[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 : ยอมรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

ตอนที่ 6 : ยอมรับ

          หลังจากที่พวกผมกับน้องเวหามาถึงกองถ่ายละครแล้ว น้องเวหาก็รีบไปแต่งหน้าทำผมแล้วก็เปลี่ยนชุดที่จะใช้เข้าฉากในวันนี้ พวกเราอยู่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งซึ่งเป็นโลเคชั่นในการถ่ายทำในวันนี้ น้องเวหาดูผมจะเกร็งๆ เลยฝากผู้จัดการดูแลผม….แต่ยังไงก็เถอะพี่เขาก็คงมาดูแลผมได้ไม่เต็มที่เพราะต้องไปช่วยงานในกองถ่าย ผมเลยเลือกที่จะมานั่งหลบมุมเงียบๆคนเดียวเพื่อไม่เป็นการรบกวนทีมงาน

          แต่ว่าดูแล้วมันก็จะยังคงดูวุ่นวายไม่น้อย….เพราะใครหรอ เพราะพวกนักแสดงกันเองนี่แหละ

          ผมได้ยินนักแสดงชายคนหนึ่งพูด….เดาว่าผู้หญิงที่กำลังเกาะแกะน้องเวหาอยู่ชื่อว่า พี่กิ๊ฟ ดูน่าจะต้องเข้าฉากกับน้องเวหาในวันนี้

          แฟนแกอะไรกันยะเจ้าซัน มาพูดอะไรให้น้องเวหาเสียหาย

          ใช่ไม่ใช่ก็ปล่อยเพื่อนผมได้แล้วครับพี่ พี่ก็รู้ว่าบริษัทเราไม่โอเคถ้าจะมีข่าวเรื่องแบบนี้ออกไป

          นักแสดงชายคนนั้นน่าจะชื่อซันนะจากที่ได้ยินพี่กิ๊ฟอะไรนี่แหละพูดดูแล้วน่าจะเป็นเพื่อนร่วมสังกัดของน้องเวหาพอซันพูดจบพี่กิ๊ฟดูท่าทางหงุดหงิดแต่ยอมปล่อยแขนน้องเวหาแล้วเดินเข้าไปในที่ถ่ายทำ

          รอแปปนึง วันนี้เข้าฉากสองสามฉากก็จบละ

          น้องเวหาเดินมาหาผมที่นั่งรออยู่ที่โซฟาที่ห่างจากตัวกองถ่ายนิดหน่อยแล้วพูดกับผม….คงกลัวผมจะรอนานล่ะมั้ง

          ไม่เป็นไรครับน้องเวหา ทำงานเถอะพี่ไม่รีบครับผมบอกน้องจริงๆ ผมไม่รีบหรอกอยากอยู่ดูด้วยแหละว่าถ่ายละครเข้าทำกันยังไง

          คนนี้หรอที่บอก….น่ารักดีนะ เป็นพี่สินะสวัสดีครับ ชื่ออะไรหรอซันเดินเข้ามาแล้วก้มตัวลงมาพูดใกล้หน้าผม

          เอ่ออ คือสวัสดีครับ ค คือพี่ชื่อกันครับผมแอบประหม่าเล็กๆน้องซันหน้าตาดีนะ  ไม่ได้ไปทางหล่อ แต่เรียกว่าอะไรนะคงไปทางน่ารักๆล่ะมั้ง

          พอน่าซันไปเตรียมตัวถ่ายได้แล้วน้องเวหาพูดกับซัน

          หึหึ ไปก็ได้….หวังจะได้เจอกันใหม่นะครับ….พี่กันผมเสียวสันหลังวาบที่น้องเข้ามากระซิปข้างหูผม ดูน่ากลัวพิลึกแฮะ

          น้องเวหากับซันเดินเข้าไปเตรียมตัวถ่ายแล้ว ผมเลยแอบลุกย่องๆเข้าไปดูน้องๆถ่ายทำกัน ตอนนี้เริ่มถ่ายกันแล้ว

          ฉากแรกเป็นฉากที่ ซัน พี่กิ๊ฟ น้องเวหา เข้าฉากด้วยกันเป็นฉากในห้องเรียน ทั้งสามคนคงรับบทเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันแน่ๆเลย ผมอยากถ่ายเอาไปอวดแจน แต่โดนพี่แมนผู้จัดการน้องเวหาห้ามเอาไว้ก่อนบอกว่าห้ามถ่าย

          ผมดูน้องเวหาเข้าฉากทุกๆฉากน้องมีเสน่ห์มากครับ เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้รับฉายาว่าวาที่สามีแห่งชาติคนต่อไป ตอนนี้น้องยังอายุไม่ถึง20 ยังมีเสน่ห์ขนาดนี้ โตไปจะขนาดไหน ผมยังแอบหวั่นไหวเลย งื้อออ ……ผมกำลังคิดอะไรอยู่เนี้ย ผมรีบปัดความคิดออกจากหัวดูการถ่ายทำของน้องจนน้องเข้าฉากครบทุกฉาก

          พอถ่ายเสร็จน้องเดินตรงมาทางผม คงเห็นผมที่มายืนเนียนๆในกลุ่มตากล้อง

          เสร็จแล้วเดี๋ยวเปลี่ยนชุดแปปนึง ไปนั่งรอก่อน

          โอเคครับ พี่ไปนั่งรอข้างหน้านะน้องเวหาเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดผมเลยจะเดินไปนั่งรอน้องเวหาแถวหน้าโรงเรียน

          แต่ก่อนที่ผมจะเดินออกมามือผมโดนดึงไว้ก่อนโดย….พี่กิ๊ฟ!

          น้องเป็นเพื่อนกับน้องเวหาหรอคะ

          เอ่ออ ค คือ ผมเป็นรุ่นพี่ของน้องเวหาที่มหาลัยครับผมตอบแบบตะกุกตะกักนิดหน่อยเพราะเพิ่งจะเคยพูดคุยกับดาราผู้หญิงที่สวยมากแบบนี้ครั้งแรก

          แล้วทำไมมาด้วยกันคะแววตาพี่กิ๊ฟดูเย็นชาและดูแฝงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก ผมเลยแอบกลัวนิดๆและพยายามที่จะตอบไป

          เอ่ออ พอดีพวกเราไปทำธุระกันมาครับแล้วเสร็จเย็น ผมเลยกลับไม่ทัน ต้องมากองถ่ายกับน้องเวหา พวกเราไปทำธุระรถคันเดียวกันครับผมไม่รู้หรอกว่าทำไมพี่เขาถึงเดินเข้ามาคุยกับผม ผมเลยพยายามที่จะอธิบายให้ฟัง

          แล้ว ทำไมถึ...ยังไม่ทันที่กิ๊ฟจะถามผมจบ ก็มีคนเข้ามาช่วยชีวิตผมพอดี

          พี่กิ๊ฟมาทำอะไรที่นี้ครับ ผู้กำกับเขาถามหาน่ะครับซันเดินเข้ามาบอกกับพี่กิ๊ฟ พี่กิ๊ฟถามเสียงจิ๊จ๊ะแต่ก็ยอมเดินกลับเข้าไปในโรงเรียน

          หึหึ อยู่เฉยๆก็โดนพี่แกไม่ชอบขี้หน้านะครับน่าสงสารจังเลยนะแต่คนอย่างนี้หรอดูไม่น่าเลยนะ

          เอ่ออ คือทำไมหรอครับพี่ไปทำอะไรที่พี่เขาไม่พอใจหรือป่าวครับผมยังงงกับสิ่งที่ซันบอกผม

          พี่เขาไม่พอใจไปทั่วครับเรื่องนี้อย่าไปสนใจเลยครับ แต่ผมสนใจอยากรู้อย่างอื่นมากกว่าแววตานั้นเจ้าเล่ห์น่ากลัวเหลือเกินซันพยายามจะเข้ามาใกล้ตัวผม ถึงซันจะดูตัวเล็กแต่ก็ตัวสูงกว่าผมอยู่ดีซันพยายามที่จะโอบรอบเอวผมทันที่ผมจะพยายามกระเถิบออกห่าง

          ซัน!” น้องเวหาตะโกนเสียงเหี้ยมและสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

          หึหึ กูกำลังจะช่วยมึงอยู่นะ มึงควรขอบคุณกูไม่ใช่มาไม่พอใจกู

          ขอบใจแต่ไม่ต้อง….กลับน้องเวหากระชากข้อมือผมอย่างแรกแล้วให้เดินตามไปที่รถ ผมตกใจแต่ยอมเดินตามน้องไป ผมลองหันกลับไปมองซันเขาก็ส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาให้ผมอีกรอบ ผมเลยเลิกสนใจเดินตามแรงดึงของน้องเวหาไปยังที่รถ

          ตลอดระยะทางน้องเวหาดูหงุดหงิดมาก ผมนั่งตัวเกร็งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ไม่กล้าที่แม้แต่จะขยับตัวแต่เพราะความอึดอัดทำให้ผมเลือกที่จะถามไป

          เอ่อ น้องเวหาไม่โกรธอะไรพี่หรือป่าวครับผมถามแล้วหันไปมองหน้าน้องเวหาที่กำลังขับรถอยู่ที่ข้างตัวผม

          “…….น้องยังคงเงียบไม่พูดอะไรครับ

          ค คือพี่ดูน้องเวหาไม่ค่อยพอจะไรบางอย่าง น่ะ พี่เล... ยังไม่ทันที่ผมจะถามจบ

          ไอซัน มันทำอะไร!” น้องเวหาตะคอกผมเสียงดังจนผมกลับกลัว

          อะ อะไรนะครับ

          ซัน มันทำอะไรเมื่อกี้

          ซัน ไม่ได้ทำอะไรครับ ซันแค่เดินเข้ามาทักทายพี่เฉยๆผมเลือกที่จะโกหกไปกลัวว่าบอกความจริงแล้ว อาจทำให้น้องยิ่งไม่พอใจ

          แล้วทำไม เห้อ ช่างเถอะน้องถอนหายใจแล้วเงียบไปอีกครั้งหนึ่ง แต่ผมมีอะไรบางอย่างค้างคาใจเลยเลือกที่จะถามน้องไป

          น้องเวหาครับ พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ ค คือ น้องเวหาเป็นอะไรกับพี่กิ๊ฟหรือป่าวครับดูพี่เขาแบบเอ่อ ค่อนข้างตัวติดกับน้องเวหาเป็นสิ่งที่ผมอยากจะถามมากที่สุด เพราะดูพี่กิ๊ฟน่าจะไม่ชอบผมที่ผมไปสนิทกับน้องเวหา

          ไม่มีอะไรทั้งนั้น…..แล้วถามทำไมน้องเวหาดูหงุดหงิดกับคำถามผม น้องหันมาทำหน้าตาเบื่อหน่ายนิดนึงก่อนที่จะหันกลับไปมองถนนต่อ

          พอดีพี่เห็นน้องเวหากับพี่เขาดูสนิทกันน่ะ สงสัยเลยถามเฉยๆจริงๆคำตอบของน้องไม่ได้ทำให้ผมหายข้อสงสัยหรอกนะ แต่ไม่กล้าถามต่อแล้ว กลัวน้องจะหงุดหงิดอีก

          ไม่มีอะไรทั้งนั้น และก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน….เข้าใจไหม

          “……...ผมนั่งเงียบไม่ได้ตอบคำถามของน้อง

          เข้าใจไหม!” น้องถามย้ำอีกรอบ

          พี่เข้าใจแล้วครับ น้องเวหาอย่าดุพี่สิ….เอ่อคือพี่กลัวคือจริงๆแล้วผมค่อนข้างกดดันมาก ถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

          “…….น้องเงียบไปแปปนึง

          ขอโทษและก็ตอบมาด้วยเสียงเบาๆ แต่ก็ทำให้ผมให้กลัวน้องลงเล็กน้อย

          ไม่เป็นไรครับผมตอบได้เท่านี้จริงๆตอนนี้

          ทีหลังถ้าไปกองถ่ายอีก พยายามอยู่ห่างกับทั้งซันทั้งพี่กิ้ฟไว้ เข้าใจไหม?” น้องเวหาหันมาถามผม

          เข้าใจแล้วครับหืมมมม ว่าแต่ผมจะได้ไปกองถ่ายอีกหรือ ทำไมน้องถึงบอกกับผมไว้แบบนี้

          แล้วอาทิตย์หน้าจะไปมูลนิธิอีกไหม

          ไปครับ พี่ไปทุกอาทิตย์ครับ

          แล้วจะไปวันไหน

          แล้วแต่วันเลยครับ ถ้าวันไหนเรียนแค่ตอนเช้าก็จะไปช่วงบ่ายๆเลย แต่ส่วนใหญ่พี่ไปวันศุกร์เพราะน้องๆเลิกเรียนกันเร็วๆ

          ถ้าจะไปก็ไลน์มาบอก

          อะไรนะครับดูแปลกๆนะ ทำไมผมต้องบอกน้องอะว่าจะไปวันไหน ปกติผมก็ไปของผมตลอด

          จะไปวันไหนก็ไลน์มาบอก จะไปส่งห้ะ น้องจะไปส่งผม

          ค คือ พี่ไม่เป็นไรครับ พี่ไปเองได้นะ จะได้ไม่ต้องลำบากน้องเวหาด้วยจริงๆผมกลัวรบกวนน้องเขาลำบากครับ กลัวจะเป็นแบบวันนี้อีก แล้วที่สำคัญไปกับน้องผมก็เขิน น้องไม่ใช่คนธรรมดานะ น้องเป็นดาราที่หน้าตาโคตรหล่อ ผมจะไม่หวั่นไหวได้ไง

          อย่าดื้อได้ไหม ก็บอกว่าจะไปส่ง

          เอ่อออ คือ ก็ได้ครับ” เงียบเลยครับผมไม่กล้าปฏิเสธน้องเลย

          เรานั่งรถกันต่อมาประมาณ 15 นาทีก็ถึงคอนโดของผมแล้วครับ น้องเวหาวนเข้ามาส่งผมในคอนโดผมด้วยแหละ

          วันนี้ขอบคุณน้องเวหาที่อุตส่าห์ขับไปส่งพี่ที่มูลนิธิ และก็ยังขับมาส่งพี่คอนโดอีก วันนี้ทำเดือดร้อนหลายเรื่องเลยพี่ต้องขอโทษด้วยนะครับ งั้นพี่ไปก่อนนะครับผมเตรียมบอกลาน้อง ลงจากรถของน้อง

          อืม ไม่เป็นไรน้องตอบผมแค่นั้น

          เอ่ออ คือ…...

          “………...

          คือออ ถ้าน้องเวหาถึงบ้านแล้วไลน์บอกพี่หน่อยได้มั้ยครับ

          “……..

          ค คือ มันดึกแล้วน่ะครับ พี่เป็นห่วงกลัวแบบอุบัติเหตุไรงี้

          อืมน้องตอบผมแค่นั้น แต่ผมก็อุ่นใจนะ

          งั้นพี่ไปก่อนนะครับ แล้วเจอกันใหม่ครับ

          หลังจากลงจากรถ เวหาก็ส่ายหน้านิดนึง แล้วก็ขำกับตัวเองเล็กๆก่อนที่จะขับรถออกจากคอนโด

          ผมเดินตัวลอยขึ้นคอนโด กดลิฟท์ ยิ้มเหมือนคนบ้า จนเดินเข้าห้องตัวเอง ดีนะไม่มีใครเจอผมตอนนี้ ไม่งั้นคงหาว่าผมบ้าแน่ๆ

          แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ผมเชิน ดีใจด้วยช่วงแรกที่ผมรู้จักกับน้องดูน้องไม่ค่อยโอเคกับผมเลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้สถานการณ์ต่างๆเริ่มดีขึ้น ผมเริ่มได้คุยกับน้องมากขึ้น บางทีผมอาจจะเริ่มๆหวั่นไหวกับน้องแล้ว (คงไม่ใช่หรอก ก็คงแค่เขินคนหล่อๆทั่วไป) ผมบอกกับตัวเอง ก่อนที่จะรีบเตรียมตัวอาบน้ำเข้านอน เพราะพรุ่งนี้ผมมีเรียนเช้า

 

_________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่หก น้องเวหากับพี่กันความสัมพันธ์เริ่มโอเคแล้ว 

แต่ความสัมพันธ์กับคนดังระดับว่าที่สามีแห่งชาติจะเป็นไปในรูปแบบไหนกัน อย่าลืมติดตามกันต่อจ้าาา

ตอนถึงสองตอนหน้า เค้าจะไปเที่ยวทะเลกันด้วยจ้าาา ฟินแน่นอนอย่าลืมติดตาม


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #125 Momo2018 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:25

    พิมพ์ผิดเยอะจัง ตกหล่น เกินมาจนแปลไทยเป็นไทยยังงงเลย อยากให้นักเขียนตรวจคำผิดบ้างเพราะเยอะมากจริงๆ


    ส่วนเรื่องน่าสนใจ แต่สะดุดตอนอ่านตลอดเลย

    #125
    1
    • #125-1 gusssnk(จากตอนที่ 7)
      28 กันยายน 2562 / 01:28
      ในฉบับรูปเล่มและ E-book ทำการแก้คำผิดและรีไรท์แล้วงับ
      ฉบับที่ลงตรงนี้ยังไม่ได้แก้คำผิดและรีไรท์ไว้ว่างๆ จะมาลงฉบับรีไรท์จ้า
      #125-1
  2. #95 ฟิลลิปส์_ฟิลส์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:44
    ชั้นว่าอิพระเอกน่าจะไม่ไหวแล้ว แต่ชั้นชอบโพซันวะ ตื่นเต้นมาก 55
    พระเอกนี่รู้อะไรมา บอกไปหมดด อย่าไปบอกอะไรกับมันค่ะ
    #95
    0
  3. #43 PPSnook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:11
    อิพอร์ชชั่วจริงๆตัวเองนะเลวมาใส่ความกันอีก แล้วน้องเวหานี่ไพโบล่ากินเหรอ
    #43
    0
  4. #25 9minx (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:50

    เอาคำว่า งื้อ ออกได้ไหมคะ 5555 กำลังจะเขินน้องเวหา อ่านเจองื้อแล้วแปลกๆอ่ะ ;_;

    #25
    0
  5. #17 Josafe_21 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:48

    เขิลแทนพี่กันนนนน
    #17
    0