Bambam Has Fallen (MarkBam)

ตอนที่ 23 : Episode 22 : Same old love 130%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    20 ก.ค. 59

Episode 22 : Same old love








        2 Weeks later..

         

หมดวันหยุดคริสมาสต์ได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว ร่างบางที่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าก็ยังไม่กลับมา ไม่มีวี่แววการติดต่อใดๆทั้งสิ้น

           

แบมแบมหายไปราวกับเล่นกลได้

 

            เหม่อไรวะ ตั้งใจซ้อมดิ

           

“….”

           

ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึกๆรวบรวมสติ ผมแค่คิดถึงแบมแบมอีกแล้ว.. เกือบหนึ่งเดือนแล้วที่ผมอยู่คนเดียว

           

ใช่ แบมแบมยังไม่กลับมา..

           

เอาล่ะนะ!”

           

ผู้ชายร่างใหญ่เดินมาหาผมด้วยท่าทางที่เอาเรื่อง มือใหญ่ลากไม้เบสบอลไปกับพื้น เสียงครูดของไม้เบสบอลดังกระทบพื้นราวกับจงใจข่มผมให้กลัว

           

จับมันไว้ลู่หาน แขนผมทั้งสองข้างถูกล็อคจากผู้ชายหน้าหวานคนนึง ใบหน้าผมมีรอยช้ำจากการถูกซ้อมก่อนหน้านั้น

           

“….”

           

หึ.. เก่งนักรึไงวะ

           

ไม้เบสบอลถูกง้างขึ้นสูง วินาทีที่จะโดนศีรษะ มาร์คปิดเปลือกตาแน่น ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความกลัว เหงื่อเย็นๆผุดเต็มใบหน้า

           

ผลั้วะ!

           

มาร์ค!!”

           

เสียงที่คุ้นเคย

           

ใบหน้าที่มาร์คชอบมองอยู่บ่อยๆ

           

หัวใจผมเต้นแรงราวกับมันจะรู้ว่าเจ้าของของมันกลับมาแล้ว..

           

[Mark’s END]

           

 

 

 

 

            ร่างบางที่วิ่งพรวดเข้ามาร้องลั่น ผมเห็นผู้ชายตัวใหญ่ตีที่ศีรษะมาร์ค เลือดค่อยๆไหลซึมเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งใบหน้าและเสื้อเชิ้ตสีขาว

 

            มาร์ค!!”

 

            ไม่นะ..

 

            ไม่

 

            เหมือนหัวใจถูกกระชากอย่างแรงด้วยมือที่มองไม่เห็น ผมมองภาพที่มาร์คถูกทำร้ายด้วยความกลัวสุดหัวใจ หัวใจบีบรัดแน่นจนผมแทบเดินไปตรงนั้นไม่ไหว ตากลมโตถูกกลบด้วยน้ำร้อน ยิ่งผมวิ่งไปใกล้ผมยิ่งกลัว เลือดของมาร์คไหลมากเหลือเกิน 

 

            อย่าเป็นอะไรนะ..

 

            ผมวิ่งไปผลักผู้ชายสองคนจนเขากระเด็นไปกับพื้น แบมแบมประคองร่างสูงที่ตอนนี้เบิกตากว้าง ผมประคองหน้ามาร์คที่มีเลือดไหล ใบหน้าของมาร์คเลือนรางเพราะหยดน้ำร้อนไหลไม่หยุด

 

            แบมแบม..” ร่างสูงครางเสียงแผ่ว

 

            มาร์ค ฮึก.. อย่าเป็นอะไรนะ

 

            “แบมแบม..”

 

            เสียงของมาร์คแหบแห้ง จนผมสะอื้นตัวโยน

 

            อย่าเป็นอะไรนะ.. ผมจะโทรเรียกรถพยาบาล ฮึก.. ”

 

            “กลับมาแล้วเหรอครับ..”

 

            ใบหน้าของมาร์คซุกเข้ากับซอกคอผม ร่างบางกอดรัดคนตัวสูงแน่น ยิ่งเลือดยิ่งไหลเท่าไหร่ผมยิ่งร้องไห้

 

            ไม่เอานะ..

 

            ไม่เอาแบบนี้

 

            นี่มันอะไรวะ!”

 

            คนที่ตัวโตลุกขึ้นมาโวยวาย ลู่หานรั้งแขนคนนั้นไว้ ผมลุกขึ้นแล้วกางแขนกันไม่ให้เขาไปทำร้ายมาร์คที่นอนเจ็บอยู่ตอนนี้

 

            อย่าเข้ามานะ! นี่แหนะๆ

           

ผมหยิบไม้เบสบอลแล้วฟาดไปที่เขา แต่มัน..

           

อ่อนปวกเปียกไปหมด

           

แบมแบมอ้าปากด้วยความตะลึง

           

ทำไม...ฮือ

           

คนตัวเล็กที่หยุดเสียงสะอื้นไม่ได้ ผมมองไม้กับมาร์คสลับกันอย่างงุนงง แต่ก็ไม่สามารถห้ามน้ำตาที่ไหลเป็นก๊อกแตกได้

           

ร้องไห้ทำไม หืม..”

           

ฮึก.. ก็มาร์คโดนตี แล้วยังเลือดไหลเต็มเลย แต่ไม้มัน..ฮือๆ” แบมแบมที่ตอนแรกเห็นมาร์คถูกตีแล้วเลือดไหลไม่หยุดก็ใจเสียไปหมด แต่ทำไมไม้มันเป็นแบบนั้นไปได้ 


คนตัวเล็กที่ตอนนี้ทั้งตกใจ กลัว และสับสนไปหมด ผมตั้งหลักรับไม่ทันว่ามันเกิดอะไรขึ้น

           

แบมแบม..”

           

คัท! นี่มันอะไรเนี้ย!”

           

เสียงร้องของใครสักคนดังมาจากด้านซ้ายของผม ทันใดนั้นฝูงคนจำนวนหนึ่งก็ทะลักเข้ามาจนแบมแบมที่นั่งสะอื้นอยู่มองภาพนั้นอย่างงงงวย มีผู้หญิงหลายคนวิ่งไปประคองผู้ชายที่แบมแบมเอาไม้เบสบอลตีมาร์คให้ลุกขึ้น ลู่หานถูกนูน่าคนนึงลากออกมา ใบหน้าหวานนั้นมองผมอย่างมึนงง

           

พี่เจบีเดินมาแล้วทรุดนั่งลงกับพื้น เขาส่งผ้าขนหนูผืนสีขาวให้กับมาร์คที่ตอนนี้มองผมตาแป๋ว มือใหญ่ค่อยๆใช้ซับเลือดที่เลอะอยู่บนใบหน้าจนแห้ง แล้วเอื้อมมือไปดึงถุงพลาสติกสีแดงที่ยังมีน้ำสีแดงเหลืออยู่

           

ผมมองสิ่งรอบตัวที่เกิดขึ้นอย่างสับสน นั้นไมค์ กล้อง จอมินิเตอร์ วิทยุสื่อสาร สตาฟอีกจำนวนหนึ่ง แล้วนั้น.. พี่จินยองที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ใบเล็กๆ ใบหน้านั้นดูตื่นตะลึง

           

มาร์ค.. ฮึก แล้วเลือดนั้น..”

           

ร่างบางพยายามก้อนเสียงสะอื้นลงคอ

           

อะไร นี่นะเหรอ เลือดปลอมคนตัวสูงชี้ไปที่ถุงพลาสติก

           

แต่เขาคนนั้น ฮึก..ฟาดไม้ลงมาแรงมากเลยนะ

           

ไม้ปลอมนะครับ ไม่ร้องแล้วนะ..”

           

มาร์คใช้แขนรัดผมเข้ากับหน้าอกกว้าง มือใหญ่ลูบศีรษะผมราวกับปลอบประโลม วินาทีนั้นผมเหมือนถูกไม้เบสบอลปลอมๆนั้นฟาดเข้าที่หัวอย่างจัง 


ฮือ ผมรู้แล้ว ผมรู้ทุกอย่างแล้ว แบมแบมคนโง่! อยากหายตัวไปตอนนี้เลย ผมได้ยินเสียงพี่เจบีกับพี่จินยองขำก๊ากเลย มาร์คตัวสั่นเพราะพยายามกลั้นเสียงขำด้วย

           

เลือดร้อนๆไหลมาที่หน้าผมอย่างรวดเร็ว

           

อายที่สุดในชีวิตที่เคยเกิดมา มีความปล่อยไก่ตัวเท่ายูคยอม ฮือออออออ

           

น้องแบม กลับมาแล้วเหรอ..”

           

พี่จินยองอมยิ้มเล็กๆ

           

ผม..”

           

น้ำหูน้ำตาไหลใหญ่เลย คิกๆ

           

ผมขอโทษนะครับที่ทำให้วุ่นวาย” แบมแบมโค้งหัวให้ทุกคนไม่หยุด อยากเอาหน้าตัวเองไปโยนที่อ่าวไทยแล้ววววว

           

ไม่ คิกๆ.. เป็นไร

           

ดูเหมือนผมกับมาร์คจะเป็นจุดศูนย์กลางตอนนี้ หูทั้งสองข้างอื้ออึงไปหมด แสงจากแฟลชสว่างวูบวาบไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่

           

มาร์ค..พาผมออกไปจากที่นี้ได้มั้ย

           

ไม่ไหวแล้ว

           

อายจะตาย ไม่ไหวล้าววววว

           

 

 




 

            มาร์คพาผมไปที่ห้องชมรม ระหว่างทางผมก็ก้มหน้างุดไม่กล้าปะทะสายตาใครที่มองมาที่ผม แค่คิดถึงเรื่องเมื่อกี้ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะกอบกู้ชื่อเสียงตัวเองได้ยังไง อยากจะโกยเศษหน้าตัวเองที่แตกเกลื่อนกระจายบนพื้นห้อง แต่ผมไม่มีแรงเลยอ่ะ

 

            จบกัน..

 

            จบสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง

 

            ทุกคนจะมองผมเป็นคนยังไง =_=

 

            “….”

 

            มาร์คจับผมนั่งกับโซฟาสีครีม คนตัวสูงกอดผมแน่นฝังใบหน้าไปที่ซอกคอขาว ผมได้ยินเสียงมาร์คครางแต่ชื่อผมซ้ำไปซ้ำมา

 

            อ่า..

 

            อยู่ดีๆน้ำตาก็รื้น

 

            แขนเล็กกอดรัดร่างสูงกลับ นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผมกอดเขา แต่ผมไม่อยากปฏิตัวเองว่า

 

            ผมก็คิดถึงเขาเหมือนกัน

 

            มาร์ค..”

 

            “หายไปไหนมา

 

            “ไปหาหม่าม๊าที่ไทยมา ขอโทษนะผมรู้เรื่องจากยองแจแล้ว

 

            ทันทีที่ผมโผล่หน้ากลับมาที่โซล คุณป้ากับคุณลุงแล้วก็ยูคยอมที่รออยู่ที่บ้านก็เข้ามากอดผม มีแต่ยูคยอมโวยวายเป็นยักษ์เลยเขาติดต่อไม่ได้ ก็โทรศัพท์ผมหายอ่ะ ยูคยอมเลยต้องโทรหาผมผ่านหม่าม๊าแทน เขาบ่นพึมพำไม่หยุดจนคุณป้าบ่นนั้นแหละ

 

            ที่ไทยมียาเสน่ห์ใช่มั้ย

 

          คนตัวเล็กกระพริบตางุนงง

 

          มีครับ ทำไมเหรอ

 

          ‘มิน่าล่ะ! ไอ้มาร์คโดนไปกี่กะละมังวะ..’ ยูคยอมงึมงำๆ

 

          อะไรนะ..’

 

          เพราะว่าผมหยุดเรียนมาหลายวันเลยจะไปมหาวิทยาลัยทันที ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังจูงจักรยานไปหน้าบ้าน ผมก็เห็นเตนล์เพื่อนบ้านโผล่หน้าออกมา

 

          กลับมาแล้วเหรอ

 

          ‘ครับ..’ ผมไม่รู้จะพูดอะไรเพราะว่าผมกับเตนล์ไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่

 

          วันนั้นมีไอ้บ้าที่ไหนมาตะโกนชื่อนายทั้งคืนเลย

 

          ‘ชื่อผมนะเหรอ..’

 

          ‘เออ ฉันนะหนวกหูแทบตาย ไอ้บ้านั้นก็อึดชะมัดทั้งๆที่วันนั้นหนาวชิบหายคนที่พึ่งกลับโซลได้ไม่ถึงชั่วโมงกระพริบตาไปมา ฟังเตนล์โวยวายอย่างแปลกใจ ก็พึ่งเคยเห็นเตนล์พูดประโยคยาวแบบนี้ใส่เขาครั้งแรก

 

          ใครเหรอครับ

 

          ‘ก็ไอ้คนที่ชอบปั่นจักรยานกับนายไง

 

          ‘!!!’

 

          มาร์คงั้นเหรอ..

 

          อยู่ดีๆตัวผมก็ชาไปทั้งร่าง

 

          ถ้าแบบนั้นแสดงว่า..

 

          แบมแบมรีบบอกลาเพื่อนบ้านที่ยังบ่นไม่หยุด ผมเจอยองแจระหว่างทาง เพื่อนหน้าตี๋กระโดดผมกอดผมอย่างแรง ยองแจเอาแต่ถามเรื่องที่เขาติดต่อไม่ได้ ผมบอกว่าโทรศัพท์หาย ยองแจก็ตีแขนผมแรงจนแดงเลย เขาเล่าเรื่องตลอดทั้งสามอาทิตย์ให้ผมฟัง ตอนนั้นผมตกใจมากที่รู้ว่ามาร์คเข้าใจว่าผมไม่อยากเจอเขา อ่า.. มาร์คเข้าใจผิดแบบที่ผมคิดเลย แล้วเหมือนยองแจจะนึกอะไรขึ้นได้ว่า

 

          พี่มาร์คนะ.. แย่แล้ว!’

 

          ‘มาร์คเป็นอะไร

 

          ‘รีบไปหาพี่เขาก่อนเถอะ

 

จริงๆผมจะมาหามาร์คอยู่แล้ว คนตัวเล็กวิ่งจากคณะตัวเองไปอีกคณะ ผ่านลูน่าที่ตาโตตกใจอะไรสักอย่าง เธอเอาแต่พูดว่า พี่มาร์คๆสองขายิ่งก้าวยาวๆระหว่างทางผมก็เอาแต่คิดว่ามาร์คจะเป็นยังไงบ้าง โมโหอยู่หรือเปล่า หรือว่ากำลังโกรธผม แบมแบมเอาแต่คิดคำพูดดีๆที่จะพูดกับคนตัวสูง

 

แต่ทันทีที่ผมเปิดประตู เลือดในกายผมก็เย็นฉับพลัน มาร์คกำลังถูกทำร้าย!

 

และหลังจากนั้นก็..

 

ฮืออออออออ

 

คิดถึง..”

 

“….”

 

คิดถึงมากๆเลย..” คนตัวสูงซบกับซอกคอขาว

 

ผมก็คิดถึงมาร์คเหมือนกัน

 

“….”

 

คิดถึงมากๆด้วย..”

 

สองมือของมาร์คประคองใบหน้าผม เราสองกันสบตากัน ผมพึ่งเห็นว่าใบหน้าของมาร์คนั้นแย่มาก ใบหน้าของมาร์คนั้นโทรมลง ขอบตาคล้ำเหมือนอดนอน ไรหนวดที่ขึ้นกระจายอยู่ตามคาง ริมฝีปากสีสดตอนนี้ก็แห้งผาก มาร์คเป็นคนที่ดูแลตัวเองดีมาก เขาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้

 

อ่า..     

 

ผม..

 

ผมขอโทษนะครับ

 

อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้อีกนะ..”

 

จมูกโด่งกดย้ำที่แก้มผมซ้ำไปซ้ำมา

 

ไม่ทำแล้วครับ...”

 

ไม่เอาแบบนี้อีกแล้วนะ

 

ไม่กล้าทำแล้ว สาบานเลย

            

มาร์คคงยังกอดผมไม่ปล่อย ผมก็ยอมให้มาร์คกอดเงียบๆ มืออุ่นๆของเขาสอดเข้ามาที่มือ มาร์คยังคงนิ่งและเงียบ เขาเอาแต่จ้องหน้าผมซ้ำไปซ้ำมา ผ่านไปหลายนาทีผมยังซบพิงร่างของมาร์ค แต่คิดถึงเหตุการณ์เมื่อกี้แล้วมันยังไม่คลายข้อสงสัยของผมเท่าไหร่นัก

           

แล้วเมื่อกี้อะไรเหรอ

           

โปรเจคจบของปีสามนะ..”

           

ผมตกใจแทบแย่เลยรู้มั้ย

           

ขอโทษ..”

           

ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ ทำมาร์คกับรุ่นพี่วุ่นวายไปหมด แล้วอีกอย่าง.. ขอโทษที่หายไปนานนะ

           

ถ้ายูคยอมไม่โทรมาบอกว่า จะกลับได้หรือยัง มีคนจะขาดใจตายแล้วตอนนั้นผมไม่เข้าใจที่ยูคยอมพูดเท่าไหร่ ยูคยอมคงหงุดหงิดเลยบอกว่าไอ้มาร์คไง! มันมีแต่วิญญาณแล้วตอนนี้ ตอนนั้นผมร้องฮ่ะลั่นบ้านเลยล่ะ =_=  หม่าม๊าตกใจด้วย ถ้ายูคยอมไม่โทรมาบอกผมคงอยู่ต่อที่ไทยอีกหลายวัน


แล้วที่สำคัญ.. ยูคยอมกับมาร์คไปดีกันตอนไหน เขาไม่ได้ครางใส่กันฮึ่มฮ่ำเหมือนคนชอบตีกันเหรอ 


อ่า.. น่าสงสัยจังแฮะ

    

ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย

           

โทรศัพท์ผมหาย

           

ทันทีที่ผมก้าวขาเข้าสู่ประเทศไทย โทรศัพท์ก็จากผมไปทันที ดีนะที่ผมเจอหม่าม๊าไม่งั้นคงแย่แน่ๆ จะโทรไปบอกยองแจก็ไม่ได้ด้วย จำเบอร์ไม่ได้ แล้วจะติดต่อคุณป้าก็ไม่ได้อีก ช่วงนั้นครอบครัวคิมไปญี่ปุ่น แล้วโซเชียลผมก็ไม่มีด้วย เลยไม่รู้จะติดต่อทุกคนยังไง โห ตอนนั้นอ่ะ เหมือนถูกมรสุมชีวิตเล่นงานเลย แย่สุดๆ

 

แล้วที่กังวลกว่านั้นก็มาร์ค แต่ผมคงคิดน้อยไปว่ามาร์คคงไม่เป็นอะไรหรอก เพราะผมบอกเขาไปแล้ว

           

แล้วข้อความบ้าๆนั้น

           

ผมพิมพ์ไม่ครบเอง ผมขอโทษนะ

           

มาร์คเริ่มใช้เสียงกระโชกโฮกฮากจนแบมแบมตัวจิ๋วลงไปหลายเซนติเมตร (.__.)

           

จะกลับทำไมไม่บอก

           

ผมบอกมาร์คแล้ว

           

วันไหน!”

           

ไม่ตะโกนสิ

           

กลัวแล้ว

           

ตาดุวาววับอย่างกะเสือ

           

ใจคอไม่ดีเลย..

           

ก็วันนั้นที่มาร์คนอนหนุนตักผมอ่ะ มาร์คเอาแต่เล่นทวิตเตอร์ รีทวิตแต่แท็กมาร์คแบมอ่ะ

           

จริงเหรอ..”

           

คนตัวสูงเสียงเริ่มอ่อนลง


ก็ใช่นะสิ ผมพูดอะไรมาร์คก็ไม่ค่อยสนใจเลย แอบน้อยใจคนเดียวด้วย เอาแต่หัวเราะๆคิกใส่โทรศัพท์อยู่นั้นแหละ

           

แต่จำไม่เห็นได้..”


นี่! มาร์คต้วน!

           

ก็มาร์คเอาแต่เล่นโทรศัพท์อ่ะ


คนตัวเล็กอมแก้มจนพองไปหมด นึกแล้วยังไม่หายงอนเลยนะ

           

แล้วที่ฉันดราม่าสามอาทิตย์คืออะไรวะ!”








____________________________________


สดใสแล้ว เคลียร์เนอะ มีคนทายถูกด้วยอ่ะ ;_____; แต่ว่ายูคยอมเราไม่ใช่ตัวร้ายนะ แง้ ยูคยอมของเราคือพระเอกนะ ถ้าไม่ได้คยอมแล้วล่ะก็พี่มาร์คต้องเป็นผีบ้าแน่ๆเลย แบบว่าไม่รู้จะสงสารมาร์คหรือแบม ยัยตัวเล็กของเราตลกนะ นางไปพังโปรเจคมา เอาไม้ปลอมฟาดเขาอีก55555555555

แฮ่ เรื่องนี้ใกล้จบแล้วนะคะ เหลืออีกสามตอนเอง ซับน้ำตาแปป..

เจอกันตอนหน้านะค่าาาาาา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1820 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 09:14
    น้องงงงงงงงงงง
    #1820
    0
  2. #1797 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 11:24
    เขียนไม่ครบ555555555555555555555
    #1797
    0
  3. #1712 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:19
    โอ้ยยยยน ลูกกกกกกก ปล่อยมาร์คต้วนจะเป็นจะตายเพื่อไรรรรรร 55555555
    #1712
    0
  4. #1682 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 18:54
    เออ! แล้วที่แกดราม่า3อาทิตย์นี่คือไร 55555
    #1682
    0
  5. #1660 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 00:18
    ฮาาา 45555
    #1660
    0
  6. #1612 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:16
    สม น้ำ หน้า จบแค่นี้!!
    #1612
    0
  7. #1586 AnPanatda (@AnPanatda) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 15:30
    55555 สงสารบวกสมน้ำหน้ามาร์คเบาๆ
    #1586
    0
  8. #1583 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 18:16
    ไม่ฟังเองง สมมมม
    #1583
    0
  9. #1557 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 12:41
    โว้ยยยตตลก55555555555555555555555
    #1557
    0
  10. #1477 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:32
    ขออนุญาตตะโกนประโยคเดียวกับมาร์คประโยคสุดท้ายนั่นค่ะ ว้อยยยยยยยยยย 5555555555555555
    เออแบมไม่ผิดนะเว้ย แบมบอกมาร์คแล้วไง โวะะะ มานี่ ไม่ฟังเล้ยยยย 
    แล้วนี่อะไร ชั้นคร่ำครวญอะไรคะ ลูกชั้นแค่พิมไม่ถูกอักขระ ไปๆแยกย้าย จบๆ 5555555555555555555555 
    #1477
    0
  11. วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:30
    อยากจะตะโกนใส่หูพี่มาร์กว่า"-โงงงงงงงงงงงงงงง่"มากเลย555555555555555555555
    #1392
    0
  12. #1364 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    5555555555555 ว่าแล้วเชียว นี้แบมกลับมาเพราะยูคยอมไปบอกเลยนะ สงสารจะสงสารที่พี่มาร์คเป็นบ้าตะโกนอยู่คนเดียว 55555
    #1364
    0
  13. #1353 Tamsiiz (@tamsiiz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 15:05
    สรุปมาร์คเข้าใจผิดไปเอง 55555
    #1353
    0
  14. #1337 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 14:33
    โอ๊ยยย อิมาร์คคคคคคคคคคคคคคคคต
    #1337
    0
  15. #1294 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:00
    ดีจ้าดี 555555555 โอ๊ยยยยยย อิพี่เศร้าฟรีสินะ ถถถถ แบมหนูกลับมาก็นะ อย่าทำพี่เขา~~~
    #1294
    0
  16. #1255 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 02:05
    น้องแบมนี่ซื่อของจริง 555555 เอ็นดู
    #1255
    0
  17. #1240 monsterj (@mewmonz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 18:32
    55555555555 เเทบขำค้างกับฉากที่มาร์คถูกตีหัว ตกใจหมดเลยยย และสุดท้ายก็ไม่มีอะไรสินะ เห็นไหมว่าน้องแบมคิดอะไรซับซ้อนไม่เป็นหรอก
    #1240
    0
  18. #1214 pakamook (@pakamook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 21:26
    เซลิน่าาาาาาาาาาา
    #1214
    0
  19. #1200 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 19:34
    ก็สมควรอ่ะเนอะพอกันทั้งคู่ล่ะจ้ะ
    #1200
    0
  20. #1167 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 12:33
    555555 ที่ดราม่า3อาทิตย์นั่นคืออะไร โอ๊ยยพี่มาร์คคนบ้า ยังบ้าเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือบ้ารักแบม .....ดีนะที่ยูคช่วยอ่ะ ยูคคนดีจริงๆ
    #1167
    0
  21. #1089 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 00:17
    55555อิต้วนเอ้ย สมน้ำหน้า
    #1089
    0
  22. #1046 P-ENT (@pentsy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 20:46
    ก็บ้าไงมาร์ค 555
    #1046
    0
  23. #1036 Kotchapon312 (@Kotchapon312) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 14:52
    5555ตกใจหมด
    #1036
    0
  24. #935 Fbbjbjs (@Fbbjbjs) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 11:36
    5555ตกใจแทน
    #935
    0
  25. #884 YukiLuka (@YukiLuka) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 02:29
    "แล้วที่ฉันดราม่าสามอาทิตย์คืออะไรวะ"ชอบๆ
    #884
    0