อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 9 : หน้าที่ของพี่เลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    27 พ.ย. 62

ตอนที่ 9

หน้าที่ของพี่เลี้ยง

 

 

              พี่น้ำแข็งเร็วๆ สิเดี๋ยวน้ำตาลจะตกรถนะ!” เจ้าตัวเล็กในชุดวอร์มสีสดใสกำลังยืนตะโกนร้องเรียกพี่ชายอยู่ที่บริเวณชั้นหนึ่งของโถงบ้าน วันนี้น้ำตาลจะต้องไปถึงมหาวิทยาลัยตั้งแต่ก่อน 6 โมงเช้าเพราะว่าวันนี้เจ้าตัวจะต้องเดินทางไปทำกิจกรรมภาคสนามซึ่งถูกจัดโดยอาจารย์ภายในคณะที่จังหวัดราชบุรี จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณชายน้อยของบ้านมายืนตะโกนเรียกพี่ชายที่ตื่นสายจนเป็นเหตุให้อาจจะไปถึงไม่ทันเวลานัดหมายจนเสียงดังก้องไปทั่วบ้าน

              ครับๆ พี่รีบอยู่ไปขึ้นรถเลยเราน้ำแข็งรีบวิ่งลงมาจากชั้นสองพร้อมแต่งตัวไปพร้อมกัน เขาบอกให้น้องชายรีบไปนั่งรอในรถก่อนเพราะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาส่วนตัวเขาขอเวลาจัดการความเรียบร้อยอีกแปปหนึ่ง

              จะไปกันแล้วหรือลูกคุณผู้หญิงในชุดนอนของบ้านเดินออกมาจากห้องพักก่อนจะเอ่ยปากทักทายลูกชายทั้งสองคนของเธอ

              ครับน้ำตาลจะไปแล้ว แต่พี่น้ำแข็งน่ะสิตื่นสาย ถ้าน้ำตาลตกรถนะจะไม่คุยกับพี่เลยเจ้าตัวเล็กบ่นหงุงหงิงกับผู้เป็นแม่พร้อมยู่ปากไปทางพี่ชายของตนเอง คอยดูนะถ้าน้ำตาลไปไม่ทันจะไม่ยอมคุยด้วยเลย

              เดินทางปลอดภัยนะครับ ถึงแล้วอย่าลืมโทรมาบอกแม่ด้วยนะค้าบ

              ได้เลยค้าบน้ำตาลตอบรับด้วยน้ำเสียงสดใสแม้จะยังกังวลต่อการข้างแรมกับคนแปลกหน้าเป็นครั้งแรกแต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็พยายามที่จะไม่ทำท่าทางให้ที่บ้านเป็นห่วงแม้ภายในใจของเขาจะไม่ยากจะไปมากแค่ไหนก็ตาม

              ดีแล้วลูก ตั้งใจทำงานแล้วก็เที่ยวให้สนุกนะคุณผู้หญิงกอดลูกชายตัวน้อยของเธอเป็นการบอกลาก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินไปนั่งรอพี่ชายบนรถ

              มาแล้วครับน้ำแข็งพูดในขณะรีบวิ่งขึ้นรถ เขายังหอบหายใจเล็กน้อยเพราะความเหนื่อยแต่ถ้าขืนช้ากว่านี้เขาคงโดนเจ้าตัวเล็กโกรธเอาเข้าอย่างแน่นอน

              ก็เมื่อคืนหนูบอกว่าอย่าหนูบอลเพราะจะต้องตื่นมาส่งหนู จะให้ลุงชวนมาส่งก็ไม่ยอมน้ำตาลบ่นเสียงพึมพำอีกครั้งจนพี่ชายของเขาอดมันเขี้ยวในความเอ็นดูไม่ได้จนดึงน้องชายเข้ามาหอมแก้มจนชื่นใจเป็นการลงโทษ

              ฟอด

              ฮื่อ ไม่ต้องมาหอมเลยรีบออกรถเลยนะ!” ตอบด้วยท่าทางฮึดฮัดจนพี่ชายของคนตัวเล็กแอบขำให้กับท่าทางแบบนั้นก่อนเขาจะออกรถตามคำสั่งของเจ้านายตัวน้อย

             

              เนื่องจากยังเป็นช่วงเวลาเช้าตรู่ทำให้สภาพการจราจรบนท้องถนนค่อนข้างมีความลื่นไหลไม่ติดขัดมากนัก แต่ถ้าหากออกช้ากว่านี้สักครึ่งชั่วโมงมั่นใจได้เลยว่าน้ำตาลคงไม่ทันเวลารถออกอย่างแน่นอน

              รถคันหรูขับตรงเข้ามาที่มหาวิทยาลัยอย่างที่ทำประจำ คนขับรถหัวพวงมาลัยให้เลี้ยวไปทางสถานที่ตั้งของหอประชุ่มใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่นัดรวมตัวของนักศึกษาที่จะออกภาคสนามในวันนี้

              ขับตรงเข้ามาบริเวณที่ตั้งของประชุมใหญ่สองพี่น้องบนรถก็เห็นรถบัส 2 ชั้นจำนวนถึง 3 คันตั้งตระหง่านจอดอยู่ตรงข้ามกับหอประชุมใหญ่ น้ำแข็งจอดรถใกล้ๆ กับคณะนิติศาสตร์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวหอประชุมใหญ่ เขาและน้องชายพากันเดินตรงไปยังจุดที่มีนักศึกษาและอาจารย์ยืนมุงกันอยู่เพื่อทำการรายงานตัวและเช็คชื่อกับอาจารย์ผู้ดูแลก่อนที่ผู้เป็นพี่ชายจะพูดบอกลา

              ดูแลตัวเองดีๆ รู้ไหมเรา ถ้ารู้สึกไม่สบายต้องบอกรุ่นพี่หรืออาจารย์เลยเข้าใจไหม

              เข้าใจแล้วค้าบ พี่น้ำแข็งบอกหนูมาจะเป็นสิบรอบแล้วน้า

              นั่นแหละพี่เป็นห่วง นี่ถ้ารู้ว่าจะมีทริปพี่คงลงวิชานี้เป็นเพื่อนเราแล้วจะได้ไปออกภาคสนามด้วยกันน้ำแข็งตัดพ้อ ที่เอกของพวกเขาวิชานี้จะเป็นวิชาบังคับสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่จะต้องเรียนทุกคน และจะมีเรียนอีกครั้งในฐานะวิชาเลือกซึ่งเป็นตัวสูงในช่วงชั้นปี 3 แต่น้ำแข็งไม่ได้ลงวิชาตัวต่อนี้ทำให้เจ้าตัวไม่ได้ออกภาคสนามกับบรรดาน้องๆ มีเพียงเพื่อนๆ ของเกือบ 10 ชีวิตเท่านั้นที่จะเดินทางไปร่วมทำโปรเจ็คในครั้งนี้ ถ้าหากไม่ติดเรียนวันนี้เขาก็คงจะขอไปด้วยอย่างแน่นอน

              ฮือ เริ่มไม่อยากไปแล้วอะเจ้าตัวเล็กเบะปากยิ่งพี่ชายมาส่งแบบนี้เจ้าตัวยิ่งไม่อยากที่จะไปเลย

              “20 คะแนนเลยนะ ไปเถอะคนไม่ไปงานหนักกว่าเยอะเลยเมื่อพี่ชายเอาเรื่องคะแนนมาขู่เจ้าตัวเล็กจึงทำหน้าหงอยไม่มีทางเลือกที่จะไม่ไป

              แค่ 3 วันเองครับไว้เดี๋ยววันอาทิตย์พี่จะรีบมารอรับเรานะ

              ก็ได้ครับสองพี่น้องยืนคุยกันสักพักก็ได้ยินเสียงอาจารย์ประกาศผ่านทางโทรโข่งให้เตรียมขึ้นรถกันได้แล้ว เมื่อนั้นจึงถึงเวลาที่จะต้องบอกลากันจริงๆ เสียที

              ไปขึ้นรถได้แล้วเรา น้ำแข็งโอบกอดน้องชายอีกครั้งเป็นการบอกลา เขาพาน้ำตาลมาหยุดอยู่ที่บริเวณรถบัสคันที่ 2 ซึ่งเป็นรถที่มีรายชื่อของน้ำตาลแสดงเอาไว้อยู่

              เจ้าตัวเล็กโบกมือลาพี่ชายอีกครั้งก่อนที่เขาจะเดินมารายงานตัวกับพี่ปี 3 ที่รับผิดชอบดูแลรถบัสคันที่ 2

              สวัสดีจ้า คันที่ 2 ใช่ไหมเอ่ยรุ่นพี่ผู้หญิงท่าทางใจดีเอ่ยปากทักทายรุ่นน้องทันทีเมื่อน้ำตาลเดินมาถึง

              ใช่ครับ

              โอเคหารายชื่อแล้วเซ็นได้เลยนะ ขึ้นไปอย่าลืมรับขนมจากพี่ๆ บนรถนะคะน้ำตาลหารายชื่อของตัวเองบนกระดาษพร้อมเซ็นชื่อเพื่อเป็นการรายงานตัวอีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะเดินเอากระเป๋าเดินทางใบเล็กไปเก็บยังใต้ท้องรถเสร็จแล้วจึงค่อยเดินขึ้นไปยังชั้น 2 ของตัวรถ

              ของว่างครับ

              ขอบคุณนะครับเมื่อขึ้นมาถึงน้ำตาลก็ได้รับกล่องของว่างสีขาวจากรุ่นพี่ที่ประจำอยู่บนตัวรถ เจ้าตัวรับมาโดยไม่ลืมที่จะเอ่ยคำขอบคุณ

              เรานั่งกับใครเอ่ย เพื่อนมาหรือยังรุ่นพี่พูดด้วยน้ำเสียงฟังดูใจดีเอ่ยถามขึ้นมา

              คือนั่นครับเพื่อนผมน้ำตาลมองหาเพื่อนที่เป็นบัดดี้ของตัวเองก่อนจะหันไปเจออีกฝ่ายที่โบกมือมาให้เขามาแต่ไกลจึงรีบชี้บอกให้รุ่นพี่รู้ในทันที

              น้องมินนี่เอง งั้นไปนั่งได้เลยครับถ้ามีปัญหาติดขัดอะไรหรือรู้สึกไม่สบายรีบบอกพี่ๆ ได้เลยนะครับ รุ่นพี่ย้ำเตือนกับน้ำตาลอีกครั้งก่อนที่คนตัวเล็กจะพยักหน้ารับแล้วค่อยเดินไปที่นั่งบริเวณช่วงกลางของตัวรถ

              สวัสดีน้ำตาล

              สวัสดีมินใช่แล้วสำหรับคนที่จะนั่งคู่กับน้ำตาลไปตลอดการเดินทางในครั้งนี้นั่นคือมินเดือนเอกสุดหล่อที่มักจะถูกเพื่อนๆ เรียกว่าเดือนเทียมนั่นเอง

              น้ำตาลนั่งรถยังเบาะที่นั่งฝั่งด้านนอกพร้อมกับจัดสัมภาระที่ติดขึ้นมาบนตัวรถให้เข้าที่เข้าทาง

              เอากระเป๋าเดินทางไปเก็บแล้วใช่ไหม

              เรียบร้อยแล้ว ของมินล่ะ?”

              เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน

              ทั้งสองคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนที่เพื่อนๆ จะทยอยขึ้นมาจนเต็มรถบัสคันที่ 2 เป็นสัญญาณเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางในอีกไม่ช้า

              จริงๆ แล้วเพื่อนสนิทในกลุ่มของน้ำตาลมีจำนวน 5 คนดังนั้นจะต้องมีคนหนึ่งที่เหลือเป็นเศษและต้องไปนั่งกับเพื่อนคนอื่นในเอก ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนั่นคือเดียร์ผู้ที่อาสาไปนั่งกับคนอื่นจึงเป็นเหตุให้น้ำตาลได้นั่งข้างกันกับมิน ส่วนหมวยและจ๋าได้สองดูโอ้สาวต้องได้นั่งคู่กันอย่างแน่นอนบนรถบัสคันที่ 1 โดยแต่ละคนจะมีรุ่นพี่ประจำกันอยู่ประมาณคันละ 3 คนเพื่อคอยดูแลความเรียบร้อยและประสานงานกับอาจารย์ผู้สอนทำให้ภายในรถบัสแต่ละคนไม่ได้มีแค่เพียงนักศึกษาชั้นปีที่ 1 เพียงเท่านั้น

              เมื่อล้อหมุนเสียงคุยที่ดังระงมก็เริ่มจะซาลงคงเป็นเพราะยังเป็นช่วงเช้าตรู่ทำให้พลังงานในตัวของแต่ละคนยังไม่ได้ถูกชาร์จยังเต็มที่ เมื่อขับออกมาได้จากบริเวณมหาวิทยาลัยไม่นานเสียงคุยจึงแปรเปลี่ยนไปเป็นเสียงลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะดังคลอไปกับเสียงของเครื่องยนต์และมันคงจะเป็นดั่งสรวงสวรรค์แห่งการพักผ่อนถ้าไม่ใช่

              อรุณสวัสดิ์นักศึกษาทุกคนครับเสียงของอาจารย์ที่พูดออกลำโพงจนดังสนั่นไปทั่วทั้งรถปลุกให้นักศึกษาแต่ละคนที่กำลังเคลิบเคลิ้มจากการนอนหลับให้ตื่นจากการหลับใหล รวมถึงเจ้าตัวเล็กที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างมันงง

              อย่างที่ทราบกันว่าในวันนี้พวกเรากำลังจะเดินทางไปลงภาคสนามในรายวิชาการสื่อสารภาษาอังกฤษในระดับสังคมตัวต้นที่อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี นะครับ เราจะใช้เวลาเดินทางกันประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งโดยเมื่อเข้าเขตราชบุรีแล้วเราจะจอดให้พักกันครั้งหนึ่งเพื่อให้หาอะไรรับประทานก่อนจะตรงเข้าโรงเรียนเลยในช่วงสาย

              เนื่องเรามีเวลากันแค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นจึงขอให้นักศึกษาทุกๆ คน ตั้งใจทำโปรเจ็คออกมาให้ดีที่สุดนะครับ ส่วนการประเมินคะแนนทางอาจารย์ทุกท่านจะทำการประเมินในช่วงเข้าวันเสาร์ ซึ่งจะวัดผลจากการนำเสนอเป็นกลุ่มที่ได้แบ่งกันเอาไว้ก่อนหน้านี้ โดยส่วนของการนำเสนอจะแบ่งเป็น15 คะแนนแรกและจากการทำแบบประเมินของนักเรียนอีก 15 คะแนนนะครับ ดังนั้นขอให้ทุกคนตั้งใจทำงานกันนะครับ

              สิ้นเสียงของอาจารย์ที่ยืนพูดอยู่บริเวณหน้ารถ นักศึกษาบนรถบัสคันที่ 2 ก็หันไปกระซิบกระซาบกับเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ ตัวเอง รวมถึงมินและน้ำตาลด้วยเช่นกัน

              น้ำตาลเตรียมสื่อการสอนมาแล้วใช่ไหม

              อื้ม เอามาแล้วอยู่ใต้ท้องรถน่ะน้ำตาลตอบ

              สำหรับโปรเจ็คของการออกภาคสนามในครั้งแรกนี้ บรรดานักศึกษาชั้นปีที่ 1 ต่างทำงานที่แตกต่างกันออกไปตามที่ตนเองได้เลือกเอาไว้กับรุ่นพี่ปี 3 แต่โจทย์หลักของแต่ละกลุ่มที่ต้องทำเหมือนกันคือการสื่อสารให้เด็กในภาคปกติของโรงเรียนที่มีคาบเรียนภาษาอังกฤษเพียงไม่กี่ครั้งต่อสัปดาห์ให้สามารถเข้าใจเนื้อหาที่พวกเขานำเสนอโดยมีข้อแม้ว่าห้ามใช้ภาษาไทยในการช่วยสื่อสารแม้แต่น้อย

ซึ่งกลุ่มของน้ำตาลได้ตัดสินใจร่วมกันว่าจะพูดแนะนำคณะต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัยของตนเองประมาณ 5 คณะ โดยจะพูดถึงว่าในแต่ละคณะต้องเจอกับอะไรบ้างเมื่อได้มีโอกาสเข้าไปศึกษาเล่าเรียนหรือจบไปจะสามารถไปต่อยอดทำอะไรได้รวมไปถึงวิธีการสมัครเข้าเรียน

โดยจะมีเกณฑ์ให้คะแนนสองอย่างคือ การนำเสนอแผนการ ซึ่งจะวัดผลจากการนำเสนอว่านักศึกษามีแผนการสอนงานอย่างไรบ้างหรือเนื้อหาที่เลือกมาใช้สามารถทำให้นักเรียนที่เข้าฟังได้รับประโยชน์มากเพียงใด และส่วนต่อมาจะเป็นการทำแบบสอบถาม ในส่วนนี้อาจารย์ไม่ได้บอกว่าจะทำการประเมินนักเรียนที่เข้าฟังอย่างไรบ้างพวกเขารู้แค่เพียงว่าอาจารย์มีแบบสอบถามให้นักเรียนที่เข้าฟังได้ทำเพียงเท่านั้น

อาจารย์ก็มีเรื่องจะพูดเพียงแค่นี้ ตอนนี้ขอเชิญทุกคนพักผ่อนต่อได้เลยครับดั่งเสียงสวรรค์มาโปรด เมื่อได้ยินแบบนั้นแต่ละคนจึงรีบเข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อเป็นการออมแรง บ้างก็หยิบหูฟังออกมาเพื่อฟังเพลงจากโทรศัพท์มือถือ หรือสำหรับบางคนก็พูดคุยเล่นกันกับเพื่อนของตนเอง

น้ำตาลจะนอนต่อไหมหรือว่าจะกินขนมมินเอ่ยถามเพื่อนของตัวเอง

อ่อเราขออ่านสคริปต์ต่อสักหน่อยดีกว่าน้ำตาลตอบพลางโชว์หน้าจอโทรศัพท์มือถือของตนเองให้อีกฝ่ายดู บนหน้าจอของเจ้าตัวเล็กนั้นปรากฎเป็นภาพบทพูดที่เขาจะต้องใช้ในช่วงสอนเพราะกังวลว่าตัวเองจะทำอะไรออกมาผิดพลาด งานนี้ไม่ใช่งานเดี่ยวสักหน่อยหากเขาทำพลาดอาจจะทำให้ไปกระทบกับคะแนนของเพื่อนๆ ในกลุ่มก็ได้ เจ้าตัวเล็กจึงเลือกที่จะอ่านบทพูดของตนเองแทนการพักผ่อนเหมือนกับเพื่อนๆ คนอื่น

น้ำตาลกังวลอยู่หรอ

อะ อื้มเจ้าตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ เอาเข้าจริงมินก็พอจะรู้อยู่แล้วล่ะว่าเพื่อนของเขาเป็นคนคิดมากขนาดไหน ยิ่งอาจารย์มาพูดเรื่องคะแนนตอนนี้คงเป็นตัวกระตุ้นให้เพื่อนตัวเล็กของเขาคิดมากอย่างแน่นอน

เชื่อเรา น้ำตาลทำได้แน่นอนเราเตรียมตัวมาขนาดนี้แล้ว อีกอย่างจะลืมบทก็ไม่เป็นไร น้ำตาลแค่พูดขยายในส่วนของการรับสมัครนิดหน่อยก็พอ เราไม่ได้ใช้คำศัพท์ยากขนาดนั้นถ้าลืมก็ดูบนสไลด์เอาเลยมินพยายามพูดให้กำลังใจ ด้วยความที่กลุ่มของพวกเขาไม่ได้เลือกประเด็นที่ยากจนเกินไปเขาจึงมั่นใจว่าเนื้อหาของกลุ่มพวกเขาจะทำให้ผู้ฟังสามารถเข้าใจได้แน่นอนแม้ว่าจะมีทักษะภาษาอังกฤษที่ไม่ดีก็ตาม

เพราะฉะนั้นเราว่าน้ำตาลรีบนอนพักจะดีกว่ายังเช้าอยู่เลย เรากลัวว่าน้ำตาลจะมึนหัวมาอ่านอะไรบนรถแบบนี้เดือนเอกพูดโน้มน้าว

ถ้างั้นเราขออ่านอีกแปปหนึ่งนะ มินนอนพักก่อนก็ได้ น้ำตาลบอกซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าเป็นการตอบรับก่อนจะเอนตัวลงบนเบาะที่นั่งเพื่อเตรียมจะพักผ่อนเสียทีไว้อีกเดี๋ยวถ้าน้ำตาลยังไม่ยอมเลิกอ่านค่อยบังคับละกันตอนนี้ยอมปล่อยไปก่อนส่วนคนหล่อแบบเขาจำเป็นต้องนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอไม่งั้นเดี๋ยวจะหล่อไม่ทันวันประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัยแม้ว่าตัวเองจะหล่ออยู่แล้วก็ตาม :)

              มินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีเมื่อมองออกไปแล้วพบว่าบรรยากาศภายนอกเริ่มถูกย้อมด้วยความสดใสไม่เหมือนช่วงที่รถบัสขับออกจากมหาวิทยาลัย เดือนเอกสังเกตว่าตอนนี้รถบัสที่เขาโดยสารกำลังขับออกจากเขตจังหวัดนครปฐมเตรียมตัวจะเข้าเขตจังหวัดราชบุรีแล้ว

              เขารู้สึกถึงแรงกระทบเบาๆ ที่หัวไหล่จึงหันหน้ากลับมาดูก่อนจะพบว่าเพื่อนสนิทตัวเล็กของเขากำลังขยับหัวโอนเอนไปมาอย่างไม่รู้ตัว ตาของน้ำตาลปิดสนิทแต่ในมือของเจ้าตัวยังคงถือโทรศัพท์เอาไว้อยู่จึงทำให้มินแอบหัวเราะออกมาต่อภาพตรงหน้า ทำอะไรเกินตัวอีกแล้วสินะเพื่อนเขา

              อือเจ้าตัวเล็กสะลึมสะลือเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสบางอย่างจากคนข้างตัว

              นอนเถอะน้ำตาลอีกเดี๋ยวก็จะเข้าจังหวัดราชบุรีแล้ว เดือนเอกหยิบโทรศัพท์ออกจากมือของน้ำตาลที่กำลังถือเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะประคองศีรษะของอีกฝ่ายให้ลงมาซบตรงที่ข้างไหล่ของตัวเอง

              น้ำตาลเมื่อได้ยินดังนั้นบวกกับความง่วงจึงไม่ปฏิเสธและเอนศีรษะไปซบลงบนหัวไหล่ของเพื่อนสนิทตามแรงของอีกฝ่ายอย่างไม่ขัดขืน

              มินขำกับความใสซื่อของเพื่อนสนิทตัวเล็กอีกครั้ง นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทเขาคงจีบไปแล้วล่ะน่ารักขนาดนี้ แต่คงไม่เท่าความน่ากลัวของพี่ชายน้ำตาลล่ะนะ คิดไปคิดมาเดือนเอกก็เริ่มที่จะตาปรืออีกครั้งเขามองความน่ารักข้างกายก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราตามไปอีกคน

ภาพความน่ารักของสองเพื่อนซี้ต่างความสูงทำให้เพื่อนๆ ร่วมเอกอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพความฟินโดยไม่ลืมที่จะส่งเข้าเพจ Namkang & Namtarn FC ซึ่งในเวลาไม่นานภาพคู่ของมินและน้ำตาลก็ถูกพูดถึงบนโลกออนไลน์ภายในระยะเวลาไม่นาน

 

 

              รถบัสทั้ง 3 คันมาจอดตรงบริเวณปั๊มน้ำมันซึ่งเป็นจุดพักรถก่อนจะขับเข้าตัวเมืองจังหวัดราชบุรีตามกำหนดการผู้โดยสารเริ่มรู้สึกตัวเมื่อรถจอดนิ่งสนิทโดยมีอาจารย์คอยประกาศจากด้านหน้ารถให้นักศึกษาลงไปพักและหาอะไรทานด้านล่างโดยให้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง

              น้ำตาลขยับร่างกายเล็กน้อยเมื่อมินพยายามที่จะลุกขึ้น เจ้าตัวเล็กยกศีรษะขึ้นจากหัวไหล่ของเพื่อนก่อนจะพยายามลืมตาขึ้นมา แต่เพราะยังคงง่วงอยู่เจ้าตัวเลยทำท่าทางเหมือนเด็กที่กำลังหงุดหงิดเมื่อถูกปลุกก่อนเวลาปกติ

              น้ำตาลถึงปั๊มแล้วนะ ลงไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า

              ฮือ เราง่วงอะไม่ลงได้ไหมเจ้าตัวเล็กของเพื่อนตอบโดยไม่ยอมลืมตา

              แต่ว่าถ้าไม่ไปกินข้าวตอนนี้เดี๋ยวจะหิวเอานะ กว่าจะได้ทานอีกทีก็ตอนบ่ายเลย

              งั้นเราฝากซื้อขนมปังกับนมหน่อยละกัน เดี๋ยวไว้กินหมดรถก็ได้น้ำตาลต่อรอง

              เอางั้นหรอ

              อือๆศีรษะเล็กขยับขึ้นลงไปมาเป็นสัญลักษณ์ว่าเอาตามนั้น

              งั้นก็ได้ นอนไปก่อนละกันเดี๋ยวเรากินข้าวเสร็จแล้วไปซื้อขนมปังขึ้นมาให้นะหลังอีกฝ่ายพูดจบน้ำตาลไม่ได้ตอบรับอะไรต่อเพราะตอนนี้เจ้าตัวกำลังง่วงอย่างสุดขีด เขาขยับตัวเล็กน้อยให้มินที่นั่งอยู่ด้านในลุกออกมาได้สะดวกก่อนจะกระเถิบตัวเข้าไปนั่งด้านในพิงหน้าตาแล้วจึงค่อยนอนต่อ

              คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อเสียงเจี๊ยวจ๊าวที่ดังมากจากเพื่อนร่วมรถค่อยๆ ดังขึ้นพร้อมกับการทยอยกลับขึ้นรถของแต่ละคน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เจ้าตัวเล็กคิดจะลืมตาขึ้นแม้แต่น้อย น้ำตาลรู้สึกแต่แรงยวบจากเบาะข้างที่นั่งเป็นสัญญาณว่าเพื่อนสนิทของเขากลับมาถึงที่นั่นแล้ว แต่น่าแปลกที่อีกฝ่ายไม่ยอมปลุกน้ำตาลให้ลุกขึ้นมาทานขนมปังและนมแต่เขาก็ไม่ได้สนใจเช่นกันเพราะความง่วงกำลังเข้าเล่นงาน

              อือน้ำตาลร้องประท้วงเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสมารบกวน ร่างเล็กค่อยๆ ถูกประคองออกมาจากการพิงซบที่หน้าต่างรถก่อนจะถูกปรับถ้าใหม่ให้เอนศีรษะมายังข้างที่นั่งโดยมีบ่าแกร่งคอยรอรับไว้ก่อนแล้ว น้ำตาลไม่ได้ลืมตาขึ้นมาเพราะคิดว่าเพื่อนคงจะเป็นห่วงที่นั่งพิงหน้าต่างรถแบบนั้นจึงช่วยจัดท่าให้เข้าใหม่ก่อนที่เขาจะเข้าสู่โลกแห่งการพักผ่อนอีกครั้งไว้ตอนตื่นค่อยมากินละกัน

 

 

              อีกประมาณ 10 นาทีเราจะไปถึงโรงเรียนกันแล้วนะครับ ตอนนี้ก็ขอให้นักศึกษาทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมนะครับเสียงดังน่ารำคาญของอาจารย์ที่ถูกเปลออกมาจากลำโพงเสียงแตกทำให้เจ้าตัวเล็กขยับตัวไปมาอย่างรำคาญ

              ตื่นได้แล้วจะถึงแล้วนะ

              อืม เราตื่นแล้ว

              ตื่นแล้วทำไมยังหลับตาอยู่ล่ะ

              ปรับสภาพอยู่ไงมินอย่างเพิ่งชวนเราคุยสิเสียงหัวเราะจากคนข้างกายทำให้น้ำตาลหงุดหงิดมันใช่เรื่องจะมาขับหรือไงกัน!

              คิ้วย่นหมดแล้วครับ ตัวเล็กอีกฝ่ายใช้ฝ่ามือใหญ่มาสัมผัสที่บริเวณหัวคิ้วที่ย่นเพราะความหงุดหงิด แต่เดี๋ยวนะท้ายประโยคแบบนั้นมันคืออะไร ปกติมินไม่เคยเรียกเราแบบนั้นนี่

              พี่มังกร!” ตัวเล็กของพี่มังกรผละร่างออกจากบ่าแกร่ง ความง่วงที่เคยมีมลายหายไปจนหมด เจ้าตัวเบิกตากว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าคนข้างตัวไม่ใช่เพื่อนสนิทที่ควรจะนั่งอยู่ตรงนี้แต่กลับเป็นพี่เลี้ยงของเขามานั่งอยู่แทน

              ครับพี่เองมังกรตอบ เขาส่งยิ้มอ่อนโยนให้อีกฝ่ายอย่างที่ทำปกติ

              พ พี่ไม่ได้ไง แล้วมินไปไหน พี่ปล่อยมินทิ้งไว้ที่ปั๊มหรอ หนูไม่ยอมนะ หนูจะโทรหามิน อ้ะ!”

               เดี๋ยวก่อนครับฟังพี่พูดก่อนสิมังกรคว้าโทรศัพท์ของเจ้าตัวเล็กที่เตรียมต่อสายหาเพื่อน น้ำตาลมองค้อนอีกฝ่ายอย่างเคืองๆ ถ้ามังกรปล่อยมินทิ้งไว้ที่ปั๊มอย่างที่เขาคิดนะ น้ำตาลจะโกรธจริงๆ ด้วยถึงอีกฝ่ายจะมีบุญคุณกับเขาก็ตาม

              มินไปนั่งกับเพื่อนพี่ที่บัส 3 แล้วล่ะ ทำไมครับพี่จะนั่งกับน้องเทคของตัวเองไม่ได้หรือไงเจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้าเล็กน้อย ฟังก็รู้ว่าแกล้งทำแต่ดูเหมือนจะมีแค่คนเดียวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว

              ก ก็ได้ พี่มังกรนั่งกับน้ำตาลก็ได้

              ขอบคุณนะครับคนตัวสูงลูบศีรษะน้องเทคด้วยความเอ็นดู

              น้ำตาลไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่าย ยิ่งพักหลังๆ มา พี่เลี้ยงของเขาคอยช่วยเหลืออยู่ตลอดทุกเรื่อง ถึงจะอยากทำตัวดีๆ ด้วย แต่ที่ผ่านมาน้ำตาลก็รู้ว่าตัวเองแสบกับพี่เขาไว้มากแค่ไหนจะให้มาพูดดีด้วยก็คงรู้สึกแปลก จึงได้แต่นั่งเงียบไม่รู้ว่าจะชวนอีกฝ่ายคุยอะไร

              หิวหรือยังครับมังกรที่เห็นว่ารุ่นน้องของตัวเองนั่งเงียบไม่ยอมชวนเขาคุยหรือส่งเสียงบ่นหงุงหงิงเวลาอยู่กับเขาอย่างที่ทำประจำเลยเอ่ยปากชวนคนตัวเล็กคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบจนเกินไป

              อื้มหิวแล้วเจ้าต้วเล็กพยักหน้าพอพูดถึงของกินทีไรตาเป็นประกายเชียวนะ

              ครับ เอานี่ไปกินก่อนมินฝากซื้อมาให้น้ำตาลมองแซนด์วิชและนมอีกหนึ่งกล่องในมือของอีกฝ่าย เขาไม่ลังเลที่จะรับมาก่อนจะรีบแกะกินด้วยความหิว

              แล้วทำไมพี่ถึงมาได้น้ำตาลพูดไปในขณะที่กินไปด้วย เจ้าตัวเล็กมองเขาตาแป๋วราวกับกำลังรอคำตอบ

              พี่เรียนวิชานี้แต่เป็นตัวสูงครับเลยต้องมาด้วยน้ำตาลพยักหน้ารับปากก็เคี้ยวแซนด์วิชตุ้ยๆ อย่างน่าเอ็นดู

              ว่าแต่เราได้อยู่กลุ่มของพี่คนไหนมังกรถาม

              พี่ใบเฟิร์นเจ้าตัวเล็กตอบ

              สำหรับโปรเจ็คของนักศึกษาปี3 ที่ลงรายวิชาเดียวกันแต่เป็นตัวสูงจะต้องควบคุมงานของน้องปี 1 ให้เป็นไปตามที่กำหนดโดยแผนการบางอย่างจะมีรุ่นพี่เป็นคนดูแลและในส่วนนี้เองจึงจะเป็นคะแนนให้กับนักศึกษาชั้นปีที่ 3

              ใบเฟิร์นก็เก่งตัดใจฟังพี่เขาด้วยนะ

              อื้อ

              แต่ว่านะวิชานี้ถ้าอยากได้คะแนนสูงๆ สำหรับปีหนึ่งคือเราควรใช้ศัพท์ง่ายๆ ที่คนฟังสามารถเข้าใจได้ทุกคน ไม่อย่างนั้นก็จบ…” น้ำตาลนั่งฟังรุ่นพี่พูดถึงโปรเจ็คในสมัยปี1 เขานั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อเพื่อเป็นการเก็บข้อมูลและจะได้เอาไปปรับใช้กับงานกลุ่มของตัวเอง ยิ่งพี่เลี้ยงของเขาขึ้นชื่อว่าได้คะแนนท็อปได้หลายวิชายิ่งต้องปอกลอกเอาเคล็ดลับออกมาให้หมด

              จริงๆ ก็มีเท่านี้นะ ปี1 อาจารย์ไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องดีมากขนาดนั้น

              อ่า ครับเจ้าตัวเล็กพยักหน้ารับ ความเงียบกลับเข้ามาเยือนอีกครั้งเมื่อรถบัสกำลังขับตรงเข้าไปภายในโรงเรียนซึ่งเป็นสถานที่ทำโปรเจ็ค ทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันต่อเพราะกำลังจะถึงที่หมายแล้ว แต่จู่ๆ น้ำตาลก็พูดขึ้นมา

              พี่มังกร คือ…”

              หืม ว่าไงครับเดือนมหาลัย หันหน้าไปมองรุ่นน้องตัวเล็กที่เหมือนว่ากำลังมีเรื่องคาใจ

              คือว่า ขอบคุณนะครับที่ช่วยหนูในทุกๆ เรื่องเลยพูดออกไปแล้วก็รู้สึกเสียฟอร์มนิดหน่อย เมื่อพูดจบเจ้าตัวเล็กก็หันหน้าออกไปมองทางนอกหน้าต่างสร้างความขบขันให้กับคนข้างตัวเป็นอย่างดี มังกรจึงโน้มตัวเข้าไปใกล้เด็กที่กลัวเสียฟอร์มก่อนจะเอ่ยกระซิบข้างหูของคนน่ารักเบาๆ

              ไม่เป็นไรครับ เด็กดี…”

 

 

              หลังลงมาจากรถบัส นักศึกษาก็ทยอยลงไปรับกระเป๋าเดินทางที่อยู่ใต้ท้องรถเพื่อนำไปเก็บไว้ยังที่ภาพในคืนนี้กันเสียก่อนที่จะไปรวมตัวกันที่ห้องประชุมของทางโรงเรียน

              น้ำตาลรับกระเป๋าคืนจากคนดูแล เขามองหาเพื่อนๆ ของเขาก่อนที่เดือนเอกอดีตบัดดี้ของเขาจะเดินตรงมาหาด้วยรอยยิ้มแห้งราวกับว่ากำลังกลัวในสิ่งที่ทำลงไป

              ไม่ต้องมาพูดเลย

              โถ่น้ำตาลเราก็ไม่ได้อยากทิ้งน้ำตาลให้ไปนั่งกับพี่เขาหรอกนะ แต่ว่า…”

              แต่ว่าอะไร?” ท้ายประโยคของเดือนเอกเงียบลงไปเมื่อเพิ่งจะนึกได้ว่าไม่ควรพูดมากไปกว่านี้

              ไม่มีอะไรหรอก รีบไปเก็บกระเป๋ากันเถอะ” เดือนเอกตัดบทลงแต่เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินนำน้ำตาลตามไปยังทางที่เพื่อนๆ กำลังทยอยเดินตามกันไปเมื่อเห็นดังนั้นน้ำตาลจึงรีบเดินตามไปด้วยเช่นกันแต่ติดปัญหาที่ว่ากระเป๋าของเขาหนักเกินไป

              ตั้งแต่เช้ามาน้ำตาลไม่ได้มีโอกาสถือกระเป๋าเลยแม้แต่ครั้งเดียว และนั่นเป็นเพราะว่าพี่ชายของเขาคอยช่วยถือให้ตลอดเวลารวมถึงเป็นคนที่นำกระเป๋าไปไว้ยังใต้ท้องรถอีกด้วย  เจ้าตัวเล็กถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ เขาคิดว่าไม่ได้เตรียมของใช้มาเยอะเลยนะมันไม่น่าจะหนักขนาดนั้นเลยนี่

              ทำไมยังไม่ไปอีกครับมังกรที่ลงมาจากรถเป็นคนสุดท้ายเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อยังเจอน้องเลี้ยงของเขายืนอยู่ที่บริเวณรถบัสคนเดียว

              ก็ใช่ พี่มังกรช่วยหนูถือกระเป๋าหน่อยน้าน้ำตาลพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองอย่างมีพี่เลี้ยงอยู่และถือว่าเป็นความโชคดีที่อีกฝ่ายยังไม่ได้เดินไปไหน

              แล้วทำไมพี่ต้องช่วยเราถือด้วยล่ะครับมังกรถามกลับ

              ก็พี่เป็นพี่เลี้ยงหนูนี่ รู้ไหมว่าคนเป็นพี่ต้องช่วยเหลือน้องนะจะได้เป็นสุภาพบุรุษน้ำตาลพูดราวกับกำลังสอนหลักการชีวิตให้คนเป็นพี่

              แล้วถ้าพี่ไม่ช่วยล่ะครับมังกรถามหยั่งเชิงดูซิว่าอีกฝ่ายจะยังออดอ้อนเข้าได้เหมือนเดิมหรือไม่

              ถ้าไม่ช่วยก็ไม่เป็นสุภาพบุรุษหรอกน้า

            ช่วยหนูหน่อยนะครับพี่มังกร

              ใครจะคิดว่าเดือนมหาวิทยาลัยอย่างมรกตจะต้องมาเป็นเบ๊คอยถือกระเป๋าให้กับเด็กจอมดื้ออย่างน้ำตาลกัน

              เขาอุ้มกระเป๋าของน้องเทคด้วยสองมือโชคดีที่กระเป๋าของเขามีเพียงเป้ขนาดกลางเท่านั้นจึงไม่ได้รู้สึกว่ามันหนักอะไรถึงขนาดนั้น ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเล็กเตรียมจะย้ายบ้านหรือยังไงกันถึงเอาของใช้มาเยอะขนาดนี้

              ห้องพักอยู่บนชั้นสองนะครับ ขึ้นไปได้เลยเจ้าหน้าที่ของทางโรงเรียนที่ยืนคอยต้อนรับอยู่บริเวณอาคารไม้หลังใหญ่จำนวนสามชั้นบอกกับน้ำตาลและมังกรที่เพิ่งจะเดินมาถึงเป็นกุล่มสุดท้าย และแน่นอนว่ามังกรยังต้องเป็นผู้ถือกระเป๋าให้กับน้องเทคของเขาจนขึ้นมาถึงชั้น 2 อย่างไม่มีทางเลือก

              ขอบคุณมากนะครับพี่มังกรเมื่อขึ้นมาถึงชั้น 2 น้ำตาลก็พูดขอบคุณกับคนที่ช่วยยกกระเป๋ามาให้เขาจนมังกรอดที่จะมันเขี้ยวในความเจ้าเล่ห์ของเด็กคนนี้ไม่ได้จึงขออวดสรรพคุณของตัวเองกันสักหน่อย

              สุภาพบุรุษยินดีช่วยคนที่อ่อนแอเสมอครับ

              ไม่หรอกครับ

              “?” เห็นถ้าทางงุนงงของเดือนมหาลัย เจ้าตัวเล็กจึงหัวเราะคิกคักก่อนที่จะตอบออกมา

              จริงๆ แล้วมันแค่หนักไปหน่อยเท่านั้นเอง ถือว่าทำหน้าที่พี่เลี้ยงของตัวเองละกันนะ น้ำตาลเอาของไปเก็บก่อนดีกว่า

              แสบนักนะตัวเล็ก!” มังกรตะโกนไล่หลังรุ่นน้องที่วิ่งดุ้กๆ หนีเข้าไปในห้องพัก สรุปแล้วเขาแค่โดนหลอกใช้สินะแต่เอาเข้าจริงเขาก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องถูกเด็กที่คิดว่าตัวเองเจ้าเล่ห์หลอกใช้ เพราะเขาเองก็ยอมให้ถูกหลอกเพราะความช่างอ้อนของน้องนั่นแหละ

 

            ย้อนกลับไปประมาณครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

 

              Namkang & Namtarn FC ได้เพิ่มรูปภาพใหม่

              อร๊าย เพื่อนสนิทเขาซบกัน พี่น้ำแข็งมาเห็นแบบนี้เดือนเอกของเราจะโดนหักคอไหมคะ With Namkang Narawat

              บนเพจแฟนคลับของสองพี่น้องน้ำแข็ง-น้ำตาล ได้โพสต์ซึ่งเป็นภาพแอบถ่ายในขณะที่น้ำตาลกำลังนอนหลับโดยที่ศีรษะซบไปที่บ่าแกร่วของเดือนเอกอย่างมินจนเกิดเป็นกระแสและถูกแชร์ไปในระยะเวลาอันรวดเร็วเพราะความน่ารักของทั้งสองคน

              ความคิดเห็นที 1 : กรี๊ด สาววายตายสงบค่า

              ความคิดเห็นที่ 2 : ฮือ นี่มันพระนายในอุดมคติ

              ความคิดเห็นที่ 3 : พี่น้ำแข็งมาจัดการมินเลยค่ะ!

              และความเห็นอีกมากมายที่ถูกโพสต์บนรูปนั้น และหนึ่งในคนที่เห็นโพสต์นี้ถึงกับคิ้วกระตุกทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ในภาพเป็นใคร

              เฮ้ยไอมิน

              ครับพี่มังกร

              เดี๋ยวมึงย้ายไปนั่งกับพวกปี 3 นะเว้ย

              อ้าวทำไมล่ะครับ

              ไม่มีอะไรกูแค่หมั่นไส้มึงเฉยๆ

              ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่แต่เดือนเอกอย่างมินจะไปทำอะไรได้นอกจากจะต้องยอมระเห็จตัวเองย้ายไปนั่งกับพวกปี 3…ไว้คอยตอนที่เขาเป็นเดือนมหาลัยก่อนเถอะไว้ตอนนั้นจะมาข่มคืนไอ้พี่มังกร!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #190 mook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:16

    สงสารมินดีมั้ยนะ55555

    #190
    0
  2. #139 View_Aranya (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 08:19
    55555555
    #139
    0
  3. #120 Xialyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:57
    คนเขาหวง
    #120
    0
  4. #53 AYITTUN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 12:17
    โอ๋นะเจ้ามินน
    #53
    0
  5. #26 normal curve (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:51
    วุ้ยยยยย หึงหรอพี่มังกรรร
    #26
    0
  6. #23 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 03:48
    ประโยคที่ว่า"ไม่มีอะไรหรอก รีบเอากระเป๋าไปเก็บกันเถอะ"ต้องมินเป็นคนพูดใช่ไหมคะ แล้วน้ำแข็งมาจากไหน พี่น้พอแข็งไม่ได้มากับทริปด้วยนะ นะคะ
    #23
    0