนว่าภาพนี้ไม่ได้ถูกส่งไปให้กับพี่ชายของคนที่อยู่ในภาพอย่างที่เคยทำ

              เขามองภาพความน่ารักนั้นจนสติของเขาเริ่มกลับเข้ามาหลังจากรู้สึกล่องลอยในแบบที่ไม่ได้รู้สึกมานานแล้ว มังกรรีบทำตัวให้เป็นปกติก่อนจะเหลือบไปเห็นนาฬิกาที่แขนอยู่ตรงมุมห้องบอกเวลาว่าอีกไม่นานก็จะถึงเวลาที่ต้องออกเดินทางจากสถานที่แห่งนี้เสียที แม้จะรู้สึกผิดต่อเด็กทั้งสองคนที่กำลังสนุกกับบรรดาน้องๆ ขนปุยของเขาแต่ถึงอย่างนั้นในฐานะที่เป็นรุ่นพี่เขาก็ต้องรักษาเวลาไม่พาน้องๆ ไปสายเสียอีก

              เดียร์ครับ น้ำตาลครับ ใกล้จะเที่ยงแล้วเราต้องออกกันแล้วนะ ทั้งสองคนที่กำลังเล่นกับบรรดาน้องแมวอย่างสนุกสนานหันมามองหน้ารุ่นพี่อย่างเขาด้วยสายตาออดอ้อน จนเดือนมหาวิทยาลัยอย่างเขาถึงกับเสียอาการเกือบจะไปไม่ถูกเลยทีเดียว

              อย่ามองพี่อย่างนั้นสิ ถ้าไม่ไปตอนนี้เดี๋ยวตกรถไม่รู้นะครับ ต้องหาทางกลับบ้านเองด้วยนะมังกรขู่เด็กทั้งสองที่ไม่ได้อายุห่างไปจากเขาสักเท่าไหร่ เดียร์ทำหน้าหงอยแต่ก็ยอมปล่อยน้องแมวขนปุยที่อยู่บนตักลง แต่ดูเหมือนว่าคำขู่ของมังกรจะใช้ไม่ได้ผลกับน้องเทคของตัวเอง จนคนเป็นพี่ต้องเดินเข้าไปหารุ่นน้องที่ไม่ยอมปล่อยน้องแมวออกจากอ้อมกอดของตนเอง

              ตัวเล็กครับ คนตัวเล็กหันหน้าขวับเมื่อสรรพนามที่ถูกเรียกเป็นคำที่เขาไม่ชอบ บอกกี่ทีแล้วน้ำตาลไม่ได้ตัวเล็ก! แต่เมื่อเข้าไปในนัยน์ตาของรุ่นพี่เจ้าตัวเล็กก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา สายตาที่มังกรมองเขาเป็นเหมือนสายตาเวลาที่พี่น้ำแข็งคอยปลอมเขาเวลาร้องไห้เลย

              ฟังพี่นะ พี่เข้าใจว่าเราอยากเล่นกับแมวต่อ แต่ถ้าเราไม่ไปตอนนี้คนอื่นก็ต้องรอพวกเราถูกไหมครับ หนูคงไม่อยากให้คนอื่นต้องมาเดือดร้อนเพราะตัวเองใช่ไหมครับ ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฝ่ามือใหญ่ของเขาลูบไปบนศีรษะเล็กไปมา           ก็อืม ถ้างั้นน้ำตาลไปก็ได้

              ดีมากครับเด็กดี รางวัลสำหรับคนน่ารักไว้เดี๋ยวพี่จะพาไปเล่นกับแมวตอนกลับไปกรุงเทพฯ นะครับ

              จริงหรือ!” คนตัวเล็กเบิกตากว้างด้วยความดีใจ เขาจึงถามอีกฝ่ายอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ           

              ใช่ครับอยากจะไปเล่นเมื่อไหร่ก็ได้เลยเพราะฉะนั้นตอนนี้เรารีบกลับไปที่รถกันดีกว่าครับ คนอื่นจะได้ไม่ต้องรอนาน

              อื้มคนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงสดใสอีกครั้ง เขารีบปล่อยแมวลงจากตักของตนเองก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามรุ่นพี่ไปทยังรถบัสที่จอดรอพวกเขาอยู่ด้านหน้าของฟาร์ม              

              ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมฟาร์มของเรานะคะ อันนี้เป็นของที่ระลึกของฟาร์มเรานะคะน้ำตาลรับซองเล็กๆ ที่ด้านในบรรจุเส้นขนอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมดจากพนักงานสาวสายที่ยืนอยู่ตรงบริเวณประตูทางออกก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่ตนเองสงสัย

              มันคืออะไรหรือครับ

              ขนของอัลปาก้าค่ะ เขาว่ากันว่าถ้าพกขนของอัลปาก้าติดตัวเอาไว้ ก็จะพาสิ่งดีๆ เข้ามาหาพนักงานสาวตอบ

              ว้าวของคุณมากนะครับ น้ำตาลอยากได้อีก มีขายไหมครับจะเอาไปฝาก คุณพ่อ คุณแม่ แล้วก็พี่น้ำแข็งด้วย

              มีค่ะ ลูกค้าลองไปเลือกชมสินค้าของที่ระลึกในช็อปได้เลยนะคะเธอตอบด้วยความเอ็นดูในลูกค้าที่แสนน่ารัก

              โอเคครับ ขอบคุณมากนะครับ พี่มังกร น้ำตาลอยากไปดูของฝากให้ที่บ้านด้วยได้ไหมอ่าคนตัวเล็กถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

              อืม ได้ครับแต่ต้องรีบหน่อยนะ แล้วเดียร์จะไปด้วยไหมหรือจะไปรอที่รถก่อนมังกรดูเวลาที่โชว์ผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เมื่อเห็นว่าพอจะมีเวลาเหลืออยู่จึงอนุญาตให้รุ่นน้องได้ทำในสิ่งที่อยากทำ

              งั้นเดียร์ไปรอที่รถก่อนละกันครับ พอดีแบตมือถือของเดียร์จะหมดน่ะครับเดียร์ปฏิเสธ มังกรไม่ได้ว่าอะไรเขาจึงพาน้องเทคของเขาตรงไปที่ร้านของฝากที่อยู่ไม่ไกลจากบริเวณนี้

              เนื่องจากจำนวนคนที่แออัดในร้านขายของที่ระลึกเขาจึงเป็นฝ่ายมายืนรอเจ้าตัวเล็กที่กำลังเลือกซื้อของที่ระลึกอยู่ด้านนอก ใช้เวลาไม่นานคนตัวเล็กก็ยิ้มร่าเดินออกมาพร้อมถุงของฝากใบโตยิ้มกว้างขนาดนี้คงสมใจเขาแล้วล่ะ

              รอนานไหมครับ น้ำตาลซื้อของเสร็จแล้ว

              ไม่นานครับ ว่าแต่ซื้ออะไรมาเยอะเชียว

              ก็มีกระเป๋าดินสอของพี่น้ำแข็ง แก้วน้ำของคุณพ่อ แล้วก็ถุงผ้าของคุณแม่ เสื้อของน้ำตาลเองลายน้องอัลปาก้าด้วยล่ะ น่ารักมากเลยเมื่อพูดถึงของที่ซื้อให้ตัวเองเจ้าตัวจะดูชอบเป็นพิเศษ

              แล้วก็พวงกุญแจของพี่มังกรครับ

              หืม เมื่อกี้หนูว่าอะไรนะ

              นี่ครับ พวงกุญแจของพี่มังกรมังกรก้มมองพวงกุญแจผ้าที่ถักเป็นหน้าเจ้าอัลปาก้าส่งยิ้มแฉ่งส่งมาให้กับเขา เป็นอีกครั้งที่มังกรไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีของของเขาด้วยจึงเอ่ยปากถามคนตัวเล็กอีกครั้งหนึ่งเพื่อความแน่ใจว่าเขาไม่ได้เข้าใจผิด

              ซื้อให้พี่หรือครับ?”

              ช่าย น้ำตาลซื้อให้พี่มังกร แทนคำขอบคุณที่ช่วยน้ำตาลแล้วก็พาน้ำตาลไปกินน้ำแข็งไสคนตัวเล็กว่าก่อนจะส่งยิ้มกว้างมาให้เขาอีกทีหนึ่ง รอยยิ้มที่แสนสดใสกับการกระทำที่ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะทำให้เขานั้นเริ่มจะทำให้อวัยวะบางอย่างในตัวของมังกรเต้นผิดจังหวะไปอย่างช้าๆ

              ตึกตึก ตึกตึก

              เอ่อคือ ขอบคุณนะครับ

              คิคิ ไม่เป็นไรค้าบ แต่ว่าตอนนี้เรารีบกลับไปที่รถดีกว่าน้ำตาลเห็นเพื่อนๆ เริ่มไปที่รถกันแล้วพูดจบคนตัวเล็กก็เดินนำออกไปทันที ทิ้งให้คนตัวสูงจ้องมองคนที่ตัวไม่ถึงหน้าอกของเข้าด้วยซ้ำแต่ทำไมความสดใสถึงมากมายขนาดนี้

              เชี่ยกูเป็นอะไรวะเนี้ย

              มังกรสะบัดหัวไปมาไล่ความคิดบางอย่างที่เกิดขึ้นมาเพียงแวบเดียว เขาจึงรีบเดินตามคนตัวเล็กเดินไปยังรถบัสเพื่อเตรียมตัวที่จะออกเดินทางเสียที

 

 

              หลังจากเสร็จจากการรับประทานอาหารมื้อกลางวันที่ร้านอาหารชื่อดังของอำเภอราชบุรีอย่างร้านอิ่มเพลิน สมาชิกของบ้านจุลทุกคนก็ตรงไปยังจุดที่หมายถัดไปซึ่งเป็นสถานที่สุดท้ายที่พวกเขาจะเที่ยวกันในวันนี้ บ้านหอมเทียนอีกหนึ่งสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ที่มีชื่อในด้านการทำเทียนหอมจึงกลายเป็นจุดมุ่งหมายสุดท้ายในวันนี้

              ระยะเวลาจากร้านอาหารอิ่มเพลินไปจนถึงบ้านหอมเทียนใช้เวลาไม่นานประมาณ 30 นาที รสมินิบัสของพวกเขาก็ได้ขับตรงเข้ามาจอดยังที่จอดรถของบ้านหอมเทียนเพื่อให้สมาชิกบนรถได้ลงไปท่องเที่ยวเสียที

              เดี๋ยวมารวมกันตรงนี้ก่อนนะคะ กิ่งขอไปจัดการเรื่องตั๋วเข้าชมสักครู่แล้วจะนำมาแจกให้ทุกคนนะคะพวกเขาทุกคนมารอบริเวณประตูทางเข้าอย่างเช่นเคยเพื่อให้แกนบ้านชั้นปีที่ 2 ได้เข้าไปจัดการเรื่องบัตรเข้าชมเสียก่อน

              คนตัวเล็กมองบรรยากาศตรงปากทางเข้าที่ตกแต่งด้วยสไตล์ย้อนยุคง่ายๆ ดูสบายตา แต่ถึงอย่างนั้นคนตัวเล็กก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่หรอก ก็แหมน้ำตาลอายุแค่ 16 ปีเองนะ จะมาเอาอะไรกับน้ำตาลมากมายล่ะ

              มาแล้วค่า รับตั๋วกันไปคนละใบนะคะ ส่วนอันนี้เป็นเทียนหอมของที่ระลึกที่เขามอบให้ผู้เข้าชมนะคะ รับไปคนละ 1 อันเช่นกันค่าบัตรเข้าชมและเทียนหอมในแก้วใบเล็กถูกแจกจ่ายให้กับจำนวนพอดีคน น้ำตาลมองเทียนหอมในแก้วของตัวเองที่ได้รับมาด้วยความถูกอกถูกใจ สีสันของมันช่างดูสวยงามและประณีตเป็นอย่างมากแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่ของที่ระลึกสำหรับผู้เข้าชมก็ตาม

              สวยจังเลย ของเราได้สีชมพูด้วยล่ะ เดียร์ได้สีเหลืองหรือน้ำตาลหันไปมองเพื่อนสนิทที่ได้เทียนหอมเป็นสีเหลือง

              ใช่ๆ ไม่นึกว่าเขาจะแจกของที่ระลึกให้ด้วยดีจัง เดียร์ตอบ

              ด้านในยังทีเทียนหอมอีกเยอะเลยนะคะ ใครจะซื้อเป็นของฝากก็อย่าลืมซื้อกันนะคะ ตอนนี้ก็ขอเชิญเที่ยวและพักผ่อนตามอัธยาศัยกลับมาเจอกันอีกทีภายใน 1 ชั่วโมงหลังจากนี้นะคะสิ้นเสียงของแกนบ้านปี 2 สมาชิกแต่ละคนก็ทยอยเดินเที่ยวตามความชื่นชอบของตนเอง บางคนก็เดินเลือกซื้อเทียนหอมตามร้านค้าต่างๆ บางคนก็เดินเก็บบรรยากาศย้อนยุคซึ่งมีขนมและของเล่นในสมัยก่อนออกมาวางขายกันอยู่มากมายหลากหลายร้านค้า

              น้ำตาลแวะซื้ออะไรก่อนหรือเปล่าเดียร์เอ่ยปากถาม

              ซื้อๆ เดี๋ยวเราขอแวะซื้อเทียนหอมกลับไปฝากคุณแม่ก่อนนะ

              ได้ๆ น้ำตาลเลือกซื้อเลย เดี๋ยวเราเดินเป็นเพื่อน

              โอเค

              สองเพื่อนซี้ขนาดตัวใกล้เคียงต่างพากันเดินเลือกซื้อเทียนหอมที่ถูกวางขายตามร้านค้า ในแต่ละร้านเทียนหอมก็จะมีเอกลักษณ์แตกต่างกันออกไปตามสไตล์ของเจ้าของร้าน บ้างก็แกะสลักเป็นรูปตัวการ์ตูนต่างๆ แต่สำหรับเทียนหอมที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคงจะเป็นเทียนหอมซึ่งถูกแกะสลักเป็นรูปดอกไม้ชนิดต่างๆ

              คุณน้าครับขอดูอันนี้หน่อยน้ำตาลชี้นิวไปที่เทียนหอมที่ถูกแกะสลักเป็นรูปดอกบัวหลากหลายสี เจ้าของร้านยิ้มรับอย่างใจดีก่อนจะหยิบเทียนหอมแกะสลักมาให้เจ้าตัวเล็กได้เลือกดู

             

              เทียนดอกบัวถ้าเอาไปใช้ลอยในอ่างน้ำจะสวยมากเลยจ้ะ พวกโรงแรมจะชอบรับเทียนดอกบัวแบบนี้ไปใช้ตกแต่งในโรงแรม เอาไปไว้ในห้องน้ำก็ได้กลิ่นหอมด้วยคนขายอธิบาย

              งั้นเอา 3 อันครับ เอาสีชมพู สีน้ำเงิน แล้วก็สีเหลืองครับ

              ได้จ้า สักครู่นะหนูคนขายตอบรับก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้านเพื่อเตรียมสินค้าที่เด็กตัวเล็กสั่ง

              อ้างน้องๆ มาซื้อของฝากกันอยู่หรือครับ

              ครับพี่ปั๋ง น้ำตาลมาซื้อของฝากกลับไปให้ที่บ้านเดียร์เป็นฝ่ายเอ่ยปากตอบรุ่นพี่ปี 3 อย่างปั๋งด้านหลังของชายร่างกำยำมีเพื่อนของเขาเดินตามเข้ามาด้วย

              อ๋อ เหมือนไอ้มังกรมันเลย มันก็ซื้อของไปฝากหม่อมแม่มันปั๋งพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

              ไอ้สัสพูดมาก

              กูพูดมากอะไร ก็แค่จะชมว่ามึงเป็นเด็กดีเท่านั้นเอง จริงมั้ยครับเด็กๆ

              เพียะ

              น้ำตาลมองหน้ารุ่นพี่ด้วยสายตาดุๆ ก่อนที่ฝ่ามือเล็กจะกระทบลงบนต้นแขนใหญ่ของเดือนมหาวิทยาลัยอย่างไม่แรกนัก

              อ้าวตีพี่ทำไมครับ เราต้องตีไอ้ปั๋งมันสิพี่โดนมันว่านะ

              พี่พูดคำหยาย ห้ามพูดคำหยาบนะขอโทษพี่ปั๋งเลย ถ้าไม่ยอมขอโทษน้ำตาลจะไม่ไปกินบิงซูด้วยจริงๆ นะอ๋อเผลอพูดคำหยาบต่อหน้าน้องนี่เอง แต่เดี๋ยวนะบทลงโทษของน้องมันฟังดูแปลกๆ นะ บางทีน้องอาจจะเข้าใจอะไรผิดไป

              ฮ่าฮ่าฮ่า ขอโทษผมเลยนะครับคุณเพื่อน ไม่งั้นน้องไม่ไปกินบิงซูด้วยนะมังกรตั้งใจจะอ้าปากเพื่อพ้นคำด่าใส่เพื่อนเต็มที่ แต่ติดที่ว่าคนตัวเล็กจ้องเขม็งมาที่เขาไม่หยุดไม่หย่อน แล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอมกัดฟันพูดขอโทษไอ้เพื่อเวร

              ขอโทษนะครับคุณเพื่อน โอเคหรือยังครับ ท้ายประโยคคนตัวสูงหันไปถามน้องเทคของตัวเองที่พยักหน้าอย่างพอใจ

              ดีมากครับ เดี๋ยวกลับไปน้ำตาลจะไปกินบิงซูด้วย อ้อแล้วก็จะไปเล่นกับน้องแมวเป็นเพื่อนพี่มังกรด้วยอืม ชัดเจน!

              ฮ่าฮ่าฮ่า ดีใจด้วยนะครับคุณเพื่อน ว่าแต่น้องๆ ซื้อของฝากกันเสร็จหรือยัง เมื่อกี้เห็นเพื่อนพี่มันบอกว่าที่สุดทางเดินมีร้านขายเครื่องดื่มที่วิวสวยมากเลยนะเห็นมังกรบอกจะเลี้ยงด้วย

              จริงหรือครับ น้ำตาลซื้อของเสร็จพอดีเลยงั้นก็ไปกันเลยดีกว่าน้ำตาลกับเดียร์กำลังอยากกินอะไรหวานๆ พอดีเดือนมหาลัย ตวัดสายตาไปทางเพื่อนที่ตอนนี้ได้รับบทพระเอกของเรื่องนี้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ใช่สิถึงเขาจะหล่อและรวยขนาดนี้แต่ก็ยังไม่ดีพอในสายตาของน้องมันอยู่ดี

              ครับได้สิ เดี๋ยว พี่ เลี้ยง เองมังกรพูดเน้นย้ำทีละคำอย่างช้าๆ ด้วยน้ำเสียงที่เพื่อนสนิทได้ยินถึงกับเย็นยะเยือกไปถึงไขสันหลัง

              เอ่อ กูช่วยเลี้ยงก็ได้นะปั๋งพูดเสียงแผ่ว

              ไม่เป็นไร คนของกูเดี๋ยวกูเลี้ยงเองว่าจบก็ดันหลังรุ่นน้องตัวเล็กทั้งสองคนให้เดินออกจากร้านไปโดยไม่รอเพื่อนสนิทอย่างปั๋งที่กำลังยืนอ้าปากค้างกับประโยคของอีกฝ่าย

              เฮ้ย เดี๋ยวแล้วของฝากแม่มึงล่ะ

             

              หลังจากเสร็จสิ้นการเที่ยวชมบ้านเทียนหอมรถบัสของพวกเขาก็ขับตรงเข้ามาจอดยังจุดพักรถในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งเพื่อให้ทุกคนได้ซื้อของใช้ที่ขาดเหลือและเสบียงที่จะเอาเข้าไปทานที่รีสอร์ทก่อนจะยิ่งยาวขับตรงเข้าไปถึงรีสอร์ทเลยทีเดียว

              เดี๋ยวพี่ๆ น้องๆ มารับกุญแจจากกิ่งได้เลยนะคะ จะมีห้องหนึ่งที่ได้นอนกัน 3 คนนะคะ ส่วนที่เหลือจะนอนกัน 2 คนตามปกติ ใครจับคู่นอนได้แล้วมาแจ้งที่กิ่งได้เลยนะคะหลังมาถึงที่พักในคืนสุดท้ายที่อำเภอสวนผึ้ง สิ่งแรกที่พวกเขาจะต้องทำกันคือจัดการหารูมเมตที่จะมานอนเป็นคู่ของตนเองในคืนนี้ และแน่นอนว่าคู่ของเจ้าตัวเล็กต้องเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มอย่างเดียร์อย่างไม่ต้องสงสัย

              ถ้างั้นเรากลับห้องกันเลยไหมน้ำตาล พรุ่งนี้ต้องตื่นตั้งแต่เช้าจะได้รีบไปพักกันด้วยเดียร์ถาม

              โอเคงั้นไปห้องพักกันเลยดีกว่าทั้งสองเดินตามป้ายบอกทางที่แสดงเบอร์ห้องที่เขาพักของพวกเขา ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพักที่มีหมายเลขตรงกับกุญแจที่ได้รับมา ห้องพักที่ทำการจองไว้ทุกห้องจะอยู่ติดกันเพื่อความปลอดภัยและความสะดวกเวลาเกิดปัญหาขึ้น

              อ้าว หนูนอนห้องนี่หรือครับเมื่อเห็นน้ำตาลที่อยู่ห้องพักติดกันกำลังเดินเข้าไปในห้อง ปั๋งในฐานะที่เป็นเพื่อนข้างห้องจึงเอ่ยปากถามอีกฝ่าย

              ครับ แล้วพี่นอนห้องนี้หรือครับ

              ใช่ครับ ว่าแต่เรานอนกับใครหรือ

              นอนกับเดียร์ครับแล้วพี่ปั๋งล่ะครับ

              กับพี่เทคของหนูนั่นแหละ ตอนนี้มันเข้าไปขี้ในห้องน้ำอยู่เหม็นชิปเลยเนี่ย ว่าจะขอเข้าไปหลีกภัยกลิ่นขี้ที่ห้องของน้องๆ สักพัก

              มาได้เลยน้า คิกคิกคนตัวเล็กหัวเราะคิกคักกับประโยคที่รุ่นพี่พูดออกมา

              กูได้ยินนะเฮ้ย กูไม่ได้ขี้ซะหน่อยท้ายประโยคของมังกรเปลี่ยนไปเมื่อเห็นว่านอกจากเพื่อนจัญไรของเขาแล้วยังมีรุ่นน้องที่หน้าตาน่ารักอยู่อีกคนหนึ่ง

              เออๆ ไม่ได้ขี้ก็ไม่ได้ขี้ แต่ตอนนี้กูปวดขี้ ขอไปขี้ก่อน ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะน้องปั๋งบอกลาก่อนจะหายตัวเข้าไปในห้องน้ำ ทำให้บริเวณหน้าห้องพักของพวกเขาจึงมีเพียงมังกรและน้ำตาลยืนอยู่เท่านั้น

              แล้วเราล่ะไม่รีบเข้าห้องหรือไง อากาศเริ่มหนาวแล้วนะไม่ได้โกหกเพราะว่ามันหนาวจริงๆ ยิ่งรีสอร์ทที่พวกเขาพักอยู่ติดลำคลองและภูเขาขนาดนี้

              ก็กำลังจะเข้าไปพอดี แต่พี่ปั๋งมาชวนคุยซะก่อน

              โอเคงั้นเราก็รีบไปพักเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะในระหว่างที่จะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องพัก

              พี่มังกร

              ว่าไงครับ หรือว่ามีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า

              ก้มหน้าลงหน่อยน้า อีกนิดนึงมังกรทำตามที่อีกฝ่ายพูดก่อนจะ

              ฟอด

              จมูกเล็กเข้ามาสัมผัสกับใบหน้าหล่อของเดือนมหาลัยอย่างนุ่มนวล

              ขอบคุณน้าที่เลี้ยงไอติมหนูวันนี้ ไว้กลับไปแล้วห้ามลืมพาน้ำตาลไปกินไอติมแล้วก็เล่นกับน้องแมวด้วยนะว่าจบคนตัวเล็กก็เดินกลับเข้าห้องไป ทิ้งไว้ให้เหลือแค่เพียงร่างใหญ่ของเดือนมหาวิทยาลัยที่ทำอะไรไม่ถูก

              ไอ้เหี้ย! มึงล่วงละเมิดเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะมึงติดคุกแน่ๆ

              ไอ้เวรไม่ใช่ละ มึงก็เห็นว่าน้องมาหอมแก้มกูเอง เฮ้ยเดี๋ยวนะมึงไม่ได้ไปขี้หรอกหรือ

              กูตอแหล ถ้ากูไปขี้จริงๆ กูคงพลาดอดเห็นช็อตเด็ดไปแล้วล่ะ กลับไปมึงเตรียมโดนตีนน้ำแข็งแน่ๆ

              ไอ้เพื่อนเหี้ย XX%O!XX#$” กูจะตายแล้วโว้ยเด็กบ้าทำไมต้องน่ารักขนาดนี้ สงสัยจะต้องแกล้งให้หายมันเขี้ยวเสียแล้ว

 

              ฟอด

            ชื่นใจจังเลย อย่างนี้ค่อยน่าพาไปเที่ยวหน่อย

            เย่ๆ จะไปเที่ยวสวนสนุก

            แล้วห้ามไปหอมแก้มใครนอกจากพี่เข้าใจไหม เราเป็นพี่น้องกันหอมแก้มกันได้ไม่เป็นอะไร แต่ถ้าจะหอมแก้มคนอื่นคนๆ นั้นจะต้องเป็นคนสำคัญสำหรับน้องจริงๆ เข้าใจไหมครับ

            เข้าใจแล้วค้าบ

              ดูเหมือนว่าตำแหน่งคนสำคัญของเจ้าตัวเล็กจะปรากฏตัวขึ้นมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สำหรับมังกรไม่ใช่แค่เพียงคนที่พาน้ำตาลไปกินบิงซูเท่านั้น แต่ยังเป็นคนที่พาน้ำตาลไปเล่นกับน้องแมวอีกด้วย

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 258 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #193 mook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:40

    น้องงงงง

    #193
    0
  2. #142 View_Aranya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 09:42
    ว้วาววววว
    #142
    0
  3. #123 Xialyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:34
    ไม้เรียวอยู่ไหนนนนนนน
    #123
    0
  4. #107 ผู้เปงเมียเลา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 12:58
    อยากรู้อะว่าทุกคนรู้เรื่องอายุของน้ำตาลรึป่าว?-?
    #107
    2
    • #107-1 gusssnk(จากตอนที่ 14)
      10 มีนาคม 2563 / 16:30
      อันนี้เราแจ้งไว้ในหน้านิยาย และประวัติตัวละครแล้วจ้าว่าน้องอายุ 17 ปี ไม่มีฉากมีเพศสัมพันธ์ก่อนน้องอายุ 20 จ้า ไม่มีเรื่องการบูลลี่ใดๆ ทั้งสิ้นจ้า
      #107-1
    • #107-2 gusssnk(จากตอนที่ 14)
      10 มีนาคม 2563 / 16:33
      ส่วนถ้าหมายถึงตัวละครในเรื่อง ทุกคนจะไม่รู้อายุของน้ำตาลจ้า แต่จะมารู้ทีหลัง อันนี้อ้างอิงจากตัวไรท์เองที่เข้ามหาวิทยาลัยก่อนเกณฑ์ คือเพื่อนๆ จะมารู้ทีหลังตอนวันเกิด ^^ แต่พออยู่กันมานานถึงตัวเราจะอายุน้อยกว่าเพื่อนๆ แต่ทุกคนก็มองว่าไรท์เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่ดีงับ
      #107-2
  5. #56 AYITTUN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:59
    คนพี่ช็อคไปแล้ววว รู้ใจตัวเองได้แล้ว ชัดขนาดนี้พี่มังกร
    #56
    0
  6. #35 stamp_pds (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 20:53
    ง้อยยยดสคดมไ้กคทพเง_ม่าน
    เขินแทนนนนน///-///
    พี่มังกรแหม่มีใจก้ยอมรับเถอะเดี๋ยวได้กินมาม่าไม่รู้นะะ
    #35
    0
  7. #34 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 04:35
    น้ำตาลลู้กกกกกกกกกกก
    หนูจะอ้อยพี่มังกรแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่แบบนี้ไม่ได้นะคะลู้กกกกกกก อิคนพี่ถึงกับช็อก
    #34
    0