Bambam Has Fallen (MarkBam)

ตอนที่ 24 : Episode 23 : How deep is your love 170%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    24 ก.ค. 59

Episode 23 : How deep is your love 






 

            เราสองคนยังนั่งกันอยู่ในห้องชมรม ถึงแม้ว่าพี่จินยองจะโทรมาให้มาร์คไปซ้อมละครต่อก็ตามเถอะ มาร์คปฏิเสธเสียงดังชัดเจนว่าไม่ไป ร่างสูงยังนั่งคลอเคลียผมไม่ห่าง พอผมขยับไปทางนั้นมาร์คจะรีบเข้ามาประกบผมทันที แล้วกว่าจะพูดไม่ให้อารมณ์เสียเรื่องที่เขาเสียใจคนเดียวอยู่นานก็ยากอยู่นะ แต่ยังไม่หายร้อยเปอร์เซนต์ หู้วววววว ยากอ่ะ เหมือนทำข้อสอบไฟนอลแล้วได้แค่ซีบวกเลย


           มาร์คถามผมเรื่องเซฮุนหลายคำถามเลยล่ะ เขาถามว่าวันนั้นอยู่ไหน ผมบอกวันนั้นทำงานทั้งวันเลย ถามยองแจได้เลย มาร์คก็ไม่เชื่อผมจริงๆนะ เขาโทรไปถามยองแจจริงๆ หู้ยยยย บีบจมูกสองทีได้มั้ยอ่ะ

           

            คนตัวสูงยังคงถามเรื่องเซฮุนอยู่นั้นแหละ ผมบอกว่าไม่มีอะไรจริงๆ มาร์คก็เหมือนจะพยายามเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน นี่ GAT ได้ร้อยห้าสิบคะแนนหรือเปล่าอ่ะ ผมเลยบอกมาร์คว่า ลู่หานนั้นนะแฟนเซฮุน เลิกโวยวายได้แล้วมาร์คเลยเลิกซักไซ้ผมแล้วหันมาซบผมแทน =_=

 

            ใช่สิ!”

 

            อยู่ดีๆคนตัวเล็กก็โพล่งขึ้นมา ทำเอาคนที่กอดอยู่ถึงกับสะดุ้งโหยง

 

            อะไร

 

            “ผมลืมของที่จะให้มาร์คนะสิ

 

            แบมแบมเปิดกระเป้าเป้ของตัวเอง ผมซื้อของจากไทยมาเต็มเลย พอหม่าม๊าพาผมไปเที่ยวผมก็จะคว้ามันมาทุกครั้ง หน้ามาร์คต้วนลอยอยู่ในความคิดผมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

 

            ไม่ใช่แค่เขาที่คิดถึงผมอยู่ฝ่ายเดียวนะ

 

            ผมก็คิดถึงเหมือนกัน (.___.)

 

            อะไรนะ..”

 

            “ขนมไง นี่เบนโตะ อร่อยมากๆเลย

 

            ร่างบางเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มองมาร์คที่กำลังฉีกซองขนม แต่เขาไม่ยอมเอาเข้าปากสักทีมัวแต่ดมๆอยู่นั้นแหละ

 

            ฉันว่ากลิ่นมันดูเผ็ดๆไงไม่รู้

 

            “อะอะไร จะเผ็ดได้ยังไงล่ะผมตอบกระตุกกระตัก มาร์คยังมองผมแบบไม่ไว้ใจ

 

            “….”

 

            “เด็กห้าขวบยังกินได้เลย

 

            กินแล้วร้องไห้ด้วยนะ

 

            มาร์คขมวดคิ้วจนเป็นปมยุ่ง มองไอ้ขนมสีส้มๆแผ่นบางๆแล้วเอาเข้าปาก ผมเอามือปิดปากกั้นเสียงหัวเราะจนหน้าแดงไปหมด

 

            ห้า

 

            สี่

 

            สาม

 

            สะ..

 

            “เผ็ดชิบ!”

 

            มาร์คหน้าขึ้นสีแดงจัดทันที เขาแลบลิ้นสีชมพูไปมา ผมหยิบน้ำส่งให้มาร์ค เขารับมาแล้วกระดกอย่างรวดเร็วจนมันหกเลอะเสื้อขาวเต็มไปหมด

 

            คิกๆๆ

 

            “ตลกเหรอแบมแบม! นายไม่รู้เหรอว่ามันเผ็ดแค่ไหน!”

 

            “ผะผมไม่ได้ คิกๆ..ตลกสักหน่อย

 

            “….”

 

            ร่างบางที่ยังนั่งขำอยู่ มาร์คคว้าตัวผมแล้วประกอบริมฝีปากร้อนทันที ผมตาเบิกกว้างอย่างตกใจ สบกับแววตาที่มองมาทางผมอย่างวาวโรจน์

 

            ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ ฮือออออ

 

            อา..อื้ออออ

 

            มาร์คประคองใบหน้าผมเพื่อรับจูบจากเขา จมูกโด่งปัดป่ายปลายจมูกผมอย่างซุกซน ลิ้นร้อนไล่กวาดต้วนผมอย่างหนัก ความเผ็ดซ่านค่อยๆกระจายจนผมรับรู้ว่ามันเผ็ดแค่ไหน

 

            ริมฝีปากร้อนบดเบียดเคล้าคลึงจนร่างบางกุมเสื้อแน่น มาร์คเร่งจังหวะจนหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นร้อนดูดดุนเรียวลิ้นเล็กอย่างเร่าร้อน

 

แฮ่กๆ ฮื้อออ..”

 

ร่างสูงตักตวงความหวานอยู่เกือบนาทีแล้วจึงปล่อยคนในอ้อมกอดเป็นอิสระ มือหนาเช็ดน้ำใสที่มุมปากอย่างเบามือ มองแบมแบมที่นั่งตาปรือ แก้มแดงปลั่ง ริมฝีปากชมพูเห่อช้ำ กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดไปสองเม็ด

 

อ่า.. เซ็กซี่จริงๆนะ

 

มาร์คอยากกินต่ออีกจังเลย

 

ขออีกนิดเดียวจริงๆนะ

           

อ่า.. มาร์ค.. ห้ามทำรอยนะ

           

ร่างบางเชิดหน้าขึ้นเมื่อปลายจมูกโด่งกดที่ซอกคอขาว ลมหายใจอุ่นที่รินรดทำเอาผมขนลุกซู่ มาร์คแนบริมฝีปากลง ผมสัมผัสได้ถึงแรงดูดดุนไปทั่วลำคอ มือหนาปัดป่ายผมไปทั่วร่างไปหมด

           

เจ็บนะ..” คนตัวเล็กร้องเสียงลั่นเมื่อมาร์คกัดคอขาวๆอย่างหมั่นเขี้ยว

           

“….”

 

            “พอแล้ว พอเลยนะ

           

“….”

 

            มาร์คยังคงตีมึน เขายังคงยุ่งอยู่กับซอกคอหอมๆ ตัวหอมๆของแบมแบมนี่ทำมาร์คจะบ้าตายอยู่แล้วนะ!

 

            พลั๊ก!

 

            ผมดันหน้ามาร์คออก ทันทีที่เขาไล่ลงต่ำลงไปที่แผ่นอก ฮืออออ ลิ้นมาร์คโดนหน่มน๊มผมด้วยอ่ะ ผมรวบเสื้อเชิ้ตปิดหน้าอกที่เต็มไปด้วยแดงๆจากคนตัวสูง

 

            อะไรวะ!”

 

            “มาร์คอ่ะ เลียตรงนั้นทำไมอ่ะ!”

 

            “ตรงไหน!”

 

            “ก็ตรงนี้ไง!”

 

            คนตัวเล็กชี้ไปที่หน้าอกที่ยังมีร่องรอยความเปียกชื้นอยู่ ลิ้นโดนไม่พอยังขบจนหน่นน๊มแดงด้วย ฮืออออออ

 

            ผมสบตากับมาร์คที่แวววาวขึ้นมา ทำเอารู้ตัวว่ากำลังชี้โพรงให้กระรอกแค่ไหน

 

            พรึ่บ!

 

            ยกมือปิดอกตัวเองทันที

 

            ปิดทำไมวะ!”

 

            “ไม่ยุ่งด้วยแล้ว ทำไมทะลึ่งแบบนี้อ่ะ

 

            ไม่อยากคิดไปถึงเพื่อนตัวยักษ์ที่คอยสั่งสอนผมไม่ออกเลย ผมไม่ได้ตั้งใจนะ มาร์คทำ ผมร้องห้ามแล้วด้วย แต่มาร์คไม่หยุด

 

            โอเค ผมจะบอกยูคยอมแบบนี้

 

            ก็นายยั่วอ่ะ..”

 

            “ผมไม่ได้ยั่วนะ!” คนตัวล็กแหวเสียงลั่น เขานี่นะ เขานี่นะยั่ว!

 

            โว้ยยย! จะปิดก็ปิดให้หมดดิวะ

 

            ร่างสูงดึงเสื้อเชิ้ตที่มันหมิ่นเหม่อยู่ที่หน้าอก ดึงคลุมไปทั้งตัว ถ้าไม่ให้กินก็ปิดให้มิดดิวะ! แล้วบอกไม่ยั่วได้ไงวะ เอาปากแดงๆกับตัวขาวๆมาทำหน้าแบบนี้ใส่เขา

 

            “….”

 

            “ติดกระดุมดีๆดิ

 

            “….”

 

            “หรือต้องติดให้

 

            “ติดเองได้ ไปไกลๆเลยมาร์คต้วนคนทะลึ่ง

 

            ร่างบางที่ใช้เวลาติดกระดุมห้านาที ก็ห้านาทีนะสิ มันนานใช่มั้ยได้ล่ะ งั้นก็เอาตามาร์คต้วนออกสิ จ้องเขาอยู่นั้นแหละ จ้องจนติดถูกติดผิดไปหมด ฮืออออออ

 

            ผมนั่งสงบเสงี่ยมอยู่บนโซฟา เขยิบถอยห่างเสือตัวร้ายไปหลายโยชน์ จะไม่นั่งด้วยตลอดชีวิตเลย

 

            จะเขยิบไปไหน

 

            “….”

 

            ร่างสูงเขยิบตาม เอาลมหายใจร้อนๆพ่นใส่แก้มจนมันขึ้นสีจัด

 

            ถอยไปเลยนะ..”

 

            “ไม่..”

 

            ไม่ต้องมาเสียงแหบพร่าใส่ผมเลยนะ!

 

            “เขยิบไปเลย

 

            ทำไมพูดไม่ฟังแบบนี้ล่ะ พอผมเขยิบไปฝั่งนึงเขาก็ตามมาประกบผมทันที แขนหนาโอบรัดร่างบางแล้วดันตัวผมขึ้นไปทับตักเขา

 

            แบบนี้ไม่เอานะ แง้

 

            บอกว่ามะ.. อุ๊บ!”

 

            แบมแบมคว้าเบนโตะที่เหลืออยู่จับยัดใส่ปากมาร์คต้วนจนหมด เอามือปิดปากไม่ให้คายออก มองมาร์คที่จ้องทถมึงผมอย่างน่ากลัว

 

            แต่ไม่กลัวเว้ย!

 

            “เคี้ยวให้หมดเลยนะ

 

            “….”

 

            มาร์คที่ถูกปิดปากอยู่นาน ความเผ็ดร้อนจากไอ้ปลาหมึกงี่เง่ากระจายอยู่เต็มริมฝีปากเขาจนน้ำตาซึม จะผลักแบมแบมออกก็ไม่ได้ด้วย คนตัวสูงเลยทำใจเคี้ยวขนมที่แม่งเผ็ดสัสจนหมด

 

            สมน้ำหน้า อุ๊บ!”

 

            แบมแบมที่ถูกมาร์คประกบจูบอีกแล้ว ริมฝีปากกับลิ้นยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดี ความเผ็ดจากเบนโตะทำเอาผมตาโต

 

            ฮืออออออ

 

            เผ็ด เผ็ดไปหมดแล้ว

 

            เลิกจูบสักที!

 

            นี่ไม่ใช่ตบจูบแบบละครนะ แต่มันเบนโตะจูบ

 

            ร่างเล็กที่กรีดร้องอยู่ในใจอยู่หลายนาที ผมจะเอาเบนโตะงี่เง่านี่ไปทิ้งให้หมดเลย ไม่ซื้อมาแล้วตลอดชีวิต เลิกจูบได้แล้ว สำนึกผิดแล้ว ฮือออออ

 

 

 

 

 


 

            อ้าวน้องแบม ทำไมปากบวมแบบนั้นล่ะ จินยอง

 

            “….”

 

            “ถูกอะไรต่อยมาหรือเปล่าเจบี

 

            “….”

 

            “โง่จังพวกมึง ก็ไอ้มาร์คไงล่ะแจ็คสัน

 

            “….” มาร์คยิ้มน่าเกลียดมากอ่ะ

 

            พี่แจ็คสันพูดอ้อมๆสิครับ พูดแบบนี้น่าเกลียดนะยองแจ

 

            ผมต้องขอบคุณยองแจหรือเปล่านะ =_=

 

            แบมแบมที่เหมือนตัวจะระเบิดตอนนั้นเอาหน้ามาซุกกับพุงมาร์ค จริงๆมันคือซิกแพคที่เซ็กซี่สุดๆ หายตัวไปต้องทำยังไง ถ้าเรียกโดเรมอนแล้วจะออกมาช่วยหรือเปล่า

 

            ภายในห้องชมรมที่แน่นขนัดเพราะมีคนเพิ่มมา พอเมื่อกี้ผมหลุดจากมาร์คก็วิ่งเปิดประตูทันที แต่พอเปิดปุ๊ปเสียงโอดโอยก็ดังขึ้นมา จนผมเห็นว่ามีร่างทั้งสามนอนเกยอยู่หน้าประตู มียองแจที่ทำหน้าเลิกลั่นแล้วพูดกับผมว่า

 

            ‘เราไม่เห็นจริงๆนะแบมแบม!’

 

            ขอบคุณพระเจ้า

 

            วันนี้วัน Thankgiving Day แน่ๆ เพราะตั้งแต่ผมกลับมาที่โซลผมก็เอาแต่ขอบคุณพระเจ้าไม่หยุด

 

            เหหห มีขนมเต็มเลยพี่แจ็คสัน

 

            “กินได้มั้ยอ่ะน้องแบม

 

            “ได้ครับพี่จินยอง

 

            ผมพูดเสียงอู้อี้ๆ ก็หน้ายังซุกอยู่กับพุงมาร์คต้วน ผมเอาตัวเองออกไปเผชิญโลกภายนอกตอนนี้ไม่ได้จริงๆนะ

 

            กินไอ้ซองนี่ไม่ได้นะจินยอง ไม่เห็นเหรอว่าแบมแบมถูกไอ้มาร์คจูบจนปากบวมไปหมดแล้วอ่ะ

 

            “เกือบเลยแฮะ

 

            พี่เจบี!

 

            แบมแบมนั่งคาดโทษทุกคนที่อยู่ในห้อง มีมาร์คต้วนที่คะแนนนำสูงกว่าทุกคน เขาจะแก้แค้นทุกคนให้หมดเลย พี่เจบีกินทุเรียนกวนไปเลย

 

            อะไรอ่ะ ไม่เห็นอร่อยเลย ทุเรียนกวน

 

            “น้องแบมนี่มันอะไรนะ ทำไมมันเผ็ดงี้มะขามสามรส

 

            ฮือออ ตัวอะไรอ่ะ กลัวดักแด้ทอด!

 

            “ไม่อร่อยเลย นี่ขนมจริงๆเหรอไข่เยี่ยวม้า

 

            สมน้ำหน้า ร้องไห้ให้หมดเลย

 

            สำนึกผิดแล้วสินะที่ล้อผม

 

            ฮือออออออ

 

            เสียงร้องไห้ดังกระหึ่มไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม มีแบมแบมที่แอบหัวเราะอยู่พุงขาวๆของมาร์คต้วน

 

 

 

 




 

            ห้างสรรพสินค้า K

 

            “จะมาซื้ออะไร

 

            “ของแต่งคริสมาสต์ไงครับ เรายังไม่ได้ฉลองด้วยกันเลยนะ

 

            ทันทีที่เราผ่านห้างนี้ผมก็บอกให้มาร์คจอดรถทันที ดึงมือร่างสูงที่ยังงงๆอยู่เข้ามาในห้าง ผมไม่ลืมว่ามาร์คโหยหวนแค่ไหนกับการไปเมืองไทยของผม =_=


             แหมะ พอเข้ามาปุ๊ปก็ตกเป็นเป้าสายตาปั๊ป หล่อนักนี่ หมั่นไส้จัง เอาหมวกไอ้โหม่งคลุมหน้ามาร์คได้มั้ยอ่ะ 

 

            “….”

 

            ผมหันไปมองมาร์คที่อยู่ดีๆก็หยุดเดิน ร่างสูงส่งยิ้มอ่อนๆมาให้ผม เหหหห สีหน้าหายากจังแฮะ ปกติไม่ทำหน้าโกรธ ก็ทำหน้าหื่นๆอ่ะ =_=

 

            “ขอบคุณนะครับ

 

            “ดะเดินได้แล้ว

 

            ไม่เห็นต้องทำหน้าหล่อๆก็ยิ้มหวานๆให้เลย

 

            แค่นี้ก็เขินจนจะตายอยู่แล้ว

 

            ผมกับมาร์คเราเลือกอุปกรณ์คริสมาสต์กัน ซึ่งมันก็หายากมาก ก็แน่ล่ะ เลยคริสมาสต์มาเป็นเดือนคงไม่มีไอ้บ้าที่ไหนมาฉลองอยู่หรอก แต่ยกเว้นผมนะ ผมคือข้อยกเว้น

 

            มาร์คต้นไม้ขนาดไหนดีอ่ะ

 

            “แล้วแต่นายสิ

 

            “แล้วไฟประดับนี่ล่ะ

 

            “แล้วแต่นาย

 

            “ซื้อหมวกซานต้าครอสด้วยดีมั้ย

 

            “ตามใจเลย

 

            ชี้อะไรก็ได้หมดเลย ถ้าผมเข้าร้านเพชรมาร์คจะยังตามใจผมอยู่มั้ยอ่ะ เราสองคนช่วยกันเลือกของจนเต็มรถเข็นไปหมด พนักงานมองผมงงๆทันทีที่เห็นสินค้า อะไรอ่ะ ก็จะฉลองคริสมาสต์ไง =_=

 

            มาร์คพาผมมาถึงบ้านหลังโตของเขา ขับผ่านบ้านของผมที่มียูคยอมกำลังรดต้นน้ำไม้อยู่ นี่ใจคอไม่ดีเลยสบตากับไอ้ยักษ์ด้วย แต่ฟิล์มติดหนาใช่มั้ย มันทึบมากพอที่จะมองผมไม่เห็นใช่มั้ย 

               

               ที่อยู่ของมาร์คมีสองแห่ง ที่แรกก็ใกล้บ้านผม ทีที่สองก็คอนโดของเขา แต่ที่บ้านมาร์คไม่ค่อยมีคนอยู่หรอก มาร์คบอกว่าอยู่แอลเอกันหมด หู้ยยยย นี่หนุ่มอเมริกันนี่นา คนไทยยิ่งชอบฝรั่งอยู่ด้วย

 

            แบมแบมก็ชอบเหมือนกัน (.___.)

 

            เราสองคนช่วยกันประดับต้นคริสมาสต์ บรรยากาศแห่งการฉลองเหมือนกับมาอีกครั้งหนึ่ง ภายในห้องถูกประดับด้วยสายรุ้งและไฟประดับ รอบๆต้นคริสมาสต์มีกล่องของขวัญใบโตอยู่หลายกล่อง เสียงเพลงหวานถูกเปิดขึ้น

 

            เหมือนคริสมาสต์มั้ยอ่ะมาร์ค

 

            “เหมือนสิ

 

            ร่างสูงที่นั่งพิงผมอยู่ใต้ต้นไม้โต มือหนาจับกุมมือผมอย่างแผ่วเบา

 

            อ่า.. บรรยกาศดีใช่มั้ย

 

            แต่ผมหาซื้อไก่งวงไม่ได้อ่ะ

 

            สุขสันต์วันคริสมาสต์นะครับ

 

            “เดือนมกราคมนี่นะ

 

            “ก็ย้อนหลังไง มาร์คนี่ไม่เข้าใจอะไรเลยอ่ะ

 

            ไม่โรแมนติกเลยวุ้ย

 

            เอากำปั้นทุบมาร์คต้วนแรงๆในจินตนาการ

 

            ฮะๆๆ สุขสันต์วันคริสมาสต์ครับ

 

            ร่างสูงกดปลายจมูกลงพวงแก้มใสเบาๆแต่แอบนาน

 

            ใช่สิ ผมมีของจะให้มาร์คด้วยนะ

 

            หวังว่าคงไม่ใช่ไอ้ขนมมหัศจรรย์ที่พวกแจ็คสันกินแล้วร้องไห้นะ มาร์คต้วนแอบเหงื่อตกถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

            .”…แท่แด้!”

 

            เด็กหนุ่มหยิบเสื้อไหมพรมสีแดงสดออกมา ตรงกลางเสื้อมีตัวอักษรขนาดใหญ่ที่ปักด้วยด้ายสีดำว่า ‘M’ ด้านล่างมีตัวอักษรที่เหมือนจะใหญ่แข่งกับเจ้าของชื่อ

 

            ‘By BAMBAM’

 

            มาร์คที่ไม่รู้จะแสดงสีหน้ายังไงดี ถามว่าประทับใจมั้ย ก็มากอยู่นะ ดวงตาคมไล่มองเสื้อไหมพรมที่ตัวเองได้

 

            อืม..

 

            ชื่อเจ้าของใหญ่กว่าชื่อเขา

 

            มีรอยโหว่อยู่เต็มแขนเสื้อด้วยนะ

 

            เป็นไง น่าเกลียดนิดหน่อยใช่มั้ย ที่ผมกลับไทยนานก็เพราะมัวแต่ปักเสื้อนี่อยู่ หม่าม๊าผมสอนเองเลยนะ หม่าม๊าอยากเจอมาร์คด้วยแหละ

 

            “ไม่เห็นน่าเกลียดเลย สวยจะตายชอบสิ

 

            “ผมนะโดนแขนเข็มปักเต็มนิ้วไปหมดเลยนะ ปักเสื้อยากมากๆเลยนะ

 

            “งั้นใส่เลยล่ะกัน

 

            ผมตาโตมองมาร์คที่กำลังสวมเสื้อไหมพรม นี่คือเสื้อมหัศจรรย์ Made in Thailand By BAMBAM และเป็น special edition ด้วยนะ! หู้วววววว มาร์คใส่แล้วหล่อมากก ถ้าใครใส่เสื้อตัวนี้จะได้ความหล่อเจ็ดสิบเปอร์เซนต์ ได้ความรักจากแบมแบมอีกร้อยเปอร์เซนต์!

 

            โห ดูดีจัง

 

            “…”

 

            มาร์คขำคนตัวเล็กที่นั่งห่อปากปรบมือเปาะแปะไม่หยุด อะไรจะมีความสุขขนาดนี้วะ แบมแบมคุ้ยกระเป๋าอยู่สักพักแล้วยื่นหน้ากากพิกาจูมาให้เขา ตัวเองก็สวมหน้ากากจนปิดบังหน้าตาน่ารักๆไปหมด

 

            ให้ตายเถอะ ไม่ชอบไอ้ตัวเหลืองๆนี่เลยวะ

 

            พอมาร์คใส่แบมแบมก็ยิ้มตาหยีให้เขา

 

            เออ หน้ากากคู่ใช่มั้ย

 

            ยิ้มให้กล้องหน่อย

 

            “หนึ่ง สอง สาม Cheeze..”

 

            แชะ

 

            ผมมองมาร์คที่กำลังอัพรูปลงโซเชี่ยล เขาปรับฟิตเตอร์นิดหน่อย มีแคปชั่นที่แอบไม่ให้ผมดูด้วยนะ อะไรอ่ะ ทำไมไม่ให้ดู =_=

 

            เราสองคนนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นคริสมาสต์ ดูทีวีรอบดึกที่กำลังฉายช่องการ์ตูนอยู่ มาร์คนอนซบที่ตักของผม เขาส่งเสียงหัวเราะบางครั้งที่มีฉากตลก

 

            อยู่ดีๆมาร์คก็ลุกพรวดจนผมตกใจ

 

            “x! จะห้าทุ่มแล้วเหรอวะ

 

            คนตัวเล็กกระพริบตางุนงง

 

            ห้าทุ่มแล้วทำไมอ่ะ

 

            “….”

 

            “ไป กลับบ้านกัน ป่านนี้ไอ้ยูคยอมมันลับมีดรอฉันอยู่แน่ๆ

 

            “ไม่เอาอ่ะ

 

            คนตัวสูงหันมาทำหน้างงแข่งกับผม

 

            แต่มันจะ…”

 

            “ก็ขอยูคยอมค้างแล้วอ่ะ ดูสิ โดนยูคยอมหยิกจนตัวเขียวไปหมด

 

            ผมถลกแขนเสื้อที่มีรอยเล็บยูคยอมเต็มไปทั่ว ถูกดึงหูด้วยนะ ตอนนั้นยูคยอมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใส่ผมด้วยแหละ เขาเอาแต่พึมพำๆว่า ใครเลี้ยงนายมากันผมตอนนั้นที่กำลังรีบอยู่เลยหันไปบอกยูคยอมว่า ก็ต้องหม่าม๊าผมนะสิวินาทีนั้นบ้านสั่นสะเทือนด้วยแรงโกรธมหาศาลของยักษ์ที่กำลังจะแปลงร่าง ผมเลยรีบวิ่งออกจากบ้านมาทันทีเลย

 

            “….!!”

 

            “นอนด้วยคนนะ ชดเชยเรื่องวันนั้นเนอะ

 

            “….”

 

            มาร์คที่ตอนนั้นสติหลุดไปแล้ว

 

            นอนด้วยคนนี่..

           

เขาทำอะไรมากกว่านอนได้มั้ยวะ

 

            หรือแบมแบมหมายความว่ามากกว่านอน

           

หรือว่านอนเฉยๆวะ

           

ร่างสูงนั่งสับสนกับตัวเองอยู่หลายนาที

 

 

 



 

            บนเตียงกว้างที่มีร่างสองร่างนอนอยู่ บนฝ้าผนังมีดวงดาวเรืองแสงหลายดวงที่ผมปีนขึ้นไปติด ดวงดาวเหล่านั้นสะท้อนในความมืดจนเรืองรอง ผมมองภาพนั้นอย่างเหม่อๆ

 

            สวยจังแฮะ

 

            “….”

 

            ความเงียบที่กำลังทำงานอยู่ มีเพียงลมหายใจที่ดังแผ่วเบามาจากร่างคนตัวสูง ผมเขยิบไปใกล้เขาก็พบว่ามาร์คต้วนตอนนี้ตัวกำลังแข็งทื่อ มีเพียงความคิดที่กำลังวางแผนชั่วร้ายอยู่

 

            มาร์ค.. เป็นอะไรเหรอ

 

            “….”

 

            “ทำไมตัวแข็งอ่ะ ไม่สบายเหรอ

 

            “เปล่าตอบอย่างสะกดกั้นอารมณ์ เขากำลังใช้ความคิดอยู่ว่าควรใช้แผนไหนดี มีแผนกินแบมแบมเต็มหัวไปหมดเลย

 

            นี่เขาโดนไอ้เด็กผมสีคาราเมลยั่วอารมณ์ทั้งวันเลยนะ เอาตัวหอมๆมาใกล้อยู่นั้นแหละ พอมาร์คกั้นลมหายใจก็หายใจไม่ออก พอหายใจก็ได้กลิ่น จนตอนนี้ท้องมันปั่นป่วนไปหมดแล้ว

 

            เออ จะกินแล้วนะ!

 

            ใช้แผนนี่ล่ะ!

 

            ฟึบ

 

            คนตัวเล็กมุดลงกับแผ่นอกกว้าง แขนเรียวเล็กเอื้อมไปคว้าคนตัวสูงที่ตอนนี้ตัวแข็งทื่อไปเรียบร้อยแล้ว

 

            นอนเถอะ ผมง่วงแล้ว ฝันดีนะครับ..”

 

            “….”

 

            ลมหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าร่างเล็กบนอกเขาหลับไปแล้ว มาร์คที่กำลังไม่เข้าใจอะไรอยู่แน่นิ่งไป

 

            บอกเขาง่วงแล้วก็หลับปั๊ป

 

            เฮ้ย

 

            แบมแบม!”

 

            มาร์คต้วนเขย่าไอ้เด็กตัวเล็กเบาๆ แต่ก็เงียบสนิทเป็นอาการบอกว่าคนตัวเล็กเข้าสู่ห้วงนินทราไปแล้ว

 

            แล้วเมื่อไหร่จะได้กินสักทีวะ!  

 

            มาร์คนอนน้ำตาไหลเงียบๆ






___________________________________


     สงสารพี่มาร์ค ทำไมนางนกขนาดนี้อ่ะ5555555555 นับถอยหลังจบเรื่องได้แล้วนะทุกคน ฮืออออออ สาดความหวานของพี่มาร์คกับน้องแบมก่อนจะจบเรื่อง มีคนถามเรื่องรวมเล่มด้วย เรายังไม่มีแพลนที่จะทำน้าาาาา ขอโทษด้วยนะค่า 

     เจอกันตอนหน้านะค่าาาา รักนะ แจกจูบสิบที

     #bambamhasfallen

     

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1821 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 18:47
    นกบ่อยเนอะ
    #1821
    0
  2. #1798 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:05
    -พี่ต้วนมันร้ายกาจจจ
    #1798
    0
  3. #1764 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:07
    นอนน้ำตาไหลเงียบๆ ลั่นอะ 55555
    #1764
    0
  4. #1748 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:26
    ทำไมน่ารักจัง
    #1748
    0
  5. #1745 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 11:38
    ความแก้แค้นของน้องแบม556
    #1745
    0
  6. #1741 bever2017 (@bever2017) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 02:27
    สงสารมาร์ค เอาน่าวันอื่นแล้วกัน
    #1741
    0
  7. #1713 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:29
    นกไปอีกกก ตลกกกกก
    #1713
    0
  8. #1683 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:14
    โอ๋ๆไม่ร้องนะพี่มาร์ค ~
    #1683
    0
  9. #1613 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:32
    โห น้ำตาไหลเลยหรอมาร์คเอ๊ย วงวาร55555
    #1613
    0
  10. #1558 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 12:58
    ตลกอะ55555555555555555555 ตลกตั้งแต่ขนมมหัศจรรย์แล้วฮืออออ แล้วจูบรสเบนโตะอีกคงจะเผ็ดร้อนน่าดู ;/////////;
    #1558
    0
  11. #1522 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 09:56
    พญานกเลยพี่มาร์ค555555555
    #1522
    0
  12. #1478 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 11:32
    555555555555555555555555555555 โอ้ยยยยยย สงสารมาร์คจังเลยค่ะ โอ๋ๆๆ ไม่ร้องเนาะ ค่อยเป็นค่อยไปนะคะ 

    ขนาดไปกัดหน่มน๊ม แบมยังตกใจเลย มาร์คต้องค่อยๆให้แบมเรียนรู้ไปนะคะนะ 55555555555555555

    แอบหวานอะตอนนี้ แกล้งกนไปแกล้งมา งุ้งงิ้งๆ ชอบจังเลย แบมรู้ใจตัวเองแล้วเนอะ บอกรักมาร์คเร็ว จะได้คบกนัซะที >< 
    #1478
    0
  13. #1365 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 20:49
    555555555555 สงสารมาร์คต้วน แต่ก็ดีแล้ว สมน้ำหน้า นอนก็นอนเฉย ๆ สิ คิดหื่นไปไกลเลยนะ ความคิดแกนี้มันจริง ๆ อดเลย 65555

    แบมแบมน่ารักอะ เพราะตอนนั้นไม่ได้ฉลองด้วยกันก็เลยมาทำด้วยกันวันนี้
    อพมาร์คก็เคลิ้มกับแบมไปหลายรอบนะ จูบเบนโตะ และหนมหน๊มเฉยเลย กำไรมากมายอะจ้า

    ยูคยอมยังคงห่วงแบมเวมอเลี้ยงมากับมือ 5555555
    #1365
    0
  14. #1338 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 15:56
    โอ๊ยยย อิมาร์คคคคตลกโคตรรร
    #1338
    0
  15. #1298 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:46
    โถ น่าสงสาร 555555
    #1298
    0
  16. #1295 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:08
    ถถถถถถถ เป็นมาร์คต้วนต้องอดทนนะคะ 555555 แบมก็เอาคืนคนอื่นได้แค่นี้แหละลูก~
    #1295
    0
  17. #1241 monsterj (@mewmonz) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 18:43
    555555555555 สงสารมาร์ค น้องเเบมนี่ก็เเสบใช่เล่นนะ ดู จากการแกล้งพี่ๆ เเละท้ายสุดคือมาร์คต้วนนก55555
    #1241
    0
  18. #1201 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 19:56
    แบ๊มแบมมาทำให้อยากแล้วก็จากไปเฉยเลย
    #1201
    0
  19. #1168 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 12:44
    โถถถถถ 5555 ขำ นอนน้ำตาไหลเงียบๆ โอ๊ยยยตลกมาก
    #1168
    0
  20. #1090 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 00:30
    555555 ยูคนี่มันพ่อหวงลูกมากอะ ส่วนมาร์คก็นกจะอะไรหละ
    #1090
    0
  21. #1047 P-ENT (@pentsy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 20:53
    ช้าไง นกเลย
    #1047
    0
  22. #980 watashihana (@imkoreaisting) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 23:11
    พี่มาร์คคะ ยินดีต้อนรับสู่"ฝูงนก"ค่ะ5555555
    #980
    0
  23. #976 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 22:36
    นอนนำตาไหลเงียบๆคือระ55555555
    #976
    0
  24. #936 Fbbjbjs (@Fbbjbjs) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 11:45
    กินนนนๆๆๆๆๆ
    #936
    0
  25. #926 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 20:49
    ขำพี่มัคคคค นกมากข่าาาาแบมแอบอ่อยไม่รู้ตัวด้วยนะ ถถถถถถถ
    #926
    0