[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 : เปิดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

ตอนที่ 5 : เปิดใจ

[เวหา]

          ตลอดระยะทางจากมหาลัยไปมูลนิธิคนตาบอดแถวราชเทวี คนที่นั่งมาด้วยข้างผมก็หลับไปตลอดทาง

          จังหวะหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ….ผมที่ลงมาปิดถึงหน้าผาก ตาที่ปิดสนิท ขนตายาว ใบหน้าขาวนวลและปากที่อมชมพู ประดุจดั่งตุ๊กตาน่ารัก ทำให้ผมไม่สามารถละสายตาไปจาก กัน พี่รหัสของผมได้เลย

          จริงๆแล้วการที่กันนั่งรถมากับผมในวันนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผมอยากรู้ว่าจริงๆแล้วกันเป็นคนยังไงกันแน่

          กูเตือนมึงไว้นะเว้ย เห็นหน้าตาแบบนั้นโคตรบ้าผู้ชาย เอาผู้ชายไม่เลือกหน้า ได้แล้วก็ทิ้งคำเตือนจากเพื่อนสนิทของผม พอร์ช ที่เตือนผมในวันรับน้องเป็นเพราะว่าจริงๆผมมองว่ากันเป็นคนน่ารักคนนึงเลยนะ เลยเผลอพูดไปกับพอร์ชวันนั้น แต่เพราะพอร์ชเป็นคนกว้างขวางรู้จักคนเยอะ ผมเลยเลือกที่จะฟังคำเตือนของเพื่อน

          ผมเป็นคนที่ไม่ชอบคนที่ไม่ชอบคนเข้าหาผมเพราะหน้าตา ผมรู้ตัวดีว่าผมเป็นยังไง อยู่ในฐานะอะไร การที่ผมเป็นดาราผมเลยต้องระวังตัวเป็นพิเศษ บวกกับต้นสังกัดของผมที่ไม่โอเคกับการที่นักแสดงและไอดอลในสังกัดมีความรัก ผมเลยต้องระวังตัวเป็นพิเศษ

          ในช่วงแรกพอผมได้รู้ว่ากันเป็นคนยังไง ผมเลยไม่ค่อยอยากที่จะเข้าใกล้มากนัก บางครั้งกันซื้อขนมมาให้ผมหรือพยายามทำดีกับผม ผมเลยมักจะหงุดหงิดใส่ต่อการกระทำแบบนั้นบ่อยๆ แต่พอมารู้ทีหลังว่ากันเป็นพี่รหัสของผมรวมถึงพี่เทคบ้านด้วย ผมเลยจะรับความหวังดีแค่เรื่องเรียนจากกันเท่านั้น

          ตอนเลี้ยงสายผมก็สงสัยนะว่าทำไมสายนี้ถึงมาเฉลยสายรหัสกันก่อนวันอักษรไนท์ เพราะผมจำได้ว่าต้องให้น้องตามหาพี่รหัสให้เจอก่อนวันอักษรไนท์ไม่ใช่หรอ แต่ถ้าน้องเจอพี่ก่อนจริงๆพี่ก็ต้องโดนลงโทษแทน อย่างงี้กันจะยอมโดนลงโทษหรอ เพราะกันมา บอกผมตั้งแต่อาทิตย์แรกที่เปิดเทอมเลย ทีแรกผมก็ไม่เชื่อนะนึกว่าจะหาลูกเล่นอะไรเข้าใกล้ผม แต่พอผมดูรายชื่อของพี่ปีสองผมถึงเชื่อเพราะผมกับกันรหัสตรงกันบวกับ พี่โปเต้พี่บัณฑิตในสายรหัสของผมบอกว่า สายเราจะบอกน้องเลยตั้งแต่วันแรกๆ แล้วก็ทำกันมาทุกปีรุ่นต่อรุ่นสืบทอดกันมา จะไม่รอเฉลยวันอักษรไนท์เพราะงั้นสายนี้จึงมักจะกินเลี้ยงก่อนชาวบ้านเขา

           "ถือว่าปีนี้กันซวยละกันนะ 555 ดันมีกฎใหม่เอาไว้ก็ให้กันโดนลงโทษวันงานละกัน" พี่โปเต้ว่ามาแบบนี้ ผมก็เลยตามเลยละกัน

          ในช่วงที่กันไปเข้าห้องน้ำผมเลยมีโอกาสถามอะไรบางอย่างกับพี่โปเต้

          พี่โปเต้ครับพี่กันเข้าไปทำอะไรที่มูลนิธิหรอผมถามพี่โปเต้

          อ่อออ มูลนิธิคนตาบอดน่ะ กันชอบไปสอนหนังสือให้น้องนักเรียนคนตาบอดอะ เหมือนจิตอาสาไรงี้ เห็นไปบ่อยๆตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วล่ะ เป็นคนดีจนพี่อายเลย ฮ่าฮ่า

          หรอครับ แล้วพี่ก็ไปส่งพี่เขาบ่อยหรอครับ

          ก็ถ้าก่อนพี่เรียนจบวันไหนถ้ากันจะไป แล้วมีเรียนตรงกับพี่ หลังเลิกเรียนพี่ก็จะขับรถไปส่งนะ

          งั้นวันนี้ผมขอเป็นคนไปส่งพี่กันได้มั้ยครับ พอดีผมจะไปทำงานแถวนั้นพอดี พี่โปเต้จะได้ไม่ต้องวนไปส่งพี่กันด้วย

          เห้ยจะดีหรอ เหมือนพี่ใช้ดาราเลยนะเนี้ย ลำบากเราหรือป่าว

          ไม่เป็นไรจริงๆครับ ผมมีรถ

          อ่า งั้นพี่รบกวนหน่อยละกันนะ งั้นพี่รีบไปก่อนนะเดี๋ยวไปเข้างานไม่ทัน

          ครับพี่สวัสดีครับ ขอบคุณมากครับที่เลี้ยงวันนี้

          หลังพี่โปเต้จากไปประมาณห้านาที กันก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมเลยเล่าให้เขาฟังเองว่า ผมจะเป็นคนไปส่ง

          จริงๆผมก็ไม่ได้จะไปทำงานแถวนั้นหรอกครับ กองถ่ายละครของผมอยู่แถวบางซื่อ คนละที่กันเลยด้วยซ้ำแต่ผมอยากจะไปดูจริงๆว่ากันจะเป็นคนแบบที่พอร์ชบอกจริงๆหรือไม่

ขับรถมาประมาณสามสิบนาทีพวกเราก็ขับมาถึงมูลนิธิคนตาบอดที่นี่ เป็นทั้งมูลนิธิและโรงเรียนสำหรับผู้ที่มีความพิการทางสายตาครับ ขนาดค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียว

อื้ออออ ถึงแล้วหรอครับ หลังจอดรถที่หน้ามูลนิธิเสร็จกันก็งัวเงียลืมตาตื่นขึ้นมาทันที

อือ ถึงแล้ว

โอเค งั้นเดี๋ยวพี่ลงไปก่อนนะครับ ขอบคุณน้องเวหามากที่มาส่งพี่วันนี้นะครับกันเดินลงจากรถ ผมจึงตัดสินใจที่จะเดินตามลงไปด้วย

อ้าว น้องเวหายังไม่กลับหรอครับ หรือว่าจะไปเข้าห้องน้ำครับเดี๋ยวพี่พาไปก็ได้ครับ

จะไปด้วย

หืมมมกันทำหน้าสงสัย

จะไปด้วยไงผมตอบ

แต่น้องเวหาจะต้องไปถ่ายละครต่อไม่ใช่หรอครับ

          อีกนาน ตอนนี้ว่างไม่รู้จะไปไหนผมตอบไปงั้นแหละครับจริงๆก็อยู่ได้ไม่นานหรอก ถ้าคำนวณขับรถกลับไปกองถ่ายแล้วผมควรรีบออกจากที่นี้ด้วยซ้ำเพื่อให้ทันเริ่มกองวันนี้

          หรอครับ งั้นน้องเวหาไปสอนหนังสือน้องๆกับพี่ก่อนไหมครับ จะได้หาอะไรทำไปในตัว

          อืม ผมตอบแล้วเดินตามกันเข้าไปในมูลนิธิกันดูจะมาบ่อยมากเพราะเขาคุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่ที่นี้มาก เจอยามพี่ยามก็ทักทาย เจอแม่บ้านแม่บ้านก็ยิ้มให้

          อ้าวว น้องกันวันนี้ก็มาหรอคะเจ้าหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยทักกัน ตอนนี้พวกเราอยู่กันที่ห้องที่ดูเหมือนเป็นห้องประชาสัมพันธ์เป็นจุดลงทะเบียนให้กับคนทั่วไปที่จะมาสอนน้องๆ

          ครับพี่แป้ง วันนี้กันว่างเลยมาครับ วันนี้กันพาน้องมาช่วยสอนด้วยนะครับ

          จริงหรอดีๆ มีคนมาช่วยสอนเยอะน้องๆต้องดีใจแน่ๆ….อุ๊ยตายแล้วน้องเวหาที่เป็นนักแสดงใช่มั้ยคะเนี้ย ดีใจจังเลยเป็นเพื่อนน้องกันหรอคะพี่เจ้าหน้าที่ถามผม

          เอ่อ ผมเป็นรุ่นน้องครับ

          ดีใจจัง ครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มีคนดังขนาดนี้มา

          ว่าแต่น้องกันจะสอนวิชาภาษาอังกฤษเหมือนเดิมใช่มั้ยคะ

          ใช่ครับพี่แป้ง

          แล้วน้องเวหาจะสอนวิชาอะไรจ๊ะ ภาษาอังกฤษเหมือนกันไหมพี่เจ้าหน้าที่หันมาถามผม จริงๆผมคงต้องสอนภาษาอังกฤษนั่นแหละครับ วิชาเอกในคณะของผม บอกเลยวิชาอื่นผมก็ไม่มั่นใจขนาดนั้น

          เหมือนพี่เขาละกันครับ

          โอเคจ้า สักครู่นะจ้ะ….เด็กๆมีใครจะให้พี่ๆสอนวิชาภาษาอังกฤษมั้ยจ๊ะพี่แป้งหันไปถามเด็กๆที่นั่งรอคนมาสอนการบ้านอยู่

          หนูค่า! / ผมครับ!” น้องผู้ชายกับผู้หญิงสองคนยกมือขึ้นตอบ

          น้องฟ้า กับ น้องบอลนะคะ เดี๋ยวพี่แป้งถามพี่ๆเขาแปปนึงก่อนน้า

          วันนี้เป็นภาษาอังกฤษ ป.สาม นะคะ น้องๆโอเคกันใช่มั้ยคะ

          พวกผมสองคนพยักหน้า เลยได้รับหน้าที่ดูแลน้องๆทั้งสองคนวันนี้ แต่กฎระเบียบของการสอนคือ ครูคนสอนหนึ่งคนต่อน้องๆหนึ่งคนเท่านั้น ดังนั้นผมกับกันต้องแยกกันสอน

          แล้วใครจะให้พี่กันสอนดีจ๊ะ

          หนูค่า! / ผมครับ!” น้องๆสองคนเถียงกันเอาเป็นเอาตายดูแล้วจะติดกันเอามาก กันคงมาบ่อยจนได้สอนเด็กแทบทุกคนแล้ว สรุปแล้วผมได้สอน น้องบอล แต่น้องก็ฮึดฮัดแต่ต้องยอมเพราะรอบที่แล้วกันสอนน้องบอลไปแล้วรอบนี้กันเลยสอนน้องฟ้า

          ไปกันเถอะน้องฟ้า เดี๋ยววันนี้พี่กันจะสอนการบ้านให้น้า ไหนๆดูซิวันนี้เรื่องอะไรน้ากันเตรียมจูงมือพาน้องไปหาโต๊ะนั่งว่างๆเพื่อสอนการบ้าน แต่ก็หันมาพูดกับผมก่อนเดินไป

          เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงมาเจอกันตรงนี้นะครับน้องเวหา ดูแลน้องบอลดีๆนะครับผมพยักหน้ารับเตรียมพาเด็กที่ผมได้รับมอบหมายไปสอน แต่ดูท่าเจ้าตัวเล็กจะฮึดฮัดที่ไม่ได้พี่กันไปสอนไม่น้อย

          ไปได้แล้ว พี่จะได้เริ่มสอนสักทีผมพูดกับน้อง

          บอลไม่ไป บอลจะให้พี่กันสอน!” ผมแทบจะกุมขบับทำไมเด็กสมัยนี้ดื้อจริงๆ

          ไม่ได้นะจ้ะ น้องบอล เราตกลงกันแล้วไงคะ วันนี้ให้พี่เวหาสอนการบ้านก่อนนะ พี่เวหาเป็นนักแสดงชื่อดังเลยรู้ป่าว ให้พี่เขาสอนก่อนนะวันนี้พี่แป้งช่วยพูดกับน้อง

          น้องยอมเดินตามผมไปเพื่อหาที่นั่งจะได้เริ่มสอน เราเดินไปที่ม้านั่งไม่ไกลจากห้องประชาสัมพันธ์เท่าไหร่ ผมไม่เห็นแล้วตอนนี้ว่ากันพาน้องไปสอนการบ้านที่ไหน….แต่ตอนนี้ผมคงต้องเริ่มสอนเจ้าเด็กท่าทางฮึดฮัดนี้ก่อน

          ไม่อยากเรียนกับพี่ขนาดนั้นเลยหรอผมถามน้อง

          ก็บอลอยากเรียนกับพี่กันนี่หน่า เจ้าเด็กตัวเล็กพูดเสียงหงอยๆ

          ทำไม ชอบพี่เขาขนาดนั้นเลยหรือไง ถึงจะเรียนกับพี่เขาให้ได้

          ใช่! ผมชอบพี่กัน พี่กันใจดีกับผมมาก เสียงก็น่ารัก ตัวก็หอม โตขึ้นผมจะจีบพี่กัน!” หืมมม เด็กสมัยนี้

          เจ้าเด็กแก่แดด ชอบผู้ชายหรือไง

          ถ้าเป็นพี่กันผมยอม แล้วนี้ก็ปี 2019 แล้วพี่ยังคิดว่าผู้ชายต้องคู่แค่กับผู้หญิงอยู่หรอผมเงียบเลย เข้าใจแล้วว่าเด็กถอนหงอกเป็นยังไง

          เออๆ พี่ขอโทษ เอาเป็นว่าวันนี้ทนเรียนกับพี่ก่อนละกันผมจึงเริ่มสอนการบ้านน้องได้สักที เล่นเอาหมดแรงเลย แต่ผมก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับกันหลายๆอย่างจากน้องเลย ทั้งกันเริ่มมาสอนที่นี้ตั้งแต่สองปีที่แล้ว มาทุกอาทิตย์ไม่เคยขาด และมักจะมีขนมมาฝากเจ้าหน้าที่และน้องๆอยู่บ่อยๆ

          ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงผมก็สอนการบ้านเสร็จเลยพาน้องกลับมาที่ห้องประชาสัมพันธ์ ไม่นานกันก็เดินจูงมือพาน้องอีกคนกลับมาส่ง

          ฟ้ารอบหน้าพี่กันต้องสอนเราเข้าใจไหมเจ้าเด็กนี่ยังไม่ยอมเลิกหงุดหงิดอีก

          ครับๆ เดี๋ยวรอบหน้าพี่กันสอนน้องบอลเองนะครับ วันนี้พี่กันกลับก่อนเดี๋ยวอาทิตย์หน้ามาหาน้องบอละครับกันลูบหัวน้องบอกลาน้องๆกับเจ้าหน้าที่ทุกคน ก่อนเดินกลับมาที่รถผม

          ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของผม การกระทำที่น่ารักที่เข้ากับหน้าตาที่น่ารักนั้น ทำให้ผมเผลอยิ้มออกมา แต่ผมก็ยังคงไม่เชื่อทุกกการกระทำของกันอยู่ดี ถึงใจบุญ เป็นคนดีแต่ถ้าบ้าผู้ชาย หรือคบคนที่หน้าตาผมก็ไม่โอเคที่จะสุงสิงกับคนแบบนี้อยู่ดี แต่ถึงอย่างนั้น

แต่เวหาอาจไม่รู้ว่าเหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เริ่มเปิดรับตัวกันในระดับหนึ่งแล้ว

น้องเวหาจะกลับเลยไหมครับ เดี๋ยวพี่ขึ้นบีทีเอสกลับก็ได้ครับ อยู่ใกล้แค่นี้เองกันหันมาถามผมก่อนที่ผมจะเปิดประตูขึ้นรถของผม

คนโดอยู่ไหน จะไปส่ง

ไม่ต้องหรอกครับ พี่ไปเองดีกว่า น้องเวหาจะได้รับไปกองถ่ายด้วยเดี๋ยวสายนะครับมันสายตั้งแต่ต้นแล้วผมนึกในใจ

ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปส่งบอกที่อยู่มากันทำหน้าเกรงใจแต่ก็ยอมบอกที่อยู่ของตัวเองในที่สุด

เราขับรถออกจากมูลนิธิฝ่ารถติดเพื่อที่จะไปส่งกันที่คอนโดเสร็จแล้วผมก็จะรีบวนรถกลับไปกองถ่าย

กริ๊งงงงง กริ๊งงงง เสียงโทรศัพท์โชว์สายเรียกเข้าจากผู้จัดการของผม

เวหาอยู่ไหน ทำไมมาสาย รีบมาได้แล้วผู้กำกับฝากเร่งแล้วนะ วันนี้เข้าคิวกับ พี่กิ๊ฟนะ พี่เค้าไม่ชอบให้ใครรอนานนะ

ครับ เดี๋ยวผมรีบไป

ผมวางสาย ก่อนตัดสินใจอะไรบางอย่างเพราะคงต้องไปกองถ่ายให้เร็วที่สุด พี่กิ๊ฟ นักแสดงรุ่นพี่ของผมที่เป็นสายวีนแล้วเอาแต่ใจมาก ตัวเองมาสายตลอดปล่อยให้คนอื่นมารอ แต่ถ้าใครมาสายแล้วแล้วให้เจ้แกต้องมารอจะวีนแตกจนวันนั้นแทบจะถ่ายกันไม่ได้เลย

          รีบกลับไหม พอดีต้องรีบเข้าไปกองถ่ายด่วนผู้กำกับตาม คงวนไปส่งไม่ได้ผมหันไปถามกัน

          อ่อไม่เป็นไร น้องเวหารีบไปกองถ่ายเถอะครับ พี่ไม่รีบเดี๋ยวเรียกแท๊กชี่จากตรงนั้นก็ได้

          ไม่ต้อง วันนี้ถ่ายแปปเดียว นั่งรอก่อน เสร็จแล้วจะไปส่ง

          ก็ได้ครับ เอาที่น้องเวหาสะดวกครับ

[กัน]

          หลังจากที่พวกเราเสร็จงานจากที่มูลนิธิกันแล้วก็รีบตรงไปที่กองถ่ายที่ถ่ายละครของน้องเวหา เป็นเพราะน้องโดนตามตัวด่วนดังนั้นผมคงต้องตามติดน้องไปกองถ่ายด้วย

          นึกแล้วก็ตื่นเต้น ผมจะได้ไปกองถ่ายละครครั้งแรก จะได้เจอดาราดังๆตั้งหลายคน เดี๋ยวจะได้ถ่ายรูปกับดาราไปอวดแจนด้วย แจนต้องอิจฉาผมแน่ๆ ที่สำคัญจะได้เห็นน้องเวหาทำงานด้วยตื่นเต้นจัง ผมไม่เคยดูละครที่น้องแสดง หรือเห็นน้องตอนทำงานเลยวันนี้ผมจะได้เห็นแล้ว

          งื้ออออ ตื่นเต้น วันนี้ผมอยู่กับน้องทุกวัน จะว่าไปแล้วบรรยากาศระหว่างผมกับน้องก็ดูจะค่อยๆดีขึ้นจริงแฮะ จากที่เกรงๆผมเริ่มกลับไปเขินน้องอีกแล้ว น้องหล่อมากจริงๆ งือออ สงสัยผมจะได้ได้รับเชื้อจากแจนมามากแน่ๆ……เชื้อที่ชอบกรี๊ดดาราอะนะ (หรืออาจเป็นชอบกรี๊ดคนหล่อ)….แต่ผมยังไม่ได้ชอบน้องเขานะ (มั้ง)

          17.00 .เราฝ่ารถติดมาถึงกองถ่ายใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงพอดี ซึ่งจริงๆถ้ารถไม่ติดยี่สิบนาทีก็มาถึงแล้ว

          น้องเวหารีบลงจากรถ ผมจึงรีบเดินตามน้องเขาเข้าไป

          เดี๋ยวอยู่กับผู้จัดการไปก่อนนะ….พี่แมนครับฝากดูหน่อยนะครับ เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยครับ ผมเลยอยู่กับพี่แมนผู้จัดการของน้องเวหา เราตามเช้าไปที่กองถ่ายครับ แต่น้องเวหาไปเตรียมตัวแต่งหน้า-เปลี่ยนชุดที่จะใช้ถ่ายทำวันนี้

          ผมไม่มีอะไรทำครับเลยนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างเดียวเลยส่งไลน์ไปอวดแจนว่าผมได้มากองถ่ายละครด้วยจริงๆผมแอบเกรงเพราะว่าบรรยากาศดูกดดันไปหมด แล้วก็แต่ละก็ดูยุ่งๆเดินเดินมาตลอดเวลาผมเลยนั่งอยู่ ตรงส่วนที่ไม่ค่อยวุ่นวายเท่าไหร่….ตอนนี้พี่แมนก็ไปช่วยดูแลความเรียบร้อยของน้องเวหาผมเลยนั่งอยู่คนเดียว

          น้องเวหาแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จพอดี….เป็นชุดนัดเรียนเสื้อขาวกางเกงขาสั้นสีฟ้าครับเห็นว่าเป็นละครวัยรุ่นแนวนักเรียน ม.ปลาย น้องดูดีมากความสูง 185 กับใบหน้าที่หลอเหลาทำให้ผมเดาว่าน้องต้องรับบทเป็นนักเรียนสายเหี้ยวแน่ๆ แนวชกต่อยไรงี้

          ผมเห็นน้องจะเดินมาทาง ผมแต่เห็นนักแสดงหญิงในชุดนักเรียนเหมือนกันเดินเข้าไปทักจับมือน้องแล้วทักทายน้องก่อน

          หืมมมมผมนึกในใจทำไมวงการบันเทิงดูถึงตัวกันจัง ต้นสังกัดน้องดูไม่ชอบอะไรแบบนี้ไม่ใช่หรอ….ผมก็ไม่ชอบนะน้องดูหงุดหงิดเลยที่นักแสดงหญิงคนนั้นทำเดินเข้ามาจับมือแบบนั้น

          นี่พี่กิ๊ฟปล่อยมือจากแฟนผมได้แล้วครับ

          ห้ะ!!!! แฟน!!!! เป็นผู้ชาย!!!!

          น้องเวหามีแฟน!!!! ผมงงตอนนี้กำลังประมวณผลแต่ก็ไม่เข้าใจอะไรเลย  


_________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่ห้า งงเลย กำลังจะไปด้วยดี มือที่สามโผล่มาเฉย เห้ยยังงงง ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน

(เอ้ะ หรือว่าจะไม่ได้เป็นแฟนกัน) ความสัมพันธ์น้องเวหากับพี่กันจะเป็นยังไงจะได้ลงเอยกันไหม 

ต้องติดตามจ้าาา 


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #131 janjao_jann (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:32
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วงงม้ากกก
    #131
    0
  2. #94 ฟิลลิปส์_ฟิลส์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:38
    พอร์ชช นังผีบ้าา
    #94
    0
  3. #36 The Kingz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:35

    สงสัยพระเอกมันลืมหยิบสมองมาด้วยวะ เพื่อน-พูดอะไรก็ต้องเชื่อเหรอ? ไตร่ตรองเองไม่ได้ สงสัยจริงๆ ว่าเป็นเพื่อนกะ-พอร์ชไง ไม่รู้ว่าลูกรักฉันเคยเป็นแฟนเก่ามัน แล้วมันก็ทิ้งไปหาหญิงอื้น ชีว่านะ เดาเฉยๆ ถ้ายังเป็นแบบนี้ อีพระเอกได้เผลอทำร้ายจิตใจลูกรักฉันแหงๆ

    #36
    0
  4. #12 Pla (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:38

    ติดตาม​ อย่ากอ่านต่อเร้วๆ

    #12
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #12-2 gusssnk(จากตอนที่ 6)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:25
      ต่อจ้าาาา
      #12-2
  5. #11 Josafe_21 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:20

    ว่าแล้ว!ว่าพอร์ชต้องบอกอะไรกับน้องเวหา ร้ายกาจจจจจ
    #11
    0
  6. #10 wan214854 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08

    ตามอ่านอยู่นะ..ส่งกำลังใจให้ไรน์จ้า
    #10
    1
    • #10-1 gusssnk(จากตอนที่ 6)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:26
      ขอบคุณค้าบบบ
      #10-1