เขียนนิยาย ไม่ยากอย่างที่คิด และ โฟโต้ช็อป ทำได้ ง่ายจัง

ตอนที่ 17 : Writer - Begin a new paragraph Part 2 (การเขียนย่อหน้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    21 พ.ค. 57

 

Begin a new paragraph Part 2

 

 



...

กลวิธีขยายใจความสำคัญในย่อหน้า

         
 ดังที่กล่าวแล้วว่า ย่อหน้าแต่ละย่อหน้า มีองค์ประกอบที่สำคัญ คือ ใจความสำคัญ และประโยคขยายความ ในการเขียนย่อหน้านั้น เมื่อกำหนดความคิดสำคัญ หรือใจความสำคัญที่จะเขียนได้แล้ว ใจความสำคัญนั้นอาจจะปรากฏเป็นประโยคใจความสำคัญที่ชัดเจน หรือเป็นเพียงขยายความต่อกัน เพื่อให้ได้เรื่องราวครบถ้วน เป็นย่อหน้าที่สมบูรณ์ กลวิธีขยายใจความสำคัญทำได้หลายวิธี ดังนี้


1. ให้รายละเอียด การให้รายละเอียด เป็นวิธีการเขียนอธิบายเกี่ยวกับใจความสำคัญ เพื่อให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจ หรือรู้เรื่องราวนั้นๆ ได้อย่างสมบูรณ์ ว่าเป็นอย่างไร วิธีนี้เป็นวิธีที่นิยมใช้กันทั่วไป การเขียนบรรยายในส่วนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึงเนื้อหาของนิยายมากยิ่งขึ้น และในบางครั้งมันอาจเป็นจุดเล็กๆ เป็นสิ่งสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม เช่น สีเสื้อผ้าของตัวละคร หรือแม้กระทั้งเศษฝุ่นเล็กๆ ที่เขรอะ อยู่ตามชั้นเก็บของ ไม่ว่าจะเป็นการใส่รายละเอียดในส่วนของสภาพอากาศ สภาพแวดล้อม รูปร่าง หน้าตา ลีลาท่าทาง ของตัวละคร การกระทำต่างๆ ฯลฯ
 


2. ให้คำจำกัดความ การให้คำจำกัดความเป็นวิธีการเขียนเพื่ออธิบายขอบเขตของความหมายของเรื่องที่ต้องการกล่าวถึง หรือเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจ ความหมายของคำ หรือวลีที่ใช้ในเรื่องที่เขียนก็ได้ วิธีนี้มักนิยมใช้กับย่อหน้าที่เป็นคำนำ การให้คำจำกัดความก็เหมือนการเขียนเพื่อให้ผู้อ่านเกิดความเข้าใจที่ตรงกันมากที่สุด เหมือนที่เรียกกันติดปากว่า คำนิยาม ยกตัวอย่างเช่น
 

 

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ทำให้โลกกลายเป็นสีชมพู


น้ำทะเลมีสีสวยเหมือนกับท้องฟ้าสีคราม


- เมื่อเราอกหัก เวลาจะเป็นเครื่องช่วยรักษาและเยียวยาจิตใจให้แข็งแรงขึ้น
 


3. ให้เหตุผล การใช้เหตุผลเป็นวิธีการเขียนที่ขยายความเกี่ยวกับเรื่องที่เขียนนั้นว่าเป็นเพราะอะไร ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น คุณเริ่มเขียนบรรยายฉากที่ ตัวเอกเปียกโชกเดินเข้ามาในบ้าน คุณก็บรรยายต่อว่า เป็นเพราะฝนตกเลยเปียก นี้คือการใส่เหตุผลว่าทำไมถึงเกิดเหตุการณ์ เกิดเรื่อง เกิด………..... อย่างนี้ขึ้น
 


4. ยกตัวอย่าง การยกตัวอย่างเป็นการขยาย โดยยกตัวอย่างมาประกอบใจความสำคัญ เพื่อให้มองเห็นภาพได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้ผู้อ่านเข้าใจหรือเห็นด้วยกับเรื่องที่เขียนนั้นๆ ตัวอย่างที่ยกมา ต้องตรงตามเนื้อเรื่อง ไม่ควรยากหรือซับซ้อนเกินไป และต้องสนับสนุนใจความสำคัญ ทำให้ผู้อ่านเข้าใจ การยกตัวอย่างในที่นี้อาจเป็นการนำ สำนวนไทย สุภาษิตต่างๆ มาเขียนก็ได้ ตัวอย่างเช่น


ฉันบอกแกกี่ทีแล้วว่าอย่าดองงานแบบนี้ดูสิ กลายเป็นดินพอกหางหมูแล้ว ถ้าเจ้านายมาเห็นเข้า มีหวังแกโดนไล่ออกแน่ๆ เลย


5. เปรียบเทียบ การเปรียบเทียบ อาจเป็นการเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตรงกันข้าม เพื่อให้ชัดเจนขึ้น เช่น ดีกับชั่ว หรือการเปรียบเทียบอาจ ปรากฏทำนอง อุปมาอุปไมย ที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจเรื่องนั้น ๆ ได้ง่ายขึ้น และทำให้เห็นภาพอย่างชัดเจน หรือเป็นการเปรียบนามธรรม กับรูปธรรม ก็ได้ และอย่าลืมว่าการเปรียบเทียบมากจนเกินไปอาจทำให้นิยายของคุณดูเหมือนไม่เป็นเรื่องจริง เพราะเปรียบเทียบเสียจนไม่เห็นว่าเรื่องจริงนั้นเป็นอย่างไร ยกตัวอย่างจากการบรรยายเปรียบเทียบง่ายๆ
 


ชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้าไปในบ้านร้างหลังหนึ่งที่ไม่มีใครเข้ามาอาศัยอยู่ที่นี่นานหลายปี สภาพบ้านร้างหลังนี้ไม่ต่างอะไรกับบ้านผีสิง มันช่างดูน่ากลัว หวาดผวา ราวกับมีผีเดินตามหลังอยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทันทีที่เดินเข้ามาถึงห้องนอน เบื้องหน้าของเขามีเตียงเก่าๆ ที่ยังคงอยู่ในสภาพเดิมเหมือนยังมีใครมานอนอยู่ หนุ่มร่างสูงหน้าซีดเหมือนไก่ถูกต้มเมื่อเห็นว่ารอยเลือดไหลออกมาจากในตู้เสื้อผ้า


ตรงส่วนที่ขีดเส้นใต้คือการเปรียบเทียบเพื่อให้ผู้อ่านมองเห็นภาพมากยิ่งขึ้น และยังเป็นการช่วยเพิ่มรายละเอียดทำให้เนื้อหาในย่อหน้านั้นๆ มีความน่าสนใจมากยิ่งขึ้นอีกด้วย

 

 

ตัวอย่างคำอุปมาอุปไมย

 

กรอบ                      เหมือน                    ข้าวเกรียบ

กลัว                        เหมือน                    หนูกลัวแมว

ขาว                         เหมือน                    สำลี

ง่าย                         เหมือน                    ปอกกล้วยเข้าปาก 

ซีด                           เหมือน                    ไก่ต้ม  

ตาโต                       เหมือน                    ไข่ห่าน 

สั่น                           เหมือน                    ลูกนก 

อาภัพ                      เหมือน                    ปูน  

กลม                        เหมือน                    มะนาว 

ขม                           เหมือน                    ยา 

สวย                        เหมือน                    นางฟ้า

งาม                         เหมือน                    เทพธิดา



 

ลักษณะของย่อหน้าที่ดี

ย่อหน้าที่ดีมีลักษณะสำคัญ 4 ประการ คือ 

1. ความสมบูรณ์ ในแต่ละย่อหน้าต้องเขียนให้มีจุดหมาย เนื้อหา สาระสำคัญ รายละเอียด ส่วนขยายชัดเจน ไม่ออกนอกเรื่อง ไม่ยกตัวอย่างมาก เกินความจำเป็น เมื่ออ่านจบแล้ว ต้องได้ความบริบูรณ์ เหมือนอ่านเรียงความสั้นเพียง 1 เรื่อง เพราะย่อหน้าก็คือ ความเรียงอย่างย่อเรื่องหนึ่ง


2. เอกภาพ หมายความว่า ข้อความแต่ละย่อหน้า จะต้องเขียนให้มีความคิด หรือใจความสำคัญเพียงประการเดียว ไม่เปลี่ยนความคิด หรือจุดมุ่งหมาย เป็นหลายอย่างใน ย่อหน้าเดียว


3. สัมพันธภาพ คือ การเรียบเรียงข้อความ ประโยคในหนึ่งย่อหน้านั้นๆ ให้เกี่ยวโยง ต่อเนื่องกัน เกิดความสัมพันธ์กัน เมื่ออ่านแล้วสละสลวยรื่นหู ทำให้แนวความคิด ติดต่อกัน ผู้อ่านสามารถติดตามได้ง่าย


4. สารัตถภาพ คือ มีการเน้นย้ำใจความสำคัญ กล่าวถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างได้เนื้อหาสาระ ได้ใจความที่ชัดเจนเพียงพอ การเน้นย้ำใจความสำคัญนั้น อาจทำได้โดยการวางตำแหน่งของประโยคใจความสำคัญ ไว้ตอนต้นย่อหน้า หรือท้ายย่อหน้า ทั้งนี้เพราะผู้อ่านมักจะให้ความสนใจกับ ประโยคเริ่มต้น และประโยคลงท้าย

        
ฉะนั้น ย่อหน้าที่ดีจึงควรมีทั้งความสมบูรณ์ เอกภาพ สัมพันธภาพ และสารัตถภาพ ซึ่งจะช่วยให้งานเขียนนั้นเป็นงานเขียน ที่มีความต่อเนื่อง ชัดเจน และสมบูรณ์ขึ้น

 

 








ขอขอบคุณทุกท่านสำหรับคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจมากๆ นะคะ
หากมีส่วนไหน จุดใด ข้อไหน ไม่เข้าใจ 
ผิดพลาดไปประการใด เม้นท์บอกและเม้นท์ ถามได้นะคะ
คอมเม้นท์สักเล็กน้อย เพื่อเป็นกำลังใจให้กับไรเตอร์นะคะ
เขียนนิยาย ไม่ยาก อย่างที่คุณคิดนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,529 ความคิดเห็น

  1. #865 chinjang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 09:36
    พี่ไรเตอร์คะ ขอบคุณมากนะคะที่ให้คำแนะนำที่ดี หนูแต่งนิยายเรื่องนี้ไม่จบซะที อ่านแล้วจะเอาไปพัฒนานิยายเรื่องนี้แต่งให้จบนะคะ ขอบคุณค่ะ(ถ้ามีข้อสงสัยเดี๋ยวหนูมาถามใหม่นะคะ)
    #865
    0
  2. #831 Pimmymi (@pimpika9553) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 22:18

    พี่ไรเตอร์คะ หนูงงฉงนมากๆกับคำว่า คะ และ ค่ะ
    เพราะในนิยายส่วนใหญ่จะเห็นคนเขียนว่า รอซักครู่นะค่ะ
    ซึ่งออกเสียงผิดตามหลักการผันตัวอักษร(รึเปล่า)
    จริงๆแล้วเราต้องใช้คำว่า รอซักครู่นะคะ ใช่ไหมคะ
    เพื่อนหลายคนยังใช้คำว่า ขอบคุณนะค่ะ โอเคนะค่ะ
    ซึ่งจริงๆแล้ว มันผิดหรือถูกคะ ยัง งงๆ อยู่ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
    (ค่ะ=อ่ะ,คะ=อ้ะ)

    #831
    0
  3. #284 Bloody Moon (@Brr116) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2553 / 18:47
    ขอบคุณมากๆนะคะ ^^

    เข้าใจง่าย ได้ใจความ

    แล้วจะนำไปใช้พัฒนางานเขียนต่อๆไปค่ะ
    #284
    0
  4. #267 เคียงพิณ (@homealon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:41
    บทความดีมีสาระ น่าสนับสนุนครับ ชอบมากครับมีประโยชน์ดี ช่วงนี้กำลังคิดพล๊อตจนหัวหมุนเลยมาหาอะไรอ่านฆ่าเวลา ก็เลยแวะเวียนเข้ามา ได้ประโยชน์มากเลยครับ ขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ
    #267
    0
  5. #254 ลูกสาวคนเล็ก (@kon-lek) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2553 / 16:19
    ของที่พี่เคยใช้ ตาโตเหมือนไข่ไดโนเสาร์ เพราะมันใหญ่กว่าอย่างอื่น (แต่ใช้กับนิยายขำขันเฮฮานะ)

    น่าสนใจนะ รายละเอียดเยอะดี ลึกดีด้วย 
    แต่พี่ยังขัดใจกับการใช้คำว่า คะและค่ะ ของนัตอยู่ดี
    เห็นทีไรต้องสะดุดทุกทีเลย



    #254
    0