[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 9 : ความรู้สึกที่ก่อตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

ตอนที่ 9 : ความรู้สึกที่ก่อตัว

          ติ๊ดติ๊ด ติ๊ดติ๊ด

          งือออ

          ณ ห้องนอนขนาดปานกลางในคอนโดที่เกือบจะหรูแห่งหนึ่งในเมืองหลวงของประเทศไทย ท้องฟ้าภายนอกยังคงมืดสนิทเสียงโทรศัพท์มือถือที่ใช้แทนโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นแสดงเวลา 05.00 .

          ผมค่อยๆตื่นเพราะได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกของผมอย่างที่เคยชินทุกวันแต่ที่ไม่ชินเท่าไหร่ก็คงเป็นเพราะวันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าปกติเป็นพิเศษและเมื่อคืนกว่าจะได้เข้านอนก็เป็นวันใหม่ไปเสียแล้ว ผมจึงค่อยๆบิดขี้เกียจก่อนเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ร้องรบกวนผมอย่างน่ารำคาญที่หัวเตียงของผม

          เป็นปกติเมื่อได้โทรศัพท์มือถือแล้วผมจะเล่นมันสักครู่หนึ่งเพื่อให้ร่างกายค่อยๆตื่นขึ้นจากความง่วง

          ตุบ

          หืมมมม

          ด้วยความคุ้นชินบนเตียงนอนขนาดปานกลางของผม ผมมักจะแผ่ขยายมือและเท้าออกอย่างเต็มที่อย่างไม่ต้องแคร์ใครเพราะผมนอนคนเดียว แต่ว่าเมื่อผมยืดมืออกไป ก็สัมผัสโดนร่างกายใครบางคน

          น้องเวหา! ใช่แล้วเมื่อคืนน้องมาน้องค้างห้องผมเพราะว่าฝนตกหนักมาก และที่สำคัญเช้านี้เราจะต้องไปรับน้องบ้านที่ทะเลกัน เหมือนความทรงจำค่อยๆไหลกลับมาเข้าสู่หัวของผม ทำให้ผมนอนตะแคงหันไปด้านที่น้องนอนอยู่ข้างๆผม อย่างกล้าๆกลัวๆ

          ใบหน้ายามหลับของว่าที่สามีแห่งชาติทำให้ตอนนี้ผมตื่นเต็มตาเป็นที่เรียบร้อยแล้วแม้ว่าเมื่อคืนเราจะได้นอนกันไม่เพียงกี่ชั่วโมงเท่านั้น แต่นอกจากที่จะตื่นเต็มตาแล้ว วันนี้เลือดลมก็ดูจะสูบฉีดดีเป็นพิเศษ เอ๊ะ! สงสัยจะมีคนเร่งแอร์แน่ๆร้อนไปหมด

          ผมรีบไล่ความคิดบางอย่างที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นเอ่อ ความเขินก่อนจะรีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว พวกเราต้องไปถึงมหาลัยก่อนเวลาออกเดินทาง 6.30 . วันนี้มีน้องมานอนค้างด้วยต้องเผื่อเวลาอาบน้ำแต่งตัวของเราทั้งสองคนอีกผมจึงต้องรีบเข้าไปอาบน้ำ เพราะอยากให้น้องนอนพักอีกสักหน่อย ผมว่าดาราดังอย่างน้องคงไม่ค่อยมีเวลาพักเท่าไหร่หรอก

          ใช้เวลาไม่เกิน 20 นาทีผมก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จผมจึงรีบมาปลุกน้องให้ไปอาบน้ำแต่งตัว ถึงตอนนี้พึ่งจะเวลาหกโมงยี่สิบ คอนโดของผมใช้เวลาไม่เกิน 20 นาทีก็ถึงมหาลัยแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าน้องเวหาใช้เวลาแต่งตัวนานไหม เลยรีบปลุกดีกว่า

          น้องเวหาครับ ตื่นได้แล้วครับ

          “………..

          น้องเวหาครับ เช้าแล้วครับเดี๋ยวเราไปขึ้นรถบัสกันไม่ทันนะครับหลังจากที่เรียกรอบแรกไม่มีสัญญาณการตอบรับใดๆจากคนตัวสูงที่กำลังนอนอยู่ รอบนี้ผมจึงต้องสะกิดน้องแถวๆหัวไหล่ให้น้องรู้สึกตัวหน่อย

          “………..

          น้องเวหาครับผมออกแรงมากขึ้นหน่อย

          อืมน้องส่งเสียงออกมานิดหน่อยทำหน้าหงุดปนกับรำคาญที่มีคนไปรบกวนการนอนของตน

          แต่ที่ทำให้ผมชะงักคือน้อง จับมือของผมไว้ไม่ให้ไปรบกวนการนอนของผม

          น้องเวหาครับ ตื่นเถอะครับแต่ถึงยังไงน้องก็ต้องตื่นนะครับเพราะไม่งั้นเราอาจจะตกรถได้

          ขวับ

          อุ๊บน้องเวหาพลิกตัวนอนตะแคงในขณะที่ผมจับมือผมไปด้วย ทำให้ตัวผมทุกกระชากไปตามแรงของนอนก่อนจะเสียหลักล้มลงไปทับบนตัวของน้องอย่างแรก

          อุ๊กแรงที่ตัวผมล้มลงไปกระแทกน้องส่งผลให้น้องตื่นแทบจะเต็มตา แต่นั่นไปไม่ใช่ประเด็นเท่ากับศอกของผมลงไปกระแทกเข้ากับท้องน้อย เหนือตรงเอ่อ…..นิดเดียว ทำให้น้องจุกไปเต็มๆแน่

          “……. ใบหน้าของผมจมลงไปกับอกของน้อง ตอนนี้ผมเหมือนคนที่กำลังไร้ความรู้สึกไม่รู้ว่าควรทำอะไรก่อนแล้ว

          ปลุกดีๆไม่เป็นหรือไงน้องพูดกับผมด้วยเสียงที่ดูอู้อี้ปนหงุดหงิดเล็กน้อย ในขณะที่สภาพของพวกเรายังอยู่แบบนั้น

          ผมจึงค่อยๆพยายามลุกขึ้นจากตัวของน้อง

          เอ่อ ขอโทษครับ พี่ไม่ได้ตั้งใจ คือพี่เสียหลักไปหน่อยแหะๆผมไม่รู้จะพูดอะไรได้ในตอนนี้นอกจากขอโทษ เพราะผมค่อนข้างอาย

          “…….น้องไม่ตอบอะไร ค่อยๆลุกจากที่นอนของผม

          น้องเวหาไปอาบน้ำเถอะครับ จะตีห้าครึ่งแล้วเดี๋ยวเราไปขึ้นรถบัสไม่ทันนะครับ

          อืมน้องงัวเงียตอบแต่ก็ยอมลุกจากที่นอนเพื่อเตรียมตัวไปอาบน้ำ

          น้องเดินลุกจากเตียงไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าของตนเอง เพื่อเตรียมชุดที่จะใส่ในวันนี้

          ผมเลิกสนใจน้องหันมาจัดการกับที่นอนให้เป็นระเบียบร้อยซึ่งเป็นนิสัยที่ผมทำเป็นประจำอยู่แล้ว ผมเห็นที่นอนกับตัวเองก็อดที่จะเขินไม่ได้ เมื่อคืนผมกับน้องนอนบนเตียงเดียวกัน บนหมอนใบเดียวกัน และห่มผ้าผืนเดียวกันผมไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปได้ยังไงทั้งๆที่ก่อนจะนอนก็เขินขนาดนั้น นี่ถ้าแจนรู้เรื่องนะ คงจะเลิกคบเป็นเพื่อนสนิทแน่ๆ

          เมื่อผมจัดการกับที่นอนเสร็จผมจึงหันกลับไปเพื่อที่จะจัดการความเรียบร้อยกับห้องของผมต่อ แต่ภาพตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกกำลังจะหมดลมหายใจ แม้จะเป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ

          แปร๊ดดดดดด

          ภาพน้องเวหาเดินเข้าไปในห้องน้ำ โดยที่ปราศจากเสื้อ เท่ากับท่อนบนของน้องกำลังเปลือยเปล่า เดินเข้าห้องอาบน้ำไป โดยที่ผมเห็นหลังที่ค่อนข้างแข็งแกร่งสมกับส่วนสูงมากกว่า 180 เซนติเมตรนั้น ถ้าเป็นผู้ชายธรรมดาเห็นภาพอย่างงี้คงจะไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่คงไม่ใช่กับผม….ถ้าผมเห็นน้องถอดเสื้อต่อหน้าเต็มๆ ผมก็ไม่รู้จะเป็นยังไงเหมือนกัน

          เช้านี้ค่อนข้างเป็นเช้าที่เหมือนผมตื่นไปออกกำลังกายเหลือเกินหน้าผมแดงตั้งแต่ลืมตาตื่นเลยจริงๆ ผมพยายามทำตัวปกติจัดการกับห้องตัวเองต่อไปแล้วนั่งรอน้องเวหาออกมากจากห้องน้ำ

          เวลาเกือบหกโมง น้องเวหาก็ออกจากห้องน้ำมา ขอบคุณน้องเหลือเกินที่แต่งตัวออกมากจากห้องน้ำเรียบร้อย….และเป็นอีกครั้งที่ภาพตรงหน้าแอคแทคผมอย่างจัง น้องในเสื้อเชิ้ตบางๆแขนสั้นสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีฟ้า ที่บวกกับใบหน้าที่ออกจากห้องน้ำช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน

          เดี๋ยวผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าที่ใส่ไปเดี๋ยวเอาไปซักให้นะ

          “……….

          มีถุงพลาสติกไหม จะเอาใส่ผ้า

          “………..

          พี่กัน มองอะไรผม

          เฮือก

          ราวกับสะติกับมาอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมสะดุ้งกับการที่น้องเรียกผมอย่างนั้นจริงๆ ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเหม่อมองน้องได้นานขนาดนั้น

          อะ เอ่ออ คือ ม ไม่มีอะไร ครับน้องเวหาว่าอะไรนะครับเมื่อกี้ผมรีบแก้ตัว แล้วรีบถามความต้องการน้องอีกทีเพราะผมไม่ได้ฟังสิ่งที่น้องพูดเลย

          ชุดที่ยืมใส่เดี๋ยวส่งซักคืนให้ แล้วก็มีถุงพลาสติกไหมจะใส่ชุดพวกนี้

          เอางั้นหรอครับ ก็ได้ครับเดี๋ยวพี่หยิบถุงให้นะครับ

          หลังจากนั้นเราก็จัดการเก็บของตรวจเช็คความเรียบร้อยนิดหน่อยแล้วรีบลงจากห้องเพราะตอนนี้ก็ปาเข้าไปหกโมงเช้าแล้วฟ้าข้างนอกจะเริ่มจะสว่างขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

          เราทั้งสองคนถือกระเป๋าใบใหญ่แล้วลงลิฟต์จากชั้นที่พวกเราอยู่ เช้าขนาดนี้ยังไม่ค่อยมีคนตื่นเท่าไหร่หรอก ในลิฟต์จึงมีแต่พวกเราสองกัน แล้วจู่ๆน้องเวหาก็ถามบางอย่างกับผมทำลายบรรยากาศที่แสนเงียบนี้ไป

          ที่คอนโดจอดรถไว้ได้ไหม

          ก็ได้นะครับ แต่ถ้าคนนอกมาจอดจะเก็บวันละสองร้อยครับ

          อืม งั้นจอดไว้ที่นี้นะ พรุ่งนี้ขากลับค่อยแวะกลับมาเอา

          อ้าว น้องเวหาไม่เอารถไปหรอครับ

          เอาไปก็ไม่รู้จะจอดไว้ที่ไหน นั่งแท๊กซี่จากที่นี้ไปละกันง่ายกว่า

          อ่อ โอเคครับผมก็ลืมนึกไปว่าแถวมหาลัยไม่มีที่จอดรถ แล้วอีกอย่างพวกเรานั่งรถบัสไปกัน คงจะดีกว่าถ้าน้องเขาจอดรถไว้ที่นี้

          พวกเราจึงเดินทางไปมหาลัยด้วยการโบกแท๊กซี่แถวหน้าคอนโดของพวกเราแทน เพราะว่าหน้าคอนโดของผมเป็นป้ายรถเมล์จึงไม่ได้ยากเลยที่จะมีรถสาธารณะคอยขับบริการอยู่ตลอดเวลาอยู่แถวนี้

          ไม่นานพวกเราก็มาถึงมหาลัย เช้าวันเสาร์แบบนี้แม้ว่าจะเป็นกรุงเทพก็รถไม่ติดหรอกครับ วันนี้เลยมาถึงได้เร็วเป็นพิเศษ ค่ารถยังไม่ถึง 60 บาทด้วยซ้ำ ทั้งๆที่ปกติผมนั่งไปมหาลัยมิตเตอร์แท็กซี่จะมากกว่า 60 บาทครับ และแน่นอนว่าค่าโดยสาร…..ผมก็ไม่ได้จ่ายอีกแล้ว

          ไง….กัน อรุณสวัสดิ์กินอะไรมาหรือยังแทน เพื่อนร่วมบ้านชั้นปีเดียวกับผม ทักทายผมทันทีที่เห็นหน้าผม แทนเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดในบ้านครับ แทนเรียนเอกภาษารัสเซีย ซึ่งแม้ว่าจะอยู่ภายใต้คณะเดียวกันแต่ เอกของแทนอยู่คนละศูนย์กับผมครับ เราเลยไม่ค่อยได้เจอกัน แต่ก็คุยกันทางไลน์บ่อยๆครับ

          สวัสดีแทน ไม่ได้เจอกันนานเลย เรายังไม่ได้ทานอะไรมาเลย แต่ยังไม่ค่อยหิวน่ะ ยังเช้าอยู่ผมทักทายแทนก่อนจะตอบคำถามที่เขาถามผม

          อ่อ งั้นเดี๋ยวรอสักพักก็ได้เนอะ มีข้าวกล่องของรุ่นพี่ไว้ให้อยู่ ถ้ากันหิวก็บอกเรานะ…….แล้วก็น้องปีหนึ่งใช่ไหมครับ ไปนั่งรอกับเพื่อนๆที่ใต้คณะกับเพื่อนๆได้เลยครับแทนเห็นน้องเวหาที่ยืนอยู่ข้างๆผม เลยให้น้องแยกไปอยู่กับเพื่อนร่วมชั้นปีของตัวเอง น้องจึงแยกออกไป

          แล้วเราจะเอาเดินทางกันหกโมงครึ่งใช่ไหมแทนผมถามแทนหลังจากที่น้องเวหาเดินไปรวมกับน้องปีหนึ่งด้วยกันแล้ว

          เราว่าคงเลทนิดนึงแหละ เพราะว่าพวกพี่ปีสามปีสี่ อยากให้รวมน้องๆให้ครบก่อน แล้วก็จะคุยกับพวกน้อง ก่อนออกเดินทางกันด้วยมั้ง

          อ่อ แล้วพวกพี่ไปกันกี่คนอะ

          ปีสามรู้สึกจะสามคนนะ แล้วก็ปีสี่อีกสองคนหนะ ส่วนใหญ่พวกพี่ที่เป็นแกนแต่ละรุ่นก็ต้องมากันหมดน่ะ แต่พวกที่เหลือก็ไม่ค่อยสนใจกันแล้วเป็นความจริงครับเรื่องกิจกรรมของบ้าน ส่วนใหญ่ก็จะทำกันแค่เฉพาะตอนปีหนึ่งกับปีสองส่วนพี่ๆปีสูง ก็จะสนใจร่วมเฉพาะพวกแกนรุ่นดังนั้น พวกๆปีสูงที่มาจึงเป็นแกนรุ่นครับ บ้านจุดประสงค์หลักเป็นเหมือนทำให้พวกเรารู้จักเพื่อนต่างเอกเท่านั้นครับ พอเริ่มขึ้นปีสูงก็ไม่ค่อยมีคนสนใจกันแล้ว

          อ่อออ

          งั้นเราไปรวมตัวกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่ๆก็คงจะเริ่มคุยกับน้องๆแล้ว

          ผมกับแทนจึงเดินไปที่ใต้คณะของพวกเรา ที่ตอนนี้น้องๆมากันครบแล้ว ไม่นานแกนบ้านปีสองอย่าโอ๋ และรองแกนอย่างเต้ ก็ปรากฎตัวขึ้น

          สวัสดีครับน้องๆ ทุกคนมากันครบแล้วใช่ไหมครับ คงไม่ได้ลืมพี่โอ๋สุดหล่อคนนี้กันแล้วใช่ไหมครับ วันนี้พวกเราก็จะไปรับน้องบ้านกันที่ชะอำ จริงๆจะบอกว่ารับน้องก็ไม่ถูก เหมือนไปเที่ยวกันมากกว่าครับ เพราะไปรับน้องรอบนี้มีแต่ความสนุกนะครับ ดังนั้นน้องๆไม่ต้องกังวลว่าจะมีการบังคับฝืนใจให้น้องๆเข้าร่วมกิจกรรมใดๆทั้งนั้นครับโอ๋เริ่มทักทายน้องๆพูดคุยถึงการไปรับน้องรอบนี้

          กำหนดการน้องๆคงเห็นในถุงของที่แจกไปแล้วนะครับ ในนั้นจะมีข้างกล่องและน้ำดื่มรวมไปถึงสมุดโน้ตและกำหนดการของทริปเราแล้วนะครับ สมุดโน้ตที่น้องๆได้ไปเป็นสมุดสะสมแต้มนะครับ ที่จะใช้เข้าเล่นเกมส์ตอนไปถึงที่พัก ใครที่สามารถสะสมแต้มได้เยอะสุดพวกพี่ๆมีของรางวัลให้ครับ

          แล้วก็ปีนี้ต้องขอขอบคุณ น้องฟิวส์และทางบ้าน มากนะครับที่สนับสนุนการกิจกรรมการรับน้องของบ้านอันยองของพวกเรา โดยการให้พวกเราทุกคนได้เข้าห้องพักที่รีสอร์ทสีดาวครึ่งสุดหรูของทางบ้านฟรีจำนวน 23 ห้องครับ ต้องขอบคุณน้องฟิวส์และทางบ้านมากนะครับ ทุกคนขอเสียงปรบมือให้เพื่อนหน่อยครับปีนี้บ้านผมมีสปอนเซอร์ด้วยแฮะ รุ่นผมเราไม่มีสปอนเซอร์อะไรแบบนี้เลยต้องพักห้องรวม 8 คน และที่พักก็ดูจะไม่ได้หรูหราเท่ารอบนี้ด้วย

          โหวว ปีนี้เอาว่ะ ฮ่าฮ่า ไอน้องฟิวส์นี่สุดยอดที่บ้านโคตรทุ่มเลยแทนว่างั้น

          ว่าแต่คนไหนน้องฟิวส์หรอ

          โน่น ไงน้องผู้ชายตัวสูง ผิวขาวๆน่ะแทนชี้ให้ผมดูไปที่เด็กผู้ชายคนนึงที่ดูจะตัวสูงเท่ากับน้องเวหา ที่ถูกรายล้อมไปด้วยเพื่อนๆผู้หญิง

          “……..ผมไม่ได้พูดอะไร แค่พยักหน้ารับ

          เห็นว่าน้องเป็นเดือนเอกจีนเลยนะ ที่บ้านรวย นิสัยก็ดี แถมหน้าตาก็โคตรดี ดูสิ มีแต่ผู้หญิงสนใจ เราอิจฉาจัง เห้ออแทนพูดไปบ่นไปแล้วก็น้อยใจซะเอง ฮ่าฮ่า แต่ถึงเห็นอย่างนี้แทนก็มีแฟนแล้วนะครับน่ารักมากด้วย เป็นเพื่อนร่วมเอกของแทนเอง

          แหมม พูดงี้เดี๋ยวเราฟ้องพราวหรอก มีแฟนสวยๆอยู่แล้วจะอยากให้คนอื่นสนใจทำไมอีก

          โถ่ ก็ธรรมดาของผู้ชายนั่นแหละกัน ว่าแต่กันเถอะ เมื่อไหร่จะมีแฟนสักที ยังไม่ลืมไอพอร์ชอีกหรอแทนเป็นอีกคนที่รู้เรื่องความชอบของผม และรวมไปถึงเรื่องที่ผมเคยคบกับพอร์ชด้วย เพราะพอร์ชมารับผมบ่อยมากเลยเมื่อก่อน ผมเลยสารภาพกับแทนไปว่าจริงๆผมมีแฟนเป็นผู้ชาย

          ฮ่าฮ่า ไม่หรอกเราไม่ได้คิดอะไรกับพอร์ชแล้ว เราก็ไม่ได้ปิดกั้นตัวเองที่จะมีความรักครั้งใหม่นะ ก็เลื่อยๆนั่นแหละ มีคนที่ชอบๆอยู่(มั้ง) คำพูดสุดท้ายผมได้แค่นึกในใจแต่ไม่ได้พูดออกไปเพราะผมก็ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน

          หืมมม ยังไงเนี๋ยไม่เห็นรู้เรื่องเลย ว่าแต่ใครกัน….เห้ยคงไม่ใช่แทนใช่ไหม แทนมีพราวแล้วไม่ได้นะกัน ถึงกันจะน่ารักแต่แทนรักกันคนเดียว….แต่ถ้ามาเป็นชู้เรา เราจะลองเคลียร์กับพราว ฮ่าฮ่าแทนแซวผม

          พอเลยแทนฮ่าฮ่า พอเถอะ เราคิดกับแทนแค่เพื่อนไหมล่ะ แล้วดูคำแทนตัว ถ้าพราวได้ยินเราคงโดนพราวเกลียดเอาแน่ๆจะพูดอย่างนั้นก็เถอะแทนก็นับเป็นผู้ชายที่หล่อคนนึง หล่อสไตล์คมเข้มแบบไทย แต่ผมก็ไม่ได้ชอบแทนแบบนั้นไม่เคยชอบมากเกินกว่าคำว่าเพื่อนๆ

          ฮ่าฮ่าฮ่า ล้อเล่นเอง ดูทำหน้าเข้า….แต่ก็ไม่แนะนะ ไปทะเลรอบนี้อาจจะได้แฟนกลับมาก็ได้ ดูคนแถวนี้จะสนใจไม่น้อยแทนเผยอปากไปแทนน้องฟิวส์ที่กำลังมองมาทางผม….แต่ผมไม่ได้สนน้องฟิวส์หรอกเพราะผมเหลือบไปเห็นน้องเวหา ที่มองมาทางผมแบบดูหงุดหงิดๆ ก่อนจะกลับไปสนใจ พี่ๆตรงหน้าที่กำลังพูด

          แหะๆ ไร้สาระ พอเถอะๆผมเริ่มอายที่แทนพูดเลยจึงชวนแทนเปลี่ยนเรื่อง

          ไม่นานการประชุมก่อนออกเดินทางก็เสร็จพวกเราจึงทยอยเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ตรงข้ามกับคณะ….พวกเราจะเดินทางด้วยรถบัสหรูของมหาลัยจำนวนสองคัน โดยจะนั่งแยกรุ่นพี่กับรุ่นน้องปีหนึ่งกัน

          รถบัสคันที่1 จะเป็นน้องๆปีที่ 1 นั่งกันนะครับ เลือกที่นั่งได้ตามใจชอบเลยครับ ส่วนพี่ๆจะนั่งกันอีกคัน ถ้ามีปัญหาอะไรก็ส่งเข้าไลน์กลุ่มได้เลยนะครับน้องๆสิ้นเสียงของแกนบ้าน น้องๆก็รีบขึ้นไปจับจองที่นั่งกันอย่างกระตือรือร้น ส่วนพวกพี่ๆก็ทยอยขึ้นรถบัสของตัวเองกันเหมือนกันครับ โดยส่วนใหญ่ก็จะนั่งข้างคนที่ตัวเองสนิท เช่นเดียวกับผมที่นั่งข้างๆแทนครับ

          กินไหมกัน?” หลังจากขึ้นรถนั่งที่เรียบร้อยแล้วแทนก็แกะขนมของตนเองก่อนจะแบ่งให้ผมทาน

          แทนทานเลย เรายังไม่ค่อยหิว

          มีใครยังไม่มีคู่นั่งไหมครับ จะให้น้องไปนั่งด้วยพอดีไอ้โอ๋มันต้องไปนั่งคันน้อง เลยมีน้องคนนึงไม่มีที่นั่งด้วย เสียงของเต้รองแกนบ้านปีสอง

          ตรงพี่ยังว่างพี่ปีสามคนนึงตะโกนมากจากหลังรถ

          งั้นให้น้องไปนั่งตรงนั้นนะครับ…..เดี๋ยวเราขึ้นไปนั่งกับพี่เขานะ

          อ่าววว นั่นน้องเทคกันปะ

          หืมมมผมเงยหน้าจากโทรศัพท์ของผมตามเสียงของแทน จึงเห็นน้องเวหากำลังเดินขึ้นรถบัสคันของรุ่นพี่มา

          อ่า ใช่น้องเทคเราเองน้องรหัสเราด้วย ผมคิดในใจ

          เอางี้ไหม ให้น้องเขานั่งกับกันเถอะ เดี๋ยวเราไปนั่งกับพี่ตองเองก็ได้ เดี๋ยวน้องเขาจะเกร็ง

          เอาอย่างงั้นหรอ

          แบบนั้นแหละ

          แทนลุกขึ้นไปคุยกับน้องเวหานิดหน่อยก่อนเดินไปข้างหลังรถบัสเพื่อไปนั่งกับรุ่นพี่

          “………..

          น้องนั่งข้างๆผมโดยที่ไม่พูดอะไรกับผมสักคำ

          เอ่ออ ขั้นนั้นรถเต็มหรอครับ

          อืม

          น้องดูหงุดหงิดอะไรบางอย่างที่ผมเดาสาเหตุไม่ออก

          อ่อ ครับ

          ตอนนี้บทสนทนาเราเต็มไปด้วย อ.อ่างเพราะไม่รู้จะคุยอะไรกันแล้วจริงๆ จนเริ่มกลายเป็นความกดดันเบาๆ

          ผมจึงนึกแผนการบางอย่างที่จะทำให้น้องเขาอารมณ์ดีขึ้น ซึ่งเป็นแผนการที่ผมใช้บ่อยๆเวลาที่จะอ้อนขออะไรหนึ่งบ่อยๆ

          ป๊อก (เสียงเปิดกระป๋อง)

           น้องเวหาดื่มไหมครับผมส่งกระป๋องโค๊กที่เสียบหลอดไปให้น้อง

          “……..น้องหันมามองผม

          เอ่อ พี่ป้อนครับพูดเองก็เขินเอง

          จ๊วบ

          น้องส่งหลอดเข้าปากโดยที่ผมยังถือกระป๋องอยู่…..น้องมองมาที่ผมขณะที่กำลังดื่มโค๊กตรงหน้า

          ผมเริ่มรู้สึกแล้วว่าผมกำลังพลาด…..ตาของเราตอนนี้กำลังจ้องกันไปประดุจดั่งการแข็งจ้องตาใครหลบตาก่อนคนนั้นแพ้

          “………..

          โค๊ก หวานมาก ทำให้อารมณ์เย็นลงเลยน้องพูดเบาๆก่อนที่จะยิ้มมุมปากมองมาที่ผม

          เอ่อออ

          หึหึหัวเราะอย่างนี้คืออะไร ผมไปต่อไม่ถูกเลย…..

          หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลย แต่ผมเห็นแล้วว่าน้องอารมณ์ดีขึ้นกว่าเมื่อกี้นี้ แค่นี้ผมก็ดีใจแล้ว

          ปึก

          หืมมมมม

          “………...

          ตึกตึก ตึกตึก

          ตอนนี้น้องหลับไปแล้ว โดยที่เอนหัวมาซบไหล่ผม…..ผมหยุดหายใจชั่วขณะต่อภาพตรงหน้า ไม่แม้แต่ที่จะขยับ

          ความรู้สึกบางอย่างกำลังต่อตัวต่อภาพตรงหน้า….ชายที่สูงกว่าผมหลายสิบเซ็นกำลังเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสบายใจ โดยที่ผมไม่รู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ หรือผมกำลังปฏิเสธตัวเองกันแน่…….

                  


________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่เก้า เริ่มออกเดินทางไปทะเลกันแล้ว

แค่เริ่มต้นการเดินทาง ความรู้สึกบางอย่างก็เริ่มที่จะเกิดขึ้นแล้ว 

จะใช่ความรักหรือไม่? แล้วการไปทะเลรอบนี้จะมีอะไรเกิดขึ้น 

ติดตามตอนต่อไปจ้าาา


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #40 insinsutee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:57

    รออ่านนะ
    #40
    0
  2. #35 Josafe_21 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25

    ช่วงนี้หงุดหงิดบ่อยจังเลยนะคะน้องเวหาาาา เก็บอาการนิดนึ่งงง
    #35
    0
  3. #33 Poy_pipi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:49
    อิน้องมันร้ายยค่ะหัวหน้า
    #33
    0