[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 21 : จุดเริ่มต้นของทางแยก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    21 เม.ย. 62

ตอนที่ 21 :  จุดเริ่มต้นของทางแยก

[เวหา]

            หลังจากผ่านกิจกรรมอันเร้าร่อนมา คนตัวเล็กกำลังนอนซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอดของผมด้วยร่างเปลือยเปล่าด้วยความเหนื่อยผมกำลังยิ้ม ถ้าถามว่ากำลังคิดอะไรอยู่คงตอบได้แค่ว่ากำลังมีความสุขจนแทบจะล้นออกมาจากในอก ตลอดหลายวันที่ผ่านมาที่ผมมานอนในห้องของแฟนตัวเอง สารภาพเลยว่าผมเกือบจะจับกันลอกคลาบหลายครั้งแล้วยิ่งเห็นท่าทางที่ชอบเขิน ชอบหน้าแดงตลอดเวลาทำให้ผมยิ่งอดใจแทบจะไม่ไหว แต่ติดว่ายังอยู่ในช่วงสอบไฟนอลเลยได้แต่อดกลั้นอารมณ์ของตัวเองไว้

            ยอมรับเลยว่าผมเองก็กังวลเหมือนกัน เพราะผมเองก็ไม่เคยผ่านเรื่องบนเตียงมา แถมแน่นอนว่าไม่ต้องบอกคนตัวเล็กก็ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาเหมือนกัน ผมจึงจำเป็นต้องศึกษาเป็นอย่างดี ผมเสิร์ชหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต เพื่อศึกษาหาข้อมูลที่จะทำให้คนตัวเล็กมีความสุข ผมหันไปมองคนตัวเล็กที่กำลังซุกอยู่ที่อกของผม ก่อนที่จะเงยหน้าสบตาผมด้วยความเขินอาย ครั้งแรกสำหรับผมก็คงไม่แย่ล่ะมั้ง

            ยังไม่นอนหรอครับ เหนื่อยขนาดนี้แล้ว

            “ฮือ เพราะใครล่ะ กันก็บอกอยู่ว่าอีกสองวันจะสอบ เล่นไม่ให้พักกันเลยคนตัวเล็กทุบอกผมเบาๆ ใช่ครับครั้งแรกมันคงไม่จบที่รอบเดียวแน่นอน ผมเล่นไปสามรอบแต่ว่าพวกเราสองคนก็ยังไม่เข้าสู่ห้วงนิทราแม้จะเหนื่อยมากก็ตาม

            แล้วทำยังไงถึงจะหลับได้ล่ะ กายร้องเพลงให้ฟังเอาไหม

            “ไม่เอา กันจะนอนแล้วคนตัวเล็กปฏิเสธ

            “ฮ่าฮ่าครับๆ ฝันดีครับ

            “ฝันดีครับ อื้อ อย่าสิครับ!  มือน่ะอยู่นิ่งๆเลยไม่อยากให้ผ่านคืนนี้ไปเลยจริงๆ ผมไม่ยอมให้คนตัวเล็กได้นอนง่ายๆ ผมเอื้อมมือไปลูบยอดอกของแฟนผมเบาๆ และแน่นอนว่าต้องโดนคนตัวเล็กเอ็ดกลับมา

            ไม่แกล้งแล้วครับ ฝันดีอีกรอบครับครั้งนี้คนตัวเล็กไม่ตอบ ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง

            ท่ามกลางความมืด ไร้ซึ่งเสียงของบทสนทนาใดๆ ทำให้ได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศที่เปิดไว้ ปนไปกับเสียงรถยนต์ด้านนอกที่ดังเบาๆในบางครั้ง คนตัวเล็กขยับยุกยิกไปมาเลยทำให้ผมเดาได้ว่า เขาก็คงนอนไม่หลับเหมือนกัน

            กันนอนไม่หลับหรอครับผมเอ่ยถาม

            ก็ ใช่ครับไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

            กัน ปิดเทอมว่างไหม เดือนหน้ากายมีต้องไปถ่ายงานที่ไต้หวัน ไปด้วยกันไหมครับเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กนอนไม่หลับผมเลยนึกขึ้นได้เรื่องที่จะชวนกันไปเที่ยว ผมอยู่ในฐานะคนดังแน่นอนว่าชีวิตรักของผมคงจะไม่สามารถเหมือนคนทั่วไปได้แน่นอน ผมจึงมีทางเลือกไม่มากที่จะได้ใช้เวลาร่วมกับคนของผม ดังนั้นการที่ผมต้องบินไปทำงานที่ต่างประเทศ จึงอาจเป็นทางเลือกที่จะได้ใช้เวลาร่วมกันกับแฟนเมื่อทำงานเสร็จ

            อืม คิดว่าได้นะครับ คุณแม่ไม่ได้บอกอะไร คิดว่าคงไม่ต้องไปไหนครับคนตัวเล็กตอบ

            งั้นไปด้วยกันนะครับผมอ้อน

            ก็ได้ แต่ว่ายังไม่สัญญานะครับ เดี๋ยวกันต้องขอที่บ้านก่อน

            ฟอดดด

            “ดีใจจังเลย ผมขโมยหอมแก้มคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างผม แน่นอนว่าเจ้าตัวต้องบ่นกลับมาอีก แต่ทำยังไงได้ล่ะใครใช้ให้น่ารักขนาดนี้ ยิ่งได้เป็นแฟนยิ่งอยากอยู่ใกล้

            กว่าจะได้เข้านอนก็เข้าผ่านพ้นเข้าสู่วันใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาตามนาฬิกาชีวิตตามปกติ ผมปล่อยให้เจ้าของห้องในนอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่เนื่องจากวันนี้เจ้าตัวไม่มีตารางสอบ บวกกับกิจกรรมที่ผ่านมาเมื่อคืนคงจะสูบพลังไปมากโข เจ้าตัวจึงหลับสนิทไม่รู้ตัว ต่างจากปกติแค่ผมขยับตัวลุกจากเตียงเจ้าตัวก็รู้ตัวแล้ว

            ผมหยิบกุญแจห้องกับคียการ์ดก่อนที่จะเดินออกจากห้อง จัดการปิดล็อคเพื่อความปลอดภัย เดินตรงไปที่ลิฟต์โดยสารที่ห่างจากห้องของกันไปเล็กน้อย เช้านี้ผมรับหน้านี้จัดหามื้อเช้าของเราสองคน ผมเดินออกจากตัวคอนโดเพื่อเดินไปร้านข้าวต้มปลาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับคอนโด เพื่อไปซื้ออาหารเช้าใส่ถุง

            ป้าครับผมเอาข้าวต้มหมูสับใส่ทุกอย่างสองถุงครับ แต่ถุงนึงไม่ต้องใส่กระเทียมเจียวนะครับผมไม่ลืมที่จะสั่งไม่ใส่กระเทียมเจียวสำหรับถุงที่เป็นของกัน เนื่องจากเจ้าตัวไม่ชอบกระเทียมเจียว

            ได้จ้ารูปหล่อ นั่งรอก่อนนะเดี๋ยวป้าทำให้อีกสองโต๊ะแล้วเดี๋ยวทำของพ่อหนุ่มให้เจ้าตัวตอบรับรายการที่ผมสั่ง ผมพยักหน้ารับก่อนที่เดินไปนั่งรอที่โต๊ะในร้าน

            เช้านี้ในร้านข้าวต้มมีลูกค้าที่ตื่นเช้ามาทานพอประมาณ หลายสายตาจับจ้องมาที่ผม ผมไม่ได้ใส่ใจด้วยความเคยชินที่มักมีคนมองมาผมอยู่เสมอ บางคนคงซุปซิปว่าใช่ผมหรือเปล่า บางคนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อถ่ายรูปผม แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ของคนที่ทำงานอะไรแบบนี้

            น้ำค่ะ อ๊ะ พี่เวหาใช่ไหมคะ?” เด็กเสิร์ฟในชุดนักเรียนนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้ผมก่อนที่ถามผมด้วยความสงสัย

            ใช่ครับผมยิ้มและตอบกลับเธอด้วยความสุภาพ

            กรี๊ดดดด พี่เวหาจริงด้วย พหนูเป็นแฟนคลับของพี่ติดตามละครที่พี่เล่นทุกเรื่องเลย หนูขอถ่ายรูปด้วยไหมคะ

            “ได้ครับผมรับโทรศัพท์มือถือของเธอมา ก่อนจะเป็นคนถือโทรศัพท์มือถือเพื่อเป็นคนกดถ่ายโดยการเซลฟี่

            “ดีใจจังเลยค่ะเธอยังคงดีใจไม่หายที่เจอกับผม

            ขอบคุณมากนะครับผมขอบคุณตามมารยาทที่ติดตามผลงานของผม พยายามเทคแคร์แฟนคลับด้วยระยะห่างที่พอดี ไม่มากจนเกินความจำเป็น และไม่น้อยไปจนดูหยิ่ง

            หนูชอบเรื่องล่าสุดที่พี่เล่นมากเลยค่ะดูทุกตอนเลย พี่เวหากับพี่กิ๊ฟเล่นดีมากเลยค่ะ เหมาะสมกันมากๆประโยคที่เธอพูดทำให้ผมไม่พอใจเล็กน้อย แต่ไม่สามารถแสดงออกได้ การเล่นละครคู่กับพี่กิ๊ฟทำให้ผมมักโดนจับคู่กับพี่กิ๊ฟโดยกลุ่มแฟนคลับบ่อยๆ แต่ที่ยิ่งแย่กว่านั้นคือผมรู้ว่าพี่กิ๊ฟรู้สึกกับผมยังไง เลยพยายามไม่เข้าหาเธอเกินความจำเป็นหากไม่ใช่เรื่องงาน เรื่องการจิ้นเป็นเรื่องที่ทางค่ายผมยอมให้เกิดขึ้นได้หากไม่ใช่การมีความสัมพันธ์ที่คบหากันในรูปแบบแฟน การคิดถึงเรื่องนี้ทำให้ผม ย้อนกลับมาคิดเรื่องของผมกับกันที่ปิดบังทุกคนอยู่มันจะเป็นความลับต่อไปได้นานขนาดไหนกัน

            ขอบคุณนะครับ อย่าลืมติดตามทุกตอนนะครับผมพยายามเก็บความไม่พอใจ ก่อนจะตอบไปด้วยความสุภาพเหมือนเดิม เธอมีท่าทีที่อยากจะคุยกับผมต่อ แต่ติดที่เจ้าของร้านที่ดูแล้วน่าจะเป็นแม่ของเธอตะโกนบอกให้มาเอาข้าวต้มไปเสิร์ฟลูกค้า

            ผมนั่งรอไม่นานก็ได้ข้าวต้มสองถุงส่งกลิ่นหอมฉุยแม้ว่าจะอยู่ในถุง ผมเดินกลับมายังที่คอนโดเลือกที่จะเข้าทางหลังคอนโดเนื่องจากตอนนี้นักศึกษาเริ่มทยอยลงมาจากคอนโดกันแล้ว

            กลับมาที่ห้องของคนตัวเล็ก ผมไขประตูเข้ามา พยายามส่งเสียงบกวนให้น้อยที่สุด เพื่อไม่เป็นการรบกวนเจ้าของห้องที่กำลังอยู่ เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็พบว่าคนตัวเล็กตื่นขึ้นมาแล้วด้วยสุภาพงัวเงีย

            ตื่นแล้วหรอ กายทำเสียงดังหรือเปล่า

            “ฮื่อออ ไม่ใช่ครับกันเพิ่งจะตื่น แล้วน้องเวหาไปไหนมาครับเจ้าตัวงัวเงียตอบ โดยไม่ลืมที่จะถามเมื่อเห็นว่าผมเดินกลับเข้ามาในห้อง

            กายไปซื้อมื้อเช้ามาครับ กันหิวหรือยังทานเลยไหมครับ เดี๋ยวกายจะได้เทข้าวต้มใส่ชามเลยผมถาม

            อืม ได้ครับเดี๋ยวกันขอไปล้างหน้าแปรงฟันแปปนึงนะครับ...โอ๊ย!” เจ้าตัวก้าวลงจากเตียงก่อนจะร้องด้วยความเจ็บ แข้งขาอ่อนจนยืนไม่อยู่ ผมเห็นอย่างนั้นจึงรีบวางถุงข้าวต้มที่ถืออยู่ในมือ รีบวิ่งไปประครองร่างบางที่ล้มกองลงไปนั่งที่พื้นห้อง

            เป็นอะไรไปครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่าผมถามด้วยความเป็นห่วง กลัวกันจะเป็นอะไรหนัก

            ม ไม่เป็นไรครับเจ้าตัวพยายามลุกขึ้นโดยพยายามปัดมือที่ผมช่วยพยุงออก

            กันเป็นอะไรบอกกายได้นะผมถามอีกครั้งเมื่อเห็นอาการที่แปลกไปของเจ้าตัว

            คือไม่เป็นไรครับ แค่เจ็บตรงก้น…” ท้ายประโยคเบาจนไม่ได้ยินทำให้ผมต้องเอี้ยวหูไปถามคนตัวเล็กอีกครั้ง

            อะไรนะครับกายไม่ได้ยิน

            “ฮื้ออ ไม่ต้องมาถามเลย!” เจ้าตัวผลักผมออกอย่างแรง ก่อนจะขึ้นเสียงเล็กน้อย ผมงงกับการกระทำของกันที่ดูแปลกไป ก่อนที่จะเข้าใจเมื่อเห็นกันเดินกะเผลกด้วยความเร็วที่ค่อนข้างช้าตรงไปทางห้องน้ำ

            กันเจ็บตรงที่เราทำรักหรอครับผมถามด้วยน้ำเสียงติดล้อเลียน

            ไอบ้า!”

            ปึงง

            ประตูห้องน้ำถูกปิดอย่างแรง ผมหัวเราะให้กับคนที่เพิ่งจะหลบหน้าเข้าไปในห้องน้ำ แม้จะขำแต่ก็ยังรู้สึกผิดไม่น้อยเนื่องจากเป็นความผิดของผม และแน่นอนว่าผมผิดเต็มที่ทำให้กันต้องเจ็บตัว ผมเดินตรงไปที่ตู้เก็บของ ในนั้นกันเก็บของใช้จำเป็นไว้หลายอย่างรวมถึงยาแก้ปวด ผมแกะยาแก้ปวดจากแผงสองเม็ดเพื่อรอให้คนที่หายตัวไปในห้องน้ำออกมาทานหลังมื้อเช้า

            พอเจ้าตัวออกมาจากห้องน้ำ ก็พยายามหลบหน้าผมไม่มองหน้าหากไม่จำเป็น ไม่คุยหากผมไม่ถาม และแน่นอนเจ้าตัวเล็กของผมกำลังเขิน

            อิ่มยังครับ จะได้ทานยาเลย

            “ครับน้องเวหาส่งยามาให้พี่เลยขึ้นน้องเวหาขึ้นพี่นี่เดาได้เลยว่ากำลังงอน

            ครับ รีบทานยานะครับพี่กัน จะได้หายเจ็บไวๆ เดี๋ยวน้องเวหาไปเทน้ำให้ครับและแน่นอนว่าเจ้าตัวหันขวับมองมาด้วยสายตาที่ดุๆทันที

            ฮ่าฮ่า ไม่แกล้งแล้วครับ รีบทานยาเถอะครับจะได้รีบนอนพักเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไปสอบไม่ไหว

            “เพราะใครกันล่ะเจ้าตัวก้มหน้างุดก่อนจะแอบพูดเสียงเบา ทำให้ผมหลุดขำเบาๆกับการกระทำนั้น ไม่กล้าหัวเราะแรงเดี๋ยวเจ้าตัวจะโกรธอีก

            เมื่อเจ้าตัวทานมื้อเช้าและยาแก้ปวดเสร็จเรียบร้อย ผมจึงช่วยพยุงคนตัวเล็กไปที่เตียงนอนของตัวเอง จัดการห่มผ้าก่อนจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนคนตัวเล็กจนหลับไปอีกครั้ง

            ผมจัดการนำเสื้อผ้าของตัวเองและของเจ้าของห้องในตะกร้าไปใส่เครื่องสักผ้าขนาดพกพาที่อยู่ตรงระเบียงห้อง ก่อนจะจัดการใส่ผมซักฟอกน้ำยาปรับผ้านุ่มและเปิดเครื่อง วันนี้ผมรับหน้าที่เป็นคนทำความสะอาดห้องของแฟนที่ผมมาขออาศัยอยู่ด้วยเกือบสองอาทิตย์จนแทบจะกลายเป็นห้องของตัวเองเสียแล้วผมนั่งพักเล็กน้อยที่โซฟาเมื่อจัดการทำความสะอาดเรียบร้อย รอเวลาที่คนตัวเล็กต้องทานยาอีกรอบ

            ผมแอบโล่งใจที่คนตัวเล็กไม่มีอาการไข้ขึ้น ผมลังเลสักพักก่อนจะตัดสินใจปลุกเจ้าตัวเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอย่างสบายใจ

            กันครับ ลุกขึ้นมาทานยาก่อนนะครับ

            “อื้อเจ้าตัวงัวเงียตอบก่อนที่จะค่อยๆลุกขึ้นมา

            ดีขึ้นบ้างไหมครับ

            “อืมดีขึ้นแล้วคนตัวเล็กตอบโดยที่ยังคงหลับตา น่าตีจริงๆ

            งั้นทานยาก่อนนะครับผมส่งยาให้กัน แต่เจ้าตัวเอาแต่ส่ายหน้าลูกเดียว

            ฮื่ออ ไม่ทานได้ไหมอ่า กันไม่เป็นอะไรแล้วมองมาด้วยสายตาอ้อนๆแบบนั้น คิดว่าผมจะรอดไปได้หรอ

            อ เอ่อ ไม่ได้ครับถ้ากันไม่ทานเดี๋ยวจะไม่หายนะครับ ฝืนใจทานหน่อยนะครับ

            “ก็ได้ครับเจ้าตัวยอมหยิบยาแก้ปวด ก่อนจะส่งเข้าปากโดยมีผมส่งแก้วน้ำตามให้ดื่ม

            นอนต่อนะครับ วันนี้กายจะคอยดูแลกันเอง ไม่ต้องห่วงนะครับเจ้าตัวพยักหน้า ก่อนจะยอมนอนพักต่อแต่โดยดีไม่มีการเถียงใดๆทั้งสิ้น

            ติ๊ง ติ๊ง

            ติ๊ง ติ๊ง

            ผมละความสนใจจากคนตัวเล็กที่กำลังนอนอยู่ เมื่อมีเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าจากโทรศัพท์มือถือของผมที่แสดงชื่อพี่แมนว่าเป็นผู้ส่งข้อความมา

            Man : เวหาอยู่ไหน

            Man : โทรหาพี่ด่วน

            Man : มีเรื่องด่วน

            Man : Sent a sticker

            เมื่อผมเห็นข้อความ ผมจึงรีบตัดสินใจต่อสายด่วนถึงผู้จัดการผมทันที

            ฮัลโหล เวหาอยู่ไหน เมื่อพี่แมนรับสาย ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ย เจ้าตัวก็รีบถามผมด้วยน้ำเสียงร้อนรนทันที

            ผมอยู่คอนโดพี่กันครับ

            เห้อ ดีแล้วอย่าออกไปไหนเด็ดขาดนะ

            “ทำไมหรอครับผมอดสงสัยไม่ได้จึงถามไปด้วยความสงสัย

            ยังไม่เห็นข่าวสินะ เดี๋ยพี่ส่งไปให้ทางไลน์ รีบอ่านพี่แมนส่งลิ้งค์ข่าวมาที่ไลน์ผมทันที ผมยังไม่ได้วางสายสนทนาจากพี่แมน แต่กดออกจากการโทรเพื่อเข้าดูลิ้งค์ข่าว

          ด่วน! หลุดภาพเวหา นักแสดงหนุ่มไฟแรงซุกแฟนเพศเดียวกัน สาวๆอกหักทั้งประเทศศ ผมรู้สึกสติแทบจะดับวูบทันทีเมื่อเห็นหัวข้อข่าว และยิ่งร้ายแรงกว่านั้นเป็นภาพที่ผมกำลังหอมแก้มของกันในชุดเครื่องแบบนักศึกษา ซึ่งดูก็รู้ว่าเป็นภาพแอบถ่ายเพราะความชัดของภาพที่ดูเบลอ แต่ก็ยังคงดูออกว่าคนในภาพเป็นใคร

            ฮัลโหลครับพี่แมนคือผม…”

            “เรืองจริงใช่ไหมเวหา

            “ครับมันเป็นเรื่องจริงครับผมสารภาพไปตามความจริง

            เวหารู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้พี่แมนถาม

            ครับ ผมรู้

            “ถ้าเรื่องนี้บริษัทไม่สามารถควบคุมข่าวได้ จะมีการจัดงานแถลงข่าว และเราต้องปฏิเสธเรื่องนี้ เวหาพี่ก็ไม่ได้อยากจะห้ามเราหรอกนะ แต่รู้กฎของบริษัทใช่ไหม แถมคนที่เราคบด้วยก็ไม่ใช่ผู้หญิงผมเข้าใจในสิ่งที่พี่แมนบอก ผมเข้าใจในสิ่งที่พี่แมนเป็นห่วงผมกฎการห้ามมีแฟนอาจไม่ได้เข้มงวดสำหรับนักแสดงเท่ากับนักร้องไอดอลในสังกัดแต่สิ่งที่ผมและกันกังวลมาตลอดคือเราทั้งสองคนเป็นผู้ชายทั้งคู่

            ผมคงทำไม่ได้หรอกครับพี่แมน

            “แม้ว่าเราจะต้องออกจากวงการน่ะหรอ

            กึก

            “…”

            “คิดดีๆนะเวหา อนาคตในวงการของเราจะจบลงทันทีถ้าเราเลือกที่จะเดินทางนี้ จำเรื่องของปิงได้ไหม ถ้าเรายืนยันที่จะเลือกแบบนี้ คงจะไม่ต่างจากเรื่องของปิงปิงคือรุ่นพี่ที่เป็นไอดอลในสังกัดเดียวกับผมที่ถูกจับได้ว่ามีแฟน จนถูกแฟนคลับรุมด่าว่าเป็นคนทรยศและเลิกสนับสนุนจนพี่ปิงต้องลาออกจากลง แม้ว่าจะพยายามเดินทางสายอื่นในวงการแต่ก็ไม่มีคนสนับสนุน จนสุดท้ายก็ไม่สามารถมีที่ยืนในวงการได้อีก

            ครับผมยอมถ้าให้ผมเลิกกับกันผมไม่ยอมแน่นอน

            รอเราใจเย็นแล้วค่อยตัดสินใจละกันนะ พรุ่งนี้เที่ยงพี่ไปรับเข้าบริษัทคุณเอกต้องการจะพบเรานะ

            “ครับ

            “แล้วก็อย่าออกไปไหนนะ น้องกันด้วยออกไปไหนตอนนี้คงถูกแฟนคลับเราทำร้ายแน่นอน

            “ครับ ไม่ต้องห่วงครับผมจะดูแลคนของผมเอง

            หลังจากพี่เอกวางสายไป ผมเดินกลับมาในห้องนอนที่คนตัวเล็กนอนหลับไปอย่างไม่รู้เรื่อง มองดูคนน่ารักที่นอนหลับอย่างสบายใจ สิ่งที่ผมกลัวที่สุดมันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว แต่ผมสัญญาผมจะไม่มีวันยอม 

____________________________________________________________________________________________________

เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่ยี่สิบเอ็ด มันเริ่มแล้วสิ่งที่ทั้งกันและเวหาแอบกังวลมาตลอด

มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว ความรักของทั้งคู่จะเป็นยังไงอย่าลืมติดตามต่อนะจ้ะ


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ปล. 2 ตอนนี้กำลังเปิดจองรูปเล่มแล้วจ้า 



รายละเอียดเพิ่มเติม 

https://www.facebook.com/Guss.snn/posts/430589597708462?__tn__=K-R


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #111 PPSnook (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:22
    อย่ายอมแพ้นะ
    #111
    0
  2. #107 LHMxoxo. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:51
    โอ้ยยยย แค่ชื่อตอนอินี่ก็ใจบ่ดีแล้วเด้ออออ
    #107
    0
  3. #106 พระจันทร์ตะวันออก (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 06:48

    ขอให้ไม่มีอะไรร้ายเเรงนะลูก
    #106
    0
  4. #105 wan214854 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 06:40
    ต่อไปนี้เวหากับกันจะเจออะไรบ้างน๊าเป็นห่วงจัง
    #105
    0
  5. #104 miniin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 00:01

    เป็นกำลังใจให้ทั้งคนเขียนและน้องเวหานะจ๊ะ
    #104
    0