[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 : เลี้ยงสาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

ตอนที่ 4 : เลี้ยงสาย

หลังจากเปิดเทอมมาได้ 2 อาทิตย์ ทุกอย่างก็ยังเป็นปกติดีครับ ผมก็ยังคงไม่ได้เจอกับน้องเวหาตั้งแต่วันนั้นที่โรงอาหารเลย ส่วนพอร์ชถึงจะมานั่งใกล้ๆกับผม แต่แจนกับหนึ่งก็จะมานั่งขั้นไว้ให้ผมไม่ติดกับพอร์ช  พอร์ชเองก็ไม่ได้เข้ามาคุยอะไรส่วนตัวกับผม ก็มีเรื่องงานกันบ้างครับ ซึ่งผมก็มองว่า ถ้าเป็นแบบนี้ผมก็โอเคครับ เรียกได้ว่าช่วงนี้ชีวิตผมก็ปกติดีครับ ไปเรียนกลับมาก็ฟังเพลงอ่านหนังสือหรือทำการบ้านบ้างเป็นบางวันถ้าวันนั้นอาจารย์สั่งงาน

วันนี้ก็เหมือนทุกวันครับ ไปเรียนกลับมาก็ทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารใกล้ๆคอนโดที่ผมพักอยู่ เสร็จแล้วก็กลับขึ้นห้องมานอนอ่านหนังสือ รออาหารย่อย

ขณะที่ผมกำลังตาจะปิดเพราะความเหนื่อยล้า

กริ๊งงง กริ๊งงงง

เสีงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น ปรากฏสายเป็น ชื่อ พี่พัช พี่รหัสของผมที่ตอนนี้อยู่ปีสาม

ฮัลโหลล น้องกันทำอะไรอยู่ ว่างคุยไหมครับ

สวัสดีครับพี่พัช ฮือออคิดถึง ไม่ได้เจอเลยตั้งแต่เปิดเทอมครับ กันว่างคุยครับพี่พัช มีอะไรหรือปล่าวครับ

พอดี พี่ดาว ให้พี่โทรมาถามเราน่ะ ว่าว่างวันไหนบ้างพี่เขาจะเรียกสายพี่ดาวป้ารหัสของผมครับตอนนี้พี่แกก็กำลังเรียนอยู่ชั้นปีสุดท้ายแล้ว

กันเรียนทุกวันครับพี่พัช ยกเว้นวันอังคาร ส่วนวันอื่นๆเรียนเช้าบ่ายครับ มีวันศุกร์ที่เรียนแค่เช้าวันเดียว

อ้องั้นดีเลย พี่ก็ว่างวันศุกร์บ่าย พี่ดาวก็มีเรียนแค่ วันจันทร์ กับ อังคาร อิจฉาพี่ดาวมากครับเรียนแค่สองวันเอง ปีสี่วิชาเรียนน้อยแต่จะไปหนักทำวิจัยมากกว่า

เอ้อใช่ ฝากถามน้องเวหาด้วยนะว่าว่างวันศุกร์มั้ย พี่ดีใจมากอะ มีดารามาเป็นน้องในสาย อยากเจอน้องจังเลย เราติดต่อน้องได้ไหม

กันมีไลน์น้องครับ เดี๋ยวกันถามน้องให้ก็ได้ครับไม่รู้ว่าน้องจะว่างไหม เห็นช่วงนี้น้องมีถ่ายละครครับที่มหาลัยก็ไม่เจอเหมือนกันครับ

อ้าวหรอ งั้นกันถามน้องก่อนก็ได้ครับ แล้วยังไงก็ส่งไลน์มาบอกพี่นะครับ พี่จะได้คอนเฟิร์มพี่ดาวไป

ได้ครับพี่พัช…..แล้วช่วงนี้พี่พัชเป็นไงบ้างครับเห็นว่าปีสามเรียนหนักใช่มั้ยครับ

เหนื่อยมากเลยน้องกัน เปิดมาสองอาทิตย์ก็งานถล่มเลย พี่จะตายแล้ววววพี่พัชบ่นยกใหญ่ครับ ใช่ครับคณะผมปีสามวิชาจะโหดสุดครับ

ผมคุยกับพี่พัชอีกประมาณ 10 นาที พี่พัชก็วางสายไปครับ

เกือบลืม ผมต้องรีบไลน์ถามน้องเวหาว่าน้องว่างไหม รีบส่งก่อนเพราะกว่าน้องจะเห็นคงเช้า ช่วงนี้น้องถ่ายละคร กว่าจะตอบน่าจะนานครับ ผมจึงรีบส่งไลน์หาน้อง กลัวพวกพี่ๆจะรอคำตอบนาน

คือหลังเปิดเทอมอาทิตย์แรก น้องเวหาก็รู้แล้วครับว่าผมเป็นพี่รหัส

ก็เพราะธรรมเนียมในสายอะสิ ที่จะเฉลยพี่รหัสก่อนวันงานอักษรไนท์

อย่างตอนรุ่นผม วันที่สองของการเปิดเทอม พี่พัชก็เดินเข้ามาบอกผมว่า

"น้องกันใช่ไหม พี่ชื่อพี่พัชนะเป็นพี่รหัสเรา" ผมกับเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเงิบมาก 

เพราะปกติสายอื่นๆจะเฉลยสายกันวันงานอักษรไนท์

ปีนี้ผมคงต้องซวยที่จะต้องโดนลงโทษในงาน ฮือออ แต่ทำไงได้ พี่ๆก็ไม่ยอมถ้าผมไม่บอกน้องก่อน


“19.02 Gunnn : น้องเวหาครับ วันศุกร์ช่วงบ่ายว่างไหมครับ พอดี พี่ๆในสายชวนไปกินเลี้ยงสายครับ

ผมปิดไลน์ไปอ่านหนังสือต่อ ไม่ได้รอคำตอบน้องเพราะคิดว่ากว่าน้องจะตอบคงดึกจนผมหลับไปแล้วหรือไม่ก็ตอนเช้าเลย

ไลน์ ไลน์!!

หลังจากนั้นประมาณ 2 นาที

“19.04 SKY : ถ้าไม่เย็นมากก็ได้อยู่

“19.04 SKY : แล้วจะไปที่ไหน?”

น้องตอบผมไวกว่าที่คิดแฮะ ผมเลยรีบโทรไปถามพี่พัชอีกรอบ เรื่องสถานที่และเวลา จึงสรุปได้ว่า จะเป็นร้านบุฟเฟ่ต์เกาหลีร้านนึงที่ท่ามหาราชใกล้ๆมหาลัยของพวกเรา จะได้ไม่ลำบากในการเดินทางด้วย ผมจึงรีบตอบกลับน้องเวหาเพื่อนัดเวลากับน้องเขา

เที่ยงวันศุกร์……..

บ่ายนี้แดกไรพวกมึง ครัวคุณโทไหม พวกมึงว่าไงตอนนี้พวกเรากำลังเรียนคาบเช้าอยู่และกำลังจะหมดคาบในไม่กี่นาทีข้างหน้า หนึ่งเลยถามพวกเราว่าจะทานอะไรเป็นมื้อเที่ยง

เออคุณโทก็ได้….เมื่อไหร่อาจารย์จะปล่อยว้ะเนี๋ยย ชั้นหิววโว้ยยแจนบ่น เพราะคาบนี้อาจารย์ปล่อยเกินเวลาตลอดครับ

เออจริง คาบก่อนเฮียแกก็ปล่อยช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมงกูเกือบไปแดกข้าวไม่ทัน ไอสัด กูมีเรียนบ่าย จารไม่เห็นใจกูเล้ยยยยหนึ่งบ่นตามเพราะ หนึ่งเป็นคนเดียวของกลุ่มที่ลงเรียนวิชาตอนบ่ายวันนี้ไว้ด้วย

เอ่อออ….คือวันนี้เราไปทานมื้อเที่ยงกับทุกคนไม่ได้นะ คือเรามีนัดเลี้ยงสายรหัสอ่า ตอนบ่าย

แดกแถวไหนว้ะหนึ่งถาม

ท่ามหาราชอะ

แล้วๆๆๆๆๆ น้องเวหาไปไหม!” แจนรีบแทรกบทสนทนาขึ้นมาทันที

          แหมมม เรื่องผู้ชายไวตลอดอีแจน

          เสือก!” แจนหันไปกระซิบด่าหนึ่งเพราะพวกเรากำลังเรียนกันอยู่

          ฮ่าฮ่าฮ่า น้องเวหาไปด้วย เพราะน้องเวหาไปด้วยนี่แหละ เลยต้องไปทานกันที่ท่ามหาชาช จะได้ไม่รบกวนเวลาน้องมาก น้องต้องไปถ่ายละครต่อตอนเย็น

          กรี๊ดดดด ชั้นไปด้วยได้ไหมแก อยากสมัครเป็นน้องรหัสพี่กันจังเลยค่าแจนเข้ามาเกาะแขนผม ดูท่าอยากจะไปด้วย

          ตรงนั้นคุยอะไรกัน เจนจิรา! ไหนตอบผมมาสิ ว่าสงครามเวียดนามเกิดขึ้นในปีไหน!” อาจารย์หันมาดุพวกเรา และเจาะจงที่จะถามแจนเพราะ แจนคุยบ่อยสุด ฮ่าฮ่า

          หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมงอาจารย์ก็เลิกคลาส แล้วเรียกพวกเราไปตำหนิที่คุยกันเสียงดัง สรุปแล้วเวลาก็ร่วงเลยไปถึง 12.40 ซึ่งผมนัดเจอกับน้องเวหาไว้ตอนเที่ยงครึ่ง

          เรารีบไปก่อนนะ นัดน้องไว้อะ น้องรอแล้วทั้งสองพยักหน้าให้กับผมไม่พูดอะไร เพราะคงรู้ว่าผมรีบ

          ผมรีบวิ่งไปที่หน้าคณะ ที่เป็นที่นัดของผมกับน้องเวหา ตอนนี้ผมเห็นน้องเวหายืนรออยู่แล้ว ผมรีบวิ่งไปพอน้องเวหาเห็นผม….

          มาช้านะ รอมาสิบนาทีแล้วน้องทำหน้าเซ็งใส่ผมคงไม่ชอบที่ต้องมารอใคร ผมจะโดนแฟนคลับน้องด่าไหมที่ปล่อยให้น้องมายืนรอผม

          ขอโทษทีครับ พอดีอาจารย์พี่ปล่อยช้าน่ะ เรารีบไปกันเถอะ พวกพี่ๆไปรอที่ร้านแล้วเดี๋ยวเขารอนาน

          น้องเวหาพยักหน้าให้แล้วถามผม

          แล้วเราจะไปกันยังไงอะ แท็กซี่ไหม

          เดินไปก็ได้แค่นี้เองผมพยักหน้ารับ จะว่าไปมหาลัยเราก็ไม่ได้ไกลจากตัวท่ามหาราชมาก เดินไปประมาณห้านาทีก็ถึงแล้ว

          พวกเราเลยเดินไปครับตลอดระยะทางที่เดินจากมหาลัยถึงท่ามหาราชผมไม่ได้คุยอะไรกับน้องเลย แอบจะเขินด้วยซ้ำ เพราะว่าตลอดทางมีแต่คนมองน้องเวหา และกระซิบกันว่าผมเป็นใครทำไมได้มาเดินกับน้อง น้องเวหาก็เด่นมากไม่หลบคนเลยประมาณว่าเดินโชว์ตัวว่างั้น

          เดินมาประมาณห้านาทีพวกเราก็ถึงร้านที่นัดไว้กับพวกพี่ๆครับ

          สวัสดีครับพี่พัช พี่ดาว พี่โปเต้ผมสวัสดีพี่ๆสายรหัสของผมวันนี้มีพี่โปเต้พี่บัณฑิตที่จบไปแล้วเมื่อปีที่แล้วมาด้วยครับ น้องเวหาก็รีบยกมือไหว้ตามผม

มากันแล้วๆ เป็นไงหิวกันหรือยังคะน้องๆพี่พัชรีบทักเมื่อเห็นพวกผม

ยินดีต้อนรับน้องเวหาเข้าสู่สาย 045 ของพวกเรานะ พี่ชื่อพี่ดาวนะอยู่ปีสี่พี่ดาวแนะนำตัว

พี่ชื่อโปเต้ครับ จบแล้วกำลังรอรับปริญญาอยู่

พี่ชื่อพี่พัชรจ้าอยู่ปีสามน้า มีอะไรก็ถามพี่ได้ตลอดเอาไลน์พี่ไปก็ได้พี่พัชหันไปทักทายเวหา

น้อยๆหน่อยยัยพัช แกมีผัวแล้วนะ เดี๋ยวไอ้บอยก็มาด่าชั้นหรอกพี่ดาวปรามพี่พัช เพราะแฟนพี่พัชเป็นเพื่อนของพี่ดาว

แหม พี่ดาวพัชแค่ทักทายน้องเอง ไม่ได้คิดอะไรกับน้องเล้ยยย สักนิดก็ไม่มีน้า

จ้า ไม่คิดก็ไม่คิด

แล้วน้องกันเป็นไงบ้าง ปีสองแล้วปีนี้เรียนยากไหม เห็นว่าบางวิชาเพื่อนพี่ที่ตกกันไปเรียนด้วยใช่ไหม ยังไงช่วยดูพวกมันด้วยนะไม่ยอมเข้าเรียนจนตกซ้ำตกซากอยู่นั่นพี่ดาวหันมาคุยกับผมบ้าง

ฮ่าฮ่า ตอนนี้ก็โอเคอยู่นะครับพี่ดาว ยากบ้างเพราะอาจารย์พูดงง

พี่เข้าใจๆ ตั้งใจเรียนนะปีสามยากกว่านี้ ใช้มั้ยพัช…..” พี่พัชมองค้อนพี่ดาวที่พี่ดาวแซวหาว่าไม่ตั้งใจเรียน

          แล้วน้องเวหาเป็นไงบ้างคะ ปรับตัวกับการเรียนได้ไหมคะ แล้วกันเอาชีทไปให้หรือยัง?”

          ก็ช่วงนี้กำลังปรับตัวอยู่ครับ เหนื่อยนิดนึงเพราะต้องทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย พี่กันเอาชีทมาให้ผมแล้วครับ

          ผมหันไปมองน้องเวหาแปลกใจนิดนึงเพราะน้องเรียกชื่อผม ปกติน้องไม่เคยเรียกผมเลยสักครั้ง

          คุยกันต่อไม่นานพนักงานก็เอาอาหารมาเสิร์ฟ ถึงจะเป็นบุฟเฟ่ต์แต่ไม่ต้องลุกไปตักอาหารเอง ถ้าอยากได้อะไรก็ออเดอร์กับพนักงานเอา

          น้องเวหาเอาโค๊กไหมครับ เดี๋ยวพี่เติมให้ผมหันไปถามน้องเวหาข้างๆ น้องนั่งข้างๆผมครับ ฝั่งนี้ผมกับน้องนั่งกันสองคน อีกฝั่งเป็นพี่ดาวกับพี่พัช ส่วนพี่โปเต้เป็นประธานเลี้ยงรุ่นน้องเลยนั่งหัวโต๊ะ

          น้องหยักหน้าผมเลยหยิบแก้วน้องมาเทโค๊กให้น้อง

          ตลอดการทานเลี้ยงสายพวกเราก็คุยกันตลอดครับ พี่ๆก็จะคุยกับน้องเวหาเป็นหลัก เพราะน้องเป็นน้องใหม่ ปีที่แล้วก็เหมือนกันตอนผมเข้าปีหนึ่งพี่ๆก็จะคุยกับผมมากเป็นพิเศษครับ

          เรากินกันประมาณชั่วโมงนิดๆก็จะเสร็จกันแล้วครับ

          แล้วน้องกันยังไปมูลนิธิอยู่ไหมครับพี่พัชรหันมาถามผม

          ไปอยู่ครับพี่พัชร เนี๋ยกินเสร็จกันว่าจะไปมูลนิธิต่อเลยครับ

          หลานรหัสชั้นน เป็นคนดีจริงๆ ถ้าเจ้าพัชเรียบร้อยแบบน้องกันบ้างก็ดีสิพี่ดาวพูดแซวพี่พัชจริงๆพี่พัชเป็นผู้หญิงที่เรียบร้อยแหละครับ ชอบไปเที่ยวพวกผับบาร์เฉยๆ พี่ดาวเลยชอบแซว

          แหม พี่ดาวก็ พูดอะไรต่อหน้าน้องเวหาคะ เดี๋ยวน้องก็เข้าใจหนูผิดหมด

          แล้วน้องกันจะไปยังไงครับพี่โปเต้หันมาถามผม

          ว่าจะนั่งรถเมล์ไปครับพี่โปเต้ สาย28 ถึงเลยครับ

          โหห นั่งรถเมล์กว่าจะถึง วันศุกร์ด้วย รถน่าจะติด เอางี้เดี๋ยวพี่ขับรถไปส่งละกัน มันใกล้ๆที่ทำงานพี่ เดี๋ยววนไปส่ง

          จะดีหรอครับพี่โปเต้ กันไปเองก็ได้นะครับ พี่จะได้ตรงเข้าบริษัทเลย

          ไม่ต้องเกรงใจวนไปส่งเราอะ ห้านาทีเองไม่เดือดร้อนพี่หรอก ไปๆรีบไปกันเถอะ แต่เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำกันก่อนนะ เดี๋ยวรถติดแล้วเข้าห้องน้ำไม่ได้

          โอเคครับผมลุกตามพี่โปเต้ไปเข้าห้องน้ำ สวัสดีพี่พัชกับพี่ดาวแล้วชวนน้องเวหาไปเข้าห้องน้ำ น้องน่าจะอยากเข้าห้องน้ำเหมือนกัน

          ดูท่าผมจะกินหนักไปหน่อย ข้าศึกเลยมาบุกประชิดเลยครับ ปราบศัตรูไปหลายนาที เดินออกมาไม่เจอพี่โปเต้แล้วครับเจอแต่น้องเวหายืนรอผมอยู่ตรงหน้าห้องน้ำ

          อ้าวว แล้วพี่โปเต้ไปไหนแล้วอ่าผมถามน้องเวหา

          ไปแล้ว พี่เขารีบไปทำงาน ก็เข้าห้องน้ำช้าเองน้องเวหาตอบผม

          อ่ออ ไม่เป็นไรๆ งั้นเดี๋ยวพี่ไปขึ้นรถเมล์ก่อนนะ น้องเวหามีถ่ายละครใช่มั้ยครับ เดินทางดีๆน้า พี่ไปละๆผมรีบไปเดินขึ้นรถเมล์กลัวช้าแล้วรถจะติด

          แต่น้องเวหาจับข้อมือผมเอาไว้

          เดี๋ยวไปส่ง น้องบอกผม

          “……..ผมมองหน้าน้องงงๆ แล้วน้องก็ตอบผมอีกรอบ

          เดี๋ยวไปส่งไง มีรถน้องย้ำผมอีกรอบ ผมลืมไปว่าบางวันน้องจะขับรถมาเอง แต่จอดไว้นอกมหาลัยครับ

          แต่น้องเวหามีถ่ายละครตอนเย็นไม่ใช่หรอ เดี๋ยวไปไม่ทันนะ ไม่เป็นไรหรอกพี่ไปเองได้

          อย่าดื้อ บอกว่าจะไปส่งก็คือจะไปส่ง แล้วรีบตามมาเดี๋ยวก็สายหรอก

          “…….ผมพยักหน้า เดินตามแรงของน้องที่เดินจูงผม

          งือออออ เขินนน

          น้องเวหาครับบ มืออ่า น้องเลยปล่อยมือผมคงลืมว่าจับมือผมไว้อยู่

          เราเดินกันไปขึ้นรถที่แถวๆใกล้มหาลัยของพวกเรา รถน้องเวหาเป็นรถเบนซ์หรูเลยล่ะครับ ผมเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้ามคนขับ แล้วเราก็ออกเดินทางกันเลย

          น้องเวหาเปิดเพลงที่จากมือถือที่เชื่อมกับบลูทูธในรถเอาไว้ เพื่อไม่ให้เงียบเกินไป ผมรู้สึกขอบคุณน้องเขาที่อุตส่าห์ขับรถไปส่งผมทั้งๆที่งานยุ่ง

          น้องเวหาครับ ขอบคุณที่ไปส่งพี่นะครับ รบกวนเลยยย

          ไม่เป็นไรน้องตอบไม่ได้หันมามองผม มองถนนเหมือนเดิม

          ผมยิ้มอย่างน้อยก็ได้เริ่มสนิทกับน้องมากขึ้น บรรยากาศมาคุๆก่อนหน้านี้ก็เริ่มดีขึ้น แล้วหนังตาผมเริ่มปิด คงเป็นเพราะทานมาอิ่มๆบวกกับเพลงที่เปิดคลอไปตลอดทางผมจึงเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด…….

          โดยที่ไม่รู้ตัวว่าอีกคนกำลังหันมามองแล้วยิ้มมุมปาก

          หึหึ

____________________________________________________________________________________

เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่สี่ ความสัมพันธ์ของน้องเวหากับพี่กันเริ่มพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นแล้ว งืออออเขิน

เรามาร่วมลุ้นกันต่อน้าาา ว่าสรุปแล้วความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะสามารถดีขึ้นต่่อไปอีกได้หรือไม่ 

อย่าลืมติดตามกันต่อนะจ๊าาาา

สัญญาว่าจะพยายามมาอัพบ่อยๆน้าาา

รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #93 ฟิลลิปส์_ฟิลส์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:32
    ดูย้อนแย้งแปลกๆ...
    #93
    0
  2. #34 The Kingz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:15

    เห็น หึๆ ละแบบ แม่ง!! พระเอก-ตอแหล!!!!!!!

    #34
    0
  3. #24 9minx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:34

    น้องเวหาดูเข้าใจยากจังเลยนะคะ =_= เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

    #24
    0
  4. #16 SSHL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:28
    งง แล้วไม่ต้องปิดบังสายรหัส ตามหาพี่รหัสก่อนเหรอ อยู่ๆ นัดเลี้ยงสาย เฉลยเฉยเลย (คือแค่สงสัยนะ เลยถามอ่ะ)
    #16
    2
    • #16-1 gusssnk(จากตอนที่ 5)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:03
      สายรหัสของพี่กัน เค้าจะเฉลยสายรหัสก่อนวันงานจ้าาา (สืบทอดกันมาทุกรุ่น ว่าจะเฉลยน้องเลย)
      ปีนี้พี่กันเลย อาจจะซวยต้องโดนลงโทษเพราะน้องรู้แล้วว่าใครเป็นพี่รหัส
      #16-1
    • #16-2 gusssnk(จากตอนที่ 5)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:16
      คือในเรื่องจะเฉลยสายรหัสในวันงานอักษรไนท์จ้า
      แต่กฎคือ น้องๆต้องตามหาพี่รหัสให้เจอ โดยจะมีคำใบ้ให้ถ้าไม่เจอจะโดนลงโทษ แต่กลับกันถ้าพี่โดนเจอตัวก็จะโดนลงโทษเช่นกัน

      แต่สายของพี่กัน จะมีธรรมเนียมเฉลยสายรหัสกันก่อนวันงานอยู่แล้ว ดังนั้นสายนี้เลยไปเลี้ยงสายกันก่อนจ้าส
      #16-2
  5. #9 Pla (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:20

    มาต่อเร้วๆน้าาาา​

    #9
    0
  6. #7 Josafe_21 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46

    งื้ออออออ น้องเวหาแอบยิ้มมุมปาก
    #7
    0