Bambam Has Fallen (MarkBam)

ตอนที่ 6 : Episode 5 : Don't touch him 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    27 มี.ค. 59

Episode 5 : Don’t touch him

 




            “นี่หายแล้วจริงดิ ทำไมหน้าแบมยังซีดอยู่เลยอ่ะ”

           

หายแล้ว นี่หน้าผมซีดอ่อ ซีดมากป่ะ”

           

ขาวเท่าชีทเรียนแล้ว

           

เวอร์แล้วยองแจ ผมหายแล้วจริงๆ”

           

หลังจากเจอยูคยอมยัดยาเกือบสองวัน เขาเอาแต่จ้องผมตอนกินยา พอผมกดดันมากๆจากไข้ที่กำลังจะหายมันก็กลับมาเป็นอีกรอบ ไอ้ยักษ์โวยวายบ้านจะแตกแหนะ =_=

 

จริงๆวันนี้ก็หนีออกจากบ้านมาล่ะ ให้นอนเป็นง่อยผมก็เบื่อนะ

           

ตอนนี้ผมกับยองแจกำลังนั่งเรียนอยู่ในห้องเรียน หลังจากที่ไม่ได้เรียนมาสองวัน ผมก็ค้นพบว่าการบ้านเยอะมาก แต่ยองแจก็ทำให้เสร็จแล้วล่ะ รักยองแจจัง

           

นอนพักก่อนมั้ย เดี๋ยวเราเรียนเผื่อ”

           

นอนเหอะนะๆๆๆ”

           

ยองแจจับหัวผมฟุบลงกับโต๊ะเลคเชอร์ ท่าจะบังคับผมขนาดนี้นะ นอนก็ได้ =_=

           

นอนนานๆเลยก็ได้นะ ทำไมในกระเป๋าไม่มียาอ่ะ นี่ยังไม่หายแน่ๆเลย”

           

ผมหลับตาลง ได้ยินเสียงยองแจบ่นงุ้งงิ้งๆอย่าข้างหู อ่า เสียงโปรเฟสเซอร์นี่เหมือนใส่ยานอนหลับเลย

           

ทำไมถึงง่วงขนาดนี้นะ

           

 

           

 

แบมอาจารย์สอนจบแล้ว ตื่นๆ

           

แบมแบมที่งัวเงีย ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นเห็นหน้ายองแจที่กำลังมองอยู่ เพื่อนตัวเล็กของผมขมวดคิ้วจนเป็นปมยุ่งไปหมด ทำไมหน้ายังซีดอยู่อ่ะ

           

สงสัยนอนแล้วเลือดไม่ไปสมองมั้งผมพูดแบบตลก

           

เราจะเอางานเพื่อนไปส่งที่ห้องพักอาจารย์อ่ะ แต่เราว่าเราไปคนเดียวดีกว่า

           

ผมไปด้วยนะ งานเยอะจะตาย ยองแจแบกไปไม่หมดหรอก

           

ผมดันร่างยองแจที่กำลังจะพูดอะไรออกไปหน้าห้อง การบ้านของคนเกือบร้อยเซคกองรวมกันขนาดใหญ่เท่าภูเขา =_=

           

หนักอ่ะ.. พอแบกงานปุ๊ปหัวผมวิ้งปั๊ปเลย อาการปวดหัวก่อนหน้านี้ที่หายไปก็กลับมาเป็นอีกแล้ว


อะไรอ่ะ มันคือโรคแบบใหม่ที่ยกของหนักแล้วปวดหัวเหรอ

           

เราบอกว่าเราทำคนเดียวได้ แบมก็ไม่เชื่อ

           

มันหนักขนาดนี้ยองแจจะไหวได้ยังไง”

           

แต่แบมเหมือนกำลังจะตายเลย เราไม่มีลูกไปคืนยูคยอมนะ =_=”

           

ฮ่าๆๆ ตลกอ่ะ ป่ะ เราไปกันเหอะ”

           

ผมกับยองแจเราเดินกันไปส่งงานที่ท่วมหัวผมจนจะมองไม่เห็นทางอยู่แล้ว =_= มหาลัยนี้จะใหญ่ไปไหน ผมเดินผ่านอากาศที่หนาวเย็น จะกระชับเสื้อโค้ทให้อุ่นขึ้นก็ไม่ได้ด้วย

           

โซลน่าจะแบ่งอากาศหนาวไปให้ประเทศไทยบ้าง แม่ผมบ่นมาว่าที่ไทยร้อนมาก

           

อีกไกลมั้ยอ่ะ

           

พอขึ้นตึกอาร์ทก็ถึงแล้ว

           

ไกลจัง”

           

แบมแบมแอบบ่น หนักก็หนัก หนาวก็หนาว แถมในหัวเขาตอนนี้เหมือนโดนอะไรบีบยังไงไม่รู้

           

ก็บอกแล้วเรามาคนเดียวได้ แบมก็จะมาๆ เราไม่ให้มาก็จะมาอยู่นั้นแหละ

 

 ยองแจเทศนาผมยาวเหยียดจนถึงห้องพักอาจารย์เขาถึงหยุดบ่น เราสองคนกำลังเดินจาก

บันไดไปหาอะไรกิน แต่ตอนนี้ผมอยากกลับบ้านมากกว่าร่างกายผมมันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่

 

แบมแบมเดินผ่านเพื่อนในคลาสสองคนที่เขาไม่ชอบหน้าเท่าไหร่

 

ก็ผู้หญิงสองคนนั้นที่ปากระดาษกับปากกาใส่เขาไง


 อุ๊ย จีมินเราสองคนเจอใครน้า

           

ก็เจอแบมแบมคนที่พี่มาร์คไม่ชอบไง”

           

ว้า มาร์คไม่ชอบ”

           

คนผมบลอนด์หน้านิ่ง มาร์คไม่ชอบแล้วไง เขาก็ไม่ชอบมาร์คเมื่อกัน

           

“ขยะที่มาร์ครังเกียจใช่มั้ยเฮจอง”


"ใช่แล้วล่ะจีมิน คิกๆ"

           

พวกเธอสองคนอีกแล้วเหรอ ผู้หญิงน่ารำคาญ

           

“ยองแจ!”

           

เฮจองตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอยกมือขึ้นจะฟาดลงมาที่ใบหน้าของยองแจ แต่จีมินจับมือเธอไว้ก่อน

           

คิดว่าพี่แจ็คสันชอบนายแล้วฉันจะไม่กล้าเหรอยองแจ!

 

ก็คิดว่าไม่กล้านะ ทำไมไม่ตบล่ะ”

 

“อย่าปกดีให้มากนะ หัดทำตัวสงบเสงี่ยมเหมือนเพื่อนนายบ้าง”

 

ทำไมถึงมาลงที่ผมได้ล่ะ =_=

 

งั้นก็อย่าทำตัวน่ารังเกียจให้มากนะ หัดทำตัวเรียบร้อยเหมือนผู้หญิงดีๆบ้าง”

 

ยองแจแรงเบอร์สิบ ตอกกลับเฮจองกับจีมินได้อย่างหน้าหงายเพื่อนผมเกาะอกพูด ใบหน้าของยองแจเชิดขึ้นเบาๆ จีมินที่เหมือนตอนแรกจะห้ามเพื่อนก็ชี้นิ้วขึ้นแล้วพ่นคำหยาบออกไม่หยุด

 

“หยาบคายจัง

 

สักวันนายจะโดนเขี่ยทิ้ง!”

 

พูดผิดแล้ว แจ็คสันต่างหากที่ฉันต้องเขี่ยทิ้ง”

 

อ๊า! แก!”

 

จีมินกระโดดเต้นร่าๆอยู่ตรงบันได เธอเหมือนปลาขาดน้ำที่พูดไม่ออก เอาล่ะ ด่ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย พวกผมจะได้ไปสักที

 

“หลบทางสิ” ผมพูดกับพวกเธอที่ยืนขวางเธออยู่ เฮจองยกยิ้มที่มุมปากเบาๆ

 

“ก็ไปสิ”

 

พอผมพ้นจากตัวเธอ ร่างของผมก็สะดุดกับเท้าของใครที่ยื่นออกมา ผมที่ร่างอยู่กลางอากาศชั่วคราวก่อนจะตกแล้วกลิ้งลงที่บันไดจนสุดขั้น

 

 “แบมแบม!!”

 

“แบมแบม!”

 

ผมได้ยินเสียงของยองแจรึเปล่านะ อ่า แล้วทำไมตัวผมถึงชาไปหมดขนาดนี้นะ ที่แขนก็เจ็บไปหมด หัวผมกระแทกกับขอบบันไดหินอ่อนอย่างแรงจนเลือดสีแดงไหลเลอะเสื้อขาวไปหมด

 

สายตาผมค่อยๆพร่ามัว แบมแบมเห็นทุกอย่างเลือนรางไปหมด เขาเห็นแม้กระทั่งคนผมแดงที่รีบร้อนวิ่งลงมาจากบันได แบมแบมกระพริบตาถี่ๆ

 

มาร์คต้วนเหรอ มาได้ยังไงกัน แล้วทำไมหน้าเขาถึงตกใจขนาดนี้ล่ะ

 

ทำไมไม่ยิ้มล่ะ มาร์คต้องดีใจสิที่เขาเป็นแบบนี้


...ให้ตายสิ ตาผมลายไปหมดแล้วตอนนี้ สติผมกำลังจะขาดหายไป


 แล้วนั้น.. พี่แจ็คสัน พี่จินยอง พี่เจบีก็อยู่ด้วย สีหน้าของทุกคนดูตื่นตระหนก 


แต่ว่าตอนนี้ผมไม่ไหวแล้วล่ะ... ร่างกายของผมกำลังประท้วงอย่างหนักให้หลับลงเดี๋ยวนี้ ปวดหัวกับปวดตัวไปหมด นายพักแป๊ปนึงนะแบมแบม พอตื่นขึ้นมาคงจะไม่เจ็บปวด และจะไม่เจอเรื่องแบบนี้อีกแล้วใช่มั้ย


ภาพในหัวผมดับทันทีที่ร่างของคนผมแดงมาถึงตัว

 

แบมแบมที่หมดสติไปแล้ว มาร์คที่วิ่งเข้ามาช้อนร่างบางที่นอนอยู่กับพื้นด้านล่าง เขาพยายามห้ามเลือดที่ไหลจากศีรษะแบมแบมไม่หยุด ตัวเขาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

 

“อย่าเป็นอะไรนะแบมแบม…”








[Mark’s part]

           

ผมกับแก๊งเพื่อนเราพึ่งลงมาจากตึกเรียน แต่สายตาผมเห็นร่างของแบมแบมกับเพื่อนของเขา มาเรียนนี่หายดีแล้วเหรอ ทำไมถึงหน้าซีดขนาดนั้นวะ

           

แจ็คสันจะเดินไปทักยองแจแต่ผมห้ามไว้ก่อน มันส่งสายตามาประมาณว่า ‘ทำไมวะ’ ผมยืนอยู่ตรง เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่เริ่มที่ผู้หญิงสองคนเริ่มหาเรื่อง ผมคุ้นหน้าพวกเธอ เห็นหน้าบ่อยๆ

           

‘ขยะที่มาร์ครังเกียจใช่มั้ยเฮจอง’

           

ใช่แล้วล่ะจีมิน คิกๆ

           

ตอนนั้นในใจผมต่อต้านอย่างหนัก ไม่ใช่สักหน่อย แบมแบมไม่ได้เป็นขยะเลยสักนิด ผู้หญิงสองคนนี้พูดเกินไปแล้ว

           

มาร์คดูเหตุการณ์นี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งแบมแบมที่สะดุดลงไป วินาทีนั้นใจเขาหาย เขาหายใจไม่ออกชั่วคราว

           

‘ไม่…’

           

คำพูดที่ออกมาจากปากผมช่างแผ่วเบาเหลือเกิน

           

ผมเห็นร่างของแบมแบมที่ตกไปทีละขั้น ผมเกลียดขาตัวเองที่ไปช้า ผมไปถึงแบมแบมร่างเล็กนั้นก็สลบไปแล้ว เลือดแบมแบมไหลออกมามากเหลือเกิน

           

วินาทีนั้นผมถึงรู้สึกกลัว กลัวว่าแบมแบมจะเป็นอะไรไป

           

‘อย่าเป็นอะไรนะแบมแบม…’

           

 

 

 

 


 

          โรงพยาบาล H

 

            ผมรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินไม่รู้กี่ชั่วโมงแล้ว เลือดที่เปื้อนเสื้อผมก็แห้งไปหมด ทุกคนรอแบมแบมอยู่ที่หน้าฉุกเฉิน ยองแจที่ยืนอยู่หน้าห้อง เขาเดินวนไปวนมา มาร์คนึกถึงประโยคก่อนที่เขาจะพาแบมแบมออกมา

 

พวกเธอทำเกินไปแล้ว! กล้าดียังไงมาทำร้ายเขา!’

 

ก็มาร์ค..ไม่ชอบแบมแบมนี่นา

 

มาร์คบอกจะแกล้งก็ได้

 

ผมรู้สึกคำพูดของตัวเองกำลังทำร้ายแบมแบมอย่างหนัก ผมโกรธตัวเองที่ทำให้เขาต้องเจอเรื่องนี้ 

 

แบมแบมเป็นของฉัน คนที่มีสิทธิ์แตะต้องมีเขาฉันคนเดียว!’

 

มาร์คไม่รู้ว่าพูดประโยคนี้ด้วยความรู้สึกแบบไหน เขารู้ถึงความเงียบของทุกคนทันทีที่เขาพูดจบ แต่มาร์คไม่สนใจ ตอนนี้เขาสนใจว่าไอ้รถพยาบาลเฮงซวยนั้นจะมาตอนไหนกัน!


'พวกเธอ.. ฉันไม่ปล่อยไว้แน่' ผมชี้หน้าผู้หญิงสองคนนั้นก่อน รอแบมแบมไปถึงโรงพยาบาลก่อน เขาจะกลับมาจัดการกับพวกเธอ 



ผมมองปลายเท้าของจินยองที่เดินมา กูมีจะเรื่องคุยด้วย ออกมาคุยกับกูหน่อยผมไม่อยากไป แบมแบมยังไม่ออกมาห้องฉุกเฉินเลย แป๊ปเดียว ไม่ไกลหรอก

 

เพื่อนผมทั้งสามเดินออกมา ผมหันหลังให้ผนัง

 

มึงจะหยุดเรื่องนี้ได้ยังมาร์ค

 

“….”

 

แฟนคลับของมึงทำเกินไปจริงๆนะ แบมแบมไม่สมควรจะเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้

 

“….”

 

ความเกลียดของมึงหยุดมันเหอะ กูขอร้อง กูสงสารน้องแบมแบม

 

กูรู้แล้ว…”

 

ผมที่หาเสียงตัวเองพึ่งเจอ เสียงของผมมันดูแหบแห้งเหลือเกิน ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ผมปล่อยเรื่องจนมันบานปลาย เพื่อนเตือนผมหลายครั้งแต่ผมก็โกรธพวกเขาทุกครั้งนี้

 

มาร์คพึ่งรู้ตัววันนี้เอง

 

แต่แบมแบมก็เจ็บหนักขนาดนี้แล้ว

 

เขาเกลียดการรู้ตัวช้าของตัวเอง ผมเกลียดความงี่เง่าของตัว

 

กูเสียใจ

 

มาร์คยืนนิ่ง เขาหาคำพูดดีๆที่จะพูดกับเพื่อนไม่ได้จริงๆ ตอนนี้หัวเขามันตื้อมาก คำพูดนี้มึงควรจะพูดกับน้องแบมนะแจ็คสันตบที่บ่าผมเบาๆ

 

ไปเถอะ กูว่าเดี๋ยวหมอก็ออกมาแล้ว

 

ผมพาร่างตัวเองมาที่ห้องฉุกเฉินอีกครั้ง ประตูห้องที่ปิดไปนานเหลือเกินในความรู้สึกผมถูกเปิดออกมาพร้อมกับผู้ชายที่สวมชุดกาวน์

 

คนไข้ศีรษะไม่ได้รับความกระทบกระเทือนนะครับจากผล CT Scan ส่วนแขนร้าวนิดหน่อย หมอสวมเฝือกอ่อนให้แล้ว คนไข้ปลอดภัยดีแล้วนะครับ แต่ต้องให้นอนโรงพยาบาลนานหน่อยเพราะร่างกายต้องการพักฟื้น

 

ผมโล่งอก

 

แบมแบมไม่เป็นอะไรแล้ว

 

“ฮึก ขอบคุณนะครับหมอ”

 

ยองแจที่สะอื้น เขาเดินไปจับมือคุณหมออย่างขอบคุณ เวลาผ่านไปไม่นานก็มีร่างสูงของผู้ชายหน้าตาดีวิ่งกระหอบกระหืดเข้ามา ยองแจลุกไปหาเขาทันที

           

“แบมแบมล่ะ!”

           

หมอบอกว่าปลอดภัยแล้ว เราขอโทษนะยูคยอม เราดูแลแบมไม่ดีเอง”

           

เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง!” ผู้ชายที่ชื่อยูคยอมเขย่าตัวยองแจอย่างแรง

           

เป็นเพราะเอง เราขอโทษนะ ฮึก ถ้าเราไม่พูดแบบนั้นแบมคงไม่เป็นนี้ ฮือๆ

           

ยองแจที่เริ่มสะอื้น เขาตาแดงก่ำ แจ็คสันที่จะลุกขึ้นไปห้ามแต่ผมบอกมันให้นั่งลง มาร์คยืนขึ้น เขาเดินไปหายูคยอม

           

“ไม่ใช่เพราะยองแจ เป็นเพราะฉันเอง เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะฉัน

           

มึงงั้นเหรอ… แบมแบมต้องเจ็บตัวแบบนี้เป็นเพราะมึงเหรอ!"


ผลั้ว!

           

หน้าผมชาไปครึ่งแทบทันทีที่โดนหมัดของยูคยอม

           

ผมปาดเลือดที่มุมปากออก

           

ผลั้ว!

           

อีกหมัดนึงก็สวนเข้ามาทันที ผมหันหน้าที่ตอนนี้ชาไปหมดแล้วไปหาเขา “กูขอโทษ”

           

ยูคยอมที่จะต่อยผมอีกรอบ เขาปล่อยคอเสื้อผม จินยองวิ่งมาดูผม อ่า..ให้ตายเหอะ เหมือนกรามจะหักเลยวะ

           

“เล่าเรื่องทั้งหมดมายองแจ”

           

ยองแจที่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ยูคยอมฟัง ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอเขา จนกระทั่งวันนี้ แต่อีกเรื่องที่แบมแบมไม่ได้เล่าให้ฟังคือ ที่ตัวเองไม่สบายก็เพราะเขา

           

รู้สึกแย่กับตัวเองชิบหาย

           

พอฟังเรื่องเลวๆที่ทำกับแบมแบม ผมโกรธตัวเอง

           

ยูคยอมที่ฟังเรื่องทั้งหมด เขาเดินมาซัดผมหลายที จนผมนอนลงไปกองกับพื้น ผมเจ็บ แต่มันไม่เท่าที่แบมแบมเจอเลย

           

มึงรู้มั้ย แบมเคยถามว่ากูว่ายังไง

           

“….”

           

เขาพูดว่าเคยโดนเกลียดมั้ย แล้วทำยังไงถึงไม่โดนเกลียด เหอะ ถ้ากูรู้ว่ามันเป็นแบบนี้มึงจะไม่มีสิทธิ์เข้ามาใกล้แบมเลย

           

“….”

           

ไอ้ความรู้สึกที่เหมือนโดนมีดแทงนี่มันเจ็บกว่าโดนต่อยอีกนะ

           

“ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับแบมแบมอีก กูจะไม่ให้ความเกลียดของมึงทำร้ายแบมแบมอีกแล้ว”

           

ยูคยอมผลักร่างผมออก เจบีเดินมาพยุงผมขึ้น มันหันมาถามด้วยสายตาว่าผมโอเคมั้ย แม่ง ไม่โอเคเลยวะ รู้สึกผิดจะตายห่าแล้ว

           

มึงไปหาหมอต่อด้วยนะมาร์ค”

           

แจ็คสันพาร่างผมออกมา ทันทีที่ผมหันหลังมา แบมแบมที่อยู่บนเตียงของคนไข้ก็ออกมาพอดี ผมที่จะไปหาก็ถูกยูคยอมชี้หน้า


"ออกไปให้ห่างจากแบม"

           

มาร์คก้าวเท้ากลับ

           

เขาแค่อยากแน่ใจว่าแบมแบมไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ

 

 

 

 

 


 

            01.23 AM

           

ตีหนึ่งครึ่งแล้ว คงไม่มีใครตื่นอยู่หรอกมั้ง ผมค่อยๆเปิดประตูอย่างแผ่วเบา เห็นยูคยอมกับยองแจนอนอยู่ที่โซฟา

           

พวกเขาไม่รู้หรอกว่าผมโล่งใจแค่ไหนที่เห็นเขาหลับอยู่ แค่นี้หน้าเขาก็ช้ำจนจะขยับไม่ได้แล้ว

 

            มาร์คลากเก้าอี้มานั่งข้างแบมแบม

           

มือหนากุมมือคนตัวเล็กที่กำลังให้น้ำเกลืออยู่ ศีรษะของแบมแบมถูกพันด้วยผ้าพันแผล แขนซ้ายก็มีเฝือกอ่อน

           

พอเห็นแบบนี้ผมรู้สึกผิดอีกแล้ว แบมแบมเจ็บหนักเพราะเขา ถ้าเขาเดินลงไปห้ามผู้หญิงสองคนนั้น ไม่ยืนดูว่าแบมแบมจะทำยังไง คนผมบลอนด์คงไม่เป็นแบบนี้ ถ้าตอนนั้นเขาไม่มีมีความรู้สึกที่อยากจะเห็นแบมแบมถูกแกล้ง

           

ผมลูบมือแบมแบมเบา

           

มือเล็กจัง..

           

มาร์คที่พึ่งรู้สึกว่าคนตรงหน้าเขาอ่อนแอเหลือเกิน แต่เขาก็ทำร้ายแบมแบมไปแล้ว

           

“ขอโทษนะ”

           

ผมจูบที่ศีรษะแบมแบมเบาๆ

 

 

            




_________________________________


พอแล้ว แบมแบมเลิกเจ็บตัวแล้ว เราพอแล้ว เราไม่ทำร้ายแบมแล้ว ฮือออออ เลิกดราม่าที่ตอนนี้ จบ แยกย้าย55555555 พี่มาร์คก็รู้สึกผิดแล้วนะคะ แต่แบมจะทำยังไงกับเขาต่อนี่ก็แล้วแต่แบมเลยเนอะ พี่มาร์คโตขึ้นอีกตอนแล้วเนอะ รู้แล้วนะว่าทำผิดอ่ะ ไม่โยนความผิดให้คนอื่นแล้ว ส่วนเฮจองกับจีมินก็ตอนหน้าเนอะ ใครบอกมาร์คใจร้าย ตอนหน้านี่ร้ายกว่า อ้าว เผลอสปอย =_= 


บ๊ายบาย ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์เนอะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1847 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:34
    โถ่น้องแบม...
    #1847
    0
  2. #1833 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:50
    ต้องรอให้น้องตาย เหมือนน้องว่าใช่ไหมมาร์ค ไม่สมกับเป็นนักกีฬาเลยจริงๆ เหมือนจะดีแต่ยังรอดูให้คนอื่นแกล้งน้องอีก
    #1833
    0
  3. #1804 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 20:30
    สม ห่าเอ้ย
    #1804
    0
  4. #1783 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 19:47
    -คนพี่บอกแล้วน้าาาาาา
    #1783
    0
  5. #1767 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:39
    ยูคค่ดเท่ห์อ่ะ><
    #1767
    0
  6. #1736 Fic_mb427 (@Ficmb427sw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 00:11
    อ่านมาสงสารแบมอ่ะ
    #1736
    0
  7. #1695 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:13
    เป็นไง พอใจยังอ่ะมาร์คคค
    #1695
    0
  8. #1650 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:41
    เออ ถ้าน้องเด๊ธหรือหลับไม่ฟื้นก็ได้ลงไปขอโทษในนรกแหละ
    #1650
    0
  9. #1595 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:21
    น่าจะโดนอีก!! แบมอย่าไปยอมใจอ่อนง่ายๆนะลูก!
    #1595
    0
  10. #1569 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:11
    โดนต่อยยังน้อยไปนะ
    #1569
    0
  11. #1540 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:19
    สมน้ำหน้าาาาา
    #1540
    0
  12. #1460 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 22:17
    ทำตัวเองนะคะมาร์ค ไม่มีใครเข้าข้างค่ะในตอนนี้ มารู้ตัวในวินาทีที่แบมเจ็บหนักขนาดนี้ สมควรแล้วนะคะที่จะโดนยูคต่อยจนระบม ต่อไปนี้จะมาใกล้แบมก็ยากแล้วนะคะ ก็สมควรแล้วค่ะ
    #1460
    0
  13. #1443 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 04:45
    ไปจัดการให้หมดเลยนะคนที่แกล้งแบมเนี่ย
    #1443
    0
  14. #1397 saran1999s (@saran1999s) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 00:54
    ตอนนี้เป็นตอนที่แบบ เจ็บไปด้วยอะ มันบีบหัวใจยังไม่รุ้ ....
    #1397
    0
  15. #1345 Tamsiiz (@tamsiiz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 13:16
    สงสารแบมอะ รู้สึกผิดซะมาร์คต้วน
    #1345
    0
  16. #1323 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:40
    งื้อออออ สงสารน้องแบมมมม สมควรแล้วอิมาร์คโดนยูคซัดซะ
    #1323
    0
  17. #1308 MBY_626 (@miraculous_626) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 02:08
    ร้องเลยสงสารแบมอ่ะ ตัวก็เท่านั้นโดนแกล้งแต่ละอย่างนี่
    #1308
    0
  18. #1258 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 03:30
    สะเทือนใจอะ แบมแบม เข้มแข็งมาก เกลียดอิพี่มาร์ค นิสัยเสีย มากถึงมากที่สุด เสียขั้นสุด
    #1258
    0
  19. #1219 anntianny_jj (@anntianny_jj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 21:11
    น้ำตามาเลยไรท์เตอร. สงสารน้องแบมแบม แต่หนูยองแจครับหนูพูดจะทิ้งแจ๊คของเจ้ไม่ได้นะคะ เดียวเจ้จะร้องไห้อีกรอบนะถ้าหนูจะทำจริง ????????
    #1219
    0
  20. #1210 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:20
    โอ๊ยยยยยย น้องเจ็บหนักเลยเห็นมั้ย? ;( ออกห่างน้องเถอะนะ...
    #1210
    0
  21. #1183 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:08
    ต่อจากนี้อย่าหวังจะได้ใกล้แบมเลย
    #1183
    0
  22. #1143 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:31
    สงสารน้องแบมจังเลย ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ มาร์คไม่ต้องมายุ่งกับแบมอีกเลยนะ
    #1143
    0
  23. #1111 back2youu (@imhottest) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 19:30
    โอ้ยยย โกรธอ่ะ โกรธธธธ! มาร์ครู้ตัวช้าไปมากอ่ะ แบนค่ะ เปลี่ยนพระเอกเถอะ ฮือออ สงสารแบมน้องจะเลิกเจ็บตัวเพราะมาร์คได้ยัง ??
    #1111
    0
  24. #1058 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 17:22
    สมควรโดนแล้วมาร์ค ต้วน รู้ตัวตอนสายไปนะ ส่วนชะนีงานนี้ไม่ตายดีแน่กล้ามากนะที่ทำลูกสาวชั้น
    #1058
    0
  25. #1019 P-ENT (@pentsy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 22:33
    ให้ยูคต่อยให้ซะ แกล้งแบมจนแบมต้องแบบนี้
    #1019
    0