[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 : เมื่อตัวเลือกปรากฎตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 10 : เมื่อตัวเลือกปรากฎตัว

          “……….

          อุก

          “……….

          น้องเวหา….ครับ

          “……….คนข้างตัวผมยังคงซบไหล่ผมนอนนิ่งอยู่

          เราเดินทางออกจากมหาลัยได้มาเกือบ 2 ชั่วโมงแล้ว หลังจากออกเดินทางมาได้ไม่นาน น้องเวหาก็เข้าสู่ห้วงนิทราแทบจะทันที….ตอนแรกมันเป็นความรู้สึกที่ตื่นเต้นไปหมดแต่ตอนนี้ผมว่าไม่ใช่ละ……ผมกำลังเมารถ

          เป็นเพราะความเกร็งที่น้องนอนซบไหล่ผมอยู่ จึงทำให้ผมไม่กล้าที่จะขยับตัวแม้แต่น้อยเพราะกลัวเป็นการรบกวนและน้องจะตื่น จนทำให้ตอนนี้อาการเวียนหัวเล่นงานผมเสียแล้ว แต่ที่แย่ไปว่านั้นคือผมคลื่นไส้มากผมเลยพยายามที่จะปลุกน้อง

          น้องเวหา

          “……...

          เหมือนโชคจะช่วยเพราะตอนนี้รถบัสของพวกเรากำลังเลี้ยวเข้าไปจอดที่ปั้มน้ำมัน

          พักกัน 15 นาทีนะครับทุกคนเสร็จแล้วมาเจอกันบนรถนะทุกคน

          ตอนนี้ข้าศึกบุกประชิดแล้วแต่รอบนี้บุกประชิดทางปากผมลุกจากที่นั่งโชคดีที่ที่นั่งผมนั่งอยู่ติดทางเดินจึงไม่มีใครขวางทาง ผมจึงวิ่งลงรถสุดชีวิตไม่ได้สนใจคนที่นอนซบไหล่ผมแล้ว…..น้องเวหาพี่ขอโทษ

          อ๊วกกกผมอาเจียนทันทีที่ถึงห้องน้ำ

          ไหวไหมกัน เอายาไหมเดี๋ยวเราไปขอไอ้โอ๋ให้

          ม ไม่ เป็นไร เราดีขึ้นแล้วตอนนี้ผมปล่อยออกจนแทบจะหมดแรงแต่ก็ดีขึ้นจริงๆแหละ แทนเห็นผมวิ่งลงมาจากรถคงเป็นห่วงเลยรีบตามผมมาที่ห้องน้ำ

          ค่อยๆลุกนะ อะนี้ยาดม ดมไปก่อนเดี๋ยวเราไปซื้อน้ำเย็นๆให้

          ขอบคุณมากนะแทนแทนอาสาจะไปหาซื้อเครื่องดื่มให้ผม แล้วพาออกมานั่งที่นั่งหน้าร้านสะดวกซื้อ

          พี่กันเป็นอะไรไหมครับ ผมเห็นพี่ดูอาการไม่ค่อยดี

          อ เอ่ออ พี่ไม่เป็นไรครับ น้อง.

          ผมฟิวส์ครับ พี่เมารถหรือเปล่าครับ ผมเห็นพี่ดูมึนๆน่ะครับ

          ใช่ คือพี่เมารถผมตอบน้องฟิวส์ไป

          น้ำเย็นไหมครับ ผมเพิ่งจะซื้อมาเมื่อกี้เลยพี่ดื่มเลยครับจะได้สดชื่นครับ

          ขอบคุณนะครับผมรับน้ำดื่มเย็นชื่นใจมาจากน้องฟิวส์

          งั้นฟิวส์พี่ฝากดูเพื่อนพี่หน่อย เดี๋ยวพี่ไปเอายามาให้กันก่อน

          ได้ครับพี่ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมดูให้

          แทนฝากผมไว้กับน้องฟิวส์แล้วรีบวิ่งไปขอยาแก้เมารถที่โอ๋….เท่ากับที่ม้านั่งตอนนี้ผมนั่งอยู่กับน้องฟิวส์ ไม่ใช่ว่าผมจำน้องไม่ได้หรอกครับแต่ผมกำลังมึนๆหัวอยู่ สติเลยยังไม่อยู่กับตัว

          พี่กันเอาอะไรไหมครับ ผมจะได้ไปซื้อให้น้องฟิวส์ถามผมด้วยความหวังดี

          ไม่เป็นไรครับ พี่ขอนั่งพักแปปนึงดีกว่า

          พี่กันมาซบไหล่ผมไหมครับ จะได้นอนดีๆ

          “…….ขอบคุณนะถ้าอาการปกติผมคงปฏิเสธเพราะผมคงเขินน้องแน่นอน น้องฟิวส์ก็จัดว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีและดูอบอุ่นคนนึงเลยแต่ตอนนี้ผมขอเลือกที่จะนอนก่อนดีกว่า ความมึนมันหนักกว่าความเขิน

          ทำอะไรอยู่ ทำไมมานั่งตรงนี้

          “…….ผมค่อยๆปรือตาขึ้นตามเสียงคุ้นหูที่ได้ยินแล้วพบว่าคนตรงหน้าคือน้องเวหาที่กำลังมองมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ

          พี่กันเขาเมารถ กูเลยช่วยดูพี่เขา เป็นน้องฟิวส์ที่ตอบไป

          แล้วมึงไม่ไปหาเพื่อนมึงหรอ กูเห็นเพื่อนมึงตามหาอยู่

          ช่างเถอะ กูดูพี่เขาอยู่

          ไม่เป็นไรกูดู เขาเอง เขาอยู่กับกู

          “…….”ทั้งผมทั้งน้องฟิวส์เงียบไปเพราะประโยคที่น้องเวหาพูดดูจริงจังจนน่ากลัว ก่อนที่น้องฟิวส์จะถามกลับ

          มึงหมายความว่าไง

          เขานั่งข้างกู เดี๋ยวกูพาเขาขึ้นรถเอง มึงไปเถอะ

          น้องฟิวส์ดูลังเลนิดหน่อยแต่ก็ยอมเดินกลับไปที่รถบัสคันที่ตัวเองนั่งมา ส่วนผมที่กำลังมึนหัวอยู่เลยไม่ได้พูดอะไรออกไป

          ขึ้นรถเถอะ รถจะออกแล้ว

          ครับผมเดินตามน้องเวหากลับไปที่รถตามเดิม แต่ที่แปลกไปกว่าทุกทีคือน้องกำลังจับมือผมอยู่ กลายเป็นว่าน้องกำลังเดินจูงมือผม ความรู้สึกที่เวียนหัวอยู่ตอนแรกเปลี่ยนเป็นความสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

          เมื่อเรามาถึงรถผมกับน้องเวหาสลับที่นั่งกันนิดหน่อยจากที่ผมนั่งข้างนอกเปลี่ยนเป็นผมนั่งข้างใน แล้วน้องเวหาไปนั่งติดทางเดินแทน ผมจะได้นอนพักผ่อนได้สบายกว่า

          นอนพักเถอะอีกชั่วโมงกว่า เดี๋ยวถึงแล้วปลุกน้องเวหาพูด

          ครับงั้นพี่ขอพักก่อนนะครับผมจึงเข้าสู่นิทราสลับกับน้องเวหาที่ครึ่งทางแรกหลับมาตลอดทาง

          ความมึนหัวเล่นงานทำให้กันหลับไปแทบจะทันที โดยที่ไม่รู้ตัวว่าคนข้างตัวประครองตนเองให้ไปนอนซบไหล่ร่างสูงของตน เมื่อกันลืมตาตื่นอีกครั้งภาพที่เห็นเป็นภาพแรกจึงเป็นหัวไหล่ที่แข็งแกร่งของคนตัวสูงว่าที่สามีแห่งชาติ

          กันยังมึนหัวอยู่ไหม ดูหน้าแดงๆนะ นอนก่อนเปล่าเดี๋ยวเราไปขอกุญแจห้องพักให้ก็ได้นะ

          ไม่เป็นไรหรอกแทนเราดีขึ้นแล้ว คงอากาศร้อนไปหน่อยน่ะ แหะๆไม่ใช่ดีขึ้นเป็นธรรมดาผมหายดีจนแทบจะเป็นปกติเลยก็ว่าได้ แต่ที่หน้าแดง เป็นเพราะว่าภาพตอนตื่นมาเป็นภาพที่ผมกำลัง เอ่ออ ซบไหล่น้องเวหา แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นน้องก็นอนซบหัวผมอีกที จนผมไม่กล้าที่จะขยับตัวต้องแกล้งหลับมาจนถึงที่รีสอร์ท

          สวัสดีจ้าเด็กๆ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ธารินทร์รีสอร์ท จ้า ตามสบายเลยนะ มีอะไรขาดเหลือก็ฝากฟิวส์มาบอกได้เลยนะผู้หญิงที่ยังดูสาวในลุคนักธุรกิจสุดแกร่ง ที่ดูเค้าโครงแล้วหน้าตาคล้ายน้องฟิวส์กำลังออกมากล่าวต้อนรับพวกเราอยู่

          สวัสดีครับคุณแม่ ขอบคุณคุณแม่มากนะครับที่ให้พวกเราใช้สถานที่ในการจัดกิจกรรม แค่นี้ก็เกินพอแล้วครับ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พวกผมจะดูแลน้องๆเป็นอย่างดีเลยครับแกนบ้านปีสองกล่าวทักทายและขอบคุณมารดาของฟิวส์ด้วยความนอบน้อม

          ตามสบายกันเลยนะจ๊ะ อันนี้กุญแจห้องจ่ะ แม่ฝากไว้กับโอ๋ก่อนนะ จัดแจงแบ่งห้องพักเองกันตามสบายเลยนะ

          คุณแม่ปล่อยให้พวกเราทำกิจกรรมตามสบายโดยไม่รบกวนการทำกิจกรรมใดๆของพวกเรา

          น้องๆ มารวมกันทางด้านนี้ก่อนนะครับ พี่จะคุยเรื่องห้องพักของน้องๆครับ เสียงพี่ปีสี่คนนึงกล่าว

          เราได้ที่ห้องพักมาทั้งหมดจำนวน 23 ห้องนะครับ พักได้ห้องละ 3 คน โดยพี่จะให้น้องๆได้นอนกับพี่ๆนะครับ เพื่อจะได้ทำความรู้จักและปรึกษาเรื่องเรียนกันได้ แต่มี 2 ห้องนะครับที่จะได้นอนกับเพื่อนเนื่องจากพี่ๆมาจำนวนน้อยกว่า และมีห้องนึงนะครับที่จะได้นอนกัน 3 คนซึ่งเป็นห้องขนาดใหญ่กว่า เพื่อความยุติธรรมนะครับ โดยพี่ๆได้ทำการจับฉลากมาให้น้องๆแล้วครับว่าน้องๆจะได้นอนกับใครครับ

          เราก็อดนอนกับกันเลยสิ เสียดายจังเสียงแทนดูจะหงอยๆไปเลย ผมก็เซ็งนิดหน่อยครับเพราะอาจจะได้ไปนอนกับน้องที่ไม่ค่อยสนิท

          อืม เสียดายจังเรากลัวได้นอนกับน้องที่ไม่สนิทเหมือนกัน

          กุญแจพี่จะแจกให้กับพี่ๆนะครับ พี่ๆคนไหนได้กุญแจแล้วก็ดูชื่อในซองว่าได้นอนกับใครนะครับ แล้วพาน้องเดินไปเก็บของที่ห้องเลยนะครับ

          ผมเดินไปรับกุญแจห้องกับพี่ปีสี่ที่กำลังยืนแจกกุญแจอยู่

          อืมมม ได้น้องคนไหนเนี้ย…..”ทันทีที่ผมได้ซองกุญแจผมก็พลิกดูชื่อน้องที่จะได้มานอนกับผมทันที โดยชื่อที่ปรากฏคือ ฟ้องฟิวส์

          ผมจึงเดินไปหาน้องฟิลที่กำลังยืนถือกระเป๋าสะพายใบใหญ่อยู่แถวหน้าล็อบบี้

          เอ่อน้องฟิวส์ได้นอนกับพี่น่ะครับ เราไปเก็บของกันเลยไหมครับ

          จริงหรอครับ! โอเคครับไปเก็บของกันเลยน้องฟิวส์ดูจะดีใจมากที่ได้นอนกับผมคืนนี้ ไม่หรอกผมคงคิดมากไป

          งั้นเราเดินนำเลยก็ได้ รีสอร์ทเราหนิ

          รีสอร์ทแม่ผมครับ ฮ่าฮ่า ผมไม่ได้มาที่นี้บ่อยเท่าไหร่หรอกครับ

          เราสองคนจึงเดินไปเก็บของที่ห้องพักของพวกเรากัน ห้องพักของที่นี่ตกแต่งสไตล์ไทยที่ผสมผสานให้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ ห้องพักกว้างขวางและการมีอ่างอาบน้ำในตัว คงเป็นตัวบ่งบอกว่าห้องพักของรีสอร์ทนี้คงราคาสูงไม่น้อย

          พวกเราสองคนพักอยู่ในห้องรอเวลาที่จะไปเตรียมทำกิจกรรมกันต่อ โดยที่เวลานัดรวมตัวคืออีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า ผมเลยเปิดเฟสบุ๊คขึ้นมาเพื่อเช็คข่าวสาร ส่วนน้องฟิวส์ก็เดินไปเดินมาเก็บข้าวของเครื่องใช้ของตนเองเข้าที่

          พี่กันชอบที่นี้ไหมครับ ห้องพักสวยถูกใจไหมครับน้องฟิวส์ถาม

          อืม พี่ชอบมากเลยครับ บรรยากาศดีติดทะเล ห้องพักก็ดีมากเลยครับ

          ผมดีใจจังที่พี่ชอบ ตอนนี้ผมดีใจด้วยที่ได้นอนกับพี่ เอ่อ แหะๆขอโทษที่พูดอะไรแปลกๆน่ะครับ ผมตื่นเต้นไปหน่อย

          ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ก็ดีใจที่ได้มาเที่ยวที่รีสอร์ทของคุณแม่น้องฟิวส์นะครับ

          คืนนี้เดี๋ยวผมพาพี่กันไปดูจุดชมวิวของที่นี้นะครับ เป็นสถานที่ที่สวยมากเลยครับ เป็นที่ที่ผมต้องไปทุกครั้งที่มาที่นี้น้องฟิวส์ชวนผม

          จริงหรอครับพี่อยากไปจังเลย อยากเห็นแล้วว่าเป็นที่แบบไหน งั้นรบกวนน้องฟิวส์ด้วยนะครับ

          ได้เลยครับ

          เราคุยสัพเพเหระกันอีกหลายเรื่องจนเวลาผ่านไปไม่นานก็ถึงเวลานัดที่ต้องไปทำกิจกรรมร่วมกัน เราจึงเดินไปห้องประชุมสถานที่นัดรวมตัวของทุกคน

          เป็นไงกันบ้างครับน้องๆที่พักถูกใจกันไหมครับ ต้องขอขอบคุณคุณแม่ของน้องฟิวส์อีกครั้งนะครับสำหรับความกรุณาในที่พักสุดหรูในการพักและจัดกิจกรรมของพวกในทริปนี้

          ต่อไปพวกเราก็จะเริ่มเล่นเกมส์กันแล้วนะครับ โดยพวกเราจะแบ่งกิจกรรมออกเป็น 6 ฐานนะครับ ถ้าน้องๆสามารถชนะเกมส์ได้ 4 จาก 6 เกมส์ได้น้องสามารถนำสมุดสะสมแต้มที่ชนะไปแลกเป็นชุดอาหารทะเลสำหรับอาหารเย็นได้อีก 1 ชุดนะครับ และสำหรับคนที่ไม่เก่งเล่นเกมส์สะสมได้น้อยหน่อย สะสมแต้มครบ2 แต้มก็สามารถแลกชุดบาร์บีคิวได้เหมือนกันครับ….ตอนนี้ขอให้พี่ๆไปประจำฐานของตัวเองได้เลยครับ เดี๋ยวอีกประมาณ 20 นาทีจะปล่อยน้องๆแยกเข้าฐานนะครับเสียงของโอ๋ประกาศทำให้พวกเราแยกย้ายไปเตรียมประจำฐานของตัวเองครับ

          ผมกับแทนและเพื่อนร่วมรุ่นอีกคนได้ประจำฐานเกมส์ทรงตัว ฐานของพวกเราก็จะให้น้องยืนทรงตัวบนกระดาษครับและให้พับลงๆไปเรื่อยๆจนยืนแทบไม่ได้ ใครที่สามารถยืนได้ในกระดาษเล็กที่สุดก็จะชนะไปครับ….ไม่นานโอ๋ก็ส่งสัญญาณปล่อยน้องๆให้เข้ากระจายตามฐานครับ

          สวัสดีครับน้องๆฐานของพวกพี่ก็เป็นฐานการทรงตัวนะครับ อย่างที่เห็นเลยครับมีอุปกรณ์การเล่นคือกระดาษคนละแผ่นเท่านั้น กติกาก็อย่างที่ทราบครับว่าใครสามารถทรงตัวบนกระดาษที่เล็กในการพับระดับที่ 4 ได้ก็จะได้รับ 1 แต้มจากฐานนี้ครับแทนอธิบายกติกาให้น้องๆฟัง

          ฐานของพวกเราตอนนี้มีน้องๆร่วมเล่นเกมส์ประมาณ 8 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีน้องเวหายืนอยู่ด้วย

          แต่อย่าคิดว่าจะง่ายนะครับถึงจะเป็นการแข่งเดี่ยวแต่น้องๆไม่ได้เล่นคนเดียวนะครับ น้องๆจะต้องเล่นคู่กับพี่กันแล้วก็พี่สานะครับ น้องผู้ชายเล่นกับพี่กันนะครับ ส่วนน้องผู้หญิงก็เล่นกับพี่สาครับ ถ้าพร้อมแล้วเราก็เริ่มเลยค้าบบบพวกเราเริ่มเล่นเกมส์ในทันที เสียงกลองจากรุ่นพี่ปีสูงที่ช่วยตีให้เพื่อเพิ่มอรรถรสในการเล่นเกมส์บวกกับเสียงเชียร์จากหลายๆคนทำให้เกมส์นี้สนุกไม่น้อย…..ผ่านไปสามคนแล้วผมช่วยให้น้องๆเล่นผ่านกันไปได้ทั้งสามคนแล้วตอนนี้ เล่นเอาเหนื่อยและเกร็งเลยทีเดียว

          และคิวต่อไปก็เป็นน้องเวหา ทันที่ที่น้องเวหาขึ้นเล่น เด็กผู้หญิงแล้วก็รุ่นพี่ต่างก็เริ่มกรี๊ดและส่งเสียงเชียร์ดังเป็นพิเศษ ทำให้ตอนนี้ผมกำลังตื่นเต้นมาก เราสองคนผ่านระดับหนึ่งและสองไปได้ด้วยดีถึงแม้ตัวจะยืนห่างกัน แต่ในระดับที่สามน้องกำลังก้มลงไปพับกระดาษทำให้พื้นที่ยืนของพวกเราตอนนี้ลดน้อยลงมากเลยดีเดียว

          ผมได้แต่ท่องในใจนับ 1-10 และพยายามจับตัวน้องให้น้อยที่สุดเพื่อผ่านระดับนี้ไป จนมาสู่ระดับสุดท้ายที่พวกเราต้องยืนขาเดียวกันทั้งสองคน

          เอาแล้วๆ ระดับสุดท้ายแล้วนะครับช่วยกันนับนะครับทุกคน

          “1…..2….3……4….

          ตึกตึก ตึกตึก

          ท่าของผมและน้องเวหาตอนนี้คือกำลังยืนขาเดียวโดยที่ผมโอบเอวน้องและก็กำลังน้องโอบไหล่ผม เพราะตัวผมเตี้ยกว่าน้องเยอะ และพวกเรากำลังเซไปเซมาเนื่องจากมีเนื้อที่ที่น้อยทำให้ทรงตัวได้ยาก…..ทันที่ที่ผมจะล้มเพราะทั้งเกร็งและตื่นเต้นไปหมด

          จุ๊บ

          เฮือก

          กรี๊ดดดดด

          อะไรกันครับคู่นี้ให้เล่นกันนะครับ ไม่ใช่สวัทกันเสียงแทนกำลังแซวผมใหญ่

          ผมกำลังเซไปเซมาอย่างรุนแรง ทำให้น้องเวหาหันเข้ามาหอมแก้มผมอย่างจัง ตอนนี้ผมนิ่งเลยครับ หยุดเซและพร้อมที่จะล้มได้ทุกเมื่อคนที่มองพวกเราคงไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพราะคิดว่าน้องคงเซไปเซมาจนเผลอเข้ามาหอมแก้ผมพอดี แต่…….

          ยืนนิ่งๆหน่อย เดี๋ยวอดกินอาหารทะเลเสียงกระซิปของน้องเวหาข้างหูผม ทำให้ผมแทบจะทรุดลงกับพื้นเลยทีเดียว

          “8….9….10” 10วินาทีที่แปปเดียว แต่สำหรับผมทำไมมันผ่านไปช้าเหลือเกิน เมื่อครบ 10วินาทีเท่ากับน้องเวหาผ่านฐานนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเราจึงปล่อยมือออกจากกันและลงจากการยืนขาเดียว

          โอเคครับผ่านกันหมดทุกคนเลย เก่งมากครับน้องๆ ไปฐานต่อไปกันได้เลยนะครับน้องๆเล่นเกมส์กันครบแล้วจึงต้องเปลี่ยนไปที่ฐานต่อไป ผมหันไปมองหน้าน้องเวหา ก็พบว่าน้องทำหน้าปกติ ทำให้ผมเดาความคิดของน้องเขาไม่ได้เลย ต่างจากผม….

          หน้าแดงจังเลยน้า ร้อนหรอจ๊ะน้องกัน

          แทนอย่าแซวเราสิ หึ้ยยผมหน้าแดงแค่ไหนไม่รู้ แต่ตอนนี้ผมกำลังเขิน

          เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วไม่นานก็มาถึงเวลาอาหารเย็น….จริงๆแล้วการจัดกิจกรรมครั้งนี้มันเหมือนการมาเที่ยวพักผ่อนมากกว่าดังนั้นกิจกรรมจึงไม่หนักหน่วงเรียกได้ว่าจัดมาเพื่อเล่นสนุกกันมากเสียกว่า และพวกเราก็ไม่อยากให้น้องๆเหนื่อยกันมากด้วย เพราะกลับไปวันจันทร์น้องๆก็ยังคงต้องเรียนตามปกติ

          ผ่านพ้นไปแล้วนะครับ สำหรับกิจกรรมการเล่นเกมส์ พี่ๆทุกคนก็หวังว่าน้องๆจะได้สนุกและผ่อนคลายความเครียดจากการเล่นเกมส์นะครับ สำหรับน้องๆที่สะสมแต้มได้ครบตามกำหนดก็สามารถนำสมุดสะสมแต้มไปแลกที่จุดแลกอาหารได้เลยนะครับ แล้วก็สำหรับอาหารเซ็ทปกติก็สามารถนำคูปองที่พี่ๆให้ไปแลกได้เลยเหมือนกันที่จุดเดียวกันครับ

กิจกรรมและเกมส์ที่พวกเราคิดเรามีจุดประสงค์ให้น้องๆผ่านไปได้ทุกคนดังนั้นทุกคนจึงสามารถสะสมแต้มเพื่อแลกของรางวัลได้กันเกือบทุกคนครับ

สำหรับอาหารเย็นของพวกเราวันนี้คือปิ้งย่างครับ โดยพวกเราจะได้เซ็ทเนื้อต่างๆเพื่อนำมาปิ้งกันเองที่เตาย่างของรีสอร์ทครับ

ผมช่วยปิ้งนะครับพี่กัน

ขอบคุณนะ น้องฟิวส์

ไม่เป็นไรครับ

เราเล่นเกมส์เก่งจัง ชนะทุกด่านเลยใช่ไหมเนี้ยในมือของน้องมีทั้งเซ็ทอาหารทะเลและเซ็ทบาร์บีคิวซึ่งการที่จะได้ทั้งสองเซ็ทต้องเล่นเกมส์ชนะทุกฐาน

ก็นิดนึงครับ แหะๆพี่กันไปนั่งรอเถอะครับเดี๋ยวผมช่วยปิ้งเองครับ

ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวช่วยกันทำนี่แหละ จะได้เสร็จไวๆ

ขอปิ้งด้วยคน

          อยู่ดีๆก็เหมือนมีแขกไม่ได้รับเชิญ ไม่สิคนที่ผมยังไม่อยากเจอหน้าคนร้ายขโมยจุ๊บที่อยู่ดีๆ เดินมาแทรกกลางระหว่างผมกับน้องฟิวส์

          เตาโน้นไม่เห็นมีคน มึงจะมาแยกกูปิ้งทำไมว้ะ

          ไฟไม่แรงหน่ะน้องเวหาตอบหน้าเฉย และจัดการนำอาหารของตนเองมาปิ้ง น้องเวหาก็ชนะทุกฐานเหมือนกันครับ เพราะมีอาหารทั้งสองชนิด แต่อาหารที่ว่านั้นดูจำนวนเยอะกว่าน้องฟิวส์นะผมว่าเป็นแต้มพิศวาสจากพวกรุ่นพี่ผู้หญิงที่ตามกร๊ดน้องเวหาแน่นอน        

          พวกเราจึงรีบปิ้งแล้วไปหาโต๊ะนั่งทาน เราจึงไปที่โต๊ะไม้เล็กๆ ผมกับน้องฟิวส์นั่งตรงข้ามกันคนละฝั่ง และไม่นานน้องเวหาก็ตามมานั่งฝั่งเดียวกับผมโดยนั่งติดกับผมชนิดที่ว่าไม่มีที่ว่างเลยทีเดียว การทานอาหารมื้อนี้ดูอึดอัดเหลือเกินเพราะรุ่นน้องสองคนที่นั่งตรงกันข้าม จ้องกันไปจ้องกันแทบจะไม่ได้ใจสนใจอาหารของตัวเอง

          เอ่อ เรารีบทานกันดีกว่าครับเป็นผมที่ตัดสินใจพูดแทรกการเล่นจ้องตาของทั้งสองคน เพราะเดี๋ยวมันจะยิ่งดึกไปกว่านี้

          ไม่นานเราก็ทานเสร็จ น้องเวหาก็ลุกออกไปไหนก็ไม่รู้จึงเหลือแค่ผมกับน้องฟิวส์

เราไปที่ที่ผมบอกเลยดีไหมครับ หรือจะไปที่ห้องพักก่อนดีครับ

          อ้ออ ไปเลยก็ได้นะ จะได้ไม่ดึกไปกว่านี้ผมเกือบลืมว่าน้องฟิวส์จะพาผมไปจุดชมวิวที่น้องบอกไว้เมื่อตอนบ่าย

          ครับ งั้นไปกันเลย

          ผมเดินตามน้องไป ไม่ไกลจากตัวรีสอร์ทมากนัก สถานที่ที่ไปอยู่ติดกับชายหาดแต่ยังคงเป็นพื้นที่ของรีสอร์ท

          ถึงแล้วครับ

          หูวว สวยมากเลยสถานที่ตรงหน้าผมเป็น ชืงช้ากึ่งที่นั่งที่ทำด้วยไม้ ประดับไฟดวงเล็กๆจากทางรีสอร์ทเต็มไปหมด เราสองคนจึงนั่งลงที่ชิงช้า บรรยากาศรอบๆเป็นสวนโล่งเล็กๆ ที่เงียบสงบแต่ที่เป็นไฮไลท์คือจากตรงนี้สามารถมองทองฟ้าได้อย่างชัดเจน ซึ่งวันนี้เหมือนฟ้าเป็นใจ เพราะฟ้าเปิดทำให้เห็นดวงดาวเต็มท้องชัดเจน

          พี่กันชอบไหมครับ

          อื้มมม ชอบมากเลย

          ดีใจจังเลยครับ ที่นี้เป็นสถานที่บอกรักของพ่อแม่ผมเลยครับน้องฟิวส์บอกถึงความสำคัญของสถานที่แห่งนี้ ด้วยนัยน์ตาที่ดูเศร้า

          แล้วคุณพ่อน้องฟิวส์ไม่ได้อยู่ดูแลที่รีสอร์ทกับคุณแม่หรอครับวันนี้ผมเห็นแต่คุณแม่ของน้องฟิวส์ออกมาต้อนรับพวกเรา

          คุณพ่อผมเสียไปแล้วครับ

          กึก

          เอ่อคือ พี่ขอโทษนะที่ถาม คือพี่ไม่รู้ว่า…”

          ไม่เป็นไรครับ คุณพ่อของผมเสียไปเมื่อตอนผมอายุ12 ครับ เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ ที่ตรงนี้พ่อผมเคยเล่าว่าเป็นสถานที่ขอแม่ผมแต่งงาน เดิมที่รีสอร์ทนี้เป็นของพ่อผม แม่ผมคบกับพ่อผมมานานแล้วครับ จึง มาช่วยพ่อบริหารที่นี้ ด้วยความที่ตอนนั้นพนักงานน้อยพ่อกับแม้จึงไม่มีเวลาไปไหนเลย แม่ผมชอบดูดาวครับและตรงนี้เป็นสถานที่ที่เห็นดาวชัดที่สุดของรีสอร์ทเรา พ่อจึงใช้ตรงนี้ขอแม่แต่งงานครับ พ่อผมเคยบอกว่าที่นี้ทำให้พ่อมีความกล้าในการขอแม่แต่งงานครับ

          ฟังแล้ว พี่คิดว่าคุณพ่อของฟิวส์ต้องรักคุณแม่มากเลยนะครับ

          ใช่ครับพ่อผมรักแม่ผมมากครับ จนมีผม

          “………..

          ตอนนี้ผมเลยอยากแสดงความรักของผมแบบที่พ่อผมทำบ้างครับ

          “………..

          พี่กันครับ ถึงผมยังไม่รู้จักพี่มานาน แต่ผมก็ชอบพี่ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้วครับ ผมชอบทุกอย่างที่เป็นพี่ ชอบที่พี่อ่อนโยน ชอบที่พี่เอาใจใส่ทุกคน

          อ เอ่อ คือออ

          ผมยังไม่ข้ามขั้นหรอกครับ แต่ผมขอโอกาสได้ไหมครับ ให้ผมได้จีบพี่ได้ไหมครับ

          นัยน์ตาของน้องที่เป็นประกายกำลังจ้องมาที่ผม แม้ว่าผมกำลังตกใจกับสิ่งคำสารภาพของน้อง ผมยังไม่รู้ว่าผมคิดยังไงของน้อง แต่ผมอาจจะเปิดโอกาสให้น้องได้หรือเปล่า ความอบอุ่นที่มาจากน้องทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก แต่ข้างในก็ยังมีก้อนตะกอนบางอย่างที่ทำให้ผมไม่สามารถตอบรับคำขอของน้องได้ โดยที่ผมยังไม่เข้าใจว่ามันคือก้อนอะไรกันแน่

          ให้โอกาสให้ผมได้ดูแลพี่ได้ไหมครับการกระทำที่อ่อนโยนนี้ทำให้ผมกำลังเคลิ้มต่อคนตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก จนทำให้ผมไม่รู้ตัวว่าริมฝีปากของน้องกำลังเข้ามาใกล้ผม และก่อนที่ริมฝีปากของเราจะชนกัน

          ทำอะไรกัน!”

           เสียงดังจากทางข้างหลังของพวกเราที่ดูเหมือนไปโกรธใครมากถูกตะโกนออกมาจากใครบางคนจนทำให้ผมและน้องฟิวส์ชะงัก หลุดออกจากอารมณ์แห่งความเคลิบเคลิ้มในทันที และเมื่อหันไปมองตามเสียงจึงพบว่าน้องเวหากำลังมองมาอย่างเอาเรื่องมายังพวกผม แต่อีกคนที่ผมยิ่งตกใจเพราะสายตาของเขากำลังจับจ้องไปที่ฟิวส์อย่างหงุดหงิดคนที่ผมไม่คิดว่าจะมาอยู่ตรงนี้ด้วย…..โอ๋แกนบ้านปีสอง

 


________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่สิบ ยังไม่ทันที่พี่กันจะเคลียร์ความรู้สึกของตัวเอง

ว่ารูัสึกยังไงกับน้องเวหา ก็มีผู้ชายที่แสนอบอุ่นอย่างฟิวส์ปรากฎตัวและลุกหนักซะเหลือเกิน

งานนี้น้องเวหาจะทำอย่างไร ทริปทะเลพาเพลินจะกลายเป็นทริปดราม่าหรือไม่ติดตามตอนต่อไปจ้าาา


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #50 NschrPare (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:56
    อยากให้ปรับปรุงเรื่อง ร.เรือ ล.ลิง เช่นคำว่าเลื่อยๆ มันต้องเขียนว่าเรื่อยๆ ยังมีคำผิดอีกเยอะค่ะ อยากให้ปรับปรุงจริงๆ เรื่องสนุกดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #50
    1
    • #50-1 gusssnk(จากตอนที่ 11)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:04
      ไว้เดี๋ยวเราจะทยอยแก้ทั้งหมดตอนรีไรท์อีกทีจ้าา ขอบคุณที่แจ้งเข้ามาน้าาา
      #50-1
  2. #49 PPSnook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:53
    ทำไมโมโหหรือออกมาไม่บอกทุกคนตามหา
    #49
    1
    • #49-1 gusssnk(จากตอนที่ 11)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:40
      ต้องรอติดตามจ้าา
      #49-1
  3. #48 tan~tan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:44
    ทำไมโอ๋โมโหด้วยละ? ชอบกันหรอ
    #48
    2
    • #48-1 gusssnk(จากตอนที่ 11)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:39
      ถ้าให้แอบบอกคือ โอ๋มาดูอีกคนจ้า เรื่องของโอ๋กับฟิวส์ จะแยกเป็นอีกเรื่องอีกเรื่องงับ
      #48-1
  4. #47 The Kingz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:08

    บอกได้คำเดียวว่า ซวย!!

    #47
    0
  5. #46 Josafe_21 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:20

    พี่กันอย่าเคลิ้มเชียวนะ!! /#น้องเวหาผู้ขัดขวาง
    #46
    0