[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 29 : ตอนพิเศษ : ไต้หวันพาเพลิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    14 พ.ค. 62

ตอนพิเศษ 1

ไต้หวันพาเพลิน

              ความรักของผมและน้องเวหาตอนนี้ก็ผ่านมาครบหกเดือนแล้วครับหลังจากเรื่องดราม่าครั้งนั้นความรักของพวกเราทั้งสองคนก็ไม่มีอะไรหวือหวาเป็นพิเศษเรียกได้ว่ากำลังอยู่ตัว อาจมีทะเลาะกันบ้างไม่เข้าใจกันก็มีแต่พวกเราไม่ปล่อยให้มันเป็นปัญหาในชีวิตคู่ของพวกเรา และหลังจากดราม่าในครั้งนั้นที่ทำให้น้องเวหาต้องย้ายมาทำงานในสังกัดใหม่ ที่แม้ว่าจะเป็นบริษัทลูกของทาง Fahrenheit Entertainment แต่ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงเท่ากับบริษัทแม่ทำให้ฐานเสียงของน้องเวหาลดลงไปบ้าง และงานอีเว้นท์ที่ตามปกติจะมีแทบทุกสัปดาห์ก็ลดลงไปบ้าง แต่เจ้าตัวก็บอกว่าเป็นเรื่องดีเสียมากกว่าเพราะจะได้มีเวลาส่วนตัวมากขึ้น รวมถึงแฟนคลับที่ยังติดตามอยู่ตอนนี้ก็รับได้กับการคบกันของพวกเราสองคนด้วย ไม่ต้องกดดันว่าจะมีใครที่รับไม่ได้กับเรื่องนี้

              ถึงจะบอกว่ามีเวลาส่วนตัวมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตามน้องเวหาก็ยังเป็นดารานักแสดงที่มีชื่อเสียงเหมือนเดิมทำให้พวกเราไม่ค่อยมีเวลาร่วมกันสักเท่าไหร่ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องเดท เราจะได้ใช้เวลาร่วมกันเมื่อค้างด้วยกันเท่านั้น และที่เป็นแบบนี้เพราะทางบริษัทและครอบครัวของพวกเราขอไว้ ซึ่งผมเข้าใจได้เพราะถึงหลายๆคนจะยอมรับได้แต่ก็ไม่ได้แปลว่าทุกคนดังนั้นการที่เราอยู่กันแบบนี้มันคงจะดีกว่าป่าวประกาศหรือแสดงให้คนนอกเห็นว่าเราสองคนรักกัน

              ดังนั้นเราสองคนจะได้ไปเที่ยวกันต่อเมื่อน้องเวหามีตารางงานไปถ่ายทำนอกสถานที่และตารางเรียนของผมว่างตรงกับเจ้าตัว เฉกเช่นคราวนี้

              ช่วงหยุดยาวสัปดาห์หน้ากันว่างไหมเจ้าตัวเอ่ยถามผมที่กำลังนอนคว่ำอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่บนเตียงนอนในห้องของผมเอง

              คิดว่าไม่ติดอะไรนะครับเพราะคุณพ่อกับคุณแม่ก็ยังไม่กลับจากอังกฤษกันเลยผมหันไปตอบเจ้าตัว โดยปกติหากเป็นวันหยุดยาวผมกับครอบครัวจะเลือกไปเที่ยวต่างจังหวัดกัน แต่ครั้งนี้คุณพ่อคุณแม่ของผมบินไปดูงานที่ประเทศอังกฤษหลายสัปดาห์ทำให้วันหยุดยาวรอบนี้ครอบครัวผมจะไม่มีทริป

              งั้นกันไปไต้หวันกับกายไหมครับ?”

              ไต้หวันหรอครับ! แล้วกายจะไปทำอะไรอ่าทันทีที่ได้ยินว่าจะได้ไปต่างประเทศด้วยกันผมก็ตื่นเต้นลุกจากที่นอนทันที แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมจู่น้องเวหาถึงอยากไปไต้หวันเพราะถึงน้องเวหาจะมีตารางที่ว่างมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้ว่างถึงขั้นจะออกทริปต่างประเทศได้

              กายมีถ่ายแบบนิตยสารครับ ถ่ายสองวันแต่ก็ไม่ได้ถ่ายทั้งวัน แถมยังมีวันเที่ยวอีกเกือบสองวันเต็มด้วย กายเลยคิดว่าจะชวนกันไปเที่ยวเราไม่ได้ไปไหนด้วยกันนานแล้วนะเจ้าตัวอธิบายด้วยสายตาอ่อนโยนก่อนจะก้มลงมาจูบหน้าผากผมอย่างอ้อนๆให้ไปด้วยกันแต่เอาเข้าจริงไม่ต้องอ้อนหรอกครับแค่รู้ว่าจะได้ไปเที่ยวด้วยกันผมก็แทบตกลงจะไปในทันทีแล้ว

              ครับ! ไปกันงั้นเดี๋ยวกันไปเตรียมเสื้อผ้าก่อนนะผมรีบวิ่งลุกจากเตียงนอนไปเปิดตู้เก็บของที่มีกระเป๋าเดินทางของตัวเองอยู่

              ใจเย็นครับ ฮ่าฮ่า เราไปสัปดาห์นะคนตัวสูงบอกผมด้วยน้ำเสียงติดล้อเลียนเล็กๆ

              ง่า กันตื่นเต้นไปหน่อยผมที่กำลังจะหยิบกระเป๋าเดินทางในตู้ออกมา เป็นอันชะงักด้วยความอาย

              อ๊ะ! ว่าแต่จะไปสัปดาห์หน้าแล้วกันยังไม่ได้จองตั๋วเครื่องบินเลย จะทำยังไงดีเนี่ย จะเหลือตั๋วให้กันจองไหม ผมลนลานหยิบโทรศัพท์มือถือเข้าเว็ปไซต์ของสายการบินเพื่อจัดการหาตั๋วไปไต้หวัน

              ไม่ต้องๆครับ กายจองไว้ให้กันเรียบร้อยแล้วเจ้าตั๋วส่งใบเสร็จการจองในโทรศัพท์มือถือที่โชว์ผู้เดินทางในชั้นธุรกิจเป็นชื่อของผมและเจ้าตัว

              ไปจองมาตอนไหนครับเนี้ย! ไม่เห็นบอกกันเลยแล้วถ้ากันไม่ว่างไปจะทำไงอะ แถมจองบิสเนสคลาสอีกผมถามด้วยความตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นใบเสร็จการจอง

              ก็ถ้ากันไม่ไป ที่นั่งของกันก็ต้องเป็นหม้ายแน่ๆเลย

              ปึก

              โอ๊ย กายเจ็บนะทุบกายทำไมเจ้าตัวทำสีหน้าเจ็บอย่างโอเว่อร์แอ๊คติ้ง

              อะไรกันตีเบาๆเอง กันจะโกรธนะทำอะไรไม่ถามกันก่อนเลย นี่ดีนะที่กันว่างถ้าไม่ว่างกายต้องเสียเงินฟรีๆแน่ผมตอบไปด้วยความโกรธเล็กน้อย จริงๆไม่ได้โกรธอะไรหรอกครับแค่ทำให้เจ้าตัวรู้สึกคิดก่อนทำซะบ้างตั๋วราคาไม่ได้ถูกเลยดีที่ผมว่างเลยไปด้วยได้

              โถ่ ที่รักครับอย่าโกรธเลยก็เพราะกายโทรไปถามคุณพ่อคุณแม่ท่านมาแล้วเห็นว่ากันว่างเลยจองตั๋วให้เลย ดังนั้นกายไม่เสียเงินฟรีแน่นอนเจ้าตัววิ่งเข้ามากอดผมที่กำลังจะเดินออกจากห้องนอนด้วยความ(แกล้ง)งอน พร้อมอธิบายด้วยน้ำเสียงติดตลก

              เดี๋ยวนี้เข้าทางคุณพ่อคุณแม่กันแล้วหรอ ไปเลยนะไม่คุยด้วยแล้ว กันงอน! ฮึ่ยผมแกะมือคนตัวสูงออกและรีบวิ่งไปเข้าไปหลบในห้องน้ำทันที

              อย่าโกรธสิครับที่รัก กายขอโทษ คราวหลังกายจะถามกันก่อนทุกเรื่องเลย เปิดประตูให้กายหน่อยนะครับนะเจ้าตัวพยายามสิ่งตามผมแต่ไม่ทันที่ผมปิดล็อคประตูห้องน้ำ ฮึ่ย! ไม่รู้แหละงอนคุณพ่อคุณแม่ก็ด้วยตอนนี้ก็เอาแต่สนใจลูกรักคนใหม่ น้องกันกลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว!

              แต่ว่าจริงๆผมก็ดีใจครับ ดีใจมากเลย งอนไปงั้นแหละเดี๋ยวเขาจะรู้ว่าเขินฮ่าฮ่า ไต้หวันๆ แค่คิดก็อยากให้วาปไปสัปดาห์หน้าไวๆเสียจริง

             

              หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

              ณ สนามบินสุวรรณภูมิ

              พวกเราเดินทางสนามบินสุวรรณภูมิเวลาหกโมงตรง ด้วยความที่เป็นวันหยุดประกอบกับเวลาเช้าตรู่ทำให้ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงสนามบินโดยคนขับรถของทางบ้านน้องเวหาเป็นคนขับมาส่งพวกเราในวันนี้

              เนื่องจากพวกเราจองตั๋วแบบบิสซิเนสตลาสจึงทำให้สามารถเข้าเช็คอินช่องพิเศษได้ทันทีไม่ต้องไปต่อแถวธรรมดาที่มีผู้โดยสารต่อคิวรอนาน และการจองแบบบิสซิเนสคลาสยังสามารถผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองช่องทางพิเศษได้จึงทำให้ใช้เวลาผ่านด่านตรวจไม่กี่นาทีเท่านั้น ตอนนี้พวกเราจึงมาเข้าใช้บริการห้องรับรองของทางสายการบินที่เตรียมไว้รอรับผู้โดยสารชั้นพิเศษต่างๆ เนื่องจากไฟล์ทบินพวกเราจะออกตอนประมาณแปดโมงครึ่งทำให้มีเวลาพักผ่อนสักพักพวกเราตักอาหารเพื่อทานลองท้องเล็กน้อย และเข้าไปบริการสปาร์นวดฝ่าเท้าที่ทางสายการบินเตรียมไว้ให้ด้วย ด้วยความสบายทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจวนจะถึงเวลาบอร์ดดิ้ง น้องเวหาจึงชวนผมออกจากห้องรับรองเพื่อเดินทางไปเกทที่โชว์อยู่ในตั๋วเครื่องบินของเรา และเมื่อถึงเวลาขึ้นเครื่องแน่นอนว่าผู้โดยสารชั้นธุรกิจก็จะได้สิทธิพิเศษในการขึ้นเครื่องได้ก่อน พวกเราเดินขึ้นมายังห้องโดยสารช้าเล็กน้อยเนื่องจากระหว่างทางเดินขึ้นมามีเจ้าหน้าที่บางคน และผู้โดยสารบางส่วนที่รู้จักน้องเวหาเดินเข้ามาขอถ่ายรูปด้วย บางคนก็ขอถ่ายรูปผมกับน้องเวหาคู่กันจึงทำให้ผมรู้สึกเขินอายมาก ตั้งใจว่าจะไม่ขอถ่ายด้วยแต่คนข้างตัวผมไม่ยอมจึงต้องเข้าไปถ่ายคู่กันตามคำขอของแฟนคลับ

              สวัสดีค่ะ คุณ เวหา และ คุณ กรรณพนิช ยินดีต้อนรับสู่สายการบินไทยนะคะ ดิฉันรับหน้าที่เป็นผู้ดูแล และนี้เป็นเมนูอาหารในไฟล์ทนี้นะคะทั้งสองท่านจะรับเครื่องดื่มต้อนรับเป็นอะไรก่อนดีคะ ทางสายการบินมีแชมเปญด้วยนะคะหากผู้โดยสารสนใจพนักงานต้อนรับสาวสายคนหนึ่งเดินมาทักทายพวกเราด้วยความสุภาพ สำหรับชั้นธุรกิจพนักงานต้อนรับจะเตรียมตัวจำชื่อผู้โดยสารที่ตนเองต้องดูแลไว้ก่อนอยู่แล้วทำให้เมื่อเข้ามาประจำที่นั่งพนักงานต้อนรับจะสามารถรู้ได้ทันทีว่าเราชื่ออะไร และที่แตกต่างสำหรับการบริการก็คือชั้นธุรกิจจะมีเครื่องดื่มต้อนรับและมีเมนูอาหารให้เลือกในระหว่างไฟล์ทบิน

              ผมขอเป็นน้ำส้มละกันครับ

              ผมขอเป็นแชมเปญครับ

              ยินดีค่ะ สักครู่นะคะพวกเราแจ้งความประสงค์สำหรับเครื่องดื่มต้อนรับไปเรียบร้อย พนักงานต้อนรับจึงเดินออกไปทางครัวเพื่อจัดเตรียมเครื่องดื่มให้พวกเรา

              เป็นเด็กเป็นเล็กดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์หรือครับน้องเวหาผมเอ่ยแซวน้องเวหาเมื่อพนักงานต้อนรับเดินไปน้องเวหายกยิ้มเล็กน้อยก็จะมากระซิปบางอย่างข้างหูผม

              จะเด็กไม่เด็กแต่ผมก็ทำให้พี่กันครางได้นะครับจะลองไหมครับ ฉ่า ได้ยินสียงอะไรไหมครับ

              ปึก

              ผมทุบน้องเวหาอย่างแรงด้วยความเขิน ตั้งใจจะแซวสักหน่อยแต่โดนเอาคืนอย่างนี้ผมไปไม่ถูกเลย

              โอ๊ย! เขินแล้วทำร้ายผัวนะครับเดี๋ยวไปถึงสงสัยจะต้องสั่งสอนเมียสักหน่อยตายๆ ตายไปเลยครับผัวๆเมียๆอะไร กันไม่ยอม! ถึงแม้ว่าตามจริงจะใช่ก็เถอะ

              ฮ่าฮ่าไม่แกล้งแล้วครับ โอ๋นะๆผมค้อนให้หนึ่งที เราสองคนเลิกเล่นกันเนื่องจากพนักงานต้อนรับนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ

              ไฟล์ทบินจากกรุงเทพไปไทเปจะเวลาประมาณสามชั่วโมงเศษ ไม่ได้ทำให้พวกเรารู้สึกเหนื่อยเนื่องจากที่นั่งชั้นธุรกิจนั่นค่อนข้างกว้างขวางทำให้ไม่รู้สึกเมื่อยบวกกับมีอาหารมาเสิร์ฟตลอดเวลาทำให้ไม่รู้สึกหิว และไฮไลท์ของผู้โดยสารชั้นธุรกิจคือจะได้ Wi-fi บนเครื่องบินมาใช้ด้วยผมจึงเชื่อมต่อ Wi-fi ที่พนักงานแจกให้ในรูปแบบบัตรติดต่อหาที่บ้านและเพื่อนสนิทอย่างหนึ่งและแจนรายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดของผมให้ฟัง แต่คุยนานไม่ได้เนื่องจากถึงจะมี Wi-fi ให้ใช้แต่ก็จำกัดปริมาณการใช้อยู่ดี ผมจึงปิดอินเตอร์เน็ตและหันไปสนใจดูหนังผ่านจอหน้าที่นั่งของผมแทน ส่วนน้องเวหากำลังพักผ่อนด้วยการนอนเนื่องจากเมื่อวานเจ้าตัวติดถ่ายโฆษณาจนถึงดึกทำให้เจ้าตัวแทบได้พักไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นมาสนามบินแล้ว ผมจึงไม่รบกวนให้เจ้าตัวได้นอนพักอย่างเต็มที่

              ผมยิ้มให้คนข้างตัวเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปสนใจกับหนังของผมต่อถ้าไม่ได้น้องเวหาผมคงไม่ได้พักผ่อนอย่างสบายบนที่นั่งโดยสารชั้นธุรกิจแบบนี้ และแน่นอนถ้าผมจ่ายเองผมไม่อัพเกรดที่นั่งแน่นอน เพราะผมงก : )

              ผ่านไปสามชั่วโมงกัปตันก็ประกาศเตรียมนำเครื่องลงจอดในอีกไม่กี่นาทีนาทีข้างหน้า ใช่ครับพวกเราเดินทางมาจวนจะถึงไทเปแล้วครับ น้องเวหาตื่นขึ้นจากการนอนรับปรับพนักที่นั่งให้อยู่ในตำแหน่งตามเดิมเนื่องจากพวกเรากำลังจะลงจอด

              ขอบคุณผู้โดยสารมากนะคะพนักงานต้อนรับสาวสายคนเดิมออกมายืนขอบคุณผู้โดยสาร พวกเราขอบคุณกลับตามมารยาทก็จะเดินลงจากเครื่องเพื่อผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและรับกระเป๋าเดินทางพี่แมนผู้จัดการของน้องเวหาเป็นผู้เดินทางมารับพวกเรายังสนามบิน จริงๆแล้วทีมงานของน้องเวหาเดินทางมาถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับเนื่องจากต้องมาตรวจความเรียบร้อยของชุดที่ใส่ สถานที่ที่ใช้ถ่ายทำ และอื่นๆเพื่อป้องกันความผิดพลาด

              สวัสดีครับพี่แมน

              สวัสดีครับน้องกันเป็นยังไงบ้าง เหนื่อยไหมนั่งเครื่องบินนานเลยพี่แมนทักทายผมกลับเมื่อเจอหน้าผม ลืมบอกไปถึงแม้ว่าน้องเวหาจะย้ายมาทำงานอีกบริษัทแต่ด้วยความเป็นบริษัทลูกและความต้องการของคุณเอกที่ต้องการให้พี่แมนเป็นผู้จัดการของน้องเวหาเหมือนเดิมจึงทำเรื่องจัดการย้ายพี่แมนมาอีกสังกัดเพื่อให้ดูแลน้องเวหาต่อ ซึ่งตัวพี่แมนเองก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่จะได้ร่วมงานกับน้องเวหาต่อไปเหมือนเดิม

              ไม่เหนื่อยเลยครับ น้องเวหาจองที่นั่งให้อย่างดีเลย กันเลยไม่เหนื่อยเลยครับต้องเรียกว่าสบายมากดีกว่าผมตอบตามความจริง

              ฮ่าฮ่า แหมน้องเวหาครับมันจะสองมาตรฐานเกินไปไหมครับ แฟนนั่งชั้นธุรกิจ ทีมงานนั่งชั้นประหยัดกันพี่แมนเอ่ยแซวศิลปินในการดูแลของตัวเอง

              เอ่อ รีบไปโรงแรมกันเถอะครับ กันเหนื่อยแล้วน้องเวหายิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง

              พี่ได้ข่าวว่ากันบอกว่าสบายมาก ฮ่าฮ่าช่างเถอะๆเอาเป็นว่ารีบไปโรงแรมกันก่อนดีกว่า มาๆเดี๋ยวพี่ช่วยถือกระเป๋าพี่แมนช่วยถือกระเป๋าของผมหนึ่งใบก่อนจะเดินพาพวกเราไปที่รถที่ว่าจ้างเอาไว้

              ระหว่างทางผมมองออกไปทางนอกหน้าต่าง ชมสภาพบ้านเมืองและการจราจรที่ดูค่อนข้างสะอาดะอ้านและเป็นระบบระเบียบที่สำคัญปราศจากปัญหารถติด ส่วนคนข้างตัวผมขึ้นรถมาก็หลับทันทีผมจึงไม่ได้รบกวนหรือชวนคุยอะไร

              เวหาดูเหนื่อยนะพี่แมนที่นั่งอยู่ข้างคนขับรถเอ่ยถาม

              ครับเมื่อคืนจริงๆต้องถ่ายเสร็จตั้งแต่สองทุ่ม แต่ติดปัญหากว่าจะถ่ายเสร็จเลยปาเข้าไปเที่ยงคืนเลยครับ เมื่อคืนเลยไม่ค่อยได้นอน

              อ่องั้นวันนี้ให้พักก่อนดีไหม วันนี้ยังไม่เริ่มถ่ายหรอกกว่าจะเริ่มถ่ายก็พรุ่งนี้เช้า วันนี้ให้มาก่อนเพราะว่าจะให้ลองชุดอีกรอบเท่านั้นแหละ อีกอย่างทีมงานก็ออกเที่ยวกันวันนี้ด้วยพี่แมนตอบ

              “’งั้นตามนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวน้องเวหาตื่นแล้วเดี๋ยวผมบอกเขาให้เองครับ พี่แมนก็ไปพักผ่อนตามสบายเลยครับ

              ประมาณครึ่งชั่วโมงพวกเราก็เดินทางมาถึงโรงแรม นับว่าไกลจากสนามบินเหมือนกัน พวกเราจัดการเช็คอินเพื่อเข้าพักที่จองไว้ซึ่งผมนอนกับน้องเวหาอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งโรงแรมนี้คุณพ่อคุณแม่ของทั้งผมและน้องเวหาร่วมทุนกันออกให้พวกเราได้พักกันตลอดสี่วันสามคืน รวมถึงห้องของทีมงานทุกคนด้วย เนื่องจากเป็นโรงแรมหรูหากจะให้พวกเราพักกันเองคงดูไม่ดี ทางบ้านเลยจัดการให้ทีมงานได้พักที่เดียวกันหมดครับ

              สภาพในห้องสมกับโรงแรมคุณภาพห้าดาว ห้องพักขนาดใหญ่ถูกตกแต่งอย่างสมราคา ผมวางกระเป๋าสะพายบนลงเตียงเดี่ยวขนาดใหญ่ก่อนจะนอนแผ่เต็มเตียงด้วยความสบาย ถ้าถามว่าทำไมถึงต้องเป็นเตียงเดี่ยวต่างจากห้องของทีมงานที่เป็นเตียงคู่ คงต้องถามคนข้างตัวที่ลงมานอนกอดผมเอาเอง

              คืนนี้เราพักก่อนนะครับ ไม่มีตารางอะไรผมบอกน้องเวหาตามที่พี่แมนฝากบอก

              ได้ไงมาถึงนี้ทั้งที จะไม่เที่ยวได้ไงครับคนตัวสูงฮึดฮัด

              ก็กายเหนื่อยพักก่อนดีกว่าครับ พรุ่งนี้ต้องถ่ายรูปตั้งแต่เช้าอีก

              ใครบอกว่าเหนื่อย กายได้นอนเต็มที่ตั้งแต่บนเครื่องบินแล้วครับเจ้าตัวอธิบาย ซึ่งดูไม่น่าเชื่อเท่าไหร่เมื่อกี้บนรถยังหลับอยู่เลย

              ถ้างั้นก็ได้ครับ แต่เที่ยวแปปเดียวนะครับพรุ่งนี้ก็ตื่นเช้าเจ้าตัวพยักหน้าพวกเราตัดสินใจนอนพักกันอีกเล็กน้อยและจะออกจากโรงแรมเพื่อเที่ยวประมาณห้าโมงเย็น ตอนนี้เวลาที่ไต้หวันประมาณบ่ายสามซึ่งเร็วกว่าประเทศไทยหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นพวกเราจึงมีเวลานอนพักกันประมาณเกือบๆสองชั่วโมงครับพวกเราเลยนอนพักกันบนเตียงและแน่นอนว่าไม่ใช่การนอนแบบต่างคนต่างนอน แต่เป็นการนอนกอดกันอย่างที่พวกเราทำปกติเวลาที่ได้นอนด้วยกัน

             

              อื้อออ

              กัน ตื่นได้แล้วนะครับห้าโมงเย็นแล้วผมค่อยๆบิดขี้เกียจ ลืมตาอย่างช้าๆเพื่อปรับสภาพก่อนจะเห็นใบหน้าของแฟนผมที่ตื่นเต็มที่แล้ว และตอนนี้เจ้าตัวก็เซ็ทผมเล็กน้อยใบหน้าดูสดใสกว่าตอนมาถึงมาก

              กายตื่นแล้วหรอครับ ห้าววผมหาวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆลุกจากที่นอนจริงๆผมต้องเป็นคนตื่นก่อนสิ แต่ไหงน้องเวหาถึงตื่นก่อนผมซะงั้น

              ครับ กันลุกไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะเราจะได้ลงไปหาอะไรกันทานก่อนไปเที่ยวกันผมพนักหน้ารับก่อนจะรีบไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีพวกเราก็ลงมาหาอะไรทานที่ห้องอาหารหรูในโรงแรมเพื่อทานมื้อเย็นก่อนจะออกจากโรงแรมประมาณหกโมงเย็น

              ด้วยความโชคดีที่โรงแรมของพวกเราอยู่ติดกับรถไฟฟ้าพวกเราจึงไม่ต้องใช้บริการของรถแท๊กซี่พวกเราเลือกสถานที่ท่องเที่ยวตามแนวรถไฟฟ้าและแน่นอนว่าสถานที่แรกคือตึก Taipe 101 พวกเราไปถ่ายรูปกับตึกชื่อดังในวิวกลางคืนก่อนจะเดินเที่ยวเล็กน้อยในส่วนที่เป็นห้างสรรพสินค้า และออกเดินทางไปต่อไปยังย่าน Xiementing ซึ่งเป็นย่านถนนคนเดินชื่อดังของไต้หวัน พวกเราสลับกันถ่ายรูปและเซลฟี่กันเล็กน้อย ถนนคนเดินของที่นี่ค่อนข้างดูดีและเป็นระเบียบไม่ค่อยวุ่นวายมาก ที่นี่มีชานมไข่มุกให้เลือกซื้อหลายร้าน พวกเราไม่รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านดังจึงเลือกร้านที่มีคนต่อแถวเยอะรอไม่นานก็ถึงคิวของพวกเรา ผมกับน้องเวหาสั่งชานมไข่มุกคนละแก้วที่นี่ไข่มุกค่อนข้างอร่อยและราคาถูกพวกเราเลยซื้อเพิ่มอีกเป็นคนละสองแก้วครับ แหะๆก็มันอร่อยเดินเล่นอีกสักพักพวกเราก็เดินกลับไปยังสถานีรถไฟเพื่อไปสถานี Zhongshan ไฮไลท์ของไทเปที่คนไทยหลายคนนิยมมานั่นคือ วัดหลงซาน นั่นเองวัดชื่อดังที่ขึ้นชื่อเรื่องความรักหลายๆคนจึงนิยมมาขอพรด้านความรักพวกเราจึงตัดสินใจที่จะไปที่วัดนี้เป็นที่สุดท้ายก่อนเดินทางกลับโรงแรม

              จาก Xiementing ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง Zhongshan เนื่องจากอยู่ห่างกันไม่กี่สถานีวัดหลงซานไม่ได้อยู่ติดกับสถานีรถไฟพวกเราจึงต้องเดินกันอีกเล็กน้อยแต่ด้วยความที่อากาศค่อนข้างเย็นประมาณยี่สิบองศาทำให้พวกเราไม่รู้เหนื่อยเลย พวกเราเดินมาถึงวัดโดยใช้เวลาประมาณสามนาที พวกเราไหว้ขอพระในส่วนด้านหน้าและถ่ายรูปกันเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปด้านในก็พบร้านขายเครื่องราง แน่นอนว่าผมสนใจที่จะซื้อเพื่อความเป็นมงคลและตั้งใจจะซื้อไปเป็นของฝากให้ครอบครัวและเพื่อนสนิท ผมจับมือคนตัวสูงข้างตัวให้เดินตามมายังร้านขายเครื่องราง หน้าร้านมีเครื่องรางให้เลือกซื้อหลายแบบแต่ที่น่าประหลาดใจคือในรายการสั่งซื้อมีภาษาไทยอยู่ด้วย ซึ่งในใบรายการก็จะบอกว่ามีเครื่องรางอะไรบ้าง ช่วยเรื่องอะไร และราคาซึ่งถูกเขียนเป็นภาษาไทย คงไม่ต้องบอกนะครับว่าคนไทยมากันเยอะขนาดไหนผมจัดการนับนิ้วเป็นจำนวนคนที่ต้องซื้อและนึกว่าใครเหมาะกับอะไรบ้างก่อนจะจดใส่กระดาษเพื่อยื่นให้เจ้าหน้าที่และจ่ายเงินเพื่อรับสินค้า ผมยิ้มด้วยความดีใจที่มีของฝากไปให้ทุกๆคนแล้วจึงเดินออกจากบริเวณหน้าร้านมองหาน้องเวหาที่ตอนนี้ไม่รู้หายตัวไปไหน

              เอ้านี่ มัวแต่ซื้อให้คนอื่นของตัวเองไม่ซื้อน้องเวหาที่โผล่มาจากบริเวณหน้าร้านยื่นเครื่องสีชมพูที่มีลักษณะเป็นถุงผ้าเล็กๆให้ผม ก่อนจะโชว์ของตัวเองที่มีลักษณะแบบเดียวกันแต่เป็นสีฟ้าเหมือนกัน

              ไปซื้อมาตอนไหนครับเนี้ย กันไม่เห็นเลยแล้วมันคือเครื่องรางอะไรหรอผมถามไปด้วยความสงสัย

              เครื่องรางความรักครับ ซื้อมาเป็นคู่กัน เราจะได้เป็นคู่กันตลอดชีวิตฉ่า หน้าแดงเป็นรอบที่สองของวัน

              อ่าครับ ขอบคุณมากนะครับ

              ไปกันเถอะครับ เมื่อกี้เจ้าหน้าที่บอกว่าเครื่องรางต้องเอาไปทำพิธีโดยการเอาไปรมควันธูปในกระถางตรงนั้นด้วยน้องเวหาจับมือผมพาไปบริเวณกระถางธูปที่มีคนยืนเอาเครื่องรางของตนเองที่ซื้อมาออกมารมวันด้วย ผมจัดการนำเครื่องรางที่น้องเวหาซื้อให้ กับเครื่องรางที่ซื้อไปฝากทุกๆคนออกมารมควันในกระถางธูปเพื่อเป็นการทำพิธี เสร็จแล้วน้องเวหาก็เดินไปถามเจ้าหน้าที่สำหรับวิธีการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ พวกเราจึงทำตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ว่าต้องไหว้อะไรยังไงบ้าง ก่อนจะจบที่สุดท้ายเป็นอันเสร็จพิธี

              พวกเราเดินทางกลับโรงแรมโดยรถไฟฟ้าเหมือนเดิม ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มครึ่งแล้วพวกเราจึงรีบเดินทางกลับไปยังโรงแรมเพื่อเตรียมตัวพักผ่อนเนื่องจากพรุ่งนี้เช้า ทีมงานนัดหกโมงเช้าเพื่อเริ่มทำงาน

              เมื่อเดินทางถึงโรงแรมผมเก็บคอที่ซื้อมาจึงรีบเข้าไปจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย ที่โรงแรมมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่พวกเราจึงโทรมาบอกเจ้าหน้าที่ว่าให้เตรียมน้ำร้อนก่อนพวกเราจะมาถึง ผมจึงตัดสินใจนอนแช่สักครู่ก่อนจะไปอาบน้ำฝักบัวเพื่อความผ่อนคลาย

              แอ๊ดดด

              เนื่องจากโรงแรมนี้เป็นโรงแรมสไตล์ตะวันตก แน่นอนว่าห้องน้ำจึงนิยมสร้างแบบไม่มีกลอนล็อคประตู น้องเวหาก็เดินเข้ามาด้วยร่างเปลือยเปล่า ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินเลงมาแช่ในอ่างอาบน้ำด้วยกัน ผมรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยจึงพยายามขยับตัวหนีแต่ช้ากว่าคนหนวดปลาหมึกที่เอื้อมแขนยาวเข้ามากอดและดึกเข้าไปในอ้อมอกของตัวเอง ก่อนจะจูบผมอย่างร้อนแรงผมรู้สึกถึงส่วนใหญ่โตที่ค่อยๆขยายบริเวณบั้นท้ายของผม ทำให้ผมต้องเตือนเจ้าตัว

           NC จ้า

             

              ดีครับดี เดี๋ยวผมขอมุมนี้อีกนะครับคุณเชื่อไหมว่าแทนที่จะเพลียแต่เจ้าตัวตื่นมาด้วยความสดชื่นแม้ได้นอนแค่เพียงสี่ชั่วโมง และที่สำคัญสดใสจนพี่ตากล้องชอบแววตาของน้องเวหามาก ส่วนผมหรอเดี้ยงไงครับ ใครเจอหน้าก็ถามแต่ว่าผมป่วยหรือเปล่า

              วันนี้เวหามันดูสดใสดีนะครับซัน เพื่อนสนิทของน้องเวหาที่เดินทางมาร่วมถ่ายแบบของผมชวนผมคุยในขณะรอคิวถ่าย

              เอ่อ สงสัยได้พักผ่อนเต็มที่มั้งครับผมตอบน้องซัน

              แต่ผมว่าไม่นะครับ เวหามันดูสดใสขนาดนั้นแต่พี่โทรมขนาดนี้ มีแค่เรื่องเดียวเท่านั้นคือมันเอาแต่ใจจนร่างพี่กันรับไม่ไหวใช่ไหมครับให้ตายเถอะสองคนนี้เหมาะจะเป็นเพื่อนรักกันจริงๆ สายตาเจ้าเล่ห์แบบนี้ เล่นเอาผมไปไม่ถูกเลย

              เอ่อ คือพี่ผมไม่รู้จะตอบยังไง

              ทำอะไรแฟนกูไอซันจู่ๆน้องเวหาก็เดินมาที่ที่พวกเรานั่งพักกันอยู่

              แหมเพื่อนกายครับ ใส่ร้ายกู ลืมไปแล้วหรอกูเป็นแบบแฟนมึงจะทำอะไรแฟนมึงได้น้องซันอธิบายเพื่อนตัวเอง

              ถึงอย่างนั้นก็เถอะ กูหึงอย่ายุ่งให้มาก แล้วก็รีบไปถ่ายได้แล้วถึงคิวมึงแล้ว

              ค้าบ หวงจริงไปก็ได้ผมไปนะครับพี่กันเดี๋ยวมาคุยด้วยใหม่ ส่วนมึงอย่ารุนแรงกับพี่เขานักสิเห็นไหมว่าพี่เขานั่งลำบากน้องเวหาส่งสายตาดุๆกลับไปให้ทำให้ซันรีบวิ่งหนีไปทางพี่ตากล้อง ส่วนผมก็ได้แต่นั่งก้มหน้างุดด้วยความอาย

              เบื่อไหมครับเจ้าตัวถาม ผมถึงส่ายหน้าแทนคำตอบ

              เดี๋ยวกายถ่ายเสร็จแล้วเราค่อยไปเที่ยวตอนเย็นกันต่อนะครับ แต่วันนี้ไอซันมันขอไปเดินด้วยได้ใช่ไหมครับผมพยักหน้าจริงๆไม่อยากให้น้องซันไปด้วยเท่าไหร่ เพราะน้องซันชอบแซวเรื่องอย่างว่าของผมกับน้องเวหา แต่ถึงอย่างนั้นน้องซันก็เป็นเพื่อนสนิทของน้องเวหาเพียงไม่กี่คนผมจึงต้องยอม

              ครับ งั้นรออีกหน่อยนะ เดี๋ยวกายไปทำงานต่อก่อนเจ้าตัวลูบหัวผมเบาๆก่อนจะเดินไปถ่ายรูปต่อ

              ถึงแม้ว่าชีวิตรักของผมจะแตกต่างจากคนอื่น เราไม่ได้มาต่างประเทศเพื่อใช้เวลาร่วมกันเพียงอย่างเดียว แต่พวกเราต้องแบ่งเวลาที่จะได้อยู่ร่วมกันไปให้งานด้วย แต่กระนั้นผมก็คิดว่าเป็นเรื่องดีที่ได้มีโอกาสเห็นคนรักของตัวเองในหลายๆด้านและผมที่สำคัญผมได้อยู่ตรงนั้นด้วย


Link NC : https://gusssnk.blogspot.com/2019/05/nc.html

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #123 ผีขนมหยก (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 08:29
    น้องกายลูกกกกกกกก ได้กินพี่กันแล้วสดใสมาก 55555
    #123
    0
  2. #122 PPSnook (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:36
    อ้าวปิดอะ อดอ่านเลย
    #122
    0