อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 10 : พี่เลี้ยงที่ไม่ได้แปลว่าพี่เลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    3 ธ.ค. 62

ตอนที่ 10

พี่เลี้ยงที่ไม่ได้แปลว่าพี่เลี้ยง

 

              คนตัวเล็กเดินเข้ามาภายในห้องพักบนอาคารรับรองของทางโรงเรียนหลังจากที่นำกระเป๋าสัมภาระขึ้นมาบนชั้นสองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว บนอาคารรับรองชั้นสองนี้จะมีห้องพักขนาดปานกลางเป็นจำนวน 10 ห้องซึ่งในแต่ละห้องก็จะสามารถพักได้ไม่เกิน 6-7 คน ดังนั้นคณะผู้มาเยือนอย่างพวกเขาจึงตัดสินใจแบ่งกันนอนห้องละประมาณ 6 คน ซึ่งแบ่งเป็นห้องของอาจารย์ประจำวิชาหนึ่งห้อง ห้องของนักศึกษาผู้หญิงจำนวน 40 คนโดยแบ่งกันออกเป็นห้องละ 6-7 คนจำนวน 6 ห้อง และ 3 ห้องสุดท้ายก็จะตกเป็นของนักศึกษาชายแต่เนื่องจากจำนวนประชากรชายของเอกที่มีค่อนข้างน้อยทำให้ห้องพักของนักศึกษาชายจะมีจำนวนผู้เข้าพักกันแค่เพียงห้องละ 4 คนเท่านั้นและในส่วนของพี่ๆ ปี 3 ทั้ง 9 คนก็จะกระจายแยกย้ายกันไปตามห้องพักของน้องๆ

              อาจารย์เรียกรวมตอนไหนนะเดือนเอกเอ่ยปากถาม

              อีก 10 นาทีก็ต้องลงไปรวมกันแล้ว เดียร์เป็นผู้ตอบในขณะที่ตนเองกำลังจัดกระเป๋าสัมภาระอยู่

              แต่พรีเซ้นของเราคือช่วงบ่ายใช่ไหม

              “ใช่ๆ เห็นว่าเรียกรวมก่อนเฉยๆ ส่วนหลังจากนั้นกลุ่มไหนที่ยังไม่ได้พรีเซ้นก็ให้ไปเตรียมตัวก่อนได้

              “อ๋อ เก็ทละ ว่าแต่พวกเราจะลงกันเลยไหม น้ำตาลจัดของเสร็จหรือยังมินเอ่ยถามจนเจ้าตัวเล็กที่กำลังวุ่นวายกับการจัดของสะดุ้งเฮือก

              สำหรับน้ำตาลการออกภาคสนามในครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่เจ้าตัวได้ออกมาใช้ชีวิตด้วยตนเองจริงๆ ไม่มีครอบครัวหรือพี่เลี้ยงคอยดูแลดังนั้นเจ้าตัวเล็กจึงกำลังงุนงงกับข้าวของที่พี่ชายและเหล่าคนดูแลยัดใส่มาในกระเป๋าจนดูเหมือนว่าเจ้าตัวกำลังจะเดินทางไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศอย่างไรอย่างนั้น

              จ จะเสร็จแล้ว เดียร์ มิน แล้วก็หินลงไปก่อนเลยก็ได้นะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเจ้าตัวเล็กตอบ จริงๆ ก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องมารอสักเท่าไหร่เลยให้เพื่อนๆ ลงไปก่อนจะดีกว่า

              ไม่เป็นยังพอเหลือเวลาอยู่ น้ำตาลจัดกระเป๋าไปเถอะน้ำตาลพยักหน้าก่อนจะหันกลับไปจัดการกับข้าวของต่อ

              นับว่าเป็นความโชคดีที่จำนวนประชากรนักศึกษาชายในรุ่นของน้ำตาลมีจำนวนที่น้อยกว่านักศึกษาหญิงเป็นอย่างมากห้องของเขาจึงมีคนพักแค่ 4 คนรวมรุ่นพี่ที่ไม่รู้ว่าเป็นใครก็มีแค่เพียง 5 คนเท่านั้น แถมส่วนใหญ่น้ำตาลก็ค่อนข้างสนิทกับมินและเดียร์อยู่แล้ว ส่วนหินถึงแม้จะเป็นคนที่ดูเงียบๆ แต่น้ำตาลก็ได้มีโอกาสคุยด้วยอยู่หลายครั้งจึงคิดว่าถ้าต้องมาอยู่ด้วยกันคงไม่น่าจะกดดันสักเท่าไหร่

              สวัสดีครับน้องๆทั้ง 4 คนหันหน้าไปตามเสียงของผู้มาใหม่ก่อนจะพบกับรุ่นพี่ปี 3 ที่คาดว่าต้องมานอนพักห้องเดียวกับพวกเขากำลังยืนอยู่หน้าประตูส่งยิ้มใจดีมาให้พวกเขาทุกๆ คน

              คืนนี้พี่ขอนอนด้วยหน่อยนะ พี่ชื่อพี่รุ้งฝากตัวด้วยนะครับพี่รุ้งแนะนำตัวกับน้องๆ ทุกคนก่อนจะเดินเข้ามาวางกระเป๋าที่ฟูกนอนฝั่งเดียวกับหิน

              ห้องพักบนอาคารรับรองแห่งนี้แม้ว่าจะไม่ได้มีขนาดที่ใหญ่มากนักแต่ถึงอย่างนั้นการที่ผู้ชายทั้ง 5 คนต้องมาพักรวมกันก็ไม่ได้รู้สึกว่าคับแคบแม้แต่น้อย ในห้องพักแต่ละห้องจะถูกสร้างเป็นห้องโล่งๆ มีเฟอร์นิเจอร์คือราวตากผ้าและเครื่องปรับอากาศเพียงเท่านั้น พื้นสำหรับปูฟูกนอนจะถูกทำให้ยกระดับขึ้นเหนือพื้นทางเดินเล็กน้อย โดยในแต่ละฝั่งจะปูได้ประมาณ 3 ที่และที่ทางเดินอีก 1-2 ที่ แต่สำหรับห้องพักของพวกเขามีเพียง 5 คนจึงสามารถบริหารพื้นที่จนเหลือใช้ได้อย่างสบาย

              สวัสดีครับน้องๆ ปี 1 ทักทายรุ่นพี่ตามมารยาท เจ้าตัวเล็กรู้สึกคุ้นชินกับคนมาใหม่ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพี่รุ้งคือพี่ปี 3 ที่นั่งมาบนรถบัสคันเดียวกับเขานั่นเอง

              ถ้าเก็บกระเป๋ากันเสร็จแล้วเดี๋ยวรีบลงไปที่หอประชุมของโรงเรียนเลยนะครับ จวนจะถึงเวลานัดของอาจารย์แล้วรุ้งพูดด้วยน้ำเสียงใจดีซึ่งรุ่นน้องก็พยักหน้ารับเตรียมพร้อมที่จะลุกออกจากห้องไปหอประชุมในทันที

              มีอะไรให้พี่รู้ไหมครับน้องน้ำตาลเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องคนสุดท้ายที่ยังจัดการกับสัมภาระไม่เสร็จด้วยความเป็นรุ่นพี่เจ้าตัวจึงเดินเข้าไปหารุ่นน้องเผื่อว่าอีกฝ่ายอาจจะต้องการความช่วยเหลือ

              อ้ะ! อ่อคือ ไม่เป็นไรครับพี่รุ้ง น้ำตาลจัดของเสร็จพอดี ว่าแต่พี่รุ้งรู้จักน้ำตาลด้วยหรอครับเจ้าตัวเล็กถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

              รู้จักสี คนดังของคณะเลยนะ ไม่ใช่สิ น้องชายของน้ำแข็งทำไมพี่จะไม่รู้จักล่ะรุ่นพี่ตอบพร้อมยกมือลูบหัวของรุ่นน้องด้วยความเอ็นดู

              จริงหรือครับ แต่น้ำตาลเพิ่งจะรู้จักพี่รุ้งเองขอโทษนะครับ

              “ไม่เป็นไรครับยังไงทริปนี้เราคงได้รู้จักกันเป็นอย่างดีแน่นอนรุ้งเป็นอีกหนึ่งคนที่จัดว่าหน้าจาหล่อเหลาเอาการ ด้วยรอยิ้มทรงเสน่ห์หากมีใครมาเห็นเข้าก็อาจจะตกหลุมรักเจ้าตัวได้อย่างง่ายดายแต่ดูเหมือนว่ารอยยิ้มของรุ่นพี่คนนี้จะดูเป็นประกายต่างจากปกตินะ และแน่นอนว่าคนตัวเล็กคงไม่สามารถเข้าใจความหมายของรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ส่งมาให้กับเขาได้อย่างแน่นอน

              อ่า ครับ เราไปกันเลยไหมครับเพื่อนๆ น้ำตาลไปหมดแล้ว

              “จริงด้วย ขอโทษทีนะครับเลยทำให้เราเสียเวลาไปด้วยเลยเมื่อรู้ตัวรุ้งจึงรีบชักมือที่กำลังลูบศีรษะของน้องกลับมาก่อนจะเอ่ยปากขอโทษแล้วจึงรีบชวนให้อีกฝ่ายเดินไปหอประชุมพร้อมกันแต่ติดที่ว่าน้ำเสียงทุ้มของใครสักคนหนึ่งดังขึ้นมาก่อนที่บริเวณหน้าประตูห้องพักจนคนที่อยู่ด้านในพากันสะดุ้งโหยง

              อะแฮ่ม ไอ้รุ้งทำไมมึงยังไม่ไปรวมอีก ปี 3 เขาไปรวมกันหมดแล้วนะคนมาใหม่เอ่ย และดูเหมือนคนที่ตกเป็นเป้าหมายของเดือนมหาลัยอย่างมังกรจะเป็นรุ่นพี่ปี 3 อีกคนที่อยู่ในห้อง

              เออกูแค่มาดูความเรียบร้อยเฉยๆ จะลงแล้วเนี่ยรุ้งตอบ

              เรียบร้อยแล้วก็ลงไปซะสิ

              “เป็นไรของมึงว้ะพูดอย่างกับกูทำอะไรผิด เออกูไปก็ได้น้ำตาลไปกันเถอะครับรุ้งพูดด้วยน้ำเสียงบ่งบอกว่ารำคาญ เจ้าตัวพูดกับคนมาใหม่เพียงเท่านั้นก่อนจะเตรียมเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลืมจูงมือรุ่นน้องอีกคนออกมาด้วยกัน

              มือมึงน่ะปล่อย!” น้ำตาลเหลือบสายตาไปมองพี่เลี้ยงของตนเอง น้ำตาลรีบหลบตาเพราะไม่เคยเห็นมุมน่ากลัวของคนขี้เล่นอย่างมังกร

              “…” รุ้นหันไปมองด้วยสีหน้างุนงง

              น้องเทคกูเดี๋ยวกูดูเองมึงไปก่อนเถอะเมื่อมังกรพูดมาแบบนั้นอีกฝ่ายจึงไม่มีข้ออ้างที่จะอยู่ดูแลน้ำตาลต่อจึงต้องปล่อยมือของรุ่นน้องแม้ว่าจะไม่ค่อยจะอยากทำสักเท่าไหร่

              ไปกันได้แล้วครับ เราเก็บของเสร็จหรือยังเมื่อรุ้งจากไปมังกรปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติก่อนจะหันกลับมาถามน้องเทคของตนเอง

              ก ก็ อื้ม เสร็จแล้วครับน้ำตาลตอบโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกฝ่าย

              เป็นอะไรไปหืมมังกรถามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นรุ่นน้องของตนเองเงียบผิดปกติ

              ไม่ครับน้ำตาลยังคงไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา

              ไหนเงยหน้าขึ้นมาคุยกับพี่สิครับว่าตัวเล็กเป็นอะไร

              งือ หนูไม่ได้เตี้ยนะ ก ก็ พี่มังกรเสียงดัง หนูกลัวเจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาทันทีเมื่อสรรพนามที่เขาถูกเรียกเป็นคำที่ไม่ชอบมากที่สุด แต่เมื่อสบตากับอีกฝ่ายที่มองอยู่ก่อนแล้วเจ้าเด็กตัวเล็กก็ถึงกับไปไม่ถูก สายตาที่อ่อนโยนของอีกฝ่ายแบบนั้นน่ะทำให้น้ำตาลไม่ชินเอาเสียเลยถึงอย่างนั้นก็ยอมพูดสิ่งที่คิดออกมาจนหมดเปลือก

              ขอโทษนะครับที่เสียงดัง แบบนี้ไม่เสียงดังแล้วเนอะคนตัวสูงพูดพลางใช้ฝ่ามือใหญ่ลูบศีรษะของคนน้องไปทั่วราวกับว่าเป็นการลบสัมผัสของบุคคลก่อนหน้านี้

              ครับ แบบนี้น้ำตาลไม่กลัว

              “ถ้างั้นเรารีบลงไปกันดีกว่า เดี๋ยวคนอื่นจะรอหลังพูดจบคนพี่ก็จูงมือน้องออกจากห้อง ฝ่ามือใหญ่กอบกุมประสานกับฝ่ามือเล็กของคนน้องจนดูเหมือนว่าสิ่งที่อีกฝ่ายทำจะเป็นการลบสัมผัสของบุคคลก่อนหน้าออกจนหมดสิ้นทั้งบริเวณหัวและมือที่คนน้องโดนอีกฝ่ายสัมผัส

 

 

              ยินดีต้อนรับคณาจารย์และนักศึกษาทุกคนจากมหาวิทยาลัย A สู่โรงเรียนของเรานะครับ ผมในฐานะผู้อำนวยการจึงขอเป็นตัวแทนของทางโรงเรียนมากล่าวต้อนรับทุกๆ คนที่มาเยือนโรงเรียนของเราในวันนี้นะครับ ถ้าหากไม่ได้รับความสะดวกในส่วนไหนสามารถแจ้งกับทางผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับ สุดท้ายก็ขอให้น้องๆ นักศึกษาทุกคนเต็มที่กับการทำงานนะครับผู้อำนวยการโรงเรียนพูดต้อนรับ

              ตอนนี้อาจารย์และนักศึกษาทุกคนต่างเข้ามารวมตัวกันที่หอประชุมขนาดปานกลางของทางโรงเรียนโดยมีผู้อำนวยการมาคอยดูแลความสะดวก หลังจบจากการกล่าวต้อนรับของทางผู้อำนวยการจึงถือเป็นการเริ่มต้นการทำงานของนักศึกษาทุกคนอย่างเป็นทางการอาจารย์ประจำวิชาจึงเดินออกมารับช่วงต่อยืนอยู่ที่บริเวณด้านหน้าเวทีแทนผู้อำนวยการที่เดินออกไป

 

              อย่างที่ทราบกันนะครับว่าอีกเดี๋ยวพวกเราทุกคนก็จะเริ่มต้นทำโปรเจ็คกันแล้ว ซึ่งหลังจากที่ผมคุยกับผู้อำนวยการโรงเรียนจึงได้ขอสรุปว่าคนที่จะเข้าฟังการนำเสนอของพวกคุณจะเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทั้ง 3 ห้อง โดยท่านผู้อำนวยการได้ทำการยกคาบเรียนช่วงบ่ายให้กับพวกเราทั้งหมดครับ

              “แต่ก่อนอื่นรบกวนให้ปี 3 ออกมาเป็นตัวแทนจับฉลากคิวนำเสนองานข้างหน้าด้วยนะครับ ตลอดคาบบ่ายทั้ง 3 คาบอาจารย์ทุกคนจะกระจายตัวไปนั่งดูพวกคุณนำโดยจะแบ่งเป็นคาบละ 3 กลุ่ม 3 คาบก็ครบ 9 กลุ่มพอดี และในช่วงทำการนำเสนอหากยังไม่ถึงคิวที่นักศึกษาทำการนำเสนอผมขอความกรุณาให้นั่งรออยู่ที่บริเวณนี้ก่อนนะครับเนื่องจากยังอยู่ในช่วงเวลาเรียนจึงไม่อยากให้เดินเพ่นพ่านเป็นการรบกวนการเรียนการสอนนะครับ ส่วนตอนนี้ปี 3 เดินออกมาจับฉลากเลือกคิวนำเสนอได้เลยครับ

              หลังจากจบการจับฉลากแบบคิวกลุ่มของใบเฟิร์นและน้ำตาลได้คิวการนำเสนอในช่วงคาบที่ 2 จึงมีเวลาที่จะเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งก่อนจะถึงเวลานำเสนอ

              ทั้ง 6 คนยังคงนั่งอยู่ที่หอประชุมตรวจสอบความเรียบร้อยของทุกสิ่งทุกอย่างโดยมีสมาชิกของกลุ่มอื่นๆ บางคนนั่งอยู่ด้วย ส่วนบางคนก็ออกไปหาอะไรทานด้านนอกเป็นมื้อเที่ยงในโรงอาหารของโรงเรียน แต่สำหรับพวกเขาที่ยังไม่รู้สึกหิวจึงเลือกใช้เวลาทบทวนเนื้อหาการนำเสนอเป็นการฆ่าเวลา

              พี่ว่าเราตัดพวกเนื้อหาการเรียนออกจะดีกว่าไหม แล้วพูดผ่านๆ พอว่าแต่ละคณะจะต้องเรียนประมาณไหน เมื่อกี้พี่ไปถามอาจารย์มาหนึ่งคาบมีเวลาแค่ 45 นาทีเอง พวกเราเตรียมมาตั้ง 5 คณะไหนจะมีพูดสรุปอีกพี่กลัวว่าจะไม่ทันใบเฟิร์นเสนอความเห็นกับรุ่นน้องในความดูแลของเธอในระหว่างที่กำลังตรวจเช็คเนื้อหาเป็นครั้งสุดท้าย

              ผมก็เห็นด้วยนะครับไม่งั้นผมคิดว่าคงไม่ทันแน่ ตอนลองซ้อมพูดแค่ตัวเนื้อหาก็รวมชั่วโมงแล้วครับ นี่ยังไม่รวมสรุปเลยนะมินเห็นด้วยกับความคิดเห็นของรุ่นพี่

              พวกหนูก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ” 2 สาวของกลุ่มก็เห็นด้วยเช่นเดียวกันเป็นความโชคดีที่อาจารย์ให้แบ่งกลุ่มโดยมีสมาชิกได้ไม่เกิน 5-6 ต่อกลุ่มทำให้พวกเขาทั้ง 5 คนไม่ต้องแยกกลุ่มกันออกไปทำกับคนอื่น

              ถ้างั้นก็ตัดออกละกันเนอะ ส่วนที่เหลือใครจะเสริมอะไรก็รีบบอกนะทุกคนพยักหน้ารับก่อนจะหันกลับไปจัดการกับการตรวจเช็คเนื้อหาของตัวเองต่อ

              พี่ใบเฟิร์นครับ

              “ว่าไงเอ่ยน้ำตาล

              “คือน้ำตาลว่าเนื้อหาของเรามีศัพท์ที่ค่อนข้างเป็นทางการหรือศัพท์เฉพาะอยู่เยอะเหมือนกันนะครับ น้ำตาลเลยคิดว่าเราปรับคำศัพท์ให้ง่ายลงจะดีไหมครับหรือว่าใส่คำอธิบายอย่างง่ายลงไปในสไลด์ด้วยจะดีไหมครับ น้ำตาลคิดว่ามันจะทำให้เข้าใจยากถ้าเราใช้ศัพท์ยากจนเกินไปคนตัวเล็กเสนอความคิดของตนเองขึ้นมา

              แต่พี่ว่าศัพท์พวกนี้ไม่น่าจะยากเกินไปนะ อีกอย่างอาจารย์อาจจะไม่ชอบก็ได้ถ้าเราใช้ศัพท์ง่ายจนไม่ดูเป็นทางการ

              “ในความคิดของน้ำตาล น้ำตาลคิดว่าอาจารย์คงจะไม่ได้ดูระดับการใช้ภาษาขนาดนั้นนะครับเพราะว่าสิ่งที่อาจารย์อยากจะเห็นคือคนฟังเข้าใจเรามากขนาดไหนแล้วอีกอย่างน้ำตาลได้ยินมาจากรุ่นพี่ว่าโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนหลักสูตรสามัญก็คือจะได้เรียนภาษาอังกฤษแค่สัปดาห์ละไม่กี่ครั้งเท่านั้น ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจภาษาอังกฤษได้ แต่ถ้ามันยากเกินไปมันอาจจะทำให้พวกเขาไม่เข้าใจก็นะครับ รุ่นพี่นั่งฟังความคิดเห็นของน้ำตาลโดยไม่เอ่ยสิ่งใดขึ้นมาเป็นการขัด เธอพยักหน้ารับทุกความคิดเห็นของน้ำตาลก่อนจะเริ่มคล้อยตามแนวคิดของเจ้าเด็กที่ตัวเล็กกว่าเธอ

              อืมจริงสิพี่ลืมคิดถึงเรื่องนั้นไปเลย เอาอย่างที่เราว่าก็แล้วกัน ขอบใจมากนะน้ำตาลน้ำตาลยิ้มรับ เพื่อนๆ ทุกคนชูนิ้วโป้งให้กับคนตัวเล็กเป็นการชื่นชมในความเห็น

              ว่าแต่เราไปได้ไอเดียนี้มาจากไหนกัน พี่ยังลืมนึกถึงเรื่องนั้นไปเลย

              “ก ก็ จริงๆ น้ำตาลไม่ได้คิดเองหรอกครับแต่ว่าพี่เลี้ยงของน้ำตาลให้คำแนะนำมา

              “พี่เลี้ยง? ใครเป็นพี่เลี้ยงของเราเหรอใบเฟิร์นเอ่ยถามเธอนึกสงสัยว่าใครกันที่ให้คำแนะนำรุ่นน้องมาดีขนาดนี้

              พี่มังกรครับ        

              หืม มังกรหรือ?”

              “ใช่ครับ

              “พี่ไม่คิดว่ามันจะยอมบอกเราถึงจะเป็นพี่เลี้ยงเราก็เถอะ แต่มาบอกแบบนี้พี่ว่าปีนี้มันต้องชวดคะแนนท็อปอย่างแน่นอนเธอพูดด้วยน้ำเสียงขบขันระหว่างเธอและมังกรถือเป็นคู่ชิงคะแนนท็อปของรายวิชานี้ แต่การที่มังกรมาแนะนำน้องเทคมันทำให้ใบเฟิร์นได้เปรียบสุดๆ เพราะนั่นจึงแปลว่างานของใบเฟิร์นแทบจะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ ในงานนี้เลย

 

 

 

              ไม่นานเวลาก็ผ่านไป ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่กลุ่มของน้ำตาลต้องทำการนำเสนอแล้ว พวกเขากำลังยืนอยู่ที่บริเวณหน้าห้องเรียนของน้องๆ ม.6 ห้องหนึ่ง ภายในห้องมีจำนวนนักเรียนประมาณไม่เกิน 40 คนรวมอาจารย์ที่นั่งอยู่บริเวณหน้าห้องและครูประจำชั้นอีกหนึ่งคน

              พวกเขาใช้เวลาเซ็ทอัพกับคอมพิวเตอร์เพื่อเตรียมสไลด์ที่จะใช้ในการนำเสนอไม่นานการนำเสนอจึงเริ่มต้นขึ้น

              สวัสดีครับน้องๆ ทุกคน พวกพี่เป็นตัวแทนจากมหาวิทยาลัย A วันนี้พวกพี่ๆ ก็จะมาแนะนำคณะต่างๆ ในมหาวิทยาลัยที่พวกพี่กำลังเรียนกันอยู่ พวกเราก็ม.6 กันแล้วพวกพี่ๆ จึงคิดว่าข้อมูลเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ให้กับน้องๆ เพื่อที่จะพิจารณาในเรื่องการเรียนต่อได้เป็นอย่างดีครับคนแรกที่เป็นคนพูดแนะนำข้อมูลมหาวิทยาลัยเบื้องต้นนั่นก็คือมินเดือนเอกของเรานั่นเอง และดูเหมือนว่าความคิดที่จะใช้มินเป็นตัวเปิดดึงดูดความสนใจนับว่าเป็นไอเดียที่ดีเพราะนักเรียนผู้หญิงต่างให้ความสนใจกับคนที่กำลังยืนพูดอยู่ที่บริเวณหน้าห้องด้วยสายตาปลาบปลื้ม ส่วนบรรดานักเรียนชายก็นั่งฟังด้วยความสนใจเพราะข้อมูลเหล่านี้นับว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นต่อพวกเขาเหมือนกัน

              เมื่อมินพูดจบเจ้าตัวก็ส่งไมค์ต่อให้กับเพื่อนตัวเล็กอย่างน้ำตาลเพื่อที่จะนำเสนอเรื่องวิธีการสมัครเข้าเรียนเป็นคนถัดไป

              เจ้าตัวเล็กรับไมค์ต่อมาอย่างสั่นๆ แต่ถึงอย่างนั้นน้ำตาลก็นำเสนอในส่วนของตนเองได้เป็นอย่างดีไม่มีติดขัด ส่วนหนึ่งเพราะเขาคิดว่าอยากจะส่งต่อสิ่งดีๆ ให้กับคนที่นั่งฟังแม้ว่าจะรู้สึกเกร็งๆ อยู่บ้างที่จริงๆ แล้วนักเรียนที่กำลังนั่งฟังเขาพูดอยู่เหล่านี้ส่วนใหญ่น่าจะมีอายุมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวเล็กของเพื่อนๆ ก็ผ่านพ้นการนำเสนอในส่วนของตนเองไปได้ด้วยดีก่อนจะส่งไมค์ต่อให้กับเดียร์ที่เป็นผู้นำเสนอคนต่อไป

              เก่งมากเลยน้ำตาล เห็นไหมเราบอกแล้วว่าน้ำตาลทำได้มินแอบกระซิบพูดกับน้ำตาลเบาๆ ในขณะที่เจ้าตัวกระเถิบตัวเองมาที่ด้านหลังเพื่อนๆ ที่กำลังทำการเสนอหลังตัวเองพูดจบ

              อื้ม ขอบคุณมากนะน้ำตาลมีสีหน้ายิ้มแย้มและร่าเริงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เจ้าตัวเล็กส่งยิ้มกว้างให้กับอีกฝ่ายก่อนจะหันกลับไปฟังมินที่กำลังนำเสนอต่อจากตนเอง

              เวลา 45 นาทีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เสียงปรบมือของทุกๆ คนดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องเรียน และดูเหมือนว่าการนำเสนอของพวกเขาจะทำให้อาจารย์พึงพอใจเป็นอย่างมากเพราะคำชมที่ได้รับ

              พวกเขาเดินออกมาจากห้องเรียนเพื่อส่งต่อให้กับกลุ่มสุดท้ายได้เตรียมตัวที่จะนำเสนอต่อจากพวกเขา

              เก่งมากเลยทุกคน พี่ขอบคุณมากเลยนะที่ตั้งใจทำงานกันเป็นอย่างดี เอาไว้กลับกรุงเทพไปแล้วเดี๋ยวพี่จะพาไปเลี้ยงขนมนะ

              “เย่ๆ ขอบคุณนะคะพี่ใบเฟิร์น พวกเราก็ต้องขอบคุณพี่ใบเฟิร์นเหมือนกัน ถ้าไม่มีพี่พวกเราคงจะทำงานได้ไม่ออกมาดีขนาดนี้หมวยเอ่ย

              เก่งทันทุกคนละกันเนอะรุ่นพี่พูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

              ในระหว่างที่พวกเขากำลังเดินกลับไปที่หอประชุมสมาชิกที่เป็นกลุ่มสุดท้ายซึ่งต้องทำการนำเสนอต่อจากพวกเขาก็เดินสวนกันที่บริเวณทางเดินพอดิบพอดี

              อ้าวพี่มังกรสวัสดีครับเดียร์เอ่ยทักขึ้นมาเมื่อเจอรุ่นพี่ที่รู้จักกัน

              สวัสดีน้องเดียร์ แล้วนี่พรีเซ้นเสร็จกันแล้วหรือ

              “ครับเสร็จแล้วครับ เดียร์ตอบ

              “ดีใจด้วยนะ งั้นเดี๋ยวพี่ขอไปเตรียมตัวพรีเซ้นงานก่อนนะว่าจบเจ้าตัวก็ขอตัวจากรุ่นน้องก่อนจะเดินมาหยุดที่บริเวณท้ายแถวซึ่งเจ้าตัวเล็กของกลุ่มกำลังเดินตามเพื่อนๆ มา

              โล่งแล้วสินะมังกรอดที่จะเอ่ยถามขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้าของน้องเทคประดับไปด้วยรอยยิ้มสดใส

              “ครับเสร็จแล้วอาจารย์ชมด้วยแหละน้ำตาลรีบอวดทันทีเมื่อมังกรพูดถึงเรื่องการนำเสนอก็คนมันดีใจนี่หน่าอาจารย์ชมทั้งทีน้ำตาลก็ต้องขออวดสักหน่อย

              หรือครับ เก่งมากเลยมังกรพูดชม

              นายแพ้ฉันแน่มังกร เป็นเพราะคำแนะนำของนายเลยทำให้งานของกลุ่มฉันออกมาดีมากใบเฟิร์นที่เดินตามมาน้องๆ มาทีหลังเอ่ยปากแซวอีกฝ่าย

              ผิดแล้ว ฉันไม่ได้ช่วยเธอ

              “?”

              “ฉันช่วยน้ำตาลต่างหาก

            จ้า จะช่วยใครก็ช่างเถอะแต่ก็เป็นเพราะนายนั่นแหละ รอบนี้ฉันขอเป็นคนท็อปละกันนะใบเฟิร์นว่าอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินจากไป

              งั้นเดี๋ยวพี่ขอไปเตรียมตัวก่อนนะครับ

              เดี๋ยวครับพี่มังกรน้ำตาลพูดขึ้นมาโดยฝ่ามือเล็กๆ ของเจ้าตัวจับเข้าที่ข้อมือใหญ่ของอีกฝ่าย

              “ว่าไงครับ

              “ค คือ สู้ๆ นะครับ

              “ขอบคุณครับเจอกันตอนเย็นนะครับน้ำตาลโดนอีกฝ่ายลูบที่บริเวณศีรษะเป็นครั้งที่ 2 ของวันด้วยความเอ็นดูก่อนที่มังกรจะเดินจากไปเพื่อจะได้ไปเตรียมตัวทำงานของตนเองเสียที

              คนตัวเล็กมองพี่เลี้ยงของตัวเองเดินจากไปจนลับสายตา เป็นครั้งแรกที่น้ำตาลรู้สึกว่าระหว่างเขากับพี่เลี้ยงเริ่มมีอะไรบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป บางทีน้ำตาลอาจจะยังไม่เข้าใจก็ได้ว่านั่นคืออะไร แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้เด็กเกินไปที่จะเข้าใจว่ามันเป็นความรู้สึกดีๆ ระหว่างเขาและพี่เลี้ยงของตนเอง

 

 

              หลังจากการนำเสนองานผ่านพ้นไปก็เป็นเวลาแห่งการพักผ่อนที่ทุกคนรอคอย พวกเขามารวมตัวกันที่บริเวณโรงอาหารเล็กของทางโรงเรียนซึ่งวันนี้ทางโรงเรียนได้อาสาจะเป็นผู้เลี้ยงมื้อเย็นแก่ทุกคนเพื่อเป็นการขอบคุณที่ทางมหาวิทยาลัยได้มามอบความรู้ต่างๆ ที่เป็นประโยชน์มากมายให้กับนักเรียนของทางโรงเรียน

              ในช่วงเย็น อาหารมากมายหลากหลายเมนูถูกวางเรียงรายไว้อยู่บนโต๊ะให้อาจารย์และนักศึกษาทุกคนได้เลือกรับประทานตามความชื่นชอบ

              เจ้าตัวเล็กเดินเลือกตั้งของโปรดของตนเองอย่างตั้งใจ เขาเดินวนเลือกอาหารไปมาราวกับกลัวว่ามันจะหายไปก่อนจะตัดสินใจตั้งเฉพาะของที่ชอบที่สุดไปก่อนอย่างไส้กรอกและไข่พะโล้หากยังไม่อิ่มเจ้าตัวเล็กแก้มย้อยจึงคิดว่าไว้ค่อยมาตักเพิ่มอีกที

              น้ำตาลทางนี้ๆหมวยตะโกนเรียกขึ้นมาน้ำตาลจึงหันไปตามเสียงเรียกของเธอก่อนจะเดินไปยังที่นั่งที่เพื่อนได้จองเอาไว้

              แล้วคนอื่นล่ะหมวยน้ำตาลเอ่ยถามขึ้นมาเพื่อเห็นว่าเพื่อนๆ ที่เหลือหายไป

              ไปตักอาหารน่ะน้ำตาลพยักหน้ารับ ก่อนที่เจ้าตัวจะนั่งลงเพื่อจัดการกับอาหารในจานโดยที่ไม่สนใจจะรอใครเพราะว่าตอนนี้น้ำตาลหิวจนไส้กิ่วแล้ว

              ระหว่างทานก็ฟังไปด้วยนะครับนักศึกษาน้ำตาลเงยหน้าขึ้นตามเสียงของอาจารย์ที่กำลังยืนพูดโดยใช้โทรโข่งอยู่ด้านหน้า

              วันนี้พวกคุณทำได้ออกมาถือว่าค่อนข้างดีเลยนะครับ แต่อย่าลืมว่าพรุ่งนี้เรายังมีนำเสนอกับพวกผมอีกครั้งหนึ่งในช่วงเช้าอย่าลืมเตรียมตัวกันด้วยนะครับ ผมขอรบกวนเวลาพวกคุณแค่นี้พอหลังอาจารย์พูดจบก็ปล่อยให้ทุกคนได้ทานข้าวกันต่อระหว่างนั้นสมาชิกของกลุ่มที่เหลือก็กลับมานั่งที่โต๊ะพอดี

              พวกเขาใช้เวลาจัดการกับมื้อเย็นไม่นานโดยตกลงกันว่าหลังจากพักผ่อนและจัดการกับธุระส่วนตัวเสร็จจะนัดเจอกับพี่ใบเฟิร์นเพื่อคุยเรื่องการนำเสนอแผนงานในวันพรุ่งนี้ จากตอนแรกที่เจ้าตัวเล็กแต่กินเก่งตั้งใจว่าจะไปตักอาหารเพิ่มอีกรอบหนึ่งแต่ด้วยปริมาณอาหารที่ตักมาในครั้งแรกก็มากมายเหลือเกินจึงเป็นเหตุให้น้ำตาลไม่ต้องเดินไปตักอาหารเพิ่มอีกรอบ

              หลังทานเสร็จแต่ละคนก็แยกย้ายทำธุระส่วนตัว ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะหนึ่งทุ่มแล้วบวกกับบริเวณที่ตั้งของโรงเรียนอยู่นอกตัวเมืองจึงทำให้อากาศบริเวณนี้เย็นลงอย่างรวดเร็วดังนั้นน้ำตาลจึงคิดว่าควรจะรีบอาบน้ำตอนนี้คงจะดีกว่าไม่อย่างนั้นยิ่งดึกคงจะยิ่งหนาวมากกว่านี้

              เจ้าตัวเล็กเดินกลับมาในห้องพักหยิบผ้าเช็ดตัวและชุดนอนออกมา เจ้าตัวไม่ลืมที่จะหยิบขันน้ำและใส่พวกข้าวของเครื่องจำพวกครีมอาบน้ำ ยาสระผม และแปรงสีฟันใส่ลงไปนั้นด้วยก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำรวมที่ไม่ไกลจากห้องพักของเขามากนัก ถึงจะบอกว่าเป็นห้องน้ำรวมแต่ที่นี่ได้ทำการแบ่งห้องอาบน้ำออกเป็นห้องเล็กๆ จำนวนหลายห้องเพื่อความสะดวกและความเป็นส่วนตัวซึ่งทำให้น้ำตาลพอใจเป็นอย่างมากเจ้าตัวจึงไม่รอช้ารีบตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำทันที

              แอ๊ด

              อ้ะ!”

              ตุบ!

              ของในมือของน้ำตาลหล่นกระจัดกระจายลงกับพื้นทั้งหมดโดยมีบางส่วนกลิ้งไปกระทบกับปลายเท้าของคนที่เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างช้าๆ

              เป็นอะไรครับปิดตาทำไมคนร่างสูงที่กำลังอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนข้างล่างโพกผ้าเช็ดตัวเอาไว้หลวมๆ เขาก้มลงไปเก็บข้าวของเครื่องใช้ให้กับน้ำตาลก่อนจะส่งคืนให้กับรุ่นน้องแต่เจ้าตัวก็เอาแต่ใช้มือปิดตาตัวเองอยู่อย่างนั้น

              ฮือ พี่มังกรโป๊ หนูไม่มอง!” เจ้าตัวว่าอย่างนั้น คนตัวสูงที่โดนหาว่าโป๊ถึงกับขำในคำพูดของน้องเทคก่อนจะเอ่ยปากพูดต่อ

              โป๊อะไรกันครับ ผู้ชายถอดเสื้อไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยหรือว่าน้ำแข็งไม่เคยถอดเสื้อต่อหน้าเรา?” มังกรพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

              ก ก็ เคยแต่ว่า

              “ว่าอะไรครับ

              “แต่พี่มังกรนมใหญ่มากเลยหนูมองไม่ได้

เฮ้ย!”

ตุบ

มังกรก้มลงมองสาเหตุที่น้องพูดถึงก่อนจะเผลอปล่อยมือจนข้าวของตกกระจัดกระจายอีกครั้ง มังกรใช้มือทั้งสองข้างมาปิดท่อนบนของตนเอง ถึงปกติเขาจะไม่ได้ซีเรียสเรื่องการถอดเสือต่อหน้าคนอื่นแต่การที่มีคนมาพูดแบบนี้ก็เล่นเอาเขาไปไม่ถูกเหมือนกัน บางทีน้องมันอาจจะไม่รู้จักกับกล้ามอกก็เป็นได้

น้ำตาลรีบก้มลงไปเก็บข้าวของของตนเองแล้ววิ่งจู๊ดเข้าไปในห้องอาบน้ำทันทีด้วยความอาย ส่วนคนพี่จึงรีบใส่เสื้อที่แขวนเอาไว้ลวกๆ บนบ่าของตัวเอง เขานึกขำกับท่าทีของเจ้าตัวเล็กไม่น้อยทำไมถึงได้ไร้เดียงสาขนาดนี้กันนะ

หลังจากเข้ามาในห้องอาบน้ำน้ำตาลก็เงอะๆ งะๆ กับของใช้ด้านในโชคดีที่มีที่แขวนเสื้อผ้าจึงสามารถเอาชุดของตนเองไปแขวนเอาไว้ตรงนั้นได้ส่วนข้าวของเครื่องใช้ก็วางกองเอาไว้ที่พื้น แต่ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นสำหรับเจ้าตัวเล็กนั่นก็เพราะในห้องอาบน้ำแห่งนี้ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น! แต่เมื่อเดินเข้ามาแล้วแถมตอนนี้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าน้ำตาลจึงไม่มีทางเลือกนอกจากกลั้นใจทนอาบน้ำหนาวๆ ไปทั้งแบบนั้น

คนตัวเล็กออกมาในสภาพที่เสื้อผ้าเปียกเล็กน้อยเพราะเจ้าตัวไม่สามารถควบคุมทิศทางของฝักบัวได้จึงเป็นเหตุให้น้ำบางส่วนกระเด็นมาเปียกชุดนอนที่แขวนเอาไว้ตรงประตู เขาตั้งใจว่าจะรีบเดินไปเอากางเกงตัวใหม่มาเปลี่ยนเพราะไม่อย่างนั้นคืนนี้คงจะนอนในสภาพที่หนาวเหน็บอย่างแน่นอน

อาบเสร็จแล้วหรือครับน้ำตาลหันหน้าไปตามเสียงเรียก เมื่อหันไปพบเจ้าตัวก็ถึงกับไม่อยากพูดคุยกับคนลามกโชว์กล้ามอก(ที่เขาคิดว่าเป็นหน้าอก) อย่างหน้าไม่อาย

เสร็จแล้วเจ้าตัวตอบกลับแค่นั้นก่อนจะรีบเดินหนีอีกฝ่ายที่ตอนนี้ไม่โป๊แล้ว

แล้วทำไมกางเกงถึงเปียกแบบนั้นครับ ผมนี่ก็อีกทำไมไม่ยอมเช็ดให้ดีก่อนออกมาจากห้องน้ำคนพี่ดุน้อง

อย่าดุหนูสิส่วนคนน้องก็ได้แต่ตอบกับเสียงแผ่ว

เฮ้อ มาที่ห้องพักของพี่ก่อนครับเป็นอีกครั้งที่น้ำตาลโดนอีกฝ่ายจูงมือให้ตามเขาไปแล้วน้ำตาลจะทำอะไรได้นอกจากต้องยอมเดินตามอีกฝ่ายไป

ในห้องพักของมังกรไร้ซึ่งปฏิกิริยาของสิ่งมีชีวิตในห้องมีเพียงแค่ไฟที่ถูกเปิดเอาไว้ ส่วนคนอื่นๆ คาดว่าน่าจะยังไม่ขึ้นมากัน

เอาอันนี้ไปเปลี่ยนเดือนมหาลัย ส่งกางเกงบอกเซอร์ขาสั้นให้กับรุ่นน้อง แม้ว่าจะเป็นกางเกงบอกเซอร์ แต่ด้วยขนาดตัวที่ต่างกันมากเขาจึงมั่นใจว่าจะพอดีกับขนาดตัวของน้องไม่ใส่แล้วโป๊จนเกินไป

น้ำตาลก็มีมาเปลี่ยนเดี๋ยวไปเอาที่ห้องของน้ำตาลก็ได้

อย่าดื้อสิครับ ถ้าดื้อพี่จะบอกน้ำแข็งนะเมื่ออีกฝ่ายว่ามาอย่างนั้นน้ำตาลก็จึงไม่มีทางเลือกต้องทำตามที่พี่เลี้ยงของตนว่ามา

จ จะทำอะไรครับ!” มังกรตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะถอดกางเกงต่อหน้าเขา

ก็ถอดกางเกงไงครับ น้ำตาลจะเปลี่ยนกางเกงเจ้าตัวเล็กตอบอย่างไร้เดียงสา

คือพี่ว่าเดี๋ยวเราเอาไปเปลี่ยนในห้องน้ำก่อนจะดีกว่า ส่วนตอนนี้นั่งตรงนี้ก่อนนะมังกรตบพื้นเป็นเชิงให้อีกฝ่ายลงมานั่งตาม

ทำไมอ่าถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่น้ำตาลก็นั่งลงที่พื้นตามที่อีกฝ่ายบอกมาอยู่ดี

พี่จะเช็ดหัวให้ ปล่อยไว้แบบนี้เดี๋ยวหวัดกินแน่ๆพูดจบคนตัวสูงก็ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กของตนเองเช็ดที่บริเวณศีรษะของรุ่นน้องเบาๆ คนตัวเล็กสัมผัสถึงความสบายจึงยอมนั่งให้คนพี่เช็ดแต่โดยดี

พี่มังกรทำเหมือนพี่น้ำแข็งเลยจู่ๆ เจ้าตัวเล็กก็พูดขึ้นมา

ยังไงครับมังกรถามในขณะที่มือก็เช็ดผมให้น้องไปด้วย

ก็เช็ดหัวให้น้ำตาลไงปกติพี่น้ำแข็งก็เช็ดหัวให้หนูบ่อยๆคนน้องพูดอย่างอารมณ์ดี

หรือครับ แล้วถ้าอย่างนั้นพี่เป็นพี่ชายของน้ำตาลด้วยได้หรือเปล่า

อือ ไม่ได้นะ เพราะน้ำตาลรักพี่น้ำแข็งคนเดียว น้ำตาลมีแค่พี่น้ำแข็งคนเดียวเท่านั้น ส่วนพี่มังกรก็เป็นพี่เลี้ยงของน้ำตาลละกันนะน้ำตาลว่า

น้อยใจจังเลยให้เป็นแค่พี่เลี้ยงเองหรือ

ก็เป็นพี่เลี้ยงที่พิเศษไง อย่าน้อยใจน้าคนตัวเล็กพยายามจะหันมาพูดกับอีกฝ่ายเพราะกลัวคนพี่จะน้อยใจ แต่ติดที่ว่ามังกรประคองศีรษะของเขาเอาไว้อยู่จึงทำให้หันไปไหนไม่ได้

งั้นก็เป็นพี่เลี้ยงที่ไม่ใช่พี่เลี้ยงสินะครับ

ยังไงนะ น้ำตาลไม่เข้าใจคนตัวเล็กยู่หน้าด้วยความงง แม้จะไม่เห็นว่าเจ้าตัวเล็กกำลังทำสีหน้าออกมาแบบไหนแต่มังกรก็คิดว่าคงจะต้องน่ารักอย่างแน่นอน

ก็เป็นพี่เลี้ยงคนพิเศษไงครับ เป็นแบบนี้โอเคไหม

ก็ได้ งั้นน้ำตาลจะให้พี่มังกรเป็นพี่เลี้ยงคนพิเศษนะ

ครับ

ถ้าหากคนอื่นมาได้ยินประโยคสนทนาของทั้งคู่เข้าคงจะคิดว่าสองคนนี้คงจะมีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอน แต่นั่นไม่ใช่สำหรับน้ำตาลเพราะพี่เลี้ยงคนพิเศษสำหรับเจ้าตัวเล็กก็เปรียบเสมือนข้าวผัดกะเพราพิเศษเพิ่มไข่ดาวอย่างนั้นแหละ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #191 mook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:54

    5555พี่มังกรนมใหญ่

    #191
    0
  2. #140 View_Aranya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 09:42
    🥰🥰🥰🥰🥰🥰
    #140
    0
  3. #121 Xialyu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:08
    จงรักจงหลง
    #121
    0
  4. #109 ---BellLa--- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:27
    เอ็นดูยัยน้อง
    #109
    0
  5. #54 AYITTUN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 13:09
    พี่มังกรต้องไข่ดาวสองฟองแล้วแหละ
    #54
    0
  6. #29 normal curve (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 16:08
    น้อนนนนนน
    #29
    0
  7. #28 Simontear (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 14:36
    มันน่ารักกก
    #28
    0