Mark With Bambam (MarkBam)

ตอนที่ 2 : Episode 1 : Next door 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

Episode 1 : Next door


MARKNAE 맠네 (@marknae93) | ทวิตเตอร์




 

           9 months later..

 

            ย้ายหออีกแล้ว

 

            ตั้งแต่เปิดเทอมมาผมย้ายมาหอที่สามแล้วครับ ย้ายมันทุกเดือนเลย ดีที่มียักษ์กับจินมาช่วย จินนะเหรอ.. เป็นผู้ชายหน้าตี๋แล้วก็ยิ้มเก่งมาก นิสัยดีมากๆ ยักษ์มันเจอจินแถวหน้าห้องน้ำแล้วก็ลากเข้ากลุ่มเฉ๊ยยย เป็นเพื่อนกันแบบงงๆ จินก็งง ผมก็งง แต่ไอ้ยักษ์ไม่ง๊งงงง  แต่จินโอเคนะ ควิซในห้องเต็มตลอด ผมก็เลยเต็มด้วยเพราะว่าไปลอกจินมา คึคึคึคึ ผมชอบจินมากกว่าไอ้ยักษ์ที่คบกันมาตั้งแต่มอต้นซะอีก จุ๊ๆ อย่าไปบอกยักษ์เชียวนะ ยักษ์มันต้องสะดีดสะดิ้งเหมือนไส้เดือนแน่ๆเลย แบมแบมกลัว

 

            แบมแบมนะเหรอ... ผมก็แบมแบมไง นายกันต์พิมุกต์ ภูวกุล ส่วนสูงไม่บอก น้ำหนักก็ไม่ได้ชั่งนานแล้ว ผมเป็นผู้ชายธรรมดานะ มีม๊าที่ดุมากๆเลย แล้วก็มีพี่คุณคุณที่เป็นคุณหมอสุดหล่อด้วย ส่วนเรื่องการเรียนก็เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง ภาคเคมี อือหืออออ พอเปิดเทอมได้สามเดือนผมอยากจะไปซิ่วเลย เจอสูตรโมเลกุลแต่ล่ะตัวแล้วร่างกายอ่อนแอ สมองรับไม่ไหว

 

            “ปวดหลังชิบหาย โอ๊ยยยย ขอให้เป็นหอสุดท้ายนะไอ้แบม

 

            “ไม่รู้เหมือนกัน

 

            “เดี้ยะๆ เหนื่อยโว้ยยยยย

 

            “ขอนอนพักแป๊ป แบมไปเปิดแอร์ดิ เร็วๆ

 

            ผมคว้ารีโมทแอร์มาเปิด ทันทีที่ไอเย็นลอยออกมาปุ๊ปไอ้สองคนก็กระโดดขึ้นเตียงปั๊ป ร่างบางละสายจากเพื่อนแล้วหันไปสนใจกับกล่องที่ถูกปิดผนึกมาแทน มีของพี่คุณที่ให้ไว้ตั้งแต่เปิดเทอมนู๊นอ่ะ อ๋อ..... อันนี้ของม๊าเป็นคุ้กกี้ที่อบเองเอามาให้ไอ้ยักษ์กับจิน แล้วก็เพื่อนใหม่ห้องตรงข้ามแล้วก็ห้องใกล้เคียง เพราะม๊ากลัวผมไม่มีเพื่อน อยากให้ผมไปฝากตัวกับทุกๆคน ดูเป็นซีรีส์กุ๊งกิ๊งๆเนอะเอาขนมมาแจกให้เพื่อนข้างห้อง แล้วเราก็จะเป็นแฟนกับข้างห้องเหมือนในซีรีส์ 


               บ้าเหรอ! =_=

 

            เอ๋ เก็บไว้กินเองดีมั้ย  


             งั้นไม่แบ่งใครล่ะกันเนอะ คึคึ

 

            ผมรื้อหนังสือที่ใส่กล่องมาแล้ววางเข้าชั้นตู้หนังสือ เหนื่อยแฮะ... ย้ายหอทุกเดือนไม่ใช่เรื่องตลกเนอะ ว่ามั้ย หรืออันที่จริงผมไม่ควรรื้อของ เพราะว่ารื้อทีไรย้ายหอตลอด อันที่จริงบ้านผมก็ไม่ได้อยู่ไกล แต่เฟรชชี่มันก็ต้องอยู่หออ่ะ นี่ทำตัวตามกระแสมากเลย  

 

            เวลาผ่านไปสักพักก็ได้เวลาเข้าเรียนคาบบ่าย ผมเลยต้องปลุกไอ้สองตัวนี้ อือหือออ แทบจะสาดน้ำอ่ะ ถ้าจะอิดออดไม่ยอมตื่นขนาดนี้นะ

 

            ง่วงอ่ะ แอร์ห้องมึงเย้นเย็น

 

            “แต่ตอนนี้ร้อนแล้ว มหาลัยเราแม่งหาต้นไม้ยากชิบหาย

 

            “นึกว่าใจกลางพระอาทิตย์

 

            ขณะที่เราสามคนเดินข้ามคลองจากฝั่งวิศวะไปตึกเรียนของผมที่กำลังจะเรียนรู้ ไอ้ยักษ์ที่เดินอยู่ดีๆก็หยุดเดิน ทำให้ผมชนเข้ากับแผ่นหลังมันเต็มๆ

 

            เจ็บอ่ะ หยุดทำไม..”

 

            “นู๊นนนวิศวะกำลังรับน้อง

 

            “แล้วทำไมวะ

 

            ไอ้จินทำหน้างง คือพวกผมแบบว่าไงอ่ะ จะว่ายังไงให้ตัวเองยังดูเป็นเด็กดีอยู่อ่ะ คือเราสามคนไม่ได้เข้ารับน้องนะครับ มันแบบว่าด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง เช่น ขี้เกียจและง่วงนอน เป็นต้น และแน่นอน เหตุผลนั้นชนะทุกสิ่ง 

 

            ไอ้ลู่ก็อยู่วิศวะนะ

 

            “ลู่ไหนวะร่างบางทำหน้าสงสัย พาย้อนความอีกแล้ว

 

            ลู่ที่ตัวขาวๆไง

 

            “อ๋อ..ไอ้ลู่คนจีนอ่ะนะ

           

เออ มันอยู่วิศวะภาคอินเตอร์แหละ

 

            “อือ..แล้ว…” ทำไมเหรอยักษ์ หน้าผมแสดงสีหน้าไปแบบว่า 'นี่กูต้องรู้เหรอ'

           

แล้วทำไมเราต้องหยุดเดินแล้วมาดูวิศวะกำลังรับน้องด้วย เขาไม่ให้ดูไม่ใช่เหรอ แถมบรรยากาศกดดันสุดๆ รับรู้ได้เหมือนถูกแพร่มาทางอากาศ ผมเห็นเด็กวิศวะปีหนึ่งจำนวนมากเข้าแถวตรง หน้าสุดของพวกเขามีพี่ว้ากหลายคนกำลังยืนอยู่ แค่เห็นไกลๆก็รู้แล้วว่า

 

            ดุจังเลย

 

            พี่มาร์คก็อยู่อินเตอร์นะ

 

            “มาร์คจิน

 

            ไหนแบมแบม

 

            วะ

 

            “คนนั้นไง ที่ยืนหน้านิ่งๆอยู่ หล่อ เก่ง รวย เป็นคนไต้หวันด้วยนะเว้ย!”

 

            “คนไหนอ่ะ มองไม่เห็น

 

            “ไหนๆ บังจังวะ ไอ้ยักษ์พูดเชียร์จนอยากรู้แล้วเนี้ย

 

            จิน เราขอขี่หลังหน่อยดิ

 

            “จริงจังมั้ยมึง

 

            “เชี้ย! พี่มาร์คมองมาทางนี้

 

            “ไหนๆ

 

            ผมอยากจะกระโดดดูก็ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากศีรษะดำๆของเด็กปีหนึ่ง ฮือออออ ทำไงดี อยากรู้อยากเห็นไปหมดแล้ว

 

            สายตาผมก็ดีมากเลย รัศมีเกินร้อยเมตรแทบจะใส่แว่นดำแล้วใช้สุนัขจูง

 

            โอ้โห ทำไมตาพี่มันดุงี้วะ กลัว

 

            “ดุแบบไหน

 

            “เหมือนจะแดกหัว

 

            สายตาแบบไหนถึงจะแดกหัวได้อ่ะยักษ์ ผมกำลังจะถามแต่ก็ถูกไอ้จินใช้แรงมหาศาลลากผมกับยักษ์ออกมาจากตรงนั้น เรามาไกลพอที่จะไม่ได้ยินเสียงรับน้องนั้นแล้ว และบรรยากาศที่กดดันก็หายไปแล้วด้วย

 

            ยักษ์มึงนี่.. ไปดูเขารับน้องอะไรตั้งนานวะ มึงไม่รู้เหรอว่าวิศวะเขาไม่ให้ดูอ่ะ

 

            “ก็แม่ง..มารับตรงนี้ก็ต้องดูม่ะ

 

            ไอ้ยักษ์บ่นเป็นยายแก่ๆ ผมอดหัวเราะไม่ได้ จนมันหันมามองผมขวาง อะไรวะ ขำก็ไม่ได้เหรอ =_=

 

 

 

 

 

 

 

            เลิกเรียนแล้ว เหมือนถูกดูดพลังเลยอ่ะ ผมกำลังเดินขึ้นบันไดเนื่องจากลิฟต์คนรอเยอะมาก ร่างบางที่กำลังจะก้าวขาขึ้นบันได สายตาก็จับจ้องกับคีย์การ์ดเข้าห้องที่อยู่ในกระเป๋า จนไม่ทันสังเกตถุงขยะใบโตที่ขวางทางอยู่

 

            โอ๊ย!”

 

            ผมกุมเท้าทันทีที่ไปโดนไอ้ถุงๆดำที่วางอยู่ตรงหน้าห้องตรงข้ามผม นิ้วจะหักมั้ยเนี้ย เจ็บอ่ะ น้ำตาเล็ดเลย

 

            แบมแบมจ้องห้องตรงข้ามด้วยความโกรธ ไอ้บ้าเอ๊ย! ใครให้วางขยะเรี่ยราดวะ แล้วไอ้ถุงนี้ก็มีแต่ขวดแอลกอฮอล์เต็มไปหมดเลย นิ้วจะหักมั้ยวะ เตะไปเต็มๆเลย

 

            พี่คุณ แบมเจ็บอ่ะ ฮือออออออ

 

            ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์จิ้มเบอร์ที่คุ้นเคยทันที ร่างบางที่โทรศัพท์บ่นกับพี่ชายอยู่หน้าห้องทำเอาคนที่กำลังจะเปิดประตูออกถึงกับชะงักที่หน้าประตู

 

            แม่งร้องอะไรขนาดนั้นวะ

 

            โห ฟ้องพี่ใหญ่เลยวะ

 

            คิ้วเข้มขมวดแน่น ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่า กูจะไม่เปิดประตูล่ะกัน..

 

 

 

 

 

 

            08.23 AM

 

            อรุณเบิกฟ้า นกกาโบยบิน ออกหากิน

 

            เป็นเช้าที่สดใสมากสำหรับผม รอยคล้ำใต้ตาที่ทุกคนอาจไม่เข้าใจ ก็เมื่อคืนไอ้ห้องตรงข้ามผมมันปาร์ตี้ทั้งคืนอ่ะ จะนอนทีเตียงก็สั่นกึกๆเหมือนโดนผีเข้า ผมนอนไม่หลับเลยยย

 

เช้านี้ผมกำลังจะออกไปเรียนนัดจินไว้ใต้ตึกเรียน มันจะเป็นเช้าที่ดูแฮปปี้มากสำหรับผมถ้านิ้วเท้าผมมันไม่ม่วงขนาดนี้นะ นี่ก็แอบนวดยาที่พี่คุณให้มาแล้วนะ แต่ไม่หาย ฮืออออออออ

 

แกร๊ก..

 

ผมชะงักเมื่อได้ยินเสียงห้องตรงข้ามเปิดประตูออกมา

 

โอเค ผมจะด่าแล้วนะ ทั้งเรื่องขยะ แล้วก็เรื่องที่เปิดเสียงดังไม่เกรงใจใครเลย

 

จะด่าให้ร้องไห้เลย คอยดู!

 

เฮ้ย.. อ้าวพี่…”

 

พี่คนนั้น

 

พี่ที่พาผมไปสอบสัมภาษณ์

 

พี่ที่จับมือผมเสร็จแล้วก็เช็ดกับกางเกง

 

พี่วิศวะคนนั้น!

 

เหี้ย! ผี

 

คนป่ะพี่

 

อารมณ์ตื่นเต้นจางหายไปทันทีพี่คนนั้นเขาทำท่าตกใจผมเกินไปอ่ะ =_= นี่ตาดำนิดหน่อยเองป่ะวะ หมีแพนด้าก็ตาเป็นงี้อ่ะ คนยังชอบไปถ่ายรูปด้วย แถมมีช่องทีวีตามดูทั้งวันทั้งคืนอีก

 

อย่าเอาหน้าเข้ามาใกล้ กูกลัว..”

 

“….”

 

นับหนึ่งถึงสิบในใจได้หลายรอบแล้ว ไม่โกรธเนอะแบม

 

เนอะ

 

เอ่อ.. ถ้าใครมีครีมลดรอยดำใต้ตาทักinbox มาเลยนะครับ =_=

           

พี่.. หวัดดี

 

            “กูไม่คุยกับผี

           

นี่ปากจริงป่ะวะ

 

            นี่คนป่ะพี่..”

           

กูไม่คุยกับผี กลัว..”

           

เอ้าพี่ คนป่ะวะ จับดูดิตัวไม่เย็นนะ

           

ว่าแล้วก็คว้ามือหนามาจับตัวผม พี่มันสะดุ้งแล้วเอามือไปเช็ดกับกางเกงทันที

           

เช็ดอีกแล้ว นี่ก็พึ่งอาบน้ำป่ะวะ

                       

คนตัวสูงขมวดคิ้วทันที

           

กูไม่คุยกับคนแปลกหน้า

           

เย้ เป็นคนแล้ว

           

ถุ้ยย =_=

           

ผมไง…”

           

“…..”

           

ที่พี่พาไปสอบสัมภาษณ์ วันนั้นใส่ชุดนักเรียนอ่ะ ที่เปิด google map ค้างไว้.. อ๋อ แล้วไม่มีหน้าม้าด้วย

           

มือบางถลกผมหน้าม้าตัวเองขึ้น ยื่นหน้าตัวเองไปใกล้ จำให้เหอะ จำให้ได้เถอะ เพี้ยงงง!

           

จำไม่เห็นได้…”

           

แล้วพี่ยิ้มทำไมอ่ะ

           

เออ ยิ้มทำไมวะ

           

หน้ากูมั้ยล่ะ..”

           

อ้าวพี่.. ผมพูดดีๆป่ะ

           

แล้วกูพูดไม่ดีตรงไหน

           

ทุกตรง!”

           

อ้าว ขำ ขำอีก ขำอะไรวะ ผมมองคนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังกลั้นหัวเราะเต็มที่

           

แล้วสรุปจำผมได้มั้ยอ่ะ…”

           

ไม่รู้ไม่ชี้

           

เออ งั้นช่างพี่มันล่ะกัน ผมไปเรียนก่อนล่ะ ยิ่งคุยเหมือนยิ่งความดันตัวเองขึ้น ในขณะที่ผมกำลังหมุนตัวเดินไปกดลิฟต์ คนข้างหลังก็พูดขึ้นมาก่อนทำเอาผมหันหลังกลับแทบไม่ทัน

           

เห็นหน้าโง่ๆไม่คิดว่าจะสอบเข้าได้

           

พี่จำได้ด้วยเหรอ!”

           

ไม่รู้ไม่ชี้..”

           

กวนตีนจังเว้ย ฮืออออออ

           

พี่โตมายังไงเนี้ย

           

แล้วมึงโตมากับทุ่งลาเวนเดอร์ป่ะ

           

โอ้โห หน้าสั่น ยืนอ้าปากพะงาบๆพูดอะไรไม่ถูก คนตัวสูงยักคิ้วอย่างกวนๆแล้วเดินผ่านผมไป ชายเสื้อของพี่เขากระทบแขนผม

           

พี่เขาเดินเข้าไปในลิฟต์แล้ว.. ทันใดนั้นเหมือนสติวิ่งเข้าร่าง ก่อนที่ประตูลิฟต์ผมกับพี่เขาสบตาแป๊ปนึง

           

เฮ้ยพี่.. แล้วพี่ชื่ออะไรอ่ะ

           

ประตูลิฟต์ปิดไปแล้ว

           

นี่ตกลงจะไม่รู้ชื่อพี่เขาจริงเหรอวะ =_=

           

แต่พี่เขาอยู่ห้องตรงข้ามผมนะ ไม่วันนี้ พรุ่งนี้ ปีหน้า หรือวันที่ผมเรียนจบต้องรู้ชื่อสักวันอ่ะ

           

เอาเหอะ

           

เอาคุ้กกี้ที่ม๊าอบให้ไปดีกว่า

           

พี่ชอบกินชาเขียวมั้ยอ่ะ

           

กะจะไม่แบ่งให้ใครเลยนะ

           

แต่แบ่งกันกินก็อร่อยดีเนอะ

           

ว่ามั้ย









รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



ใครบอกจะด่าเขาจนร้องไห้นะ

#พี่มาร์คตีเนียน

-LittlePurra-





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


 จิน / ปาร์คจินยอง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

415 ความคิดเห็น

  1. #405 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 09:51
    เเน๊!!
    #405
    0
  2. #382 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:58
    ไมไม่ตามเข้าลิฟท์ละหนอ ^^
    #382
    0
  3. #324 Yoshida Akira (@bleach_pot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 09:41
    แหมม ยิ้มตะมายอิพี่ แล้วไม่พาน้องลงไปด้วย ก๊วน!!!
    #324
    0
  4. #306 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:04
    ละทำไมไม่เอาน้องลงไปด้วย665555
    #306
    0
  5. #273 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:53
    เเหมมมมม
    #273
    0
  6. #269 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:09

    แหมะ​ เดสทินี่มีจริงๆ

    #269
    0
  7. #232 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 10:17
    คนซึนเอ้ย55555
    #232
    0
  8. #216 toto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:17
    ทำไมแบมต้องย้ายหอทุกเดือน
    #216
    0
  9. #143 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 13:16
    โอยย น่ารักกก กว่าแต่พี่ยิ้มทำไมน้าาา
    #143
    0
  10. #136 NUNKORNKANOK (@NUNKORNKANOK) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 22:25
    แงน่ารักกกกก
    #136
    0
  11. #71 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 10:12
    แหม ยิ้มทำไมคะพี่ ~
    #71
    0
  12. #58 bum-jj (@bum-jj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 01:52
    โอ้ยย แบม
    #58
    0
  13. #46 Irean18 (@Irean18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 00:28
    น้องแบมน่ารักกกกก
    #46
    0
  14. #39 Jidaaa.mb. (@songprince) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 07:55
    โอ้ยย โตมายังไงคะเนี่ย555555
    #39
    0
  15. #32 FERNKANJANA555 (@FERNKANJANA555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 23:11
    ไม่รู้ไม่ชี้ by มาร์คต้วนค่ะคุณ55555
    #32
    0
  16. #31 filmzahappyland (@filmzahappyland) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:37
    มาร์คทำไมกวนตีนอย่างนี้ หนูแบมลูกหนูจะเอาขนมไปให้พี่เขาล่ะเขาทำให้หนูไม่ได้นอนนะ
    #31
    0
  17. #29 dream_38177 (@dream_38177) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 11:43
    ขำ 5555555555
    #29
    0
  18. #28 AoFApP* (@ilovekimheechul) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 09:48
    แบมน่าร๊ากกก ทำไมพี่มาร์คกวนทีนจังคะ แบมไหนบอกจะด่าไง อะไรคือจะแบ่งขนมให้พี่เค้าอีก พี่เค้าทำเราไม่ได้นอนนะลูก รอตอนต่อไปนะค่าาา
    #28
    0