[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 22 : ไม่เปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

ตอนที่ 22 : ไม่เปลี่ยนแปลง

[เวหา]

            “คิดดีแล้วใช่ไหมเสียงผู้จัดการของผมที่นั่งอยู่เบาะฝั่งคนขับเอ่ยถาม

            ครับ ผมคิดมาดีแล้ว

            อืม ถ้ามันเป็นการตัดสินใจของเราพี่ก็คงขัดอะไรไม่ได้แต่ว่าเราคงไม่เสียใจภายหลังนะ

            ครับ

            รถยนต์คำงามที่สกรีนชื่อบริษัท Fahrenheit Entertainment กำลังมุ่งหน้าตรงไปบริษัท ใช่ครับบริษัทต้นสังกัดของผม บริษัทบันเทิงชั้นนำของประเทศในด้านการผลิตไอดอลคุณภาพเป็นผู้นำคลื่นลูกใหม่ของวงการเพลง และวงการละครโทรทัศน์ คลื่นลูกใหม่ที่น่าจับตามอง ทำให้ผู้ลงทุนมากมายยอมที่จะเสี่ยงซื้อหุ้นกับบริษัทบันเทิงขนาดปานกลางที่เพิ่งจะเปิดตัวมายังไม่ถึงสามปีเต็ม แต่ผลงานที่ถูกปล่อยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาของบริษัทก็ถูกผลิตออกมาอย่างมีคุณภาพเหมือนบริษัทบันเทิงที่เปิดมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน

            และจุดเด่นของบริษัทนี้คือ กฎการห้ามมีความรักและกฎนี้จะอยู่ในสัญญาของศิลปินทุกคนที่จะได้เข้ามาอยู่ในบริษัทและต้องเซ็นตั้งแต่ก่อนจะเริ่มทำงานด้วยคำสัญญาจากผู้ก่อตั้งว่า พวกเราจะทำงานอย่างหนักเพื่อตอบแทนแฟนคลับที่สนับสนุนพวกเราตลอดมา การที่แฟนคลับสนันสนุนจน นักร้อง นักแสดง หรือที่ในบริษัทมักเรียกว่าไอดอล สามารถมีชื่อเสียงในระยะเวลาอันรวดเร็ว อาจเป็นหนึ่งข้อพิสูจน์ที่ทำให้เห็นว่า กฎการห้ามมีความรักของไอดอลในสังกัด Fahrenheit Entertainment ทำให้แฟนคลับยิ่งให้การสนับสนุนพวกเรามากขึ้น แน่นอนว่าคงไม่มีแฟนคลับคนไหนที่อยากจะสนับสนุนไอดอลคนที่ตัวเองชอบจนมีชื่อเสียงและคนๆนั้นกลับทรยศต่อสิ่งที่แฟนคลับมอบให้ พวกเขาเหล่านั้นต้องทุ่มเททั้งเวลาและเม็ดเงินจำนวนมหาศาล เพื่อส่งให้ไอดอลคนโปรดได้ไปถึงฝั่งฝัน และศิลปินเหล่านั้นก็ไม่ควรทรยศแฟนคลับ ด้วยการมีความรัก

            กฎการห้ามมีความรักจึงเป็นจุดแข็งทีทำให้มีแฟนคลับเลือกที่จะสนับสนุนไอดอลจากสังกัด Fahrenheit เป็นจำนวนมาก

            แชะ แชะ แชะ

            เมื่อก้าวลงจากประตูรถ นักข่าวมากมายที่รออยู่ที่บริเวณหน้าบริษัท ก็ต่างกรูกันเข้ามาเพื่อขอทำการสัมภาษณ์ผม บ้างก็ยื่นไมค์เข้ามาขอสัมภาษณ์ บ้างก็พยายามกระชากบอดิการ์ดรอบตัวผมออก เพื่อพยายามที่จะถ่ายรูป

            “น้องเวหาคะ เรื่องข่าวที่ออกมาเป็นความจริงหรือเปล่าคะ

            “เรื่องที่ว่า เวหามีความสัมพันธ์กับคนเพศเดียวกันจริงหรือเปล่าครับ

            “แล้วบริษัทตัดสินใจจะทำอย่างไรต่อกับเหตุการณ์นี้คะเสียงจากนักข่าวที่ตะโกนแย่งกันขอสัมภาษณ์ทำให้ผมไม่สามารถที่จะได้ยินว่าคนเหล่านั้นต้องการที่จะสื่อสารอะไรบอดิการ์ด และคนของบริษัทรวมถึงผู้จัดการของผมจึงต้องพยายามเปิดทางจากกลุ่มนักข่าวเพื่อที่จะให้ผมสามารถเดินเข้าไปยังบริษัทได้

            เรื่องการสัมภาษณ์ทางเราจะตอบทุกคำถามนะครับ แต่ว่าตอนนี้ขอทางก่อนนะครับ!” เสียงพี่แมนตะโกนบอกนักข่าวที่ไม่ยอมลดละความพยายามที่จะทำข่าวของผม

            กว่าจะหลุดจากความโกลาหลก็ใช้เวลาเกือบห้าหน้าจึงสามารถที่จะฝ่าด่านเหล่านักข่าวเข้ามาในบริษัทได้ ไม่รอช้าพี่แมนก็พาผมขึ้นไปยังชั้น 12 ที่เป็นห้องทำงานของ คุณเอกประธานและผู้ก่อตั้งบริษัท Fahrenheit Entertainment…ตัวอาคารของบริษัทมีทั้งหมด 12 ชั้น ประกอบไปด้วยชั้น 1-3 ที่เป็นชั้นการจัดการทั่วไป รวมถึงเป็นร้านค้าขายของที่ระลึกและที่จัดแสดงงานต่างของบริษัท ชั้น 4-6 จะเป็น สตูดิโอ ห้องซ้อมเต้น ห้องอัดเสียงครบวงจร และชั้น 7-10 เป็นชั้นสำหรับการจัดรายการออกอากาศสดทั่วไป แต่สำหรับชั้น 11 จะเป็นฮอลล์ขนาดปานกลางสำหรับการใช้จัดคอนเสิร์ตเล็กๆของบริษัทเท่านั้น และชั้นสุดท้าย ชั้น12 เป็นชั้นสำหรับผู้บริหาร

            ซึ่งโดยปกติผมจะไม่ค่อยได้ขึ้นมาชั้นนี้เท่าไหร่ถ้าไม่มีการเซ็นสัญญาหรือเรื่องสำคัญจริงๆ และห้องที่ศิลปินทุกคนไม่อยากที่จะเข้าไปในนั้นมากที่สุดคือห้องของท่านประธาน คนที่ต้องเข้าไปในห้องนั้นโดยส่วนใหญ่แล้วคือคนที่มีปัญหาใหญ่ที่กระทบต่อบริษัทเช่นผม

            ก๊อกก๊อกก๊อก

            มาแล้วหรอ นั่งก่อนสิท่านประธานในชุดสูทพอดีตัว เอ่ยทักทายผม ก่อนที่จะเชิญผมนั่งเก้าอี้ตรงหน้าท่าน

            สวัสดีครับ คุณเอกผมยกมือไหว้กล่าวทักทายตามมารยาทก่อนที่จะนั่งลง

            เข้าเรื่องเลยละกันนะ วันนี้ที่เรียกคุณมาเราคงไม่ต้องอธิบายกันแล้วนะ ว่าเกิดอะไรขึ้นท่านประธานในวัยสามสิบต้นๆที่ดูยังหนุ่มยังแน่นพูดประเด็นทันที

            ครับผมทราบครับผมตอบ

            คุณรู้ใช่ไหม ว่าตอนนี้เรื่องของคุณกำลังเป็นประเด็น และนักข่าวก็ให้ความสนใจในเรื่องนี้มาก โดยเฉพาะเรื่องที่คุณมีข่าวกับผู้ชายด้วยกันท้ายประโยคท่านประธานพูดช้าลงเล็กน้อยเปรียบเสมือนการหยั่งเชิง

            ครับผมตอบรับ

            ผมขอถามตามตรงเลยนะว่ามันเป็นความจริงไหม

            “ท่านครับ คือเรื่องนี้…”

            “ไม่ต้องมาณพเรื่องนี้ผมจะเป็นคนถามเอง ตอบมาสิคุณเวหาท่านประธานห้ามพี่แมนที่จะพยายามเข้ามาช่วยผมในเรื่องนี้ แต่ดูเหมือนว่าท่านคงต้องการที่จะได้ยินความจริงจากปากของผมเอง

            “ครับ มันเป็นความจริง

            “…” สิ้นประโยคที่ผมตอบทั้งห้องก็เงียบลงครู่หนึ่งก่อนที่ ท่านประธานจะพูดต่อ

            ถ้าผมสั่งให้คุณยุติความสัมพันธ์นี้คุณจะยอมไหม เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ การที่คุณละเมิดกฎของบริษัทก็เป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว และครั้งนี้ข่าวของคุณก็เป็นข่าวทำนองนี้ด้วย คุณคิดว่านักข่าวจะยอมลามือจาการทำข่าวของคุณได้งั้นหรือ ตอนนี้ยังไม่มีการแถลงจากทางเรา ดังนั้นถ้าคุณยอมที่จะจบเรื่องนี้เราก็ยังจะมีทางออกที่จะแก้เรื่องนี้ได้อยู่ท่านประธานอธิบาย ซึ่งนี่ก็ดูจะไม่ต่างจากสิ่งที่ผมคิดมาสักเท่าไหร่

            ถ้าผมตอบว่าผมคงทำสิ่งนี้ให้ท่านไม่ได้ ท่านจะโกรธผมไหมครับ

            “ไหนลองอธิบายเหตุผลมาให้ผมฟังได้ไหมคุณเวหา

            “ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมจริงจังเรื่องงานมาตลอด ผมเข้ามาเป็นเด็กฝึกของที่นี่ตั้งแต่ก่อนที่บริษัทจะเปิดตัว ผมไม่เคยที่ขัดคำสั่งของท่าน แต่ครั้งนี้ผมคงทำตามสิ่งที่ท่านขอไม่ได้จริงๆครับ

            “คนๆนั้นคงสำคัญมากสินะ

            “ครับ?” ผมไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพยายามที่จะสื่อ

            ถ้าคุณเลือกความรัก ความรู้สึกของคุณ ต่อให้คุณจะออกจาก Fahrenheit ไปในวันนี้เพื่อหาสังกัดอื่น แต่เรื่องที่เกิดขึ้นมันคงไม่ง่ายที่จะทำให้คุณประสบความสำเร็จได้แบบนี้แล้วนะ ผมว่าคุณคงจะรู้ดี

            “ครับผมทราบครับ ผมรักที่จะทำงานตรงนี้แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมไม่สามารถที่ปล่อยสิ่งๆนี้ให้หายไปได้ครับผมรู้ดีว่าคนที่มีข่าวเสียหายในประเด็นนี้ แทบทุกคนที่ออกจากบริษัทไปแล้วไม่สามารถกลับมายืนในจุดเดิมได้ อย่างมากก็พอมีคนติดตามอยู่บ้าง แต่ว่าผมก็ยอมที่จะสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไปถ้าไม่มีกันในชีวิตผม เป็นสิ่งๆเดียวที่ผมคงไม่ยอมที่จะเสียไป และไม่มีวันที่จะยอมที่จะทำตามสิ่งที่ใครกำหนดเหมือนตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาผมไม่เคยเลือกหรือทำตามความต้องการของตัวเองแม้แต่สักครั้งเดียวจนได้มาพบกับกันเหตุผลเดียวที่ผมจะยอมทิ้งทุกอย่างไป

            แม้ว่าเรื่องนั้นจะทำให้คนของคุณต้องลำบากไปด้วยนะหรือ?”

            กึก

            แน่นอนว่าถ้าคุณเลือกความรักคนของคุณจะต้องโดนกลุ่มแฟนคลับส่วนใหญ่ของคุณไม่พอใจแน่นอนคุณจะรับมือไหวแน่หรือ

            “ครับ มันรู้ว่ามันต้องลำบากแต่ผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้ครับชีวิตที่ไม่มีกันมันน่ากลัวกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า

            โอเคผมเข้าใจแล้ว ผมเห็นใจนะเพราะคุณเป็นเด็กดีและสร้างชื่อเสียงให้กับเรามาตลอด แต่ว่าผมคงไม่สามารถเพิกเฉยต่อเหตุการณ์นี้โดยไม่ลงโทษคุณได้ ไม่งั้นกฎคงจะไม่เป็นกฎและความน่าเชื่อถือของเราก็จะหมดไปต่อกลุ่มแฟนคลับที่สนับสนุนพวกเรามา หวังว่าคุณจะเข้าใจ และพรุ่งนี้เช้าเราจะมีการแถลงข่าวในเรื่องนี้ขอให้คุณเตรียมตัวไว้ด้วยท่านประธานกล่าว ก่อนจะลุกเดินหายเข้าไปในส่วนห้องพักส่วนตัวของท่าน 

            “เราคิดดีแล้วใช่ไหมเวหาพี่แมนถามผมด้วยคำถามเดิมอีกครั้ง

            ครับพี่แมน ผมขอโทษนะครับแต่ก็ขอบคุณพี่ที่ดูแลผมมาตลอดเกือบสี่ปีวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้ร่วมงานกับพี่แล้วนะครับมันคงเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้อยู่ที่นี่

            อย่าพูดอย่างนั้นสิ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่ก็จะอยู่ข้างเราเสมอตลอดสี่ปีตั้งแต่เรายังไม่ขึ้นมอปลาย พี่ก็เห็นเรามาตลอดทำไมจะไม่รู้ว่าเราเป็นคนยังไง รวมถึงน้องกันแกก็เป็นเด็กดี พี่เชื่อว่าแฟนคลับของเราต้องเข้าใจ พรุ่งนี้ไปอธิบายให้ทุกคนฟังนะว่าทำไมเราถึงเลือกกัน

            “ครับผมตอบก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องของท่านประทาร

            มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

[เอก]

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เชิญ

            “ท่านประธานจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้จริงๆหรอครับ

            “อืมจริงๆผมก็คิดเหมือนคุณที่จะปิดข่าวเรื่องนี้ แต่ว่าผมคงเป็นหัวหน้าที่แย่ถ้าผมทำให้คนที่ร่วมงานกับผมไม่มีความสุขมากกว่า

            “ครับ ถ้าท่านคิดว่าดีผมก็เชื่ออย่างนั้น

            “ผมว่าเหตุการณ์นี้มันต้องดีขึ้นแน่นอน และมันอาจเป็นจุดเปลี่ยนของกฎการห้ามมีความรักของบริษัทพวกเราสักที การที่ผมตั้งกฎนี้ขึ้นมาเพื่อหวังที่จะไม่ให้ศิลปินออกนอกลู่นอกทาง และทำให้แฟนคลับผิดหวัง แต่ผมกลับลืมนึกถึงในตัวคนของพวกเราว่าพวกเขาก็มีความรู้สึกในเมื่อเด็กทั้งสองคนเชื่อมั่นในกันและกันขนาดนั้นผมคงไม่ยอมอยู่เฉยๆแน่นอน

            “ขอบคุณครับท่านขอบคุณจริงๆ

            หึ ถ้าไม่ใช่เด็กทั้งสองคนนี้คงไม่สามารถทำได้แน่นอน

[เวหา]

            ผมกลับมาถึงบ้านของตัวเอง โดยพี่แมนเป็นผู้อาสามาส่ง ในช่วงนี้ผมคงไม่สามารถออกไปไหนหรือปรากฏตัวตามที่สาธารณะได้โชคดีที่ผมสอบไฟนอลเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงไม่ต้องไปที่มหาลัยเนื่องจากเข้าสู่ช่วงปิดภาคเรียนแล้ว เมื่อนึกถึงเรื่องสอบผมจึงนึกขึ้นได้ว่าวันนี้กันมีสอบวิชาสุดท้าย ผมรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่วันนี้ผมแทบไม่ได้แตะโทรศัพท์มือถือของตัวเองเลย ก่อนที่จะพบว่าแบตหมด

            ผมเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง หยิบสายชาร์จไฟบนโต๊ะอ่านหนังสือออกมาชาร์จเพื่อจะรีบเปิดเครื่อง

            สายที่ไม่ได้รัยจาก Gun 15 สาย

            ผมตกใจทันที่เมื่อเปิดขึ้นมาแล้วผมกับการแจ้งเตือนสายที่ไม่ได้รับที่ปรากฏชื่อว่าเป็นสายเรียกเข้าจากแฟนของผมผมจึงรีบต่อสายหากันโดยเสียสายชาร์จคาเอาไว้อยู่ สัญญาณเรียกเข้าดังไม่กี่ทีก่อนที่เจ้าตัวจะรับสาย

            น้องเวหาเป็นไงบ้างครับ!” เสียงหวานๆของเจ้าตัวเล็กที่ฟังดูก็รู้ว่ากำลังร้อนรน ทำให้ผมยิ้มได้ครั้งแรกในรอบวัน

            กายไม่เป็นไรครับ กันเห็นข่าวแล้วใช้ไหมกันไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับผมถามด้วยความเป็นห่วง อีกความคิดก็กลัวว่าแฟนคลับของผมจะไปดักทำร้ายกัน

            กันไม่เป็นไรครับ วันนี้คนจากบริษัทน้องเวหามาช่วยดูแลกัน หนึ่งกับแจนก็ช่วยดูกัน สอบเสร็จกันเลยรีบกลับมาคอนโดเลยครับ

            ดีแล้วครับ ดีแล้ว ฮึกอยู่ๆผมก็ร้องไห้ออกมา

            น้องเวหาร้องไห้หรอครับ! น้องเวหาร้องไห้ทำไมเจ้าตัวรีบถามผมทันทีเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของผม

            เปล่าครับกายขอโทษนะ ทั้งๆที่บอกว่าให้เชื่อในตัวกาย กายจะเป็นคนแก้ปัญหาเอง แต่กายทำอะไรไม่ได้เลยแถมกันยังต้องมาเดือดร้อนด้วย กาย กาย.

            “ไม่เป็นไรครับน้องเวหา เราเป็นแฟนกันนะ น้องเวหาบอกพี่เองไม่ใช่หรอว่าเราจะแก้ไขมันไปด้วยกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่จะไม่มีวันที่ทิ้งน้องเวหาไปแน่นอนนี่ของเป็นสิ่งที่ผมหวังจะได้ยินมาตั้งแต่เกิดเรื่อง สิ่งที่เป็นสิ่งยืนยันว่าเราจะไม่ต้องเลือกกัน

            ขอบคุณครับขอบคุณ”  ผมสามารถพูดได้แค่นี้จริงๆสำหรับตอนนี้

            มันจะผ่านไปด้วยดีแน่นอนครับ เชื่อกันนะเราคุยกันต่ออีกนิดหน่อยกันก็ไล่ผมให้ไปพักผ่อน ผมไม่ได้บอกเรื่องงานแถลงข่าวที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้เพราะไม่อยากจะให้เจ้าตัวต้องเป็นกังวลกับเรื่องนี้ไปมากกว่านี้

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เวหาแม่กับพี่ฟ้าขอเข้าไปหน่อยนะ เสียงแม่เคาะประตูเรียกผม

            ครับแม่

            แอ๊ด

            เป็นอะไรน่ะเรา ร้องไห้หรอ พี่ฟ้าทักผมทันที่เมื่อเดินเข้ามาในห้องผม

            ไม่หรอกครับผมคงไม่ได้นอนพักมากกว่า

            “แม่กับพี่เข้าใจนะลูก ไม่ต้องกังวลไปนะยังไงก็มีแม่กับพี่อยู่ตรงนี้เสมอผมมีกำลังใจขึ้นมากเมื่อได้ยินคำปลอบโยนจากครอบครัว

            ผมขอโทษครับแม่ แม่ผิดหวังไหมครับที่ผม…”

            “มีแฟนเป็นผู้ชาย ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบแม่ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน และเป็นสิ่งที่ผมกำลังจะพูดต่อ

            ครับ

            “เวหานี่มันปีไหนแล้ว 2019 แล้วนะเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว สมัยนี้ดาราออกมาเปิดตัวยอมรับเยอะแยะจะตายไปว่ามีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่จะมีเรื่องนึงที่พี่กับแม่จะโกรธก็ตรงทำไมมีแฟนแล้วไม่เอามาเล่าให้ที่บ้านฟังเลย พวกเรารู้ผ่านทีวีได้ยังไงกันจ๊ะน้องรักเป็นพี่ฟ้าที่ตอบแทนแม่

            อย่างที่เจ้าฟ้ามันว่าแหละ แม่เองก็ไม่ติดใจอะไรอยู่แล้วถ้ามันจะเป็นความสุขของลูก ไม่ว่าคนนั้นของลูกจะเพศไหนแม่ก็รักเสมอและที่สำคัญยิ่งเป็นหนูกันด้วยแม่โอเค

            “แม่รู้จักกันด้วยหรอครับ

            “อ๊ะ รู้จักผ่านโทรทัศน์น่ะ ลูกของแม่เป็นว่าที่สามีแห่งชาตินี่หน่าทุกช่องและประโคมข่าวขนาดนี้แม่คงไม่รู้จักไม่ได้แล้วล่ะแม่ตอบ

            แล้วพ่อล่ะครับ”            

            รายนั้นโอเคกว่าแม่อีก ลูกเรียนจบต่างประเทศ ทำงานที่ต่างประเทศบ่อยๆตอนรู้ข่าวก็เหมือนแม่แหละ โกรธที่ลูกไม่ยอมพาแฟนเข้าบ้านมากกว่า

            “ขอบคุณนะครับ พี่ฟ้า ขอบคุณนะครับแม่ผมรู้สึกกำลังจะร้องไห้อีกครั้งความรู้สึกที่กังวลมาตลอดมันกำลังค่อยๆหายไป เมื่อได้รับการยอมรับจากคนในครอบครัว

            ไม่เป็นไรจ่ะ ยังไงพวกเราก็ยืนอยู่ข้างเวหาเสมอ เราทำเพื่อคนอื่นทำตามคนอื่นมาเยอะแล้ว ทำเพื่อตัวเองบ้างนะงานนี้ พรุ่งนี้ก็สู้ๆแม่เป็นกำลังใจให้นะแม่กอดผมและลูบหลังผมเบาๆเพื่อเป็นการมอบกำลังใจ โดยมีพี่ฟ้ายืนลูบหัวผมอยู่ข้างๆเตียง

            เช้านี้ผมตื่นมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้นกว่าวันก่อนๆเต็มเปลี่ยนหนึ่งคงเป็นเรื่องที่เจ้าตัวเล็กไม่ยอมเลิกกับผม สองคือเรื่องที่ครอบครัวยอมรับในความสัมพันธ์ของเรา ไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันแล้ว และความรู้สึกของผมก็จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

            


____________________________________________________________________________________________________

เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่ยี่สิบสอง เรื่องราวใกล้จะถึงตอนจบ

รักครั้งนี้จะผ่านไปได้ยังไงติดตามต่อไปจ้า


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ปล. 2 ตอนนี้กำลังเปิดจองรูปเล่มแล้วจ้า 



รายละเอียดเพิ่มเติม 

https://www.facebook.com/Guss.snn/posts/430589597708462?__tn__=K-R


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #112 PPSnook (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:39
    จะจบแล้ว ขอให้เวหาและกันผ่านไปได้ด้วยดี
    #112
    0
  2. #109 LHMxoxo. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:10
    หือออออ จะจบแล้วววว พึ่งตามมาวันก่อนเอง555
    #109
    0
  3. #108 ผีขนมหยก (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:23
    ดีใจจังที่กันไม่คิดจะเลิกกับน้องกาย ปลื้มปริ่มค่ะ
    #108
    0