[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 11 : เสียงของหัวใจที่เปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 11 : เสียงของหัวใจที่เปลี่ยนไป

[เวหา]

          เวหาพี่ขอคุยด้วยหน่อย

          ครับ?”

          คืนนี้เราย้ายไปนอนห้องอื่นได้ไหม

          ย้ายไปไหนครับผมกำลังพูดคุยกับแกนบ้านปีสองที่คืนนี้เป็นบัดดี้คู่ต้องนอนห้องเดียวกับผมอยู่

          ย้ายไปนอนกับกันน่ะ มันเป็นพี่เทคเราหนิ

          ครับได้ครับไม่มีปัญหาผมแอบพอใจลึกๆเลยไม่ได้ถามถึงเหตุผลที่พี่โอ๋ขอให้ผมย้ายไปนอนห้องอื่น        

แล้วมันไปไหนแล้วล่ะพี่โอ๋คงกำลังหมายถึงพี่เทคของผม

          ไม่รู้เหมือนกันครับ

          งั้นเดี๋ยวพี่ไปถามคนแถวนี้ก่อน จะได้ไปบอกแล้วย้ายข้าวของเลย ผมจึงเดินตามพี่โอ๋ที่กำลังเดินไปถามเพื่อนร่วมรุ่นของผม

          หนูเห็นพี่กันเดินไปกับฟิวส์เดินไปแถวชายหาดทางนู้นเมื่อกี้น่ะค่ะเพื่อนร่วมรุ่นของผมคนหนึ่งชี้ไปทางชายหาดที่ไม่ห่างไปจากตัวที่พักมากนัก

          พวกเราจึงเดินไปตามทางที่เพื่อนผมบอกมาว่าสองคนที่พวกเรากำลังตามหาหายไปไหน……แต่เมื่อเดินไปถึงที่สองคนนั้นกำลังนั่งอยู่ภาพตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดอย่างไม่มีเหตุผลจนเผลอหลุดตะโกนออกไป

          ทำอะไรกันภาพของทั้งสองที่ใบหน้ากำลังเคลื่อนเข้าหากันอย่าเชื่องช้า ผละออกจากกันทันทีที่ได้ยินเสียงของผม

          เอ่อ ค คือ พี่แค่ออกมานั่งเล่นกับฟิวส์เฉยๆน่ะครับกันพูดตะกุกตะกักเหมือนพยายามแก้ตัวในขณะที่อีกคนตรงข้าวนั่งนิ่งแล้วหันไปสบตาคนข้างหลังผมแทน

          กันคืนนี้ให้น้องเทคมึงไปนอนด้วยนะ กูจะนอนกับฟิวส์เอง

          หา?”

          ใครจะไปนอนกับพี่ ผมจะนอนกับพี่กัน!” เสียงของฟิวส์สวนกลับมาอย่างหงุดหงิดในทันที

          ถ้ามีปัญหาก็ไปเคลียร์กับแม่เราเองละกัน พี่คุยกับแม่เราแล้ว

          “……….ฟิวส์นิ่งเงียบไม่ได้เถียงแกนบ้านปีสองแต่อย่างใด

          ก็ตามนั้นไปเอาของมาจะได้กลับห้อง ดึกแล้ว

          เอ่อคือ คืนนี้น้องเวหาจะนอนกับเราหรอท่ามกลางความเงียบกันเอ่ยก็ถามขึ้นมาเบาๆ ดูไม่ค่อยมีความมั่นใจ

          เออ ถ้ามึงไม่ให้ เวหาก็นอนข้างนอกแค่นั้น

          เรายังไม่ได้ว่าอะไรเลยซะหน่อย

          ถ้าไม่มีปัญหาก็ดี รีบพาฟิวส์ไปเก็บของสิ

          พวกเราทั้งสี่จึงเดินไปที่ห้องของกันเพื่อพาฟิวส์ไปเก็บของย้ายห้องไปนอนกับพี่โอ๋ ซึ่งผมได้เอากระเป๋าของผมมาก่อนหน้านั้นแล้วจึงไม่ต้องเดินย้อนกลับไปอีก ระหว่างทางที่เราเดินกลับไปที่ห้องพักไร้ซึ่งเสียงสนทนาของพวกเรา รวมถึงตัวผมที่ยังมีอารมณ์หงุดหงิดอยู่จึงไม่อยากที่จะพูดอะไรออกมาตอนนี้

          ผมขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะครับพี่กันฟิวส์เอ่ยในขณะที่กำลังหยิบกระเป๋าออกจากห้องพักห้องเดิมของตัวเอง

          ไม่เป็นไรครับน้องฟิวส์

          ไปกันได้แล้วยังไม่ทันที่ฟิวส์และกันจะคุยกันได้มากกว่านี้ พี่โอ๋ก็ดึงมือกันแล้วพาเดินไปในทันที ฟิวส์ดูฮึดฮัดไม่น้อยแต่ก็ยอมเดินไปตามแรงจูงของพี่โอ๋

แอ๊ดดดด ปัง!

          ทันทีที่ทั้งสองคนจากไปประตูห้องพักห้องใหม่ของผมก็ปิดลงโดยผมในทันที ท่ามกลางความเงียบที่ไม่มีใครพูดคุยกันผมก็เอ่ยถามออกมาก่อนเพื่อลดความหงุดหงิดในใจของตัวเอง

          เมื่อกี้ทำอะไรกับมัน

          ค คือ น้องเวหาหมายถึงอะไรครับ

          กับไอฟิวส์ เมื่อกี้

          ไม่มีอะไรจริงๆนะครับ พี่แค่นั่งคุยกับน้องฟิวส์เฉยๆครับ คือ เอ่ออ พ่อน้องฟิวส์เสียไปแล้ว น้องเล่าให้พี่ฟังแล้วดูเศร้าๆพี่เลยนั่งอยู่ข้างๆฟิวส์พี่กลัวว่าฟิวส์จะเสียใจน่ะครับ

          กันพยายามอธิบายเหมือนเด็กที่แอบไปทำอะไรผิดมาเสียงของเขาดูรนมาก แต่การที่เขาอธิบายด้วยสีหน้าแบบนี้ทำให้ผมเริ่มใจอ่อนในที่สุด         อืม หรอ

          คือ น้องเวหาไม่พอใจอะไรหรือเปล่าครับ ถ้าพี่ทำอะไรให้น้องเวหาไม่พอใจ…..พี่ขอโทษจริงๆนะครับ พี่ไม่รู้ว่าทำอะไรไปหรือเปล่าสีหน้าของกันดูหงอยลงอย่างชัดเจน ทำให้ความหงุดหงิดของผมแทบจะหายไปอย่างปลิดทิ้ง

          ไม่มีอะไร ช่างมันเถอะ แต่ว่า

          “………..

          อย่าเข้าใกล้คนอื่นแบบนั้นได้ไหม ผมไม่รู้ว่าตัวเองหมายความว่าอะไร แต่สิ่งที่ผมหมายถึงคืออย่าไปจูบกันคนอื่นได้ไหม

          เอ่อคือ พี่ไม่รู้ว่าน้องเวหาหมายถึงอะไร แต่ถ้า น้องเวหาไม่ชอบพี่ก็จะทำให้นะครับ

          อืม ขอบคุณนะ…..นอนเถอะ

          แม้ว่าจะหงุดหงิดในตอนแรกแต่คนข้างตัวที่กำลังปิดไฟแล้วเดินมาขึ้นที่นอนข้างตัวผม ก็ทำให้ผมเย็นลงได้เสมอ ความรู้สึกที่เขาจะไม่ไปเป็นของคนอื่นทำให้ผมสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

          [กัน]

          หลังจากที่เคลียร์กันแล้วพวกเราสองคนก็กำลังนอนอยู่บนเตียงขนาดควีนไซส์เตียงเดียวกัน ผมไม่รู้ว่าน้องเวหากำลังคิดอะไร แต่สิ่งที่ผมกำลังนึกทบทวนไปถึงเหตุการณ์ชั่วโมงที่แล้วคือ การที่น้องฟิวส์สารภาพ ผมแบบนั้น….ผมตกใจไม่สิผมไม่รู้ว่าควรตอบหรือรู้สึกยังไง ถึงแม้ว่าผมเพิ่งจะรู้จักน้องฟิวส์ก็ตามแต่น้องก็ดูเป็นคนดีและอบอุ่นคนนึงเหมือนกัน แต่ตอนนั้นผมกลับคิดถึงคนๆนึงอยู่ตลอดเวลา….คนที่กำลังนอนอยู่ข้างตัวผม

          ฝันดีนะครับน้องเวหา

          อืมน้องตอบรับผม และไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆทั้งสิ้นหลังจากนั้น

          เท่ากับคืนนี้เป็นคืนที่สองที่ผมได้นอนกับน้องเวหาในห้องๆเดียวกันอีกแล้ว…..

          ตึกตึก ตึกตึก

          เสียงหัวใจของผมกำลังเต้นอย่างรุนแรงมาก ถึงแม้ว่าไฟในห้องจะปิดสนิท มีแสงจากด้านนอกห้องพักลอดเข้ามาเล็กน้อย แต่ผมกลับไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ เตียงในห้องนอนนี้ค่อนข้างเล็ก ถึงแม้ว่าเราจะนอนอยู่บนหมอนคนละใบ แต่เราก็ยังใช้ผ้าห่มผืนเดียวกันอยู่ดี ซึ่งทำให้ผมไม่กล้าเคลื่อนไหวเลยเพราะกลัวจะไปโดนคนข้างตัวผม

          หืมมม

          ตึกตึกตึก ตึกตึกตึก

          เสียงหัวใจของผมยิ่งเต้นเร็วขึ้น ไม่รู้ว่าคนข้างตัวผมละเมอหลับหรือว่าอะไร เพราะตอนนี้มือของเรากำลังประสานกันอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน….การกระทำที่ทำให้ผมตื่นเต้นนี้แต่ในทางกลับกันทำให้ผมรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ผมอาจกำลังรู้สึกบางอย่างแต่กำลังปฏิเสธความรู้สึกนั้นเพราะคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้ คิดไปคิดมาจนกลายเป็นหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

          โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนตัวสูงที่กำลังนอนอยู่ข้างตัวก็กำลังใจเต้นแรงไม่แพ้กัน

          ติ๊ดติ๊ด ติ๊ดติ๊ด

          เสียงจากโทรศัพท์มือถือที่ใช้แทนนาฬิกาปลุกเครื่องเดิมของกันแสดงเวลา 06.00 . กำลังส่งเสียงแจ้งเตือนอย่างไม่บกพร่องต่อหน้าที่อย่างเช่นเคย

          ฮือออออออผมลืมตาตื่นรีบปิดเสียงแจ้งเตือนเพราะกลัวว่าจะไปรบกวนน้องเวหาที่กำลังนอนหลับอย่างสบายใจ

          วันนี้พวกเราต้องเดินทางกลับกรุงเทพแล้ว เวลานัดหมายวันนี้คือแปดโมงตรงเป็นการนัดรวมเพื่อทานอาหารเช้าก่อนที่จะออกจากรีสอร์ทและไปเที่ยวอีกสองสามที่ก่อนเดินทางกลับ

          ผมรีบตื่นขึ้นมาเพราะผมอยากออกไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นกับฉากพื้นหลังที่เป็นทะเล คงเป็นภาพที่สวยไม่น้อย….ผมค่อยๆเคลื่อนตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้าเพื่อไม่เป็นการรบกวนคนตัวสูง เดินไปล้างหน้าแปลงฟันก่อนออกจากห้องเพื่อเดินไปทางชายหาด

          ตอนนี้เวลา 06.15 . แล้วท้องฟ้าเริ่มมีแสงสีส้มรำไร โผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า ผมนั่งอยู่กับม้านั่งเหนือชายหาดเนื่องจากตอนนี้ ระดับน้ำถือว่ายังสูงอยู่เล็กน้อย

          อ้าวพี่กันตื่นแต่เช้าเลยนะครับ

          อรุณสวัสดิ์ครับน้องฟิวส์

          หลับสบายไหมครับ

          อืมมม หลับสบายมากเลยครับ…..ว่าแต่เมื่อคืนกับโอ๋โอเคหรือเปล่า ไม่ได้ทะเลาะกันใช่ไหมผมถามถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนที่น้องฟิวส์จะลงมานั่งข้างๆผม

          ไม่มีอะไรหรอกครับเรียบร้อยดีครับ แต่ผมเสียดายจังเลย…..ที่ไม่ได้นอนห้องเดียวกับพี่ เลยไมได้จีบอย่างที่ผมบอกเลย

          เอ่อคือ แหะๆ เรารีบไปแต่งตัวดีกว่าครับจะได้รีบไปทานอาหารเช้ากันผมลุกออกจากมานั่งทันที ไม่ใช่ผมไม่โอเคกับการที่น้องฟิวส์บอกว่าจะจีบผม แต่ผมนึกถึงคำสัญญาที่ให้ไว้กับบางคนมากกว่า ผมลุกออกจากที่นั่งโดยไม่ได้สนใจคนที่นั่งข้างกันเมื่อกี้แล้วเดินไปยังห้องพักของตัวเอง

          ผมเดินกลับมายังห้องพัก ก่อนพบว่าน้องเวหายังคงหลับอย่างไม่รู้ตัวเหมือนเดิม ผมจึงเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนที่จะกลับมาปลุกน้องให้รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเหมือนกัน

          อาหารเช้าของรีสอร์ทเป็นเซ็ทอาหารเช้าทั่วไปมีไข่ดาว แฮม ไส้กรอก ขนมปังปิ้ง มีเครื่องดื่มเป็นน้ำส้มคั้นสดที่ทำโดยรีสอร์ท ก่อนพวกเราจะเดินทางกลับคุณแม่ของน้องฟิวส์ก็ออกมาส่งพวกเรากลับแถมยังให้ขนมเล็กๆน้อยๆไว้ให้พวกเราทานกันบนรถเผื่อหิวอีกด้วย

          ก่อนจะเดินทางกลับกรุงเทพเราจะเดินทางไปต่ออีกนิดหน่อยเพื่อไปสถานที่ยอดฮิตอย่างเพลินวานตลาดย้อนยุคในหัวหินโดยพวกเราจะอยู่ถึงที่นี้จนเที่ยงและจะทานมื้อเที่ยงกันที่นี้เลยก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพ

          ไปหาอะไรกินกันเถอะกัน

          โอเค เดี๋ยวเราขอถ่ายรูปชิงช้าสวรรค์แปปนึงนะผมบอกกับแทน ตอนนี้ผมกำลังสนใจถ่ายรูปบรรยากาศย้อนยุคแบบนี้ก่อน แม้จะรู้ว่าเป็นสถานที่จำลองทำเลียนแบบแต่ผมก็อดคิดถึงบรรยากาศสมัยเด็กไม่ได้ ที่บ้านผมค่อนข้างชอบอะไรเก่าๆ อย่างการที่ผมชอบฟังแผ่นเสียงก็ได้มาจากที่บ้านเต็มๆเลย ดังนั้นที่นี้จึงถูกใจผมมาก

          โอ้วว นั้นมันขนมถังแตกหนิ มีให้เลือกหลายไส้ด้วย ในกรุงเทพหาแทบไม่ได้แล้ว กินไหมกัน…..พี่ครับผมเอาไส้ฝอยทอง1 ชิ้น ช็อคโกแล็ต 1 ชิ้นครับเรากำลังยืนอยู่หน้าร้านขนมถังแตก แม้ว่าจะเป็นขนมโบราณแต่ร้านนี้กลับมีไส้ให้เลือกใส่มากมาย

          เอ่ออ ไม่เป็นไรหรอกเราคงทานไม่หมดแน่ๆอย่าว่าผมทานน้อยเลยครับ แต่มื้อเช้าผมยังย่อยไม่หมดเลย

          งั้นเดี๋ยวแบ่งกับเราก็ได้ เราสั่งไปตั้งสองชิ้นแหนะผมตกลงแบ่งกันทานกับแทน

          พวกผมยังไม่หิวกันมากเลยเลือกซื้อขนมโบราณทานกันมากกว่า ผมกำลังอินกับบรรยากาศและอาหารที่หาทานยากแล้วในปัจจุบัน บวกกับสินค้าแต่ละร้านที่จำพวกของเล่นโบราณก็ดึงดูดความสนใจของผมไว้ไม่น้อยทำให้ผมเดินถ่ายรูปบรรยากาศรอบเพลินวานอย่างเพลิดเพลิน

          พี่กันครับผมซื้อไอศกรีมโบราณมาฝากครับแทนยื่นถุงไอศกรีมโบราณที่ดูแล้วน่าจะเป็นรสกะทิมาให้ผมก่อนจะฉีกยิ้ม

          อะ เผื่ออยากกินแต่ก่อนที่ผมจะรับถุงไอศกรีมจากมือแทนจู่ๆก็มีถุงไอศกรีมอีกรสชาติยื่นมาขวางหน้าไว้ก่อน

          น้องเวหายื่นไอศกรีมโบราณที่เป็นรสชาไทยรสชาติโปรดของผมมาให้

          เอ่อคือออผมที่ทำอะไรไม่ถูกกำลังงงต่อเหตุการณ์ตรงหน้า ไม่สิผมกำลังคิดว่าจะทานยังไงหมดตั้งสองแท่ง แต่ไม่หนักเท่าบรรยากาศตรงหน้าที่ทั้งสองคนจะตากันเขม็ง

          ขอบคุณนะครับ น้องเวหา น้องฟิวส์ผมเลือกที่จะรับถุงไอศกรีมของทั้งคนมาพร้อมกัน ก่อนที่ทั้งสองจะเดินจากไปโดยฟิวส์ยิ้มให้ผมก่อนจะเดินกลับไปหาเพื่อน น้องเวหาทำสีหน้าเย็นชาเช่นเคย แต่ไม่วายที่ทั้งสองยังจ้องเขม็งใส่กันอีกครั้ง เห้อออ

          แหมเพื่อแทนฮ็อตจังเลยนะ หนุ่มฮ็อตเลยนะน่ะ

          หึ่ยยยยยย

          ไอศกรีมโบราณแทนใจหรือเปล่าเนี๋ย ถ้าเลือกได้แล้วแบ่งเราแท่งนึงนะ

          เราไม่แบ่งให้แทนหรอก ชอบแซวเราอะถึงจะพูดไปอย่างนั้นแต่ผมก็แบ่งไอศกรีมกะทิให้กับแทน ไม่ใช่ว่าผมเลือกน้องเวหานะ แต่ชาไทยคือรสโปรดของผม :)

          บ่ายโมงตรงเป็นเวลานัดกลับขึ้นรสบัส ผมเดินกลับมาก่อนถึงเวลานัดนิดหน่อย เมื่อขึ้นมาก็เห็นน้องเวหานอนรับอยู่ในเหมาะด้านในเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมจึงค่อยๆนั่งเพื่อไม่เป็นการรบกวนน้องเวหา เพราะวันนี้น้องดูง่วงเป็นพิเศษ

          ระหว่างทางพวกเราก็แวะสถานที่เที่ยวอีกประมาณที่สองที่ ส่วนใหญ่จะเป็นวัดและก็สถานที่ซื้อของฝาก เมื่อขับมาจนถึงเข้าใกล้เขตเมืองสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดคือ รถติดมาก แถมดูแล้วน่าจะยาวหลายกิโลเมตรเลยทีเดียว ทำให้กำหนดการเดิมที่ควรถึงมหาลัยของเราตั้งนานแล้ว กลายเป็นพวกเราต้องเผชิญรถติดอยู่บนถนนฝั่งขาเข้า โดยคนขับรถบอกว่าข้างหน้ามีรสบรรทุกล้มปิดถนน จึงทำให้รถไม่สามารถผ่านไปได้ กว่าจะแก้ไขปัญหาได้ก็กินเวลามากเลยทีเดียว

          20.30.

          เราเดินทางถึงมหาลัยของเราตอนสองทุ่มครึ่งพอดีไม่ขาดไม่เกินผมกับน้องเวหาจึงเรียกรถแท๊กซี่แถวนั้นเพื่อเดินทางกลับไปคอนโดของผม

          ก่อนจะกลับผมก็บอกลาเพื่อนสนิทของผมอย่างแทนที่นานๆทีจะได้เจอกันเพราะเราเรียนกันคนละศูนย์จริงๆอยากจะชวนแทนมานอนค้างเพราะดึกแล้วแต่แทนปฏิเสธว่าอยากรีบกลับไปซักเสื้อผ้า แล้วจริงๆผมก็คิดว่าอาจจะดีกว่าที่แทนไม่ค้างเพราะคืนนี้คงอาจมีคนอื่นมาค้างก่อน

          ส่วนน้องฟิวส์หลังจากลงจากรถบัสน้องก็เดินมาขอช่องทางการติดต่อของผมแต่ผมให้ทันแค่ไลน์ช่องทางเดียว ยังไม่ได้ให้ช่องทางอื่นๆ น้องเวหาก็รีบจูงมือผมไปที่ป้ายรอรถโดยให้เหตุผลว่า ดึกแล้วรีบกลับ

          ระหว่างทางกลับคอนโดของผมตอนนี้เวลาก็เกือบสามทุ่มไปแล้วจะเป็นอะไรไหมถ้าผมเป็นห่วงน้องเวหาไม่อยากให้ขับรถกลับตอนนี้บวกกับน้องดูง่วงตลอดทั้งวันเลย

          น้องเวหาค้างที่นี้ก็ได้นะครับคืนนี้

          อืม งั้นค้างด้วย

          กลายเป็นเราสองคนค้างด้วยกันเป็นคืนที่สามแล้ว ตอนนี้ผมอยู่กับน้องเวหามากกว่าเพื่อนสนิทของผมอย่างแจนและหนึ่งเสียอีก แต่คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ผมก็รู้สึกดีที่มีน้องอยู่ข้างๆตัวผม ผมคง ตกหลุมรักน้องอย่างถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว


________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่สิบเอ็ด พี่กันในที่สุดก็รู้ใจตัวเองสักที

สำหรับช่วงที่ผ่านมาก็มีดราม่าเล็กๆน้อยๆ แล้วก็โมเม้นท์ฟินๆกันไปแล้ว

หลังจากนี้ คงมีบทพิสูจน์สำหรับกันและเวหาอยู่อีกมากมาย 

ก็ใช่สิเวหาไม่ได้เป็นคนหล่อธรรมดา แต่เป็นนักแสดงชายชื่อดังว่าที่สามีแห่งชาติคนต่อไป

งานนี้ความรักของทั้งคู่จะไปในทิศทางไหนต้องติดตามจ้าาา

(หลังจากนี้จะมีดราม่ากลางๆประมาณ 1-2 ตอนจ้าบอกไว้ก่อนน้าา)


เดี๋ยวพอลงครบ 12 ตอนกัสจะทำการรีไรท์ทั้ง 12 ตอนเพื่อเรียบเรียงใหม่

แล้วก็แก้คำผิดจ้าาา และกัสจะลงถึงตอน 15 (ถ้าทัน) ภายในวันที่ 4 มีนาคม เนื่องจากหลังจากนั้น

เป็นช่วงมิดเทอมและก็จะออกทริปต่างประเทศจ้าเลยจะรีบทยอยลงให้เยอะที่สุดน้าาา


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #126 ajeimt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 10:00
    กัน เคลิ้มอะไรง่ายไปมั้ย
    เนื้อหาสนุกมากค่ะ
    #126
    0
  2. #54 PPSnook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    สู้ๆนะคะ มีคำผิดนอนหลับเป็นนอนรับอะ
    #54
    0
  3. #53 5948294 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:59

    ต่อน้าาสู้ๆสนุกมากกกก
    #53
    0
  4. #52 Josafe_21 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11

    พี่กันรู้ใจตัวเองแล้วน้าาาา

    น้องเวหาก็รีบๆรู้ใจตัวเองได้แล้ววววว
    #52
    0