Bambam Has Fallen (MarkBam)

ตอนที่ 5 : Episode 4 : Before i fall in love 150%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    24 มี.ค. 59

Episode 4 : Before I fall in love













            [Jackson’s part]

 

            “มึงเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเพื่อนได้มั้ยแจ็คสัน”

 

            “ก็สบตาอยู่ป่ะวะ

 

            “เลิกแชทได้แล้วเว้ยไอ้จินยองจะเดินมาเอาโทรศัพท์ผม แจ็คสันนี่ตาเหลือกเลยครับชูขึ้นเหนือหัวทันที

 

            ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด

 

            “ทำไมวะ นี่ขี้หวงเหรอ

 

            ไม่ได้หวง แต่วันนี้ยองแจเหงา

 

            “ยองแจที่เป็นเพื่อนน้องแบมเหรอ” คำว่าแบมหลุดปากจากจินยอง ทำเอาคนที่พึ่งก้าวเข้ามาในห้องสะดุดพรมจนต้องจับตู้เพื่อทรงตัว “มึงสะดุดอะไรไอ้มาร์ค”

 

            “เปล่า” มาร์คที่ตอนนี้หัวแดงแจ๋เดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่มุมห้อง

 

            เออ ยองแจที่เพื่อนน้องแบมนั้นแหละไอ้มาร์คที่กินน้ำอยู่ดีๆก็สำลัก จนไอหน้าดำหน้าแดงไปหมด

 

            โง่วะ กินยังไงให้สำลัก

 

            กูแค่กลืนผิดจังหวะ

 

            “ไอ้โง่

 

            “เจบี!”

 

            แล้วทั้งคู่ก็ฟาดหมอนกันอย่างนัวเนียจนนุ่นปลิวเต็มห้องไปหมด ผมมองพวกมันอย่างระอาใจ

 

            เสียงดังของโทรศัพท์ของผมดังอีกครั้ง แจ็คสันอมยิ้ม ยองแจบ่นงุ้งงิ้งๆอีกแล้ว วันนี้แบมแบมไม่มาเพราะว่าไม่สบาย ยองแจเลยเหงา ยองแจก็เลยเอาความเหงามาลงที่แจ็คสัน

 

            ไม่ดราม่าครับเพราะว่า

 

            แจ็คสันชอบมาก!

 

            อ้าว น้องแบมไม่สบาย ทำไมอ่ะ เมื่อวานยังดีๆอยู่เลยจินยองคนขี้เสือกที่ชะโงกหน้ามาดูกาเกาของผม แล้วก็แย่งผมเลื่อนไปดูแชทเก่าๆทันที

 

            ใคร!”

 

            “กูก็ตกใจเป็นนะไอ้มาร์ค มึงจะมาตะโกนข้างหูกูทำไมวะ

 

            “ไม่บอก มึงชอบแกล้งน้องแบม กูแบนจินยองที่บอกไม่บอก แต่มึงก็หลุดชื่อเจ้าตัวมานะ เหมือนมันพึ่งจะรู้ตัวเลยปิดปากแล้วส่งเสียงอู้อี้ๆแทน

 

            แล้วเป็นอะไรมากมั้ย

 

            “มึงจะอยากรู้ไปทำไมวะเจบีไอ้เจบีที่อยู่ดีๆก็โดนพายุเหวี่ยงไอ้มาร์ค มันทำหน้างง จินยองก็งง แจ็คสันคนที่หล่อที่สุดในนี้ก็ยังงง

 

            ก็กูเป็นห่วงไม่ได้เหรอ =_=”

 

            “แล้วกูว่าอะไรยัง” ไอ้มาร์คมันนึกอะไรได้เลยทำหน้าขี้เก๊กแทน

 

            เหมือนจะว่าไปนิดนึง

 

            “นี่ไม่สบายหนักเลยเหรอจินยองพูดงึมงำๆกับตัวเองเบา

 

            จริงเหรอแต่เจบีก็ยังหูดี รวมถึงมาร์คต้วนที่แจ็คสันแอบเห็นว่าหูกระดิก ไอ้หมามาร์ค!

 

            เออ เห็นโทรไปนี่น้องเขาพูดไม่รู้เรื่องเลยอันนี้ยองแจบ่นกับผมนะ เหมือนเวลาที่น้องแบมมึนๆเขาจะงงๆกับภาษา แล้วเจ้าตัวก็จะพูดภาษาไทยกับภาษาเกาหลีปนกันไปหมด เหตุการณ์นี้แจ็คสันก็เคยผ่านมาแล้ว แจ็คสันก็งงไม่แพ้แบมแบมหรอก

 

            “…...”

 

            “อ้าว มาร์คมึงจะไปไหนจินยองถามไอ้มาร์คที่อยู่ดีก็ลุกขึ้น

 

            ลืมของไว้ที่บ้านวะ

 

            “รีบๆมานะ อาจารย์ปาร์คมีควิซตอนบ่ายนะเว้ย”

 

            “เออ”

 

            ผมมองไอ้มาร์คที่สวมรองเท้าแล้วเดินออกจากห้องไป รู้สึกว่าวันนี้มันแปลกๆนิดหน่อย เออ ช่างเหอะ เดาอารมณ์มันยาก ผู้ชายเหี้ยอะไรเหมือนมีร้อยแปดบุคลิกในคนเดียว =_=

 

            ยองแจกาเกามาอีกแล้ว แจ็คสันตัวลอย~

 

            “อี๋ เลี่ยนอ่ะ เจบีกูขอถังรองอ้วกหน่อย”

 

            “หยาบคาย ห้ามว่ายองแจนะ!”

 

            [Jackson’s end]

 

 

 

 

 

 



 

            คนที่บอกว่าลืมของไว้ที่บ้านกลับมาโผล่ที่บ้านของแบมแบมจนได้ ร่างสูงมองไปที่รั้วหน้าบ้าน ชั่งใจอยู่สักพักแล้วกดออด เขายืนรอ เวลาผ่านไปนานก็มีผู้หญิงท่าทางใจดีมาเปิดประตูให้เขา

 

            มาหาใครเหรอพ่อหนุ่ม

 

            “เอ่อ แบมแบมครับ”

 

            “เพื่อนแบมแบมเหรอ มาๆเข้ามาก่อน” เธอยิ้มให้ผมอย่างใจดีแล้วเปิดประตูเข้ามา ภายในบ้านตกแต่งอย่างอบอุ่น

 

 แบมแบมไม่สบายตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ป้าจะตีแบมแบมอยู่แล้วมีที่ไหนใส่เสื้อเปียกกลับบ้านทั้งที่อากาศหนาวแทบตาย

           

ประโยคคำบอกเล่าของคุณป้าทำเอาร่างสูงขมวดคิ้ว ถ้าใส่แจ็คเกตของเขาแบมแบมคงไม่เป็นแบบนี้หรอก

 

            ไอ้เด็กดื้อ

           

ป้าฝากบ้านแป๊ปนึงนะลูก พอดีต้องไปเอาของให้คุณนายจองก่อน

 

            “ครับ”

           

แล้วพ่อหนุ่มชื่ออะไรล่ะ”

           

มาร์คครับ”

           

เดี๋ยวป้ากลับมานะมาร์ค แบมแบมอยู่ชั้นสองห้องฝั่งซ้ายติดหน้าต่าง อย่ากวนน้องมากนะลูก

           

ครับ”

           

มาร์คยืนรอส่งคุณป้าของแบมแบม พอเห็นว่าร่างของคุณป้าขับรถหายไป เขาจึงเดินขึ้นไปบนบ้าน ห้องของแบมแบม ห้องนี้รึเปล่านะ

           

‘BAMBAM’

           

ป้ายที่บอกชื่อเจ้าของห้อง บนชื่อยังมีเด็กผู้ชายถืออมยิ้มแล้วจูงหมาอยู่หนึ่งตัว

           

แอด

 

            มาร์คที่เปิดประตูเข้าไป ไอความเย็นกระทบกับร่างของเขา ร่างสูงกวาดสายตาไปรอบๆห้อง ก็เห็นแบมแบมนอนอยู่บนเตียง มาร์คก้าวขาไป เขาเห็นร่างเล็กมีเจลลดไข้แปะอยู่หน้าผาก ใบหน้าเรียวมีเหงื่อชื้น จมูกก็แดงก่ำ

 

            ถ้าแบมแบมรับแจ็คเกตเขาคงไม่เป็นแบบนี้หรอก

 

            คนผมแดงทรุดตัวลงข้างเตียง มาร์คใช้หลังมืออังความร้อน

 

            ทำไมถึงตัวร้อนขนาดนี้ว

 

            เขาเห็นกะละมังเล็กๆที่มีผ้าผืนเล็กอยู่

 

            มาร์คกำลังใช้ความคิด ดูแลคนป่วยนี่ต้องทำยังไงวะ จะถามจินยองก็ไม่ได้ เดี๋ยวมันก็ล้อเขาตาย ไอ้แจ็คสันนี่ยิ่งหนัก แจ็คสันเป็นบ้าใครๆก็รู้

 

            งั้น google ล่ะกัน มาร์คเสิร์จหาข้อความที่เขาต้องการทันที ดวงตาคมกวาดสายตาไปที่ข้อความช้าๆ

 

1.เช็ดตัวเพื่อระบายความร้อน มาร์คมองที่กะละมัง ใช้ไอ้นี้ใช่มั้ย มาร์คถกแขนเสื้อาวแล้วลงมือเช็ดตัว ร่างสูงดูเงอะงะ ก็แน่ล่ะ เกิดมาเคยทำที่ไหนละวะ เขาบิดผ้าผืนเล็กแล้วเช็ดไปที่ใบหน้าและลำคอแบมแบมเบาๆ นี่ปากจะแดงไปมั้ยวะ ไม่สบายแล้วต้องยั่วขนาดนี้เลยเหรอ มาร์คสะบัดหัวพื่อไล่ความคิดบ้าๆออกจากสมอง 


เขาเช็ดไปที่แขนเรียว นี่ก็แขนเล็กไปไหนวะ ข้าวไม่กินรึไง ร่างสูงคิดอย่างหงุดหงิด ทำไมร่างกายแบมแบมถึงน่าโมโหขนาดนี้วะ ก่อนจะสะดุดตาที่ฝ่ามือเล็ก รอยบวมและแดงอย่างเห็นได้ชัด ทำเอามาร์คขมวดคิ้ว

 

ทำไมถึงไม่ทายาวะแบมแบมมาร์คลงไปข้างล่างเพื่อหยิบกล่องยา เขาใช้เวลาไม่นานในการหา ร่างสูงที่ค่อยๆทายาให้แบมแบมอย่างเบามือ

 

อืออ เจ็บอ่ะแบมแบมที่เปล่งเสียงในลำคอที่แห้งผาก เสียงที่เขาคุ้นเคยนั้นแหบลง

 

“….”

 

“@#$$!#$%ไม่#!@##$$@”

 

อยู่นิ่งๆจะเสร็จแล้วมาร์คดุคนบนเตียง แบมแบมหน้ายุ่งแต่ยังไม่ลืมตา

 

“%##@@$%ฮือออ

 

ร่างสูงที่ทายากับเช็ดตัวให้แบมแบมเรียบร้อยแล้ว ร่างเล็กที่เหมือนจะรู้ว่ามาร์คหยุดยุ่งกับร่างกายเขาเรียบร้อยแล้วก็นอนหลับตาพริ้ม

 

2.กินยาไงใครๆก็รู้ เออ ไอ้เว็บนี้มันกวนตีนดีนะ มาร์คเห็นยาวางอยู่ที่หัวเตียง นี่คงเป็นยาสำหรับแบมแบม มาร์คเดินเข้าไปหยิบก่อนจะสะดุดกับถังขยะที่วางอยู่ข้างเตียง

 

“x!” เขาสบถออกมา ร่างสูงจับวางถังขยะให้เป็นที่เป็นทาง ก่อนจะสะดุดกับไอ้เม็ดกลมๆที่เขาเห็นก่อนหน้านั้น

 

ยา?” ยาที่อยู่ในถังขยะ ไอ้เด็กนี่คายยาทิ้งงั้นเหรอ ก็ว่าล่ะ ทำไมไข้ถึงขึ้นสูงแบบนี้

 

แบมแบมกินยา

 

“….” เขาจับตัวแบมแบมขึ้นแล้วพิงกับอกของเขา มือหนาถือยากับแก้วน้ำจ่อริมฝีปากแดงก่ำ

 

กินยา

 

อือออ ยูคยอมเหรอ ทำไมอ่ะ ลืมของเหรอแบมแบมที่เหมือนจะมีสติที่ขึ้นมานิดนึง ร่างบางตอบโต้กับภาษาที่มาร์คฟังแล้วเข้าใจ

 

อ้าปาก

 

ไม่เอา กินแล้วแบมแบมที่ส่งเสียงครางเหมือนลูกหมา ร่างเล็กส่ายหน้าจนเส้นผมกระจาย

 

ทำไมดื้อมาร์คที่พยายามส่งยาให้แบมแบมเท่าไหร่ ร่างเล็กยิ่งปิดริมฝีปากแน่น

 

“….”

 

คนผมแดงกินยาก่อนจะประกบปากร่างบาง เขาใช้ลิ้นดันเม็ดยาให้แบมแบม ปลายลิ้นร้อนของคนตัวเล็กที่สัมผัสได้ถึงความขมที่ส่งมาก็พยายามถดถอย จนกลายเป็นมาร์คที่ไล่ต้อนลิ้นเล็กนั้นไม่หยุด เขาขบริมฝีปากนั้นเบาๆจนแบมแบมต้องรับยา มาร์คยังส่งน้ำด้วยปากเขาอีกครั้ง ครั้งนี้แบมแบมก็รับด้วยความง่ายดาย จนมาร์คเผลอดูดเม้มปากของคนตัวเล็กอย่างลืมตัว

 

เขาก็แค่อยากแน่ใจว่าแบมแบมกินยารึยัง ก็เท่านั้นแหละ

 

จริงๆนะ

 

มาร์คใช้หลังมือเช็ดน้ำใสที่เลอะมุมปากแบมแบมเบาๆ

 

พอแล้ว#@!#$%@@$!@#”

 

หมดแล้วครับ” มาร์คใช้มือลูบที่ศีรษะแบมแบมเบา ไอความร้อนยังส่งผ่านเขาไม่หยุด แล้วตัวนี่เมื่อไหร่จะหยุดร้อนวะ

 

มาร์คเช็ดตัวแบมแบมอีกครั้ง ร่างเล็กนั้นสะดุ้งเบาๆแล้วหนาวสั่น

 

หนาวอ่ะ

 

แป๊ปนึง

 

ปวดหัวอ่ะยูคยอม มึนไปหมดแล้ว

 

เดี๋ยวก็หายมาร์คที่สวมตัวเป็นยูคยอมชั่วคราว

 

“$!@#$%$#@# คิดถึงแม่ อยากกลับไทยแล้ว”

 

“…..”

 

มาร์คเงียบ เขายังลูบหัวคนผมบลอนด์ไม่หยุด ร่างเล็กของแบมแบมค่อยๆสงบลงแล้วนอนหลับตาพริ้มเหมือนเดิม

 

3.กอดก็ช่วยได้นะ คนตัวสูงนิ่วหน้า กอดนี่นะ.. มาร์คที่ถอดรองเท้าแล้วขึ้นไปนอนบนเตียง แขนแกร่งเอื้อมไปคว้าร่างบางแล้วเอาร่างเล็กนั้นมาซุกอกเขา ลมหายใจร้อนที่กระทบกับแผ่นอกมาร์คทำเอาเขารู้สึกแปลกๆอีกแล้ว

 

มาร์คไม่ปฏิเสธก็ได้

 

ความรู้สึกนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน

 

ร่างทั้งสองร่างที่นอนกอดกันบนเตียง คนตัวสูงกระชับอ้อมกอดของเขาให้แน่นขึ้น ไอความร้อนที่เหมือนจะลดความร้อนลงมาเล็กน้อย ทำเอามาร์คยิ้มเล็กๆ

 

เขาก็ดูแลคนป่วยได้เหมือนกันนะ

 

ฉันอยู่นี่ นายจะไปไหนได้ล่ะแบมแบม

 

 

 

 

 





 

 

มาร์ค ป้าขอโทษนะ พอดีรถชนกัน ป้าเลยติดอยู่บนถนนนานเลย แบมแบมเป็นไงบ้างจ้ะ

 

ไข้ลดลงแล้วครับ”

 

ขอบใจมาร์คมากเลยนะที่ช่วยดูแลตาหนูให้ แบมแบมตอนป่วยนี่งอแงมากๆเลยใบหน้าของคุณนายคิมพูดถึงแบมแบมด้วยความเอ็นดู เธอรักแบมแบมเหมือนลูกแท้ๆคนนึงเลย

 

“ไม่เป็นไรครับ”

 

“จะกลับแล้วเหรอ ป้าซื้อเค้กมาฝากเก็บไว้ทานนะลูก” คุณนายคิมยื่นเค้กร้านโปรดของแบมแบมให้คนผมแดง

 

“ขอบคุณมากๆเลยนะครับ นี่ก็เย็นมากแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ”

 

จ้ะ กลับดีๆนะ

 

มาร์คโค้งให้หนึ่งที เขาได้ยินเสียงรถของคุณนายคิมตอนอยู่ชั้นสอง มาร์คที่ตอนนี้เอาหมอนข้างให้แบมแบมกอดแทนก็ใส่รองเท้าแล้วเดินลงไปข้างล่าง จับเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ให้เรียบร้อย แน่ล่ะ เขาพึ่งไปกอดลูกชายของคุณนายคิมมาหมาดๆ เธอต้องรู้สึกแปลกใจแน่รู้ว่าผู้ชายสองคนนอนกอดกัน

 

ร่างสูงเดินออกจากบ้านหลังใหญ่ ท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากสีฟ้ากลายเป็นสีส้มอ่อนบอกให้ทราบถึงเวลาว่าเย็นแค่ไหนแล้ว

 

เขาหยิบโทรศัพท์ที่ตอนนี้สั่นเบาๆออกมา แจ็คสันกาเกามาหลายประโยค

 

“x!”

 

เขาลืมควิซของอาจารย์ปาร์คสนิทเลย

 

 

 

 

 




 

[Bambam’s part]

 

ร่างบางที่พึ่งงัวเงียตื่นขึ้นมา ดวงตาที่ตอนนี้บวมเล็กน้อยปรือตามอง เขาเห็นยูคยอมนั่งอ่านหนังสือข้างๆ อาการปวดหัวและตามตัวหายไปแล้ว

 

อ่า.. ผมป่วยตอนไหนกันนะ

 

“ตื่นแล้วเหรอแบมแบม มาๆลุกก่อน เดี๋ยวฉันช่วย” ยูคยอมจับร่างผมพิงกับผนังเตียง

 

“ได้พักบ้างรึยังยูคยอม” ผมถามคนตัวใหญ่ เสียงผมยังคงแหบแห้ง 

 

จะพักได้ยังไง ฉันพึ่งกลับมาจากมหาลัยเนี้ย พอมาถึงก็ขึ้นมาดูนาย สักพักนายก็ตื่น

 

“อ้าว ยูคยอมไม่ได้เฝ้าผมตลอดเหรอ

 

ฉันก็ต้องไปเรียนหนังสือนะเว้ย

 

อ่า แล้วทำไมในหัวผมถึงปรากฏร่างของบางคน มันดูเลือนรางและขาดหายไปบางช่วง ยูคยอมไม่ได้เฝ้าผมเหรอ แล้วใครกันที่ดูแลผม ความอบอุ่นนั้นล่ะ?

 

คงฝันไปสินะแบมแบม

 

...แต่เหมือนจริงมากๆเลย  

 

“หายปวดหัวบ้างยัง แต่ตัวไม่ร้อนแล้วนะ แปลกวะ ปกตินายป่วยนี่ต้องสองถึงสามวันถึงจะหาย แต่นี่แค่วันเดียวเอง แต่ก็ดีล่ะ ฉันล่ะเบื่อตอนนายงอแง”

 

ยูคยอมที่พ่นประโยคยาวๆออกมาทำแบมแบมแอบเบ้ปาก จะหายได้ยังไง ก็ผมคายยาทิ้งตลอดเลยอ่ะ =_=

 

“ขี้บ่นอ่ะ”

 

“นี่แหนะ” ยูคยอมผลักหัวผมไม่แรงมาก แต่ก็ทำให้ผมที่พึ่งจากฟื้นไข้มึนไปพักใหญ่ๆ

 

“!@#$%%%#@#$#!”

 

โอ้ย ฟังไม่รู้เรื่อง”

 

“#%^&**%#@@$%^”

 

ขอโทษเว้ย เลิกด่าสักที

 

ไอ้บ้า”

 

นี่ด่าเหรอ เดี๋ยวตีปากแตกเลย เฮ้ นายปวดหัวหนักจนถึงนอนกัดปากเลยเหรอวะ ดูดิ รอยฟันเต็มไปหมดเลย แล้วนี่หายรึยัง จะกินยาอีกมั้ย

 

ผมนี่ได้ยินคำว่ายาถึงกับสั่นศีรษะปฏิเสธรัวๆ ไม่เอา มันขม รสชาติที่เหมือนยังจะติดอยู่ที่ปลายลิ้นทำเอาแบมแบมขยาด ว่าแต่ ผมก็ไม่ได้กินยานี่หนา ทำไมถึงยังขมที่ปลายลิ้นอยู่นะ =_=

 

ใครจะนอนกัดปาก บ้าเหรอ”

 

ก็นายไง เออนี่ เมื่อกี้แม่บอกว่ามีคนมาเยี่ยมนายด้วย ฉันลืมถามว่าใคร”

 

ยองแจล่ะมั้ง”

 

ร้องไห้ตายรึยังเพื่อนนายน่ะ”

 

อย่ามาว่าเพื่อนผมนะ” ผมเอาหมอนข้างตียูคยอมไม่แรงนัก ยูคยอมบ่นประปอดกระแปด

 

แม่ซื้อเค้กมาเต็มเลย แอะๆ ตอนนี้กินไม่ได้ต้องหายก่อน สมน้ำหน้าใครใช้ให้ไม่สบาย”

 

ห้ามกินของผมหมดนะ

 

ผมก็ไม่ได้อยากป่วยป่ะวะ ยูคยอมตอนนี้ที่เลิกอ่านหนังสือแล้วมาตีมือผมเบาๆ ผมกับยูคยอมผลัดกันชกกัน ยูคยอมไม่กล้าตีผมแรงเพราะว่าผมไม่สบายอยู่ แต่ผมมีแรงเท่าไหร่ใส่ไม่หยุด ไอ้ยักษ์ครวญครางลั่นบ้าน สักพักยูคยอมเลยนอนหอบแฮ่กๆอยู่บนเตียง

 

“เหนื่อย ทำไมฉันต้องมาสู้กับไอ้เด็กแรงน้อยอย่างนายด้วย”

 

ก็แพ้ไง รู้เปล่า ภาษาไทยอ่ะคนแพ้ต้องถูกด่าว่า กาก นะ ไอ้ยูคยอมคนกาก” ผมหัวเราะคิกคัก

 

“ดีวะ นายขำแล้ว พักนี้แบมแบมของฉันไม่ค่อยสดใสเล

 

ผมก็เหมือนเดิมแหละ”

 

แบมแบมแอบเอามือไขว้หลัง เขาเห็นมือที่ถูกพันแผลให้อย่างดี คงเป็นคุณป้าที่มาทำแผลให้เขาล่ะมั้ง นึกถึงแผลที่ได้มาใบหน้าของคนผมแดงก็โผล่มา ปากแดงก็เผลอถามไป

 

ยูคยอมเคยโดนใครเกลียดมั้ย”

 

เคยดิ ก็ไอ้เซฮุนไง เซฮุนเป็นเพื่อนยูคยอมแต่ไม่เคยเห็นหรอก ได้ยินแต่ชื่อ พอเซฮุนมาบ้านทีไรไอ้ยักษ์ต้องเอาผมไปแอบตามห้องน้ำ ห้องนอนคุณลุงบ้างล่ะ นี่แบมแบมเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ =_=

 

หรอ แล้วเป็นยังไงอ่ะ”

 

ก็ตีกันทุกวันเลย เจอหน้าก็ตี เป็นแผลทุกวันก็เพราะตีกับมันเนี้ย”

 

จริงเหรอ เหมือนผมเลย..

 

ผมประโยคหลังผมพูดกับตัวเองเบาๆ

 

แล้วทำไงถึงไม่เกลียดกันอ่ะ”

 

ก็ตีกันจนไม่เกลียดกันอ่ะ ตลกเนอะ”

 

ไม่เห็นตลกเลย”

 

แล้วผมต้องโดนแกล้งไปตลอดเลยเหรอ แล้วถ้าโดนแกล้งไปเรื่อยๆ เขาจะไม่โดนเกลียดเหรอ แต่ไม่หรอก แค่แบมแบมยืนอยู่ก็โดนเกลียดแล้ว ขนาดเขาหายใจยังผิดเลย เหมือนแบมแบมมีป้ายแปะหัวว่าผิดตลอดเวลา

 

มาร์คต้วนคนนั้นอ่ะ..

 

“ทำไม มีอะไรเหรอ”

 

ไม่มี

 

โกหกอีกแล้ว ทำไมพักนี้ถึงขี้โกหกแบบนี้วะ พอโตมาก็หัดโกหกงั้นเหรอ”

 

แบมแบมมีแผลกลับบ้านทุกวัน ไอ้ยักษ์ก็ถามเขาทุกวันว่าไปตอนอะไรมา แบมแบมได้แต่ยิ้มแห้งแล้วบอกว่าเขาโง่ล้มเอง นี่ก็นึกว่ายูคยอมเชื่อคำแก้ตัวงี่เง่าๆของผมนะ =_=

 

ไม่ได้โกหกนะ”

 

แหนะ นี่ก็โกหก ฉันเลี้ยงนายมากับมือฉันรู้เว้ย

 

อย่าพูดเหมือนตัวเองเป็นลุงแก่ๆดิ”

 

สารภาพมาซะแล้วโทษที่จะโดนฉันตีฉันก็จะไม่ตี คิมยูคยอมคนนี้เซ้นส์แรงมาก ถ้านายโกหกครั้งเดียวเค้กในตู้อด!

 

ก็บอกว่าไม่มีอะไร ทำไมไม่เชื่อ” ผมหน้ายู่

 

โกหกอีกแล้ว! แม่ ลูกชายแม่โตเป็นหนุ่มแล้ว เขาโกหกผมด้วย!” ยูคยอมที่ลุกขึ้นนั่งแล้วตะโกนดังจนผมต้องเอามือปิดหู

 

ทำไมไอ้ยักษ์ขี้ฟ้อง

 

เสียงดัง มึนหัว”

 

อ้าวจริงดิ นอนๆ ต้องกินยามั้ยอ่ะ”

 

ไม่เอา จะนอนแล้ว”

 

ยูคยอมจับผมนอนกับเตียง ยูคยอมหยิบยาแล้ววางบนโต๊ะ “ปวดหัวก็กินยานะ นอนดิวะ ฉันจะอยู่เฝ้า”

 

ผมหลับตาลง ได้ยินเสียงยูคยอมเปิดหนังสือเบาๆ พรุ่งนี้หายดีแล้วก็คงไปมหาลัยได้สินะ  แต่ไม่อยากไปเลยแฮะ







________________________________


แต่งไปแต่งมาเกินสิบหน้าอีกแล้ว ชอบชื่อตอนนี้อีกแล้ว ก่อนที่ตกหลุมรักใครสักคนทุกคนเป็นยังไงบ้าง อาการเป็นยังไง แต่ถ้าเป็นพี่มาร์คความรู้สึกของเขาคงเริ่มตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแบมแบมแล้วล่ะ แต่พี่มาร์คอ่ะเนอะ ไม่เคยรักใครมาก่อนคงไม่รู้ อาการแปลกๆที่เจอใครสักคนเขาคงคิดว่า ไอ้นี่มันแปลกวะ ไม่ชอบขี้หน้าเลย แล้วก็คงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ จากที่ไม่ชอบ จากที่แกล้งอยู่บ่อยๆ พอหายไปก็รู้สึกแปลกๆ มันเริ่มไม่ใช่ความรู้สึกไม่ชอบแล้ว แต่พี่มาร์คก็ยังเป็นพี่มาร์ค ก็ยังไม่รู้อยู่ดี แล้วทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็มาจากตัวเขาเอง แบมแบมไม่สบายก็เพราะเขา ในจุดนี้พี่มาร์คยังต้องพัฒนาอีกเยอะนะ แต่เห็นอีกมุมนึงของเขาแล้วก็รู้สึกน่ารักดีอ่ะ 


วันนี้ได้ฟังเพลง Like i'm gonna lose you เฮ้ย รู้สึกชอบ มาร์คต้วนต้องเป็นแบบนี้ นี่เพลงของมาร์คป่ะ ฟังไปก็ขำไป ตอนนี้แบมแบมกับยูคยอมก็นะ เขาบอกเขาเลี้ยงมากับมือ ชอบโมเมนต์ของยูคแบมจัง แต่งไปวี้ดไป 


ขอบคุณสำหรับคอนเมนต์น้าาา อ่านไปก็ยิ้มไป เจอกันตอนหน้าเนอะ  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1846 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:29
    มาดูแลแบมด้วยยย
    #1846
    0
  2. #1803 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 20:24
    เห้ออออออออ
    #1803
    0
  3. #1782 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 18:40
    แหน่ะอิคุณพี่มันร้ายยย
    #1782
    0
  4. #1766 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:26
    เกลียดตัวเองที่หายโกรธอิพี่เร็วปานจรวดแถมเขินนางอีก โอ้ยย 555555
    #1766
    0
  5. #1732 cxiixcvii9397 (@cxiixcvii9397) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:29
    ทำไมอีพี่ผีเข้าผีออกงี้อ่ะ? อยู่ๆก็มาหวานใส่ ต้องการอะไรรึเปล่า?
    #1732
    0
  6. #1721 BewRavikarn (@BewRavikarn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:10
    ทีมยูคแบมได้ไหมอะ555
    #1721
    0
  7. #1720 BewRavikarn (@BewRavikarn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:10
    ทีมยูคแบมได้ไหมอะ555
    #1720
    0
  8. #1694 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:48
    มาร์คนี่แกบ้ามั้ยยยย แกล้งก็โคตรแรง พอไม่สบายก็มาเฝ้า จะเอายังไงหึ
    #1694
    0
  9. #1675 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:29
    ทำร้ายเค้าแต่พอรู้ว่าเค้าไม่สบายก็แอบมาดูแล อิพี่มาร์คนี่เป็นใบโพล่าป่ะถามจริง!
    นายทำให้น้องไม่สบายเราจะงอนนาย3นาที ^^
    #1675
    0
  10. #1672 sKad (@saowapakk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 23:36
    ชอบยูค เหมือนพ่อแบมเลย เลี้ยงมากับมือ555
    #1672
    0
  11. #1649 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:34
    น้องโดนแกล้งจนไม่อยากไปเรียนแล้ว นี่มันบูลลี่ที่แรงมากจริงๆ
    คือถ้าน้องจิตไม่แข็งโดนไปนานๆก็จะหาทางหนี ทีนี้ก็หลอกที่บ้านตอนเช้าว่าออกไปเรียน เพราะต้องปิดบังว่าตัวเองถูกบูลลี่
    แต่จริงๆคือต้องไปหาที่หลบๆซ่อนๆช่วงกลางวัน
    ถ้าเป็นนิยายดราม่าตัวเอกจะต้องโชคร้ายเจอตัวประกอบชั่วๆชักจูงไปทางร้ายๆ
    บทสรุปคือกลายเป็นปัญหาต่อเนื่องไม่สิ้นสุด

    ดีนะ..ที่เราอ่านอยู่คือนิยายรัก เฮ้อ...
    #1649
    0
  12. #1594 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:16
    #เบะปากforมาร์คต้วน
    #1594
    0
  13. #1593 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:15
    #เบะปากforมาร์คต้วน
    #1593
    0
  14. #1568 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:07
    โทษทุกอย่างยกเว้นตัวเอง ตัวเองเป็นสาเหตุปะ น่ามคานนน
    #1568
    0
  15. #1459 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 22:05
    อ้าว ยังไงคะมาร์ค นี่ชอบน้องเหรอคะ แต่ถ้าชอบจิง วิธีเรียกร้องความสนใจแบบนั้นไม่ดีเลยนะคะ อาจจะเรียกร้องความเกลียดได้มากกง่าความรักนะคะนะ แหม ทำเป็นเข้ม ที่แท้ก็มีใจ ถถถถ
    #1459
    0
  16. #1442 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 04:32
    เนียนเลยนะมาร์ค ต้วน
    #1442
    0
  17. #1434 ตะหนูเอง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:29
    อร่อยมั้ยคะ ปากน้องอะ ><
    #1434
    0
  18. #1344 Tamsiiz (@tamsiiz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 13:10
    พี่มาร์คคนฉวยโอกาส ขโมยจูบแบมอะ
    #1344
    0
  19. #1322 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:30
    อิมาร์คคคคคคคค มาแอบขโมยจูบลูกชั้นนนนน
    #1322
    0
  20. #1302 mykkkk (@mykkkk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 09:40
    ตอนที่มาร์คต้วนบอกว่าถ้าแบมรับเอาแจ็กเก็ตก็คงไม่ป่วย โว้ยยย ถ้าแกไม่แกล้งน้องมันก็ไม่ป่วยหรอกเว้ยยย
    ถึงจะมาดูแล (หรือ แทะแลม นั่นแหละ) ตอนป่วยเราก็ยังรู้สึกแย่กับมาร์คอยู่นะคะ
    #1302
    0
  21. #1209 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:13
    งื้ออออออ ยูคเลี้ยงมากับมือนะแบม จะขี้โกหกแบบนี้ไม่ได้นะ ;( อิพี่นี่มาทำไม มาดูแลแบบนี้ก็ไม่หายโกรธนะ!
    #1209
    0
  22. #1181 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:54
    แน่ใจว่าดูแลแล้วเหรอมาร์ค นั่นเค้าเรียกว่าแต๊ะอั๊งนะแก
    #1181
    0
  23. #1142 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:21
    เชอะ ยังไม่ให้อภัยหรอกนะถึงจะมาดูแลแบมก็เถอะคนนิสัยไม่ดี
    #1142
    0
  24. #1110 back2youu (@imhottest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 19:24
    ตลก ตลกอิมาร์คสุดไรสุด ทำไมตลกอย่างนี้ เก๊กหลุดแล้วแก วร้ายยนย แพ้!! 55555555555. ชอบเวลายูคอยู่กับแบมอ่ะ เหมือนพ่อห่วงลูก 55555555555
    #1110
    0
  25. #1057 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 17:09
    แหมมมมมมมอิต้วนนนนนน #เสียงสูง
    #1057
    0