อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 11 : มังกรไม่กินหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

ตอนที่ 11

มังกรไม่กินหวาน

 

 

            แสงสีส้มที่ทอประกายบนท้องฟ้าเข้ามาทดแทนความมืดมิด แสงใหม่ของวันเริ่มสาดส่องเข้ามาสู่ห้องพักเป็นสัญญาณที่เริ่มต้นเข้าสู่การเริ่มต้นกิจกรรมในวันใหม่ บริเวณริมเขาซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของโรงเรียนทำให้อากาศบริเวณรอบข้างถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวเหน็บ เสียงนกกระจิบที่เริ่มต้นการออกหากินคลอไปกับเสียงจิ้งหลีดที่ยังคงดังระงมมาตั้งแต่เมื่อคืนราวกับเป็นบทเพลงที่ไพเราะขับกล่อมให้คนที่กำลังนอนหลับไหลยิ่งจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างช่วยไม่ได้ ค่ำคืนแรกที่ อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ในที่สุดก็ผ่านพ้นไป

              คนตัวเล็กเพิ่งจะได้หลับตานอนไปเมื่อไม่นานมานี้ กว่าที่น้ำตาลจะสามารถข่มตาให้นอนหลับได้ก็ร่วงเลยเข้าสู่วันใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่คุยกับเพื่อนๆ ในกลุ่มเรื่องการเตรียมพรีเซ้นท์ในช่วงเช้าน้ำตาลก็โทรหาพี่ชายเพื่อรายงานความเคลื่อนไหวของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะขอตัวไปนอนพักเพราะความเหนื่อย

              การค้างแรมนอกสถานที่ครั้งแรกของเจ้าตัวเล็ก ทำให้เขาตื่นเต้นจนไม่สามารถนอนหลับได้ และด้วยความกลัวที่ไม่เคยนอนนอกสถานที่ทำให้เจ้าตัวเล็กยิ่งตกใจเวลาเห็นเงากิ่งไม้ที่ตกกระทบกับแสงไฟจากด้านนอกสาดส่องเข้ามาในห้องพักของตนเองจนเริ่มคิดไปต่างๆ นาๆ แม้ว่าจะมีคนนอนเป็นเพื่อนหลายคนแต่นั่นก็ไม่ช่วยให้น้ำตาลอุ่นใจเหมือนนอนที่ห้องของตัวเองอยู่ดีจนในที่สุดเมื่อทนไม่ไหวเจ้าตัวก็เผลอหลับไปในที่สุด

              น้ำตาลตื่นได้แล้ว

              น้ำตาลถ้าไม่รีบตื่นเดี๋ยวสายนะเจ้าของชื่อน้ำตาลเริ่มรู้สึกตัวเมื่อถูกรบกวนโดยเสียงปลุกและสัมผัสบริเวณหัวไหล่จากใครสักคน แต่เนื่องจากยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าตัวเล็กตื่นนอนตามปกติร่างกายจึงมีปฏิกิริยาตอบโต้ออกไปเพราะความรำคาญ

              “’อือ อย่าเพิ่งกวน น้ำตาลง่วง งึมๆพูดจบก็ตะแคงหันหน้าหนีอีกฝ่าย

              น้ำตาบตื่นเร็วถ้าช้าเดี๋ยวไปเตรียมพรีเซ้นงานไม่ทันนะพอได้ยินเรื่องงานคนที่ตั้งใจจเรียนเลยสะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมา เจ้าตัวเล็กค่อยๆ ขยี้ตาตัวเองบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากลับมามองคนที่ปลุกตนเอง

              ฮ้าว อรุณสวัสดิ์นะเดียร์น้ำตาลกล่าวอรุณสวัสดิ์กับเพื่อนสนิทของตัวเองที่ตอนนี้จะดูเหมือนว่าอีกฝ่ายแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว

              อรุณสวัสดิ์น้ำตาล จะอาบน้ำหรือเปล่าหรือว่าจะลงไปกินข้าวเลยเดียร์เอ่ยถามในขณะที่คนตัวเล็กกำลังปรับจูนสติของตัวเอง

              อือ ไม่เอาอะหนาว เราขอแค่ล้างหน้าแปรงฟังและไปเปลี่ยนชุดก็พอคนตัวเล็กตอบ

              งั้นเรารออยู่ที่ห้องนะ เสร็จแล้วจะได้ลงไปทานมื้อเช้าพร้อมกัน

              โอเคน้ำตาลตอบรับ เจ้าตัวพลิกตัวไปที่หัวนอนซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกระเป๋าเดินทางใบเล็กของตัวเอง น้ำตาลหยิบข้าวของที่ต้องเอาไปใช้ขึ้นมาและเมื่อเตรียมเรียบร้อยแล้วคนตัวเล็กจึงเตรียมที่จะลุกไปที่ห้องน้ำรวม

              อ้ะ!” น้ำตาลเกือบจะสะดุดล้มในจังหวะที่จะลุกขึ้นยืนแต่กลับสะดุดอะไรบางอย่างและโชคดีว่าที่เพื่อนสนิทช่วยประคองเอาไว้ทัน

              ขอบคุณนะเดียร์ ขากางเกงเรามันยาวอะน้ำตาลชี้นิ้วไปที่ขากางเกงของตนเองให้อีกฝ่ายดูก่อนที่เจ้าตัวจะนึกขึ้นมาได้ว่ากางเกงที่คนเองใส่อยู่ไม่ใช่ของตนเอง จริงๆ ในตอนแรกเจ้าของกางเกงตัวนี้อย่างมังกรให้เขายืมใส่กางเกงขาสั้นที่ดูเหมือนว่าจะเป็นกางเกงบอกเซอร์ แต่ด้วยขนาดความกว้างของเอวจึงทำให้กางเกงตัวนั้นมันหลวมโพรกแถมยังไม่มีเชือกมัดอีก อีกฝ่ายจึงหยิบกางเกงวอร์มตัวนี้มาให้เขาใส่แทนตัวที่เปียก เมื่อนึกได้เจ้าตัวเล็กเลยหยิบกางเกงอีกตัวไปด้วยเพื่อจะนำไปเปลี่ยนและเอาตัวที่ใส่อยู่ไปคืนเจ้าของของมัน

              ไม่เป็นไร น้ำตาลรีบไปล้างหน้าแปรงฟังเถอะ เดี๋ยวเราเฝ้าของให้เดียร์ตอบ ภายในห้องพักแห่งนี้ไม่เหลือใครสักคนนอกจากพวกเขาสองคน คาดว่าคนอื่นๆ คงจะไปทำภารกิจส่วนตัวหรือไม่ก็คงลงไปเดินเล่นรอเวลาทานมื้อเช้ากันแล้ว

              โอเคงั้นเดียร์รอเราแปปหนึ่งนะ

 

              หลังจากจัดการธุระส่วนตัวกันจนเสร็จนักศึกษาทุกคนไม่ว่าจะชั้นปีที่ 1 หรือ ปีที่ 3 พวกเขาต่างพาเรือนร่างที่ดูไร้เรี่ยวแรงไม่ต่างจากฝูงซอมบี้มารวมตัวกันที่โรงอาหารซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับเมื่อวานตอนเย็น ซึ่งก็คงไม่แปลกที่แต่ละคนจะมีสภาพแบบนี้เพราะอากาศที่เย็นสบายแถมยังควรจะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่พวกเขาจะได้นอนตีพุงเล่นอยู่บ้านแต่กลับต้องมาอยู่ที่นี่ดังนั้นภาพที่ทุกคนเห็นจึงไม่ต่างจากฝูงซอมบี้มารวมตัวกัน

              พวกเขาใช้เวลาจัดการกับมื้อเช้ากันประมาณครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นจึงเป็นเวลาที่จะต้องทำการพรีเซ้นงานที่ค้างกันเอาไว้อยู่ โรงอาหารที่เป็นที่ทานอาหารเมื่อสักครู่นี้ถูกแปรเปลี่ยนให้เป็นสถานที่การนำเสนองานชั่วคราวซึ่งการนำเสนอครั้งสุดท้ายของการลงภาคสนาในครั้งนี้ก็เป็นไปด้วยความเรียบร้อยเพราะมันเปรียบเสมือนการรายงานผลการทำงานเพียงเท่านั้นและเมื่อการนำเสนอจบลงบรรดาอาจารย์ก็ทยอยกันให้ข้อเสนอแนะในแต่ละกลุ่มที่ได้ดูการนำเสนอมาทั้งวันนี้และเมื่อวาน แน่นอนว่ากลุ่มของน้ำตาลต้องได้รับคำชมอย่างล้นหลามมีเพียงคำแนะนำเล็กน้อยเพียงเท่านั้นที่ต้องนำไปปรับแก้แต่โดยรวมและผลงานของกลุ่มของพวกเขาก็น่าจะเป็นตัวเต็งในการคว้าคะแนนสูงสุดอยู่ดี และนั่นก็ทำให้คนตัวเล็กยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้งเพราะผลที่ออกมาเป็นไปตามคาดหวัง

              ผมขอขอบคุณอาจารย์และนักศึกษาทุกๆ ท่านมากนะครับที่มาเยี่ยมเยียนและมอบความรู้แก่นักเรียนของทางเรา ในฐานะผู้อำนวยการและเป็นตัวแทนของทางโรงเรียนผมจึงขอมอบที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ ไว้ให้กับทางอาจารย์ด้วยนะครับ

              หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจทุกๆ อย่างแล้ง ผู้อำนวยการของทางโรงเรียนก็เป็นตัวแทนออกมากล่าวขอบคุณทางมหาวิทยาลัยที่ได้มามอบความรู้ให้กับเหล่านักเรียนของทางโรงเรียนก่อนจะมอบของที่ระลึกให้โดยมีอาจารย์ผู้ดูแลรายวิชาเป็นผู้รับของที่ระลึกเสร็จแล้วจึงทำการถ่ายรูปรวมก่อนจะทยอยเตรียมตัวไปเก็บข้าวของที่ห้องพักของแต่ละคนเพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับมหาวิทยาลัย

              พี่ช่วยนะครับน้ำตาล

              ขอบคุณนะครับพี่รุ้งคนตัวเล็กเอ่ยปากขอบคุณรุ่นพี่ที่เข้ามาช่วยถือกระเป๋าของตนเอง อีกฝ่ายเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกว่าหิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กด้วยความยากลำบากเขาจึงเป็นฝ่ายอาสาที่จะเข้ามาช่วยอย่างที่รุ่นพี่ควรจะช่วยรุ่นน้องโดยไม่มีเจตนาแอบแฝง

              น้ำตาลลอบมองใบหน้าของรุ่นพี่หนุ่มที่วันนี้ดูจะไม่แพรวพราวหรือขี้เล่นเหมือนเมื่อวานแต่ถึงอย่างนั้นรุ้งก็ยังคงใจดีเหมือนปกติน้ำตาลจึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กแล้วเดินตามรุ่นพี่ลงจากอาคารไปพร้อมกับเพื่อนสนิทของตนเอง

              กูถือเองเมื่อเดินมาจนถึงด้านล่างอาคารพวกเขาก็พบกับเดือนมหาวิทยาลัยปี 3 ยืนรออยู่ตรงบริเวณนั้น มังกรเอ่ยปากขอกระเป๋าเดินทางของน้องเทคจากเพื่อนร่วมรุ่นด้วยน้ำเสียงปกติซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมส่งให้อย่างไม่พูดพร่ำทำเพลงจากนั้นรุ้งจึงบอกลาน้ำตาลแถมยังส่งฝ่ามือใหญ่มาลูบหัวของเขาด้วยความเอ็นดูก่อนจะรีบชักกลับไปอย่างรวดเร็ว

              เออกูรู้แล้วอย่ามองกูอย่างนั้นสิ พี่ไปก่อนนะน้ำตาลไว้เจอกันที่มหาวิทยาลัย" รุ้งพูดกับเจ้าตัวเล็ก เขาเตรียมตัวที่จะเดินแยกออกไปแต่ติดที่เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้นมาก่อน

              พี่รุ้งก็นั่งรถคันเดียวกับน้ำตาลไม่ใช่หรือครับคนตัวเล็กเอ่ยปากถามเมื่อนึกขึ้นได้ว่ารุ้งนั่งรถบัสคันเดียวกับตนเองไม่ใช่หรือยังไงก็ต้องได้ขึ้นไปเจอกันบนรถอยู่ดีทำไมอีกฝ่ายถึงพูดว่าไว้เจอกันที่มหาวิทยาลัยล่ะ

              ขากลับเขามีเปลี่ยนที่นั่งกันครับ คนที่อยู่บ้านจุลภาคจะแยกออกไปนั่งอีกคันแต่ถึงพี่จะอยู่บ้านจุล ก็คงมีหมาหวงก้างที่ไม่รู้ใจตัวเองแถวนี้คอยจะเห่าไล่พี่อยู่ดีน่ะ พี่ไปก่อนนะไว้เจอกันรุ้งเอ่ยลาพร้อมกับประโยคที่น้ำตาลไม่เข้าใจเขาจึงหันไปถามเพื่อนสนิทอย่างมินและเดียร์ที่ยืนอยู่ด้วยกันแต่ทั้งสองก็เอาแต่สั่นหัวด้วยความไม่เข้าใจเช่นเดียวกับน้ำตาล

              น้องเดียร์ กับน้ำตาลไปขึ้นรถกันเถอะครับ ส่วนมึงไอมินจะไปไหนก็ไปเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่สงสัยไม่หยุดคนอายุมากที่สุดจึงออกคำสั่งกับรุ่นน้องทั้งสามคน แต่ดูเหมือนว่าคนสุดท้ายนั้นจะได้รับการดูแลในมาตรฐานที่ต่างกันอยู่น่ะ

              ครับๆ แหมที่กับเดียร์กับน้ำตาลนะน้องอย่างโน้นน้องอย่างนี้ ไอ้ผมมันไม่น่ารักไม่ตัวเล็กเหมือนเพื่อนผมไงเดือนปี 1 พูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

              พูดมากไปได้แล้วมึงคนอื่นรอ

              ไปแล้วค้าบ น้องมินไปก็ได้ ไว้เจอกันนะเดียร์-น้ำตาล เที่ยวให้สนุกกันนะ

              มินไม่ไปด้วยจริงๆ หรือน้ำตาลถามขึ้นมาเมื่อเพื่อนสนิทของตนยังยืนยันคำเดิม

              อืมเราอยากรีบกลับไปนอนน่ะไว้คราวหน้าละกันนะพูดจบก็บอกลาขอตัวเดินแยกไปที่รถบัสอีกคันในทันที

              ในส่วนของน้ำตาล เดียร์ และมังกร พวกเขาเดินแยกไปที่รถบัสอีกคันซึ่งในวันนี้เป็นรถบัสที่พี่ๆ สมาชิกบ้านจุลภาคออกงบส่วนตัวเพื่อว่าจ้างคนขับให้เป็นคนดูแลในส่วนของการเดินทางตลอดทริปนี้ซึ่งเป็นของรางวัลที่น้องๆ ปี 1 ทุกคนสามารถเอาชนะการประกวดการแสดงบ้านของปี 1 เมื่อช่วงต้นเทอมที่ผ่านมา

              แต่เอาเข้าจริงแล้วนอกจากสมาชิกของบ้านจุลถ้าหากมีใครต้องการจะร่วมทริปไปด้วยพวกเขาก็ยินดี แต่เพราะความเหนื่อยทุกคนจึงขอเลือกที่จะเดินทางกลับมหาวิทยาลัยกันจะดีกว่าเพราะถึงยังไงระหว่างทางอาจารย์ก็ตั้งใจจะพานักศึกษาแวะเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ด้วยเช่นกัน ซึ่งสมาชิกบ้านจุลภาคจะแยกออกเดินทางไปคนละเส้นทางกับรถบัสอีก 2 คันที่เหลือ

              ดูแลน้องๆ ดีนะมรกต อย่าให้มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนะในระหว่างที่พวกเขาเดินทางมาถึงรถที่จอดนิ่งสนิทอยู่ที่บริเวณลาดจอดรถของทางโรงเรียน อาจารย์ประจำรายวิชาก็มายืนรอพวกเขาอยู่ที่บริเวณหน้ารถเพื่อจะมาย้ำเตือนกับมังกรเรื่องการดูแลความปลอดภัยของน้องๆ อีกครั้ง

              จริงๆ แล้วอาจารย์ไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดที่จะให้นักศึกษาแยกออกไปเที่ยวหลังจากการเสร็จภาคสนาม แต่เมื่อบรรดารุ่นพี่สัญญาว่าจะดูแลรุ่นน้องเป็นอย่างดีแถมแผนการเที่ยวของพวกเขาก็ไม่ได้มีอะไรน่าเป็นห่วงในที่สุดอาจารย์จึงยอมอนุญาตให้พวกเขาแยกตัวออกไปเที่ยวกันเองได้โดยมากำชับกับเดือนมหาวิทยาลัยอีกครั้งก่อนการเดินทาง

              ครับผมสัญญาครับอาจารย์ว่าจะดูแลน้องๆ ทุกคนเป็นอย่างดีเมื่อเห็นว่ามังกรยืนยันอย่างหนักแน่นตามเดิม อาจารย์จึงพยักหน้ารับแล้วเดินกลับไปที่รถของตนเอง

              น้องเดียร์ส่งมากระเป๋ามาให้พี่ครับ เดี๋ยวพี่เอากระเป๋าไปไว้ใต้ท้องให้เดียร์ส่งกระเป๋าเดินทางของตัวเองให้กับรุ่นพี่ตามคำสั่ง

              ขอบคุณนะครับ

              โอเคเรียบร้อยแล้ว ว่าแต่จะนั่งกันยังไงดีเมื่อเก็บกระเป๋าเสร็จพวกเขาก็เดินขึ้นมาด้านบนรถมินิบัสมังกรจึงได้เอ่ยปากถามรุ่นน้องทั้งสองคนเรื่องที่นั่งในทันที

              น้ำตาลจะนั่งกับเดียร์นะ เดี๋ยวเดียร์จะเหงาน้ำตาลยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น น้ำตาลไม่ได้ไม่อยากนั่งกับคนอื่นเลยนะน้ำตาลกลัวเดียร์จะเหงาถ้าน้ำตาลไปนั่งกับคนอื่น แต่เอาเข้าจริงแล้วเพื่อนสนิทที่สุดของน้ำตาลก็มีแต่เดียร์นี่แหละที่อยู่บ้านเดียวกับตนเอง น้ำตาลไม่ค่อยอยากนั่งกับคนอื่น แหะๆ

              งั้นตามใจเราละกันมังกรพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

               แล้วพี่มังกรจะไปนั่งกับใครหรือครับเดียร์ถามขึ้นมา เท่าที่เห็นตอนนี้ก็มีรุ่นพี่แค่ 3 คนหากนับรวมมังกร แน่นอนว่ารุ่นพี่ผู้หญิง 2 คนนั้นเป็นเพื่อนสนิทกันจึงเลือกที่จะนั่งข้างกันและหากเป็นอย่างนั้นมังกรก็คงจะต้องนั่งคนเดียวอย่างแน่นอน

              พี่นั่งกับพวกเพื่อนพี่นั่นแหละ เห็นว่าตอนนี้กำลังนั่งรถรับจ้างที่ตลาดแถวนี้มาอยู่อีกเดี๋ยวก็มาถึงแล้วล่ะ

              พวกรุ่นพี่มาอีกหรือครับ

              ใช่เดี๋ยวมากันอีก 4 คน เป็นรุ่นพี่ในบ้านที่ว่างมา

              อ๋อเดียร์ก็นึกว่ามีกันแค่นี้

              มังกรยิ้มให้กับรุ่นน้องเขาไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่บอกให้รุ่นน้องเข้าไปนั่งที่กันได้แล้วเพราะอีกไม่นานก็คงจะถึงเวลาเดินทาง

              ไม่นานอย่างที่มักรว่าจริงๆ รุ่นพี่อีก 4 คนก็เดินทางเข้ามาถึงภายในโรงเรียนด้วยรถสองแถวรับจ้างของชาวบ้าน รุ่นพี่ที่มาใหม่เป็นรุ่นพี่ที่น้ำตาลและเดียร์คุ้นเคยเป็นอย่างดีนั่นก็คือ พี่ปี3 เพื่อนสนิทของมังกรอีกคนหนึ่งอย่างพี่ปั๋ง และคนที่คอยส่งข้อความเข้ามาในไลน์กลุ่มตั้งแต่พวกเขายังไม่ได้เดินออกจากกรุงเทพอย่างกิ่งแกนบ้านสายฮาแกนบ้านปีที่ 2 ที่คอยดูแลพวกเขามาเป็นอย่างดี และนอกจากนั้นยังมีรุ่นพี่ชาย-หญิงอีกสองคนที่พวกเขาไม่รู้จักแต่ก็คิดว่าน่าจะเป็นสมาชิกของบ้านจุลภาคเช่นเดียวกัน

              ฮัลโหลเทสๆ สวัสดีค่าพี่ๆ น้องๆ ทุกๆ คนกิ่งฟ้าเองค่าไม่ใช่กิ่งก้านใบได้เดินทางมาถึงจังหวัดราชบุรีกันแล้ว เป็นยังไงกันบ้างคิดถึงกิ่งกันไหมเอ่ยเสียงแหลมแสบแก้วหูดังมาจากบริเวณหน้ารถ เจ้าของเสียทรงพลังยืนถือไมค์พูดที่ยืนจากคนขับอย่างอารมณ์ดี

              และแล้วก็มาถึงวันนี้กันจนได้นะคะ วันที่พวกเราบ้านจุลภาคทุกๆ คนจะได้ไปท่องเที่ยวทริปสวนผึ้งเป็นระยะเวลา 2 วัน 1 คืน ซึ่งเป็นผลมาจากความตั้งใจฝึกซ้อมการแสดงของน้องๆ ทุกคนจนสามารถคว้ารางวัลป็อปปูล่าโหวตมาได้ในที่สุด ในวันนี้หลังจากผ่านเรื่องการเรียนมาแล้วเราต้องลืมเรื่องพวกนั้นออกไปจากหัวให้หมดทำแค่เพียงปลดปล่อยตัวเองให้สนุกไปกับการท่องเที่ยวในทริปนี้นะคะแกนบ้านปี 2 พูดในขณะที่ล้อรถเริ่มจะหมุนเป็นสัญญาณว่าพวกเขากำลังจะเริ่มออกเดินทางกันแล้ว

              ก่อนอื่นพี่ก็ขอพูดถึงกำหนดการในทริปนี้ของพวกเรากันก่อนนะคะ สำหรับสถานที่พวกเราจะแวะไปชมเหล่าสัตว์แสนน่ารักกันก่อนนะคะโลกนะคะกับสถานที่สุดน่ารักอย่างอัลปาก้าฮิลล์ พวกเราจะแวะไปถ่ายรูปสวยๆ และให้อาหารกับเหล่าน้องอัลปาก้าซึ่งทุกคนไม่ต้องกังวลนะคะว่าน้องจะดุ เพราะน้องอัลปาก้าเป็นสัตว์น่ารักสามารถให้ผู้คนเข้าใกล้ได้อย่างไม่ต้องกลัวว่าจะเป็นอันตรายกันเลยล่ะค่ะ กิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเลียนแบบการนำเที่ยวของไกด์ชื่อดังจนน้ำตาลที่นั่งฟังอยู่หัวเราะคิกคักตามไปด้วยอย่างอารมณ์ดีในความตลกของรุ่นพี่คนนี้

              เสร็จแล้วพวกเราจะแวะไปพักรถรับประทานอาหารเที่ยง ณ ร้านอาหารชื่อดังของอำเภอสวนผึ้งกันที่ร้านอิ่มเพลินโดยมีเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เสร็จแล้วจึงจะแวะไปสถานที่สุดชิกอย่างบ้านหอมเทียนสถานที่วิวสวยๆ ในสไตล์ย้อนยุคกันนะคะ เสร็จแล้วจึงค่อยเข้าสถานที่พักซึ่งเราได้จองรีสอร์ตกันเอาไว้ แต่ระหว่างทางไปรีสอร์ตพี่ขอให้น้องๆ ซื้ออาหารหรือขนมตุนเอาไว้กันด้วย เพราะจากที่โทรถามทางที่พักมาบริเวณนั้นจะไม่มีร้านสะดวกซื้อใดๆ เลย แม้ว่าจะมีร้านของทางรีสอร์ตอยู่แต่พี่คิดว่าน่จะโดนชาร์จเพราะฉะนั้นก่อนเข้ารีสอร์ตจะจอดให้แวะซื้อของกันหนึ่งครั้งด้วยนะคะ

              ส่วนในวันพรุ่งนี้ช่วงเช้าเวลา ตี 4 ครึ่งเราจะขึ้นเขาไปชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นบนยอดเขากระโจม แต่ถ้าใครไม่อยากตื่นก็ไม่บังคับกันนะคะแต่ขอให้มาแจ้งรายชื่อที่กิ่งก่อน 2 ทุ่มด้วยนะคะเพราะว่ากิ่งจะต้องนับจำนวนเพื่อแจ้งกับทางรีสอร์ตจะได้หารถพอดีกับจำนวนคนได้ทันเมื่อพูดมาถึงแผนการเที่ยวในช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้น้ำตาลก็หันไปคุยกับเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆ ตัวเองด้วยความตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

              พรุ่งนี้เดียร์จะขึ้นเขากระโจมด้วยเปล่า

              คงขึ้นแหละเราดูในเน็ตมาเห็นว่าวิวสวยมากเลยอยากจะขึ้นไปดูสักครั้ง

              ใช่ๆ แต่เช้ามากเลยอะ น้ำตาลกลัวตื่นไม่ทันจังเลย

              เดี๋ยวตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ละกัน ถ้าเราตื่นก่อนเดี๋ยวปลุกน้ำตาลเอง

              โอเคฝากด้วยน้า

              และหลังจากเช็คเอาท์ออกจากรีสอร์ตระหว่างทางกลับมหาวิทยาลัย เราจะแวะเที่ยวตลาดน้ำดำเนินสะดวกกันด้วย แน่นอนว่ากิ่งโทรจองเรือไว้เรียบร้อยพอดีกับจำนวนคนแน่นอนจ้า ซึ่งเราจะอยู่กันที่ตลาดน้ำถึงไม่เกินช่วงบ่าย 2 แล้วจึงตรงกับมหาวิทยาลัยซึ่งจะถึงตอน 4 โมงเย็นโดยประมาณ ถ้าใครมีคนมารับก็โทรบอกนัดแนะกับคนที่มารับกันให้ดีนะคะ เอาล่ะค่ะหลังจากนี้จะใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมงในการเดินทางไปถึงจุดหมายแรกของพวกเราระหว่างนี้ใครจะพักก็สามารถพักผ่อนได้ตามอัธยาศัยได้เลย เพราะกิ่งก็จะไปพักผ่อนเช่นเดียวกัน สำหรับตอนนี้หมดหน้าที่ของพิธีกรกิ่งฟ้าแล้ว ไว้พบเจอกันใหม่สวัสดีค่า

              เสียงปรบมือจากผู้คนบนรถดังขึ้นราวกับกำลังจัดทอล์กโชว์หลังจากที่คนหน้ารถพูดจบ ทุกคนบนรถต่างแยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัยบางคนก็เล่นโทรศัพท์ บางคนก็พูดคุยกันปแต่ส่วนใหญ่เท่าที่เห็นทุกคนจะเลือกที่จะนอนพักกันมากกว่าเพราะว่าในตอนนี้ยังถือเป็นช่วงที่เช้าเกินไปสำหรับการตื่นนอนอยู่ดี รวมถึงเจ้าตัวเล็กที่ขนาดตัวไม่ต่างกันมากนักพวกเขาเลือกที่จะนอนพักผ่อนเอาแรงกันคงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด  น้ำตาลค่อยๆ สะลึมสะลือเจ้าตัวกะพริบตาไปมาด้วยความง่วงก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด

 

 

              หลังจากนั้นไม่นานรถมินิบัสของพวกเขาก็มาจอดอยู่บริเวณหน้าสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่มีชื่อตามที่แกนบ้านปี 2 ได้แจ้งไปก่อนหน้านี้นั่นก็คือฟาร์ม Alpaca Hill นั่นเอง

              คนบนรถทยอยเดินลงมาจากรถบัสก่อนจะเดินไปรวมตัวกันที่จุดประชาสัมพันธ์และจำหน่ายบัตรเข้าชม บรรดารุ่นพี่เป็นผู้จัดการเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ ส่วนน้องๆ ปี 1 ก็ยืนรออยู่ใกล้ๆ บริเวณนั้น

              อากาศกำลังสบายเลยคนตัวเล็กเอ่ยขึ้นมาเมื่อได้สัมผัสกับอากาศที่สวนสัตว์แห่งนี้ เนื่องจากเป็นช่วงปลายปีและเป็นเวลาช่วงสายของวันอากาศโดยรอบตอนนี้จึงไม่ได้หนาวเหมือนเมื่อตอนเช้าสักเท่าไหร่และนั่นก็ทำให้น้ำตาลรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากจึงรู้สึกคึกคักเป็นพิเศษพูดคุยกับเพื่อนสนิทของตัวเองไม่หยุดตั้งแต่ก่อนจะถึงฟาร์มกันเลย

              อืมเราว่ากำลังดีเหมือนกัน แต่ตอนเย็นน่าจะหนาวมากเห็นพี่กิ่งบอกว่าที่รีสอร์ตมันอยู่ติดกับภูเขาเลยน่าจะเย็นกว่าตอนที่อยู่โรงเรียนด้วย

              เห จริงหรือ แล้วเดียร์มีเสื้อกันหนาวยังเอาของเราไปใส่ได้นะ เราเอามาหลายตัวเลยเมื่อได้ยินดังนั้นคนตัวเล็กก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่ยังต้องเจอกับความหนาวอีกหรือเมื่อคืนว่าก็หนาวจนแทบนอนไม่ได้แล้วนะ แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวเล็กก็ถามเพื่อนสนิทของเขาด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้เอาเสื้อกันหนาวมา พี่น้ำแข็งเตรียมเสื้อมาให้น้ำตาลตั้งหลายตัวแหนะจะให้ใครยืมก็ได้ พูดถึงพี่น้ำแข็งก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ตอบไลน์อีกฝ่ายเลย เอาไว้เดี๋ยวเข้าไปด้านไหนถ่ายรูปส่งให้พี่ชายสักหน่อยดีกว่า

              ไม่เป็นไรเราเตรียมมาเหมือนกัน ขอบคุณมากนะเดียร์ตอบ

              ทุกๆ คนคะ มารวมตัวกันตรงนี้ก่อนนะคะเมื่อจัดการเรื่องบัตรเข้าชมเสร็จเรียบร้อยแล้วแกนบ้านปี 2 จึงประกาศให้สมาชิกของบ้านทุกคนมารวมตัวด้านนอกประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการแจกจ่ายบัตรเข้าชมให้แก่ทุกคน

              อันนี้เป็นบัตรเข้าชมนะคะ เดี๋ยวยื่นให้กับเจ้าหน้าที่ตอนเข้าไปด้านใน ส่วนตอนนี้ขอให้เข้าไปรวมตัวกันที่บริเวณประชาสัมพันธ์กันก่อนนะคะ เดี๋ยวทางเจ้าหน้าที่เขาจะเปิดให้ชมวีดีโอการเยี่ยมชมฟาร์มแห่งนี้กันก่อน

              ได้ยินดังนั้นทุกคนจึงรีบเดินเข้ามาภายในประชาสัมพันธ์ ด้านในห้องมีส่วนที่ให้นักท่องเที่ยวไว้รับชมวิธีการเข้าเยี่ยมชมฟาร์มรวมไปถึงกฎด้านความปลอดภัยต่างๆ แยกออกมา ซึ่งในส่วนนี้ก็ถึงกับแออัดไปด้วยผู้คนเพราะจำนวนนักศึกษาและนักท่องเที่ยวทั่วไปที่มารวมตัวกันในห้องรับชมวีดีโอแห่งนี้ก็มีจำนวนมากกว่า 20 คนเข้าไปแล้ว

              วีดีโอที่เปิดให้นักท่องเที่ยวได้รับชมก็เป็นการแนะนำประวัติคร่าวๆ และสถานที่ต่างๆ ในบริเวณรั้ว Alpaca Hill รวมถึงสิ่งที่นักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมควรรู้อย่างระเบียบการเล่นกับเหล่าสัตว์ต่างๆ เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายกับผู้เข้าชม วีดีโอถูกเล่นประมาณ 5 นาทีก็จบลงเจ้าหน้าที่จึงเดินมาบอกว่าสามารถเข้าไปเยี่ยมชมด้านในฟาร์มได้เลยพร้อมแจ้งถุงผ้าสีส้มแสบตาที่ด้านในบรรจุอาหารของเหล่าอัลปาก้าและแผนที่ของตัวฟาร์มเอาไว้ให้กับทุกคน

              หลังจากเดินเข้ามาก่อนจะถึงจุดตรวจบัตรเข้าชม ไฮไลท์แรกที่ออกมาต้อนรับบรรดานักท่องเที่ยวนั่นก็คือสัตว์ปีกแสนน่ารักอย่างบรรดานกฮูกสายพันธุ์ต่างๆ มันถูกจัดให้อยู่ในซุ้มเกือบเปิดโล่งโดยพวกมันพากันเกาะอยู่บริเวณขอนไม้ไม่ขยับเขยื้อนร่างกายจนคิดว่าพวกมันน่าจะเป็นหุ่นตั้งโชว์เสียด้วยซ้ำทุกคนจึงพากันถ่ายรูปด้วยความสนอกสนใจแต่ก็เพียงไม่นานเพราะสิ่งที่น่าสนใจจริงๆ นั้นจะอยู่ด้านในหลังผ่านพ้นประตู้บานนี้ไป

              ตามที่ได้แจ้งไปนะคะ เราจะอยู่ถึงที่นี่กันประมาณ 2 ชั่วโมงหรือไม่เกินเที่ยงตรง ถ้าถึงเวลานัดแล้วขอให้ไปเจอกันที่จุดจอดรถเมื่อตอนมาถึงนะคะ ส่วนตอนนี้ใครจะอยากเดินเที่ยวที่ไหนก็สามารถเดินได้ตามอัธยาศัยเลยค่าสิ้นเสียงของแกนบ้านน้องๆ ปี 1 และรุ่นพี่หลายๆ คนก็พากันแยกย้ายเดินเที่ยวสถานที่ต่างๆ ภายในตัวฟาร์มกันทันที ในส่วนของคนตัวเล็กอย่างน้ำตาลและเดียร์ทั้งสองคนตกลงกันว่าจะไปดูน้องอัลปาก้ากันก่อนเพราะเท่าที่ดูตามแผนที่สถานที่ตั้งของน้องตั้งอยู่ใกล้ๆ กับจุดที่พวกเขากำลังยืนอยู่นี่เอง

              ไปกันเลยนะ น้ำตาลอยากจะไปหาน้องอัลปาก้าจะแย่แล้ว

              โอเค ไปกันเลยก็ได้เดียร์แอบขำกับท่าทีตื่นเต้นของเพื่อนตนเองแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ขัดใจอีกฝ่ายยอมให้น้ำตาลทำหน้าที่เป็นคนนำเที่ยวอย่างที่อีกฝ่ายต้องการ

              อ่าวพี่มังกรจะไปดูอัลปาก้าด้วยหรือครับเมื่อเห็นว่ามังกรยังยืนอยู่ใกล้ๆ กับพวกเขาไม่ได้แยกย้ายไปเที่ยวกับเพื่อนของตนเองด้วยความสงสัยเดียร์จึงเอ่ยปากถามอีกฝ่ายขึ้นมา

              ครับ พี่จะไปกับพวกเราด้วย เดี๋ยวถ้าเกิดอะไรขึ้นจะแย่เอามังกรตอบพร้อมส่งรอยยิ้มหน้ามองกลับไปให้กับอีกฝ่าย

              เย่ๆ ไปด้วยกันน้า ไปหลายๆ คนสนุกดี รีบไปกันเถอะว่าจบน้ำตาลก็จูงมือคนทั้งสองให้เดินตามตนเองที่อาสาเป็นไกด์นำเที่ยว(จากการดูแผนที่) ซึ่งทั้งสองคนก็เดินตามน้ำตาลไปอย่างไม่อิดออด

              มังกรก้มลงไปมองฝ่ามือของคนตัวเล็กที่กอบกุมฝ่ามือของเขาเอาไว้อย่างหลวมๆ มังกรอมยิ้มเล็กน้อยเขาไม่ได้พูดอะไรทำเพียงแค่เดินตามน้องเทคของเขาไปเรื่อยๆ แต่ในหัวกลับเอาแต่คิดอกุศลไม่หยุดไม่หย่อนโดยมีสาเหตุมาจากคนที่เป็นไกด์นำเที่ยวนั่นแหละ

              มือน้องแมร่งโคตรนุ่ม

 

             

              ตอนนี้เจ้าตัวเล็กของเพื่อนๆ และพี่ๆ กำลังทำสีหน้าเศร้าหมองจ้องมองน้องอัลปาก้าสัตว์โลกน่ารักที่หน้าตาคล้ายอูฐแต่น่ารักกว่าในความคิดของน้ำตาล พวกมันพากันส่งสายตาจ้องมองมาที่เขาอย่างน่าสงสาร แต่ติดที่ว่าอาหารที่น้ำตาลได้มาจากเจ้าหน้าที่เมื่อตอนขาเข้าตอนนี้มันได้ร่วงหล่นไปตกอยู่บนพื้นหญ้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

              พี่ขอโทษนะ พี่ไม่มีอาหารเหลือแล้วน้ำตาลพูดคุยกับอัลปาก้าราวกับว่ามันจะฟังรู้เรื่อง อัลปาก้าเป็นสัตว์ที่ไม่สามารถก้มตัวลงไปทานอาหารบนพื้นได้เพราะฉะนั้นคงไม่ต้องคิดเลยว่าอาหารที่กองอยู่บนพื้นมันจะสามารถทานได้ หากจะให้อาหารพวกมันคนให้จะต้องให้ในระดับที่พอดีกับใบหน้าของมันหรือต่ำกว่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

              พี่ไม่นึกว่าน้องจะแรงเยอะขนาดนี้ขอโทษนะต้นเหตุที่ทำให้ถ้วยอาหารของน้ำตาลตกลงไปที่พื้นแท้จริงแล้วก็มาจากสิ่งมีชีวิตที่น้ำตาลเรียกว่าน้องอัลปาก้านั่นแหละ พี่ๆ คนดูแลอุตส่าห์เตือนแล้วว่าให้ถือถ้วยดีๆ ตอนป้อนเพราะว่าน้องอัลปาก้าเนี๋ยเวลาทานจะทานแรงมาก แต่น้ำตาลไม่คิดว่าจะแรงขนาดนั้นพอน้องโน้มตัวลงมาทานอาหารที่ถืออยู่ในถ้วยของเขามันจึงตกลงไปอยู่ที่พื้นอย่างไม่ต้องสงสัย

              เอาของเราไปแทนไหมน้ำตาลเดียร์เอ่ยปากถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนมีสีหน้าเศร้าหมอง แต่น้ำตาลก็เอาแต่สั่นหัวไปมา อาหารหนึ่งถ้วยที่ได้มามีปริมาณแค่นิดเดียวเพียงพอที่จะให้ถ่ายรูปทันตอนให้อาหารเพียงแค่ 2-3 ภาพเพียงเท่านั้นเขาจึงคิดว่าถ้าแบ่งกันให้อาหารกับเดียร์พวกเขาคงจะไม่ทันถ่ายรูปอย่างแน่นอน

              เดียร์เอาโทรศัพท์มาสิ เดี๋ยวเราถ่ายรูปตอนให้อาหารให้นะ

              ฝากด้วยนะน้ำตาลรับโทรศัพท์มือถือมาจากเดียร์ก่อนจะตั้งท่าเตรียมถ่ายรูป ด้วยความรวดเร็วในการทานของน้องอัลปาก้าเขาจึงกดชัตเตอร์ทันเพียงแค่ 2-3 ภาพเท่านั้น และเมื่ออาหารหมดน้องๆ ก็สะบัดหน้าหนีราวกับเป็นการบอกว่าถ้าไม่มีอาหารมาให้ก็จะไม่ยอมให้ถ่ายรูปด้วยหรอก

              ได้แค่ 3 ภาพเองอะ อีกรูปเบลอไปหน่อยนะน้ำตาลจ้องมองไปยังภาพของเดียร์ที่ให้อาหารกับน้องด้วยความอิจฉาก่อนส่งโทรศัพท์มือถือคืนเจ้าของที่ฝากถ่ายภาพ

              ไม่เป็นไร ขอบใจนะน้ำตาล

              อะแฮ่มๆคนที่อายุมากสุดกระแอมเบาๆ ราวกับเป็นการบอกว่าตัวเองกำลังอยู่ตรงนี้ด้วย

              พี่มังกรจะให้น้ำตาลถ่ายรูปให้หรอ มาๆ เดี๋ยวน้ำตาลถ่ายให้น้าน้ำตาลหันไปยิ้มกับพี่เลี้ยงที่ถูกลืม อีกฝ่ายส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะส่งถ้วยอาหารของตนเองที่ยังไม่ได้แกะออกส่งให้กับเขา

              น้ำตาลไม่ใช่น้องอัลปาก้าสักหน่อย น้ำตาลกินไม่ได้ ต้องเอาไปให้น้องกินนะคนตัวเล็กยู่ปากเล็กน้อยพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเบาๆ

              ไม่ใช่ครับ เราอยากได้รูปตอนให้อาหารไม่ใช่หรือไง เอาไปสิ

              ถ้างั้นพี่ก็จะไม่มีรูปตอนให้อาหารน้องอะสิน้ำตาลถามคนตัวเล็กทำแก้มป่องอย่างน่าเอ็นดูจนคนที่เห็นอยากจะเข้าไปหยิกแก้มย้อยนั้นเบาๆ

              ถ่ายพร้อมกันก็ได้ครับ ถ่ายพร้อมกันจะได้ดูสนุกๆ ไงครับ อีกฝ่ายพูดซึ่งอีกฝ่ายก็นึกคล้อยตามไปอย่างไม่ยาก รูปเดี่ยวถ่ายตอนไหนก็ได้แต่ถ้าเป็นรูปรวมใช่ว่าเราจะมีโอกาสได้มาถ่ายด้วยกันบ่อยๆ

              จริงสิ งั้นเดียร์มาถ่ายด้วยกันนะ จะได้คนเยอะๆเมื่อคิดได้ดังนั้นคนตัวเล็กจึงหันไปชวนเพื่อนสนิทให้เข้ามาร่วมเฟรมด้วยกันแต่อีกฝ่ายก็เอาแต่ส่ายหัวไปมาก่อนจะพูดอะไรบางอย่าง

              เราถ่ายให้ดีกว่า อีกอย่างตอนให้อาหารถ้าคนเยอะเกินไปเราก็ดูไม่ออกหรอกนะว่ากำลังให้อาหารเดียร์ตอบ

              จริงด้วย! งั้นเดียร์ถ่ายรูปเรากับพี่มังกรให้ก่อนนะแล้วเดี๋ยวเราไปซื้ออาหารมาอีกถ้วยแล้วค่อยถ่ายกับเดียร์ด้วยคนตัวเล็กเสนอความคิด เขายอมเสียเงินซื้ออาหารมาให้น้องอีกถ้วยละกันจะได้ถ่ายรูปคู่กับเพื่อนด้วยอีกอย่างน้องอัลปาก้าจะได้อิ่มๆ กัน

              โอเค งั้นเอาโทรศัพท์มือถือของน้ำตาลมาสิเดี๋ยวเราถ่ายให้คราวนี้น้ำตาลเป็นฝ่ายยื่นโทรศัพท์มือถือให้อีกฝ่ายเป็นคนถ่ายบ้าง มังกรแกะซีลพลาสติกที่ห่อหุ้มถ้วยอาหารออกก่อนจะเข้ามายืนซ้อนรุ่นน้องที่ด้านหลังพร้อมส่งถ้วยอาหารให้น้องเป็นคนถือ

              คราวนื้ถือระวังๆ นะครับ

              อื้อน้ำตาลตอบรับเจ้าตัวเล็กตั้งใจประคองถ้วยถืออย่างมั่นคงก่อนจะส่งเข้าไปให้น้องอัลปาก้าได้ทานกัน มังกรเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องน่สจะต้านทานแรงของเจ้าสัตว์โลกตัวใหญ่ไม่ไหวจึงได้ซ้อนมือเข้าไปช่วยน้องถือถ้วยอีกแรงจึงทำให้ภาพถ่ายที่ได้ออกมาเป็นภาพที่น้ำตาลกำลังป้อนอาหารให้น้องอัลปาก้า ด้านหลังมีมังกรยืนซ้อนหลังช่วยอีกฝ่ายประคองถ้วยอาหาร สายตาของน้ำตาจับจ้องไปที่น้องอัลปาก้าที่ทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยส่วนสายตาของมังกรมาหยุดอยู่ที่ร่างเล็กที่เขายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ภาพที่ได้ออกมาจึงเป็นภาพที่หากใครได้มาพบเห็นคงต้องพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นภาพของคู่รัก

              หมดแล้วน้า เดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้อีกถ้วยนะแต่ให้แค่ถ้วยเดียวนะกินเยอะไปเดี๋ยวจะอ้วนเอามังกรอดที่จะหัวเราะต่อประโยคของน้องเทคไม่ได้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายบอกอัลปาก้าหรือตัวเองกันแน่

              พี่มังกรถ่ายรูปให้น้ำตาลกับเดียร์ด้วยนะหลังจากถ่ายรูปคู่ระหว่างน้ำตาลเสร็จจึงไปคราวของเพื่อนซี้ขนาดตัวใกล้เคียงกันบ้าง และเมื่อถ่ายในโซนของน้องอัลปาก้าเสร็จกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขาจึงคิดว่าควรจะถึงเวลาที่ควรไปเที่ยวในโวนอื่นๆ เสียที เจ้าตัวเล็กโบกมือบ๊ายบายเป็นการบอกลากับน้องๆ ของตนเองก่อนที่พวกเขาจะเดินออกจากโซนที่ยืนอยู่ไปยังโซนถัดไป

              น้ำตาลส่งรูปที่ถ่ายเมื่อกี้ให้พี่ด้วยนะ

              โอเค เดี๋ยวน้ำตาลส่งให้ทางไลน์นะเจ้าตัวเล็กตอบพร้อมหยิบโทรศัพท์ของตนเองออกมาเพื่อส่งภาพถ่ายให้กับอีกฝ่ายทันที

              ครับได้รับแล้วครับ

              อ้ะ! มีพี่ยีราฟด้วยเดียร์ๆ ไปดูพี่ยีราฟกันเมื่อเดินมาถึงโซนใหม่ เจ้าเด็กตัวเล็กก็ตื่นตาตื่นใจไปกับพี่ยีราฟตัวสูงยาว เขารีบจูงมือเพื่อนสนิทแล้วจึงวิ่งเข้าไปในโซนใหม่ที่มาถึงโดยไม่สนใจพี่เลี้ยงที่กำลังเดินตามหลังแม้แต่น้อย

              มังกรมองภาพความน่ารักที่กำลังวิ่งไปตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู เขาจัดการโพสต์อะไรบางอย่างลงบนแอพพลิเคชั่น Facebook ของตนเองแล้วจึงค่อยรีบเดินตามรุ่นน้องเข้าไปในโซนนั้น

              Dragon Morakod ได้เพิ่มรูปภาพใหม่เมื่อสักครู่ : ให้อาหารน้อง

              ความคิดเห็นที่ 1 : ให้อาหารกับน้องหรือเปล่าเพื่อน

            Namkang Narawat : แค่ให้อาหารจำเป็นต้องใกล้ชิดกันขนาดนั้น?

            Dragon Morakod : อัลปาก้าแรงเยอะน้ำตาลต้านแรงไม่ไหว Namkang Narawat

            Pung Pongkool : ทิ้งกูไปเดินกับน้องนี่เอง กิ๊วๆ

            Rung Reungrit : แล้วบอกว่าแค่พี่น้องกูคงเชื่ออะนะ

            Dragon Morakod : เสือก Rung Reungrit

            Dragon Morakod : กิ๊วพ่อง Pung Pongkool

            ความคิดเห็นที่ 2 : เห็นภาพแล้วอดคิดไม่ได้เลยค่ะ

            ความคิดเห็นที่ 3 : อกอีแป้นจะแตก

            Fern Fern : ใครอะมังกรน่ารักมากเลย

            Dragon Morakod : รุ่นน้องครับ Fern Fern

 

              ย้อนกลับไปเมื่อวาน

              มังกรกูขอคุยด้วยหน่อยหลังจากทานอาหารเย็นเสร็จสิ้นและทุกคนต่า

ทยอยกันกลับห้องพัก รุ้งจึงได้ถือโอกาสเข้ามาเคลียร์อะไรบางอย่างกับเพื่อนของตนเองและเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีอะไรต้องทำแล้วจึงเหมาะที่สุดที่พวกเขาจะมาพูดคุยกัน

              ทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าอาคารรับรอง รอบข้างมีแค่เสียงลมพัดเบาๆ ดังคลอไปกับเสียงของแมลงในยามค่ำคื่นที่บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ

              มีอะไร?” มังกรถามด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์

              ทำไมมึงถึงต้องคอยขัดจังหวะเวลาที่กูเข้าใกล้น้ำตาลวะรุ้งไม่เสียเวลาเจ้าตัวพูดเข้าประเด็นโดยมาพูดพร่ำทำเพลง

              มึงชอบน้ำตาลใช่ไหม และก็เป็นมังกรด้วยเช่นกันที่ไม่อ้อมค้อม

              เออกูชอบน้อง กูตั้งใจจะจีบน้อง

              ถ้างั้นมึงตัดใจซะเถอะ

              ทำไมวะ

              กูต้องดูแลน้อง น้องยังไม่พร้อมที่จะมีแฟนหรอก

              หึ พูดงี้หรือว่ามึงก็ชอบน้อง มึงไม่ใช่น้องสักหน่อยจะมาบอกได้ไงว่าน้องยังไม่พร้อม อีกอย่างกูไม่เคยคบใครเล่นๆ

              กูไม่ได้ชอบน้อง มึงก็รู้ว่ากูเคยมีแฟนเป็นผู้หญิง ที่กูต้องดูแลน้องเพราะไอน้ำแข็งมันขอ มันไม่อยากให้มีใครมายุ่งกับน้องมันเพราะฉะนั้นมึงตัดใจซะเถอะ

              ถ้ามึงพูดอย่างนั้นก็จะยอมทำตามที่มึงพูดมาก็ได้ แต่กูจะคอยดูละกันว่าสิ่งที่มึงพูดในวันนี้จะเป็นเหมือนที่กูคิดเอาไว้หรือเปล่าว่าจบอีกฝ่ายก็เดินขึ้นอาคารไปในทันที ทิ้งมังกรไว้กับเพียงความเงียบงัน

              เขาชอบน้ำตาลหรือ แน่นอนเขาไม่เคยต่อต้านหรือรังเกียจกลุ่มรักเพศเดียวกัน แต่สำหรับเขาก็เพียงนึกเอ็นดูและอยากจะแกล้งน้ำตาลบ้างเวลาที่น้องมันบ่นหงุงหงิงก็ดูน่ารักดี มันก็เท่านั้นแหละ

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #192 mook (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:16

    จ้าาาาแค่เอ็นดูจ้า5555

    #192
    0
  2. #141 View_Aranya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 08:46
    😏😏😏😏😂😇
    #141
    0
  3. #122 Xialyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:22
    หวงก้างไว้ก่อน
    #122
    0
  4. #55 AYITTUN (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:40
    เขารู้กันหมดยกเว้นตัวมังกรเอง
    #55
    0
  5. #33 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 20:24
    โดนน้องตกเข้าให้แล้วยังไม่รู้ตัวอีกนะพี่มังกร
    #33
    0